Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

Απάντηση στην τουρκική προπαγάνδα στην Θράκη


Σε προηγούμενα άρθρα "Η τουρκική προπαγάνδα στην Θράκη και απαντήσεις στον παραλογισμό της Άγκυρας" και "Απαντήσεις στον προπαγανδιστικό παραλογισμό της Άγκυρας στη Θράκη" αναλύσαμε το πρώτο μέρος της τουρκικής επιχειρηματολογίας του καθηγητή Baskin Oran σχετικά με την Ελληνική μουσουλμανική μειονότητα. Η προπαγάνδα και των συνολικά 8 ισχυρισμών του «καθηγητή» αποκαλύφθηκε πλήρως. Το παρόν άρθρο θα ασχοληθεί με το δεύτερο και τελευταίο μέρος της τουρκικής επιχειρηματολογίας,όπου γίνεται αναφορά σε διεθνή νομικά κείμενα τα οποία μπορεί να επικαλεστεί η Τουρκία σε περίπτωση παραβίασης των δικαιωμάτων της μειονότητας. Ο καθηγητής ασχολείται με νομικά έγγραφα που έχουν καταρτιστεί ειδικά για την Δυτική Θράκη και τα οποία είναι :

* Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830
* Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 1881
* Συνθήκη των Αθηνών του 1913
* Συνθήκη των Σεβρών του 1920
* Συνθήκη της Λωζάννης

και επιπλέον επικαλείται την Συμφωνία των Αθηνών του 1926 όπως και η Συμφωνία της Άγκυρας του 1930 και 1933,η ισχύς των οποίων όμως κατά τον καθηγητή δεν δημιουργεί θέμα διαφωνίας σε Ελλάδα και Τουρκία οπότε θα μείνουν «εκτός εξέτασης» στην μελέτη του.

Σχετικά με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 ο ίδιος καθηγητής αναφέρει αντικαθίσταται με την Συνθήκη των Σεβρών του 1920, οπότε το πρωτόκολλο θεωρείται ανενεργό.

Όμως ο καθηγητής αναφέρει και κάτι άλλο τελείως αναληθές:
Ισχυρισμός

«Τυπικά δείγματα του συστήματος προστασίας των μειονοτήτων του 19ου αιώνα (Πρωτόκολλο Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 και Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 1881), οι συμφωνίες αυτές έχουν συναφθεί μεταξύ των Μεγ. Δυνάμεων εκείνης της εποχής και περιέχουν όρους που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα μετά την ανεξαρτησία της. Το κοινό τους σημείο, σε ό,τι αφορά το θέμα μας είναι πως αναφέρονται αποκλειστικά στα δικαιώματα των μουσουλμάνων που κατοικούν σε ελληνικό έδαφος.

Η πρώτη συμφωνία (Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830) αφορά τα εδάφη που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα αμέσως μετά την ανεξαρτησία της, δηλ. την Πελοπόννησο, την Αττική και τα γύρω νησιά ενώ το δεύτερο κείμενο συμπεριλαμβάνει και την Θεσσαλία. Κανένα από αυτά τα κείμενα δεν αναφέρεται στην Δ.Θράκη. Επειδή λοιπόν ,μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923 δεν είχαν μείνει μουσουλμάνοι στις περιοχές στις οποίες αναφέρονταν, οι συμφωνίες αυτές κατέστησαν ανενεργές».
Απάντηση

Όσον αφορά το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 σχετικά με μειονότητες, και συγκεκριμένα το τρίτο Πρωτόκολλο, δεν έχει καμία σχέση με μουσουλμάνους!!

Το τρίτο και μοναδικό Πρωτόκολλο περί μειονοτήτων αναφέρεται στην αίτηση της Γαλλίας «Περί των του καθολικού δόγματος κατοίκων της Ελλάδας» και καθορίζει ότι όλοι οι υπήκοοι του νέου κράτους γίνονται δεκτοί σε όλα τα Δημόσια Υπουργήματα, αξιώματα και τιμές ανεξαρτήτως της θρησκείας αυτών.

Αναφορά υπάρχει μόνο για τους Καθολικούς στο θρήσκευμα κατ’ αίτηση της Γαλλίας.

Να αναφέρουμε ιστορικώς ότι στην Γαλλία, βάσει της Συμμαχίας του 16ου αι. μεταξύ του βασιλιά Φραγκίσκου Α’ και του Σουλτάνου Σουλεϊμάν Α’, είχε αναγνωρισθεί από την Τουρκία το δικαίωμα της προστασίας της Λατινικής Εκκλησίας κατά την Ανατολή.

Έχουμε δηλαδή με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου μία ανάλογη προστασία για τους Καθολικούς Χριστιανούς στην Ελλάδα.

Επιπλέον το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 ανανεώθηκε διά των Πρωτοκόλλων της 16ης Ιουνίου και 1ης Ιουλίου του ιδίου έτους και ειδικά με το τελευταίο ορίζεται ότι τα χορηγούμενα στους Καθολικούς προνόμια «ουδεμίαν δύνανται να επιβάλουν στην Ελληνική Κυβέρνηση υποχρέωση προς βλάβη της Επικρατείας της Εκκλησίας».

Οσον αφορά τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 1881 η Ελλάδα υποχρεώθηκε να αποζημιώσει τις τουρκικές περιουσίες των κατοίκων, οι οποίοι κατοικούσαν στις τότε ελληνικές απελευθερωμένες περιοχές (όπως και έγινε), όπως έλαβε και διάφορα μέτρα υπέρ των μουσουλμάνων των ανωτέρω περιοχών.

Τώρα τι σχέση έχουν αυτές οι Συμφωνίες, οι οποίες είναι πλέον ανενεργές λόγω γεωγραφικών αλλαγών και νέων Συνθηκών με τους Έλληνες Μουσουλμάνους της Δ.Θράκης αυτό μόνο ο «καθηγητής » μπορεί να το αντιληφθεί!!

Όσον αφορά την Συνθήκη των Αθηνών του 1913 οι ισχυρισμοί του «καθηγητή» είναι πολύπλοκοι αλλά και ιστορικά αναληθείς. Στο παρόν άρθρο θα αναφέρουμε τους δύο πρώτους
1ος ισχυρισμός

«Αυτή η συμφωνία (Συνθήκη των Αθηνών του 1913) είναι παρόμοια με τις προηγούμενες, αλλά αναφέρεται σε μεγαλύτερο γεωγραφικό εύρος. Συγκεκριμένα καλύπτει την περιοχή από την Θεσσαλία μέχρι και τα όρια της Δ.Θράκης ενώ συμπεριλαμβάνει και την Κρήτη. Οι μουσουλμάνοι Τούρκοι που ζούσαν σ’αυτές τις περιοχές θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι το 1923, και εφόσον η συμφωνία του 1913 δεν ίσχυε για την Δ.Θράκη, καθίσταται και αυτή ανενεργή. Το έγγραφο αυτό ακόμη και σήμερα είναι θέμα προστριβών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Σε διαβήματα που επέδωσε η Αθήνα στην Άγκυρα το 1981,ισχυρίζεται ότι η συμφωνία αυτή δεν έχει νομική ισχύ.»
Απάντηση
Διά της Συνθήκης αυτής υπογράφεται η ειρήνη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και τερματίζεται η πολεμική περίοδος 1909-1913.

* Επαναλαμβάνονται οι διπλωματικές και προξενικές σχέσεις των δύο χωρών.
* Προνοείται η αμοιβαία αμνηστεία.
* Διαφυλάσσονται τα σημαντικά κτήματα του Σουλτάνου στις νέες χώρες
* Παραχωρούνται ευρύτατα δικαιώματα στην Μουσουλμανική μειονότητα.

Η Συνθήκη αυτή αποσκοπούσε στην επίλυση των διαφορών των δύο χωρών. Εν τούτοις δεν ασχολείται αυτή με τα ζητήματα των νήσων του Αιγαίου και του Αγίου Όρους που παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκαλεί δε ναυτικό ανταγωνισμό μεταξύ τους για την εξασφάλιση της υπεροπλίας και κίνδυνο νέου πολέμου.

Επισημαίνουμε ότι βάσει της Συνθήκης του Λονδίνου (30 Μαϊου 1913) εναπόκειτο στις Μ.Δυνάμεις να αποφανθούν σχετικά με το Αιγαίο και το Άγιο Όρος. Φρόντιζαν οι Σύμμαχοι να παρεμβαίνουν όπου θεωρούσαν απαραίτητο για τα συμφέροντα τους!

Η εν λόγω Συνθήκη δεν εφαρμόστηκε λόγω της αυθαίρετης κατάργησης των διομολογήσεων (1914) αφ’ενός και των πολεμικών γεγονότων των ετών 1917-22 αφ’ετέρου. Η Συνθήκη αυτή αποκαθιστά μεν οριστικά τις ειρηνικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών, δεν έχει όμως πολιτική σπουδαιότητα.

Πρέπει να τονιστεί ότι η Συνθήκη αυτή δεν εφαρμόστηκε ποτέ απο την Τουρκία. Δεν έχει να κάνει μόνο με την περίοδο 1917-22. Με το Κίνημα των Νεοτούρκων από το 1908 υπήρξε προμελετημένο σχέδιο εξόντωσης των Ελληνικών πληθυσμών σε Α.Θράκη, Μ.Ασία και Πόντο. Από το 1913 εώς το 1922 σημειώθηκαν απίστευτες βιαιότητες εναντίον του Χριστιανικού στοιχείου οι οποίες είναι καταγεγραμμένες σε απόρρητες -και μη- εκθέσεις ξένων διπλωματών, όπως και σε μαρτυρίες συμπατριωτών μας που δεινοπάθησαν στα ελληνικότατα αυτά εδάφη. Το θράσος των Τούρκων έφτασε στο σημείο να κατηγορεί τον Ελληνικό Στρατό για βιαιοπραγίες εναντίον των Τούρκων, έχοντας βεβαίως και την αμέριστη υποστήριξη των «Συμμάχων» μας, οι οποίοι υποστήριξαν μέσω ψευδών εγγράφων βιαιπραγίες Ελλήνων εναντίον Τούρκων! Υπήρξε προσπάθεια συμψηφισμού μεμονωμένων περιστατικών εκ μέρους του Ελληνικού Στρατού -ο οποίος εν τούτοις είχε γραπτή εντολή να συλλαμβάνει τους Έλληνες ταραξίες (όπως και έκανε)- με τα ειδεχθή εγκλήματα των Νεοτούρκων του Κεμάλ. Και τα εγκλήματα αυτά εις βάρος της φυλής μας αφορούσαν την πλειοψηφία των κατοίκων των πανάρχαιων Ελληνικών περιοχών και όχι απλώς μειονότητες. Οι Τούρκοι ήταν η πραγματική μειονότητα σ’ αυτά τα ελληνικότατα εδάφη. Ακόμα όμως και ένα μέρος Τούρκων, εξαιτίας των εκβιασμών και της συμπεριφοράς του Κεμάλ, θεώρησαν τον Ελληνικό Στρατό σαν απελευθερωτικό Στρατό!

Αυτή η παρένθεση έγινε για να φανεί το μέγεθος της υποκρισίας των Τούρκων που απαιτούν σεβασμό των Συνθηκών, ενώ αυτοί δεν σέβονται απολύτως τίποτα!

2ος ισχυρισμός

«Στο σημείο αυτό έχει ενδιαφέρον να αναφερθούμε στις ελληνικές θέσεις και την στάση των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων που έχουν την τάση να παρακάμπτουν την Συνθήκη των Σεβρών του 1920, η οποία δεσμεύει την Ελλάδα στο θέμα των μειονοτήτων, και από την Συνθήκη των Αθηνών να περνούν κατευθείαν στη Συνθήκη της Λωζάννης.Ο λόγος για τον οποίο η Αθήνα τηρεί αυτή τη στάση είναι ότι η Συνθήκη των Σεβρών είναι ένα κείμενο που περιέχει μονομερείς δεσμεύσεις για αυτήν και αναφέρεται στην υποχρέωση της να σέβεται και να προστατεύει τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην επικράτεια της. Η Ελλάδα, σ’ ότι αφορά τις μειονότητες που έχουν τουρκική καταγωγή(!!) έχει την τάση να μην αναγνωρίζει προστατευτικούς όρους οι οποίοι δεν στηρίζονται στην αρχή της αμοιβαιότητας».
Απάντηση

Η προπαγάνδα του «καθηγητή» είναι όντως απολαυστική αλλά τελείως ανιστόρητη. Αναμιγνύει και την Συνθήκη των Σεβρών!

Διά της Συνθήκης της Λωζάννης αναθεωρείται η θνησιγενής Συνθήκη των Σεβρών!

Ταυτόχρονα με την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών υπογράφονται και άλλες διεθνείς πράξεις που ο «καθηγητής» ξεχνάει!

Υπεγράφη η Ειδική Συνθήκη μεταξύ Ελλάδας και των τεσσάρων Δυνάμεων (Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας,Ιαπωνίας), διά της οποίας η Αγγλία και η Γαλλία παραιτούνται των «ειδικών δικαιωμάτων επαγρύπνησης και ελέγχου», που παρείχαν σ’αυτές οι

* Συνθήκες του Λονδίνου ( 7/5/1932, 14/11/1863, 29/3/1864 )
* Διατάξεις του άρθρου 3 του Πρωτοκόλλου της 3ης Φεβρουαρίου 1830, που αφορούν την «θρησκευτική ελευθερία», καθ’όσον οι θρησκευτικές ελευθερίες τίθενται εφεξής υπό την εγγύηση της Κοινωνίας των Εθνών.

Η Ειδική αυτή Συνθήκη παραμένει εν ισχύ και μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (24 Ιουλίου 1923)!

Γιατί να επικαλεστεί η Ελλάδα τη Συνθήκη των Σεβρών;


1) Πηγή : «Διεθνείς πολιτικές και στρατιωτικές Συνθήκες-Συμφωνίες και Συμβάσεις», Χαραλ. Γ. Νικολάου

2) Πηγή : «Μύθος και πραγματικότητα-Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής» 22 τούρκοι ακαδημαϊκοί αναλύουν την τουρκική εξωτερική πολιτική

Read more...

Για το Αιγαίο, η επόμενη σύρραξη μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας


* Την περασμένη Δευτέρα, η τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ» έγραψε ότι στο νέο Πολιτικό Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας, του οποίου η συγγραφή συνεχίζεται, τα 12 μίλια δεν είναι πλέον αιτία πολέμου μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας και πρόσθεσε ότι, έτσι, «χαλάει πλέον η παπαγαλία στην αντίληψη εξωτερικής απειλής»

Στο Έγγραφο, που είναι γνωστό ως «Βιβλίο των Κόκκινων Γραμμών» της Τουρκίας, οι γειτονικές χώρες δεν χαρακτηρίζονται πλέον ως «εξωτερική απειλή», αλλά ως στοιχείο συνεργασίας. Όπως είναι γνωστό, μετά τη λειτουργία της Διεθνούς Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, που η Τουρκία ακόμα δεν υπέγραψε, η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση προειδοποίησε και θεσμοθέτησε ότι, αν η Ελλάδα αποτολμήσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, αυτό θα σημαίνει αιτία πολέμου (casus belli).

Ταυτόχρονα, η Τουρκία δημιούργησε τη λεγόμενη στρατιά του Αιγαίου, με σαφείς επιθετικές στοχεύσεις κατά των ελληνικών νησιών. Η κρίση με τα Ίμια ήταν μια πρώτη δοκιμή, από την οποία η Ελλάδα βγήκε λαβωμένη, αφού με το γνωστό δόγμα Χόλμπρουκ (no ships, no armies, no flags), η Τουρκία πέτυχε το γκριζάρισμα όχι μόνο των Ιμίων, αλλά και να ρίξει βαριά σκιά μόνιμης αμφισβήτησης στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο. Χωρίς να εισπράττει σχεδόν καμία αξιόπιστη και σοβαρή ελληνική απάντηση, παρά μόνο φλύαρες τοποθετήσεις περί φιλίας, συνεργασίας και διεθνούς νομιμότητας.

Μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον αν. υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Δ. Δρούτσα στη Ρόδο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Νταβούτογλου, ισχυρίστηκε, με έκδηλη επιτήδευση, ότι, τάχα, οι Έλληνες και οι Τούρκοι είναι μια οικογένεια! Περίεργη και εξωφρενική αντίληψη περί οικογένειας, όπου ο ένας εκ των δύο κάνει τον αδίστακτο νταή και εκβιαστή, έτοιμος να στραγγαλίσει το άλλο μέλος. Η Ελλάδα, για πολλά χρόνια, ακολουθεί έναντι της Τουρκίας μιαν αδιέξοδη πλην ολέθρια κατευναστική πολιτική εξημέρωσης του τουρκικού θηρίου. Η Αθήνα εμφανώς δεν έχει κατανοήσει ότι η επόμενη, πιθανή σύρραξη με την Τουρκία θα γίνει στο Αιγαίο. Το κραυγάζει ο Νταβουτογλου στο βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος. Η Διεθνής Θέση της Τουρκίας» (εκδόσεις Ποιότητα, Αθήνα 2010). Ο Νταβούτογλου παραδέχεται ότι «η πιο σοβαρή δυσκολία στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας εντοπίζεται στην αδυναμία δημιουργίας μιας μακροπρόθεσμης και καλά συντονισμένης στρατηγικής, που σχετίζεται με τις θαλάσσιες και υδάτινες αρτηρίες» (σελ. 239).

Αφού ομολογεί ότι η Τουρκία επέδειξε «στρατηγική αμέλεια στο ζήτημα της απεμπόλησης του ελέγχου (!) των νησιών του Αιγαίου», ώστε να εγκαταλειφθούν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γράφει τα εξής αποκαλυπτικά: «Όπως ελέγχει η Τουρκία μέσω των Στενών τον ''παλμό'' του στρατηγικού ελαφρού υπογαστρίου της Ρωσίας, με τον ίδιο τρόπο και η Ελλάδα, μέσω των νησιών του Αιγαίου, απέκτησε το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου, που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό το ζωτικό χώρο της (σ.: είναι η ναζιστική θεωρία περί ζωτικού χώρου - lebensraum) και ο λόγος είναι τα ασυγχώρητα λάθη που έγιναν, ως συνέπεια της ανυπαρξίας μιας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση του Καρντάκ (Ίμια), που έφερε στο προσκήνιο το θέμα της ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και επί των βραχονησίδων που βρίσκονται μπροστά από τα παράλιά μας, είναι το πικρό τιμολόγιο των συσσωρευμένων (τουρκικών) σφαλμάτων που έχουν διαπραχθεί» (σελ. 244). Προφανώς, εξαιτίας των ασυγχώρητων λαθών, η Τουρκία, διά του Νταβούτογλου και του δόγματός του, καθώς και της γενικότερης αναθεώρησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, επιχειρεί τώρα να διορθώσει αυτά τα λάθη.

Ο Νταβούτογλου θεωρεί ότι «τα ζητήματα του Αιγαίου και της Κύπρου, που βρίσκονται στο χώρο αλληλεπίδρασης και διέλευσης των περιοχών των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής», «αύξησαν τη σημασία κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου, ως νέας περιοχής θαλάσσιας αλληλεπίδρασης. Η Τουρκία δεν είναι μόνο μια χώρα του Αιγαίου, αλλά και μία χώρα της Ανατολικής Μεσογείου». Και προσθέτει: «Οι πολιτικές της Τουρκίας για την Κύπρο και το Αιγαίο πρέπει να επανεξεταστούν. Μία Τουρκία, που έχει αποκλειστεί από το Αιγαίο και έχει περικυκλωθεί στα νότια από τη ''Ρωμέικη Διοίκηση'' (εννοεί την Κυπριακή Δημοκρατία) της νότιας Κύπρου, σημαίνει ότι τα περιθώριά της να κάνει ένα άνοιγμα στον κόσμο έχουν περιοριστεί σημαντικά» (σελ. 266-274). Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών παραδέχεται ότι το Αιγαίο έχει «μία πρώτης τάξης στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία», αλλ΄ ακόμα και για τις παρευξείνιες χώρες και όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις, που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού κα εμπορικού κόμβου.

Ο Νταβούτογλου ολοφύρεται, επειδή «η συντριπτική πλειοψηφία των νησιών του Αιγαίου βρίσκεται υπό ελληνική κυριαρχία» και αυτό «αποτελεί το σημαντικότερο αδιέξοδο της πολιτικής της εγγύς θαλάσσιας περιοχής της Τουρκίας» και ισχυρίζεται ότι «τα νησιά του Αιγαίου είναι φυσική προέκταση της γεωλογικής δομής της χερσονήσου της Μικράς Ασίας». Για να καταλήξει ότι τα νησιά του Αιγαίου «αξιολογούνται από την Τουρκία ως ένα πολύ σοβαρό κενό ασφάλειας». Καθαρά πράγματα: Πρώτον, η Τουρκία θεωρεί τα νησιά του ελληνικού Αρχιπελάγους ως «ζωτικό χώρο της» (lebensraum). Δεύτερον, ομολογεί ότι η Τουρκία διέπραξε «ασυγχώρητα σφάλματα» στην ανάκτηση-κατοχή των ελληνικών νησιών μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τρίτον, θεωρεί ότι τα νησιά του Αιγαίου την αποκλείουν από δυσμάς, ενώ η Κύπρος την περικλείει από νότο. Τέταρτον, αμφισβητεί ευθέως και επισήμως την ελληνική κυριαρχία στα νησιά. Πέμπτον, η περικύκλωσή της από τα ελληνικά νησιά αξιολογείται από την Τουρκία ως σημαντικό κενό ασφάλειας, που αποφάσισε να το πληρώσει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αντιμετωπιστούν οι αδίστακτες, συνεχείς και μεθοδευμένες, καθημερινές σχεδόν παραβιάσεις και αμφισβητήσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και κυριαρχίας των νησιών. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, όχι μόνο με την κατοχή του 37% των εδαφών της, αλλά και των ενεργειακών αποθεμάτων της στα «οικόπεδα» νοτίως και ανατολικά της Κύπρου. Οι Τούρκοι φωνάζουν κυριολεκτικά, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, τους ξεκάθαρους στόχους τους στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Η Τουρκία, όπως γράφει ο Νταβούτογλου, «πρέπει να είναι προετοιμασμένη, ώστε να απαντήσει με την απαιτούμενη σκληρότητα σε κάθε γεγονός που απειλεί τους στρατηγικούς της υπολογισμούς». Η Ελλάδα και η Κύπρος πώς ανθίστανται και πώς θα απαντήσουν στο νεο-οθωμανικό επεκτατισμό, που απειλεί την κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία τους

Read more...

Τεταμένες σχέσεις Τουρκίας - Ιράν


Θορυβημένοι από το δημοσίευμα που αναφέρει πως ο Ιρανός Αντιπρόεδρος δήλωσε πως τα γεγονότα του 1915 συνιστούν γενοκτονία, η Τουρκία ζήτησε με έντονο τρόπο εξηγήσεις από τη Τεχεράνη.
Ο Υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoğlu επικοινώνησε με τον Ιρανό ομόλογό του Manouchehr Mottaki, ο οποίος τον διαβεβαίωσε πως η «θέση» του Ιράν είναι πλήρως εναρμοσμένη με αυτή της Τουρκίας.
«Ζήτησα εξηγήσεις από τον Κο Mottaki» δήλωσε ο Davutoğlu στους δημοσιογράφους στη κεντρική επαρχία της Ανατολίας του Karaman τη Παρασκευή.
Οι μαζικές δολοφονίες και η απέλαση των Αρμενίων από τη τότε παρακμάζουσα και πριν το τέλος της Οθωμανική Αυτοκρατορία, συνιστά γενοκτονία σύμφωνα με τον Ιρανό Αντιπρόεδρο Hamid Baghaei.
«100 χρόνια πριν η Οθωμανική Αυτοκρατορία διέπραξε γενοκτονία όσον αφορά έναν ορισμένο αριθμό Αρμενίων» τόνισε στο Ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο IRNA.
Ο Davutoğlu τόνισε πως το Υπουργείο Εξωτερικών επικοινώνησε αμέσως με την ιρανική πρεσβεία στην Άγκυρα όπως και με τη τουρκική πρεσβεία στη Τεχεράνη.

Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας ο Mottaki είπε στον Davutoğlu πως οι δηλώσεις του Ιρανού Αντιπροέδρου αφορούσαν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι τον Α’ Παγκόσμιο, ενώ επανέλαβε πως δεν υπάρχει καμία διαφοροποίηση της θέσης της Τεχεράνης σχετικά με τα γεγονότα του 1915, κατά τα λεγόμενα του τούρκου Υπουργού Εξωτερικών.
Ωστόσο τη Παρασκευή ο Davutoğlu δήλωσε μη ικανοποιημένος από την Ιρανική κυβέρνηση και τόνισε πως η Τουρκία αναμένει εξηγήσεις από τον ίδιο Ιρανό Αντιπρόεδρο.
«Ο Mottaki με διαβεβαίωσε πως ο Baghaei θα εξηγήσει τι εννοούσε» κατέληξε ο Davutoğlu.
Ο Ιρανός Αντιπρόεδρος προέβη σε κάποιες παρατηρήσεις κατά τη διάρκεια της διάσκεψης με τίτλο «Ιράν, γέφυρα επιτυχίας» τη Τετάρτη.

Read more...

Τον Νοέμβριο η υπογραφή συμφωνίας Τουρκίας-Ν. Κορέας για τον πυρηνικό σταθμό


Στα μέσα Νοεμβρίου και στο περιθώριο της σύσκεψης των G-20 αναμένεται να υπογραφεί η συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και της Ν. Κορέας για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού.

Σύμφωνα με τη συμφωνία που αναμένται να υπογραφεί στη διάσκεψη των G-20 που θα πραγματοποιηθεί στη Σεούλ στις 11 και 12 Νοεμβρίου και στην οποία θα παραβρεθεί ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν η Ν. Κορέα θα κατασκευάσει το δεύτερο πυρηνικό σταθμό της Τουρκίας στη Σινώπη στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Το κόστος του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού θα φτάσει τα $10 δις.

Υπενθυμίζεται πως ο πρώτος πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας της Τουρκίας θα κατασκευαστεί από την Ρωσία στις ακτές της Μεσογείου.

Η πολιτική προσέγγισης στον αμυντικό τομέα της Τουρκίας με τη Ν. Κορέα συνεχίζεται και επεκτείνεται πλέον και σε αυτόν της ενέργειας και δη της πυρηνικής καθιστώντας τους δύο εταίρους στρατηγικούς. Τα ωφέλη που αποκομίζει η γείτονα χώρα είναι πολλαπλά ειδικά σε τομείς υψηλής τεχνολογίας και τεχνογνωσίας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Συμφωνία εξαγωγής στρατιωτικού υλικού 204 εκατ. δολαρίων επέτυχε η τουρκική εταιρεία Aselsan


Συμφωνία πώλησης στρατιωτικού υλικού αξίας 204 εκατ. δολαρίων επέτυχε η τουρκική εταιρεία Aselsan. Πιο συγκεκριμένα η τουρκική εταιρεία πρόκειται να μεταφέρει την τεχνογνωσία κατασκευής των ασυρμάτων PRC/VRC-9661 στο Πακιστάν. Ο αριθμός των συστημάτων δεν έχει ανακοινωθεί αλλά η παραγγελία υπολογίζεται να φτάσει τα 154 εκατ. δολάρια (120,5 εκατ. ευρώ).

Παράλληλα στα πλαίσια της ίδιας συμφωνίας η τουρκική εταιρεία ανέλαβε την μεταφορά τεχνολογίας στο Πακιστάν για το σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου για ελικόπτερα που έχει αναπτύξει η τουρκική εταιρεία σε συνεργασία με ξένες εταιρείες για τον στόλο των ελικοπτέρων του τουρκικού Στρατού. Η συνολική αξία του συγκεκριμένου προγράμματος φτάνει τα 50 εκατ. δολάρια (39 εκατ. ευρώ).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Aselsan οι παραδόσεις του στρατιωτικού υλικού και η συνεργασία των δύο πλευρών θα ξεκινήσει το 2011 και θα ολοκληρωθεί το 2016.

Για άλλη μία φορά αποδεικνύεται ότι ο τομέας της πολεμικής βιομηχανίας μπορεί να είναι κερδοφόρος μπορεί να φέρει εξαγωγές μπορεί να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας στις χώρες που επιθυμούν τη δημιουργία μίας εθνικής βιομηχανικής υποδομής.

Δυστυχώς στην Ελλάδα άλλες δραστηριότητες λιγότερο παραγωγικές έχουν προτεραιότητα και δυστυχώς όπως αποδεικνύεται λίαν προσφάτως λόγω της οικονομικής κρίσης, χωρίς τα αναμενόμενα οικονομικά αποτελέσματα που οι ιθύνοντες ανέμεναν.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Το 2015 το πρώτο υποβρύχιο Τype 214 στο τουρκικό Ναυτικό


Νεότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα υποβρυχίων του τουρκικού Ναυτικού αναφέρουν ότι η σύμβαση για την ναυπήγηση των 6 υποβρυχίων U-214TN επρόκειτο να επικυρωθεί το τρέχοντα μήνα με προοπτική να παραδοθεί το πρώτο υποβρύχιο από τα τουρκικά ναυπηγεία του Golcuk το 2015.

Υπενθυμίζεται ότι η αρχική συμφωνία για την ναυπήγηση των εν λόγω υποβρυχίων είχε υπογραφεί τον Ιούλιο του 2009 και ότι υπήρχε σε εκκρεμότητα η οικονομική συμφωνία για το πρόγραμμα. Με αυτή την εξέλιξη φαίνεται να ανοίγει ο δρόμος για την υλοποίηση του προγράμματος το οποίο θα προσδώσει αν τελικά ολοκληρωθεί επιτυχώς σημαντικό πλεονέκτημα στο τουρκικό Ναυτικό αφού με την είσοδο της επόμενης δεκαετίας θα διαθέτει 6 συνολικά υποβρύχια με τεχνολογία AIP.

Το ερωτηματικό όσον αφορά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος προκύπτει από την εμμονή των Τούρκων να ενσωματώσουν σειρά συστημάτων τουρκικής προέλευσης στα πλοία με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την πιστοποίηση αυτών και την ολοκλήρωση του ναυπηγικού προγράμματος εντός της προθεσμίας που θα ορισθεί.

Επιπρόσθετα όπως έγινε γνωστό επιλέχτηκε το περισκόπιο OMS 100 της γερμανικής εταιρείας Carl Zeiss για τα υπό μερικό εκσυγχρονισμό υποβρύχια της κλάσης Ay. Το συγκεκριμένο περισκόπιο ενσωματώνει κάμερα IIR 3ης γενιάς, κάμερα HDTV με δυνατότητα μεγέθυνσης 8 x, αποστασιόμετρο laser. Υπενθυμίζεται ότι συνολικά πρόκειται να εκσυγχρονιστούν 4 από τα 6 συνολικά υποβρύχια της κλάσης αυτής.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Στροφή για το casus belli


Την άρση του casus belli για την Τουρκία, σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια, προαναγγέλουν με πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα δύο τουρκικές εφημερίδες, που επισημαίνουν ότι πρόκειται για μία στροφή στην εξωτερική πολιτική που αφορά τις όλες τις γειτονικές χώρες της περιοχής. Τα δημοσιεύματα στη Sabah και τη Milliyet αναφέρουν ότι στην "Κόκκινη Βίβλο" το επίσημο έγγραφο δηλαδή που έχει τον τίτλο Πολιτικό Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας και ανανεώνεται κάθε πενταετία, αίρεται σύμφωνα με τις πληροφορίες ο χαρακτηρισμός ως αιτία πολέμου, της πιθανής επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια των χωρικών υδάτων της Ελλάδας και δεν θεωρείται πλέον το θέμα, εξέχουσα εξωτερική απειλή.

Αντίθετα, όπως τονίζουν οι συντάκτες των δημοσιευμάτων, η "Κόκκινη Βίβλος" θα τονίζει την υψηλού επιπέδου συνεργασία με την Ελλάδα, με τη δημιουργία του Συμβουλίου Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου που έχει ξεκινήσει και στόχο έχει τη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών σε κάθε τομέα. Ειδικά η Milliyet, γράφει στην πρώτη σελίδα της, που έχει τίτλο "Απάλειψη Απειλών από το Κόκκινο Βιβλίο" πως στο Τμημα Εξωτερικής Πολιτικής, του Πολιτικού Εγγράφου Εθνικής Ασφάλειας, θα αναφέρεται πως η Ρωσία, το Ιράν, το Ιράκ και η Ελλάδα, που παλαιότερα θεωρούνται ως απειλή, παύουν να είναι πλέον, στα πλαίσια της πολιτικής της κυβέρνησης για μηδενικά προβλήματα με τις γειτονικές χώρες. Μάλιστα, ακόμη και για το Ιράκ, που ήταν χώρα με την οποία υπήρχαν έντονες τριβές λόγω της δράσης του PKK, τονίζεται "η συνεργασία με την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης και τους Ιρακινούς, στον αγώνα κατά του PKK". Οι πληροφορίες για τη δραματική στροφή στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, αποτέλεσαν το κύριο θέμα της ενημέρωσης, χθες, από την ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα, προς το υπουργείο Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, με Έλληνες αξιωματούχους να εμφανίζονται επιφυλακτικοί για τις αναφορές και να δηλώνουν ότι πρώτα πρέπει να εξεταστούν οι ακριβείς διατυπώσεις για το θέμα, όταν εκδοθεί στο τέλος του χρόνου το "Κόκκινο Βιβλίο", προκειμένου να αξιολογηθούν με ακρίβεια. Οι ίδιες πηγές δεν κρύβουν τις επιφυλάξεις τους, σχετικά με το πως προτίθεται να κινηθεί στην πράξη η Άγκυρα, καθώς και το 2005 είχαν γίνει παρόμοιες αναφορές, αλλά στο "Κόκκινο Βιβλίο" παρέμεινε ο χαρακτηρισμός ως αιτία πολέμου, η επέκταση στα 12 μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Επισημαίνουν δε πως η χρονική συγκυρία είναι ιδιαίτερη για την Τουρκία, καθώς υπάρχουν νέφη στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, λόγω της δραματικής επιδείνωσης των σχέσεων με το Ισραήλ και το άνοιγμα της γείτονος προς το Ιράν.

news247

Read more...

Η Τουρκία αυξάνει τις αμυντικές της δαπάνες


Σε μια εποχή που πολλές δυτικές χώρες προχωρούν στον περιορισμό των αμυντικών δαπανών τους, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας όχι μόνο παραμένουν ως έχουν, αλλά αυξάνουν. Κάποιοι αναλυτές αμφισβητούν τη σκοπιμότητα αυτής της πολιτικής, αλλά κυβερνητικοί αιξωματούχοι της Τουρκίας υπογραμμίζουν συνεχώς πως η στρατηγική θέση της Τουρκίας καθιστά αναγκαία τη συνεχή απόκτηση συμβατικών όπλων. Παρά το γεγονός ότι αρκετές δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών,της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, ανακοινώνουν περικοπές στις αμυντικές δαπάνες, η Τουρκία έχει προγραμματίσει την περαιτέρω ενίσχυση αυτών των δαπανών για το προσεχές μέλλον.


Ο αμυντικός προϋπολογισμός της Τουρκίας για το 2010 είναι σχεδόν 16 δισεκατομμύρια δολάρια, περίπου το 1,8% του ΑΕΠ – δυόμισυ φορές μεγαλύτερο του ελληνικού προϋπολογισμού. Σχεδόν 4 δισεκατομμύρια δολάρια από αυτό το ποσό, προορίζεται φέτος για αγορές νέων όπλων, ενώ το υπόλοιπο χρησιμοποιείται για το προσωπικό, τις δραστηριότητες, τη διοικητική μέριμνα και τα έξοδα συντήρησης.
Μέρος των δαπανών και των αμυντικών προμηθειών της Τουρκίας είναι αφιερωμένο σε συστήματα που έχουν σχειδαστεί για έναν ασύμμετρο πόλεμο, δηλαδή στην καταπολέμηση της απειλής του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, γνωστό ως PKK.
Τα πολύ ακριβότερα συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών, αρμάτων μάχης και υποβρυχίων, χαρακτηρίζονται ως συμβατικά όπλα και ακριβώς εκεί κατευθύνεται το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων, στη συσώρρευση της συμβατικής στρατιωτικής δύναμης. Ως εκ τούτου, ορισμένοι αμυντικοί αναλυτές αναρωτιούνται αν είναι φρόνιμο να δαπανηθούν τεράστια χρηματικά ποσά για τα εν λόγω συμβατικά συστήματα πολέμου τα οποία κατά πάσα πιθανότητα δεν θα χρησιμοποιηθούν σε πόλεμο.
Άλλοι, ωστόσο, πιστεύουν ότι η προμήθειες είναι απαραίτητες. Η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο μιας από τις πιο ασταθείς περιοχές του κόσμου, και η Τουρκία θα συνεχίσει να χρειάζεται ισχυρή άμυνα.
Για τον λόγο αυτό, οι αμυντικές δαπάνες θα αυξηθούν και δεν θα μειωθούν το προσεχές μέλλον. Άλλωστε, τα περισσότερα συστήματα δεν κατασκευάζονται για πολεμική χρήση, αλλά εξυπηρετούν έναν περισσότερο σημαντικό ρόλο – εμποδίζουν τον πόλεμο.
Οι περισσότερες δυτικές χώρες εξετάζουν τις περικοπές στον αμυντικό τομέα. Μόνο οι ΗΠΑ εξετάζουν την αρχική μείωση κατά 100 δισεκατομμύρια δολάρια των αμυντικών δαπανών για τα επόμενα πέντε χρόνια.
Η Ελλάδα και η Τουρκία διερεύνυσαν το έδαφος για μία αμοιβαία μείωση των αμυντικών δαπανών, αλλά τελικά δεν απέφερε και πολλά αυτή η διαδικασία. Η θέση της κυβέρνησης της Τουρκίας πως η χώρα κατέχει μια στρατηγική σχέση σε ένα ρευστό περιβάλλον, ωθεί την Τουρκία να αυξάνει συνεχώς τις αμυντικές δαπάνες, και το κάνει.
Τη μεγαλύτερη θέση στον κατάλογο αγορών της Τουρκίας κατά τα επόμενα 10 χρόνια κατέχει η προγραμματιζόμενη αγορά 100 μαχητικών αεροσκαφών τύπου F-35. Αρκετές τουρκικές εταιρείες είναι μέλη της κοινοπραξίας με επικεφαλής την αμερικανική εταιρεία Lockheed Martin.
Το κόστος του αεροσκάφους, ωστόσο, αυξάνεται συνεχώς. Οι αρχικές εκτιμήσεις αυτή της αγοράς έκαναν λόγο για 10 δισεκατομμύρια δολαρια. Πέρυσι, 100 F-35 αποτιμήθηκαν πως θα κοστίσουν περίπου 11 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά ο αριθμός αυτός εκτιμάται σήμερα σε πάνω από 13 δισεκατομμύρια δολάρια. Επιπλέον, η κοινοπαρξία της Eurofighter επιδιώκει επίσης να πωλήσει τουλάχιστον 20 Eurofighter Typhoon στην Τουρκία. Η οριστική απόφαση της Τουρκίας για την προμήθεια των Eurofighter αναμένεται περί το 2012.
Στο πλαίσιο ενός αναπτυξιακού προγράμματος 500 εκατομμυρίων δολαρίων, η Τουρκία ετοιμάζεται για την κατασκευή τεσσάρων πρωτοτύπων του πρώτου εγχώριου αρμάτος μάχης, το Αλτάι, σε συνεργασία με την αμυντική βιομηχανία της Κορέας. Όταν ολοκληρωθεί η αναπτυξιακή φάση το 2015, μια νέα σύμβαση θα ανατεθεί για τη μαζική παραγωγή του αρμάτος μάχης και η πρώτη παρτίδα των 250 αρμάτων μπορεί να κοστίσει μεταξύ 3 και 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αναλόγως του συνολικού εξοπλισμού του άρματος.
Το 2015, η Τουρκία θα πρέπει να αρχίσει να λαμβάνει τα 50 επιθετικά ελικόπτερα τύπου Τ-129, ένα πρόγραμμα συνεργασίας μεταξύ της τουρκικής TAI και της ιταλικο-βρετανικής AgustaWestland. Η παράδοση του πρώτου ελικοπτέρου αναμένεται για το 2013, για την φάση της αξιολόγησης.
Άλλα μεγάλα προγράμματα απαιτούν την από κοινού παραγωγή με έναν τρίτο εταίρο, όπως το πρόγραμμα εκατοντάδων ελικοπτέρων πολλαπλού ρόλου, η από κοινού κατασκευή με τη Γερμανία έξι σύγχρονων υποβρυχίων, όπως και πολλά άλλα προγράμματα με εγχώριες εταιρίες για χιλιάδες τεθωρακισμένα οχήματα, η κατακσευή των φρεγατών και κορβετών.
Δεδομένου των ήδη δρομολογημένων αμυντικών βιομηχανικών προγραμμάτων, οι δαπάνες θα αυξάνονται συνεχώς κατά τα επόμενα έτη, με την κορύφωση γύρω στο 2015. Η συνέχιση των εξοπλσιτικών προγραμμάτων επιβάλει αυτόματατα ότι οι δαπάνες από το 2015 κια μετά θα παραμείνουν στα ίδια επίπεδα μέχρι το 2020. Οι τουρκικές μαυντικές δαπάνες το 2015 αναμένοτναι να είναι περί τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια, για την περίπτωση που η Τουρκία συνεχίσει τα εξοπλιστικά προγράμματα βάσει των μέχρι σήμερα χρονοδιαγραμμάτων.

Read more...

Σκληρός κεμαλικός στην κεφαλή του στρατού


«Σιωπηλός» και «σκληροπυρηνικά κοσμικός» χαρακτηρίζεται ο νέος αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος ανέλαβε χθες τα καθήκοντά του σε μια δύσκολη στιγμή για τον τουρκικό στρατό. Ο στρατηγός Ισίκ Κοσανέρ , που πήρε τη σκυτάλη από τον Ιλκέρ Μπασμπούγ , βρίσκει εαυτόν «στριμωγμένο» ανάμεσα στις μεταρρυθμίσεις προς το δημ
οκρατικότερο που απαιτεί η ΕΕ και στην πρόθεση της κυβέρνησης Ερντογάν να περιορίσει τις εξουσίες των πασάδων.

Η αλλαγή φρουράς στην κεφαλή του τουρκικού στρατού, του δεύτερου μεγαλύτερου στο ΝΑΤΟ, πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες προτού το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τα βάλει με έναν ακόμη πυλώνα του τουρκικού κατεστημένου- τη Δικαιοσύνη. Η έκβαση του μπρα ντε φερ μεταξύ κυβέρνησης και δικαστών θα καθορίσει τη μελλοντική μορφή της μουσουλμανικής αυτής δημοκρατίας.

Το παρελθόν του στρατηγού Κοσανέρ στο Σώμα των Καταδρομέων τού έχει χαρίσει το παρωνύμιο «πασά κομάντο». Κεμαλιστής ως το κόκαλο, όχι όμως και ιέραξ, είναι πολύ φειδωλός στις δηλώσεις. Εχει επίσης εργαστεί στην υπηρεσία πληροφοριών και συμμετείχε στην εισβολή στην Κύπρο, το 1974, ως διοικητής μονάδας της Ταξιαρχίας Καταδρομών. Μετά το 2000 διετέλεσε επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων στην κατεχόμενη Κύπρο.
Ενα από τα «αγκάθια» που έχει να αντιμετωπίσει ο Κοσανέρ, που γεννήθηκε πριν από 65 χρόνια στη Σμύρνη, είναι οι δίκες συναδέλφων του για την υπόθεση Εργκενεκόν που αφορά μια παραστρατιωτική συνωμοσία για την ανατροπή της κυβέρνησης. Ο διορισμός του, πριν από λίγες εβδομάδες, έβαλε ένα τέλος στην ένταση που είχε δημιουργηθεί εντός του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου, ένα Σώμα όπου κυριαρχούν οι στρατηγοί αλλά προεδρεύει ο πρωθυπουργός. Ο Ερντογάν μπλοκάρισε την προαγωγή πολλών στρατιωτικών, προκαλώντας μεγάλη δυσαρέσκεια στις τάξεις των «πασάδων».

Ο στρατηγός είναι παντρεμένος με τη Νουρντάν και πατέρας δύο παιδιών. Είναι φανατικός οπαδός της Γαλατάσαραϊ και από τα τουρκικά ΜΜΕ επισημαίνεται ιδιαίτερα το γεγονός ότι γνωρίζει αγγλικά. Στη θέση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ θα μείνει για τα επόμενα τρία χρόνια, ως την αποστράτευσή του.

«Εχει δύσκολη δουλειά μπροστά του» λέει ο αναλυτής Γουλφγκάνγκο Πίκολι. «Υπάρχει ένταση στις σχέσεις κυβέρνησηςστρατού ενώ έχει αναζωπυρωθεί και η βία του ΡΚΚ» στη Νοτιοανατολική Τουρκία.

Ο στρατός, αυτοδιορισμένος φύλακας του κοσμικού κράτους, έχει ανατρέψει τέσσερις κυβερνήσεις στην Τουρκία, αλλά τελευταίως οι μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε η κυβέρνηση ως μέρος της πορείας προς την ΕΕ έχουν περιορίσει κατά πολύ την εξουσία του. Ο Ερντογάν, ο οποίος στον αγώνα του κατά του στρατιωτικού και του δικαστικού κατεστημένου έχει την υποστήριξη της ανερχόμενης μεσαίας τάξης που αντιτίθεται στην κεμαλική ελίτ, δηλώνει ότι πρέπει να μπει ένα τέλος στη στρατιωτική «κηδεμονία» της Τουρκίας. Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι οι σχέσεις κυβέρνησης- στρατού θα είναι γενικώς ομαλές, με μεμονωμένες στιγμές έντασης. Ομοίως και ο στρατηγός εν αποστρατεία Οζγκέν ο οποίος δήλωσε: Ο Κοσανέρ «είναι δημοκράτης και θα προσπαθήσει να προστατεύσει τις ένοπλες δυνάμεις με δημοκρατικούς τρόπους».

ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗ

Η Τουρκία διοργανώνει δημοψήφισμα στις 12 Σεπτεμβρίου για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις.

Αν επικρατήσει το «Ναι» θα τροποποιηθεί το Σύνταγμα που είχε καταρτίσει ο στρατός το 1982. Οι μεταρρυθμίσεις θα περιορίσουν τις εξουσίες του στρατού και των δικαστικών. Τον Δεκέμβριο θα δικαστούν οι στρατιωτικοί που συμμετείχαν στο παρακρατικό δίκτυο των εθνικιστών Εργκενεκόν.

Το πλήγμα στην επιρροή του στρατού θεωρείται αναπόφευκτο.

Read more...

Όταν η Τανσού Τσιλέρ έβαλε το περίστροφο πάνω στο τραπέζι


Με ή χωρίς casus belli, η τουρκική διεκδίκηση στο Αιγαίο είναι συνολική. Η Άγκυρα απαιτεί τη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, κάτι που διαδήλωσε και φέτος το καλοκαίρι.
Η απόφαση της Άγκυρας να αποσύρει την «απειλή πολέμου» (ή να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά αυτής της απειλής) εντάσσεται στο πλαίσιο της νέα πολιτικής της κυβέρνησης Ερντογάν, εμπνεύσεως Νταβούτογλου, περί «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες.

Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα δημοσιεύτηκαν στον τουρκικό Τύπο, το νέο Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας, που σχεδιάζει η Τουρκία, γνωστό ως το «Βιβλίο Κόκκινης Γραμμής», θεωρεί πλέον τις γειτονικές χώρες της Τουρκίας, δηλαδή το Ιράν, την Ελλάδα, το Ιράκ και τη Ρωσία, συνεργάτες και όχι εχθρούς.

Το προσχέδιο αναφέρει ότι πια τα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι λόγος έναρξης πολέμου. Για την ακρίβεια η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων δεν θα χαρακτηρίζεται «προέχουσα απειλή». Ή κατά μια άλλη εκδοχή, «η πιθανότητα να προκαλέσει η Ελλάδα πόλεμο στο Αιγαίο και να απειλήσει στρατιωτικά την Τουρκία θεωρείται πλέον “απειλή χαμηλής έντασης”».
Στο τελευταίο Έγγραφο, που είχε γραφεί το 2005 και ανανεώνεται κάθε πενταετία, αναφερόταν ότι η επέκταση από την Ελλάδα των χωρικών της υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια θεωρείται αιτία πολέμου.
Το σχέδιο, αναμένεται να ολοκληρωθεί στο τέλος του χρόνου και θα ψηφιστεί από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας το Δεκέμβρη του 2010. Μένει βεβαίως να δούμε την Βουλή της Τουρκίας να άρει την απόφασή της του 1995 για το casus belli.
Mισά μισά
Η πρόθεση της Άγκυρας να αποσύρει το casus belli δείχνει ότι η ντε φάκτο διαπραγμάτευση για τα ενεργειακά αποθέματα του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου συνεχίζεται εντατικά.
Συγχρόνως σε ό,τι αφορά τη χωρική ελληνική θάλασσα και εδώ φαίνεται ότι επιδιώκεται η υποχώρηση της Αθήνας με την επέκταση των χωρικών υδάτων πέρα των 6 ν.μ. κλιμακωτά και κατά περίπτωση, ανάλογα τις περιοχές.
Ο Μ.Α. Μπιράν έγραψε ότι «οι αρμόδιοι των δύο χωρών θα συναντηθούν, θα θέσουν ενώπιόν τους το χάρτη του Αιγαίου και θα αρχίσουν να χαράσσουν ένα νέο σύνορο. Τα τουρκικά και ελληνικά χωρικά ύδατα, σε κάποιο σημείο θα ανέρχονται στα τρία, σε άλλο σημείο στα οκτώ και σε ορισμένα στα 10 ή στα 12 ναυτικά μίλια. Ο νέος χάρτης θα εξασφαλίσει την έξοδο της Τουρκίας στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου, θα αντιμετωπίσει τις ανάγκες των στρατιωτικών ασκήσεων και κατά τον ίδιο τρόπο θα εξαλείψει τις ανησυχίες ασφάλειας της Ελλάδας. Η ύπαρξη μιας συμφωνίας στο Αιγαίο θα διευκολύνει και τη λύση όλων των άλλων προβλημάτων.
Και τούτο διότι τα χωρικά ύδατα είναι κλειδί. Εάν αυτά προσδιοριστούν, τότε θα προσδιοριστεί αυτομάτως και ο εναέριος χώρος και αν απαιτηθεί, οι δύο χώρες θα απευθυνθούν και στη Χάγη».
Ο βασικός στόχος όμως της Άγκυρας είναι να αποδεχθεί η Ελλάδα την συνεκμετάλλευση ειδικά στην περιοχή νοτίως της Ρόδου και του Καστελόριζου (που κινήθηκε το Πίρι Ρέις) αλλά και στο βόρειο Αιγαίο (που κινήθηκε το «Τσεσμέ»).
Η παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα δείχνει ότι διεξάγεται παρασκηνιακά συζήτηση περί συνεκμετάλλευσης, με τους Αμερικανούς να κρατάνε για τον εαυτό τους το «δικαίωμα» συμμετοχής στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων σε ποσοστά 50%.
Μένει να δούμε ποια είναι η πολιτική της Αθήνας.
Αν θα επεκτείνει τα χωρικά ύδατα με τη μέθοδο της κτένας,
Αν θα αποδεχθεί συνεκμετάλλευση σε περιοχές που είναι ελληνικών δικαιωμάτων.
Η απειλή πολέμου ήταν η αντίδραση της Τουρκίας το 1995 στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. βάσει του νέου (τότε) Δικαίου της Θάλασσας.
Συμφώνα με τα πρακτικά της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης της 8ης Ιουνίου 1995 κατά την 121η συνεδρίασή της, επί πρωθυπουργίας Τανσού Τσιλέρ (κυβέρνηση συνασπισμού κομμάτων Ορθού Δρόμου, DYP-Τσιλέρ) και Σοσιαλδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (SHP-Ερντάλ Ίνονου), αποφασίστηκε:
«Η Ελλάδα, επωφελούμενη από κάποια άρθρα της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, εξέφρασε πρόσφατα (σ.σ.: πιθανότατα στις 31.5.1995) την επιθυμία να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Αν αυτό πραγματο­ποιηθεί, η Ελλάδα θα θέσει υπό την κυριαρχία της το 72% της Θάλασσας του Αιγαίου.
Μια τέτοια κατάσταση, θα είχε ως αποτέλεσμα η πρόσβαση της Τουρκίας στις θάλασσες και τους ωκεανούς να γίνεται μέσω των ελληνικών χωρικών υδάτων, κάτι που δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει αποδεκτό. Η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο. Η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, αν και ελπίζει ότι η Ελλάδα δεν θα λάβει την απόφαση να διαταράξει την ισορροπία που έχει επιτευχθεί με τη Συνθήκη της Λωζάνης επεκτείνοντας τα χωρικά της ύδατα πέρα των 6 μιλίων, αποφασίζει, έναντι του ενδεχομένου και για να προασπίσει και να προστατεύσει τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας μας, να παραχωρήσει στην κυβέρνηση της Τουρκικής Δημοκρατίας όλες τις αρμοδιότητες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που θα κριθούν απαραίτητες από στρατιωτικής απόψεως, καθώς και να γνωστοποιηθεί η κατάσταση αυτή με φιλικά αισθήματα στην ελληνική και τη διεθνή κοινή γνώμη».
Η απόφαση αυτή ήταν το επιστέγασμα της τουρκικής πολιτικής σε βάρος της Ελλάδας. Ήταν το «περίστροφο» πάνω στο τραπέζι κάθε διαπραγμάτευσης.
Το σκηνικό που στήθηκε στα Ίμια ήταν το απαραίτητο συμπλήρωμα, για την ολοκληρωτική αμφισβήτηση των ελληνικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.
Πόλωση για το δημοψήφισμα
Είκοσι ημέρες έχουν απομείνει ως τις 12 Σεπτεμβρίου που θα διεξαχθεί το δημοψήφισμα για την τροποποίηση 26 άρθρων του τουρκικού συντάγματος και ο αγώνας έχει φουντώσει, το κλίμα πολωθεί και η γλώσσα των αρχηγών των κομμάτων αγριέψει.
- «Αν είσαι άντρας… έλα να συζητήσουμε στην τηλεόραση», καλεί τον Ρ.Τ. Ερντογάν ο αρχηγός της αντιπολίτευσης (CHP) ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.
- «Το ’χει η φάρα σας να κοροϊδεύετε το λαό» κατηγορεί τον Ταγίπ Ερντογάν, ο αρχηγός του εθνικιστικού ΜΗΡ Ντεβλέτ Μπαχτσελί συμπληρώνοντας πως «ο Ερντογάν θα καταλήξει στο ειδικό δικαστήριο» – επειδή τα έχει κάνει πλακάκια με τον Ότζαλαν για τις κουρδικές ψήφους.
- Το κουρδικό κόμμα BDP δηλώνει μεν δια του αρχηγού του Σελαχατίν Ντεμίρτας ότι «θα μποϊκοτάρει την ψηφοφορία», φαίνεται όμως ότι διαπραγματεύεται την αλλαγή της απόφασης του για Αποχή.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του «Συνεδρίου για μια Δημοκρατική Κοινωνία» που πραγματοποιήθηκε προχθές στο Ντιάρμπακιρ (με συντονιστή τον πρώην αρχηγό του BDP Αχμέτ Τουρκ που τον Δεκέμβρη 2009 του επεβλήθη από το δικαστήριο 5ετής απαγόρευση άσκησης πολιτικών δικαιωμάτων), το BDP θα αναθεωρήσει την απόφασή του για μποϊκοτάρισμα «αν η κυβέρνηση υποσχεθεί ότι θα θεσπίσει νέο σύνταγμα μετά τις βουλευτικές εκλογές του (Ιουλίου) 2011».
Ο Ερντογάν έσπευσε σε συνέντευξή του στο κανάλι ATV, να δηλώσει ότι «βεβαίως και σκέπτεται να θέσει θέμα νέου συντάγματος στην επόμενη Βουλή». Επισημαίνεται ότι το BDP έχει περί τις 2,5 εκατομμύρια ψήφους (το σύνολο του εκλογικού σώματος είναι γύρω στα 40 εκατομμύρια).
Η πόλωση έχει φτάσει στο απόγειο όπως φαίνεται από τις δηλώσεις του ηγέτη της αντιπολίτευσης Κιλιτσντάρογλου σε συνέντευξη που έδωσε στο γερμανικό Σπίγκελ λέει, μεταξύ άλλων, ότι «ο κίνδυνος που ελλοχεύει είναι πως… η κυβέρνηση του ΑΚΡ κοντεύει να κυριεύσει το κράτος», πράγμα που είναι ο εκπεφρασμένος με κάθε ευκαιρία μεγάλος φόβος της καθεστηκυίας τάξης που διοικεί την Τουρκία από της ιδρύσεώς της (1923) και από πολλούς Τούρκους αναλυτές θεωρείται ότι σήμερα έχει «εκφυλιστεί» στο συγκεχυμένο και σύνθετο μόρφωμα που ονομάζεται «Εργκενέκον».

Read more...

Θράσος Νταβούτογλου: Να σταματήσουμε τις αερομαχίες στο Αιγαίο


Λίγες μόλις ημέρες μετά τις φήμες που θέλουν την Τουρκία να προβαίνει σε αλλαγή του στρατηγικού δόγματος και να μην δεν θεωρεί πια casus belli την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, δήλωσε με περίσσιο θράσος ότι η χώρα του θέλει να σταματήσει τις αερομαχίες πάνω από το Αιγαίο την στιγμή που τα τουρκικά εροσκάφη παραβιάζουν καθημερινά τον Εθνικό Εναέριο Χώρο και μέσα στον Ιούλιο ενεπλάκησαν επτά φορές σε αερομαχίες μες τα ελληνικά μαχητικά που απλώς; υπερασπίζονται το πάτριο έδαφος.

Πρόκειται φυσικά για απόπειρα επικοινωνειακής εκμετάλλευσης; του τραγικού συμβάντος της Πέμπτης. Διότι αν η Τουρκία θέλει πραγματικά “Να σταματήσουν οι αερομαχίες στο Αιγαίο δεν έχει παρά να σταματήσει τις παραβιάσεις του ΕΕΧ. Εκτός και αν θέλει να συνεχίσει αυτή να παραβιάζει και να προσπαθεί να επιβάλει de facto καταστάσεις κι η Ελλάδα απλώς να … κοιτάει!

Είναι η συνέχεια των πομφόλυγων του Εγκεμέν Μπαγίς περί “μείωσης εξοπλισμών” λίγες ημέρες πριν η Άγκυρα ανακοινώσει εξοπλιστικό πρόγραμμα 50 δισ. δολαρίων!

“Αυτός είναι ο στόχος των συζητήσεων που κάνουμε με την Αθήνα. Θα πρέπει να ελαχιστοποιήσουμε τους κινδύνους πάνω από το Αιγαίο και να αναπτύξουμε τα σημεία όπου έχουμε κοινά συμφέροντα”, επισήμανε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας. Δηλαδή κάποιοι στην Αθήνα συζητούν να δώσουν “γη και ύδωρ”;

Ο Νταβούτογλου, όπως σημειώνεται σε δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης της Χουριέτ, αναφέρθηκε στη νέα εποχή στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις.

Τόνισε πως επικρατεί αισιοδοξία που βασίζεται σε αμοιβαία εμπιστοσύνη και σχέσεις καλής γειτονίας. Η συνέχιση του διαλόγου με την Αθήνα θα φέρει το τέλος των αερομαχιών πάνω από το Αιγαίο.

Επισήμανε ακόμα πως ο μόνος τρόπος υπέρβασης των προβλημάτων είναι ο διάλογος. “Αν αυτός δεν είναι αρκετός τότε χρειάζεται περισσότερος διάλογος” ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ προανήγγειλε επίσκεψή του στην Αθήνα εντός του φθινοπώρου.

Οι δηλώσεις του δεν είναι τίποτα άλλο από κουτοπονηριές ανατολίτικες ανάλογες με αυτές που έκανε προ τριών εβδομάδων στη Ρόδο. Και είναι και ελεεινές γιατί προσπαθεί να εκμεταλευτεί ένα τραγικό για την Ελλάδα γεγονός.

Σκληρότερος εμφανίστηκε σε ό,τι αφορά στο Κυπριακό, ξεκαθαρίζοντας ότι ουδείς πρέπει να περιμένει ένα «μονομερές βήμα» καλής θέλησης από την Άγκυρα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Ολοκληρώθηκαν οι παραδόσεις των ισραηλινών UAV Heron στην Τουρκία


Το Ισραήλ ολοκλήρωσε την παράδοση των ανεπάνδρωτων εναέριων οχημάτων τύπου Heron στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.Παρά την κρίση μεταξύ των δύο πλευρών, η παράδοση των τελευταίων τεσσάρων συστημάτων ολοκληρώθηκε κανονικά.
Τα πρώτα έξι UAV Heron, που παράγονται από την ισραηλινή εταιρεία IAI, παραδόθηκαν επίσημα στην Τουρκία το Μάρτιο του τρέχοντος έτους, μετά από διετή καθυστέρηση, λόγω μιας σειράς τεχνικών προβλημάτων.

Λόγω των καθυστερήσεων στην παράδοση, επιβλήθηκε πρόστιμο στην ισραηλινή πλευρά, ύψους 12 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η Τουρκία θα λάβει την αποζημίωση υπό μορφή ανταλλακτικών για τα UAV Heron. Επιπλέον, το Ισραήλ θα αυξήσει το χρόνο κατάρτισης του τουρκικού προσωπικού.

Read more...

Η Τουρκία του Ερντογάν


Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ
Η πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση, τα δεδομένα της οικονομίας, καθώς επίσης και όσα συμβαίνουν στην εξωτερική πολιτική και τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, είναι τα σημεία αναφοράς για το τι μέλλει γενέσθαι στην Τουρκία του Ερντογάν
Το δημοψήφισμα που θα πραγματοποιηθεί στις 12 Σεπτεμβρίου για την έγκριση της πρόσφατης συνταγματικής αναθεώρησης και τα δεδομένα της οικονομίας, που δημιουργούν μια εικόνα και προοπτική αν μη τι άλλο πολύ καλύτερη σε σχέση με τα παρελθόντα έτη, είναι δύο από τα βασικά σημεία αναφοράς ως προς το τι μέλλει γενέσθαι στην Τουρκία, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Αυτό φυσικά είναι συνυφασμένο και με την τύχη και το μέλλον του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Υπάρχουν, ωστόσο, άλλες δύο παράμετροι, εκ των οποίων η πρώτη είναι μείζονος σημασίας και δεν αφορά μόνο το άμεσο, αλλά και το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο μέλλον. Πρόκειται για όσα συμβαίνουν και προδιαγράφονται στο χώρο της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, τόσο στην ευρύτερη περιοχή της όσο και στο σημαντικό ζήτημα των αμερικανοτουρκικών σχέσεων.
Η δεύτερη παράμετρος, που κατά κάποιο τρόπο συνδέεται με τους διπλωματικούς χειρισμούς της Αγκυρας και τα ανοίγματά της στην περιοχή, είναι το γεγονός ότι η Τουρκία διανύει μια περίοδο άκρως ευνοϊκή για επενδύσεις από το εξωτερικό.
Οι εξελίξεις στην Τουρκία και το πολιτικό σκηνικό, έτσι όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά τις εκλογές του 2002 και την αναρρίχηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία, επιβάλλουν την ανάγκη δύο θεωρήσεων. Αυτήν που αφορά τη βραχυπρόθεσμη πολιτική προοπτική και αυτήν που σχετίζεται με τη μεσο-μακροπρόθεσμη εικόνα.
Κι αυτό επειδή το ισχύον πλαίσιο, όπου πρωταγωνιστεί ένα πολιτικό κόμμα διαφορετικό από τα προηγούμενα κόμματα εξουσίας στην Τουρκία, αντικατοπτρίζει μια πιο αληθινή σε σχέση με το παρελθόν αντιστοιχία μεταξύ αφενός της εξουσίας και της πολιτικής και αφετέρου των λαϊκών μαζών και των ψηφοφόρων. Αυτό μπορεί να ονομαστεί και «χρυσή τομή», την οποία κατάφερε ο Ερντογάν με το κόμμα του, αφού ασκεί πολιτική τηρώντας πολύ περισσότερες προϋποθέσεις σε σχέση με προκατόχους του ως προς την επιτυχή πορεία ενός πολιτικού κόμματος.
Η οικονομική ανάπτυξη και πολύ περισσότερο το κλίμα εμπιστοσύνης για προοπτική βελτίωσης της οικονομίας, όχι μόνο της χώρας αλλά και του μέσου πολίτη, το έστω και αφηρημένο εκσυγχρονιστικό όραμα, που στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να παίρνει τη μορφή επαφών και συναλλαγών με την Ευρώπη, το μήνυμα της εναντίωσης προς την αδικία και το κατεστημένο, το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και το στρατιωτικό και, τέλος, η εικόνα κόμματος και ηγέτη που αν μη τι άλλο εμφανίζονται κοντά στο μέσο Τούρκο και τα προβλήματά του. Αυτό εδώ το τετράπτυχο ήταν παραδοσιακά ο κώδικας επιτυχίας των πολιτικών κομμάτων στην Τουρκία.
Το επιχείρησαν κάποιοι, όπως ο Αντνάν Μεντερές στη δεκαετία του ’50 και πολύ περισσότερο ο Τουργκούτ Οζάλ στη δεκαετία του ’80.
Τέτοιο βαθμό επιτυχίας ως προς την εφαρμογή τού εν λόγω κώδικα, όπως αυτόν που έχει πετύχει ο Ερντογάν, δεν είχε κανένας Τούρκος πολιτικός. Ας ξεκινήσουμε όμως με τη βραχυπρόθεσμη προοπτική.
Το δημοψήφισμα της 12ης Σεπτεμβρίου είναι απλώς μια προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία για την πρόσφατη αναθεώρηση του Συντάγματος. Ωστόσο, οι πολιτικές εξελίξεις έχουν αναβαθμίσει το δημοψήφισμα, καθιστώντας το σημαντικό παράγοντα για τις άμεσες πολιτικές εξελίξεις, πράγμα που αποκτά ιδιαίτερη σημασία, αφού η Τουρκία σχεδόν έχει μπει στην τροχιά των βουλευτικών εκλογών, οι οποίες θεωρητικά θα διεξαχθούν την άνοιξη ή το καλοκαίρι του 2011.
Στο ζωντάνεμα της πολιτικής στην Τουρκία αναμφισβήτητα έπαιξε σημαντικό ρόλο και το γεγονός της αλλαγής ηγεσίας στην ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (αξιωματική αντιπολίτευση). Στις 22 Μαΐου πραγματοποιήθηκε το συνέδριο του κόμματος με μοναδικό υποψήφιο τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Προηγήθηκε ένα σκάνδαλο, με βίντεο που εμφάνιζε τον πρώην ηγέτη Ντενίζ Μπαϊκάλ σε ερωτικές σκηνές με την πρώην γραμματέα του και νυν βουλευτή. Με το σάλο που ξέσπασε, ο Μπαϊκάλ παραιτήθηκε τις παραμονές του συνεδρίου.
Με τη συμβολή και των μη προσκείμενων στο κυβερνών κόμμα μέσων ενημέρωσης, διαμορφώθηκε στη συνέχεια ένα ρεύμα υπέρ του Κιλιτσντάρολγου, με αποτέλεσμα οι δημοσκοπήσεις να δείχνουν ποσοστά της τάξης του 30%, τη στιγμή που η εκλογική δύναμη του κόμματος στις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις ήταν γύρω στο 20%.
Ωστόσο, ο λαϊκισμός σε θέματα οικονομίας, η αμφισβητούμενη στάση σε θέματα παρακράτους και η στείρα έως απογοητευτική φιλολογία σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν δείχνουν ότι το κόμμα με ηγέτη τον Κιλιτσνάρογλου μπορεί να πείσει πλατιές λαϊκές μάζες.
Ειδικά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ουσιαστικά η μοναδική αναφορά του Κιλιτσντάρογλου προκάλεσε μέχρι και σοκ στους χώρους που σχετίζονται με την τουρκική εξωτερική πολιτική. Στα κατεχόμενα της Κύπρου, όπου πήγε ο νέος ηγέτης του ΡΛΚ για την επέτειο της εισβολής, ξεστόμισε ένα βαρύγδουπο: «Μα δεν πρόκειται να μας δεχθεί η Ε.Ε. Τότε για ποιο λόγο να κάνουμε υποχωρήσεις στο Κυπριακό;» Δήλωση η οποία ταυτίζεται πλήρως με το πνεύμα εθνικιστών στελεχών του κόμματος, όπως ο πρώην αντιπρόεδρος Ονούρ Οϊμέν, τον οποίο φρόντισε ο Κιλιτσντάρογλου να απομακρύνει.
Το σίγουρο είναι ότι η νέα ηγεσία του ΡΛΚ κινείται σε άξονα λαϊκιστικό και με την άνεση που του δίνει η αντιπολίτευση, αλλά η παραπάνω δήλωση προκάλεσε μεγάλη αίσθηση και στην Τουρκία και στο εξωτερικό.
Η μάχη για το δημοψήφισμα κορυφώνεται αυτές τις μέρες και το αποτέλεσμα θα επηρεάσει τις εξελίξεις. Ακολουθούν οι εκλογές του 2011, που και αυτές θα καθορίσουν το μεσοπρόθεσμο μέλλον, αφού «παίζονται» διάφορα σενάρια για αναρρίχηση του Ερντογάν στην προεδρία της Δημοκρατίας μετά τις εκλογές. Το ζητούμενο στην περίπτωση αυτή θα είναι η ηγετική μορφή που θα αντικαταστήσει το σημερινό πρωθυπουργό στην ηγεσία του κόμματος. Ωστόσο, τα σενάρια περιλαμβάνουν και τις σκέψεις του κυβερνώντος κόμματος για μετάβαση σε ένα είδος προεδρικού συστήματος. Πράγμα όμως που προϋποθέτει σημαντικές αλλαγές, με πρώτες και κύριες αυτές στο Σύνταγμα. Αυτό θα εξαρτηθεί από τις ισορροπίες που θα διαμορφωθούν στην Εθνοσυνέλευση την επομένη των εκλογών.

Read more...

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗΣ ΤΟΥ DEB


O τέως πρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης (BTTDD) δικηγόρος Μπουρχανετίν Χακγκιουντέρ παρέθεσε στα Ίψαλα ιφτάρ, για τους διοικούντες του κόμματος DEB.
Στο ιφτάρ που δόθηκε στις εγκαταστάσεις του DSİ, μετείχαν ο πρόεδρος του κόμματος DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, οι αντιπρόεδροι του κόμματος, μέλη της κεντρικής επιτροπής, ο πρόεδρος του συλλόγου Τούρκων δασκάλων Δυτικής Θράκης Σαμί Τοραμάν και ο τέως πρόεδρος του BTTDD Τανέρ Μουσταφάογλου.

Στο διεξαχθέν σε μια θερμή και ειλικρινή ατμόσφαιρα ιφτάρ, υπήρξε ομοφωνία σχετικά με το πόσο σημαντική είναι η νέα δομή στο DEB.
Οι τέως πρόεδροι και οι διοικούντες του DEB ανέφεραν το πόσο μεγάλη σημασία θα έχουν οι προσπάθειες του κόμματος στον δίκαιο αγώνα των Τούρκων που ζούνε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και πως οι κινήσεις του κόμματος θα συνεχιστούνε με υψηλούς ρυθμούς. Ο Μπουρχανετίν Χακγκιουντέρ που συνέβαλε ιδιαίτερα στην πραγματοποίηση του ιφτάρ μέσα σε ενότητα και ομοψυχία δήλωσε :
¨Στόχος μας όπως βλέπετε και εσείς δεν ήταν άλλος από το να φάμε μαζί στο ιφτάρ του ευλογημένου Ραμαζανιού. Με αυτήν την αφορμή είχαμε και την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά τους διοικούντες του DEB και τους άλλους φίλους.
Ο πρόεδρος του DEB στην σύντομη αναφορά του είπε : Εξ ονόματος του κόμματος μου, ευχαριστώ τον κύριο πρόεδρο μου, για την διοργάνωση αυτού του ιφτάρ.
Ήταν μια καλή ευκαιρία και εγώ και οι κομματικοί μου φίλοι, χαρήκαμε που παραβρεθήκαμε εδώ. Μακάρι τέτοιου είδους ανταμώματα να συνεχιστούνε, διότι εμείς ως DEB είμαστε το κόμμα όλων των Τούρκων της Δυτικής Θράκης¨.

Εφ. Μπιρλίκ, 28-8-2010

Read more...

Ψυχρό ρεύμα στη ζεστασιά της ρωσο-τουρκικής συνεργασίας


Η περιοχή του Καυκάσου, αυτό το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, καθώς κι ανάμεσα στη Μαύρη, την Αζοφική και την Κασπία θάλασσα, βρίσκεται τις τελευταίες βδομάδες, για άλλη μια φορά, στο επίκεντρο των σκληρών ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Οχι μόνον γιατί στο Βόρειο Καύκασο (που ανήκει ολοκληρωτικά στη σύνθεση της Ρωσικής Ομοσπονδίας) διατηρείται μια έκρυθμη κατάσταση, ιδιαίτερα στην περιοχή των αυτόνομων Δημοκρατιών του Νταγκεστάν και της Τσετσενίας, με βομβιστικές επιθέσεις και ανταλλαγές πυρών ανάμεσα στις ρωσικές δυνάμεις ασφαλείας κι ενόπλους που επιδιώκουν την απόσχιση αυτών των Δημοκρατιών από τη σύνθεση της Ρωσίας.


Ψυχρό ρεύμα στη ζεστασιά της ρωσο-τουρκικής συνεργασίας

Αναρτήθηκε από anixneuseis στις 29/8/10 • Κατηγοριοποιήθηκε ως Προτεινόμενα άρθρα

Η περιοχή του Καυκάσου, αυτό το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, καθώς κι ανάμεσα στη Μαύρη, την Αζοφική και την Κασπία θάλασσα, βρίσκεται τις τελευταίες βδομάδες, για άλλη μια φορά, στο επίκεντρο των σκληρών ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Οχι μόνον γιατί στο Βόρειο Καύκασο (που ανήκει ολοκληρωτικά στη σύνθεση της Ρωσικής Ομοσπονδίας) διατηρείται μια έκρυθμη κατάσταση, ιδιαίτερα στην περιοχή των αυτόνομων Δημοκρατιών του Νταγκεστάν και της Τσετσενίας, με βομβιστικές επιθέσεις και ανταλλαγές πυρών ανάμεσα στις ρωσικές δυνάμεις ασφαλείας κι ενόπλους που επιδιώκουν την απόσχιση αυτών των Δημοκρατιών από τη σύνθεση της Ρωσίας.

Ούτε μόνον γιατί στο Αζερμπαϊτζάν πυκνώνουν οι φωνές των «γερακιών», που ζητούν εδώ και τώρα τη βίαιη ανακατάληψη του Ναγκόρνο Καραμπάχ από την Αρμενία, καθώς και του 20% του αζέρικου εδάφους, που έχει καταλάβει η Αρμενία, ώστε από τη μια να διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με το θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, αλλά και για να εξασφαλίσει γεωστρατηγική υπεροχή σε περίπτωση ένοπλης σύγκρουσης.

Εκείνο, που πέρασε πραγματικά ως «ψυχρό ρεύμα» μέσα σε «θερμή θάλασσα», δεν ήταν άλλο από την είδηση πως η Τουρκία επιδιώκει να δημιουργήσει στρατιωτική βάση στο Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν. Είδηση που έφερε αντιμέτωπες δύο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με σημαντικό «ειδικό βάρος» στην περιοχή του Καυκάσου και της Μαύρης Θάλασσας: τη Ρωσία και την Τουρκία και οι οποίες πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία είχαν βρεθεί μια ντουζίνα φορές αντιμέτωπες στα πεδία των μαχών για την κυριαρχία στον Καύκασο, στη Μαύρη Θάλασσα, στα Βαλκάνια. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης ήταν πως η ψύχρανση ήρθε σε μια στιγμή που αναπτύσσεται μια στενή οικονομική συνεργασία των δύο χωρών σε διάφορους τομείς, κι ενώ η Τουρκία αποφάσισε να αφαιρέσει τη Ρωσία από τον κατάλογο των «πιθανών απειλών» της.

Σε πρόσφατο άρθρο για τις ρωσο-τουρκικές σχέσεις ο Α. Νταβούτογλου, υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, έγραφε πως «ο Νότιος Καύκασος, όπου βρίσκονται τα σύνορα Τουρκίας και Ρωσίας, πάντα έπαιζε ιδιαίτερο ρόλο και για τους Τούρκους και για τους Ρώσους, διατηρώντας σημαντική θέση στη διπλωματική ημερήσια διάταξη και των δύο χωρών. Σήμερα η στρατηγική σημασία της περιοχής αυξήθηκε ακόμη περισσότερο, κι αυτή είναι η αιτία που απαιτείται, όσο ποτέ άλλοτε πριν, η σταθερότητα κι η περιφερειακή συνεργασία».

Είναι οι ενεργειακοί δρόμοι του Καυκάσου, για τις πρώτες ύλες της Κασπίας και γενικότερα της Κεντρικής Ασίας που θα κατευθυνθούν προς τη Δύση, που έχουν αυξήσει τη σημασία της περιοχής. Μιας περιοχής που, τα τελευταία 20 χρόνια, έχει γνωρίσει πολεμικές αναμετρήσεις και αποτελεί «μαγνήτη» για νέα όπλα, στρατεύματα και στρατιωτικούς συνασπισμούς.

Τι είναι το Ναχιτσεβάν
Καταρχήν, αξίζει να αναφέρουμε λίγα λόγια για το Ναχιτσεβάν, όπου η Τουρκία φέρεται να θέλει να εγκαταστήσει στρατιωτική βάση. Πρόκειται για Αυτόνομη Δημοκρατία που ανήκει στη σύνθεση του Αζερμπαϊτζάν, αν και δεν έχει κοινά σύνορα με αυτό (δηλαδή αποτελεί εξωτερικό θύλακα του Αζερμπαϊτζάν) και συνορεύει με την Αρμενία, την Τουρκία και με το Ιράν. Εκεί ζούνε 380 χιλιάδες άνθρωποι, κατά 99,1% Αζέροι.

Να σημειωθεί πως πριν ένα χρόνο είχε ξεσπάσει στην Τουρκία σκάνδαλο, όταν η εφημερίδα «Milliyet» είχε αποκαλύψει πως σε βιβλίο που θα μοιράζονταν ως σχολικό εγχειρίδιο υπήρχε χάρτης όπου μια σειρά εδαφών (Ναχιτσεβάν, Βόρειο Ιράκ, κ.ά.) παρουσιάζονταν ως τουρκικό έδαφος.

Το ζήτημα ανάπτυξης τουρκικής στρατιωτικής βάσης στο Ναχιτσεβάν προέκυψε στην πρόσφατη συνάντηση των Προέδρων της Τουρκίας, Α. Γκιούλ, και του Αζερμπαϊτζάν, Ι. Αλίεφ. Στη συμφωνία «στρατηγικής συνεργασίας» που υπέγραψαν μέσα στον Αύγουστο Τουρκία κι Αζερμπαϊτζάν περιλαμβάνονται τόσο η στρατιωτική συνεργασία, όσο και η ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων.

Από τη μεριά του, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρ.Τ. Ερντογάν δήλωσε πρόσφατα ότι το Ναχιτσεβάν είναι εκτεθειμένο σε διάφορες απειλές από το αρμενικό κράτος και ως εκ τούτου η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και της αυτόνομης Δημοκρατίας του Ναχιτσεβάν αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά των σχέσεών τους.

Οι ρωσικές ανησυχίες
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το θέμα της στρατιωτικής βάσης απασχόλησε τους Προέδρους της Ρωσίας, Ντ. Μεντβέντιεφ και Α. Γκιουλ, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν, αν και επίσημα ανακοινώθηκε γενικόλογα πως συζητήθηκε «ο συντονισμός των προσπαθειών της Ρωσίας και της Τουρκίας, με σκοπό τη συνδρομή στην ειρήνη και σταθερότητα στον Καύκασο».

Οι σημερινές ρωσικές ανησυχίες έχουν να κάνουν με την εμφάνιση στρατιωτικών βάσεων μιας χώρας του ΝΑΤΟ, της Τουρκίας πολύ κοντά στα εδάφη που η Ρωσία θεωρεί «σφαίρα επιρροής» της. Ο αρχισυντάκτης του ρωσικού περιοδικού «Εθνική Αμυνα», Ιγκορ Κοροτσένκο, δήλωσε στην «Φωνή της Ρωσίας», μεταξύ άλλων πως «η πιθανή εμφάνιση τουρκικής στρατιωτικής βάσης μπορεί να οδηγήσει το Μπακού σε αύξηση των γεωστρατηγικών του φιλοδοξιών. Σε τελική φάση, να σπρώξει το Αζερμπαϊτζάν, που θα αισθάνεται πως έχει την υποστήριξη της Τουρκίας, σε μια δυναμική επίλυση του ζητήματος του Ναγκόρνο Καραμπάχ, αντί της διευθέτησης του προβλήματος στη βάση των πολιτικο-διπλωματικών μεθόδων». Ο ίδιος αναλυτής συνέδεσε την είδηση και με την επιδίωξη των ΗΠΑ να συγκροτήσουν στην Κασπία μια «διεθνή» ναυτική πολεμική δύναμη, υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ.

Η παρουσία της Ρωσίας στο Νότιο Καύκασο
Η Ρωσία έχει κάνει αισθητή την παρουσία της στο Νότιο Καύκασο. Αλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε πως με την δική της πολιτική και στρατιωτική συνδρομή στην περιοχή έχουν εμφανιστεί δύο νέα «κράτη»: της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, που αυτομόλησαν από τη Γεωργία και στηριζόμενα και στο προηγούμενο του Κοσσόβου, ανακήρυξαν την «ανεξαρτησία» τους, χάρη στην απεριόριστη υποστήριξη που τους παρέχει η Ρωσία.

Ταυτόχρονα, η Ρωσία έχει στενή συνεργασία με την Αρμενία. Πρόσφατα, οι Πρόεδροι της Ρωσίας, Ντ. Μεντβέντιεφ και της Αρμενίας, Σ. Σαρκσιάν, συμφώνησαν στην παραμονή έως το 2044 των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων και βάσεων στην Αρμενία, που να σημειωθεί πως είναι μέλος της Οργάνωσης του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ), του πολιτικο – στρατιωτικού που έχει συγκροτήσει η Μόσχα, σε αντίθεση με το Αζερμπαϊτζάν. Η Ρωσία, έναντι σημαντικών οικονομικών συμφωνιών (στους τομείς της ενέργειας, των τραπεζών, των τηλεπικοινωνιών, της μεταλλουργίας και των κατασκευών, κ.ά.) έχει αναλάβει και την εγγύηση των αρμενικών συνόρων, καθώς και τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού των αρμενικών ένοπλων δυνάμεων.

Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην Αρμενία και η παρέμβαση της Ρωσίας στο Αζερμπαϊτζάν
Την ίδια ώρα, ωστόσο, αξίζει να σημειωθούν κι ορισμένα ακόμη γεγονότα, που δείχνουν τη συνθετότατη κατάσταση στην περιοχή του Καυκάσου.

Η Αρμενία, η «στρατηγική σύμμαχος» της Ρωσίας στην περιοχή του Καυκάσου, θα φιλοξενήσει στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟικού συνασπισμού «Συνεταιρισμός για την ειρήνη», από 11 έως 17 Σεπτέμβρη, κάτι που σαφώς δεν καλοβλέπει η Ρωσία. Γύρω από αυτά τα στρατιωτικά γυμνάσια έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες βδομάδες μια συζήτηση για το αν η Τουρκία θα ανοίξει τα σύνορά της με την Αρμενία, (που τα κρατά κλειστά από το 1993, εξαιτίας της κατοχής εδαφών του Αζερμπαϊτζάν από την Αρμενία), ώστε να περάσουν στο χώρο των γυμνασίων οι ΝΑΤΟικές δυνάμεις. Σε κάτι τέτοιο πιέζει την Τουρκία το ΝΑΤΟ. Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Α. Νταβούτογλου, προσπάθησε στις 25/8 να στρέψει τις ΝΑΤΟικές πιέσεις στην Αρμενία, λέγοντας πως η Τουρκία θα ανοίξει τα σύνορά της για τα ΝΑΤΟικά γυμνάσια, εφόσον η Αρμενία αποσυρθεί από το 20% των εδαφών του Αζερμπαϊτζάν, που κατέχει παράνομα.

Δεν είναι μόνον το ΝΑΤΟ, που εκτός από τη Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν επιδιώκει να έχει λόγο και στην Αρμενία, αλλά από την άλλη και η Ρωσία αναμένεται να επιδιώξει να φέρει σε «ισορροπία» τις σχέσεις της με το Αζερμπαϊτζάν, που τα τελευταία 2 χρόνια βελτιώθηκαν. Πρόσφατα διέρρευσαν πληροφορίες για αγορές ρωσικών όπλων υψηλής τεχνολογίας από το Αζερμπαϊτζάν, κάτι που ανησύχησε ιδιαίτερα την αρμενική ηγεσία. Εδαφος συνεργασίας εμφανίζεται. Αλλωστε τη βδομάδα που πέρασε το Αζερμπαϊτζάν για άλλη μια φορά συντάχθηκε με τη Ρωσία στο ζήτημα του Κοσσόβου, σε αντίθεση με τη «στρατηγική του σύμμαχο», την Τουρκία. Μέσα στο Σεπτέμβρη ο Ρώσος Πρόεδρος, Ντ. Μεντβέντιεφ θα επισκεφτεί το Μπακού, με βασικό «καθήκον» τον «τορπιλισμό» του αγωγού NABUCCO, κάτι που θα έκανε αναμφισβήτητη την υπεροχή του ρωσικού αγωγού «Νότιο Ρεύμα». Τι θα δώσει και τι θα καταφέρει να αποσπάσει στο Μπακού ο Ρώσος Πρόεδρος; Ενα είναι σίγουρο: Το «κουβάρι» των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στον Καύκασο περιπλέκεται ακόμη περισσότερο…

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Read more...

Τουρκικό παζάρι για την εφαρμογή του Συμπληρωματικού Πρωτοκόλλου


Συνεχίζονται οι πιέσεις προς την Κυπριακή πλυερά από χώρες της ΕΕ (όπως και τις ΗΠΑ), που θεωρούν ότι το Κυπριακό πρέπει να επιλυθεί με τον ένα ή άλλο τρόπο, ως τα τέλη του 2010 και κατά προτίμηση σύμφωνα με τα συμφέροντα της Άγκυρας που εκβιάζει στον ενεργειακό τομέα αλλά καιστις σχέσεις που αναπτύσσει με Ιράν και Συρία. Η κυπριακή εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ, σε σημερινό δημοσίευμά της γράφει ότι η Άγκυρα πρότεινε στο Βερολίνο την εφαρμογή μέρους του πακέτου του απευθείας εμπορίου των Τουρκοκυπρίων που συζητείται αυτή την περίοδο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με αντάλλαγμα το άνοιγμα των τουρκικών λιμανιών σε κυπριακά πλοία. Ειδικότερα προτάθηκε στο Γερμανό υφυπουργό Εξωτερικών Βέρνερ Χόιερ να αρχίσει απευθείας πτήσεις από και προς το αεροδρόμιο της Τύμπου, στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, η αεροπορική εταιρεία Λουφτχάνσα, επισημαίνοντας ότι αν αυτό πραγματοποιηθεί, η Τουρκία θα ανοίξει τα λιμάνια της σε κυπριακά πλοία, εφαρμόζοντας εν μέρει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας.

Υπενθυμίζεται ότι το συγκεκριμένο Πρωτόκολλο αποτελεί υποχρέωση που έχει αναλάβει η Τουρκία προς την Ε.Ε., ανοίγοντας λιμάνια και αεροδρόμια στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα και εξομαλύνοντας τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία, στο πλαίσιο των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων.

Η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να υποστηρίξει τις μονομερείς κυρώσεις που είχαν επιβληθεί από την Ουάσιγκτον εναντίον του Ιράν πριν δυο μήνες. Όπως γράφει η ιστοσελίδα Realite-EU, η τουρκική πλευρά έκανε αυτήν τη δήλωση στην αμερικανική αντιπροσωπεία, που επισκέφθηκε αυτές τις μέρες την Άγκυρα. Μαζί με τη Ρωσία, την Κίνα και τη Βραζιλία η Τουρκία αντιτίθεται στην επιβολή εναντίον της Τεχεράνης νέων, μεταξύ άλλων και μονομερών κυρώσεων, επιπρόσθετα στις ήδη υιοθετημένες από το ΣΑ του ΟΗΕ.

Read more...

Θεολογική Σχολή Χάλκης: άλλα λένε, άλλα εννοούν κι άλλα κάνουν οι Τούρκοι!


Καμιά πραγματική πρόοδος δεν έχει σημειωθεί σχετικά με το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Τουρκικής κυβέρνησης κ. Άριντς, παρά τα ευρέως διαδιδόμενα από την τουρκική προπαγάνδα, και που επαναλήφθηκαν μόλις προ ημερών στις ΗΠΑ, ενώπιον αμερικανικών θεσμικών εκπροσώπων, από τον υφυπεξ κ. Σινιρίογλου. Όπως αναφέρει το δελτίο του πρακτορείου Anadolu, o Υπουργός Επικρατείας και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς, που έλαβε μέρος στο πρόγραμμα Michel Show, του ραδιοφωνικού σταθμού Klas, αναφέρθηκε στα θέματα της επικαιρότητας, στην τροποποίηση του Συντάγματος και στο δημοψήφισμα της 12ης Σεπτεμβρίου, στο θέμα της επαναλειτουργίας του Youtube και στο θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Σχετικά με το τελευταίο, ο Αρίντς, τονίζοντας ότι σκέπτονται να ανοίξουν τη Θεολογική Σχολή, είπε: «Η επαναλειτουργία μιας Θρησκευτικής Σχολής δεν φαίνεται εφικτή αυτή τη στιγμή, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και άλλες αποφάσεις που αφορούν ιδιωτικά σχολεία και εκδόθηκαν εκ των υστέρων. Όμως, εάν πρόκειται οι κληρικοί να έρχονται από το εξωτερικό, τότε θα πρέπει να παίρνουν την τουρκική υπηκοότητα. Αυτή τη στιγμή νομίζω ότι υπάρχουν επτά αιτήματα. Αυτοί θα πάρουν την τουρκική υπηκοότητα και θα μπορέσουν να συνεχίσουν με άνεση τις θρησκευτικές τους δραστηριότητες εδώ».

Ο Αρίντς, ερωτηθείς για τις εργασίες αναφορικά με την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, υπενθύμισε ότι η Σχολή έκλεισε με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και εξήγησε ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν τα κριτήρια που υποδεικνύονται στην απόφαση για την επαναλειτουργία της.

Ειδικότερα, ο Αρίντς είπε ότι μια κοινότητα, που ανήκει σε μια θρησκεία, μπορεί να έχει ανάγκη από κληρικούς για να εκπληρώσει τις θρησκευτικές της υποχρεώσεις και ότι είναι καθήκον του κοσμικού κράτους να προσφέρει δυνατότητες για την εκπαίδευση αυτών των θρησκευτικών παραγόντων. Ο ίδιος συνέχισε ως εξής: «Μπορεί να μην το πιστέψετε, αλλά μπορεί και να το πιστέψετε. Ορισμένες ομάδες διαφορετικών πεποιθήσεων μπορεί να έχουν διαφορετικούς τρόπους εκπλήρωσης των θρησκευτικών τους καθηκόντων. Και μπορεί οι κοινωνίες αυτές να έχουν ανάγκη από θρησκευτικούς παράγοντες, οι οποίοι θα είναι πρωτοπόροι στην εκμάθηση των μεθόδων αυτών. Όπως αυτό ισχύει για τους Μουσουλμάνους, το ίδιο ισχύει και για τους Χριστιανούς και για τους άλλους. Οι άνθρωπου θέλουν να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους αυτές. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης αντιμετώπισε τις ανάγκες αυτές επί χρόνια. Όμως, μετά το 1970 απαγορεύθηκε η λειτουργία της με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Σκεπτόμαστε τώρα να ανοίξουμε τη Σχολή αυτή για την αντιμετώπιση των εν λόγω αναγκών. Αυτό το επιθυμούμε πολύ. Το άνοιγμα μιας Θρησκευτικής Σχολής αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται εφικτό βάσει της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου, ούτε στο πλαίσιο των ιδιωτικών σχολών. Κατά συνέπεια, πού στηριζόμενοι θα μπορέσουμε να προσφέρουμε αυτή την εκπαίδευση, έτσι ώστε να είμαστε σύμφωνοι και με την εσωτερική μας έννομη τάξη; Τις προσπάθειές μας τις υποστηρίζει και ο Πατριάρχης. Εξασφαλίζουμε τις απαιτούμενες διευκολύνσεις και στη ρωμαίικη κοινότητα και στον Πατριάρχη για την αντιμετώπιση της ανάγκης αυτής με άλλους τρόπους. Εάν οι κληρικοί έρθουν από το εξωτερικό, πρέπει να πάρουν την τουρκική υπηκοότητα. Αυτό τους το γνωστοποιήσαμε. Θα πάρουν την τουρκική υπηκοότητα και θα μπορέσουν να ασκήσουν με άνεση τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Νομίζω ότι μέχρι τώρα υπάρχουν επτά αιτήματα».

Στις δηλώσεις αυτές που στην ουσία ανατρέπουν τον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα διεκύρρησε ότι αντιμετωπίζει την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, δεν υπήρξε προς το παρόν καμιά αντίδραση από Ελληνικής πλευράς αλλά ούτε κι από το Πατριαρχείο που σύμφωνα με τη δήλωση του κ. Άριντς συνεργάζεται μαζι τους για τη λύση που προσφέρει η Άγκυρα και δεν προβλέπει το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP