Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Ο ΑΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

video
Σας το έχουμε ξαναδείξει, αλλά δεδομένου ότι πέραν της συνεχιζόμενης Τουρκοκρατίας, πριν από λίγες μόλις ημέρες είχαμε στη Θράκη και αυτοδιοικητικές εκλογές με όλα τα αυτονοήτως συμπαρομαρτούντα (ντενεκέδες, κάφρους, σούργελα, τουρκόψυχους, ραγιάδες, γιουσουφάκια, διανοητικά καθυστερημένους, κλπ), η πάλαι ποτέ επική υπερπαραγωγή μας «Η Θράκη και ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» θα είναι και θα παραμένει πάντα επίκαιρη. Κτήμα ες αεί, που θα ’λεγε κι ο Θουκυδίδης. Και μη μου πει κανείς αφελής ότι αυτό που επεδίωκε το Προξενείο δια του συνδυασμού της Σιμπέλ, δεν το πέτυχε, γιατί στο συγκεκριμένο μεν θα συμφωνήσουμε, θα του αντιτείνουμε ότι το πέτυχε δι’ άλλων…τρόπων. Ξανα-απολαύστε το λοιπόν:

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ
Όσο κι αν δίνει με κωμικό τρόπο αυτά που συμβαίνουν, τα δίνει με τρόπο που αρμόζει...και δείχνει αυτά που έπονται...λίγο μυαλό θέλει

Read more...

Οι Οθωμανοί ξανάρχονται… στη Θράκη


Φαίνεται ότι στην ακριτική Θράκη έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα σε σχέση με τις υποδομές, έχουν διαπρέψει οι τοπικοί παράγοντες στην αναπτυξιακή πολιτική και στην πρόταξη των ελληνικών αρχαιοτήτων και του φυσικού κάλλους της περιοχής και αποφάσισαν να κοιτάξουν και όσα έχουν «παραμελήσει». Έτσι, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε προ ημερών το «πράσινο φως» για την «ανάδειξη» του τεμένους Βαγιαζήτ, στο Διδυμότειχο. Όχι, δεν προσδιόρισαν αν θα το παραχωρήσουν για λατρευτικούς σκοπούς… Προς το παρόν τουλάχιστον.

Αλλά, μυρίζει μεθόδευση για τη διοργάνωση πολυπολιτισμικών εκδηλώσεων, όπως κλειτεριδοκτομές, περιτομές, ιστορικές ημερίδες που θα εξάρουν το παιδομάζωμα, την υπέροχη εποχή της τουρκοκρατίας και του κοσμοπολιτισμού και βάλτε…
Σημειωτέον ότι η γενική γραμματέας του υπουργείου (Πολυ) Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, είχε δεσμευτεί τον περασμένο Μάιο για το έργο. Φυσικά, ο υπέροχος οθωμανικός πολιτισμός, που τόσο θαυμάζει η «τουρκολάγνα» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να αναδειχθεί.
Γι’ αυτό και το έργο της αναπαλαίωσης του τεμένους, που συμβολίζει το τουρκικό πέρασμα από την περιοχή, εντάχθηκε στο Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικού Έργου.
Τα συγχαρητήριά μας στους ανθρώπους που ενδεχομένως να βλέπουν μπροστά και να μας προετοιμάζουν όλους μας για μια νέα πολυπολιτισμική οθωμανική περίοδο, μιας και εκλέχθηκε και περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, ο Άρης Γιαννακίδης…

ttp://nationalpride.wordpress.com/2010/11/27/οι-οθωμανοί-ξανάρχονται-στη-θράκη/

Read more...

ΤΑ ΚΑΙΡΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟΥ Για το Καστελόριζο


«Στο πλαίσιο της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία, δεν είναι σκόπιμο να γίνεται διάκριση μεταξύ της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου, όπως επιδιώκεται από την τουρκική πλευρά. Τα κυριαρχιακά δικαιώματα της Ελλάδας επί της υφαλοκρυηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να ενταχθούν στη συνολική διαπραγμάτευση (ή δικαστική επίλυση της διαφοράς) με την Τουρκία.

Ενδεχόμενη δε αποσπασματική εξέταση της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου δεν θα είναι προς όφελος της χώρας. Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι σχεδόν βέβαιη η αναγνώριση «μειωμένης επήρειας» στο Καστελόριζο, ενώ θα έχει χαθεί το διαπραγματευτικό χαρτί των χωρικών υδάτων, αλλά και το ενδεχόμενο «συμψηφισμού» με τις διεκδικήσεις μας στο Αιγαίο».

«Το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, το οποίο αποτελείται συνολικά από 13 νησιά, νησίδες και βράχους, δεν είναι απομονωμένο γεωγραφικά και διοικητικά ανήκει στα Δωδεκάνησα. Αυτή η πραγματικότητα αποτυπώνεται στην οριοθετική γραμμή του ιταλοτουρκικού πρακτικού του Δεκεμβρίου του 1932, το οποίο συμπληρώνει την ιταλοτουρκική συμφωνία της Αγκυρας της 4ης Ιανουαρίου 1932, οριοθετώντας τα χωρικά ύδατα της Δωδεκανήσου με τις απέναντι ακτές της Ανατολίας».

«Για λόγους πρακτικούς, είναι ορθότερο να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο σύνολο τα θαλάσσια όρια της Ελλάδας με την Τουρκία από τις εκβολές του Εβρου μέχρι το Καστελόριζο».

«Οσον αφορά τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, όλο το ανατολικό όριο επηρεάζεται από τη νήσο Στρογγύλη του συμπλέγματος του Καστελόριζου. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας μόνον εάν η οριοθετική γραμμή της ελληνοτουρκικής υφαλοκρηπίδας χαραχθεί με βάση τη μέση γραμμή μεταξύ των τουρκικών ακτών και της νήσου Στρογγύλης».

«Δεδομένης της γενικότητας της διατύπωσης του άρθρου 83 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά και λόγω των διακυμάνσεων της νομολογίας και της αντίληψης των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων ότι κάθε υπόθεση αποτελεί ένα unicum, δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί με ακρίβεια η επήρεια που θα αποδοθεί στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου σε ενδεχόμενη δικαστική επίλυση της διαφοράς οριοθέτησης με την Τουρκία».
http://www.proodos.net/details.asp?ID=14368&catID=6

Read more...

Παρανομεί συνεχώς, κυκλοφορεί ασύλληπτος και έχει την προστασία υψηλά ισταμένων προσώπων...


Ο ψευτομουφτής (με το σαρίκι) στο σπίτι του κατά την προεκλογική περίοδο, δίνοντας ευχές στους υποψηφίους μουσουλμάνους της Θράκης.
Ερώτημα 1ο: Είπε κανείς ότι το Ισλάμ είναι μόνο θρησκεία;
Ερώτημα 2ο: Είπε κανείς ότι απαγορεύεται σε θρησκευτικό ηγέτη να εμπλέκεται με την πολιτική και τα γήινα;
Ερώτημα 3ο: Η Τουρκική σημαία, που βρίσκεται σε περίοπτη θέση στην κατοικία του Αμέτ Μετέ, προδίδει τις διαθέσεις του έναντι της Ελλάδας, ναι ή όχι ή μήπως επαληθεύει την παροιμία που λέει "θέλει η που...άνα να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει";

Πριν μερικά χρόνια, ένα μωρό πέθανε αβοήθητο επειδή η τράπεζα δεν επέτρεπε την εκταμίευση του ποσού που συγκεντρώθηκε από έρανο, προκειμένου να μεταφερθεί στις ΗΠΑ για μεταμόσχευση. Σήμερα, με την μέθοδο της αντιποίησης θρησκευτικής αρχής εξάγει τεράστια ποσά σε μουσουλμάνους και ιδιαίτερα στις γειτονικές χώρες.

Ο Αμέτ Μετέ, ο ψευτομουφτής Ξάνθης, χαίρει της προστασίας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του βουλευτή και υφυπουργού του ΠΑΣΟΚ κ. Ξυνίδη και ενώ δηλώνει Τούρκος δημιουργεί πλείστα όσα προβλήματα στην εσωτερική ειρήνη της χώρας, με κίνδυνο να διαταράξει με την δράση του την έννομη τάξη και την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών.

Διαπιστώσεις κι ερωτηματικά του δημοσιογράφου Νίκου Αρβανίτη, διευθυντή του Ekonomeast Μedia Group στο Βελιγράδι όπως αποτυπώνονται μέσα από το καθημερινό σχόλιο που κάνει στην εκπομπή σε «πρωϊνό χρόνο» του Σταύρου Φανφάνη, μεταφέρουμε συμπυκνωμένα -για να καταγραφούν και να προκαλέσουν ίσως την ενεργοποίηση των αρμοδίων- αποδεικνύοντας ότι αυτό το κράτος δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. H αναφορά του φωτίζει την στάση του ψευτομουφτή Ξάνθης και μια είδηση που εντόπισε στα τουρκικά ΜΜΕ. Βέβαια ο ζωντανός καυστικός και ρέων λόγος δεν είναι δυνατόν να αποτυπωθεί σε μια κόλλα χαρτιού, το σίγουρο είναι ότι διατηρεί φανατικούς ακροατές που περιμένουν το σχόλιό του, που αποδέχονται την σκληρή κριτική στα «καμάρια του τόπου» όπως συνηθίζει να λέει, που αναγνωρίζουν την γνώση και την κριτική ματιά του ως προϊόν των σύνθετων σπουδών του σε νομική και διεθνείς σχέσεις, στην αντίληψη και την δημοσιογραφική οξυδερκή του προσέγγιση, ζώντας στα μπαρουτοακαπνισμένα Βαλκάνια σε εποχές εντάσεων ή υπόκωφης ηρεμίας. Είναι πολύτιμη η παρουσία του Νίκου Αρβανίτη στα ερτζιανά ως σχολιαστή, αφού με τις γνώσεις και την οπτική του διευρύνει και την δική μας ματιά στα πράγματα, φωτίζοντας τον αθέατο κόσμο μας με όσα συμβαίνουν τις πιο πολλές φορές ερήμην μας.
«…Στην καθημερινή επισκόπηση του ξένου Τύπου είδα κάτι που δεν μου άρεσε και το ξαναέψαξα λίγο στον τουρκικό Τύπο για να βρω ότι ο αυτοδιόριστος ιδιώτης μουφτής της Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, ο οποίος σε μια ευνομούμενη χώρα θα έπρεπε να διώκεται για το ποινικό αδίκημα της αντιποίησης άσκησης θρησκευτικής αρχής και όχι μόνο, ανακοίνωσε ότι σταδιακώς στα 231 κουρμπάνια που έγιναν στην περιοχή του, εννοεί για τη Ξάνθη, συγκεντρώθηκαν χρήματα από τους εράνους που όδευσαν στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα από τα 97 κουρμπάνια τα χρήματα κατευθύνθηκαν στο Πακιστάν. Οι 74 κουρμπανοεράνοι κατέληξαν σε Βουλγαρία, Αλβανία, Ρουμανία και «Μακεδονία», δηλαδή στην πρώην Γιουγκοσλαβική δημοκρατία της Μακεδονίας. Τα 42 πήγαν σε ιδρύματα βακουφίων στην Τουρκία και μόλις 18 πήγαν στην Ξάνθη σε ανθρώπους ή οργανισμούς, δεν προσδιορίζεται, στην περιοχή του νομού Ξάνθης. Αυτό πρακτικά και θεωρητικά είναι οικονομία του τρόμου. Είναι οικονομία στρατευμένη σε ένα πράγμα και μόνο. Οπότε όταν σε περιόδους κρίσης εσύ, στην χώρα σου ως Έλληνας πολίτης, από την μια χειραγωγείσαι για να ψηφίσεις και από την άλλη τα χρήματα σου τα στέλνεις κάπου που κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει να κάνει με αναξιοπαθούντες, αλλά με κάτι άλλο... Μάλιστα ο αυτοδιορισθές – ιδιώτης μουφτής κ. Μετέ δεν έστειλε ούτε ένα ευρώ στην Σερβία, στην περιοχή του Κρέγεβο, που επλήγη από σεισμό, μια δοκιμαζόμενη περιοχή, όπου επλήγησαν όχι μόνο χριστιανοί Σέρβοι, αλλά και μουσουλμάνοι Σέρβοι, ίσως γιατί οι μουσουλμάνοι στην Σερβία δεν είναι αυτού του επιπέδου των μουσουλμάνων που ο κ. Μετέ θέλει να χειραγωγεί.Ποιος είναι ο κ. Μετέ ο οποίος συν τοις άλλοις είναι συνομήλικος μου κατά πάσα πιθανότητα, έχει γεννηθεί γύρω στο ’65, εγώ είμαι του ’70, άρα είμαστε στην ίδια γενιά. Εγώ έφυγα από την χώρα μου για να γίνω μετανάστης, αυτός έφυγε από την χώρα του, που είναι η Ελλάδα, πήγε στην Τουρκία και σπούδασε και στην Σαουδική Αραβία, γύρισε εδώ και με την ανοχή των πάντων διαχειρίζεται ψυχές, συνειδήσεις, περιουσίες και χρήματα. Εγώ ήμουν οικονομικός μετανάστης στο εξωτερικό και υπάλληλος ξένων και όχι μόνο και αυτός είναι εδώ και κάνει ότι κάνει. Ας τον κρίνει και η πλειονότητα και η μειονότητα και ας μας εξηγήσει κάποιος με ποια λογική διαχειρίζεται αυτά τα ποσά, πως τα στέλνει, πως γίνονται αυτά τα εμβάσματα, που πάνε τα χρήματα, σε ποιους πάνε και ειδικά σε περιόδους κρίσης που «λεφτά υπάρχουν» και λεφτά δεν βλέπουμε και που έχουμε ανάγκη αν θέλεις από δημιουργικές δυνάμεις στον τόπο. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ποιοι είναι αυτοί που διαχειρίζονται τις μοίρες μας προβαίνοντας σε ποινικώς κολάσιμες πράξεις»…
Ξέρουμε ότι με τα Βαλκάνια άνοιξε ένας νέος δρόμος οικονομίας και εγκλήματος στην περιοχή, ο οποίος δεν κλείνει εύκολα. Τον οποίο συντηρούν οι γείτονες μας, οι οποίοι συντηρούν και αυτά τα δίκτυα των λαθρομεταναστών
«…Διάβασα μια είδηση ότι λεωφορείο ξεφόρτωσε τόσους μετανάστες ή ότι πιάσανε στους Κήπους λαθραία αρώματα ή ότι τόσοι από την Τουρκία μπήκαν εδώ με παράνομα προϊόντα και λοιπά και βλέπω ότι έχει αναπτυχθεί τα τελευταία 15-20 χρόνια μια νέα οικονομία που υπηρετεί το Ισλάμ, τώρα είναι και γνωστό ως Islamic Banking, ισλαμικό Τραπεζικό σύστημα, όμως πιο πριν εμείς την ξέραμε ως οικονομία του Ισλάμ. Ολόκληρες επιχειρήσεις, περίπου 22 τομείς από την εκπαίδευση – μέχρι την καλλιτεχνική δραστηριότητα και από την βαριά βιομηχανία μέχρι το εμπόριο, λειτουργούν για να υπηρετούν μόνο ένα, το δόγμα και την κουλτούρα του ισλάμ. Βέβαια η κάθε έκφραση του ισλάμ έχει μια δική του λογική οικονομίας, αλλά αυτό έχει να κάνει και με το Κουβέϊτ, την Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και με πολλά. Οπότε αντιλαμβάνεστε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι εντάσσονται σε αυτό τον μηχανισμό. Όταν αυτός ο κύριος, ο συγκεκριμένος κοντοκουρεμένος, μπορεί να πάει σε ένα τζαμί και αφού περάσει εξετάσεις που πρέπει, πάρει διαβατήριο πλαστό ή του παρασχεθούν όλα τα απαραίτητα χαρτιά σε μια χώρα υποδοχής όπου αυτός θα πάει και θα εγκατασταθεί εκεί, αυτός θα λειτουργεί μονίμως υπέρ της κουλτούρας του, αυτοί οι άνθρωποι είναι πυρήνες. Αυτή είναι η οικονομία της τρομοκρατίας, αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα είναι ακόμη ταμπού, δεν έχουν εκπαιδευτεί και οι άνθρωποι για να τα παρακολουθήσουν αλλά ούτε και οι δημοσιογράφοι για να τα ανακαλύψουν αν και ο ΧΡΟΝΟΣ το κάνει ακολουθώντας το δημοσιογραφικό ένστικτο γι’ αυτό και εγώ διαφωνώ με τις απόψεις τύπου Μαρκεζίνη που βγαίνουν και λένε ότι θα γίνει πόλεμος στην Θράκη ας πούμε, ή αυτό που λέει ο Χαρδαβέλας και όλοι οι επιδοτούμενοι πατριώτες περιγράφοντας σενάρια. Καλά θα κάνουν όλοι αυτοί οι καρεκλοκένταυροι και ο συρφετός που διαχειρίστηκε την ασφάλεια της χώρας τα τελευταία 10 χρόνια, να σκύψουν πάνω στο ζήτημα και να μην μας κατηγορούν εμάς, να κατηγορήσουν πρώτα τον εαυτό τους ή να σκεφτούν τον εαυτό τους. Αυτό είναι το ένα πακέτο.Το δεύτερο πακέτο είναι ότι αν αρχίσουν οι διαδηλώσεις στην Αθήνα, είτε με αφορμή το ατυχές συμβάν του θανάτου ενός 15χρονου, είτε οτιδήποτε άλλο, αυτό από μόνο του είναι μια δεύτερη αιτία για μια μορφή εμφύλιας σύρραξης ή συγκρούσεων ή αναταραχών ή οτιδήποτε άλλο. Δεν χρειάζεται η Τουρκία να κατεβάσει τα άρματα, τα στρατεύματα και να μπει μέσα και να μας κάνει προγεφυρώματα. Αυτά γινόταν σε άλλες εποχές. Τώρα η Τουρκία έχει από την μια τον ανταρτοπόλεμο, από την άλλη έχει διπλωματικό πόλεμο. Χθες για παράδειγμα είχαμε 35 παραβιάσεις από 20 τουρκικά αεροσκάφη. Έχουμε τα διάφορα καραβάκια να πηγαινοέρχονται, έχουμε το τουρκικό προξενείο που κάνει την δουλειά του όπως την κάνει στην Θράκη με τους εγχώριους πράκτορες του και αυτούς που τους ανέχονται τους μετανάστες, όχι τους νόμιμους και μιλάμε για το μοντέλο της οικονομικής τρομοκρατίας, το οποίο αυτή την στιγμή υποστηρίζεται και από ένα δίκτυο τραπεζών. Είτε αυτό είναι μια που έχετε εδώ στην περιοχή και ανήκει αλλού, είτε είναι τα διάφορα Financial Services όπως είναι οι ταχυμεταφορές χρημάτων, είτε είναι επιχειρήσεις που ανοίγουν και στην ουσία στηρίζονται από τους ομοεθνείς τους και πολλά άλλα. Τα πράγματα είναι πολύ συγκεκριμένα, δεν είναι τυχαίο ότι από την περιοχή μας περνάνε ενδεχομένως μερικοί τόνοι ηρωίνης και κοκαΐνης.
Πάντως γενικώς να ξέρουμε ότι με τα Βαλκάνια άνοιξε ένας νέος δρόμος οικονομίας και εγκλήματος στην περιοχή, ο οποίος δεν κλείνει εύκολα. Τον οποίο συντηρούν οι γείτονες μας, οι οποίοι συντηρούν και αυτά τα δίκτυα των λαθρομεταναστών και άλλα πολλά άλλα. Οπότε ο μετανάστης που μπαίνει από την Τουρκία, φτάνει εδώ, τον στέλνουμε κάτω στην Αθήνα, όπου εκεί το έχεις χάσει το παιχνίδι, η μόνη λύση είναι να κατεβάσεις ειδικές δυνάμεις, σε μια δεδομένη στιγμή, να κάνεις τεράστιες «σκούπες», να τους μαζεύεις όλους, να κάνεις περίπου το μοντέλο Σαρκοζί, και να έχεις φροντίσει να μην έχεις πυρήνες που θα ξεσηκωθούν».

Read more...

Στο φώς οι μυστικές διαπραγματεύσεις


Του Σταύρου Λυγερού/Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Απόρρητο έγγραφο με τίτλο "Απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο" αποκαλύπτει τις τουρκικές απαιτήσεις για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και Καστελόριζο - Οι Ελληνικές θέσεις και τα σοβαρά λάθη της Αθήνας.

Σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο απ'οτι αναγνωρίζει δημοσίως η κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Τουρκίας για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από πρόσφατο (1η Νοεμβρίου) της Δ1 Διεύθυνσης του Υπουργείου Εξωτερικών (ΟΗΕ, Διεθνείς Οργανισμοί και Διασκέψεις) τα κυριότερα αποσπάσματα του οποίου δημοσιεύει σήμερα ο "Κόσμος του Επενδυτή".

Το έγγραφο με τίτλο "Απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο" έχει αποδέκτη τον Α΄ Γενικό Διευθυντή (αρμόδιος για τις Πολιτικές Υποθέσεις) κ.Τρύφωνα Παρασκευόπουλο και κοινοποιείται στο γραφείο του υπουργού κ. Δημήτρη Δρούτσα. Συντάχθηκε για να απαντήσει σε ερωτήματα που έχουν εγερθεί στην πορεία των ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών γεγονός πού επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων για τη βάση και το περιεχόμενο των διμερών διαπραγματεύσεων.

Η πρώτη αποκάλυψη είναι ότι η τουρκική πλευρά απαιτεί η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο να είναι ξεχωριστή από τη διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Δεν πρόκειται για διαδικαστικό ζήτημα. Ουσιαστικά, η Άγκυρα επιχειρεί να αποσυνδέσει το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα και να το εμφανίσει σαν αποκομμένες νησίδες, οι οποίες επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα, προκειμένου να αμφισβητήσει το νομικό δικαίωμα αυτών των νησιών να εχoυv δική τους υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

Ας σημειωθεί ότι η γεωγραφική θέση του Καστελόριζου και της Στρογγύλης επηρεάζει καθοριστικά τα όρια της υφαλοκρηπίδας/ ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την ακρίβεια (όπως φαίνεται και στον συνημμένο χάρτη), επιτρέπει στην Ελλάδα να διεκδικήσει την εκμετάλλευση μια μεγάλης θαλάσσιας έκτασης, στο υπέδαφος της οποίας υπάρχουν σοβαρότατες ενδείξεις πως βρίσκονται πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου,

Υπηρεσιακό προηγούμενο

Το εν λόγω έγγραφο εκφράζει κατηγορηματική αντίθεση στο ενδεχόμενο ξεχωριστής διαπραγμάτευσης για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίoυ και της Ανατολικής Μεσογείου. Πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν ισχυρίζονται ότι η κατηγορηματική αυτή θέση αλλά και μια σειρά ακόμα θέσεις που εκφράζονται στο έγγραφο έχoυv ενοχλήσει τον γενικό διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων και τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών κ. Ιωάννη-Αλέξιο Ζέππο. Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, οι δύο ανωτέρω αξιωματούχοι ήθελαν ανεπίσημες απαντήσεις κι όχι μια αναλυτική έγγραφη και τεκμηριωμένη απάντηση, η οποία εκ των πραγμάτων δημιουργεί υπηρεσιακό προηγούμενο. Αυτό δεν θα είχε σημασία εάν η ελληνική πλευρά ήταν αποφασισμένη να απορρίψει κατηγορηματικά την τουρκική απαίτηση για ξεχωριστή διαπραγμάτευση, όπως και άλλες απαιτήσεις. Καλό θα ήταν επ' αυτού να υπάρξει επίσημη απάντηση από το υπουργείο Εξωτερικών.

Από το κείμενο, εμμέσως πλην σαφώς, τεκμαίρεται ότι η όλη διαπραγμάτευση διεξάγεται επί της βασικής διεκδίκησης της Τουρκίας, που είναι η άρνηση αναγνώρισης του δικαιώματος των νησιών να έχουν υφαλοκρηπίδα/ ΑΟΖ. Η Άγκυρα επιδιώκει να επιβάλει ως βάση της διαπραγμάτευσης την αρχή της «ευθυδικίας, η οποία παρακάμπτει τις γενικές αρχές του Δικαίου της Θάλασσας. Το έγγραφο δίνει τεκμηριωμένη απάντηση, επικαλούμενο την υφιστάμενη νομολογία και τις διαφοροποιήσεις που έχουν σημειωθεί στον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων ζητημάτων από το Διεθνές Δικαστήριο.

Το εθνικό συμφέρον

Μεγάλη εντύπωση προξενεί το γεγονός ότι, ενώ η Τουρκία κινητοποιεί κάθε είδους πραγματικό, πολιτικό και νομικό όπλο, μεγιστοποιώντας τις διεκδικήσεις της, n ελληνική πλευρά συμπεριφέρεται με εγκληματική αμέλεια, αν πρόκειται μόνο για αμέλεια. Είναι απολύτως ενδεικτικό ότι δεν έχει περάσει στην ελληνική νομοθεσία τον σύγχρονο ορισμό της υφαλοκρηπίδας, που έχει προκύψει από την Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αν και έχει όχι μόνο εθνικό συμφέρον, αλλά και σχετική συμβατική υποχρέωση, διατηρεί μέχρι σήμερα τον πολύ πιο περιοριστικό ορισμό του 1958, ο οποίος περιορίζει την υφαλοκρηπίδα μέχρι το σημείο που το βάθος φθάνει τα 200 μέτρα. Ας σημειωθεί ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ.Θεόδωρος Πάγκαλος επικαλέσθηκε προσφάτως τον εθνικά ασύμφορο και νομικά ξεπερασμένο αυτόν ορισμό, γεγονός που εκ των πραγμάτων αποδυναμώνει την ελληνική διαπραγματευτική θέση.

Μία δεύτερη «αμέλεια» είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει υποβάλει χάρτες με τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ, παρ' ότι η Υδρογραφική Υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού έχει ετοιμάσει τέτοιους χάρτες. Έχει υποβάλει μόνο τις συμφωνίες με την Ιταλία και την Αλβανία, οι οποίες αφορούν το Ιόνιο. Είναι αξιοσημείωτο ότι για τις υπόλοιπες θαλάσσιες περιοχές υπάρχουν χάρτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Χάρτες τρίτων χωρών, οι οποίοι απεικονίζουν τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ ΑΟΖ, χρησιμοποιώντας την αρχή της μέσης γραμμής.

Στο έγγραφο διατυπώνεται η γενική εκτίμηση ότι η πάγια ελληνική θέση είναι νομικά ισχυρή. Το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει ρητά ότι δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας/ ΑΟΖ μόνο οι ακατοίκητοι «βράχοι». Σ' ορισμένες περιπτώσεις έχει υιοθετηθεί και η αρχή της αναλογικότητας, η οποία περιορίζει την υφαλοκρηπίδα απομονωμένων νησίδων, όταν η εφαρμογή του κανόνα της μέσης γραμμής προκαλεί μεγάλη δυσαναλογία στην κατανομή της υφαλοκρηπίδας μεταξύ μιας νησίδας και του παρακείμενου ηπειρωτικού κράτους.

Ήταν στοιχειώδεις η Ελλάδα να εισέλθει σ' αυτές τις διαπραγματεύσεις, διεκδικώντας όσα της εξασφαλίζει η ευνοϊκότερη ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας. Αντ' αυτού, εισήλθε με μειωμένες απαιτήσεις. Γιατί έχει ουσιαστικά αποδεχθεί αιγιαλίτιδα ζώνη πολλαπλού εύρους και όχι 12 μιλίων, όπως της επιτρέπει το διεθνές δίκαιο; Γιατί διαπραγματεύεται περιορισμούς στην υφαλοκρηπίδα/ ΑΟΖ και δεν αφήνει το Διεθνές Δικαστήριο να προσαρμόσει τα όρια, εάν και όπου αυτό κρίνει αναγκαίο;

Ουσιαστικά, έτσι όπως διεξάγεται η διαπραγμάτευση, αφορά μόνο ελληνικά δικαιώματα και οδηγεί, σχεδόν αναπόφευκτα, σε απεμπόληση ενός μέρους τους. Για να έχει νόημα μια τέτοια διαπραγμάτευση, θα έπρεπε να έχει τεθεί ως προκαταρκτικός όρος η εγκατάλειψη εκ μέρους της Τουρκίας της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών», με βάση την οποία όχι μόνο αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σ' έναν απροσδιόριστο αριθμό νησίδων, αλλά και ορισμένες εξ αυτών τις χαρακτηρίζει ρητά τουρκικές (π.χ. το κατοικημένο Aγαθoνήσι). Εάν δεν ακυρωθεί η αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας, είναι εθνικά βλαπτική και πρακτικά αδύνατη η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

Τα καίρια αποσπάσματα του Ντοκουμέντου

Για το Καστελόριζο

«Στο πλαίσιο της oριoθέτησης των θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία, δεν είναι σκόπιμο να γίνεται διάκριση μεταξύ της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου, όπως επιδιώκεται από την τουρκική πλευρά ... Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας επί της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να ενταχθούν στη συνολική διαπραγμάτευση (ή δικαστική επίλυση της διαφοράς) με την Τουρκία. Ενδεχόμενη δε αποσπασματική εξέταση της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου δεν θα είναι προς όφελος της Χώρας ... Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι σχεδόν βέβαιη η αναγνώριση "μειωμένης επήρειας" στο Καστελόριζο, ενώ θα έχει χαθεί το διαπραγματευτικό χαρτί των χωρικών υδάτων, αλλά και το ενδεχόμενο "συμψηφισμού" με τις διεκδικήσεις μας στο Αιγαίο».

«Το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, το οποίο αποτελείται συνολικά από 13 νησιά, νησίδες και βράχους, δεν είναι απομονωμένο - γεωγραφικά και διοικητικά ανήκει στα Δωδεκάνησα. Αυτή η πραγματικότητα αποτυπώνεται στην οριοθετική γραμμή του ιταλοτουρκικού Πρακτικού του Δεκεμβρίου του 1932, το οποίο συμπληρώνει την ιταλοτουρκική συμφωνία της Άγκυρας της 4ης Ιανουαρίου 1932, οριοθετώντας τα χωρικά ύδατα της Δωδεκανήσου με τις απέναντι ακτές της Aνατoλίας».

«Για λόγους πρακτικούς, είναι ορθότερο να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο σύνολο τα θαλάσσια όρια της Ελλάδας με την Τουρκία από τις εκβολές του Έβρου μέχρι το Καστελόριζο».

«Οσον αφορά τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, όλο το ανατολικό όριο επηρεάζεται από την νήσο Στρογγυλη του συμπλέγματος του Καστελόριζου ... Η Ελλάδα και η Κύπρος θα έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας μόνον εάν η οριοθετική γραμμή της ελληνοτουρκικής υφαλοκρηπίδας χαραχθεί με βάση τη μέση γραμμή μεταξύ των τουρκικών ακτών και της νήσου Στρογγύλης.»

«Δεδομένης της γενικότητας της διατύπωσης του άρθρου 83 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά και λόγω των διακυμάνσεων της νομολογίας και της αvτίληψης των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων ότι κάθε υπόθεση αποτελεί ένα unicum, δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί με ακρίβεια η επήρεια που θα απoδoθεί στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου σε ενδεχόμενη δικαστική επίλυση της διαφοράς oριoθέτησης με την Τουρκία».

Αιγιαλίτιδα ζώνη

«Το δικαίωμα στην αιγιαλίτιδα ζώνη υπερισχύει καταρχήν του δικαιώματος σε υφαλοκρηπίδα, έτσι ώστε να μην τίθεται ζήτημα περιορισμού της αιγιαλίτιδας ζώνης λόγω αλληλοεπικάλυψης με την υφαλοκρηπίδα γειτονικού κράτους, όπως υποστηρίζει η Τουρκία» (σ.σ. Η Τουρκία, δηλαδή, επιδιώκει να μειώσει την αιγιαλίτιδα ζώνη ελληνικών νησιών, με το επιχείρημα ότι επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα!)

Για την μεθοδολογία οριοθέτησης

«Έχει ενοποιηθεί το εθιμικό με το συμβατικό δίκαιο της oριoθέτησης της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ ... Η έννοια των "σχετικών περιστάσεων" (που δικαιολογούν την εφαρμογή της αρχnς της ευθυδικίας) λειτουργεί ως εξαίρεση στην αρχή της ίσης απόστασης (μέσης Γραμμής), που έχει καθιερωθεί πλέον ως κλασική μέθοδος oριoθέτησης».
«'Εχει απoκρυσταλλωθεί η μεθοδολογία oριoθέτησης. Σε πρώτο στάδιο χαράσσεται προσωρινά η γραμμή της ίσης απόστασης και στην συνέχεια εξετάζεται η ύπαρξη τυχόν περιστάσεων που επιβάλλουν τη μετατόπιση της γραμμής, προκειμένου να επιτευχθεί ένα δίκαιο αποτέλεσμα. Ειδικότερα ως προς τις περιπτώσεις κρατών με αντικείμενες ακτές, το Διεθνές Δικαστήριο έχει αποδεχθεί ήδη από το 1985 στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας Λιβύης - Μάλτας ότι η χάραξη της μέσης γραμμής αποτελεί καταρχήν τη δίκαιη λύση. Ωστόσο, στην πρόσφατη απόφασή του στην υπόθεση Θαλάσσιας Οριοθέτησης στην Μαύρη Θάλασσα, το Δικαστήριο προσέθεσε ένα τρίτο στάδιο στη διαδικασία oριoθέτησης, στο πλαίσιο του οποίου απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην έννοια της "αναλογικότητας", δηλαδή της αναλογίας μεταξύ του μήκoυς των ακτών και της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ που αντιστοιχεί σε κάθε κράτος ... Η εν λόγω αναβάθμιση του κριτηρίου της αναλογικότητας δημιουργεί προβλnματισμό, ενώ μειώνει ακόμα περισσότερο τον βαθμό προβλεψιμότnτας».

«Περισσότερο από το 1/3 των εθνικών νομοθεσιών σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ προβλέπουν ότι, εκκρεμούσης της oριoθέτησης, τα εξωτερικά όρια των εν λόγω ζωνών προσδιορίζονται βάσει της αρχής της ίσnς απόστασης».

Για τις «αμέλειες» των ελληνικών κυβερνήσεων

«Η ελληνική υφαλοκρηπίδα στο σύνολό της έχει απεικονισθεί χαρτογραφικά σε θεματικούς χάρτες μελετών της Υδρογραφικής Yπnρεσίας του ΓΕΝ, όπως αυτά καθορίζονται βάσει της αρχής της ίσης απόστασnς ... Με εξαίρεση την οριοθετική γραμμή της υφαλοκρηπίδας του Ιονίου βάση της ελληνοιταλικής συμφωνίας του 1977, δεν έχουν κατατεθεί τα όρια της ελληνικής υφαλoκρηπίδας σε διεθνείς οργανισμούς. Το ίδιο ισχύει και για τα όρια των ελληνικών χωρικών υδάτων, τα οποία, ωστόσο, αποτυπόνωνται από το 2006 και εφεξής σε επίσημoυς ελληνικούς ναυτικούς χάρτες».

«Σύμφωνα με το άρθρο 16(1) της Σύμβασnς για το Δίκαιο της θάλασσας, τα παράκτια κράτη οφείλουν να απεικονίζουν σε ναυτικoύς χάρτες μεγάλης κλίμακας, αφενός τις ευθείες γραμμές βάσnς και τις ειδικές περιπτώσεις παρέκλισης από την "κανονική γραμμή βάσης" (όπως κλείσιμο των κόλπων) για μέτρηση του εύρους της αιγιαλίτηδας ζώνης και τα όρια που προκύπτουν από αυτές και, αφετέρoυ, τη χάραξn της οριοθετικής γραμμής της αιγιαλίτιδας ζώνης με γειτονικά κράτη. Τα παράκτια κράτη υποχρεούνται να προσδώσουν επαρκή δnμoσιότητα στους εν λόγω χάρτες και να καταθέσουν αντίγραφό τους n πίνακα των σχετικών γεωγραφικών συντεταγμένων στον γενικό γραμματέα των Η.Ε. Η Ελλάδα δεν έχει υιοθετήσει σύστημα ευθειών βάσnς, παρά το γεγονός οτι οι όροι που ισχύουν εθιμικά από το 1951 και ενσωματώθηκαν στη Σύμβασn συvτρέχoυν σε πολλές περιοχές της Χώρας ... Aντίστοιχη υπoχρέωσn προβλέπεται στο άρθρο 84 της Σύμβασnς σχετικά με την απεικόvιση εξωτερικού ορίου και τη χάραξη της oριoθετικής γραμμής της υφαλοκρηπίδας ... Θα πρέπει να σημειωθεί οτι στο άρθρο 75 της Σύμβασnς πρoβλέπεται αντίστoιχη ρύθμισn για το εξωτερικό όριο και την οριοθέτηση της ΑΟΖ».

«Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν κατατεθεί επίσημα στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, οι γεωγραφικές συντεταγμένες του ανατολικού ορίου στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν γνωστοποιηθεί στη νορβηγική και τηv αμερικανική πλευρά στο πλαίσιο διαμαρτυριών μας για τη διενέργεια θαλασσίων ερευνών στην περιοχή. Έχουν εγχειρισθεί σχετικοί χάρτες και γεωγραφικές συvτεταγμένες στην Αίγυπτο και στη Λιβυή, αντιστοίχως στο πλαίσιο των διμερών διαπραγματεύσεων για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνώv».

Το κριτήριο της απόστασης

«Η ελληνική νομοθεσία εξακολουθεί να αναφέρεται στα κριτήρια της Σύμβασης της Γεvεύης για τηv υφαλοκρηπίδα (1958), δnλαδί το κριτήριο του ισοβαθούς των 200 μέτρων και το κριτήριο της εκμετάλευσης για τον προσδιορισμό του εξωτερικού ορίου της υφαλoκρηπίδας. Αντίθετα, n Σύμβασn, η οποία σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 311(1) "υπερισχύει των Συμβάσεων της Γενεύnς της 29nς Απριλίου του 1958 για το Δίκαιο της Θάλασσας", προβλέπει ότι νομικός τίτλος,επί της υφαλoκρηπίδας εντός του ορίου των 200 ν. μιλiων είναι το κριτήριο της απόστασnς. Την εθιμική υπόστασn του εν λόγω κανόνα έχει αποδεχθεί n διεθνής νομολογία ήδη από τη δεκαετία του 1980 ... Θα ήταν σκόπιμo να εναρμονισθεί n ελληνική νομοθεσία με τις διατάξεις (της Σύμβασnς), υιoθετώντας τον ευμενέστερο για τα ελληνικά συμφέροντα ορισμό mς υφαλοκρηπίδας βάσει του κριτηρίου της απόστασnς. Το ίδιο ισχύει και για τηv οριοθέτηση της υφαλoκρnπίδας, εφόσοv n ελληνική νομοθεσία απλώς παραπέμπει στους κανόνες του διεθνούς δικαίου, χωρίς ουδεμία αναφορά στην αρχή της ίσnς απόστασnς ... Στην απόφασn Οριοθέτησnς μεταξύ των Μπαρμπάντος και του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, το Διεθνές Δικαστήριο απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εθνική νομοθεσία των διαδίκων κρατών στο πλαίσιo της απoσαφίνισnς των θέσεών τους ως προς τη μέθοδο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ».

«Κατά τηv πρόσφατη ερευvnτική δραστηριότητα του αμερικανικού ωκεανογραφικού πλοίου R/V NAUTILUS, καταστήσαμε σαφές στην αμερικανική πλευρά οτι δεν δύναται να διενεργήσει έρευνες στα υποθαλάσσια όρη του Αναξίμανδρου χωρίς την άδεια των ελληνικών αρχών, εφόσον n προτεινόμενη περιοχή διεξαγωγής των ερευνών περιελάμβαvε και περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας ... Η αμερικανική πλευρά επαναπροσδιόρισε τις περιοχές διεξαγωγής των ερευνών, γεγονός που επιβεβαίωσε n αμερικανική πρεσβεία με ρηματική διακοίνωση».

«Τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας βάσει της αρχής της ίσης απόστασης εμφανίζονται σε διεθνείς βάσεις δεδομένων στο Διαδίκτυο, αλλά και σε Χάρτες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος και της Εύρωπαϊκής Ένωσnς, ως υπoθετικά όρια ΑΟΖ, αναγνωρίζοντας πλήρη επήρεια σε όλα τα ελληνικά νησιά ... Μάλιστα, σε πρόσφατο χάρτη εργασίας του Δικτύου Natura 2000, πέραν του υφισταμένου ορίου των χωρικών υδάτων και των υπoθετικών ορίων ΑΟΖ, απεικoνίζεται με διακεκομμένη γραμμή και το όριο των ελληνικών χωρικών υδάτων με 12 ν.μ.».

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κόσμος του Επενδυτή.

Read more...

Παιγνίδια της Άγκυρας με τα αντιβαλλιστικά συστήματα


Λίγες μόνο ημέρες μετά την διάσκεψη της Λισαβόνας, όπου πρακτικά συμφωνήθηκε η διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης της ΝΑΤΟικής αντιβαλλιστικής ομπρέλας η Άγκυρα προβαίνει ήδη σε αποσχιστικές κινήσεις σνομπάροντας στην πράξη την Συμμαχική απόφαση.

Έτσι η Τουρκία με δηλώσεις κυβερνητικών και στρατιωτικών αξιωματούχων, αλλά και έντεχνες διαρροές, αφήνει να εννοηθεί ότι εφόσον δεν θα παίξει σημαντικό (αν όχι και ηγετικό ρόλο) στο νέο πρόγραμμα ALTBMD (Active Layered Theatre Ballistic Missile Defence) κάτι που πλέον έχει πολύ μικρές πιθανότητες ικανοποίησης, θα αναζητήσει την δημιουργία εθνικού αντιβαλλιστικού συστήματος, ξεχωριστά και χωρίς διασύνδεση με αυτό του ΝΑΤΟ.

Η Τουρκία, όπως είναι γνωστό, έχει από διετίας εξαγγείλει ένα τέτοιο πρόγραμμα αντιαεροπορικής/ αντιβαλλιστικής άμυνας, όπου οι υποψηφιότητες είναι εκτός του Patriot PAC-3, το ρωσικό σύστημα S-400 και το κινεζικό FD-2000, όπου μάλιστα το πρώτο φερόταν να έχει πρακτικά επικρατήσει, αν και οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.

Σε δεδομένη στιγμή, συζητήσεις είχαν γίνει και για το ισραηλινό σύστημα Israeli Arrow 2 με το ραντάρ Green Pine, κάτι όμως που πλέον με τις σημερινές σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ δεν υφίσταται πλέον.

Η Τουρκία έχει ήδη καθορίσει ότι δυο από τα κέντρα αντιβαλλιστικής άμυνας θα βρίσκονται γύρω από την Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα, ενώ η θέση άλλων δυο θα καθοριστεί αργότερα. Ο σχεδιασμός βέβαια αυτός είναι ο μισός από αυτόν που υπήρχε όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα και προέβλεπε τότε την δημιουργία 12 κέντρων συνολικού κόστους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Defence-point

Read more...

Ετοιμάζουν σκηνικό «συναξιοποίησης» στο Αιγαίο


Των ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ- ΜΙΧΑΛΗ ΓΕΛΑΝΤΑΛΙ
«Οργασμός» συμφωνιών και ερευνών για την αναζήτηση και εκμετάλλευση ενεργειακών πηγών (πετρέλαιο, φυσικό αέριο) επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Μεσογείου τη στιγμή που η ελληνική πλευρά τηρεί «μετριοπαθή» στάση και αποφεύγει επιμελώς να «εκτεθεί» με ανάλογες δραστηριότητες.

Ενδεικτικά, έχουν περάσει 5 και πλέον μήνες από τότε που ο υφυπουργός Ενέργειας, Γιάννης Μανιάτης, δήλωνε πως ξεκινούν έρευνες σε χρονικό ορίζοντα ενός έτους και ακόμη δεν έχει δοθεί μορφή στον φορέα του Δημοσίου που θα αναλάβει τη σχετική ευθύνη.

Ο υφυπουργός δήλωνε τότε πως «οι υπάρχουσες ενδείξεις στα εθνικά χωρικά ύδατα είναι αρκετά ισχυρές ώστε να πείθουν πως ταχύτατα θα πρέπει να δημιουργηθεί ο δημόσιος φορέας που θα προκηρύξει τους διαγωνισμούς». Πρόκειται στην ουσία για ανασύσταση της παλαιότερης ΔΕΠ-ΕΚΥ, που αποτελούσε τον φορέα για την έρευνα και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.
Σημειώνεται ότι στην ελληνική επικράτεια αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, σύμφωνα με επίσημες μελέτες, «κρύβονται», σε σημαντικές ποσότητες, οικονομικά εκμεταλλεύσιμοι φυσικοί πόροι.
Η περίπτωση του Αιγαίου διαπλέκεται γενικότερα με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την πολυετή, λόγω τουρκικής σκοπιμότητας, εκκρεμότητα για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, η οποία με τη σειρά της αποτελεί προϋπόθεση για την ανάληψη πρωτοβουλιών στην περιοχή.
Γκρίζο πάγωμα
Η Τουρκία έχει ουσιαστικά επιβάλει «πάγωμα» των ελληνικών δραστηριοτήτων με τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, χωρίς πάντως η ίδια να αφίσταται συστηματικών κινήσεων που κρίνονται από ελληνικής πλευράς ως προκλητικές (έρευνες με ειδικά σκάφη).
Το τελευταίο διάστημα έχουν πολλαπλασιαστεί οι πληροφορίες και οι «διαρροές», σύμφωνα με τις οποίες μεθοδεύεται ελληνοτουρκική συμφωνία που θα οδηγήσει σε ένα είδος συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων στο Αιγαίο.
Τη φόρμουλα αυτή προωθούν και διεθνείς επιχειρηματικοί κύκλοι, οι οποίοι εκτιμούν πως ένας εύσχημος τρόπος «συναξιοποίησης» στο Αιγαίο θα μπορούσε να γίνει υπό την αιγίδα μιας πολυεθνικής κοινοπραξίας ιδιωτικών εταιρειών υπό την πλατφόρμα της οποίας θα μπορούσαν να συνυπάρξουν και ιδιωτικοί όμιλοι ελληνικών συμφερόντων.
Για μια τέτοια λύση οι ίδιοι κύκλοι προβάλλουν το επιχείρημα πως είναι «από οικονομικής-επιχειρηματικής πλευράς και η πιο βιώσιμη, καθώς σήμερα πλέον κανένα κράτος δεν αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου τη διεξαγωγή ερευνών για υδρογονάνθρακες διότι τα ποσά θα χαρακτηρίζονταν μάλλον απαγορευτικά».
Για τον λόγο αυτό συνήθως αναζητούνται συνέταιροι σε διεθνείς ομίλους που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της ενέργειας.
Μια τέτοια εκδοχή εκτιμάται ότι θα μπορούσε να καταστήσει τη φόρμουλα αυτή πιο… εύπεπτη και απολύτως δεσμευτική για την αποδοχή των όρων που θα τεθούν στην ελληνική και τουρκική πλευρά από τις πολυεθνικές.
Το κόστος για τη διεξαγωγή ερευνών είναι τεράστιο. Ξεπερνά τα 50 εκατ. δολάρια σε μικρά βάθη, τα 120 εκατ. δολάρια σε μεγάλα βάθη, και για τον λόγο αυτό κανένα κράτος δεν αναλαμβάνει από μόνο του να προχωρήσει σε έρευνες, αλλά ζητεί τη συμμετοχή ιδιωτικών εταιρειών, πάντοτε με τον κίνδυνο να αποβούν άκαρπες οι έρευνες.
Τον κίνδυνο αυτό επισείουν οι «σκεπτικιστές» σχετικά με την ύπαρξη πετρελαϊκών κοιτασμάτων, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι στο υπέδαφος, όπως και στον βυθό της Ελλάδας δεν υπάρχουν αξιόλογες ποσότητες υδρογονανθράκων.
Και σημειώνουν ότι ακόμη και στην περίπτωση που θα υπήρχαν, δεν θα άξιζε να ασχοληθεί κανείς διότι είτε είναι «κρυμμένοι» σε πολύ μεγάλα βάθη, γεγονός που καθιστά ιδιαιτέρως δαπανηρή έως και ασύμφορη την όποια προσπάθεια εξόρυξής τους, είτε η ποιότητά τους δεν είναι καλή.
Ομως, έρευνες και γεωτρήσεις δεν έχουν γίνει μέχρι στιγμής για να διαπιστωθεί η ορθότητα αυτής της άποψης…
* Σε τμήματα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από το 1980 έχουν πραγματοποιηθεί συνολικά 161 γεωτρήσεις σε έκταση περίπου 63.000 τ.χλμ.
Εκτός των «Πρίνου Ι» και «ΙΙ», αξιόλογα κοιτάσματα υδρογονανθράκων εκτιμάται ότι υπάρχουν στον Θερμαϊκό κόλπο, στο Θρακικό πέλαγος, στο Ιόνιο πέλαγος, κατά μήκος της δυτικής Ελλάδας, στην Ηπειρο (θαλάσσια και χερσαία περιοχή), στην Αιτωλοακαρνανία και γύρω από την Κρήτη.
Αξιοποιήσιμα κοιτάσματα φυσικού αερίου υπάρχουν ακόμη ανοιχτά της Κέρκυρας, σύμφωνα με μελέτη του Γεωλογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών. *

Read more...

Γιατί η Τουρκία «στήνει εξέδρες» χωρίς Χάγη


Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 2%-3% ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ **ΜΕΧΡΙ 25% ΜΕΤΑΞΥ ΡΟΔΟΥ-ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ

Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας ουδέποτε διέψευσαν το τελευταίο διάστημα ότι υπάρχει στα σκαριά συμφωνία για το Αιγαίο, ενώ οι ξεκάθαρες θέσεις του υπουργού Επικρατείας της Τουρκίας, Ε. Μπαγίς, την περασμένη εβδομάδα, ότι «θα στήσουμε εξέδρες στη θάλασσα του Αιγαίου που θα μας λύσουν τα προβλήματα», οδηγούν στο μάλλον ασφαλές συμπέρασμα ότι η «λύση» θα είναι η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
Ομως η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και συμφωνία για συνεκμετάλλευση από κοινού με την Τουρκία των κοιτασμάτων του Αιγαίου, χωρίς προηγουμένως να έχουν καθοριστεί τα χωρικά ύδατα και να έχουν οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), αφήνει ανοιχτή την πόρτα για παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και οικονομικών δικαιωμάτων.

Η Τουρκία δεν επιθυμεί, και γι’ αυτό αποφεύγει, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, και τούτο γιατί γνωρίζει ότι το Δικαστήριο, στην καλύτερη περίπτωση για την ίδια, θα της εκχωρήσει (σ.σ. σύμφωνα με υπολογισμούς επίσημων ελληνικών φορέων) 2%-3% στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο, τίποτα στα Δωδεκάνησα μέχρι και τη Ρόδο και περίπου 25% μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου και 18% ανατολικά της Μεγίστης. (Στο χάρτη φαίνεται η καλύτερη πιθανή υφαλοκρηπίδα που θα μπορούσε να οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο για την Τουρκία, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας και με βάση την πρακτική του δικαστηρίου.)
Η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να διαπραγματευθεί και να συμφωνήσει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ από την κόκκινη γραμμή στο χάρτη και ανατολικά, σύμφωνα με την αρχική, επίσημη ελληνική θέση από τη μεταπολίτευση, με την οποία, άλλωστε έγινε και η πρώτη -και ατελέσφορη- προσπάθεια διαπραγμάτευσης το 1976. Οποιαδήποτε συζήτηση δυτικά της κόκκινης γραμμής ισοδυναμεί με απεμπόληση ελληνικής κυριαρχίας και ελληνικών οικονομικών δικαιωμάτων.

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP