Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

«Παιχνίδι» Τουρκίας με το Κουρδικό


Στην ημερήσια διάταξη της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας στην Αγκυρα επανήλθε το κουρδικό ζήτημα. Η εξέλιξη ήταν μάλλον αναμενόμενη από τη στιγμή που το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) ανακοίνωσε στις αρχές Ιουνίου ότι διακόπτει τη μονομερή κατάπαυση του πυρός. Εξάλλου, ο καιρός είναι πρόσφορος για επιχειρήσεις.

Τώρα το «ζήτημα» επανήλθε στο προσκήνιο με τρόπο ιδιαίτερο. Την Πέμπτη και αφού είχαν προηγηθεί δύο φονικές επιθέσεις που αποδίδονται σε Κούρδους, μία στο Σεμντινλί και μία στην Κωνσταντινούπολη, ο υπουργός Επικρατείας Χαγιατί Γιαζιτσί πρότεινε, ωσάν να επρόκειτο για μετακίνηση επίπλων, μετατόπιση των τουρκο-ιρακινών συνόρων στο εσωτερικό του κουρδικού βορείου Ιράκ. «Ετσι θα εξουδετερωθεί η τρομοκρατία», είπε.


Την πρόταση του υπουργού έσπευσαν να απορρίψουν κυβερνητικοί παράγοντες. Οχι όμως ο Σεντάτ Λατσινέρ, πρόεδρος του USAK, τουρκικού think tank με έδρα την Αγκυρα. «Η Τουρκία μπορεί να υπογράψει ειδικές συμφωνίες με το Ιράκ και τις ΗΠΑ, ώστε να διαμορφωθούν «ζώνες μεταβίβασης» και να δημιουργηθεί στρατιωτική βάση σε βάθος δύο χιλιομέτρων από τα σύνορα εντός του ιρακινού εδάφους», είπε.

«Επανήλθαμε στην εποχή της Τανσού Τσιλέρ και του Μεσούτ Γιλμάζ, όταν ο τουρκικός στρατός παραβίαζε κάθε άνοιξη την ιρακινή επικράτεια για να καταδιώξει το ΡΚΚ. Τώρα, έχοντας πάντα κατά νου τα πετρέλαια του Κιρκούκ και της Μοσούλης, γίνεται λόγος για συνοριακή αλλαγή», σημείωνε Δυτικός αναλυτής, υπενθυμίζοντας την πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου του Ιρακινού Κουρδιστάν Μασούντ Μπαρζανί στην Τουρκία.

Αυτή τη «νέα φάση» του κουρδικού προβλήματος, η διευθέτηση του οποίου συνιστά «εθνική προτεραιότητα» κατά τον πρόεδρο Γκιουλ, προανήγγειλε μια βομβιστική επίθεση στο Κιουτσούκ-τσεκμετζέ της Κωνσταντινούπολης στις 8 Ιουνίου. Τότε τραυματίσθηκαν 15 αστυνομικοί. Στις 20 Ιουνίου, στο Σεμντινλί, σε επίθεση εναντίον φυλακίου σκοτώθηκαν 11 Τούρκοι στρατιώτες.

Το Σεμντινλί είναι πόλη «σημαδεμένη». Το 2005 δύο αξιωματικοί της στρατοχωροφυλακής επιτέθηκαν με εκρηκτικά εναντίον κουρδικού βιβλιοπωλείου, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας άνθρωπος. Εγιναν αντιληπτοί από κατοίκους, στην περιοχή ξέσπασαν ταραχές και σάλος στην Αγκυρα, όταν ο τότε αρχηγός του στρατού ξηράς και μετέπειτα ΓΕΕΘΑ στρατηγός Γιασέρ Μπουγιούκανιτ, είπε χαμογελώντας για έναν από τους δολιοφθορείς «τον ξέρω, είναι καλό παιδί».

Την εποχή εκείνη ο Ταγίπ Ερντογάν είχε αρχίσει να προσεγγίζει τους Κούρδους μέσω ισλαμικών φιλανθρωπικών οργανώσεων. Τόσο καλά δούλεψαν οι οργανώσεις, ώστε στις εκλογές του 2007 το κυβερνών σήμερα ΑΚΡ εξασφάλισε ποσοστά 54% - 55% σε αμιγώς κουρδικές περιοχές.

Κάτι λοιπόν στο Σεμντινλί ενοχλούσε τον στρατηγό Μπουγιούκανιτ, ο ρόλος του οποίου σε παραστρατιωτικές ομάδες «τύπου Εργκένεκον» είχε ευγενικά σημειωθεί σε τουρκικές εφημερίδες. Σήμερα, η έκβαση της δίκης για την υπόθεση Εργκένεκον, με κατηγορούμενους το «βαθύ κράτος» και εξέχοντα μέλη του κεμαλικού - στρατιωτικού κατεστημένου, θα αλλάξει το πρόσωπο της Τουρκίας, επιμένουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Οι ελπίδες τους δεν απέτρεψαν την ανάπτυξη Τούρκων κομάντος κατά μήκος της ιρακινής μεθορίου, μετά την επίθεση του περασμένου Σαββάτου. Την Κυριακή, ο νυν αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγ μαζί με τον Τούρκο πρωθυπουργό, αν και «αντίπαλοι», επισκέφθηκαν προκεχωρημένα φυλάκια στο Χάκαρι. Στην Αγκυρα η κεμαλική και εθνικιστική αντιπολίτευση διερρήγνυε τα ιμάτιά της για την αδυναμία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την «τρομοκρατία».

Τη Δευτέρα, παραμονές της συνόδου κορυφής των κρατών της νοτιανατολικής Ευρώπης στην Κωνσταντινούπολη, τα πράγματα χειροτέρεψαν. Σε επίθεση στο προάστιο Χαλκαλί της Πόλης σκοτώθηκαν τέσσερις αξιωματικοί και μια 17χρονη κόρη στρατιωτικού. Η Τουρκία βυθίστηκε στο πένθος, άρχισαν διαδηλώσεις, την Πέμπτη συνεκλήθη το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, ενώ η οικονομική ελίτ της Τουρκίας, μέσω του επίτιμου προέδρου της TUSIAD, Μουσταφά Κοτς, καλούσε σε ενότητα τον τουρκικό λαό και ζητούσε «πολυδιάστατο» συντονισμό και συνεργασία κυβέρνησης και κομμάτων της αντιπολίτευσης για την εξάλειψη της βίας».

Κάποιοι εντελώς αμέτοχοι στο κουρδικό πρόβλημα, ακούγοντας ότι η παρουσία ανταρτών στο Σεμντινλί είχε γίνει ορατή δύο ώρες πριν από την επίθεση της 20ής Ιουνίου, θυμήθηκαν ότι ο ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου, που πυρπόλησαν οι άνδρες της στρατοφυλακής το 2005, αργότερα καταδικάστηκε ως συνεργάτης του ΡΚΚ.

Οργή κατά της Ευρώπης
Τη μήνιν του Ταγίπ Ερντογάν κατά της Ευρώπης αφύπνισαν οι επιθέσεις Κούρδων ανταρτών στην Κωνσταντινούπολη και στο Χάκαρι. «Δεν μας υποστηρίξατε αρκετά στον αγώνα μας κατά της τρομοκρατίας», στηλίτευσε την Ε.Ε., σαν να επαναλάμβανε παρεφθαρμένη την επίμαχη δήλωση του Αμερικανού υπουργού Αμυνας Ρ. Γκέιτς, περί ευρωπαϊκής υπαιτιότητας στα δεινά της Τουρκίας. «Η διστακτικότητα της Ευρώπης έναντι της τουρκικής ένταξης μετατόπισε τον γεωπολιτικό άξονα της Τουρκίας προς Ανατολάς», είπε. Η Αγκυρα αρχικώς αντέδρασε στην αντιευρωπαϊκή δήλωση. Μετά τις κουρδικές επιθέσεις του τελευταίου δεκαημέρου, όμως, δέχθηκε μάλλον ικανοποιημένη τις διαβεβαιώσεις της αμερικανικής πλευράς περί συνεχιζόμενης συνεργασίας ΗΠΑ - Τουρκίας στον αγώνα κατά του ΡΚΚ. «Ποτέ στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας δεν έπαψε η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ Αμερικής, Τουρκίας και Ιράκ· το ΡΚΚ συνιστά κοινή απειλή», διαβεβαίωσε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Στο στρατηγείο της κουρδικής αυτονομιστικής οργάνωσης, όμως, ηγετικό στέλεχος χλεύαζε την Αγκυρα, «που προσεγγίζει τους Αραβες και το διατυμπανίζει, αλλά για να μας εξοντώσει χρησιμοποιεί τώρα ισραηλινά μη επανδρωμένα αεροσκάφη». «Και τώρα τι θα γίνει με την πολιτική του Αχμέτ Νταβούτογλου περί “μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες”», αναρωτιόταν την περασμένη εβδομάδα των κουρδικών επιθέσεων στην Τουρκία ο Σάιμον Τίσνταλ του «Γκάρντιαν». «Το πρόβλημα δεν συνίσταται στο ότι ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας διεκδικούν τον ρόλο του διαμεσολαβητή και της περιφερειακής δύναμης, αλλά στο ότι στην προσπάθειά τους αυτή τα θαλασσώνουν», σημείωνε.
Καθημερινη

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/06/blog-post_7758.html#ixzz0s5MQsLlT

Read more...

Ξανά το κουρδικό ζήτημα


Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Οι τελευταίες επιθέσεις των Κούρδων στην Τουρκία ανέδειξαν ξανά την ανοιχτή πληγή που αποτελεί το κουρδικό ζήτημα για την Άγκυρα. Ανέδειξαν επίσης την αδυναμία του τουρκικού στρατού, παρά τους πανίσχυρους μηχανισμούς που διαθέτει, να συντρίψει το αντάρτικο.

Οι ελπίδες του τουρκικού κατεστημένου, ότι με τη σύλληψη του Οτσαλάν είχε συντριβεί και το κουρδικό ένοπλο κίνημα, αποδείχθηκαν φρούδες. Το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα-ΡΚΚπαραμένει πάντα ισχυρό και φαίνεται ότι έχει πετύχει πίσω του τη μαζική συσπείρωση του κουρδικού πληθυσμού της Τουρκίας. Επιπλέον σφυρηλατήθηκε μια εθνική κουρδική συνείδηση και απέτυχαν οι προσπάθειες αφομοίωσης. Η στρατιωτική λύση του Κουρδικού, όλα αυτά τα χρόνια, αποδείχθηκε ματαιοπονία.


Τα τελευταία χρόνια οι Ισλαμιστές του Ερντογάν έκαναν κάποια ανοίγματα προς την πλευρά των Κούρδων με στόχο να τους ενσωματώσουν στο τουρκικό εθνικό κράτος. Οι προσπάθειες αυτές ήταν από τη μια περιορισμένες αλλά ταυτόχρονα υπονομεύθηκαν και από το κεμαλικό κατεστημένο, ειδικά με την απαγόρευση από το Συνταγματικό Δικαστήριο του κουρδικού κόμματος που αντιπροσωπευόταν στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Οι τελευταίες επιθέσεις του ΡΚΚεναντίον τουρκικών στρατιωτικών στόχων συμπίπτουν με την κρίση στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις καθώς και με την ψυχρότητα που δημιουργήθηκε ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ουάσινγκτον λόγω των τουρκικών πρωτοβουλιών για το ιρανικό πυρηνικό πρόβλημα. Αυτό εξηγεί και τις φήμες που συνδέουν Ισραηλινούς και Αμερικανούς με την αναζωπύρωση της κουρδικής αντίστασης.

Αν και τα συνωμοσιολογικά σενάρια που ακούονται στην Άγκυρα είναι ακραία, δεν υπάρχει αμφιβολία πως τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ισραηλινοί διαφοροποιούνται απέναντι στους Κούρδους, οι μεν Αμερικανοί λόγω της στήριξης της Άγκυρας στο Ιράν, οι δε Ισραηλινοί και λόγω του ιρανικού αλλά και λόγω των συνεχών επιθέσεων που δέχονται τον τελευταίο καιρό από τον Ερντογάν. Το σίγουρο πάντως είναι ότι χωρίς το ΡΚΚδεν μπορεί να υπάρξει λύση του Κουρδικού.

Ταυτόχρονα τα φιλόδοξα σχέδια της νεο-οθωμανικής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής δέχονται σοβαρό πλήγμα. Όσο το Κουρδικό θα παραμένει ανοιχτή πληγή για την Τουρκία, θα υπονομεύεται και το όνειρο της περιφερειακής υπερδύναμης ως σταθεροποιητικού στοιχείου για την περιοχή. Η δε διεθνής αξιοπιστία της Τουρκίας θα παραμένει ασφαλώς μειωμένη όσο δεν θα είναι ικανή να λύσει τα εσωτερικά της προβλήματα.

*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ε-mail: stephanos.constantinides@gmail.com
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/06/blog-post_1228.html#ixzz0s5KmgJHv

Read more...

Πτήσεις με κόστος


Της Κύρας Αδάμ
Οι ανεξέλεγκτες πτήσεις των τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο εκτός των προβλημάτων που προκαλούν στην ασφάλεια της χώρας δημιουργούν και μείζον οικονομικό πρόβλημα στην Ελλάδα, που χρειάζεται να εξοικονομήσει και το τελευταίο ευρώ για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Σύμφωνα με μέτριους υπολογισμούς, η Αθήνα χάνει 4 εκατ. ευρώ ημερησίως από τα τέλη υπερπτήσης των πολιτικών αεροσκαφών, τα οποία καταλήγουν στην τσέπη της Αγκυρας. Αναλυτικότερα:
Σύμφωνα με τα πρακτικά σχετικών συσκέψεων μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Αμυνας και της ΥΠΑ, η Τουρκία με την πολιτική των ανεξέλεγκτων πτήσεων στο Αιγαίο εκδίδει παράνομα αγγελίες για δέσμευση μεγάλων περιοχών μέσα στο FIR Αθηνών και αποκόπτει, με επιλεκτικό τρόπο και μάλιστα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τους κύριους αεροδιαδρόμους της διεθνούς εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών.
Με την ενέργεια αυτή η Αγκυρα επιτυγχάνει τα ακόλουθα οφέλη εις βάρος της Ελλάδας:
1 Με το κλείσιμο των δυο βασικών αεροδιαδρόμων (R-19 και G-18) που «διατρέχουν» το FIR Αθηνών, η εναέρια κυκλοφορία από την Ευρώπη προς τη Μέση Ανατολή, με επιστροφή, δεν διέρχεται μέσω του FIR Αθηνών αλλά μέσω του FIR Κωνσταντινούπολης και Αγκυρας. Αυτό έχει ως συνέπεια να χάνει η Ελλάδα 4 εκατ. ευρώ ημερησίως από τα τέλη υπερπτήσης των πολιτικών αεροσκαφών.

Κάθε αεροσκάφος το οποίο πετάει εντός του FIR Αθηνών πληρώνει 50 ευρώ για κάθε 60 ν.μ. Ετσι τα 2.500 και πλέον πολιτικά αεροσκάφη που χρησιμοποιούν καθημερινώς τους αεροδιαδρομους R19 και G18 στο FIR Αθηνών, συνολικής απόστασης 7.600 ν.μ. με επιστροφή, αναγκάζονται λόγω του κλεισίματος των αεροδιαδρόμων αυτών αλλά και για λόγους ασφάλειας να χρησιμοποιούν τους αντίστοιχους που διέρχονται από την Τουρκία. Ετσι εκατ. ευρώ ετησίως αντί να καταλήγουν στην Ελλάδα πάνε στις τσέπες των Τούρκων.
Η ενέργεια αυτή της Τουρκίας, που παγιώθηκε έναν μήνα μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, είναι παράνομη, διότι ο ICAO απαγορεύει στις χώρες να εκδίδουν αγγελίες και να κλείνουν αεροδιαδρόμους σε FIR άλλων χωρών. Παρά ταύτα, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αντιδράσει μέχρι και σήμερα, παρά τις συνεχείς και πιεστικές εισηγήσεις που εκφράζονται κατά τη διάρκεια των συσκέψεων που προαναφέρθηκαν, για την καταγγελία της Τουρκίας στον ICAO βάσει του άρθρου 54 της Σύμβασης του Σικάγου.
2 Με την παράνομη έκδοση τουρκικών αγγελιών μέσα στο FIR Αθηνών, το κλείσιμο των αεροδιαδρόμων και τη δέσμευση των περιοχών για την εκτέλεση τουρκικών αεροναυτικών ασκήσεων για μεγάλα χρονικά διαστήματα, η Αγκυρα καθιστά το FIR Αθηνών επισφαλές και ασύμφορο για τις πτήσεις των πολιτικών αεροσκαφών και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο. Κατ' αυτόν τον τρόπο οι αεροπορικές εταιρείες αποφεύγουν το FIR Αθηνών και η εναέρια κυκλοφορία διοχετεύεται μέσω Τουρκίας, με βαριές συνέπειες για τα οικονομικά, εθνικά και πολιτικά συμφέροντα της Ελλάδας.
3 Με την έκδοση αγγελιών για το FIR Αθηνών, η Τουρκία αναλαμβάνει αρμοδιότητες ελέγχου και έρευνας και διάσωσης, οι οποίες έχουν εκχωρηθεί στην Αθήνα με αποφάσεις του ICAO. Η κυβέρνηση μέχρι στιγμής δείχνει να μη θέλει να αντιμετωπίσει το συνεχές πρόβλημα που δημιουργεί στη χώρα η Τουρκία και δεν αποφασίζει να αντιδράσει, παρ' ότι ο αεροπορικός έλεγχος του Αιγαίου, στο πλαίσιο του ICAO, αλλά και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ σε λίγο θα αποτελεί παρελθόν για την Αθήνα.
Υπενθυμίζεται ότι ήδη στο πλαίσιο του ICAO τα τουρκικά μαχητικά θα πετάνε ανεξέλεγκτα στο Αιγαίο, με αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται η άμυνα της χώρας. Ετσι όμως η ασφάλεια των νήσων Λήμνος, Λέσβος, Αγ. Ευστράτιος, Σάμος, Κάλυμνος, Ικαρία, Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, Πάτμος, Κως Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος, Σαντορίνη, Χίος, Καστελόριζο, Θάσος, Σαμοθράκη και Ψαρά καθίσταται επικίνδυνα ευάλωτη, διότι με τις ανεξέλεγκτες πτήσεις των τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο εκτός των άλλων, η Αγκυρα έχει το στοιχείο του αιφνιδιασμού.
Και, για να μη λείπει το κερασάκι από την τούρτα, την ώρα που ο πρωθυπουργός και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών μετέβαιναν στην Κωνσταντινούπολη στα μέσα της εβδομάδας, τα τουρκικά μαχητικά και ο στόλος είχαν θέσει σε ασφυκτικό κλοιό τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη και μάλιστα σε απόσταση 5,6 ν.μ. από τις ακτές. Αντίδραση δεν υπήρξε.

Read more...

"AΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΡΟΓΛΟΥ"


"Δέσμη εντελώς απαράδεκτων προτάσεων" έχει καταθέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η τουρκοκυπριακή πλευρά, εμμένοντας στο αίτημά της για χωριστές οικονομίες και εξωτερική πολιτική των συνιστώντων κρατιδίων.

'Οπως αποκάλυψε, σύμφωνα με το ΡΙΚ, ο κ. Γιώργος Ιακώβου, σύμβουλος του προέδρου Χριστόφια, δεν επιτεύχθηκε καμιά πρόοδος στη συζήτηση για το περιουσιακό, στην τελευταία συνάντηση Χριστόφια-Έρογλου.

Η ομάδα Έρογλου, είπε ο κ. Ιακώβου, επέμεινε μόνο σε αποζημιώσεις και μάλιστα μόνο για το ένα δέκατο της πραγματικής αξίας των περιουσιών.

Επέμεινε επίσης στο αίτημά της, με τη λύση, οι Τούρκοι υπήκοοι να αποκτούν αμέσως ελευθερία διακίνησης και να απολαμβάνουν βασικά δικαιώματα που ισχύουν για τους πολίτες χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...

Mόνιμη ναυτική παρουσία της Τουρκίας στη Κύπρο από το 2011


Eξαιρετικά δυσμενής εξέλιξη τόσο για την επίτευξη λύσης στο Κυπριακό όσο και για την επιδιώξη της Λευκωσίας για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων μετέδωσε πριν λίγο το τηλεοπτικό δίκτυο Σίγμα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Άγκυρα θα έχει πλέον μόνιμη ναυτική παρουσία στα Κατεχόμενα καθώς από το καλοκαίρι του 2011 θα ελλιμενίζεται ένα υποβρύχιο του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού (ΤDK) στη Γιαλούσα, περίοδο που ήδη θα έχει ολοκληρωθεί η παράδοση των νέων υποβρυχίων Τύπου 214ΤΝ. To αλιευτικό καταφύγιο της Γιαλούσας που σταδιακά μετατράπηκε σε πολυτελή μαρίνα φυλάσσεται συνεχώς από τις κατοχικές δυνάμεις καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για τη κατασκευή ειδικού, καλυμμένου χώρου για την υποδοχή του υποβρυχίου ενώ μηχανήματα ήδη προχωρούν σε εκβάθυνση της θάλασσας.

Η κατασκευή από το κατοχικό καθεστώς της μαρίνας στη Γιαλούσα άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια και αναμένεται να ολοκληρωθεί σε ένα χρόνο.
Σύμφωνα πάντα με τις ασφαλείς πληροφορίες του Σίγμα αποστολή του συγκεκριμένου υποβρυχίου, όπως ανατέθηκε από τη Ναυτική Διοίκηση της Μερσίνας, θα είναι η επόπτευση και απαγόρευση οποιασδήποτε δραστηριότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη εκμετάλλευσης. Υπενθυμίζεται ότι μοίρα του TDK έχει παρενοχλήσει πολλές φορές στο παρελθόν ξένα ωκεανογραφικά σκάφη, τα οποία για λογαριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας διενεργούσαν έρευνα για εντοπισμό υποθαλάσσιων κοιτασμάτων. Η αντίδραση του Τελ Αβίβ στην υλοποίηση αυτού του ενδεχόμενου αναμένεται με ενδιαφέρον καθώς Ισραηλινοί επενδυτές συμμετείχαν στη κατασκευή της πολυτελούς μαρίνας.

H αντίδραση Αθήνας-Λυκωσίας
Η μόνιμη παρουσία ενός προηγμένου υποβρυχίου του TDK εν καιρώ "ειρήνης" στα Κατεχόμενα σηματοδοτεί πρωτίστως την αποφασιστικότητα της Άγκυρας να καταστεί ρυθμιστής των εξελίξεων σε περίπτωση που Λευκωσία και Τελ Αβίβ προχωρήσουν τελικά στη έναρξη εξόρυξης των υδρογονανθράκων που βρίσκονται σε τεράστιες ποσότητες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η αναμενόμενη αντίδραση στα πλαίσια του "ισοδύναμου τετελεσμένου" θα ήταν η εγκατάσταση ενός υποβρυχίου του Πολεμικού Ναυτικού σε λιμένες της Κύπρου, σενάριο που φαντάζει ουτοπικό για δύο λόγους: α. τον ενδοτισμό και την υποχωρητικότητα που διακρίνει τη κυβέρνηση Χριστόφια και β. την αποδυνάμωση του στολίσκου υποβρυχίων του ΠΝ, καθώς λόγω των γνωστών παλινωδιών των ελληνικών κυβερνήσεων, πολύ σύντομα αναμένεται να ανατραπεί η ισορροπία ναυτικής ισχύος στο Αιγαίο.
Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για τον οριστικό τερματισμό του δημοσίου διαλόγου για "αποστρατικοποίηση" και να ανοίξει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την ενίσχυση του αεροναυτικού βραχίονα της Εθνικής Φρουράς. Ως γνωστόν, η Λευκωσία βασίζει τη ναυτική της αποτροπή σε επάκτιες συστοιχίες βλημάτων κατά στόχων επιφανείας ΜΜ-40 Εxocet και σε μικρό αριθμό περιπολικών σκαφών με ελαφρύ οπλισμό. Η ναυτική αναγνώριση περιορίζεται μόλις σε ένα αεροσκάφος BN-2T Turbo Islander και δύο ελικόπτερα Βell 412EP/SP της Mοίρας Αεροπορικών Επιχειρήσεων της Κυπριακής Αστυνομίας.
Η χρονοβόρα και πολυδάπανη προμήθεια οπλισμένων αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας θα μπορούσε να υποκατασταθεί εκ πρώτης όψεως από προηγμένα Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη (UAV) μακράς ακτίνας δράσης ενώ μονόδρομος είναι πλέον η απόκτηση σύχρονων περιπολικών ανοικτής θαλάσσης (ΟΡV). Είναι αδιανόητο για νησιωτικό κράτος-μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης με σημαντική παρουσία στην εμπορική παγκόσμια ναυτιλία, που βρίσκεται επιπλέον αντιμέτωπο με τέτοιες προκλήσεις ασφαλείας, να μη διαθέτει τα στοιχειώδη μέσα για τον ναυτικό έλεγχο και τη διεξαγωγή επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στη θαλάσσια επικράτειά του. Ως βέλτιστη επιλογή φαντάζει η απόκτηση τουλάχιστον 5 ΟPV, και συγκεκριμένα κανονιοφόρων κλάσης ΜΑΧΗΤΗΣ που βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία με το Πολεμικό Ναυτικό. Οι κανονιοφόροι κλάσης ΜΑΧΗΤΗΣ που ναυπηγούνται στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά είναι υπερσύχρονα σκάφη με προηγμένα ηλεκτρονικά μέσα επιτήρησης, με δυνατότητα αποβίβασης ομάδας ειδικών δυνάμεων και πόντισης 16 ναρκών Μk-55. Αξίζει να σημειωθεί ότι κανονιοφόροι της κλάσης έχουν αποδείξει την επιχειρησιακή τους αξία στην Ανατολική Μεσόγειο, συμμετέχοντας στην επιχείρηση UNFIL στο Λίβανο.

Read more...

Τι επιδιώκει η Αγκυρα στο Αιγαίο : Η στρατηγική του "πρώτου πλήγματος"


ου Παναγιώτη Κονδύλη (ένα παλιό αλλά επίκαιρο άρθρο του μεγάλου στοχαστή, δημοσιευτηκε το 1998)

Σε μιαν από τις εμπεριστατωμένες και ακριβείς αναλύσεις, στις οποίες μας έχει συνηθίσει, ο διπλωματικός συντάκτης του «Βήματος» κ. Ν. Μαράκης παρουσίασε τις ελληνικές επιτελικές εκτιμήσεις για τις τουρκικές ασκήσεις στο Αιγαίο («Το Βήμα», 1.2.1998). Τέτοιες εκτιμήσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία, αν σκεφθούμε ότι οι μείζονες στρατιωτικές ασκήσεις δεν αποτελούν απλώς θαλάσσιες ή αεροπορικές εκδρομές για ξεμούδιασμα ή προς γενική επίδειξη ισχύος αλλά διεξάγονται εν όψει ορισμένων επιτελικών σχεδίων πολέμου και συνιστούν μιαν υποτυπώδη εφαρμογή τους σε καιρό ειρήνης. Η ανάλυσή τους συνεπάγεται επομένως διείσδυση στις στρατηγικές προθέσεις της άλλης πλευράς. Και οι προθέσεις, σύμφωνα με τους έλληνες επιτελείς και τον κ. Μαράκη, διαγράφονται ως εξής:


«Καθήλωση» της ελληνικής αεροπορίας και του ελληνικού ναυτικού, πρόκληση «εκτεταμένης ζημίας» στην αμυντική ικανότητα της Ελλάδας «πριν από την απόπειρα κατάληψης εδάφους», «σοβαρότατη μείωση της μαχητικής ικανότητας» των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ως προϋπόθεση της «διαπραγματευτικής αδυναμίας» της Ελλάδας. Ειδικότερα επισημαίνεται η τουρκική προσπάθεια για «αύξηση της ικανότητας διείσδυσης των επιτιθέμενων αεροπλάνων», εφοδιασμένων με άκρως σύγχρονα συστήματα στοχοποίησης και πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.

Με βάση αυτά τα δεδομένα επιβάλλεται να ανασυγκροτήσουμε το ευρύτερο τουρκικό σχέδιο πολέμου και να αντλήσουμε τα αντίστοιχα διδάγματα. Εν όψει του σημερινού συσχετισμού δυνάμεων, η τουρκική πλευρά θα διέπραττε ένα σοβαρό σφάλμα αν διεξήγαγε πόλεμο έτσι όπως νομίζουν πλείστοι όσοι ότι θα τον διεξαγάγει: ότι δηλαδή θα θελήσει να προβεί απευθείας στην επιθυμητή εδαφική κατάκτηση, επικεντρώνοντας εκεί τις δυνάμεις της και κάνοντας το πολύ πολύ παραπλανητικούς αντιπερισπασμούς. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε για τους Τούρκους μεγάλα μειονεκτήματα, γιατί δεν θα τους επέτρεπε να αξιοποιήσουν στο έπακρο τις ένοπλες δυνάμεις, άρα την υπεροπλία τους: όσο μικρότερο είναι το θέατρο του πολέμου τόσο ευκολότερα μπορεί ο υποδεέστερος να εξουδετερώσει την αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου, ο οποίος μόνο ένα κλάσμα των δυνάμεών του μπορεί να αναπτύξει μέσα σε στενά όρια. Επιπλέον έτσι παρατείνεται η επιχείρηση, οπότε ο χρόνος εργάζεται εναντίον του επιτιθεμένου (και ισχυροτέρου), προπαντός όταν αναμένεται εύλογα επέμβαση του διεθνούς (διάβαζε: αμερικανικού) πολιτικοστρατιωτικού παράγοντα προς διακοπή των εχθροπραξιών.

Γι' αυτόν τον λόγο η τουρκική πλευρά, έστω και αν έχει περιορισμένες μόνον εδαφικές βλέψεις, δεν θα διεξήγε πόλεμο επιδιώκοντας απευθείας αυτές και επικεντρώνοντας σε αυτές το στρατιωτικό της δυναμικό. Όπως υποδηλώνει η παραπάνω ανάλυση των ασκήσεών της, θα έκανε κάτι πολύ διαφορετικό: θα προκαλούσε ένα θερμό επεισόδιο (είτε στο έδαφος που θα διεκδικούσε άμεσα είτε κάπου αλλού) αλλά δεν θα έριχνε εδώ το κέντρο βάρους, παρά θα το χρησιμοποιούσε ως πρόσχημα και ως εφαλτήριο για να καταφέρει ένα μαζικό πρώτο πλήγμα στρεφόμενο εναντίον του κορμού των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, ήτοι του κύριου όγκου της αεροπορίας (ίσως προτού ακόμη βρεθεί στον αέρα) και των κύριων μονάδων του στόλου.

Η τουρκική πλευρά γνωρίζει εξίσου καλά όσο και κάθε άλλος τη βασική αρχή της στρατηγικής: πρωταρχικός σκοπός του πολέμου δεν είναι η κατάληψη εδαφών αλλά η συντριβή των εχθρικών ενόπλων δυνάμεων· αν αυτή συντελεσθεί, τότε καταλαμβάνεις με την ησυχία σου όσα εδάφη θέλεις. Έτσι η τουρκική επίθεση θα επικεντρωνόταν σε στρατηγικώς καίρια σημεία και αν πετύχαινε, θα καθιστούσε, με τη διαθέσιμη σήμερα δύναμη πυρός, αδύνατη κάθε συνέχιση του πολέμου από ελληνικής πλευράς. Το μαζικό πρώτο πλήγμα θα δημιουργούσε επιπλέον τετελεσμένα, τα οποία θα βάραιναν αποφασιστικά όχι μόνο σε διαπραγματεύσεις μεταξύ των αμέσως ενδιαφερομένων αλλά και σε διαμεσολαβητικές προσπάθειες τρίτων. Το βλέπουμε στην Κύπρο: κανείς δεν μπορεί να διαπραγματευθεί σαν να μην είχε γίνει η τουρκική κατάκτηση. Το ιδεώδες για την Τουρκία θα ήταν να διαπραγματευθεί κάποτε με την Ελλάδα από την ίδια θέση όπως με την Κύπρο.

Θα ήταν κεφαλαιώδες στρατηγικό σφάλμα η εμμονή σε σκουριασμένες αντιλήψεις του τύπου: «οι πόλεμοι δεν κρίνονται από την πρώτη μέρα». Όσοι τα λένε αυτά, ανατρέχοντας νοσταλγικά στο 1940, δεν έχουν κατανοήσει πόσα και ποια πράγματα έχουν μεταβληθεί στα τελευταία 10 - 15 χρόνια. Τόσο σε σχέση με τη γενικότερη διεθνή εξέλιξη του πολεμικού φαινομένου όσο και σε συνάφεια με μιαν ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύγκρουση, είχα την ευκαιρία να τονίσω πρόσφατα («Θεωρία του Πολέμου», πρβλ. «Το Βήμα», 30.11.1997) ότι η υφή των υπερσύγχρονων οπλικών συστημάτων προσδίδει καθοριστική σημασία στην εναρκτήρια φάση όχι μόνο ενός πυρηνικού αλλά και ενός συμβατικού πολέμου. Όπως διαγράφεται το πιθανότερο σενάριο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου, θα επικρατήσει όποιος περάσει γρήγορα και αποφασιστικά από το θερμό επεισόδιο στο μαζικό πρώτο πλήγμα. Η τουρκική πλευρά γνωρίζει ότι μόνον αυτή έχει σήμερα τούτη τη δυνατότητα, ενώ η ελληνική πλευρά τη στερείται. Ακριβώς γι' αυτό έχει προφανώς επικεντρώσει το πολεμικό της σχέδιο στο σημείο όπου υπερέχει ­ και τούτο συμβαίνει να είναι το κρίσιμο σημείο. Η ανάλυση των τουρκικών στρατιωτικών ασκήσεων επιβεβαιώνει πλήρως αυτή τη διάγνωση, στην οποία άλλωστε καταλήγει κανείς και με μόνη τη γνώση των στρατηγικών δεδομένων, αρκεί να ξέρει πώς πρέπει να τα ερμηνεύσει. Δεν είναι τόσο σημαντικό αν την έννοια και τη στρατηγική βαρύτητα του μαζικού πρώτου πλήγματος στον σύγχρονο πόλεμο δεν τις κατανοούν αιθεροβάμονες πολιτευόμενοι, διανοούμενοι και δημοσιογραφούντες. Θα ήταν όμως ολέθριο αν δεν τις συνειδητοποιούσε η υπεύθυνη πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.

Και ακόμη μια σκουριασμένη προκατάληψη θα όφειλε να λησμονήσει για πάντα η ελληνική πλευρά: ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις «έχουν τα χάλια τους» και δεν είναι σε θέση να διεξαγάγουν ταχύ και αποτελεσματικό πόλεμο. Δημιουργεί παραπλανητικές ψευδαισθήσεις και ένα κλίμα επικίνδυνης ευφορίας όποιος ανατρέχει π.χ. στις στρατιωτικές προχειρότητες της τουρκικής απόβασης στην Κύπρο για να υπαινιχθεί ότι η Τουρκία δεν είναι και τόσο αξιόμαχη (είδα με λύπη μου να το κάνει αυτό ο πτέραρχος κ. Οικονόμου και να το επικροτεί ο κ. Παπαθεμελής, βλ. αντιστοίχως «Το Βήμα», 25.1 και 1.2.1998). Από τότε πέρασαν 24 χρόνια και μου φαίνεται αδόκιμο να συγχέουμε τις αναμνήσεις μας με τις προβλέψεις μας. Επιπλέον είναι ασυνεπές αφενός να θεωρεί κανείς τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις περίπου «μπουνταλάδικες» και αφετέρου να ζητεί ραγδαίο εκσυγχρονισμό των ελληνικών.

Αφήνοντας λοιπόν στην άκρη την αυτάρεσκη υποτίμηση του αντιπάλου και τις βαρύγδουπες ρήσεις περί «ψυχής που νικά τα όπλα» και καταγράφοντας ως την έσχατη λογική τους συνέπεια τα σύγχρονα στρατηγικά και εξοπλιστικά δεδομένα, η ελληνική πλευρά θα όφειλε σήμερα να κάμει δύο πράγματα, ένα βραχυπρόθεσμα και ένα μακροπρόθεσμα. Καθώς οι Τούρκοι, διαθέτοντας την υπεροπλία, έχουν τη δυνατότητα και ­ όπως φαίνεται επίσης ­ την πρόθεση του μαζικού πρώτου πλήγματος, η υποδεέστερη ελληνική πλευρά καλά θα έκανε να δείξει στο προσεχές μέλλον ύψιστη φρόνηση και να μην εμπλακεί σε κανενός είδους θερμό επεισόδιο, το οποίο η Τουρκία έχει κάθε λόγο να επιζητεί σήμερα ως αφορμή και ως εφαλτήριο του μαζικού πρώτου πλήγματος (σημ ΕνΚρυπτώ : η κατάσταση στον αέρα έχει αλλάξει άρδην από το 1998, με την ΠΑ να αποκτά ξεκάθαρο ποιοτικό πλεονέκτημα). Παράλληλα θα όφειλε να συντονίσει τα εξοπλιστικά της προγράμματα κατά τρόπο ώστε να αποκτήσει και αυτή την ίδια δυνατότητα ­ όχι φυσικά και την ίδια πρόθεση. Μακροπρόθεσμα η μόνη δραστική αποτροπή είναι να γνωρίζει η Τουρκία ότι το μαζικό πρώτο πλήγμα, που η ίδια ετοιμάζει, μπορεί να γίνει μπούμερανγκ και να στραφεί εναντίον της.

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε το τουρκικό επιτελείο γιατί με τις στρατιωτικές του ασκήσεις καθιστά διαφανέστερες τις προθέσεις του ­ τουλάχιστον στα μάτια όσων δεν είναι ανίατα αφελείς. Πρέπει επίσης να χαιρόμαστε γιατί, σύμφωνα με τα γραφόμενα του κ. Μαράκη, οι Έλληνες επιτελείς αναλύουν ορθά το στρατηγικό νόημα αυτών των ασκήσεων. Ας ευχηθούμε ότι θα βγάλουν και τα ορθά συμπεράσματα περί του πρακτέου.

Read more...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ 0Ι ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


Νέο μέτωπο στα δυτικά της Ελλάδας και συγκεκριμένα στο Ιόνιο ανοίγει π Τουρκία, επεκτείνοντας έτσι τη δράση του Πολεμικού της Ναυτικού από το Αιγαίο, που τον τελευταίο χρόνο πραγματοποιεί συνεχείς «βόλτες» αμφισβήτησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και επίδειξης σημαίας.
Φρεγάτες και υποβρύχιο πραγματοποίησαν ανθυποβρυχιακή άσκηση δυτικά της Κεφαλλονιάς, ενώ για αύριο η Άγκυρα έχει δεσμεύσει περιοχές ανατολικά και δυτικά της Κρήτης προκειμένου να διεξαγάγει αεροναυτική άσκηση και άσκηση έρευνας και διάσωσης. Κι αυτά ενώ βρίσκεται σε ισχύ το άτυπο μορατόριουμ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, βάσει του οποίου δεν πρέπει να γίνονται εθνικές στρατιωτικές ασκήσεις για την αποφυγή εντάσεως.

Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται σε κατάσταση επιφυλακής, ενώ πολεμικά πλοία θα παρακολουθούν διακριτικά τις κινήσεις των τουρκικών σκαφών, τα οποία για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια πλέουν στο Ιόνιο ως ναυτική δύναμη με επικεφαλής τον αντιναύαρχο Ισμαήλ Ταϊλάν.
Πρόκειται για τέσσερις φρεγάτες, «Turgut Reis», «Kemal Reis», «Gaziantep» και «Giresun», το πετρελαιοφόρο «Akar» και το υποβρύχιο «Inonu».
Οι φρεγάτες και το πετρελαιοφόρο βρίσκονται από την περασμένη Τρίτη στα αλβανικά λιμάνια του Δυρραχίου και του Αυλώνα, ενώ το υποβρύχιο είναι από τις 17 Ιουνίου στο λιμάνι του Τάραντα, πραγματοποιώντας επίσκεψη στον ιταλικό ναύσταθμο.
Το Σάββατο τα πλοία επιφανείας του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού έλυσαν κάβους και αποχώρησαν από τα αλβανικά χωρικά ύδατα, πλέοντας στα διεθνή μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, ενώ το «Ινονού» άφησε τον Τάραντα με κατεύθυνση περιοχή 40 ναυτικά μίλια δυτικά της Κεφαλλονιάς. Στην περιοχή αυτή, η οποία κατά το ήμισυ εντάσσεται στο FIR Αθηνών. διεξήχθη χθες άσκηση ανθυποβρυχιακή.
Δέσμευση περιοχών
Όλα μαζί τα τουρκικά πλοία κινήθηκαν νότια, στην περιοχή της Κρήτης, όπου με ΝΟΤΑΜ έχουν δεσμεύσει δύο περιοχές. Μία δυτικά και μία ανατολικά της μεγαλονήσου.
Σκοπός είναι η πραγματοποίηση αεροναυτικών γυμνασίων, με τη συμμετοχή μαχητικών και εναέριου στόχου, αύριο Δευτέρα 28 Ιουνίου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για περιοχή που βρίσκεται 80 χιλιόμετρα δυτικά της Κρήτης, στα όρια των FIR Αθηνών και Μάλτας.
Η ηγεσία του Πενταγώνου παρακολουθεί με προβληματισμό τις κινήσεις των τουρκικών πλοίων, κυρίως στο Ιόνιο, και στρατιωτικές πηγές εκτιμούν πως πρόκειται για ενέργεια η οποία εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο που επιχειρεί να περάσει η Άγκυρα περί μεγάλης περιφερειακής δύναμης.
Προβληματισμός
Ενδεικτικά και προς ενίσχυση του εν λόγω ισχυρισμού, επιτελείς του Πενταγώνου αναφέρουν πως π ναυτική δύναμη της Τουρκίας (Task Group 496.1) πλέει στη Μεσόγειο εδώ και ένα μήνα, πραγματοποιώντας επισκέψεις σε Τυνησία. Αλγέρι, Τάραντα, Σπλιτ, Μπάρι και Καρθαμένη Ισπανίας. Με τον απόπλου της από τη ναυτική βάση του Ακσάζ είχε δεσμεύσει και πάλι περιοχές στην Κρήτη, διεξάγοντας αεροναυτική άσκηση και προκαλώντας με παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου ανήμερα της θλιβερής επετείου του θανάτου του σμηναγού Κώστα Ηλιάκη.
«Με την περιοδεία του τουρκικού στολίσκου στη Μεσόγειο, το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει η Άγκυρα είναι αυτό μίας ισχυρής ναυτικής δύναμης, που έχει τις δυνατότητες να κάνει στρατιωτικές επιχειρήσεις και στη θάλασσα», ανέφερε πηγή του Πενταγώνου, η οποία αξιολογεί ως σοβαρό περιστατικό την παρουσία της ναυτικής δύναμης στο Ιόνιο και ιδιαίτερα ρε την εκτέλεση ανθυποβρυχιακής άσκησης.
Επιτελείς του υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν αποκλείουν ακόμη και το ενδεχόμενο η Άγκυρα, προκειμένου να «σφραγίσει» την ισχυρή της παρουσία, να προβεί και οε κάποιας μορφής πρόκληση στο Αιγαίο, στην πορεία του στολίσκου προς το Ακσαζ
Η ναυτική τουρκική δραστηριότητα στο Ιόνιο και την Κρήτη αντιμετωπίζεται από ελληνικής πλευράς και με σκεπτικισμό, διότι οι ασκήσεις διεξάγονται εντός της περιόδου του θερινού μορατόριουμ που ισχύει από το 1988 (μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ) και απαγορεύει στρατιωτικές δραστηριότητες για λόγους ηρεμίας.
«Παρά το γεγονός ότι τόσο η άσκηση στην Κεφαλλονιά όσο και στην Κρήτη, τουλάχιστον όσον αφορά το σχεδιασμό τους, δεν παραβιάζει άμεσα το μνημόνιο, είναι ωστόσο εκτός πνεύματος», τονίζουν αξιωματικοί του ΓΕΕΘΑ.
Να σημειωθεί πως στο πλαίσιο των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης το δίμηνο μορατόριουμ του 1988 επεκτάθηκε σε τρίμηνο, από 1 5 Ιουνίου έως 15 Σεπτεμβρίου.
Προβληματίζει έντόνα η συνεργασία με Αλβανία
Η Άγκυρα προσπαθεί να περάσει το μήνυμα μιας επιβλητικής ναυτικής δύναμης
ΕΝΑΣ επιπλέον λόγος για τον οποίο ανησυχεί η στρατιωτική ηγεσία είναι η αναπτυσσόμενη συνεργασία Τουρκίας και Αλβανίας.
Η Άγκυρα χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τις ναυτικές εγκαταστάσεις στο – Δυρράχιο και τον Αυλώνα για τον ελλιμενισμό πέντε πολεμικών της πλοίων, προκαλώντας τα θετικά δημόσια σχόλια αξιωματούχων της κυβέρνησης των Τι­ράνων και του αλβανικού Τύπου.
Για άριστες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έκανε λόγο ο υπουργός Άμυνας της Αλβανίας Αρμπέν Ιμάμι, υποδεχόμενος τον Τούρκο επικεφαλής της ναυτικής δύναμης αντιναύαρχο Ισμαήλ Ταϊ­λάν, ενώ εκτίμησε θετικά τη βοήθεια για εκπαίδευση μεγάλου αριθμού Αλβανών αξιωματικών στην Τουρκία, καθώς και τη συνεργασία στο Αφγανιστάν.
Σύντομα αναχωρεί για το Αφγανιστάν αλβανική ιατρική ομάδα, η οποία θα λειτουργεί στο πλαίσιο της τουρκικής διοίκησης.

Read more...

Γάζα: υποβόσκων ανταγωνισμός μεταξύ Τουρκίας-Ιράν-Αιγύπτου


H Τεχεράνη, με μία «σοφή» απόφαση, ακυρώνει την αποστολή του πολυδιαφημιζόμενου στολίσκου της στην Γάζα.
Το Ιράν σχεδίαζε να στείλει τα σκάφη του στην ευρύτερη περιοχή στις 27 Ιουνίου. Σύμφωνα με τους οργανωτές της επιχείρησης η ακύρωση αποφασίστηκε λόγω «του Σιωνιστικού βίαιου καθεστώτος και της απάνθρωπης αντίδρασής του προς κάθε αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας».
Σύμφωνα με τους Ιρανούς οργανωτές, η βοήθεια θα μεταφερθεί στην Γάζα όχι δια θαλάσσης αλλά με άλλους τρόπους, οι οποίοι δεν έχουν ακόμα προσδιοριστεί, ενώ οι εν λόγω πρωτοβουλίες δεν πρόκειται να γίνουν υπό την επίσημη προστασία της κυβέρνησης της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με δυτικούς αναλυτές η εμπλοκή του Ιράν στην ιστορία εν πολλοίς έχει να κάνει και με την υποβόσκουσα αντιπαλότητα με την Τουρκία αναφορικά με το ποιος θα αναγνωριστεί ως ηγετική δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου.
Πληροφορίες αναφέρουν πως η Τεχεράνη, μη θέλοντας να ρίξει «λάδι στη φωτιά» ουσιαστικά ζήτησε από την Αίγυπτο και τον Λίβανο να σταματήσουν τον Ιρανικό στολίσκο πριν αυτός φτάσει σε σημείο αντιπαράθεσης με τις δυνάμεις του Ισραήλ. Με τον τρόπο αυτό το Ιράν θα φαινόταν πως δεν… υστερεί απέναντι στην Άγκυρα, ενώ θα απέφευγε και την απευθείας αντιπαράθεση με το Τελ-Αβίβ.
Το Κάιρο, για λόγους που έχουν αν κάνουν με την αντίθεσή του απέναντι στο καθεστώς της Γάζας αλλά και για λόγους ανταγωνιστικούς προς το Ιράν φυσικά και δεν δέχθηκε να συμμετάσχει στην ιρανική «σκηνοθεσία».
Θα πρέπει δε να σημειωθεί ακόμα πως ούτε ο Λίβανος φαίνεται να δέχεται να παίξει τον ρόλο που του ζητάει το Ιράν.
Το defence-point σημειώνει πως παρά το γεγονός πως όλες οι ισχυρές μουσουλμανικές χώρες φαίνεται να καταδικάζουν το επεισόδιο της Γάζας, από την άλλη καμία δεν φαίνεται διατεθειμένη να παραδώσει τα «σκήπτρα» των πρωτοβουλιών σε κάποια άλλη.
Η Τουρκία, μπορεί να παίζει την κάρτα του Νέο-Οθωμανισμού και να συσπειρώνει του «ανθέλληνες» των Βαλκανίων και τους «κατατρεγμένους» της Μέσης Ανατολής, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να «πείσει» ούτε την Αίγυπτο, ούτε την Σαουδική Αραβία ούτε τον «τακτικό» της σύμμαχο το Ιράν για να της παραδώσουν το «χαλιφάτο» της Μέσης Ανατολής.

Read more...

ΠΑΡΑΝΟΜΙΩΝ ΕΓΚΩΜΙΑ Ιστοσελίδα του περιοδικού Ρόντοπ Ρουζγκαρί


Πραγματοποιήθηκε η τελετή βράβευσης του διαγωνισμού έκθεσης και ζωγραφικής
Πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Συλλόγου Τούρκων δασκάλων Δ.Θράκης η τελετή βράβευσης του διαγωνισμού έκθεσης και ζωγραφικής που από κοινού οργάνωσαν ο Συλλόγος Τούρκων δασκάλων Δ.Θράκης και η εφημερίδα Γκιουντέμ. Στην έκθεση πρώτη ήρθε η Χαντέ Οσμάν από το τουρκικό δημοτικό του Μεγάλου Πιστού και στην ζωγραφική η Σαμιγιέ Χατζή Ομέρ από το Κεντρικό Τουρκικό δημοτικό Ξάνθης.

Οι πρώτοι πήραν ως βραβείο ένα ποδήλατο, ενώ προσφέρθηκαν διάφορα δώρα.

Στην 14η αυτή χρονιά που γίνεται η τελετή αυτή, με την συμμετοχή 80 μαθητών από Κομοτηνή και Ξάνθη μετείχαν ο πρόξενος της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Κομοτηνή Μουσταφά Σάρνιτς, ο πρόεδρος του Συλλόγου τούρκων Δασκάλων Δ. Θράκης Σαμί Τοραμάν, ο πρόεδρος της Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Εταιρίας της Δ. Θράκης (BAKEŞ) Γκαλίπ Γκαλίπ, ο πρόεδρος του συλλόγου θρησκευτικών λειτουργών τζαμιών Σαδίκ Σαδίκ, ο πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων αποφοίτων μεντρεσέδων Ασίμ Ταβούσογλου, ο βοηθός μουφτή Κομοτηνής Φεχίμ Αχμέτ, δάσκαλοι, μαθητές και γονείς.
Την πρώτη ομιλία στην εκδήλωση έκανε ο Οζάν Αχμέτογλου. Ο Αχμέτογλου ανέφερε πως σκοπός πραγματοποίησης της εκδήλωσης είναι αποτελέσει όχημα για την εμφάνιση των ικανοτήτων των ,μειονοτικών μαθητών. Δήλωσε : ¨Υπό μια έννοια αυτή η τελετή βράβευσης αποτελεί μια ευκαιρία έστω και με μια πρόταση να θέσουμε τα εκπαιδευτικά προβλήματα. Θα ήθελα πολύ να πω πως σαν κοινότητα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης αποδίδουμε την απαραίτητη σημασία και προτεραιότητα στην εκπαίδευση. Είναι κρίμα, αλλά είναι αλήθεια πως σαν κοινότητα δεν δείξαμε ή δεν μπορέσαμε να δείξουμε την απαραίτητη ευαισθησία για τα εκπαιδευτικά προβλήματα και τις δυσκολίες που αναμένουν λύσεις¨.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης Σαμί Τοραμάν είπε πως αισθάνεται ευτυχισμένος διότι πάντα μοιραζόταν την εκδήλωση με όλους και πως στην σημερινή εκδήλωση σημαντική υπήρξε η συμβολή των ιμάμηδων που κάνουν τα μαθήματα Κορανίου. Ο Τοραμάν περιέγραψε τις σκέψεις του λέγοντας : ¨ Θα συνεχίσουμε σταθερά να είμαστε δίπλα στις εκδηλώσεις και τις προσπάθειες για την μειονοτική εκπαίδευση¨.
Ο βοηθός του εκλεγμένου μουφτή Κομοτηνής Φεχίμ Αχμέτ τόνισε πως για την σωστότερη ομιλία των ωραίων μας τουρκικών, για την εξέλιξη τους και για την συνάντηση των γενεών με την μητρική τους γλώσσα τέτοιου είδους εκδηλώσεις είναι πολύ σημαντικές. Στην συνέχεια της ομιλία του ο Αχμέτ είπε : Εύχομαι να επιδειχθεί η απαραίτητη προσπάθεια και επιμέλεια για την αύξηση του αριθμού τέτοιου είδους εκδηλώσεων που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της μητρικής μας γλώσσας και της ταυτότητας¨.
Ο πρόεδρος του BAKEŞ Γκαλίπ Γκαλίπ είπε πως για τη μειονότητα είναι πολύ σημαντικό ότι οι εκθέσεις είναι γραμμένες στην μητρική μας γλώσσα. Ο Γκαλίπ μοιράστηκε τις σκέψεις του με τους παρευρισκόμενους στην αίθουσα λέγοντας ¨Εμείς ως BAKEŞ καταβάλουμε προσπάθειες για αυτά τα θέματα. Αρχίσαμε τη δουλειά από τους παιδικούς σταθμούς που προσπαθούμε να τους αυξήσουμε. Καταβάλουμε αυτές τις προσπάθειες για να μάθουν τα παιδιά καλά την μητρική τους γλώσσα και να πετύχουν και σε άλλα σημεία¨.
Ο πρόεδρος του κόμματος D.E.B. Μουσταφά Μποσνάκ συνεχάρη αυτούς που πραγματοποίησαν την εκδήλωση και είπε : ¨ Είναι σημαντικό να εργαζόμαστε με ενότητα γλώσσας, θρησκείας και ιδεών ¨.
Ο πρόξενος της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Κομοτηνή Μουσταφά Σάρνιτς τόνισε πως αισθάνεται μεγάλη περηφάνεια για την συμμετοχή του στην εκδήλωση του Συλλόγου Τούρκων Δασκάλων Δ. θράκης και ευχαρίστησε για την πρόσκληση. Ο Σάρνιτς εξέφρασε τις σκέψεις του ως εξής : ¨Εσείς οι μαθητές και δάσκαλοι, ευρισκόμενοι εδώ μας αναπτερώνετε πολύ το ηθικό μας. Είναι μια πολύ σημαντική εκδήλωση. Φέτος οργανώνεται για 14η φορά. Η με ενθουσιασμό πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης κάθε χρόνο, δείχνει πως η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης προοδεύει και πως όπως σε κάθε τομέα έτσι και στην εκπαίδευση σημειώνει συγκεκριμένες επιτυχίες¨.
Σχόλιο : Προσέξτε με τι άνεση μιλάει ο κ. Γκαλίπ για τους παράνομους παιδικούς σταθμούς… Μιλάμε πλέον για δεκάδες παράνομους παιδικούς σταθμούς στη Θράκη. Χωρίς άδεια, χωρις δηλαδή να πληρώνουν ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, εφορία, χωρίς πυρασφάλεια , όλα στον αέρα και λειτουργούνε !!!. Παρόμοια είναι και η κατάσταση στα μαθήματα Κορανίου. Και εκεί μαύρα χρήματα για τους διδάσκοντες. Όσο για την προέλευση των χρημάτων, ε καταλαβαίνετε…

Read more...

Η Τουρκία βλέποντας την Βουλγαρο-Ελληνική ολιγωρία θεωρεί πως είναι ώρα να πιέσει πανταχόθεν την Ρωσία.


Η Άγκυρα σε μία προσπάθεια να εκβιάσει αλλά και να επισπεύσει τις ρωσικές αποφάσεις ανακοίνωσε πως εξετάζει τρόπους μείωσης της κίνησης δεξαμενοπλοίων από τα στενά του Βοσπόρου για περιβαλλοντολογικούς λόγους.
Η δήλωση αυτή έγινε από τον υπουργό Ενέργειας και Περιβαλλοντολογικών Πόρων Τανέρ Γιλντίζ. Η Τουρκία, σύμφωνα με τον υπουργό, σχεδιάζει, πριν το τέλος Ιουνίου, να συναντηθεί με μεγάλες εταιρίες εξόρυξης και διακίνησης πετρελαίου, όπως η ΒP, η ΕxxonMobil και η Chevron με σκοπό να συζητήσει το πρόβλημα.

To defence-point σημειώνει πως η Τουρκία βλέποντας την Βουλγαρο-Ελληνική ολιγωρία θεωρεί πως είναι ώρα να πιέσει πανταχόθεν την Ρωσία. Έτσι μέσω των σχεδιαζόμενων επαφών σκοπεύει να «πείσει» τις εταιρίες να υποστηρίξουν το σχέδιο κατασκευής του αγωγού Σαμψούντα-Τσεϊχάν «τώρα» και όχι αύριο. Το μέτρο πίεσης προς τις εταιρίες είναι ο εκβιασμός πως “είτε με υποστηρίζεται στην Μόσχα για να προχωρήσει το σχέδιο είτε αρχίζω να μειώνω το traffic των Στενών”.
Η Τουρκία το συγκεκριμένο παιχνίδι το έχει παίξει με μεγάλη επιτυχία και δέκα χρόνια πριν όταν αγωνιζόταν να κατασκευαστεί ο αγωγός Μπακού-Τσεϊχάν. Το αν θα τα καταφέρει και αυτή τη φορά είναι συζητήσιμο αφού οι ισορροπίες στον άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι οι ίδιες με αυτές του 1999.

Read more...

Επίθεση μαχητών του PKK σε συγκρότημα κατοικιών στρατιωτικών και σε σταθμό χωροφυλακής


Επίθεση πραγματοποίησαν επίθεση με όπλα ελεύθερου σκοπευτή και RPG-7 κατά συγκροτήματος κατοικιών στρατιωτικών και σταθμού χωροφυλακής στις 21.00 το βράδι του Σαββάτου 26 Ιουνίου στην περιοχή Yüksekova της επαρχίας Hakkari.

Η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται μόλις 40 χλμ από την προηγούμενη μεγάλη και αιματηρή επίθεση του PPK στο στρατόπεδο της Στρατοχωροφυλακής στην περιοχή Gediktepe την προηγούμενη Κυριακή.

Δεν αναφέρθηκαν απώλειες από την τουρκική πλευρά. Συνολικά από τις αρχές του χρόνου έχουν σκοτωθεί 73 Τούρκοι στρατιωτικοί ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 118.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP