Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Τουρκία: Η κοινή γνώμη, η υπόθεση «Bulgarification», η κρίση στα Ίμια και η παράδοση Οτσαλάν (Β’ Μέρος)


Σε μια έρευνα που έγινε στη Τουρκία στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 τα αποτελέσματα έδειξαν πως το 57% των τούρκων δεν ενδιαφέρεται για την εξωτερική πολιτική της χώρας τους και μόνο το 23% παρακολουθεί ανελλιπώς τα γεγονότα. Άξιο συζήτησης ωστόσο ήταν το γεγονός πως τα ποσοστά ήσαν αντιστρόφως ανάλογα στη βαθμίδα των ερωτηθέντων που είχαν πτυχίο Πανεπιστημίου. Εκεί, το 62% δήλωσε πως τους ενδιαφέρει πολύ η εξωτερική πολιτική της χώρας τους σε αντίθεση με ένα μόλις 16% που δήλωσε αδιαφορία.

Η συγκεκριμένη έρευνα, αποτέλεσε σημείο αναφοράς όσον αφορά τη τουρκική εξωτερική πολιτική, μιας και έδειξε περίτρανα πως οι πολίτες της χώρας (Τουρκίας) δεν είχαν στραμμένο το βλέμμα τους τόσο πολύ στην εξωτερική πολιτική της χώρας τους, όσο το είχαν οι Έλληνες και οι Κύπριοι, οι οποίοι σε αντίθεση με τους Τούρκους, την εποχή εκείνη έδειχναν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εξωτερική πολιτική των δικών τους χωρών και φανατικοί παρακολουθητές θεμάτων «εθνικής υπερηφάνειας».

Υπόθεση: «Bulgarification»
Το 1984, η κοινή γνώμη της Τουρκίας επηρέασε ουσιαστικά στην απόφαση της τότε τουρκικής κυβέρνησης που έπρεπε να αποφασίσει άμεσα στο πως θα «απαντήσει» στην υπόθεση «Bulgarification». «Bulgarification», ονομάστηκε η τότε εκστρατεία της Βουλγαρίας να κλείνει ότι τζαμί υπήρχε και να μετονομάζει οτιδήποτε οθωμανικό είχε απομείνει στη χώρα με σλαβικά προσωνύμια.
Η υπόθεση «Bulgarification» στην αρχή αιφνιδίασε τη τότε κυβέρνηση της Τουρκίας, η οποία αρχικώς με επιφυλακτικότητα δήλωσε πως δεν μπορεί και δεν δύναται να παρεμβαίνει σε εσωτερικές υποθέσεις γειτονικού της κράτους. Η δήλωση αυτή και η συνεχόμενη προβολή της από τα ΜΜΕ έστρεψαν τη κοινή γνώμη εναντίον της τουρκικής κυβέρνησης με συνέπεια η αμηχανία και η επιφυλακτικότητα που επεδείκνυε αρχικά να μετατραπεί σε «καταιγίδα» αντίδρασης με τη Διεθνή Κοινότητα τότε να αναγκαστεί να μεσολαβήσει.
Υποθέσεις: Ίμια & Οτσαλάν
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και κατά τη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων (στο βιβλίο γράφονται ως Ίμια/Καρντάκ), τον Ιανουάριο του 1996, όπου η Τουρκία και η Ελλάδα έφτασαν μια ανάσα από το πόλεμο. Η όλη υπόθεση και η διαφωνία των δύο χωρών «έτρεχε» για περισσότερο από ένα μήνα, αλλά υπογείως. Δεν υπήρχε καν κρίση και κανείς δεν είχε αντιληφθεί το οτιδήποτε.
Ωστόσο μόλις πήραν τη σκυτάλη τα τουρκικά ΜΜΕ, η κινητοποίηση της κοινής γνώμης ήταν τέτοια που δεν άφηνε περιθώρια στη τότε τουρκική κυβέρνηση. Τότε πραγματικά, φάνηκε το πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος των ΜΜΕ στη Τουρκία, αλλά και το πόσο μπορούσε να επηρεάσει τη κοινή γνώμη. Οι εικόνες των τουρκικών πολεμικών πλοίων να κατευθύνονται προς τις βραχονησίδες άλλαξε ουσιαστικά τα μέχρι τότε δεδομένα και ξεκάθαρα περάσαμε στην εποχή της προηγμένης τεχνολογίας. Μιας τεχνολογίας που μπορεί να καθορίσει «κόκκινες» γραμμές και να επηρεάσει άμεσα την εξωτερική πολιτική μιας χώρας.
Ομοίως με την υπόθεση Ιμίων, τα τουρκικά ΜΜΕ επηρέασαν τη κοινή γνώμη αλλά από την αντίθετη πλευρά αυτή τη φορά, στην υπόθεση Οτσαλάν.
Ο απόηχος της σύλληψης του ηγέτη του PKK, Αμπτουλάχ Οτσαλάν και μετά τις αποκαλύψεις πως η Αθήνα τον προστάτευε αλλά και φυγάδευε στο Ναϊρόμπι της Κένυας, έκαναν το τότε αντι-ελληνικό αίσθημα στη Τουρκία να «χτυπήσει» κόκκινο.
Το εκπληκτικό ωστόσο δεν είναι αυτό, μιας και κάτι τέτοιο αναμένονταν, αλλά το πόσο γρήγορα η κατάσταση εξομαλύνθηκε και το πόσο γρήγορα βρέθηκε ο δρόμος της επαναπροσέγγισης. Τα προσκείμενα ΜΜΕ στη τότε τουρκική κυβέρνηση ξεκάθαρα διαχειρίστηκαν τη κοινή γνώμη περίφημα. Τότε πια, επιβεβαιώθηκε πως τα ΜΜΕ στη Τουρκία, θεωρούνται χωρίς αμφιβολία ένα «όπλο» διαχείρισης της κοινής γνώμης.

Geopolitics & Daily News

Read more...

Ο νέος κόσμος της Τουρκίας: Αλλάζει δυναμικά η εξωτερική της πολιτική (Α’ Μέρος)


Κατά τη διάρκεια της διετίας 1997 – 1998 το αμερικανικό Washington Institute διοργάνωσε μια σειρά από σεμινάρια ώστε να εξετασθεί σε βάθος η δυναμική, οι τάσεις και οι όποιες μεταβολές προκύψουν στη μελλοντική για τότε τουρκική εξωτερική πολιτική. Ο βασικός ωστόσο λόγος που είχαν διοργανωθεί εκείνα τα σεμινάρια τότε, ήταν να κατανοηθεί το πως βαδίζει αλλά και πως σκοπεύει να συνεχίσει να βαδίζει η Τουρκία μετά τη πτώση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η τουρκική εξωτερική πολιτική εστιαζόταν στα ακόλουθα βασικά ζητήματα:

- Στην αποτροπή και απάντηση μιας ενδεχόμενης επίθεσης της τότε Σοβιετικής Ένωσης,
- Στη προσπάθεια της να βελτιώσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ και…
- Στη προσπάθειά της να προστατέψει τα δικά της συμφέροντά ενάντια στον Ελληνισμό (Ελλάδα και Κύπρο).
Σε δευτερεύουσα προτεραιότητα τότε έθετε:
- Πως θα ενσωματωθεί στην Ευρωπαϊκή οικογένεια και…
- Πως θα διαφυλάξει τα σύνορά της αλλά και τη συνοχή της από ενδεχόμενες τρομοκρατικές ενέργειες καθώς και από τις όποιες εξελίξεις πιθανόν προέκυπταν στις γειτονικές της χώρες, Συρία, Ιράν και Ιράκ.
Τα πιο πάνω ζητήματα που ήταν έτσι και αλλιώς δυσεπίλυτα έγιναν κάποια στιγμή ακόμη και προβληματικά, από το εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ προς τη Τουρκία τη δεκαετία του ’70, των Ελληνοτουρκικών σχέσεων και πόσο μάλλον το Κυπριακό.
Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, ήταν εξωτερική πολιτική υψηλού ρίσκου, και έθεσε σε κίνδυνο μέχρι και την ίδια την ύπαρξή της. Μια ύπαρξη, που δοκιμάστηκε παράλληλα από την μεν απειλή μιας Σοβιετικής πυρηνικής επίθεσης, και από τις δε συγκρούσεις στο εσωτερικό της. Τη δεκαετία του ’70, χιλιάδες τούρκοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια τρομοκρατικών επιθέσεων (τις επιθέσεις του PKK εννοεί) και χρήσης πολιτικής βίας.
Με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η τουρκο-ρωσική φιλία που οικοδομήθηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τον Λένιν, πέρασε οριστικά σε μια διαφορετική φάση. Σε αυτήν της ρήξης. Οι αξιώσεις του Στάλιν στα στενά του Βοσπόρου και στη βορειοανατολική Τουρκία ουσιαστικά έκλεισαν το τουρκο-ρωσικό κύκλο φιλίας.
Η υποστήριξη που παρείχαν οι ΗΠΑ στη Τουρκία όλες αυτές τις δεκαετίες ήταν σημαντικότατη. Η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή ενδεχόμενης επίθεσης από τη πρώην Σοβιετική Ένωση. Παράλληλα κράτησε σε χαμηλούς τόνους τις σχέσεις Τουρκίας – Βουλγαρίας και χωρίς προβλήματα στα μεταξύ τους σύνορα.
Την ίδια ώρα, και πρέπει να τονισθεί αυτό, οι «γειτονιές» της Τουρκίας πέρασαν ήσυχα χρόνια, εξαιρουμένου της Μέσης Ανατολής που όπως και σήμερα παραμένει πηγή αστάθειας. Ο Καύκασος ήταν υπό τον πλήρη έλεγχο της Μόσχας, ενώ τα Βαλκάνια ήταν υπό την …πειθαρχία του Τίτο.
Γιατί η Τουρκία αποτελεί πολύ σημαντικό εταίρο των ΗΠΑ.
Η Τουρκία είχε το σθένος να αναγνωρίσει πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες πριν καλά καταρρεύσει η πρώην κραταιά υπερδύναμη. Θεωρείται από τις ΗΠΑ, η χώρα σταυροδρόμι, μιας και μπορεί να παίξει περιφερειακό ρόλο στη Δυτική Ευρώπη, στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, στο Αιγαίο, στο Καύκασο, στη Κεντρική Ασία, αλλά και τη Μαύρη Θάλασσα. Μετά τη κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ουσιαστικά χάθηκε μαζί της και η όποια επιρροή ασκούσε στον Αραβικό κόσμο. Αυτομάτως τότε, δόθηκε η ευκαιρία στη Τουρκία αφενός να συνεχίσει να έχει καλές σχέσεις με το Ισραήλ και αφετέρου να οργανώνει και να προγραμματίζει επιθέσεις εναντίον του PKK ακόμη και στα εδάφη του Ιράκ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, απείλησε ανοιχτά τη Συρία με στρατιωτική επέμβαση στη περίπτωση που δεν έδιωχνε από τη χώρα τον ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εύκολο να πραγματοποιηθεί στη περίπτωση που δεν είχε καταρρεύσει η πρώην Σοβιετική Ένωση.
Ο ρόλος της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή αναβαθμίστηκε τη δεκαετία του 1990, όπου σταδιακά αναδεικνυόταν σε περιφερειακή δύναμη. Σε στρατιωτικό επίπεδο, η Τουρκία είχε αποκτήσει τότε κάποια βασικά στοιχεία μια σύγχρονης πολεμικής δύναμης, κυρίως, χάρη στη συμπαραγωγή των μαχητικών F-16 με την αμερικανική εταιρεία Lockheed Martin. Την ίδια ώρα, οι γειτονικές χώρες της Τουρκίας σταδιακά άρχισαν να αποδυναμώνονται.
Η Ελλάδα και η Τουρκία.
Η Ελλάδα τη δεκαετία του 1990 θεωρητικά ήταν η χώρα που μπορούσε να φέρει σε δύσκολη θέση τη Τουρκία. Ωστόσο η Ελλάδα ήταν και παραμένει δημογραφικά πολύ μικρότερη σαν χώρα από τη Τουρκία. Πέρα αυτού, οι δύο χώρες είναι κράτη, μέλη του ΝΑΤΟ. Η σταδιακή ανάπτυξη της Τουρκίας άνοιξε και άλλο τη «ψαλίδα» ανάμεσα στις δύο χώρες, με φυσιολογικό επακόλουθο την αλλαγή στάσης από πλευράς Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και τη προσπάθεια μιας διαφορετικής προσέγγισης που ευοδώθηκε στα τέλη του 1990 (Παπανδρέου – Τζεμ).

Geopolitics & Daily News

Read more...

Συρία: οι Κούρδοι ζητούν πολιτιστικά και πολιτικά δικαιώματα


Δαμασκός - Συρία

Οι Κούρδοι, οι οποίοι κέρδισαν την Πέμπτη την πολιτογράφηση 300 000 «απατρίδων» μετά από μισό αιώνα αναμονής και διαμαρτυριών, διεκδικούν τώρα την αναγνώριση της πολιτιστικής τους ιδιαιτερότητας και μία θέση στην πολιτική ζωή της χώρας.

«Αυτό είναι προφανώς ένα θετικό βήμα, αλλά εμείς θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε τα πολιτικά, πολιτιστικά και κοινωνικά δικαιώματα μας», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΓΠΕ, AFP) ο Ραντίφ Μουσταφά, πρόεδρος της Κουρδικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα».

Αντιμετωπίζοντας μια πρωτοφανή κίνηση διαμαρτυρίας για πάνω από τρεις εβδομάδες, ο Πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ ανακοίνωσε μεταρρυθμίσεις και η πρώτη ήταν να εκδώσει διάταγμα για τη χορήγηση υπηκοότητας σε άτομα κουρδικής καταγωγής, τα οποία την είχαν στερηθεί μετά από την αμφισβητούμενη απογραφή του 1962.

«Είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, διότι αποκαθιστά μια αδικία μισού αιώνα», λέει από τη πλευρά του ο Αλλίκο Φουάντ, μέλος της επιτροπής του κουρδικού πολιτικού κόμματος Yakiti, που είναι απαγορευμένο όπως οι άλλες πολιτικές κινήσεις στη Συρία με εξαίρεση το κόμμα Μπάαθ και άλλες ορισμένες μικρότερες ομάδες που πρόσκεινται σ αυτό.


Κατά τη διάρκεια της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Κούρδοι σκόρπισαν στη Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία.
Στη χώρα αυτή, όπου δεν υπάρχουν συγκεκριμένες στατιστικές για αυτή τη εθνική ομάδα, αντιπροσωπεύουν περίπου το 9% του πληθυσμού, δηλαδή σχεδόν 2 εκατομμύρια ψυχές.

Σήμερα υπάρχουν 12 (απαγορευμένα) κουρδικά κόμματα, όλα κοσμικά.
Από αυτά, το Yakiti, Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα στη Συρία, το κουρδικό κόμμα Yazidi, και η Δημοκρατική Ένωση (κοντά στο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, PKK) είναι τα πλέον σημαίνοντα.
Σε μια χώρα που παρουσιάζεται ως η καρδιά του Αραβισμού, τα κόμματα αυτά δεν πρεσβεύουν αποσχιστικές πολιτικές, αλλά θέλουν να μιλήσουν την kumandji, μία από τις δύο κουρδικές γλώσσες.

«Θέλουμε τη διδασκαλία της κουρδικής στα σχολεία, όπως τα γαλλικά και τα αγγλικά, θέλουμε να μπορούμε να τελούμε τις γιορτές μας χωρίς να παρενοχλούμαστε από τις υπηρεσίες ασφαλείας και να έχουμε πολιτιστικά κέντρα ώστε να γίνει γνωστή η ιστορία μας και να διδαχτούμε την κληρονομιά μας», δήλωσε ο κ. Αλλίκο.

Όλα αυτά είναι μέχρι στιγμής απαγορευμένα σε αυτόν τον πληθυσμό, γεωργικό στη συντριπτική πλειοψηφία του, που ζει στην βορειοανατολική Συρία, στα σύνορα με την Τουρκία, το Ιράκ και το Ιράν.
Τον Νοέμβριο του 2009, το Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που εδρεύει στη Νέα Υόρκη, είχε ζητήσει από τις συριακές αρχές να «τερματίσει» την καταστολή εναντίον αυτής της κοινότητας και κατήγγειλε «την φυλάκιση των Κούρδων ηγετών και την απαγόρευση συγκεντρώσεων για τον εορτασμό του κουρδικού πολιτισμού».

Από πολιτικής άποψης, ο κ. Αλλίκο επιθυμεί «το άνοιγμα ενός διαλόγου μεταξύ των ηγετών του κουρδικού πολιτικού κινήματος και της εξουσίας» και «την αναγνώριση της ιδιαιτερότητας μας, μέσω μιας μορφής αυτονομίας στις περιοχές με κουρδική πλειοψηφία», αιτήματα που το καθεστώς δεν είναι έτοιμο να δεχτεί.

Σε μία χειρονομία καλής θέλησης, την Τετάρτη, οι αρχές απελευθέρωσαν 48 κρατούμενους, κυρίως Κούρδους, οι οποίοι είχαν συλληφθεί πριν από ένα χρόνο στο βόρειο μέρος της χώρας σε επεισόδια κατά τη γιορτή του Νεβρόζ (Πρωτοχρονιά), ανακοίνωσαν έξι οργανώσεις για την υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Την περασμένη Παρασκευή, έλαβαν χώρα στη Καμισλί και Αμούντα (βόρεια) διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας για πρώτη φορά από την έναρξη των διαμαρτυριών της 15ης Μάρτιου.

Canoe.ca

Read more...

Άρνηση της Τουρκίας να κλείσει τη βάση στη Σμύρνη


Ο αρχηγός του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, απέτυχε να πείσει την Τουρκία να κλείσει τη Νατοϊκή βάση στη Σμύρνη, κίνηση στο πλαίσιο της απόφασης της Συμμαχίας το περασμένο έτος να μειώσει τον αριθμό των στρατιωτικών βάσεων της. Ο αξιωματούχος πραγματοποίησε επίσκεψη-αστραπή στην Άγκυρα, όπου και συνομίλησε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου. Σύμφωνα με ανώτατο Τούρκο αξιωματούχο, οι προσπάθειες του Ράσμουσεν να πείσει την τουρκική κυβέρνηση να κλείσει τη βάση, έπεσαν στο κενό. Αυτή τη στιγμή το ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί τη στρατιωτική βάση της Σμύρνης ως επιχειρησιακό κέντρο ελέγχου του αεροπορικού αποκλεισμού στη Λιβύη. Σκοπός του ΝΑΤΟ είναι το κλείσιμο της βάσης αμέσως μετά το πέρας της επιχείρησης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο τραπέζι των συνομιλιών τέθηκε και το ζήτημα της Λιβύης , λίγο πριν την άτυπη σύνοδο σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ , που θα πραγματοποιηθεί στο Βερολίνο στις 14 – 15 Απριλίου.

Σε συνάντηση πέρυσι τον Οκτώβριο στις Βρυξέλλες, οι ηγέτες των συμμαχικών χωρών αποφάσισαν την αλλαγή στη δομή της διοίκησης και τη μείωση των αρχηγείων από 11 σε 7, καθώς επίσης και τη μείωση του προσωπικού από 13,000 σε 8,500 άτομα. Ποιες βάσεις πρόκειται να κλείσουν παρέμεινε ανοικτό και αναμένεται να συζητηθεί τον ερχόμενο Ιούνιο. Βάσεις στην Πορτογαλία, την Τουρκία και την Ιταλία, είναι οι πιο πιθανές να διακοπεί η λειτουργία τους.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός φέρεται να δήλωσε στον Ράσμουσεν , ότι η βάση στη Σμύρνη θα κλείσει μόνο εάν και εφόσον η Τουρκία γίνει μέλος της ΕΕ, αφού μέχρι τότε η εν λόγω βάση είναι η μόνη σύνδεση της με τον Ατλαντικό χώρο.

Το 2009, το ΝΑΤΟ έκλεισε το επιχειρησιακό κέντρο στο Εσκίσεχιρ. Το ΝΑΤΟ διαθέτει βάσεις στην Τουρκία, τη Βρεταννία, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, την Ισπανία, τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, τα Σκόπια και την Αλβανία.

http://www.epikaira.gr
Πηγή: TODAYS ZAMAN

Read more...

Θέλουν το Καστελόριζο «ιπτάμενο» νησί -Η Άγκυρα θεωρεί ότι το νησί δεν δικαιούται ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΗΆγκυρα θεωρεί ότι το Καστελόριζο έχει μόνο ζώνη χωρικών υδάτων και όχι υφαλοκρηπίδα ή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, η προκλητική αυτή θέση της Τουρκίας, η οποία περιέχεται στην απάντηση που δόθηκε στο αυστηρότατο διάβημα της Αθήνας για την πρόσφατη παρενόχληση του ιταλικού ερευνητικού σκάφους «ΟGSΕxplora» στις 12 Μαρτίου από τουρκική κορβέτα εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας, επιβεβαιώνει ότι η Άγκυρα δεν είναι διατεθειμένη να αλλάξει στο παραμικρό τις διεκδικήσεις της.

Επιπλέον, γεννά σοβαρά ερωτηματικά όχι μόνο για το μέλλον των διερευνητικών επαφών, αλλά και για τη βασιμότητα των ελπίδων της Αθήνας για θετικές κινήσεις της κυβέρνησης Ερντογάν στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου στη γειτονική χώρα. Και τούτο παρά την επιθυμία της Αθήνας να βρει συναινετικές λύσεις σε ακανθώδη ζητήματα.

Το ερώτημα είναι πού στηρίζει τη θέση της η Άγκυρα, ότι δηλαδή το Καστελόριζο δικαιούται μόνο χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ. Έγκυροι διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι το «ατού» που θέλει να χρησιμοποιήσει η τουρκική πλευρά, βρίσκεται στην απόφαση που εξέδωσε στις 3 Φεβρουαρίου 2009 το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων μεταξύ Ρουμανίας και Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα.

Το ενδιαφέρον σημείο για την ελληνοτουρκική περίπτωση αφορά ένα νησάκι, το επονομαζόμενο Νησί των Όφεων (SerpentsΙsland) το οποίο ανήκει στην Ουκρανία. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης υιοθέτησε τη θέση του Βουκουρεστίου ότι το νησί αυτό, που βρίσκεται κοντά στις ρουμανικές ακτές, δεν έχει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, αλλά μόνο χωρικά ύδατα. Η περίπτωση της «Νήσου των Όφεων» «φωτογραφίζει» -σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους- αυτήν του Καστελόριζου, το οποίο είναι επίσης απομονωμένο από τον ηπειρωτικό κορμό της Ελλάδας και βρίσκεται απέναντι από τις μεγάλες τουρκικές ακτές.

Κατ’ άλλους, όμως, οι περιπτώσεις των δύο νησιών δεν είναι ίδιες. Το Καστελόριζο, υποστηρίζουν, είναι κατοικημένο και έχει οικονομική δραστηριότητα, ενώ η «Νήσος των Όφεων» είναι ακατοίκητη και η Ουκρανία έχει απλώς εγκαταστήσει εκεί στρατιωτική φρουρά. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης υιοθέτησε πάντως στην απόφασή του την αρχή της μέσης γραμμής για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων, σημείο που κρίνεται θετικό για την Αθήνα.

Ήδη πάντως, εδώ και περίπου δύο χρόνια κορυφαίοι διπλωμάτες έχουν τονίσει στην πολιτική ηγεσία ότι η Άγκυρα, παρά τη μη κύρωση της Σύμβασης για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, έχει ξεπεράσει το ταμπού του Διεθνούς Δικαστηρίου και αυτό θα έπρεπε να προβληματίσει την Αθήνα. Σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, η Τουρκία γεμίζει τη «φαρέτρα» της με όπλα όπως αυτό της «Νήσου των Όφεων» για να αιφνιδιάσει την Ελλάδα.

Στο μεταξύ, θα πρέπει να γίνει κατανοητό στην Αθήνα, πως ανεξάρτητα της μεταβατικής περιόδου στο εσωτερικό της Τουρκίας, η επιθετική πολιτική της Άγκυρας παραμένει σταθερή και αμετάκλητη απέναντι στην Ελλάδα. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία εάν οι στρατηγοί ή ο Ερντογάν διοικούν τη χώρα.

Οι επιδιώξεις και οι προσπάθειες υφαρπαγής ελληνικού εδάφους ή θαλάσσης αποτελούν τον κορμό των «τουρκο-ελληνικών» σχέσεων, όπως τις οραματίζεται η Άγκυρα. Και αυτές οι επιδιώξεις θα εντείνονται για όσο διάστημα η ελληνική πολιτική δεν αντιμετωπίζει με σθεναρότητα και με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα την τουρκική προκλητικότητα.

Το όλο ζήτημα και η λύση του προβλήματος βρίσκονται στην Αθήνα και στην αντίληψη μερικών «σιγά μη γίνει πόλεμος» ή ότι «τα σύνορα της Ελλάδας βρίσκονται στην Εκάλη». Εάν δεν αποφασίσει η πολιτική ηγεσία να «χτυπήσει γροθιά στο μαχαίρι», η τουρκική προκλητικότητα θα αυξάνει συνεχώς, μέχρις ότου βρεθεί η κατάλληλη στιγμή και η Άγκυρα αποφασίσει να «παραβιάσει» την καλή γειτονία με την Ελλάδα…

Στο στόχαστρο και άλλη βραχονησίδα
ΤΟ ΟΝΟΜΑτης βραχονησίδας δεν είναι τυχαίο. Επίσημα ονομάζεται Ζουράφα, όμως για τους ντόπιους είναι η Λαδοξέρα, λόγω μιας ουσίας που… μυρίζει πετρέλαιο. Επίσης δεν είναι τυχαία και η θέση της. Έξι μίλια βορειοδυτικά της Σαμοθράκης. Καθορίζει τα όρια μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και κυρίως την ΑΟΖ. Έτσι… φυσικό και επόμενο ήταν να έρθει και η σειρά αυτής της βραχονησίδας να μπει στο μάτι των Τούρκων. Αυτή τη φορά δεν ακολούθησαν την τακτική των κανονιοφόρων, αλλά των ψαράδικων.

Ως συνήθως στην περιοχή εμφανίστηκαν τρια αλιευτικά τα οποία φρόντισαν να μπουν μέσα στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας προκαλώντας την αντίδραση του Λιμενικού. Αυτό περίμεναν φαίνεται οι Τούρκοι που αμέσως κινήθηκαν για να … γκριζάρουν και αυτή την περιοχή. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Το Έθνος» η Τουρκία κατήγγειλε… παρενόχληση των τριών τουρκικών αλιευτικών από δύο σκάφη του Λιμενικού. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η «παρενόχληση» δημοσιοποιήθηκε από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, με την επισήμανση ότι δόθηκαν οδηγίες στο τουρκικό ΥΠΕΞ για να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας προς την Αθήνα. Με λίγα λόγια απ’ άκρου σ’ άκρο στο Αιγαίο η Τουρκία δημιουργεί αμφισβητήσιμα σημεία ώστε να μπορεί να εγείρει αξιώσεις στο μέλλον και η Αθήνα αντιδρά με πολιτική… κατευνασμού.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 10/04/2011

Read more...

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ- Οι τουρκικές αθλιότητες


Του Μιχάλη Ιγνατίου

Οι δηλώσεις του αντιπροέδρου και υπουργού Επικρατείας της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας αντιμετωπίστηκαν με δικαιολογημένη οργή, αν και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής προσπάθησε να τις παρουσιάσει ως θέσεις και μεμονωμένες δηλώσεις του Μπουλέντ Αρίντς και όχι της τουρκικής κυβέρνησης.

Απαντώντας στην ειρωνεία του Τούρκου αντιπροέδρου, ότι (οι Έλληνες) «θα ανοίξουν μαντίλι και θα ζητιανεύουν», ο κ. Πεταλωτής δήλωσε τα εξής -και έχει σημασία να καταγραφεί με ακρίβεια η θέση της κυβέρνησης στην τουρκική αθλιότητα:

«Η άποψη του κ. Αρίντς, εικάζουμε ότι δεν αποτελεί θέση της τουρκικής κυβέρνησης γιατί στερείται αλήθειας και σοβαρότητας. Υπενθυμίζουμε για όσους το ξεχνούν ότι η Ελλάδα, χώρα της Ε.Ε. και της ΟΝΕ, με μεγάλα επιτεύγματα μέχρι τώρα, παρά την πρόσκαιρη κρίση, επιφυλάσσει σε όλους τους πολίτες της και διατηρεί ένα βιοτικό επίπεδο που προφανώς για πολλές άλλες χώρες θα ήταν ζηλευτό. Γι’ αυτό ο ελληνικός λαός είναι περήφανος για την πορεία που έχει χαράξει εδώ και χρόνια και για όλα όσα σχεδιάζει για το μέλλον του».

Με την απάντησή του, κατόπιν οδηγιών του πρωθυπουργού υποθέτω, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού και να παρουσιάσει τον Ταγίπ Ερντογάν και τον επικίνδυνο ισλαμιστή υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, ότι δεν έχουν σχέση με την τοποθέτηση του αντιπροέδρου της χώρας. Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας και ο κ. Νταβούτογλου είναι συχνά συνομιλητές του κ. Παπανδρέου, άρα πρέπει να προστατευθούν στα μάτια της ελληνικής κοινής γνώμης και να μην ταυτιστούν με τους... «κακούς» της Άγκυρας. Βέβαια, χρησιμοποίησε και την λέξη «εικάζουμε» ελπίζοντας σε διορθωτική δήλωση της Τουρκίας, η οποία ακόμα δεν... έφτασε!

Μετά από το περιστατικό αυτό, όπως και τα άλλα που προηγήθηκαν στο Καστελόριζο, θα περίμενε κανείς ότι η Αθήνα θα ξυπνούσε από το απατηλό όνειρο και θα αντιλαμβανόταν ότι η επίσημη Τουρκία έχει πάρει στο ψιλό την ελληνική πολιτική ηγεσία. Τι άλλο θα πρέπει να κάνουν ή να δηλώσουν για να καταλάβει ο πρωθυπουργός ότι η πορεία επίλυσης των ελληνοτουρκικών προβλημάτων ξεκινά μόνο από την Αθήνα και καταλήγει σε αδιέξοδο; Πότε θα αντιληφθεί πως ο φίλος του στην Άγκυρα τον βλέπει ως τον ζητιάνο της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής; Πότε θα καταλάβει ότι ο ελληνικός λαός δεν συμφωνεί με τη θέση του στα ελληνοτουρκικά και ότι η συνεχής υποχωρητικότητά του τρέφει την τουρκική επιθετικότητα. Ο τρόπος αντιμετώπισης της Ελλάδας από την Τουρκία, και η συχνή και μόνιμη χλιαρή αντίδραση της Αθήνας, προκαλεί ηττοπάθεια στον ελληνικό λαό.

Εκτός εάν είναι μέρος γενικότερου σχεδίου να νιώθει ο λαός πως η Ελλάδα είναι αδύναμη οικονομικά και στρατιωτικά. Έτσι, επιβάλλονται πιο εύκολα μεσοβέζικες λύσεις.

Οι δηλώσεις του αντιπροέδρου της Τουρκίας, ακόμα και εάν «διορθωθούν» από την επίσημη κυβέρνηση της χώρας, είναι ένα γεγονός. Στην Άγκυρα δεν μας έχουν συνηθίσει να λένε και να ξελένε. Κάθε κουβέντα είναι επίσημη θέση. Ιδιαίτερα όταν προέρχεται από τον κ. Αρίντς, ο οποίος είναι προσωπικός φίλος και «λαγός» του Ταγίπ Ερντογάν. Οι πληροφορίες ότι οι δηλώσεις του είναι προσωπική επιλογή και δεν εκφράζουν τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, προέρχονται από την κορυφή της ελληνικής κυβέρνησης, άρα είναι αναξιόπιστες.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Ήταν τεραστίων διαστάσεων η «πατάτα» του Προέδρου της Δημοκρατίας για το «ανεργιακό επίδομα», και επιβεβαιώνει και το τραγικό λάθος της απομάκρυνσης του Νίκου Κατσουρίδη από το περιβάλλον του. Θα γινόταν αυτό το λάθος και όλα τα προηγούμενα αν είχες δίπλα σου τον Νίκο κύριε Πρόεδρε; Με τίποτα... Ο Πρόεδρος, ανάμεσα στα άλλα, δήλωσε με ακρίβεια τα εξής: «Είμαι από τους ανθρώπους που όταν διαπράξουν λάθος, και ως άτομο και ως ηγέτης, συνηθίζω να προβαίνω σε αυτοκριτική». Χαράς ευαγγέλια... Αναμένουμε από στιγμή σε στιγμή απολογία για την λανθασμένη απόφαση αποδοχής της εκ περιτροπής προεδρίας και της νομιμοποίησης των εποίκων. Πάντως κ. Πρόεδρε, βγάζω το καπέλο στον Σωκράτη (Χάσικο)-Θουκυδίδη! Ο συγχωριανός σου σε έστειλε αδιάβαστο...

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
Έλαβα το κείμενο της ομιλίας του Πρύτανη του Πανεπιστημίου και το μελετώ, όπως τα και ηλεκτρονικά μηνύματα κατοίκων της Πάφου που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση. Άρα θα επανέλθω... Ανεξάρτητα από αυτά, πιστεύω ότι είναι λανθασμένη η αναθεωρητική άποψη αναφορικά με το μέσο επιδίωξης της εθνικής αποκατάστασης των Ελλήνων της Κύπρου τη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή (1955-59). Τα ιστορικά “εάν” ειδικά με την άνετη επίκλησή τους κατόπιν παρέλευσης μισού και πλέον αιώνα, δεν έχουν χώρο σε κορυφαίες πράξεις αυτοθυσίας, λαμπρού για τους νεότερους παραδείγματος φιλοπατρίας αλλά και πρέπουσας τιμής στην κορυφαία πράξη δυναμικής αντίστασης κατά της αποικιοκρατίας, όπως αναντίρρητα είναι ο αγώνας της ΕΟΚΑ.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/04/blog-post_2054.html#more

Read more...

Αμερικανικό ράπισμα στη Τουρκία από έκθεση του ΥΠΕΞ.


Το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ ανακοίνωσε την αναφορά ανθρωπίνων δικαιωμάτων του2010 για την Τουρκία. Η αναφορά βγάζει δηλητήριο για την Τουρκία. Η 46 σελίδων αναφορά έχει τις πιο βαριές κατηγορίες στα θέματα της ανεξαρτησίας των δικαστηρίων και στο θέμα της ελευθερίας του τύπου. Να τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της αναφοράς.

Εξωδικαστικές εκτελέσεις.
Πέρσι οι δυνάμεις ασφαλείας στην Τουρκία πραγματοποίησαν εξωδικαστικές εκτελέσεις, και τα περιστατικά αυτά δεν ερευνήθηκαν επαρκώς. Στο πανεπιστήμιο των Μούγλων στις 11 Μάιου ο αστυνομικός Γκιουλτεκίν Σαχίν πυροβόλησε και σκότωσε τον Σερζάν Κούρτ.

Βασανιστήρια.
Τα περιστατικά βασανιστηρίων συνεχίστηκαν. Στις 5 Ιανουαρίου γονείς των 32 παιδιών που κρατούνται στις φυλακές των Αδάνων, σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν, ανέφεραν πως οι δεσμοφύλακες δέρνουν τα παιδιά τους και στις πληγές τους ρίχνουν αλάτι.

Προβλήματα στις φυλακές. Οι συνθήκες στις φυλακές δεν βελτιώθηκαν επαρκώς..
Το Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 10 Οκτωβρίου ανακοίνωσε πως στις φυλακές πέθαναν 32 φυλακισμένοι και 5 προσωρινά κρατούμενοι.

Παραβιάσεις Δικαιωμάτων.
Παρά το ότι αναφέρεται στον νόμο, οι ύποπτοι δεν συναντιούνται άμεσα με τους δικηγόρους τους.
Κάποιοι παρατηρητές βλέπουν την υπόθεση Βαριοπούλα όπως και την Εργκενέκον ως δύο πολιτικές δίκες, ενώ τις βλέπουν ως κάτι δίκαιο για αυτούς που προσπάθησαν να ανατρέψουν την κυβέρνηση.


Δίκαιη δίκη: Κάποιες ανακοινώσεις μελών της κυβέρνησης και κάποιων αξιωματούχων επηρέασαν την δικαστική ανεξαρτησία.

Ελευθερία έκφρασης : Η κυβέρνηση στηριζόμενη στο σύνταγμα και σε κάποιους νόμους περιόρισε την ελευθερία έκφρασης.

Ελευθερία τύπου. Η ελευθερία τύπου οπισθοδρόμησε.
Στις 26 Φεβρουαρίου ο πρωθυπουργός Ερντογάν δήλωσε πως θα πρέπει τα αφεντικά των ΜΜΕ να διώχνουν αυτούς που με τα γραπτά τους κάνουν κακό στην οικονομία. Στις 2 Δεκεμβρίου το Ανώτατο Δικαστήριο, πάγωσε μεγάλο μέρος του προστίμου που είχε επιβληθεί στον εκδοτικό όμιλο Ντογάν

Βία κατά γυναικών:Οι δολοφονίες για λόγους τιμής και οι βιασμοί συνέχισαν να είναι μεγάλα προβλήματα. Στην γραμμή έκτακτης ανάγκης που ίδρυσε η κυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου κατέφυγαν 8.704 γυναίκες.


Ομοφοβία. Η υπουργός Αλιγιέ Καβάφ στις 7 Μαρτίου είχε πει πως η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια.
Στις 16 Μαΐου 300 άτομα στο κέντρο της Άγκυρας διαδήλωσαν ενάντια στην ομοφοβία.


tourkikanea.gr/2011/04/09/insanhaklari/

Read more...

Καταδίκη της Τουρκίας για την κουρδική γλώσσα


Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) με απόφασή του καταδίκασε την Τουρκία για την παραβίαση του δικαιώματος της κουρδικής καταγωγής πολίτη, Sultan Saman, να τύχει δίκαιης δίκης. Στην Sultan Saman απαγορεύθηκε κατά την διάρκεια ανάκρισής της από την αστυνομία να χρησιμοποιήσει τόσο την κουρδική γλώσσα, όσο και να χρησιμοποιήσει δικηγόρο ή μεταφραστή, κατηγορούμενη για συμμετοχή στο Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (ΡΚΚ).

Κατά την διάρκεια της δίκης ο επικεφαλής των δικαστών αρνήθηκε να ακούσει τις καταθέσεις στην κουρδική γλώσσα, αναφέροντας ότι δεν καταλαβαίνει και δεν μιλάει κουρδικά. Στην αίτηση της προς το ΕΔΑΔ η Saman προέβαλε το επιχείρημα ότι είναι αγράμματη και ότι δεν γνωρίζει την τουρκική γλώσσα καλά .Το ΕΔΑΔ της συνέστησε να ζητήσει εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσης προκειμένου να υπάρξει αποκατάσταση της αδικίας την οποία υπέστη. Η τουρκική κυβέρνηση καταδικάστηκε στην καταβολή αποζημίωσης για δικαστικά έξοδα.

zougla.gr

Read more...

Στην ελληνική μειονότητα της Πόλης περνούν 15 σχολεία


«Ένα ακόμα αίτημα της ελληνικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη ικανοποιείται», μετά την απόφαση του τουρκικού υπουργείου Παιδείας για τη διοικητική καταγραφή της παύσης λειτουργίας μειονοτικών σχολείων «που είναι απολύτως αδρανή για πολλές δεκαετίες», λέει ο εκπρόσωπος των μειονοτικών Ευαγών Ιδρυμάτων κ. Λάκης Βίγκας.

Το τουρκικό υπουργείο Παιδείας, αποσύρεται από περισσότερα από 15 σχολικά κτίρια, στα οποία διατηρούντο εικονικά «διευθυντές» απεσταλμένοι από το τουρκικό υπουργείο Παιδείας.«Τα σχολικά αυτά κτίρια μπορούν πλέον να επισκευαστούν και να αξιοποιηθούν για τις πολιτιστικές και άλλες ανάγκες της ομογένειας», λέει ο κ. Βίγκας.

Μέχρι σήμερα η τουρκική διοίκηση, υποστήριξε ότι η συνθήκη της Λοζάννης απαγόρευε τη διοικητική καταγραφή της πραγματικής κατάστασης. Ήδη έχει ρυθμιστεί η απομάκρυνση του υπουργείου Παιδείας από τα εκπαιδευτήρια της συνοικίας των Ταταύλων, του Αρναούτκιοϊ και του Ιωακείμιου Λυκείου στην περιοχή Μπαλατά του Φαναρίου.

«Το Υπουργείο αποφάσισε να αποσυρθεί μετά από πολλές δεκαετίες, και μετά από πολλές παρεμβάσεις μας» λέει ο κ. Βίγκας και τονίζει ότι μπορούν πλέον τα κτίρια των εκπαιδευτηρίων να χρησιμοποιηθούν «ως πολιτιστικά κέντρα, μουσεία, ή ακόμα και ξενώνες για όσους έρχονται από την Ελλάδα».

http://nationalpride.wordpress.com

Read more...

Ντ.Έρογλου: Η Μητέρα πατρίδα ήρθε στην Κύπρο μετά που του ζήτησε ο Τουρκοκυπριακός λαός


Έντονο ύφος χρησιμοποιεί ο Τουρκοκύπριος ηγέτης για να σχολιάσει τη χθεσινή εκδήλωση διαμαρτυρίας στα κατεχόμενα από την πλατφόρμα των Τουρκοκυπριακών Συνδικαλιστικών οργανώσεων. Ο κ. Έρογλου σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι δε μπορεί να δημιουργείται χάος και αναρχία, κατά την έκφραση του, υποστηρίζοντας ότι αυτά που έγιναν έξω από το λεγόμενο Κοινοβούλιο, προκαλούν την αντίδραση της πλειοψηφίας των Τουρκοκυπρίων.

Η μητέρα πατρίδα, όπως αποκάλεσε την Τουρκία, δεν είναι κατοχική δύναμη, ούτε τα μέλη του Κοινοβουλίου είναι μαριονέτες της τουρκικής κυβέρνησης, είπε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Υποστήριξε ότι αυτά που λέγονται από τους διαδηλωτές δεν ανταποκρίνονται στην ιστορική πραγματικότητα και δεν έχουν σχέση με τα συμφέροντα του Τουρκοκυπριακού λαού, κατά την έκφραση του.

Ο κ. Έρογλου είπε ότι οι θέσεις της πλατφόρμας αποδυναμώνουν την Τουρκοκυπριακή πλευρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, προσθέτοντας ότι η μητέρα πατρίδα Τουρκία ήρθε στην Κύπρο μετά από αίτημα του Τουρκοκυπριακού λαού. Ο κ. Έρογλου κάλεσε όλους σε ψυχραιμία και καταδίκασε τους δράστες των κινητοποιήσεων τους οποίους καταγγέλλει εν ονόματι του Τουρκοκυπριακού λαού, αναφέρει στην ανακοίνωση του.

http://nationalpride.wordpress.com

Read more...

Ελλάδα-Τουρκία: Μια αντιπαράθεση με αρχή και άγνωστο τέλος


Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε την εξωτερική μας πολιτική να παλινδρομεί σε επικίνδυνες ατραπούς δείχνοντας έναν πρωτόγνωρο ερασιτεχνισμό. Ενώ το υπουργείο Αμυνας ακολουθεί τη μέθοδο της… «υπνοθεραπείας», ενώ σε συλλογικό επίπεδο η πολιτική ηγεσία ασχολείται αποκλειστικά με τα θέματα της οικονομίας, ανησυχώντας-που και που-για το συμβαίνει πέραν των συνόρων μας. Πρόσφατα έγινε γνωστό το θέμα του δικτύου κατασκόπων της ΕΥΠ που εξάρθρωσε η Τουρκική υπηρεσία πληροφοριών. Σωστό ή λάθος, αλήθεια ή ψέματα αυτό αφορά παιχνίδι πληροφοριών και προπαγάνδας το οποίο στο βάθος του δεν μας αφορά.

Μας αφορά όμως η προκλητικότητα και ο τρόπος που οι γείτονες διαχειρίζονται τα θέματα εις βάρος μας.
Πόσες εβδομάδες πέρασαν από την ανακάλυψη των οστών των εκτελεσθέντων ελληνοκυπρίων στρατιωτών από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις το 1974; Δέκα, δεκαπέντε; Είκοσι; Κι όμως ξεχάστηκαν.
Πόσες φορές καθημερινά η τουρκική πολεμική αεροπορία υπερίπταται και εκτελεί αποστολές εντός του ελληνικού χώρου και πάνω από ελληνικά εδάφη; Ρουτίνα πλέον λέμε, δεν ασχολούμαστε… Είμαστε ευρωπαίοι και δεν μας απασχολούν οι εκ των ανατολών «βάρβαροι».
Μιλάμε συνεχώς για διεθνές δίκαιο, για συνθήκες και λοιπά νομικά κατοχυρωμένα δικαιώματα. Νομικά τερτίπια που επί της ουσίας όμως είναι ανίσχυρα.
Στρατηγικά αξιώματα και στρατηγιστές προειδοποιούσαν και προειδοποιούν πως το διεθνές δίκαιο δεν είναι επί της ουσίας τίποτε άλλο παρά ένα είδος «παραισθησιογόνου για τους αδύνατους».
Και αν ιστορικά το εξετάσουμε δούμε πως αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Δίκαιο της θάλασσας, ανθρωπιστικό δίκαιο, δίκαιο των ενόπλων συρράξεων, θρησκευτικό δίκαιο και πόσα ακόμη, είναι γραμμένα στα παλαιότερα εκ των υποδημάτων από τους ισχυρούς.
Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως οι αρχαίοι Ελληνες έλεγαν πως: «η πρώτη απώλεια σε έναν πόλεμο είναι η αλήθεια και οι νόμοι».
Μπορεί να βρισκόμαστε βυθισμένοι στο ευρωλήθαργό μας και στην ευμάρειά μας αλλά κάποια στιγμή θα κληθούμε να πληρώσουμε το τίμημα, αν δεν το πληρώνουμε κι όλας.
Οι εξ ανατολών σύμμαχοι και άσπονδοι «φίλοι»μας, έχουν ήδη προβεί στην κατασκευή ακόμη και βαλλιστικών πυραύλων οι οποίοι ανά πάσα στιγμή μπορούν να εκτοξευθούν σε στρατηγικά σημεία σε ολόκληρη την Ελλάδα και πριν ακόμη προλάβουμε να αντιδράσουμε να έχουμε ηττηθεί.
Γεγονός που με επιμέλεια έχει κρυφτεί από τον ελληνικό λαό. Δυστυχώς όμως είναι αλήθεια. Χάρις τη βοήθεια Πακιστανών και Κινέζων επιστημόνων και μηχανικών η Τουρκία διαθέτει στο οπλοστάσιό της πλέον βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι τελευταίες δοκιμές τελικής πιστοποίησης έγιναν πριν από ένα περίπου χρόνο στη Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολία.
Και αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Μαχητικά και ελικόπτερά μας βρίσκονται στο έδαφος λόγω ελλείψεως ανταλλακτικών. Αρματα μάχης παραμένουν καλογυαλισμένα και ακίνητα λόγω ελλείψεως πυρομαχικών. Το ίδιο ισχύει και σε πολλούς άλλους τομείς των ενόπλων δυνάμεων. Οι ασκήσεις έχουν περιοριστεί λόγω οικονομικού κόστους και σε λίγο όπως οδεύουμε η θητεία θα… μηδενιστεί λόγω ελλείψεως πόρων συντήρησης των εφέδρων!
Ουσιαστικά δηλαδή εκτός από προβλήματα διαθέσεως μέσων και αριθμών οι ένοπλες δυνάμεις μας είναι και αγύμναστες.
Το σχέδιο επιστράτευσης των ενόπλων δυνάμεών μας είναι τραγικό. Το φιάσκο το ’74 θα είναι παρονυχίδα μπροστά σε αυτό που θα συμβεί αν κληθούν τώρα οι έφεδροι στις μονάδες τους. Ούτε το 50% των επιστρατευμένων δεν γνωρίζουν οι αρμόδιες στρατολογικές υπηρεσίες που μένει… Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό: Χάος!
Εξίσωση που μάλλον με χαρά-αν ζούσαν-θα ήθελαν να επιλύσουν ο Καραθεοδωρής ή ο Αϊνστάιν μέσα στο πλαίσιο των χαοτικών επιστημών…
Φυσικά δεν κομίζουμε γλαύκας εις Αθήνας. Ούτε προδίδoυμε κρατικά μυστικά.
Οι τούρκοι επιτελείς τα γνωρίζουν αυτά πολύ καλύτερα. Και επειδή ακριβώς τα γνωρίζουν έχουν αποθρασυνθεί σε τέτοιο βαθμό. Γνωρίζουν πως δεν είμαστε ολοκληρωτικά έτοιμοι να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας.
Και αυτό δεν αφορά επ’ ουδενί τρόπο, τη δημιουργία κλίματος ηττοπάθειας. Σίγουρα δεν είμαστε ως χώρα «εύκολη βορά» για τους αντιπάλους μας.
Θα μπορούσαμε όμως να γίνουμε ακόμη δυσκολότερη, ώστε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον μας να μπορεί να αντισταθμιστεί από ένα «ισοδύναμο τετελεσμένο» που θα καθιστά απαγορευτική επιθετική ενέργεια εναντίον της εδαφικής ακεραιότητάς μας.
Ετσι πιστεύουμε πως ένας από τους κυριότερους σκοπούς ενός δημοσιογράφου είναι να εκθέτει προβλήματα να τα αναδεικνύει και να ζητά την επίλυσή τους για το καλό της χώρας. Προβλήματα ουσιαστικά και κρίσιμα.
Μετά από αυτή τη μικρή-αλλά αναγκαία-παρένθεση συνεχίζουμε. Χαρακτηριστικό της μεθοδικότητας και του τρόπου που σκέφτονται οι τούρκοι αξιωματούχοι και επιτελείς είναι πως μόνο-το επαναλαμβάνω μόνο-το τουρκικό Γενικό Επιτελείο διαθέτει δώδεκα ομάδες εμπειρογνωμόνων που ασχολούνται αποκλειστικά με την Ελλάδα.
Δηλαδή 80 ειδικούς επιστήμονες. Στο ελληνικό Υπουργείο Αμυνας ζήτημα αν περιοδικά ασχολούνται δύο άτομα…
Οι τουρκικές βλέψεις στην Κ. Ασία
Οι Τούρκοι πλέον έχουν εγκαταλείψει το δόγμα «ειρήνη στο σπίτι, ειρήνη στον κόσμο» του Μουσταφάλ Κεμάλ Πασά και πλέον έχουν αρχίσει να γίνονται εξωστρεφείς, επαναφέροντας την πολιτική αλλά και τακτικές του αείμνηστου Τουργκούτ Οζάλ.
Πλέον στις διεθνείς σχέσεις κυριαρχεί το δόγμα της «γεωοικονομίας». Στοχεύω δηλαδή ως χώρα σε περιοχές που έχουν φυσικούς πόρους. Και ειδικά αυτή τη περίοδο που επικρατεί οικονομική ύφεση.
Η Τουρκία λοιπόν ξέρει να παίζει εξαιρετικά αυτό το παιχνίδι, εξυπηρετώντας πλήρως τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας.
Η Κεντρική Ασία αυτή τη στιγμή λόγω των τεραστίων αποθεμάτων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο αποτελεί το μήλον της έριδος ανάμεσα στις ΗΠΑ και το νέο αντίπαλο δέος αυτής, το συνασπισμό κρατών με την ονομασία «Ομάδα της Σαγκάης».
Συνασπισμός όμως που λόγω της πολυπολικότητάς του αντιμετωπίζει προβλήματα συνοχής, όπως έδειξε και η πρόσφατη επίσκεψη του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αγκυρα.
Οι χώρες λοιπόν της περιοχής είναι κατά βάση τουρκόφωνες. Αζερμπαϊτζάν, Τουρκμενιστάν, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν.
Η Αγκυρα λοιπόν θεωρεί πως αυτές ανήκουν στον ευρύτερη γεωπολιτική και ιστορική της σφαίρα επιρροής της.
Θεωρεί πως η μητέρα πατρίδα (Ana Vatan) είναι εκείνη και προσπαθεί να τις προσεταιριστεί προς όφελος των ΗΠΑ. Η τουρκική διπλωματία είναι αναμενόμενο να έχει ρίξει όλο το βάρος της εκεί.
Από την άλλη, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντοάν αναλαμβάνει τον ηράκλειο άθλο να επιφέρει την παύση των εχθροπραξιών ανάμεσα στο τουρκικό κράτος και τους κούρδους αντάρτες του ΡΚΚ, μιας και το κεμαλικό κατεστημένο για θέμα αρχής και αξιοπιστίας δεν μπορεί να το πράξει.
Πρέπει το ζήτημα του ΡΚΚ να λήξει, διότι οι συμφωνίες τόσο με τη Ρωσία, όσο και με τις ΗΠΑ και το Ιράκ, προβλέπουν το πέρασμα αγωγών πετρελαίου μέσα από περιοχές που δρα το αυτονομιστικό κίνημα των κούρδων ανταρτών.
Το κεμαλικό κατεστημένο με τη σειρά του έχει αναλάβει από την άλλη έναν άλλο ρόλο:
Να προκαλέσει «σοκ και δέος» στην Ελλάδα, ώστε σταδιακά να την «σαλαμοποιήσει» και να την καταστήσει επί της ουσίας δορυφόρο της Τουρκίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις σχέσεις των δύο χωρών.
Τα μαχητικά της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, τα πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και ο στρατός ξηράς, δεν έχουν σκοπό να μας βομβαρδίσουν ούτε να μας εξαπολύσουν μαζική επίθεση.
Απλά μέσω της στρατηγικής της έμμεσης προσέγγισης μας προκαλούν ώστε σταδιακά να δεχθούμε τα αιτήματά τους και να αποδείξουν στη διεθνή κοινότητα ποιος είναι ο «ισχυρός» στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ένοπλες δυνάμεις δεν είναι τίποτε περισσότερο από το «μακρύ χέρι της πολιτικής».
Τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη και τα πολεμικά πλοία της γείτονος απλά ασκούν πολιτική, βάσει των διαταγών που λαμβάνουν.
Όλες αυτές οι τακτικές της τουρκικής ηγεσίας έχουν σαν στρατηγικό στόχο να αφιονίζουν την Ελλάδα και την πολιτική της, ζητώντας ένα νέο είδος διαπραγμάτευσης με βάσει τα καινούργια γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά δεδομένα όπως αυτά διαμορφώνονται.
Για την Τουρκία οι συνθήκες που υπογράφτηκαν εδώ και περίπου έναν αιώνα είναι «νεκρές». Η τουρκική διπλωματία υποστηρίζει πως πλέον οι συνθήκες πρέπει να επανεξετασθούν υπό το πρίσμα του «ισχυρού» έναντι του «αδυνάτου», που δεν είναι άλλος στη στρατηγική τους σκέψη και σχεδιασμό από την Ελλάδα.
Εξάλλου μια χώρα που πλησιάζει τα εκατό εκατομμύρια με το 65% αυτής να είναι νέοι, με βαριά βιομηχανία και πολλά υποσχόμενη μακροικονομική ανάπτυξη είναι φυσικό να βλέπει απαξιωτικά έναν αντίπαλο των εννέα εκατομμυρίων με το 45% του πληθυσμού του γηρασμένο και χαμένο βαθιά μέσα στην ψεύτικη ευμάρεια, την «ευρωασφάλεια» και την παραγωγικότητα της βιομηχανίας των «υπηρεσιών».
Η «προβληματική» Τουρκία παραμένει σταθερή
Φυσικά και στο εσωτερικό της η Τουρκία αντιμετωπίζει προβλήματα και ουκ ολίγα. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ένταση στη σύγκρουση Ισλαμιστών και Κεμαλιστών.
Παρόλα αυτά όμως, σε ό,τι αφορά την χάραξη και την τήρηση της εθνικής στρατηγικής αναφορικά με την εξωτερική πολιτική, αυτή τηρείται απαρέγκλιτα.
Σε αυτό τον τομέα, κάθε μία από τις δύο πλευρές έχει αναλάβει το ρόλο της βάσει του στρατηγικού σχεδίου που έχει εκπονηθεί για την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας και της ουσιαστικής μετατροπής της σε τοπική υπερδύναμη.
Και για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, οι τούρκοι διπλωμάτες δεν είναι καλύτεροι από τους Ελληνες.
Απλά οι τούρκοι διπλωμάτες βασίζονται σε στρατηγικούς σχεδιασμούς που δεν αλλάζουν, μαζί με τις αλλαγές προσώπων και πολιτικών. Κάτι το οποίο συμβαίνει κατά κόρον στην Ελλάδα.
Στην Τουρκία απόρρητα έγγραφα δεν βλέπουν το «φως» της δημοσιότητας-πλην σκοπιμοτήτων, δεν «διαρρέουν» πληροφορίες και non paper δεξιά κι αριστερά τα υπουργεία και οι διπλωμάτες και οι στρατιωτικοί δεν είναι «λαλίστατοι εις άπαντες».
Με αυτούς τους τρόπους οι Τούρκοι καταφέρνουν επιπλέον να προβάλλουν την εικόνα μιας συμπαγούς μάζας που δεν βάλλεται εύκολα.
Και κυρίως δεν γνωρίζει κανείς τις τακτικές της κινήσεις στη σκακιέρα της στρατηγικής. Το γεγονός αυτό προσθέτει ακόμη περισσότερο κύρος σε εχθρούς και φίλους της Τουρκίας.
Με αυτές τις εν τάχει περιγραφέντες τακτικές, η εθνική στρατηγική πολιτική στην Τουρκία παραμένει αναλλοίωτη και χωρίς σκαμπανεβάσματα.
Ιδιαίτερα μετά το 1996 και τα μαθήματα που πήραν από μια δεκαετή άστατη μέχρι τότε διπλωματική πολιτική που ασκούσαν. Πολιτική που άλλαξε ριζικά χάρη σε δύο χαρισματικούς διπλωμάτες και πολιτικούς.
Τον Χικμέτ Τσετίν και τον Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο πρώτος παραμένει ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και ο δεύτερος υπουργός Εξωτερικών.
Κάποιος μπορεί να σκεφτεί: Η Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν μπορεί να πληγεί από κανέναν. Εχουμε την «Ευρωασπίδα».
Εχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Σε πολιτισμένες εποχές και κοινωνίες δεν υπάρχουν συγκρούσεις. Εϊμαστε πλέον όλοι μια «ευρωπαϊκή οικογένεια».
Μακάρι να ήταν τα πράγματα έτσι. Δεν είναι όμως. Η αλήθεια είναι σκληρή και πολύ διαφορετική από αυτή που κάποιοι έχουν πλάσει στο μυαλό μας.
Δεν υπάρχει στρατηγιστής και πολιτικός πουθενά μα πουθενά στην ιστορία της ανθρωπότητας που να μη συμφωνεί με ένα δόγμα, το οποίο και παραμένει αναλλοίωτο, λόγω της ανθρώπινης φύσης: Ισχυρότερη του πλούτου είναι η άμυνα.
Οσο πλούσιος και να είσαι αν δεν έχεις ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, αυτός που επιβουλεύεται τον πλούτο και την εδαφική σου ακεραιότητα και έχει ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις, θα σε κατακτήσει είτε αναγκάζοντάς σε να υπογράψεις αυτά που θέλεις είτε κατακτώντας εδάφη σου ή ακόμη και καταλύοντας την ίδια την κρατική οντότητά σου.
Αφετέρου, κανένας διεθνής οργανισμός είτε ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ενωση, είτε ΝΑΤΟ δεν θα επέμβει σε μια σύρραξη ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.
Αυτό έχει αποδειχθεί εξάλλου πολλές φορές στο παρελθόν με πιο κραυγαλέα περίπτωση αυτή των Ιμίων, όπου πλην των Ηνωμένων Πολιτειών καμία, μα καμία, ευρωπαϊκή χώρα δεν ενεπλάκη έστω και σε επίπεδο «τηλεφωνικής διπλωματίας».
Είναι αδιανόητο μια χώρα με τόσες απειλές και τόσους άμεσους και υπαρκτούς κινδύνους να μη διαθέτει ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, που όλες οι προηγμένες χώρες διαθέτουν, με σκοπό τη διαχείριση κρίσεων, εκτός αν κάποιοι αποφασίσουν πάλι να στήνουν χάρτες στα τραπέζια της Βουλής ψάχνοντας που είναι οι περιοχές που απειλούνται από τον οποιοδήποτε επιβουλέα…
Ας σταματήσουμε λοιπόν να βαυκαλιζόμαστε και να ψάχνουμε «ξένους δάκτυλους» και χώρες που «μισούν» την Ελλάδα. Κανείς δεν θα πάρει ποτέ σοβαρά τον «ευρωεπαίτη» και τον μόνιμο «κλαψίγελο» της Ευρώπης.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ισχυρή διπλωματική παρουσία, με στόχους στρατηγική και μακριά από μικροπολιτικές εμπλοκές.
Η πραγματική πολιτική (realpolitik) δεν χτίζεται με το συναίσθημα, τις ανταλλαγές πυροσβεστικών αεροσκαφών και οργάνων χειμερινού σκι, αλλά έχοντας ως βάση την προάσπιση των συμφερόντων της χώρας.
«Θα συμμαχήσω ακόμη και με το διάβολο, αρκεί αυτό να είναι προς όφελος των πολιτών» είχε γράψει στον «Ηγεμόνα» ο Νικολό Μακιαβέλι, με τον μόνο πολιτικό να έχει καταλάβει το νόημα αυτών των λέξεων να ονομάζεται Ελευθέριος Βενιζέλος.

Πηγή: newscode.gr

Read more...

Άγκυρα:”Οι πυρηνικοί μας σταθμοί θα αντέχουν σειμούς 9 ρίχτερ”!


Η Τουρκία δεν το βάζει κάτω στο θέμα των πυρηνικών και προσπαθεί να πείσει ότι η ασφάλεια που θα έχουν οι πυρηνικοί της σταθμοί θα είναι αξεπέραστη. O Yπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Τανέρ Γιλντίζ δήλωσε πως οι πυρηνικοί σταθμού που θα κατασκευαστούνε στην Τουρκία θα αντέχουν ακόμη και σε σεισμούς 9 ρίχτερ. Ο υπουργός Γιλντίζ είπε πως «είναι γνωστό πως στην Τουρκία δεν υπήρξε σεισμός πάνω από 7,4 ρίχτερ, αλλά ακόμα και αν υπάρξει σεισμός των 9 ρίχτερ, θα πρόκειται για μια κατασκευή που θα αντέξει.

Αναμφίβολα από τα πιο σταθερά κτίρια στην Τουρκία θα είναι οι πυρηνικοί σταθμοί και τα ηλεκτρονικά τους μέρη που θα κατασκευάσουμε στην Σινώπη και στο Ακουγιού».


Ο Τανέρ Γιλντίζ απαντώντας ζωντανά στο κανάλι NTV, όταν ρωτήθηκε αν μετά το Ακουγιού και την Σινώπη η επόμενη επιλογή για τον τρίτο σταθμό είναι η πόλη Ιγνέαντά της Θράκης, απάντησε πως «Στο υπάρχον προσχέδιο δεν υπάρχει κάποια ονομασία, αλλά φυσικά η Ιγνέαντά είναι μια από τις επιλογές που υπάρχουν» .

Στην ερώτηση για το αν είναι σωστή επιλογή τα πυρηνικά μετά τα όσα συνέβησαν στην Ιαπωνία, ο υπουργός Γιλντίζ απάντησε πως «Πιστεύουμε πως δεν είναι σωστό να στρέφεται η συζήτηση γύρω από το αν θα το κάνουμε ή όχι. Θεωρούμε καίριο η συζήτηση να στρέφεται γύρω από τα συστήματα ασφαλείας. Υπό αυτή την οπτική γωνία διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις με την Ρωσία και την Ιαπωνία. Οι διαπραγματεύσεις αυτές μετά το ατύχημα στην Ιαπωνία, σταμάτησαν για κάποιο διάστημα. Θα αρχίσουν ξανά αυτόν τον μήνα. Βλέπουμε όμως ότι και η Ρωσία μετά το Τσερνόμπιλ, αλλά και η Ιαπωνία μετά από αυτό το ατύχημα έχουν αυξήσει τα μέτρα ασφαλείας. Σε αυτούς τους σταθμούς παρατηρούμε να εντείνονται οι προσπάθειες των μηχανικών. Τελευταία ο πυρηνικός σταθμός που κατασκευάστηκε από την Ρωσία στην Ταϊβάν, επιλέχτηκε από την Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας ως ο πλέον ασφαλής στον κόσμο. Για αυτό δεν ανησυχούμε.»

ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΙ 65 ΣΤΑΘΜΟΙ
Ο υπουργός Γιλντίζ είπε πως από τους 442 λειτουργούντες σταθμούς οι μισοί σχεδόν βρίσκονται σε τρεις χώρες : ¨ΗΠΑ, Γαλλία και Ιαπωνία. Η Ιαπωνία έχει τώρα 54 σταθμούς. Οι ΗΠΑ έχουν 107 πυρηνικούς σταθμούς και αν παρατηρήσουμε τις εξελιγμένες χώρες θα δούμε ότι η κάθε μία έχει περίπου 30. Τα τελευταία 20 χρόνια τα χρήματα που ξοδεύονται για τα μέτρα ασφαλείας σε αυτούς είναι ίσα με αυτά που ξοδεύονται για την κατασκευή των ίδιων αυτών των πυρηνικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού.

tourkikanea.gr/2011/04/09/nukleer-2/

Read more...

Κούρδοι της Τουρκίας: Απεργία πείνας επ ‘αόριστον σε όλες τις φυλακές


Οι Κούρδοι πολιτικοί κρατούμενοι ξεκίνησαν μια απεργία πείνας διαρκείας από τις 9 Απριλίου σε όλες τις φυλακές της χώρας για να διαμαρτυρηθούν έναντι των συνθηκών στις φυλακές που έγιναν χειρότερες από ποτέ. Η κίνηση αυτή αποτελεί μέρος της εκστρατείας ανυπακοής που επεκτείνεται μεταξύ άλλων και με τις «Πολιτικές Παρασκευές». «Τα αιτήματα του λαού μας είναι και δικά μας. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την ικανοποίηση των απαιτήσεων μας», δήλωσαν σε ανακοίνωση τους οι κρατούμενοι του PKK.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΥΗΣ

Το Κόμμα για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία (BDP), καθώς και το Κογκρέσο της Δημοκρατικής Κοινωνίας (DTK), δύο κουρδικές οργανώσεις, ξεκίνησαν στις 24 Μαρτίου μια εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής γύρω από τέσσερα βασικά αιτήματα: την άμεση παύση των στρατιωτικών και πολιτικών επιχειρήσεων, τη συνταγματική εγγύηση της εκπαίδευσης σε κουρδική γλώσσα και της χρήσης της κουρδικής στην δημόσια διοίκηση, τη κατάργηση του εκλογικού ορίου του 10%, το περίφημο φράγμα που περιορίζει σημαντικά την αντιπροσώπευση του κουρδικού λαού στο Κοινοβούλιο και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων.

Καταγγέλλοντας τις συνθήκες κράτησης που επιδεινώνεται όλο και περισσότερο, οι πολιτικοί κρατούμενοι υποστηρίζουν ότι δεν περνά μια μέρα χωρίς είδηση για βασανιστήρια, βίαιη μεταφορά και επιθέσεις. «Εμείς δεν θα εκφοβούμαστε από τέτοιες επιθέσεις και βασανιστήρια στις φυλακές, το αντίθετο, δεν θα διστάσουμε να σκληραίνουμε τον αγώνα», δήλωσαν, τονίζοντας ότι δεν θα παραιτηθούν έως ότου η κυβέρνηση του ΑΚΡ θα σταματήσει την «γενοκτονική» και «απάνθρωπη» πολιτική της κατά του κουρδικού λαού. Η δήλωση κάλεσε όλους τους υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τους δημοκρατικούς κύκλους να σπάσουν τη σιωπή τους και να υποστηρίξουν τα κινήματα της πολιτικής ανυπακοής.

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ
Το τουρκικό κράτος σκότωσε τουλάχιστον 15 αγωνιστές του ΡΚΚ, συνέλαβε περισσότερους από 350 και φυλάκισε 149 άλλους από τη 1η Μαρτίου έως τη 8η Απριλίου, αγνοώντας τα θεμιτά αιτήματα του κουρδικού λαού που εκφράστηκαν κατά την εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής. Αυτή η χωρίς προηγούμενο εκστρατεία κερδίζει έδαφος κάθε μέρα. Σκηνές «για μια λύση του κουρδικού ζητήματος» έχουν εγκατασταθεί σε πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, Μερσίνα, Άδανα, Αϊδινίο, Σμύρνη, Ντιγιαρμπακίρ, Μαρντίν, Χακάρι, Μπατμαν, Αγκρι, Σιρνάκ, Ελαζίγκ, Μπίγκολ και Σιίρτ.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ
Οι Κούρδοι έχουν αρχίσει να αρνούνται να προσευχηθούν πίσω από τους Ιμάμηδες της κυβέρνησης του ΑΚΡ, δρομολογώντας «Πολιτικές Παρασκευές». Με αυτή την κίνηση, οι Κούρδοι καταγγέλλουν «το στρατό του ιμάμηδων», ένα σχέδιο της κυβέρνησης που υποστηρίζεται από το στρατό για την καταπολέμηση του PKK και για να σιωπούν οι διεκδικήσεις τους. Το Ντιανέτ, η θρησκευτική αρχή, σχεδιάζει να κατασκευάσει 1.362 νέα τεμένη και να στείλει «ειδικούς ιμάμηδες» στην κουρδική περιοχή. Ένα σχέδιο για τα «σπίτια των Ιμάμηδων» αναπτύχθηκε στο πλαίσιο ενός «σχεδίου δράσης έκτακτης ανάγκης» από το Ντιανέτ, το οποία απαιτεί 80 εκατομμύρια ΤΛ για τα τζαμιά και τα 100 εκατομμύρια ΤΛ για τις κατοικίες. Οι προσευχές γίνονται κάθε Παρασκευή μπροστά από τις σκηνές με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων.

ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΙΜΑΜΗΔΕΣ
«Ο λαός μας δεν πρέπει να κάνει προσευχές πίσω από αυτούς τους ρατσιστές ιμάμηδες μέλη της αδελφότητας Γκιουλέν, μια οργάνωση κοντά στην κυβέρνηση, που αποστέλλονται από το κράτος. Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ αυτών των ιμάμηδων και της JITEM », δήλωσε ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, συν-πρόεδρος του κουρδικού κόμματος BDP.

Η υπηρεσία πληροφοριών της χωροφυλακής, η JITEM, η ύπαρξη της οποίας αμφισβητήθηκε από τους επισήμους, είναι ένα από τα όργανα του ειδικού πολέμου ή «βρώμικου πόλεμου» κατά των Κούρδων.
Κατηγορούνται για εξωδικαστικές εκτελέσεις, βασανιστήρια, απαγωγές και εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες.

Read more...

Πάει και για 3ο πυρηνικό εργοστάσιο η Τουρκία!


Αρχίζουν οι εργασίες κατασκευής του εργοταξίου που θα συντονίσει την ανέγερση του πυρηνικού σταθμού στο Ακιούγιου, δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα Σαμπάχ, ο Τ.Γιλντίζ δήλωσε ότι «πρέπει να τελειώσουμε τις διαπραγματεύσεις για τον πυρηνικό σταθμό στη Σινώπη κα μετά από αυτό πρέπει να αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις και για τον 3ο πυρηνικό σταθμό».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Η κινεζική τραπεζική εισβολή στην Τουρκία, η Ελλάδα και η γεωπολιτική παράμετρος...


Σειρά κινεζικών τραπεζών φέρονται έτοιμες να επιδιώξουν την επέκτασή τους στην Τουρκία! Μεταξύ αυτών και η Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα της Κίνας (ICBC), όπως αποκάλυψε Κινέζος αξιωματούχος ο οποίος ταξίδεψε πρόσφατα στην Τουρκία, ο οποίος και προέβη στις σχετικές αποκαλύψεις προς την εφημερίδα «Χουριέτ», πιο συγκεκριμένα στο οικονομικό τμήμα της έγκυρης εφημερίδας, με τον τίτλο «Hurriyet Daily News & Economic Review».

Ο Κινέζος αξιωματούχος δήλωσε ότι ενθαρρύνει προσωπικά τις κινεζικές τράπεζες να ανοίξουν υποκαταστήματα στην Τουρκία και να επιδιώξουν εκεί την πιστωτική τους επέκταση, ενώ ξεκαθάρισε ότι η παρουσία των κινεζικών τραπεζών θα διευκολύνει την ανάπτυξη των διμερών οικονομικών σχέσεων οι οποίες μπορούν να αποβούν αμοιβαίως επωφελείς.

Η είδηση αποκαλύπτει το αυξανόμενο γεωπολιτικό ενδιαφέρον της Κίνας για την Τουρκία, μια εξέλιξη η οποία πρέπει να προβληματίσει την Ελλάδα, χωρίς όμως και να την αποτρέψει από την προσπάθεια ανάπτυξης των ελληνο-κινεζικών σχέσεων. Το συγκεκριμένο λάθος η Ελλάδα το είχε πράξει σε άλλες περιπτώσεις διμερών σχέσεων με αποτέλεσμα να κινδυνέψει να λάβει η συνεργασία ανθελληνικό προσανατολισμό...

Οι σχέσεις των δύο χωρών, Κίνας και Τουρκία, αποτελούν φυσικό επακόλουθο του κινεζικού ενδιαφέροντος για τον έλεγχο εμπορικών οδών μεγάλης σημασίας, αλλά και για δύο ακόμα λόγους: Αφενός διότι η Άγκυρα μπορεί να παίξει – εάν το αποφασίσει – ρόλο στον κατευνασμό του τουρκογενούς πληθυσμού των Ουιγούρων και αφετέρου διότι η εξ ορισμού εμπλοκή της στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας επιβάλλει στο Πεκίνο την ανάγκη συνεννόησης ώστε να μην προκύψουν σοβαρές τριβές.

Η Τουρκία από την πλευρά της, όντας πιεσμένη γεωπολιτικά λόγω της δραματικής επιδείνωσης των σχέσεών της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα – μερικώς τουλάχιστον – μέσω της ανάπτυξης των σχέσεων με σειρά άλλων ισχυρών χωρών. Στην περίπτωση της Κίνας, ήδη υπάρχουν φωνές που ζητούν την επέκταση και εμβάθυνση των σχέσεων και τη δημιουργία κοινών επενδυτικών σχημάτων στους τομείς του ορυκτού πλούτου, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των λιμένων...

Πόσο άραγε θα αποτελούσε έκπληξη εάν η Τουρκία επιδιώξει για παράδειγμα να αντικαταστήσει τις σχέσεις της με τη Νότια Κορέα στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, αναπτύσσοντας τις σχέσεις της με την Κίνα; Η πρόοδος της Κίνας είναι θεαματική, ενώ η συνεργασία με την τουρκική αμυντική βιομηχανία η οποία διαθέτει τεχνολογία μέσω των διαφόρων προγραμμάτων συμπαραγωγών και μεταφοράς τεχνογνωσίας από εταιρίες της Δύσης, οπότε θα μπορούσε να αποτελέσει ελκυστικό εταίρο για τους Κινέζους και στον αμυντικό τομέα.

Σε αυτή την περίπτωση βέβαια το πρόβλημα για την Ελλάδα θα ήταν απείρως μεγαλύτερο και οι σχέσεις Αθήνας – Πεκίνου θα μπορούσαν να επηρεαστούν σημαντικά. Ακόμα κι αν η Άγκυρα δεν προμηθευτεί σε μεταγενέστερο στάδιο το κινεζικό μαχητικό πέμπτης γενιάς J-20 όταν και αν αυτό ωριμάσει τεχνολογικά και είναι ανταγωνιστικό, ώστε να μας προβληματίσει στο επίπεδο της ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο, ας μην ξεχνούμε ότι η Τουρκία διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους κινεζικής προέλευσης, οι οποίοι ήδη στοχεύουν ελληνικά νησιά...

Γι’ αυτό και μόνο το λόγο, η στενή παρακολούθηση των σχέσεων Άγκυρας – Πεκίνου πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για τα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, ώστε η Ελλάδα να έχει τη δυνατότητα παρέμβασης με σκοπό αν όχι την αποτροπή δυσμενών δυνητικά εξελίξεων, την ελαχιστοποίηση της δυνητικής ζημίας...

Read more...

Άρχισαν πάλι τα «όργανα» ανάμεσα σε Τουρκία – Ισραήλ!


Με ανακοίνωσή του το «φιλάνθρωπο-ανθρωπιστικό» τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, προαναγγέλλει εξελίξεις στο πάλαι ποτέ «μέτωπο» που άνοιξε το «Μαβί Μαρμαρά»… Στην ανακοίνωσή του, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, δηλαδή ο Αχμέτ Νταβούτογλου (!) φροντίζει να διαμηνύσει στους Ισραηλινούς, ότι κάποιες προσπάθειες στο παρασκήνιο για την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων, δεν πρόκειται να ξεφύγουν από τα συνήθη διπλωματικά τερτίπια, τα οποία δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα όταν απούσα είναι η «κόλλα» των διεθνών σχέσεων από καταβολής κόσμου: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ…

Η ανακοίνωση αναφέρει για μία ακόμη φορά ότι η αντίδραση των Ισραηλινών στις επιθέσεις με όλμους και ρουκέτες είναι «δυσανάλογη και υπερβολική» (excessive and disproportionate), και πως η περιοχή δεν πρέπει να εισέλθει σε μια νέα φάση βίας.

Προσυπογράφουμε το τελευταίο σκέλος της δήλωσης του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών και δεν μας μένει παρά να προβούμε στην υποβολή πρότασης προς την ισραηλινή πλευρά, μπας και ικανοποιήσει το περί… αναλογίας αίσθημα του «Τούρκου Κίσιντζερ»:

Προτείνουμε λοιπόν στους Ισραηλινούς να δοκιμάσουν κάτι ρηξικέλευθο. Να μαζέψουν καμιά 120αριά όλμους και ρουκέτες σαν αυτά που τους ρίχνουν στις πόλεις τους οι εξτρεμιστές Παλαιστίνιοι και να τις ρίξουν μέσα σε δύο ημέρες ΟΛΕΣ στη Γάζα. Να δούμε τότε ποια θα είναι η τουρκική αντίδραση.

Διότι υποπτευόμαστε ότι θα ζητήσουν μείωση, ας πούμε της τάξεως του 20% στις ισραηλινές ρουκέτες, καθότι η Γάζα είναι πολύ πιο πυκνοκατοικημένη! Και αντί μια χώρα να επιχειρεί να λύσει το πρόβλημά της, να παίζει… βόλεϊ με ρουκέτες με εξτρεμιστές Παλαιστίνιους, θιασώτες της Αλ Κάιντα και του ιερού πολέμου (τζιχάντ), επειδή έτσι γουστάρει ο υπερόπτης και υπερφίαλος νέο-Οθωμανός της περιοχής…

Αντί να προβαίνει σε δηλώσεις τέτοιας σκόπιμης «αφέλειας», το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθεί γιατί ήταν τόσο επιτυχημένη η μεσολάβηση του πολιτικού του προϊσταμένου με σκοπό να αποτραπεί νέα σύρραξη στη Γάζα!

Εκτός κι αν έγινε για τα μάτια του κόσμου, ότι και καλά κόπτονται για την ειρήνη στην περιοχή, τη στιγμή που ετοιμάζουν νέα άθλια προβοκάτσια με την ισλαμιστική – «ανθρωπιστική» οργάνωση IHH. Κάποια στιγμή θα κατανοήσουν όλοι αυτοί που δείχνουν τόσο μεγάλη ευαισθησία για τη Λιβύη, ότι ο «μεγάλος ασθενής» της Νοτιοανατολικής Μεσογείου… υποτροπίασε και η θεραπεία που επιτέλους χρειάζεται, υπερβαίνει κατά πολύ την απλή ασπιρίνη…

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP