Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ηγέτης των "Γκρίζων Λύκων" στη Θράκη!


Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτης του ακραίου τουρκικού εθνικιστικού κόμματος ΜΗP, που υπό τη σκέπη του στεγάζονται και οι περιβόητοι «Γκρίζοι Λύκοι», ετοιμάζεται...αμέσως μετά το Τουρκικό δημοψήφισμα της 12ης Σεπτεμβρίου, για περιοδεία στα Βαλκάνια. Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, πρώτος σταθμός της περιοδείας του, που θα γίνει οδικώς, θα είναι η... Θράκη! Η επίσκεψη Μπαχτσελί μυρίζει προβοκάτσια με στόχο όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και τον Τ. Ερντογάν. Εχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα χειριστεί την υπόθεση η Αθήνα, καθώς είμαστε και σε προεκλογική περίοδο...

Read more...

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΝΑΔΥΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ


Είναι κοινό μυστικό στη διεθνή οικονομική πραγματικότητα ότι ο τομέας της ενέργειας παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον, ως απόρροια των έντονων ενεργειακών ανακατάξεων και της αυξημένης σπουδαιότητας του τομέα αυτού στην οικονομική ανάπτυξη και μεγέθυνση των χωρών.

Συγκεκριμένα «το συνολικό ύψος των επενδύσεων από ξένα συμφέροντα στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Τουρκία έχει φτάσει τις 15,1 δις λίρες, όπως αναφέρει μια πρόσφατα δημοσιευμένη έκθεση από το στρατηγικό κέντρο τεχνικής και οικονομικής έρευνας (STEAM). Εξήντα έξι έργα βρίσκονται σήμερα σε λειτουργία. Από αυτά, 22 είναι θερμοηλεκτρικά , ενώ τα υπόλοιπα 44 αφορούν υδροηλεκτρική ενέργεια και αιολική. Το συνολικό δυναμικό των έργων ανέρχεται σε 12.497 μεγαβάτ. Οι συνολικές επενδύσεις που έχουν αναληφθεί τόσο από εγχώριες όσο και από ξένες εταιρείες φτάνουν τα 10,62 δις λίρες για θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, 2,49 δις λίρες για υδροηλεκτρικούς σταθμούς και 2 δις λίρες για σχέδια παραγωγής αιολικής ενέργειας. Οι επενδύσεις ξένων συμφερόντων ανήλθαν σε 6,7 δις λίρες σε θερμοηλεκτρικές εγκαταστάσεις».


Η ενεργειακή εξάρτηση της Τουρκίας από τους ξένους προμηθευτές αντιστοιχεί στο υψηλό ποσοστό του 72% στο σύνολο της ενεργειακής κατανάλωσης. Στο πλαίσιο της στρατηγικά σχεδιασμένης και αποτελεσματικά στοχευμένης ενεργειακής της πολιτικής η Τουρκία έχει ήδη αποφασίσει την κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού στο Άκκούγιου σε συνεργασία με τη ρωσική κυβέρνηση, όπως επισήμως συμφωνήθηκε. Το εν λόγω πυρηνικό εργοστάσιο θα διαθέτει τέσσερις ρωσικούς αντιδραστήρες και το συνολικό κόστος υπολογίζεται στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Η παραγόμενη ισχύς υπολογίζεται στα 4.800 MW και αναμένεται να καλύψει το 14% των ενεργειακών αναγκών της Τουρκίας. Με αυτόν τον τρόπο η γειτονική χώρα επιδιώκει την απαγκίστρωσή της από τα ξένα συμφέροντα, ώστε να αποκτήσει πραγματικό πλεόνασμα ενεργειακής προμήθειας.
Σημαντικές προσπάθειες γίνονται και στην εξασφάλιση επαρκών αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Στην Τουρκία ανήκει το 40% των υδάτινων πόρων της Μαύρης Θάλασσας και έχει συμφωνηθεί ότι, αφού ολοκληρωθούν οι διεργασίες μελετών και ελέγχων εντοπισμού του ιδανικότερου σημείου στην Μαύρη Θάλασσα, το 2ο μεγαλύτερο τρυπάνι εξόρυξης πετρελαίου, νορβηγικής κατασκευής, θα εγκατασταθεί σε αυτό για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες εξόρυξης του «μαύρου χρυσού». Εάν τελειώσει επιτυχώς η εξόρυξη του πετρελαίου της Μαύρης Θάλασσας, που συνιστά αναμφίβολα ένα μεγαλόπνοο αναπτυξιακό σχέδιο, πιστεύεται ότι η Τουρκία θα βρεθεί αυτόματα στην 15η θέση παγκοσμίως στην κατάταξη των χωρών με βάση τα πετρελαϊκά τους αποθέματα.
Διαπιστώνοντας από τα προαναφερθέντα στοιχεία την ενεργειακή ανάδυση της γειτονικής Τουρκίας, στο σημείο αυτό θα ήταν σκόπιμο να υπογραμμιστεί η ανάγκη να επιταχυνθούν οι αναγκαίες ενέργειες, παρακάμπτοντας κάποιες γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διαδικασίες, για την αξιοποίηση των αποθεμάτων πετρελαίου και λοιπών πολύτιμων φυσικών πόρων που διαθέτει η Ελλάδα. Η ολοκλήρωση αυτού του εγχειρήματος θα βοηθούσε ιδιαίτερα στις μέρες μας μεσούσης της οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα μας, καθώς θα απέφερε επιχειρηματικές συμφωνίες και συνεργασίες σε βαλκανικό, ευρωπαϊκό ή και διεθνές επίπεδο με ισχυρές εταιρείες του ενεργειακού χώρου, θα δημιουργούσε θέσεις απασχόλησης, μειώνοντας έτσι το αυξημένο ποσοστό ανεργίας που ταλανίζει το εργατικό δυναμικό και ειδικά τους νέους ανθρώπους και τελικά θα συντελούσε στην οικονομική ανάπτυξη, που αποτελεί το ζητούμενο για να εξέλθει η ελληνική οικονομία από την ύφεση.

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/09/blog-post_7422.html#ixzz0yriKVK41

Read more...

ΟΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΜΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ


Οριακά είναι τα πράγματα σχετικά με το δημοψήφισμα, που θα διεξαχθεί την προσεχή Κυριακή στην Τουρκία, για την πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, η διαφορά θα είναι ελάχιστη. Το αποτέλεσμα θα επηρεάσει τις εξελίξεις, αφού τα πολιτικά κόμματα έχουν μετατρέψει την όλη διαδικασία σε εφ΄όλης της ύλης αντιπαράθεση.

Η αναθεώρηση σχετίζεται με τη σύνθεση και τον τρόπο εκλογής των μελών του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαστών Εισαγγελέων, την άρση του άρθρου του συντάγματος που απαγορεύει τη δικαστική προσφυγή εναντίον των πραξικοπηματιών του 1980, ενώ προβλέπει τη θεσμοθέτηση του δικαιώματος ατομικής προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστήριο.

Από την πρώτη στιγμή της κοινοβουλευτικής διαδικασίας περί συνταγματικής αναθεώρησης, η υπόθεση πήρε τη μορφή στοιχήματος μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης. Η τελευταία κατηγορεί την κυβέρνηση για προσπάθεια άλωσης της δικαστικής εξουσίας κι αυτό, επειδή ειδικά στο Συμβούλιο Δικαστών Εισαγγελέων, θα παραμείνει πρόεδρος ο υπουργός Δικαιοσύνης, ενώ κάποια από τα μέλη θα ορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η κυβέρνηση επιχειρεί να ταυτίσει την αναθεώρηση με ένα πνεύμα «αντιμιλιταριστικό» και χρησιμοποιεί επιχειρηματολογία αντιχουντική. Εξάλλου, η 12η Σεπτεμβρίου που είναι η ημερομηνία του δημοψηφίσματος, είναι και η μέρα κατά την οποία είχε επιβληθεί το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία το 1980.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε σήμερα ότι περιμένει να υπερισχύει το «ναι» με ποσοστό 55%. Το ίδιο ποσοστό, αλλά για επικράτηση του «όχι» προβάλλει ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Τις τελευταίες μέρες είδαν το φως της δημοσιότητας τρεις δημοσκοπήσεις, οι οποίες δίνουν στο «ναι» ποσοστά 57%, 54% και 51%. Όλα δείχνουν ότι το αποτέλεσμα θα κριθεί από το τμήμα εκείνο των ψηφοφόρων, οι οποίοι δεν θα ψηφίσουν ως οπαδοί κάποιου κόμματος. Πρόκειται για τους αναποφάσιστους. Το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων, όμως, έχει ήδη αποφασίσει με βάση την κομματική προτίμηση, που έχει ο καθένας. Αυτό ευνοήθηκε από τη στάση των πολιτικών αρχηγών, οι οποίοι πραγματοποίησαν κυριολεκτικά προεκλογική εκστρατεία, κάτι σαν να επρόκειτο για γενικές εκλογές.

Το αποτέλεσμα της Κυριακής θα καθορίσει τα δεδομένα, τα οποία θα διαμορφώσουν στη συνέχεια τις συνθήκες της πορείας προς τις βουλευτικές εκλογές. Αυτές κανονικά πρόκειται να διεξαχθούν το καλοκαίρι του 2011.

Ταυτόχρονα, θα επηρεαστεί και η δεδηλωμένη τάση της κυβέρνησης Ερντογάν για σύνταξη νέου συντάγματος μετά τις βουλευτικές εκλογές. Τέλος, ο χώρος της οικονομίας αποτελεί άλλη μία παράμετρος, που πρέπει να συνυπολογιστεί. Η τουρκική αγορά, με δεδομένο το κλίμα που έχει διαμορφωθεί περί πιθανότερης επικράτησης του «ναι», εκδηλώνει αισιόδοξες τάσεις, όπως τα ρεκόρ ανόδου που σημειώνονται τις τελευταίες μέρες στο χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης. Πράγμα που σημαίνει ότι σε περίπτωση που το αποτέλεσμα δεν επιβεβαιώσει τις προβλέψεις περί υπεροχής του «ναι», οι αντιδράσεις της αγοράς μπορεί να είναι και αρνητικές.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...

Εκτουρκισμός της Μειονότητας


Ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας σχετικά με την Ελληνική Μουσουλμανική Μειονότητα φαίνεται πως ικανοποίησε το υπουργείο Παιδείας καθώς κλείνει με απόφασή του η Ελληνική Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης, στην οποία εκπαιδεύονται δάσκαλοι για τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης. Εισηγήτρια της απόφασης φέρεται ότι είναι η ειδική γραμματέας του υπουργείου Παιδείας Θάλεια Δραγώνα, κατόπιν αιτήματος της αυτοαποκαλούμενη «Συμβουλευτικής Επιτροπής της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» στη διάρκεια ειδικής ημερίδας που διοργανώθηκε από την ειδική γραμματέα στην Κομοτηνή.

Συγκεκριμένα, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα Πρώτο Θέμα, ζητήθηκε από το υπουργείο Παιδείας η αντικατάσταση της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, στην οποία εισάγονται μουσουλμάνοι-μέλη της μειονότητας της Θράκης, από μια παιδαγωγική σχολή πανεπιστημιακού επιπέδου τετραετούς φοίτησης, όπου θα εκπαιδεύονται αποκλειστικά και μόνο μουσουλμάνοι που θέλουν να γίνουν δάσκαλοι στα μειονοτικά σχολεία.
Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης η ειδική γραμματέας του υπουργείου Παιδείας απλώς παρακολουθούσε τις καταγγελίες των εγκαθέτων της Αγκυρας έναντι του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις στους εκπαιδευτικούς της περιοχής. Μερίδα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, δε, έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει «αυθαίρετο οικοδόμημα» την Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία! Σημειώνεται ότι για την αναβάθμιση της σχολής κανένας δεν έχει αντίρρηση, η οποία μέχρι σήμερα λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη και όλα τα μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά. Φυσικά διδάσκεται και η τουρκική γλώσσα.

Υστερα από αυτή την ημερίδα το υπουργείο Παιδείας έσπευσε να την κλείσει, τουλάχιστον για φέτος, χωρίς να είναι γνωστό τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια. Αυτό το ερώτημα τίθεται από τους εκπαιδευτικούς της περιοχής προς το υπουργείο Παιδείας. Δηλαδή, αν θα βάλει οριστικά τέλος στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης, που παρά τα προβλήματά της βγάζει εκπαιδευτικούς για τα μειονοτικά σχολεία. Οπως λένε, με το «λουκέτο» στη σχολή είναι να σαν να ικανοποιείται το αίτημα για τουρκόφωνους δασκάλους που θα διδάσκουν την τουρκική γλώσσα, αποδεχόμενοι την ελλιπή εκπαίδευση από την Ελλάδα.

Από την πλευρά τους οι πανεπιστημιακοί αντιδρούν, θεωρώντας περίεργο το αίτημα για μη διεξαγωγή ακαδημαϊκού έτους, που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας άλλου πανεπιστημίου. Ο ιστορικός αναλυτής Νεκτάριος Δαπέργολας τονίζει: «Θέλουν να ελέγχουν την όλη διαδικασία, δηλαδή την παραγωγή δασκάλων, και στη συνέχεια την εκπαιδευτική διαδικασία στα μειονοτικά σχολεία, τη διαδικασία επιμόρφωσης αλλά και τους διορισμούς». Και ο εκπαιδευτικός υπογραμμίζει: «Θέλουμε δημόσια σχολεία με δασκάλους που θα μαθαίνουν στους μαθητές την ελληνική γλώσσα και παράλληλα θα διδάσκεται η τουρκική γλώσσα, όπου απαιτείται ως μητρική, σαν γλωσσικό μάθημα».

Read more...

Ανησυχητική η τουρκική αεροπορική δραστηριότητα σήμερα στο Αιγαίο- 14 οι παραβιάσεις του ΕΕΧ!


Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δοκιμής γενικευμένης κρίσης – θερμού επεισοδίου φαίνεται πως εφαρμόζει η Άγκυρα αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί η εντονότατη αεροπορική δραστηριότητα –κατάφορη παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στην ουσία- από τις αρχές της εβδομάδας.

Έτσι τόσο εχθές όσο και σήμερα τουρκικά μαχητικά επιχείρησαν να αιφνιδιάσουν την Π.Α. εισερχόμενοι στο Αιγαίο με σχηματισμούς στις 08.00 το πρωί και όχι μεταξύ 09.00-10.00 όπως συνηθίζουν. Το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο ενισχύθηκε και σήμερα κατά τη διάρκεια της ημέρας από τον πολύ μεγάλο αριθμό παραβιάσεων του Εθνικού Εναέριου Χώρου (ΕΕΧ).

Συγκεκριμένα 3 σχηματισμοί από 17 μαχητικά αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο σε μεμονωμένη περίπτωση, εκ των οποίων τα 8 ήταν οπλισμένα, προχώρησαν σε 4 παραβάσεις των κανόνων του FIR Αθηνών και 14 παραβιάσεις του ΕΕΧ. Οι παραβιάσεις πραγματοποιήθηκαν στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο, αλλά δεν υπήρξαν εμπλοκές, όχι εξαιτίας της απροθυμίας των τούρκων πιλότων να εμπλακούν ανά πάσα στιγμή, αλλά από τις διαταγές που περιορίζουν στο ελάχιστο τα περιθώρια αντίδρασης των ελλήνων πιλότων.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Έτοιμο το τουρκο-κορεατικό εκπαιδευτικό αεροσκάφος!


Τα άλματα που έχει πραγματοποιήσει η τουρκική αμυντική βιομηχανία είναι εντυπωσιακά, ενώ η βοήθεια από τη Νότια Κορέα εξαιρετικά σημαντική...

Όπως αποκάλυψε η κυριακάτικη έκδοση της τουρκικής εφημερίδας «Χουριέτ», η τουρκική αεροδιαστημική εταιρία TAI και η αντίστοιχη κορεατική KAI, ετοιμάζονται να παραδώσουν τον ερχόμενο μήνα στην τουρκική Αεροπορία (THK) το πρώτο εκπαιδευτικό αεροσκάφος (υποηχητικό) τύπου KT-1T που κατασκεύασαν από κοινού!

Το πρωτότυπο είναι ο καρπός της συνεργασίας των δυο χωρών στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας. Το υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας είχε υπογράψει το 2007 συμβόλαιο ύψους 350 εκατομμυρίων δολαρίων για την προμήθεια 40 εκπαιδευτικών αεροσκαφών τύπου KT-1T για την THK. Η ολοκλήρωση των παραδόσεων αναμένεται το 2012.

Είναι προφανώς περιττό να σχολιάσουμε ποια θα είναι τα οφέλη για την τουρκική αμυντική βιομηχανία από αυτή την εξέλιξη, τόσο σε επίπεδο θέσεων εργασίας, σε επίπεδο εμπειρίας, αλλά και στο επίπεδο της τεχνογνωσίας που εξασφαλίστηκε. Πέντε μόλις αεροσκάφη κατασκευάστηκαν στις εγκαταστάσεις της KAI στην Κορέα, ενώ τα υπόλοιπα 35 στην Τουρκία από την TAI.

Η Τουρκία έχει εξασφαλίσει δικαίωμα προαίρεσης (option) για την προμήθεια ακόμη 15 εκπαιδευτικών αεροσκαφών του τύπου στο πλαίσιο του ιδίου συμβολαίου. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στο αεροσκάφος έχει ολοκληρωθεί σημαντικός αριθμός τουρκικής κατασκευής υποσυστημάτων.

Η τουρκική Αεροπορία με την παραλαβή του KT-1T φιλοδοξεί να αντικαταστήσει τα απαρχαιωμένα αμερικανικής κατασκευής T-37. Το νέο αεροσκάφος (διθέσιο) έχει μήκος 10,3 μέτρων και εκπέτασμα πτερύγων 10,6 μέτρων. Η ανώτατη ταχύτητα που μπορεί να πιάσει ανέρχεται σε 650 χιλιόμετρα / ανά ώρα.

Read more...

Τουρκία: Άρθρο της "Taraf" για το πογκρόμ του 1955


Μακροσκελές άρθρο με αφορμή την επέτειο των Σεπτεμβριανών του 1955 στη Κωνσταντινούπολη «φιλοξενείται» στην τουρκική εφημερίδα «Taraf».

«Τα γεγονότα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου ήταν κατόρθωμα του κράτους της Εργκενεκόν», σχολιάζει η εφημερίδα, αλλά δεν αποκλείει την εμπλοκή των Βρετανών «που ήθελαν να προκαλέσουν αναστάτωση».

«Πρόκειται για μια μελανή μέρα, κατά την οποία έγιναν επιθέσεις και καταστροφές εναντίον των μειονοτήτων και πρώτα εναντίον των Ρωμιών», δημοσιεύει η «Taraf» και παραθέτει χρονικό -με σχόλια- των γεγονότων, που οδήγησαν στο πογκρόμ.

«Η ιστορία ξεκίνησε την 6η Σεπτεμβρίου του 1955, όταν ο κρατικός ραδιοσταθμός μετέδωσε ότι εξερράγη βόμβα στο σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Ακολούθησε δεύτερο παράρτημα της εφημερίδας EKSPRES στην Κωνσταντινούπολη, που διατύπωνε τον ίδιο ισχυρισμό ως "είδηση" στην πρώτη σελίδα. Ενώ αυτή η ίδια η εφημερίδα είχε κυκλοφορία 20 - 30.000 φύλλα, το παράρτημα, που εξέδωσε, τυπώθηκε σε 290.000», γράφει η «Taraf» και συνεχίζει:

«Μετά την έκδοση του παραρτήματος πλήθη κατευθυνόμενα από τον Σύνδεσμο "Η Κύπρος είναι Τουρκική" με ρόπαλα και παρόμοια αντικείμενα συναντήθηκαν στην πλατεία του Ταξίμ και άρχισαν να προχωρούν στη Λεωφόρο Ανεξαρτησίας. Τα σπίτια των Ρωμιών είχαν σημαδευτεί νωρίτερα με κόκκινους σταυρούς. Αυτά τα σπίτια, τα καταστήματα και όλοι οι χώροι, που έφεραν ταμπέλες με ξένες ονομασίες, λεηλατήθηκαν» αναφέρεται.

«Οι ενέργειες αυτές έγιναν ταυτόχρονα σε 52 συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, στη Σμύρνη και τα Πριγκηπονήσια και πολλοί ιστορικοί χώροι μετατράπηκαν σε ερείπια. Η λεωφόρος του Πέρα είχε γεμίσει από εμπορεύματα των καταστημάτων, που λεηλατήθηκαν. Στα νεκροταφεία ανοίχθηκαν ακόμη και οι τάφοι των Ρωμιών και βγήκαν έξω οι σοροί» προστίθεται.

Ο τότε βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, Αλέξανδρος Χατζόπουλος, του οποίου το σπίτι είχε λεηλατηθεί, κατέθεσε ότι εκείνο το βράδυ με σκάφη έφθασαν στην Πρίγκηπο περίπου 300 άτομα, τα οποία στη συνέχεια κατέστρεψαν κάτω από τα βλέμματα της Αστυνομίας τα σπίτια των Ρωμιών.

«Οι στρατιωτικές μονάδες και η Αστυνομία, που ήξεραν ότι θα ξεσπάσουν γεγονότα, δεν επενέβησαν. Την πρώτη ημέρα δεν έγινε καμία ανακοίνωση από την κυβέρνηση και ενώ τη νύχτα κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, το πρωί ήρθη και επιβλήθηκε πάλι τη νύχτα της επομένης. Ο στρατός, ο οποίος απλώς παρακολουθούσε τα γεγονότα, τελικά παρενέβη στο τέλος της δεύτερης ημέρας. Όταν στις 7 Σεπτεμβρίου κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, τότε ήρθε στο φως και η εικόνα των όσων έγιναν» λέει η εφημερίδα.

Read more...

Η ελληνική αντίδραση στο σχέδιο «BALYOZ» («Βαριά»)


Στις 20 Ιανουαρίου του 2010, η τουρκική εφημερίδα Taraf αποκάλυψε το τουρκικό σχέδιο «BALYOZ» («Βαριά»). Το ζήτημα, για αυτονόητους λόγους, έτυχε πολύ μεγάλης δημοσιότητας και στη χώρα μας από έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, και απασχόλησε έντονα τόσο την κοινή γνώμη όσο και τους αρμόδιους κρατικούς φορείς. Σε αντίθεση όμως από ό,τι θα υπέθε­τε κανείς, η αποκάλυψη του σχεδίου «Βαριά» και η δημοσιοποίηση του στο ευρύ κοινό, τόσο στην Ελλάδα όσο και την Τουρκία, δεν σημαίνει αυτόματα και την ακύρωση ή αχρήστευση του. Όπως θα δείξουμε στην ανάλυση (που αποτελεί τμήμα μίας ευρύτερης μελέτης) που ακολουθεί, το σχέδιο «Βαριά» αποτελεί ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ για την Τουρκία, καθώς στηρίζεται σε ΣΥΓΚΕ­ΚΡΙΜΕΝΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ, ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΑ και λοιπά δεδομένα και η ριζική αντιμετώπιση του από τη χώρα μας δεν μπορεί να γίνει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΜΕΣΑ. Επιβάλλεται να γίνουν πρόσθετες ενέργειες οι οποίες περιγράφονται παρακάτω.


Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στην εφημερίδα Taraf, το σχέδιο συντάχτηκε στα τέλη του 2002 και στις αρχές του 2003, από τη διοίκηση της 1ης Τουρκικής Στρα­τιάς που εδρεύει στην Ανατολική Θράκη. Συγκεκριμένα, η Taraf αποκάλυψε ότι το σχέδιο είχε συνταχθεί από τα τέλη του 2002 μέχρι τον Μάρτιο του 2003 με μέριμνα του τότε διοι­κητή της 1ης Τουρκικής Στρατιάς στρατηγού Τσετίν Ντογκάν. Κύριο ρόλο στη σύλληψη και σύνταξη του σχεδίου εκτιμάται ότι διαδραμάτισαν ο τότε διοικητής Ακαδημιών Πολέμου και μετέπειτα αρχηγός της Διοίκησης Αεροπορικών Δυνάμεων (THK: Turk Hava Kuwetleri) πτέραρχος Ιμπραήμ Φιρτίνα, ο τότε αρχηγός της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων (TDK: Turk Deniz Kuwetleri) ναύαρχος Οζντεν Ορνέκ και ο στρατηγός (ε.α.) Εργκίν Σαϊγκούν, πρώην στρατιωτικός εκπρόσωπος ms Τουρκίας στο NATO. Μάλιστα, το μέρος του σχεδίου, που αφορούσε την κατάληψη του βορείου Έβρου, δοκιμάστηκε σε τακτική άσκηση άνευ στρατευμάτων (ΤΑΑΣ, επί χάρτου) που έλαβε χώρα το 2003. Η απομαγνητοφώνηση της εν λόγω ΤΑΑΣ χρησιμοποιήθηκε ως βάση ms δημοσιογραφικής απο­κάλυψης, Μάλιστα, ο στρατηγός Ντογκάν παραδέχθηκε ότι η φωνή που ακούγεται στις απομαγνητοφωνήσεις ήταν δική του. Το σχέδιο σε εκτυπώσιμη μορφή αναφέρεται ότι φθά­νει τις 5.000 σελίδες, ενώ ο αριθμός των ηχογραφημένων αποσπασμάτων ανέρχεται στα 157. Εμπλοκή στη σύνταξη του σχεδίου ή γνώση αυτού θεωρείται ότι είχαν/έχουν συνολικά 162 αξιωματικοί εκ των οποίων οι 29 ήταν/είναι ανώτατοι.

Στη συγκεκριμένη ανάλυση θα περιοριστούμε σε ορισμένες μόνο πτυχές του σχεδίου «Βαριά» και ειδικότερα στις προβλεπόμενες επιχειρήσεις στον βόρειο Έβρο. Οι λοιπές προπα­ρασκευαστικές και παράλληλες επιχειρήσεις του σχεδίου θα εξεταστούν σε επόμενες αναλύσεις.

Το σχέδιο προέβλεπε εν πολλοίς διαμόρφωση κλίματος έντασης μεταξύ των δύο χωρών προκειμένου η πλειοψηφία του τουρκικού λαού να αποδεχτεί τη στρατιωτική επίθεση στη συγκεκριμένη περιοχή ως μόνη διέξοδο από το πολιτικό αδιέ­ξοδο και το κυβερνητικό χάος στη γείτονα χώρα. Το συνολικό σχέδιο προετοιμασίας της κοινής γνώμης προέβλεπε προβοκατόρικες ενέργειες (επιχειρήσεις «Carsaf» [«Τσαντόρ»] και «Sakal» [«Γενειάδα»]) σε μουσουλμανικά τεμένη στη Κωνστα­ντινούπολη (Fatih και Beyazit), σύλληψη προκατασκευασμέ­νων ενόχων που (υποτίθεται) ότι θα ανήκαν σε μειονοτικές αποσχιστικές ομάδες, αυξημένη ένταση στο Αιγαίο και «στη­μένη» κατάρριψη τουρκικού μαχητικού από την Ελληνική Αε­ροπορία. Η ανάληψη περιορισμένης κλίμακας επίθεσης στον βόρειο Έβρο, με σκοπό την κατάληψη τμήματος της ελληνικής επικράτειας, θα γινόταν για «ανταπόδοση» της ενέργειας κα­τάρριψης του αεροσκάφους. Το σχέδιο επίθεση κατά μέρους της ελληνικής επικράτειας θα διεξαγόταν παράλληλα με την ανατρο­πή της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης της Τουρκίας και την απομάκρυνση της ισλαμικής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ερ­ντογάν από την εξουσία. Οι Ισλαμιστές, σύμφωνα με το σχέδιο, αποτελούν την κύρια απειλή κατά της ασφάλειας της χώρας και η Ελλάδα συνιστά τη δεύτερη «τη τάξει» απειλή.

Συνεπώς, με έναν «σμπάρο» σχεδιαζόταν να «σκοτωθούν δύο τρυγόνια»: επαναφορά του κεμαλικού κατεστημένου στην ηγεσία της Τουρκίας και κατάληψη ελληνικού εδάφους με ταυτόχρονη ταπείνωση του «κακού» γείτονα και ανάδειξη του ζητήματος της «τουρκικής» μειονότητας στην ελληνική Θράκη.

ΤΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ

Εντυπωσιάζει ιδιαίτερα ότι η όλη ενέργεια σχεδιαζόταν να ανα­ληφθεί σε περίοδο πολιτικής αστάθειας και αμφισβήτησης της νό­μιμα εκλεγμένης κυβέρνησης τns γείτονος. Αυτό και μόνο το γεγονός φτάνει για να «αποκοιμίσει» την ελληνική πλευρά, αλλά και την παγκόσμια κοινότητα, θεωρητικά, μία χώρα που στο εσωτερικό τnς σοβεί εσωτερική πολιτική αστάθεια δεν αναλαμβάνει ποτέ επιθετικές επιχειρήσει κατά γειτονικού κράτος, γιατί υποτίθεται ότι στερείται τον υπ’ αριθμό έναν αναγκαίο παράγοντα ανάληψης επιθετικής ενέργειας, την ενότητα ηγεσίας και το αρραγές εσωτε­ρικό μέτωπο. Αυτό που ακριβώς έλειπε από την Τουρκία (σύμφω­να με το σχέδιο) θα το μετέτρεπαν σε πλεονέκτημα αιφνιδιασμού της Ελλάδας, για να πετύχουν δύο σκοπούς: ευόδωση, κατά ένα μέρος, των τουρκικών σχεδιασμών για την ελληνική Θράκη και αποκατάσταση, σε δεύτερο χρόνο, της δικής της εσωτερικής ενό­τητας υπό άλλη ηγεσία.

Οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί της ελληνικής επικράτειας που αναφέρονται στο σχέδιο είναι ΑΝΩ ΒΟΡΕΙΟΣ ΕΒΡΟΣ, ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟΣ και ΠΟΤΙΣΤΙΚΟ ΡΕΜΑ. Τόσο ο Ερυθροπόταμος όσο και το Ποτιστικό Ρέμα είναι δύο παραπόταμοι του Έβρου. Ο μεν πρώ­τος συμβάλλει στο κυρίως ποτάμι στο ύψος της πόλης του Διδυμο­τείχου και το δεύτερο και μικρότερο συμβάλει 16 χλμ. νοτιότερα, στην περιοχή του χωριού Μάνδρα που βρίσκεται 10 χλμ. βόρεια της κωμόπολης του Σουφλίου. Η περιοχή εφαρμογής του σχεδίου και επίτευξης εδαφικών τετελεσμένων είναι πολύ προσεκτικά επι­λεγμένη. Συνεπώς, χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και μελέτης από ελληνικής πλευράς.

Δεν πρέπει να παρασυρθούμε από το γεγονός ότι το σχέδιο αποκαλύφθηκε και να καταλήξουμε σε αφελή συμπεράσματα ότι δηλαδή ο κίνδυνος εξέλιπε. Οι τουρκικές επιθετικές ενέργειες χα­ρακτηρίζονται πάντα από το ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΟ και ΜΑΚΡΟΠΝΟΟ του σχεδιασμού τους. Η κατάληψη της Βόρειας Κύπρου δεν θα πρέπει να φεύγει ποτέ από το μυαλό μας. Ο σχεδιασμός της επιχείρησης έγινε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η δε ελληνική πλευρά το αντιλήφθηκε και έλαβε τα προσήκοντα μέ­τρα, με την αποστολή μιας ελληνικής μεραρχίας στη Μεγαλόνησο. Κάποιοι, στη συνέχεια, με την πάροδο των ετών θεώρησαν ότι τα τουρκικά σχέδια έπαψαν να υπάρχουν επειδή απλώς πέρασε μια και πλέον δεκαετία. Δυστυχώς διαψεύστηκαν οδυνηρά και το τίμη­μα το πληρώνει μέχρι σήμερα η Μεγαλόνησος, αλλά και ο Ελληνι­σμός γενικότερα. Η επιλογή της περιοχής εφαρμογής του σχεδίου θα πρέπει να μας ανησυχήσει ιδιαίτερα και θα πρέπει να προβού­με, ως χώρα, σε σοβαρότατες ενέργειες ανατροπής των λόγων επιλογής της συγκεκριμένης περιοχής. Παρακάτω θα προσπαθή­σουμε να παρουσιάσουμε τα πλεονεκτήματα που προσφέρει ο Βόρειος Έβρος για επιθετική ενέργεια από τουρκικής πλευράς.

-Τα γεωγραφικά δεδομένα. Είναι γνωστό ότι το γεωγραφικό σχήμα της Θράκης προσομοιάζει με οριζοντιωμένο ανθρώπινο πόδι με το πέλμα προς τα πάνω. Ο νομός Έβρου αποτελεί σχηματι­κά το κάτω άκρο του ποδιού. Μελετώντας προσεκτικότερα το χάρ­τη, διαπιστώνουμε ότι βόρεια της κωμόπολης του Σουφλίου, στο ύψος της νοητής γραμμής χωριό Μάνδρα-χωριό Μικρό Δέρειο, το σχήμα στενεύει δημιουργώντας μια καμάρα όπως η αντίστοιχη στο ανθρώπινο πέλμα. Σε αυτό ακριβώς το ύψος, η νοητή γραμμή από τα ελληνοτουρκικά μέχρι τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα είναι μό­λις 20 χλμ. Με άλλα λόγια, ένα σύγχρονο πυροβόλο (π.χ. το τουρ­κικό αυτοκινούμενο Firtina διαμετρήματος 155 χλστ.) ταγμένο σε απόσταση 10 χλμ. από τα ελληνοτουρκικά σύνορα και έχοντας μέγιστο βεληνεκές 40 χλμ., μπορεί άνετα να προσβάλει όλο το βάθος της εκεί ελληνικής επικράτειας. Αυτός ο στενός «λαιμός» του νομού Έβρου είναι γνωστός στους στρατιωτικούς κύκλους ως «η αμυντική τοποθεσία του Ποτιστικού Ρέματος», για αντίπαλο που κινείται από Βορρά προς Νότο ή αντίστροφα. Η αμυντική το­ποθεσία οφείλει το όνομά της σε ένα χείμαρρο, το Ποτιστικό Ρέμα, που διατρέχει την περιοχή με γενική κατεύθυνση από τα δυτικά προς τα ανατολικά και συμβάλλει στον ποταμό ‘Έβρο στο ύψος του χωριού Μάνδρα. Με άλλα λόγια, ο στενός αυτός «λαιμός» με ημι­ορεινό και λοφώδες, μέτρια δασωμένο έδαφος, προσφέρεται για άμυνα από Βορρά προς Νότο και αντίστροφα, αλλά όχι για άμυνα από Ανατολή προς Δύση και αντίστροφα. Συνεπώς, αντίπαλος επιτιθέμενος από τα ανατολικά πρέπει να διασχίσει μόλις 20 χλμ. (στην ευθεία) για να φτάσει στα βουλγαρικά σύνορα και να απο­κόψει τον βόρειο Έβρο, Στη συνέχεια μπορεί να εκμεταλλευτεί τη γεωμορφολογία και να αντιτάξει σθεναρή άμυνα σε όποιον επιτί­θεται από το Νότο για ανακαταλάβει την περιοχή.

-Οι συγκοινωνιακές υποδομές. Ο νομός Έβρου διασχίζεται από τρεις βασικούς συγκοινωνιακούς άξονες. Ο πρώτος είναι η Εγνατία Οδός, ο πλέον σημαντικός εθνικός δρόμος με διατομή δύο κυρίων λωρίδων και βοηθητικής λωρίδας κυκλοφορία, ανά κατεύθυνση. Διασχίζει τη Βόρεια Ελλάδα από την Ηγουμενίτσα μέχρι τη Θεσσαλονίκη και από εκεί μέχρι τους Κήπους του Έβρου. Αποτελεί σημαντικότατο και κρισιμότατο εθνικό άξονα, ο οποίος από στρατιωτικής άποψης επιτρέπει την ταχεία οδική μεταφορά δυνάμεων από δυτικά προς τα ανατολικά (και αντίστροφα). Στο νομό Έβρου η Εγνατία εισέρχεται από δυτικά, στο ύψος του χωριού Μέστη και φτάνει ανατολικά μέχρι το χωριό Κήποι, όπου το ομώνυμο τελωνείο και η πύλη εισόδου-εξόδου προς και από τη γείτονα χώρα. Το συνολικό μήκος Εγνατίας εντός του νομού Έβρου, δηλαδή της διαδρομής Μέστη-Κήποι, ανέρχεται σε 69 χλμ. Κάθετος τnς Εγνατίας, στο ύψος του χωρίου Αρδάνιο (πριν τους Kήπους) είναι ο οδικός άξονας Αρδάνιο-Ορμένιο (ελληνο- βουλγαρικά σύνορα), μήκους 124 χλμ. Ο δρόμος κινείται σε με­γάλο μήκος σχεδόν παράλληλα με τον ποταμό Έβρο. Είναι διατο­μής μιας λωρίδας κυκλοφορίας συν μιας βοηθητικής λωρίδας ανά κατεύθυνση. Αποτελεί τον κύριο οδικό άξονα της περιοχής και απ’ αυτόν διεξάγονται σχεδόν όλες οι οδικές μεταφορές από Βορρά προς Νότο και αντίστροφα. Μέγιστο μειονέκτημα του δρόμου από στρατιωτικής πλευράς είναι η εγγύτητα της χάραξης του με την παρέβρια περιοχή. Σε περίοδο επιχειρήσεων είναι πλήρως εκτε­θειμένος στα πυρά του εξ Ανατολών αντιπάλου και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Σχεδόν παράλληλα με τον οδικό άξονα κινείται και η σιδηροδρομική γραμμή Αλεξανδρούπολη-Ορμένιο, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της κινείται παράλληλα με τον κάθετο οδικό άξονα και μάλιστα ανατολικότερα και εγγύτερα προς τον ποταμό. Δεν είναι άλλωστε λίγα τα σημεία που κινείται δίπλα στο ποτάμι και γι αυτό συμβαίνει το απαράδεκτο φαινόμενο να κατακλύζεται από νερά και διακόπτεται συχνά η σιδηροδρομική συγκοινωνία λόγω των πλημμυρών του ποταμού. Δυστυχώς, η ίδια η σιδηροδρομική γραμμή χρησιμοποιείται, ως ένα βαθμό, ως τεχνητό ανάχωμα (π,χ. στο χωριό Πραγγί) για μην πλημμυρίζουν οικισμοί.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές ότι ο νομός Έβρου συνδέεται συγκοινωνιακά με την υπόλοιπη Ελλάδα και εξυπηρε­τείται με μόλις τρεις συγκοινωνιακούς άξονες: την Εγνατία οδό, τον κάθετο οδικό άξονα Αρδάνιο-Ορμένιο και τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης-Ορμένιου Δυστυχώς, η μεν χάραξη της σιδηροδρομικής γραμμής είναι πολύ παλιά και επηρεάζεται από τις πλημμύρες του ποταμού, ο δε κάθετος οδι­κός άξονας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Προφανώς, το ελληνικό κράτος έχει άλλες προτεραιότητες και ιεραρχεί πολύ χαμηλά την ανάπτυξη της εθνικά ευαίσθητης αυτής ακριτικής περιοχής. Ευτυ­χώς, πρόσφατα ολοκληρώθηκε η Εγνατία οδός και έτσι η Βόρεια Ελλάδα απέκτησε άριστη οδική σύνδεση κατά τον διαμήκη άξονα Ηγουμενίτσα-Θεσσαλονίκη-Κήποι. Σε περίοδο επιχειρήσεων, οι δύο άξονες που εξυπηρετούν κάθετα την περιοχή του Έβρου, δη­λαδή η σιδηροδρομική γραμμή και ο κάθετος οδικός άξονας, καθί­στανται επιχειρησιακά ανεκμετάλλευτοι λόγω της εγγύτητάς τους με το ποτάμι και την όριο γραμμή. Είναι προφανές ότι εφόδια και δυνάμεις δεν μπορούν να μεταφέρονται παράλληλα με τα σύνορα και σε απόσταση μόλις λίγων εκατοντάδων μέτρων ή λίγων χιλιο­μέτρων απ’ αυτά. Μια προσεκτική ματιά στο χάρτη μας επιτρέπει να αντιληφθούμε ότι σε περίπτωση επιχειρήσεων η μόνη ελπίδα επι­κοινωνία του βορείου Έβρου με την υπόλοιπη Ελλάδα αποτελεί ο ορεινός, οφιοειδής και δύσκολος επαρχιακός δρόμος Σάπες- Ροδόπης-Μέγα Δέρειο-Μικρό Δέρειο και από εκεί προς Διδυμότειχο ή Ορεστιάδα. Δυστυχώς, στην Ελλάδα του 2010, αυτός ο ορεινός δρόμος αποτελεί τη μόνη αρτηρία ζωής για τον βόρειο Έβρο, σε περίοδο επιχειρήσεων.

-Η μουσουλμανική μειονότητα. Στα δύο παραπάνω προβλήμα­τα δηλαδή στις ελλιπείς συγκοινωνιακές υποδομές και συνδέσεις και στα δύσκολα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, έρχεται να προστε­θεί ένα ακόμη κρίσιμο πρόβλημα. Στο μέσον τns απόστασης του ορεινού επαρχιακού δρόμου Σάπες-Διδυμότειχο ή Ορεστιάδα και μάλιστα στην περιοχή που στενεύει η ελληνική επικράτεια (μόλις 20 χλμ. πλάτος, από τα ελληνοτουρκικά μέχρι τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα) υπάρχει ένα σύμπλεγμα χωριών που κατοικούνται σχεδόν αποκλειστικά από μουσουλμάνους τns μειονότητας. Τα χωριά αυτά είναι το Μεγάλο και το Μικρό Δέρειο, ο Πετρόλοφος, η Σιδηρώ, η Ρούσσα, το Γονικό, το Άνω και Κάτω Μικράκιο, ο Κισσόs, το Σιδηροχώρι, τα Ουράνια και η Αγριάνη. Τους τελευταίους μήνες έλαβε μεγάλη δημοσιότητα το γεγονός τns μετάθεσης μιας νεαρής Eλληνίδας δασκάλας από το δημοτικό σχολείο του Μεγά­λου Δερείου στη Θεσσαλονίκη γιατί, όπως φαίνεται, μάθαινε στα παιδιά της μειονότητας την ελληνική Ιστορία και τον ελληνικό πο­λιτισμό. Θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι πολύ μεγάλη μερίδα των μουσουλμάνων της περιοχής είναι Πομάκοι που «τσουβαλιάζονται» από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με τους υπολοίπους ομοθρήσκους τους και μαθαίνουν υποχρεωτικά την τουρκική γλώσσα. Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου έπεσε θύμα τns μετάθεσns τnς ειδικής γραμματέως για θέματα μειονοτικών σχολείων, την κ. Δραγώνα (ιδεολογικά ομογάλακτης με την κ. Ρεπούση, τη γνωστή συγγραφέα του βιβλίου Ιστορίας), επειδή για πέντε χρό­νια υποστήριζε έμπρακτα πως οι Πομάκοι αισθάνονται Έλληνες και δεν πρέπει να αφήνονται έρμαια στις ορέξεις των κύκλων του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής. Δυστυχώς, το σύμπλεγμα των χωριών αυτών είναι το πλησιέστερο προς τα ελληνοτουρκι­κά σύνορα, και κατοικείται από σχεδόν συμπαγή μουσουλμανικό πληθυσμό, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται σ’ αυτή την επιχειρησιακά ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή. Το σχέδιο «Βαριά» ασφαλώς και προέβλεπε κατάλληλη διαχείριση των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης με τη διάθεση εικόνων τουρκικών στρατευμάτων που εισέρχονται σε ελληνικά χωριά και γίνονται αντικείμενα θερ­μής υποδοχής από αμάχους και παιδιά που ανεμίζουν τουρκικές σημαίες. Ο νοών νοείτω.

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΑΣΜΩΝ

Οι Τούρκοι ποτέ δεν σχεδιάζουν πρόσκαιρα. Επιλέγουν προσε­κτικά σκοπούς και στόχους και ενεργούν επίμονα και διαχρονικά για την ευόδωσή τους. Η συνεχής επιδίωξη ευόδωσης των σκο­πών του σχεδίου «Βαριά» υλοποιείται με δύο άξονες ενεργειών. Ο πρώτος αφορά τη συνεχή εξοπλιστική προσπάθεια απόκτησης εξειδικευμένων μέσων ζεύξης υδατίνων κωλυμάτων, γεφύρωσης ρεμάτων τάφρων χειμάρρων κ.λπ καθώς και η απόκτηση μέσων διάσπασης ναρκοπεδίων. Ο δεύτερος άξονας αφορά την προσπά­θεια προσεταιρισμού της ελληνικής μουσουλμανικής μειονότητας και της καλλιέργειας σ’ αυτήν τουρκικής συνείδησης. Παρακάτω αναλύουμε με συντομία αυτούς τους άξονες ενεργειών.

-Η συνεχής τουρκική εξοπλιστική προσπάθεια. Τον Ιανουάριο του 2007, το τουρκικό Υφυπουργείο Αμυντικών Βιομηχανιών (SSM) ανέθεσε στην τουρκική εταιρεία FNSS Savunma Sistemleri σύμβαση ύψους 130,8 εκατ. δολαρίων για τη προμήθεια 52 οχημάτων-φορέων σχεδιών εφόδου, βασισμένων στην πλατφόρμα του τουρκικού ΤΟΜΠ (Τεθωρακισμένου Οχήματος Μεταφοράς Πεζικού), τύπου PARS, έκδοσης 8×8, της ίδιας εταιρείας. Η τεχνι­κή πρόταση της FNSS περιλαμβάνει υπερκατασκευή που βασίζεται σε όχημα τύπου Μ3, κατασκευής της πρώην γερμανικής εταιρεί­ας EWK που σήμερα ανήκει στον όμιλο της αμερικανικής General Dynamics European Land Systems. Τα οχήματα M3 έχουν σχεδι­αστεί για να μετατρέπονται ταχύτατα σε σχεδίες, οι οποίες ενώ­νονται μεταξύ τους δημιουργώντας πλωτές γέφυρες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οκτώ οχήματα, με τρία άτομα πλήρωμα το καθέ­να, κατασκευάζουν γέφυρα 100 μ. σε 15 λεπτά! Τα 52 τουρκικά οχήματα θα συγκροτήσουν τέσσερις συλλογές των 12 οχημάτων με ικανότητα γεφύρωσης 150 μ. η κάθε μία, καθώς και μία εκπαιδευτική συλλογή των τεσσάρων οχημάτων. Κάθε συλλογή μήκους 150 μ. μπορεί να αναπτυχθεί σε χρόνο 6 έως 12 λεπτών! Η σπονδυλωτή (modular) σχεδίαση επιτρέπει στα οχήματα να χρη­σιμοποιηθούν εκτός από την κατασκευή, πλωτών γεφυρών και ως πορθμεία. Συγκεκριμένα, δύο οχήματα-σχεδίες, συζευγμένα μεταξύ τους, σχηματίζουν πορθμείο που μπορεί να μεταφέρει ένα βαρύ άρμα μάχης, ενώ τρία συζευγμένα μεταξύ τους μεταφέρουν δύο βαριά άρματα μάχη5. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες πληροφορίες, το εν λόγω πρόγραμμα πρόκειται να ολοκληρωθεί εντ05 του 2013.

Το Τουρκικό Μηχανικό εδώ και αρκετά χρόνια διαθέτει δύο τύπους πλωτών ταχέως αναπτυσσόμενων γεφυρών. Συγκεκριμέ­να, οι Τούρκοι διαθέτουν οκτώ συλλογές πλωτών γεφυρών τnς εταιρείας EWK, των 250 μ. η κάθε μια, καθώς και έξι συλλογές πλωτών γεφυρών RIBBON, αμερικανικής προέλευσης. Οι γέφυρες EWK και RIBBON είναι σχεδόν πανομοιότυπες και εναλλάξιμες μεταξύ τους. Συνεπώς, οι γείτονες ήδη διαθέτουν πολλά και αξιόλογα πλωτά μέσα ζεύξης υδάτινων κωλυμάτων και αυτά που επιπλέον αποκτούν είναι ηροφανέ5 ότι ανησυχούν ιδιαίτερα την ελληνική πλευρά.

Τον Νοέμβριο του 2008 οι Τούρκοι ανακοίνωσαν την απόφαση προμήθειας 36 γεφυροφόρων αρμάτων τύπου Leguan (τα πρώ­τα έξι κατασκευασμένα στη Γερμανία και τα υπόλοιπα 30 στην Τουρκία στο στρατιωτικό εργοστάσιο του Kayuseri). Οι γέφυρες Leguan είναι κλάσεως 70 τόνων, αναπτύσσονται «συρταρωτά» και γεφυρώνουν ανοίγματα μέχρι και 24 μ. Γεφυροφόρα άρματα Leguan διαθέτουν λίγες χώρες στον κόσμο και η Ελλάδα διαθέτει μόλις οκτώ επί σκάφους Leopard 1GR. Η Τουρκία προμηθεύεται 36 άρματα έναντι 48 υπαρχόντων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο! To Leguan έχει δυνατότητα γεφύρωσης κωλυμάτων μήκου5 28 μ. ανά άρμα σε χρόνο μόλις πέντε λεπτών!

Τον Απρίλιο του 2010 έγινε γνωστή μια ακόμη τουρκική εξει­δικευμένη προμήθεια. Οι γείτονες προμηθεύονται 56 άρματα μηχανικής διάσπασης ναρκοπεδίων KEILER με συστήματα τύπο ανέμης, σε σκάφη αρμάτων LEOPARD 2Α4, κόστους 1 εκατ. ευρώ ανά άρμα. Στην τιμή μονάδας συμπεριλαμβάνεται η αγορά του μεταχειρισμένου άρματος, η εργοστασιακή αξιοποίηση και η διασκευή του σε άρμα διάσπασης ναρκοπεδίου.

Οι τουρκικές προμήθειες εξειδικευμένων μέσων μηχανικού αξίας πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, σε πρωτοφα­νείς ποσότητες, προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία. Ο Τουρκικός Στρατός προμηθεύεται αυτά τα μέσα για να μπορεί να ζεύξει υδά­τινα κωλύματα, όπως ο ποταμός Έβρος. Ο συνδυασμός της προ­μήθειας μέσων ζεύξης ποταμών, με την απόκτηση γεφυροφόρων αρμάτων τα οποία γεφυρώνουν ρέματα, χείμαρρους, κανάλια, αποστραγγιστικές και αντιαρματικές τάφρους «φωτογραφίζει» την περιοχή του Έβρου που διαθέτει τέτοια εδαφικά χαρακτηριστικά.

-Η συνεχής προσπάθεια πλήρους ελέγχου της μειονότητας. Η ιστορία της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου επανέφερε στη δημοσιό­τητα το ζήτημα των άοκνων προσπαθειών του κακόπιστου γείτονα για τον έλεγχο και την ποδηγέτηση των Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης με τις συντονισμένες ενέργειες του τουρκικού προ­ξενείου Κομοτηνής. Στα μέσα Μαΐου ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν επισκέφθηκε την Αθήνα επικεφαλής κλιμακίου δέκα υπουργών! Μπορούμε να φανταστούμε την ατζέντα συνομιλιών π.χ. των Τούρκων υπουργών Εξωτερικών (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης) ή Άμυνας (μείωσης της έντασης στο Αιγαίο – σύμ­φωνα με την τουρκική εκδοχή) ή Ενέργειας (ζητήματα αγωγών). Δεν μπορούμε, όμως, να αντιληφθούμε την ατζέντα (παρεμπιπτό­ντως δεν ανακοινώθηκε τίποτα σχετικό από ελληνικής πλευράς) του Τούρκου υπουργού Παιδείας. Προφανής σκοπός του, η προώ­θηση της εκπαίδευσης των μουσουλμανοπαίδων, όπως την εννοεί η Άγκυρα, στο πλαίσιο της διαχρονικής προσπάθειας ενστάλαξης τουρκικής εθνικής συνείδησης.

TΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΒΡΟΥ

Τα στοιχεία που αποκάλυψε η εφημερίδα Taraf μας επιτρέπουν να συμπληρώσουμε το παζλ των καθαρά στρατιωτικών ενεργει­ών. Ως περιοχές που θα δεχθούν την κρούση (σε παρένθεση οι χρησιμοποιούμενες από το σχέδιο ονομασίες) προσδιορίζονται ο Άνω Βόρειος Έβρος (Yuksek Kuzey Meric) και η περιοχή μεταξύ Ερυθροπόταμου (Kizildere) και Ποτιστικού Ρέματος (Suluca Dere). Οι Έλληνες αναλυτές θεωρούν (και σωστά) ότι η τουρκική εκδοχή της «περιοχής του Άνω Βόρειου Έβρου» ταυτίζεται με την περιοχή που οι Έλληνες επιτελείς αποκαλούν «Τρίγωνο του Έβρου».

Έτσι προσδιορίζεται η ελληνική επικράτεια βορείως του ποταμού Άρδα, τns οποίας το γεωγραφικό σχήμα μοιάζει με τρίγωνο, με βάση του τον ίδιο τον Άρδα, αριστερή πλευρά τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και δεξιά πλευρά τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Δυστυ­χώς, στη συγκεκριμένη περιοχή, με ειδική πρόνοια τns Συνθήκης τns Λοζάνης, του 1923, τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας δεν ταυτί­ζονται με τον μέσο ρου του ποταμού Έβρου, όπως στην υπόλοιπη οριογραμμή, αλλά είναι χερσαία. Πρόκειται για το περίφημο προ­γεφύρωμα του Κάραγατς που προβλέφθηκε για να καλύπτει την τουρκική πόλη της Αδριανούπολης, η οποία είναι χτισμένη στις όχθες του Έβρου. Συνεπώς στην περιοχή εκείνη η Τουρκία έχει χερσαία σύνορα, μήκους 12 περίπου χλμ. με την Ελλάδα. Η δε ανάληψη μιας επιθετικής ενέργειας στην περιοχή δεν προϋποθέτει τη βιαία διάβαση του Έβρου, αφού το ποτάμι βρίσκεται ήδη πίσω τους και είναι γεφυρωμένο με δύο σταθερές γέφυρες. Στην ελλη­νική περιοχή αμύνεται η Τακτική Διοίκηση του 21ου (Μηχανοκίνη­του) Συντάγματος Πεζικού (ΤΔ/21 ΣΠ) με το αριστερό του πλευρό να ακουμπά στη βουλγαρική μεθόριο, στα νώτα του να βρίσκεται πάλι η Βουλγαρία και στο δεξί του πλευρό ο ποταμός Άρδας που το διαχωρίζει από τις υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις. Στον βόρειο Έβρο μέχρι περίπου και την περιοχή του Διδυμοτείχου, αμύνεται η XXVI Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (XVI Μ/Κ ΜΠ) αποτελού­μενη από τι s 3η και 30ή Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες και τη ΤΔ/21 ΣΠ. Εφεδρεία στην περιοχή αποτελεί η XXI Τεθωρακισμένη Ταξι­αρχία, η οποία θα πρέπει να προωθηθεί από την περιοχή Κομοτηνής, όπου και στρατοπεδεύει, μέσα από το ορεινό δρομολόγιο Σάπες-Μέγα Δέρειο-Ορεστιάδα. Οι παραπάνω ελληνικές δυνά­μεις (πλην τns τεθωρακισμένης ταξιαρχίας) διατάσσονται αμυντι­κά κατά μήκος του Έβρου και φυσικά δεν μπορούν να «εγκατα­λείψουν» την τοποθεσία τους για να ενισχύσουν την περιοχή που δέχεται επίθεση, γιατί απλούστατα θα αφήσουν κενό στην ελληνι­κή διάταξη. Μόνο οι εφεδρεία τους μπορούν να αναδιαταχθούν σε άλλο τομέα. Συνεπώς, κύρια δύναμη οργανωμένης ελληνικής αντίδρασης αποτελεί μόνο η XXI Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, εφό­σον τα καταφέρει να μετακινηθεί από την Κομοτηνή, από το ορεινό δρομολόγιο, στην περιοχή δυτικά τns Ορεστιάδας. Αντίπαλοι τnς στην προσπάθεια αυτή θα είναι η κακή χάραξη, η στενότητα και η ποιότητα του δρόμου, η δράση της Τουρκικής Αεροπορίας και του τουρκικού πυροβολικού (κυρίως του πυραυλικού), η δράση των τουρκικών δυνάμεων καταδρομών που θα έχουν διεισδύσει στην περιοχή, και η δράση τυχόν άτακτων του μειονοτικού στοιχεί­ου, αν η προσπάθεια προσεταιρισμού τους από την Άγκυρα έχει σε κάποιο βαθμό ευοδωθεί. Οι πολλές επιλογές του αντιπάλου μάς προϊδεάζουν για την έκβαση του αποτελέσματος. Οι Τούρκοι, ενεργώντας με δύο ενισχυμένες μηχανοκίνητες ταξιαρχίες στον τομέα του Κάραγατς, είναι λογικό να μπορέσουν να διασπάσουν την αμυντική γραμμή του ενός και μόνου ελληνικού συντάγματος. Πίσω τους θα ακολουθεί ως εφεδρεία μια ακόμη τουλάχιστον τα­ξιαρχία. Σύντομα αναμένεται να «πλημμυρίσουν» το Τρίγωνο του Έβρου και στη συνέχεια να στραφούν νότια απειλώντας τα πλευρά και τα νώτα του συνόλου της XXVI Μ/Κ ΜΠ. Η όλη τους ενέργεια θα εξελίσσεται υπό την προστασία της Αεροπορίας τους και με την παροχή υποστήριξης τεραστίου όγκου πυρός πυροβολικού κάθε διαμετρήματος, που ταγμένο στην περιοχή της Αδριανούπολης θα καλύπτει όλο σχεδόν το βάθος της ελληνικής επικράτειας που στην περιοχή εκείνη κυμαίνεται από 30 έως 40 χλμ. Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 10 Μοίρες Πυροβολικού (240 σωλήνες) θα παρά­σχουν πυρά άμεσης και γενικής υποστήριξης.

Η ελληνική διοίκηση λίγα θα μπορεί να κάνει. Νοτιότερα, αλλά ταυτόχρονα και με περισσότερες δυνάμεις, θα διεξάγεται επιχεί­ρηση βιαίας διάβασης του ποταμού Έβρου στην περιοχή μεταξύ Ερυθροπόταμου και Ποτιστικού Ρέματος. Εκεί αμύνεται η 50ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού με τις μονάδες της «απλωμέ­νες» στη μεθόριο και με λίγες σχετικά εφεδρείες, θα δεχθεί την κύρια κρούση δύο μηχανοκίνητων ή τεθωρακισμένων ταξιαρχιών που θα ακολουθούνται τουλάχιστον από άλλες δύο, σε δεύτερο κύμα. Η ενέργεια τους θα συνδυάζεται με καταδρομικές ενέργειες και αεροκίνητες επιχειρήσεις στα μετόπισθεν, εκεί που διαβιεί η μουσουλμανική μειονότητα. Και εδώ η δράση της Τουρκικής Αε­ροπορίας αλλά και του πυροβολικού θα είναι μαζικότατη και θα καλύπτει και πάλι όλο το βάθος των μόλις 20 χλμ. της ελληνικής επικράτειας.

Οι τουρκικές δυνάμεις που ήδη σταθμεύουν στην Ανατολική Θράκη είναι επαρκέστατες αριθμητικά και ποιοτικά, για να υλο­ποιήσουν το σχέδιο «Βαριά». Φυσικά, η μεταφορά ενισχύσεων από τη Μικρά Ασία όχι μόνο δεν θα πρέπει να αποκλείεται, αλλά θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη για συγκεκριμένα οπλικά μέσα (π.χ, πυραυλικό πυροβολικό).

Στην Ανατολική Θράκη εδρεύει η 1η Τουρκική Στρατιά με έδρα το Σελιμιγιέ στην Κωνσταντινούπολη. Σε αυτήν ανήκουν τρία Σώ­ματα Στρατού: το 2ο, το 3ο και το 5ο που απέναντι τους έχουν μόνο το ελληνικό Δ’ Σώμα Στρατού, Το 2ο Σώμα Στρατού εδρεύει στην Καλλίπολη (Gelibolu) στην ομώνυμη Χερσόνησο στης Καλ­λίπολης και είναι προσανατολισμένο έναντι της νότιας περιοχής του Έβρου, όπου και ο τομέας της ελληνικής XXII Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (XII Μ/Κ ΜΠ). Διαθέτει τέσσερις ταξιαρχίες, εκ των οποίων οι τρεις μηχανοκίνητες (την 4η, την 8η και τη 18η Ταξιαρχίες) και την 95η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, το 102ο Σύ­νταγμα Πυροβολικού και ένα Σύνταγμα Μηχανικού που ιδρύθη­κε μόλις το 2006! Το 5ο Σώμα Στρατού εδρεύει στην Τυρολόη (Corlu). Διαθέτει τέσσερις ταξιαρχίες, εκ των οποίων οι τρεις μηχανοκίνητες (τη 54η, τη 55η και τη 65η Ταξιαρχία) και την 3η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, το 105ο Σύνταγμα Πυροβολικού και ένα Σύνταγμα Μηχανικού (5ο) που και αυτό ιδρύθηκε το 2006. Το 3ο Σώμα Στρατού, με έδρα το Σισλί της Κωνσταντινούπολης, αποτελεί την εφεδρεία της Στρατιάς και διαθέτει την 23η Μηχανο­ποιημένη Μεραρχία πεζικού και τη 52η Τεθωρακισμένη Μεραρχία. Η τελευταία αποτελείται από δύο τεθωρακισμένες ταξιαρχίες (την 1 η και 2η) και την 66η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία. Η 23η Μεραρχία αποτελεί μια ειδικά εκπαιδευμένη δύναμη καταστολής εξεγέρσε­ων (για το εσωτερικό) και δύναμη κατοχής (για το εξωτερικό). Δι­αθέτει τρία οργανικά Συντάγματα (το 6ο, το 23ο και το 47ο). Την κρούση σύμφωνα με το σχέδιο «Βαριά» είναι προφανές ότι την αναλαμβάνει το 5ο Σώμα Στρατού, που είναι προσανατολισμένο στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου. Στην επιθετική του προσπά­θεια θα ενισχυθεί με μία έως δύο ταξιαρχίες του 3ου Σώματος Στρατού. Tις επιθετικές ενέργειες θα εκτελέσουν ανά ζεύγη μη­χανοκίνητες ή τεθωρακισμένες ταξιαρχίες, σε δύο διαφορετικές περιοχές: προγεφύρωμα Κάραγστς και περιοχή μεταξύ Ερυθροποτάμου και Ποτιστικού Ρέματος. Οι ενέργειες θα εκδηλωθούν με τέτοιο τρόπο ώστε οι ελληνικές δυνάμεις να μην μπορέσουν να αντιληφθούν σε ποια περιοχή εκδηλώνεται κυρία προσπάθεια. Οι περιοχές επιθέσεως και τα σημεία ζεύξης θα δεχτούν καταιγισμό πυρών πυροβολικού σε μεγάλο βάθος. Κάθε τουρκική ταξιαρχία διαθέτει δύο αυτοκινούμενες μοίρες πυροβολικού των 155 χλστ., τα περισσότερα από τα οποία είναι υπερσύγχρονα Firtina, βελη­νεκούς 40 χλμ. Οι μοίρες αυτές θα ενισχύονται από τα πυρά των μοιρών πυροβολικού των ταξιαρχιών που ακολουθούν σε δεύτε­ρο κύμα. Σε κάθε σημείο επίθεσης ή ζεύξης θα ενεργεί μία ταξι­αρχία σε πρώτο και μία σε δεύτερο κλιμάκιο. Συνολικά, πέντε έως έξι ταξιαρχίες θα επιτεθούν δυτικά. Αυτές θα ακολουθούνται από το υπόλοιπο 3ο Σώμα Στρατού που αποτελεί την εφεδρεία της 1ης Τουρκικής Στρατιάς. Το 2ο Τουρκικό Σώμα Στρατού θα διαταχθεί απέναντι από την ελληνική XXII Μ/Κ ΜΠ για να αγκιστρώσει το σύνολο των δυνάμεών της στον τομέα, καθώς και την XXIII Τε­θωρακισμένη Ταξιαρχία, που αποτελεί και την κύρια εφεδρεία που σταθμεύει στην περιοχή.

Το σύνολο των δυνάμεων που διοικεί η 1η Τουρκική Στρατιά, θα προσπαθήσουν να το σταματήσουν οι δυνάμεις του ελληνικού Δ’ Σώματος Στρατού. Το Δ’ Σώμα Στρατού σήμερα διαθέτει αμυντικά διατεταγμένες την XXII Μ/Κ ΜΠ στο νότιο Έβρο. με τις 31 η και 7π Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες, την 50ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία στον Κεντρικό Έβρο και την XVI Μ/Κ ΜΠ στον βόρειο Έβρο με τη 30ή και 3η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία και την ΤΔ/21 ΣΠ. Εφεδρεία του Δ’ Σώματος είναι η XX Τεθωρακισμένη Μεραρχία με τις XXI, XXIII και XXV Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες. Οι εμπρός δυνάμεις, δηλαδή οι πέντε μηχανοκίνητες ταξιαρχίες και το σύνταγμα πεζικού που είναι διατεταγμένες αμυντικά σε όλο το μήκος του ποταμού, δεν μπορούν να μετακινηθούν για να ενισχύσουν τον αγώνα σε άλλα σημεία του μετώπου. Την αποστολή της ενίσχυσης και της εξαπό­λυσης αντεπιθέσεων θα την αναλάβουν σε δεύτερο χρόνο οι τρεις τεθωρακισμένες ταξιαρχίες της XX Τεθωρακισμένης Μεραρχίας και σε τρίτο χρόνο το σύνολο των εφεδρειών της 1ns Στρατιάς, δηλαδή η II Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (II Μ/Κ ΜΠ) με τις 33η και 34η Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες και την XXIV Τεθωρακι­σμένη Ταξιαρχία.

Όλες οι τουρκικές ταξιαρχίες διαθέτουν έως και 50% επιπλέ­ον μαχητική ισχύ από κάθε ελληνική. Διαθέτουν δύο τουλάχιστον επιλαρχίες αρμάτων και δύο έως τρία μηχανοκίνητα τάγματα πε­ζικού. Επίσης, διαθέτουν δύο μοίρες αυτοκινούμενου πυροβολι­κού των 24 πυροβόλων, που από το 2011, θα είναι όλα σχεδόν υπερσύγχρονα Firtina. Κάθε ελληνική ταξιαρχία διαθέτει μόλις μία μοίρα αυτοκινούμενου πυροβολικού με 18 πυροβόλα Μ109, ενώ υπάρχουν σήμερα και μοίρε5 των 12 πυροβόλων! Ευτυχώς, σχετικά σύντομα, η κατάσταση θα βελτιωθεί δραματικά με την προ­μήθεια από τα γερμανικά αποθέματα και ένταξη σε υπηρεσία των 223 M109A3GEA2. Τέλος, οι ελληνικές τεθωρακισμένες ταξι­αρχίες διαθέτουν δύο επιλαρχίες και ένα μόλις μηχανοκίνητο τάγ­μα έναντι δύο επιλαρχιών και δύο μηχανοκινήτων ταγμάτων που διαθέτουν οι τουρκικές τεθωρακισμένες ταξιαρχίες. Επιπλέον, τα περισσότερα τουρκικά μηχανοκίνητα τάγματα εξοπλίζονται με TOMA YPR-765 AIFVX που φέρουν πυροβόλο 25 χλστ. ενώ τα ελληνικά τάγματα μηχανοκίνητου πεζικού εξοπλίζονται με TOM Π Μ113Α2 που φέρουν πολυβόλο 12,7 χλστ. (0,50’’).

Συμπερασματικά, η πραγματική αναλογία ισχύος θα πρέπει να υπολογίζεται τουλάχιστον σε 2:1. Στα σημεία των επιθέσεων η αναλογία ισχύος θα κυμανθεί απηό 6:1 έως 10:1 στην προσπάθεια των απέναντι να «εξασφαλίσουν» την έκβαση του εγχειρήματος. Οι επιχειρήσεις επίθεσης θα υποστηριχτούν από τις οργανικές μοί­ρες πυροβολικού των τουρκικών ταξιαρχιών που όλες θα έχουν προωθηθεί, αλλά και από το πυροβολικό των τριών Σωμάτων Στρατού. Κάθε Σώμα διαθέτει ένα Σύνταγμα Πυραυλικού Πυροβο­λικού. Επιπλέον του πυροβολικού που σταθμεύει στην Ανατολική Θράκη θα προωθηθούν από τη Μικρά Ασία ειδικές μονάδες, όπως η 58η Ταξιαρχία Πυροβολικού εξοπλισμένη με 36 εκτοξευτές και 150 πυραύλους Yildirim (βεληνεκούς 250-300 χλμ.) που εδρεύ­ει στο Πολατλί (κοντά στην Άγκυρα). Η εν λόγω ταξιαρχία συχνά αναπτύσσεται στη ζώνη ευθύνης της 1ης Τουρκικής Στρατιάς και εκτελεί ασκήσεις. Στον τομέα της 1ns Τουρκικής Στρατιάς έχει δι­ατεθεί από τώρα και το 5ο Σύνταγμα Μηχανικού του 5ου Σώματος Στρατού, για να εξασφαλίζει υπερεπάρκεια μονάδων και μέσων μηχανικού. Υπόψη ότι από το 2006 κάθε τουρκικό Σώμα Στρατού διαθέτει ένα ανεξάρτητο Σύνταγμα Μηχανικού, αποτελούμενο από ένα τάγμα Μηχανικού Μάχης και τάγμα Γεφυροσκευής.

Η ζεύξη του ποταμού σε αρκετά σημεία, η διάνοιξη διαδρόμων στα ελληνικά ναρκοπέδια, αλλά και η καταστροφή και κατάληψη των αμυντικών έργων των εμπρός μονάδων θα πρέπει να θεω­ρείται δεδομένη. Οι Τούρκοι αποκτούν πληθώρα υπερσύγχρονων μέσων και διαθέτουν τεράστια ισχύ πυρός. Το παιγνίδι θα κριθεί στη συνέχεια από την ικανότητα της ελληνικής πλευράς να ΑΝΤΕ­ΠΙΤΕΘΕΙ όταν οι άλλοι θα έχουν διεκπεραιωθεί απέναντι, αλλά δεν θα έχουν ακόμη εδραιωθεί και προχωρήσει σε μεγάλο βάθος. Η συνεχής προσθήκη αρμάτων μάχης Leopard 2Α4 (διαθέτουν ήδη 298 και συντόμως αποκτούν 41 ακόμη), η πλήρης ένταξη των 170 αναβαθμισμένων Μ60Τ SABRA και 162 εκσυγχρονισμέ­νων Leopard 1 VOLKAN που όλα αναπτύσσονται στην Ανατολι­κή Θράκη, η σταδιακή ένταξη 336 αυτοκινούμενων πυροβόλων FIRTINA «μιλούν από μόνες τους» (ήδη το σύνολο σχεδόν των 122 συστημάτων που έχουν παραχθεί έχουν αναπτυχθεί στη ζώνη επιχειρήσεων της 1ης Τουρκικής Στρατιάς).

Η τελική έκβαση του εγχειρήματος της τουρκικής πλευράς θα κριθεί από δύο κρίσιμα στοιχεία. Το πρώτο αφορά την ικανότητα των αμυνομένων στον Έβρο να «κρατήσουν» 12 έως 24 ώρες, για να προωθηθούν οι ελληνικές εφεδρείες. Το δεύτερο αφορά τη δυνατότητα προσέγγισης και ενίσχυσης της απειλούμενης περιοχής του βόρειου Έβρου.

Οι εφεδρείες που θα αναλάβουν αρχικά το εγχείρημα είναι η XX Τεθωρακισμένη Μεραρχία με τις XXI Τεθωρακι­σμένη Ταξιαρχία στην Κομοτηνή και την XXV Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία στην Ξάνθη. Η τρίτη ταξιαρχία της Μεραρχίας, η XXIII, σταθμεύει ήδη στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης. Σε δεύτερο χρόνο θα φτά­σει στην περιοχή το σύνολο των εφεδρειών της στρατιάς, δηλαδή η II Μ/Κ ΜΠ με την 33η Μηχανο­κίνητη Ταξιαρχία (από το Πολύκαστρο) και την 34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (από τα Γιαννιτσά) και την XXIV Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία (από το Λιτόχωρο). Η πρόσφατη ολοκλήρωση της Εγνατίας διευκολύνει τα μέγιστα την ταχεία προώθησή τους στην περιοχή της Θράκης.

Η ΤΕΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Το αμυντικό μας πρόβλημα στον βόρειο Έβρο δεν φαίνεται να λύνεται με στρατιωτικά μόνο μέσα. Επιλύεται πρώτιστα με δύο έργα υποδομών, δι­πλού ρόλου: την άμεση κατασκευή της οδού Σάπες-Μέγα Δέρειο-Ορεστιάδα και Διδυμότειχο) και την κατασκευή φράγματος ή φραγμάτων στον Ερυ­θροπόταμο για την τήρηση στρατηγικών αποθεμά­των νερού. Ο μεν δρόμος θα επιτρέπει τη γρήγορη και σχετικά προστατευμένη, μέσα από τις σήραγγες, προσέγγιση των εφεδρειών στον βόρειο Έβρο. ” Παράλληλα, οι οδικές υποδομές θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη της απομονωμένης περιοχής με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το βιοτικό επίπεδο των κάτοικων, το δε φράγμα θα συνεισφέρει στην άρδευση των εκτάσεων, στη διαχείριση των νερών σε περι­όδου πλημμυρών, στην παραγωγή (ίσως) υδροηλεκτρικής ενεργείας, αλλά κυρία στην επαύξη­ση του κωλύματος του ποταμού, όταν αυτό κριθεί επιχειρησιακά αναγκαίο. Τα δύο αυτά έργα εξαλεί­φουν σε μεγάλο βαθμό την απειλή αιφνιδιασμού αλλά και αδυναμίας μεταφοράς ενισχύσεων της ελληνικής πλευράς. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την αχρήστευση στην πράξη των τουρκικών σχε­διασμών και την παραπομπή του σχεδίου «Βαριά» στο αρχείο!

Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Απο τα αναφερθέντα καθίσταται προφανές ότι η ελληνική αντίδραση θα πρέπει ουσιαστικά να εξαλείψει τους θετικούς, για την Τουρκία, παράγοντες που επιτρέπουν δυστυχώς διαχρονικά την ευόδωση των συγκεκριμένων τουρκικών επιχειρησιακών σχεδιασμών. Παρακάτω θα αναφέρουμε κάποιες προτάσεις που θα θέλαμε να «ακούσουν» οι υπεύ­θυνοι. Σχεδόν όλες υπερβαίνουν, από πλευράς αρμοδιοτήτων, το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ) που επί δεκαετίες (και ακόμη εντονότερα σή­μερα) πασχίζει σε στρατιωτικό επίπεδο, να ανατρέψει την εις βάρος μας κατάσταση.

-Κατασκευή νέου δρόμου Σάπες-Μέγα Δέρειο-Διδυμότειχο και Ορεστιάδα. Αποτελεί ύψιστη εθνική ανάγκη. Δεν χρειάζεται η κατασκευή ενός δρόμου, μεγέθους Εγνατίας. Απλά αναγκαίοι ένας κάθετος άξονας διατομής μίας κύριας και μιας βοηθητικής λωρίδας ανά κατεύθυνση με σύγχρονα γεωμετρικά χαρακτηριστικά. Στο ορεινό κομμάτι αναγκαιεί η κατασκευή δίδυμων σηράγγων για την παράκαμψη των ορεινών διαβά­σεων, αλλά και τη συντόμευση της διαδρομής, θα πρέπει να κατασκευ­αστεί ξεχωριστή σήραγγα ανά ρεύμα κυκλοφορίας, προκειμένου να μην καθίσταται εύκολη η ολική διακοπή της κυκλοφορίας με μια πετυχημένη αεροπορική προσβολή ενός στομίου σήραγγας. Επίσης, θα ήταν καλό, οι σήραγγες να απέχουν μεταξύ τους λίγες εκατοντάδες μέτρα για την απο­τροπή της ταυτόχρονης προσβολής των στομίων τους. Σήραγγες μήκους κάποιων εκατοντάδων μέτρων με επαρκή αερισμό και οδούς διαφυγής (όπως προβλέπουν οι σύγχρονες προδιαγραφές) αποτελούν άριστα κατα­φύγια για ολόκληρες μονάδες, οι οποίες, προωθούμενες από την περιοχή της Ξάνθης-Κομοτηνπς προς τον βόρειο Έβρο, μπορούν να πραγματοποι­ούν στάσεις για συντήρηση και ανάπαυση του προσωπικού τους, υπό την άριστη προστασία του ορεινού όγκου που διασχίζει η σήραγγα. Συνεπώς, η αναγκαιότητα υλοποίησης ενός τέτοιου σχεδίου οδικών υποδομών, θα συνέβαλλε τα μέγιστα στην επιχειρησιακή ικανότητα ίων Ενόπλων Δυνά­μεων, αλλά ταυτόχρονα θα λειτουργούσε και ως παράγοντας ανάπτυξης για την πραγματικά υπανάπτυκτη αλλά πολύ όμορφη αυτή ορεινή περιοχή. Το κόστος ενός τέτοιου δρόμου σε ορεινό και ημιορεινό έδαφος κυμαίνεται περίπου στα 3-3,5 εκατ. ευρώ το χιλιόμετρο. Το κόστος λοιπόν κατασκευ­ής δρόμου μήκους 100 χλμ. περίπου δεν πρέπει να ξεπερνά τα 350 εκατ. ευρώ. Εμείς θα τολμούσαμε να προτείνουμε το έργο να ενταχθεί στο επόμε­νο ΕΜΠΑΕ ως έργο αμυντικής οχύρωσης, ώστε να διασφαλιστεί η χρημα­τοδότηση και π υλοποίηση του. Η υλοποίησή του θα λύσει τεράστια επιχει­ρησιακά προβλήματα, οι δε τοπικές κοινωνίες θα το αντιμετωπίσουν ως μια πολύ μεγάλη προσφορά των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων προς αυτές. Αφού θα «σπάσει» τη συγκοινωνιακή απομόνωση τους που συνεπάγεται ως ένα βαθμό και την πολιτιστική απομόνωσή τους. Η τελευταία αποτελεί προφανή διαχρονικό στόχο για το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής.

-Διαχείριση των υδάτων της υδατολεκάνης του Έβρου. Σχεδόν κάθε χρόνο και σε περίοδο μεγάλων βροχοπτώσεων κυρίως στη γειτονική Βουλγαρία, ο Έβρος μετατρέπεται σε Δούναβη και από ευλογία γίνεται κατάρα για όλη τη παρέβρια περιοχή, τόσο στην ελληνική, άσο και την τουρκική επικράτεια. Η περίοδος των πλημμύρων κάθε έτους συνήθως διαρκεί λίγες εβδομάδες, και είναι η μόνη κατά τη διάρκεια της οποίας η ελληνική στρατιωτική ηγεσία μπορεί να αισθάνεται σχετική επιχειρησιακή ασφάλεια, αφού το κώλυμα του πλημμυρισμένου ποταμού είναι επιχειρη­σιακά αδύνατο να ξεπεραστεί από την τουρκική πλευρά. Συνεπώς, η φύση μάς υποδεικνύει τη λύση για την έκτακτη αλλά αποτελεσματική αντιμετώ­πιση μιας κακόβουλης επιθετικής ενέργειας του αντιπάλου σε εποχή που η στάθμη του ποταμού είναι χαμηλή. Πα να γίνει αυτό αντιληπτό, παραθέτου­με παρακάτω κάποια αριθμητικά δεδομένα. Την περίοδο των πλημμύρων, οι ποσότητες νερού που δέχεται η Ελλάδα από τη Βουλγαρία, μέσω της υδατολεκάνης του Έβρου (συμπεριλαμβάνει τον Έβρο και τους παραπο­τάμους του Αρδα, Τούνζα και Ερυθροπόταμο) προσεγγίζουν ή ξεπερνούν τα 1.000 κυβικά μέτρα (κ.μ.) νερού ανά δευτερόλεπτο. Αυτή είναι η υδά­τινη παροχή που χρειάζεται για να μετατραπεί ο Έβρος σε Δούναβη, να πλημμυρίσει τις παρόχθιες περιοχές του και να «πνίξει», αν χρειαστεί, επιτιθέμενα στρατεύματα, που επιχειρούν τη βίαιη ζεύξη του. Δυστυχώς, εντός της ελληνικής επικράτειας δεν υπάρχουν φράγματα-αποθήκες νε­ρού που θα μπορούσαν να ανοίξουν τη κατάλληλη ώρα για να επιτευχθεί το ζητούμενο επιχειρησιακό αποτέλεσμα. Μάλιστα, τόσο ο Έβρος όσο και ο Άρδας δεν προσφέρονται για την κατασκευή φραγμάτων λόγω των γε­ωγραφικών χαρακτηριστικών της ροής τους. Ρέουν σε ανοικτές κοιλάδες και πεδιάδες και μόνο στον Αρδα υπάρχει ένας μικρός ταμιευτήρας νερού για αρδευτικούς σκοπούς, κοντά στο χωριό Θεραπειό στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Οι μόνες φυσικές ροές, που προσφέρονται για κατασκευή φραγμάτων στην επίμαχη περιοχή, είναι πρώτιστα ο Ερυθροπόταμος και δευτερευόντως ο χείμαρρος Ποτιστικό Ρέμα. Για τον Ερυθροπόταμο έχουν υπάρξει συζητήσει και σχέδια της τοπικής κοινωνίας και της νομαρχίας για κατασκευή φράγματος στην περιοχή του Μεγάλου Δερείου, για αρδευ­τικούς σκοπούς αλλά και παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν έχει μέχρι σήμερα προχωρήσει, γιατί οι αρδευτικές κυρίως ανάγκες καλύπτονται τους περισσότερους μήνες του χρόνου τόσο από τον ίδιο Ερυθροπόταμο όσο και από τον Έβρο, δευτερευόντως. Όμως, το έργο ή τα έργα είναι απόλυτα απαραίτητα από επιχειρησιακής πλευράς. Η μέση υδάτινη παροχή του Ερυθροπόταμου, τους μήνες Δεκέμβριο-Μάρτιο, κυ­μαίνεται από 8 έως 13 κ.μ. ανά δευτερόλεπτο. Συνεπώς, αυτούς τους συ­γκεκριμένους χειμερινούς μήνες, που δεν υπάρχουν και ανάγκες άρδευ­σης, απορρέει στον Έβρο ποσότητα νερού 100 εκατ. κ.μ. περίπου. Αυτή η ποσότητα επαρκεί, σταδιακά αποδεσμευόμενη, να πλημμυρίσει την παρέ­βρια περιοχή νοτίως του Διδυμοτείχου, για πάνω από 24 ώρες. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Ένα ή περισσότερα φράγματα, που αθροιστικά θα έφταναν σε τέτοια χωρητικότητα νερού, «λύνουν» το αμυντικό πρόβλημα του κεντρικού και νοτίου τομέα του περιοχής του Έβρου.

* Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Στρατιωτική Ισορροπία τ.4 Ιούνιος 2010, το οποίο και θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε για την άδεια αναδημοσίευσης.

http://www.enkripto.com/2010/09/balyoz.html

Read more...

Ο Εγκ. Μπαγκίς, διαψεύδει οτιδήποτε έχει αναφερθεί, για δήθεν συμφωνία του Οικουμενικού Πατριάρχη με τον Ερντογάν, για αναγνώριση της Οικουμενικότητας


Ο Εγκεμέν Μπαγίς,υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και επικεφαλής της τουρκικής διαπραγματευτικής ομάδας στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, διέψευσε την είδηση περί μυστικής συμφωνίας μεταξύ του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Οικουμενικού Πατριάρχη, όπως δημοσιεύτηκε χτες σε αθηναϊκή εφημερίδα. Σε αποκλειστικές του δηλώσεις προς την τουρκική εφημερίδα "Ζαμάν", ο Μπαγίς είπε ότι "δεν παίρνουμε στα σοβαρά τέτοιες ειδήσεις. Οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας δεν προβαίνει σε μυστικές διαπραγματεύσεις με κανέναν".

Σύμφωνα με τον τούρκο υπουργό, ο κ. Ερντογάν "κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, τον περασμένο Μάΐο, διατύπωσε ξεκάθαρα τις απόψεις του και ερωτηθείς εάν αναγνωρίζει την Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου είπε ότι αυτό δεν ενοχλούσε τους πρόγονούς μου και συνεπώς δεν ενοχλεί κι εμένα". Ο Ε. Μπαγίς σημείωσε ότι "έχει σημασία το γεγονός ότι σε μια περίοδο που αναπτύσσονται οι τουρκοελληνικές σχέσεις, ο τύπος αντί να υποστηρίζει τη διαδικασία αυτή, δημοσιεύει ειδήσεις που προκαλούν αμφιβολίες".
Τα τουρκικά ΜΜΕ είχαν αναφερθεί χτες στο εν λόγω δημοσίευμα στην Αθήνα, περί συμφωνίας για αναγνώριση της οικουμενικότητας του Πατριαρχείου και επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη.
Ο κ. Μπαγίς αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στα θέματα αυτά και σε δηλώσεις του που δημοσιεύονται στο τουρκικό περιοδικό "Κριτέρ", που διανεμήθηκε σήμερα με την εφημερίδα "Ραντικάλ".
Σε ερώτηση σχετικά με τη Θεολογική Σχολή είπε ότι "το θέμα αυτό είναι στην ατζέντα μας. Δεν κλείσαμε εμείς τη σχολή. Αυτή έκλεισε με απόφαση δικαστηρίου.Συνεχίζουμε να ερευνούμε το θέμα για το αν οι αλλαγές που έγιναν, μετά τη δικαστική αυτή απόφαση, στο Σύνταγμα και τους νόμους, είναι αρκετές για την επαναλειτουργία. Παρ' ότι δεν είναι ζήτημα αμοιβαιότητας, ωστόσο πιστεύω ότι θα παίξουν σημαντικό ρόλο τα βήματα που θα κάνουμε ταυτόχρονα με την Ελλάδα".
Ο τούρκος Υπουργός συνέχισε λέγοντας ότι "εάν εμείς δείξαμε ανοχή στο γεγονός ότι μετά από 88 χρόνια έκαναν στη Σουμελά προσευχή για την ειρήνη, αν στις 19 Σεπτεμβρίου θα γίνει λειτουργία, μετά από 112 χρόνια, στην εκκλησία στο Άκνταμαρ, τότε και η Ελλάδα θα πρέπει να επιτρέψει να λειτουργήσουν τα τεμένη που είναι κλειστά στην Αθήνα και σε άλλα σημεία της Ελλάδας. Αυτό πιστεύω ότι είναι ανάγκη, που πηγάζει όχι μόνο από τις ανάγκες των εκατοντάδων ελλήνων πολιτών, αλλά και από τις ανάγκες εκατομμυρίων μουσουλμάνων που επισκέπτονται την Ελλάδα και τον πλούσιο πολιτισμό της Ελλάδας, που καυχιέται ότι είναι λίκνο της Δημοκρατίας".

Read more...

Χωρίς βίζα οι Tούρκοι στα νησιά μας


Σε επικίνδυνες μεθοδεύσεις για τον εξευμενισμό της Τουρκίας, που ενδεχομένως να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες εξελίξεις, προχωρά η Αθήνα. Τα λόγια του εκπροσώπου τύπου του ΥΠΕΞ στη διάρκεια της ενημέρωσης των διπλωματικών συντακτών και μετά από ερώτηση του δημοσιογράφου Νίκου Μελέτη για τη συνάντηση του αν. ΥΠΕΞ Δημήτρη Δρούτσα με τον τούρκο ομόλογό του, αναδεικνύουν το ρίσκο που κάποιοι στην Ελλάδα αναλαμβάνουν:
«Συζήτησαν επίσης το ζήτημα της πραγματοποίησης μονοήμερων εκδρομών από τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά. Είναι κάτι το οποίο μας έχει απασχολήσει, ανταποκρινόμενοι και σε αιτήματα που προέρχονται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση στα νησιά μας.


Είναι ένα ζήτημα που μας ενδιαφέρει και δεν έχει να κάνει μόνο με την Τουρκία, ουσιαστικά μιλάμε για την παροχή της δυνατότητας πραγματοποίησης μονοήμερων εκδρομών για πολίτες όλων των χωρών, όχι μόνο των Τούρκων, ώστε να μπορούν να έρθουν χωρίς θεώρηση στα ελληνικά νησιά για μία μέρα οργανωμένα».

Υπονομεύεται η ασφάλειά μας
Ακολούθησε ερώτηση εκ μέρους του δημοσιογράφου Νίκου Χιδίρογλου: «Να επανέλθω σ' ένα θέμα το οποίο θέσατε εσείς, των μονοήμερων εκδρομών άνευ θεωρήσεως από την Τουρκία.
Πρώτον: Έχουν ληφθεί κ. Εκπρόσωπε υπ' όψιν από την ελληνική Κυβέρνηση όλες οι παράμετροι εθνικής ασφαλείας, δεδομένου ότι σ' αυτά τα νησιά υπάρχουν, όπως γνωρίζετε εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ελληνικοί στρατιωτικοί σχηματισμοί;
Δεύτερον: Έχει λάβει υπ' όψιν του το Υπουργείο Εξωτερικών ότι με το να επιτρέψει τις μονοήμερες εκδρομές άνευ θεωρήσεως στην Ελλάδα, ουσιαστικά θα ενισχύσει το μεταναστευτικό ρεύμα προς τη χώρα μας, δεδομένου ότι πολλές φορές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πολίτες οι οποίοι έχουν δικαίωμα να ταξιδέψουν στην Τουρκία άνευ θεώρησης θα έρθουν στην Ελλάδα πιθανόν»;


Ξέχασαν τα καμένα δάση μας και την Τσιλέρ...
Η απάντηση του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ, ήταν η κάτωθι: «Εφ' όσον όντως προχωρήσουμε σε κάτι τέτοιο, μιλάμε για ένα πλαίσιο που θα είναι πολύ αυστηρά καθορισμένο, θα παρέχει όλες τις δικλείδες ασφαλείας, προκειμένου να αποτρέψουμε τη λαθρομετανάστευση γιατί είναι κορυφαία προτεραιότητα για την Ελλάδα να εμποδίσει τη συνέχιση αυτού του σύγχρονου δουλεμπορίου και για λόγους ανθρωπιστικούς, αλλά και για λόγους δημόσιας τάξης. Δεν θα πρέπει να συγχέουμε τα δύο, είναι πολύ διαφορετικά πράγματα. Μιλάμε για μια διαδικασία που θα είναι αυστηρά ελεγχόμενη και θα εξασφαλίζει ότι δεν θα υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Είναι κάτι που δοκιμάστηκε στο παρελθόν και δοκιμάστηκε με καλά αποτελέσματα, δεν υπήρξαν προβλήματα και πιστεύουμε ότι πρέπει να το ξαναδοκιμάσουμε, υπάρχουν και τα νομικά επιχειρήματα, αλλά και ο τρόπος για να το πετύχουμε».
Τα παραπάνω, αναδεικνύουν την ανευθυνότητα της κυβέρνησης. Την ώρα που οι αλλοδαποί από τις χώρες του Μαγκρέπ πλημμυρίζουν τη χώρα μας διαπράττοντας ειδεχθή εγκλήματα και εισερχόμενοι από την Τουρκία, η κυβέρνηση τους δίνει άλλη μια "εναλλακτική" εισόδου από την Τουρκία (όπου Μαροκινοί, Αλγερινοί και Τυνήσιοι, ταξιδεύουν άνευ θεώρησης). Παράλληλα, ο κίνδυνος για κατασκοπία και δολιοφθορές εις βάρος των στρατιωτικών μας σχηματισμών στα νησιά μας, αυξάνεται κατακόρυφα. Όπως και ο κίνδυνος εμπρησμών...

Read more...

Σε οριακό σημείο βρίσκονται οι σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ


Το αποτέλεσμα του επικείμενου δημοψηφίσματος για την «επαναστατική μεταρρύθμιση» του Συντάγματος που προτείνει το κυβερνών κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης - ΑΚΡ του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα καθορίσει το μέλλον των διμερών σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, σύμφωνα με δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας The Jerusalem Post. Τον τελευταίο καιρό φαίνεται πως η Τουρκία κρατά πιο διαλλακτική στάση έναντι του Ισραήλ διαπιστώνει η εφημερίδα και παραθέτει δηλώσεις ανώτερου Τούρκου αξιωματούχου στην ισραηλινή εφημερίδα Yediot Aharonot πως "οι δύο χώρες πρέπει τώρα να αποφύγουν την κλιμάκωση και να χαμηλώσουν τους τόνους της αντιπαράθεσης" και πως "μόλις αυτή η κρίση περάσει ο Ισραηλινός πρωθυπουργός θα είναι ευπρόσδεκτος στην Άγκυρα".

Το "μόνο" που ζητά η Τουρκία από το Ισραήλ είναι να ζητήσει συγνώμη και να αποζημιώσει τις οικογένειες των θυμάτων, επισημαίνεται στο εν λόγω δημοσίευμα.
Στην πραγματικότητα, όπως σημειώνεται, οι αντιφατικές δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας, ενώ δηλαδή ορισμένοι κοιτάζουν να κατευνάσουν τα πνεύματα, ορισμένοι άλλοι πυροδοτούν την ήδη έκρυθμη κατάσταση, είναι αποτέλεσμα των δύο συγκρουόμενων στρατοπέδων στην Τουρκία.
Από τη μια πλευρά, ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την επίθεση της 31ης Μαΐου για να ενισχύσει την δύναμη και τη θέση του κόμματος του πριν από το κρίσιμο για τον ίδιο δημοψήφισμα της 12ης Σεπτεμβρίου, από την άλλη πλευρά, όμως, ενυπάρχουν οι αυξανόμενες πιέσεις των ΗΠΑ, οι οποίες θέλουν να "κρατήσουν" την Τουρκία στο δικό τους στρατόπεδο ως αναπόσπαστο σύμμαχο.
Διότι είναι η πρώτη φορά στις σχέσεις των ΗΠΑ και της Τουρκίας που το Σώμα της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων πραγματοποίησε ειδική σύσκεψη για να εκτιμηθεί και να εξεταστεί το κατά πόσον η Τουρκία παρεκκλίνει της πολιτικής που όφειλε να ακολουθήσει.
Επίσης, μπορεί η Τουρκία να εξέλαβε ως δική της διπλωματική επιτυχία τη σύσταση διεθνούς ανεξάρτητης επιτροπής για τη διερεύνηση της ισραηλινής επίθεσης εναντίον του στολίσκου που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά εξεγέρθη με την προσέγγιση των ΗΠΑ, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ επικεντρώθηκε στη συμφιλίωση του Ισραήλ με την Τουρκία και έκανε απλώς συστάσεις για το πώς στο μέλλον θα μπορούσαν να αποφευχθούν τέτοιου είδους επεισόδια.
Η τουρκική εφημερίδα Hurriyet επισημαίνει πως "η φίλη της Χαμάς - κυβέρνηση της Τουρκίας δεν έχει την πολυτέλεια να δώσει στο λαό την εντύπωση ότι δέχθηκε κάτι λιγότερο από τη διεθνή ανεξάρτητη έρευνα για την επίθεση της 31ης Μαΐου η οποία αν μη τι άλλο θα καταδικάζει το Ισραήλ" και πως "εάν δεν επιτευχθεί συμβιβαστική λύση, η κατάσταση θα εξακολουθήσει να επιδεινώνεται".

Read more...

“Το… ενεργειακό κόλπο” της Τουρκίας στο Αιγαίο Το τρίγωνο Κρήτη-Κύπρος-Αίγυπτος είναι το νέο ενεργειακό Ελντοράντο της Μεσογείου


Συστηματική προσπάθεια ντε φάκτο εξαίρεσης του Καστελόριζου από τη χάραξη θαλασσίων ζωνών της Ελλάδας επιδιώκει η Τουρκία, θέλοντας να βάλει «πόδι» σε περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου οι οποίες εξελίσσονται σε νέο ενεργειακό Ελντοράντο, με τα μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου που ανακαλύπτονται και τα ακόμη μεγαλύτερα τα οποία πιθανολογείται ότι κρύβει ο βυθός της Ανατολικής Μεσογείου.

Η απουσία ολοκληρωμένης ενεργειακής πολιτικής στην Ελλάδα, αλλά κυρίως η πολική κατευνασμού που ακολουθείται έναντι της Αγκυρας όχι μόνο αφήνει ελεύθερο το πεδίο για την εκδήλωση της τουρκικής διεκδίκησης, αλλά οδηγεί σε πάγωμα κάθε σχέδιο έρευνας και μελλοντικά εκμετάλλευσης ενεργειακών πόρων που πιθανόν υπάρχουν σε ζώνες ελληνικής αρμοδιότητας και κυριαρχίας, υπό τον «φόβο» της ενδεχόμενης αντίδρασης της Αγκυρας.

Ενδεχόμενη εξαίρεση της επήρειας του Καστελόριζου θα έχει ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο και κρίσιμο κομμάτι της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) να παραχωρηθεί στην τουρκική ΑΟΖ, η οποία πλέον θα συνορεύει με την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο, ενώ σε αντίθετη περίπτωση η τουρκική ΑΟΖ δεν θα εκτείνεται προς τον νότο μέχρι την αιγυπτιακή.
Ηδη από το 2008 ο έγκυρος διεθνής οίκος I.H.S. (Information Handling Services) ενημέρωσε τις πετρελαϊκές εταιρείες με τη δημοσίευση χάρτη ότι η Τουρκία παραχωρούσε για 10 χρόνια στην κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ τέσσερις περιοχές βόρεια και βορειοδυτικά της Κύπρου αλλά και μια μεγάλη ερευνητική περιοχή η οποία εκτεινόταν από το Καστελόριζο μέχρι νότια της Κρήτης. Το 80% αυτής της περιοχής βρισκόταν μέσα στην ελληνική ΑΟΖ.
Τον Ιανουάριο του 2009 και αφού είχε προηγηθεί η ερευνητική αποστολή του Malene Ostervold, ο ίδιος διεθνής οίκος ο I.H.S. δημοσιοποίησε άλλον χάρτη που περιείχε μεν τις 4 περιοχές βορείως της Κύπρου αλλά είχε τροποποιηθεί η άλλη περιοχή με τρόπο ώστε να μην είναι τόσο προκλητική η «καταπάτηση» περιοχών της ελληνικής ΑΟΖ. Παρ’ όλα αυτά όμως και πάλι το 50% της περιοχής αυτής υπερκάλυπτε ελληνική ΑΟΖ. Επισήμως όμως δεν υπήρξε τότε αποτελεσματική ελληνική αντίδραση, ούτε προσπάθεια πρακτικής ματαίωσης των τουρκικών σχεδίων.
Νέες ανακαλύψεις
Η Ελλάδα εν όψει και των νέων ανακαλύψεων δεν πρέπει να μείνει έξω από το γενικότερο γεωπολιτικό παιγνίδι επισημαίνει ο δρ Ηλίας Κονοφάγος, σύμβουλο ενεργειακών επιχειρήσεων και τέως γενικό διευθυντή Ερευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων στα ΕΛΠΕ.
«Τίθεται το ερώτημα: Εχει η Ελλάδα τη δυνατότητα να προσελκύσει πετρελαϊκές εταιρείες για τον εντοπισμό, την ανακάλυψη και την αξιοποίηση των πιθανών κοιτασμάτων; Αρκεί να αναφέρουμε ότι ο φόρος υδρογονανθράκων στην Τουρκία είναι 22% και στην Ελλάδα 40%. Σε αυτό το φτωχό νομοθετικό περιβάλλον που συνοδεύεται και από την ανυπαρξία αρμόδιας Κρατικής Υπηρεσίας Υδρογονανθράκων, οι Εταιρείες Πετρελαίου δεν μπορούν να δείξουν και δεν δείχνουν κανένα επενδυτικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα?».
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ
«Δούρειοι ίπποι» το Πίρι Ρέις και το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος
Η αποστολή προ δύο ετών (Νοέμβριος του 2008) του νορβηγικού ερευνητικού σκάφους Malene Ostervold για πετρελαϊκές έρευνες σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου και εντός της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) καθώς και η πρόσφατη αποστολή στην ίδια περιοχή του Πίρι Ρέις αποτελούν μέρος συνολικότερου τουρκικού σχεδίου. Η Αγκυρα, πέραν του όποιου διακανονισμού υπάρξει για το θέμα της υφαλοκρηπίδας, έχει καταστήσει στρατηγική επιδίωξη τη μη συμπερίληψη του Καστελόριζου στη χάραξη των ΑΟΖ στην περιοχή.
Η ελληνική αντίδραση στις κινήσεις των σκαφών που διεξήγαγαν έρευνες για λογαριασμό της Τουρκίας στην περιοχή νοτίως του Καστελόριζου περιορίστηκε απλώς στις διπλωματικές διαμαρτυρίες. Η αντίδραση, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, έπρεπε να είναι διαφορετική σύμφωνα με τον σύμβουλο ενεργειακών επιχειρήσεων δρ Η. Κονοφάγο: «Σε παρόμοιες περιπτώσεις χώρες αντέδρασαν βάσει της διεθνούς πρακτικής και του διεθνούς δικαίου, όπως στην περίπτωση της Μάλτας το 2006.
Οταν η Λιβύη δημοσίευσε περιοχή προς παραχώρηση που μέρος της βρισκόταν εντός της ΑΟΖ της Μάλτας, η Μάλτα εντός μηνός δημοσίευσε αντίστοιχη προς παραχώρηση περιοχή που επικάλυπτε τη λιβυκή παραχώρηση. Το αποτέλεσμα ήταν να αναστείλουν και οι δύο χώρες κάθε περαιτέρω ενέργεια και να αρχίσουν συνομιλίες για τη διευθέτηση του θέματος», καταλήγει ο κ. Κονοφάγος.
Στη σκιά της κόντρας με την Αγκυρα
Η πρόταση συνεργασίας από τον Νετανιάχου
Τις έρευνες αλλά και τις άδειες εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων του Ισραήλ είχε αναλάβει η αμερικανική εταιρεία Noble Energy Ltd σε κοινοπραξία με ισραηλινές εταιρείες, ενώ στην ίδια αμερικανική εταιρία έχει ανατεθεί η άδεια για την έρευνα του παρακείμενου κυπριακού «Οικοπέδου 12» η «Cyprus A» όπως έχει ονομαστεί. Η Noble Energy σε χάρτη τον οποίο είχε παρουσιάσει στο Χιούστον αποτύπωνε ως εναλλακτικές οδούς μεταφοράς του φυσικού αερίου της περιοχής είτε με πλοία σε υγροποιημένη μορφή είτε με υποθαλάσσιο αγωγό προς την Ελλάδα η με αγωγό που από το Ισραήλ θα φθάνει στην Τουρκία και από εκεί θα εντάσσεται στο ευρύτερο δίκτυο αγωγών φυσικού αερίου, που αποτελεί και μια φθηνή λύση.
Η κρίση που ξέσπασε στις σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία υποχρεώνει το Τελ Αβίβ να είναι προετοιμασμένο για όλα τα ενδεχόμενα. Σε αυτό το πλαίσιο πιθανόν εντάσσεται και το δημοσίευμα των ισραηλινών ΜΜΕ ότι ο Β. Νετανιάχου πρότεινε στον Γ. Παπανδρέου την ιδέα κατασκευής υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου που θα συνδέει τις δύο χώρες και θα αποτελεί τον ασφαλή τρόπο εξαγωγής ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου στην ελληνική και στην ευρωπαϊκή αγορά.

Το τρίγωνο Κρήτη-Κύπρος-Αίγυπτος. Το νέο ενεργειακό Ελντοράντο της Μεσογείου.

Ο ενεργειακός πυρετός στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου δεν πρόκειται να περιοριστεί το επόμενο διάστημα, όπου θα συνεχιστούν το τελευταίο τρίμηνο του 2010 οι έρευνες της εταιρείας Noble Energy Ltd στο κοίτασμα Λεβιάθαν που με το σύμπλεγμα των κοιτασμάτων Ταμαρ (με διαπιστωμένα ανακτήσιμα αποθέματα 240 δισ. m3) και το Νταλιτ (με απολήψιμα αποθέματα 15 δισ. m3), αποτελούν μία από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων την τελευταία διετία.
Το κοίτασμα «Cyprus A» με πιθανά αποθέματα 300 δισ. m3, αποτελεί μια «ενότητα» με το Λεβιάθαν του οποίου τα πιθανά ανακτήσιμα αποθέματα φθάνουν τα 450 δισ. m3 φυσικού αερίου.

Μελέτες

Σύμφωνα πάντως με τον δρ Ηλία Κονοφάγο, σύμβουλο ενεργειακών επιχειρήσεων και τέως γενικό διευθυντή Ερευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων στα ΕΛΠΕ, οι πρώτες μελέτες έγκυρων διεθνών οίκων που αφορούν περιοχές «νότια και νοτιοδυτικά της Κύπρου, δείχνουν την ύπαρξη σοβαρών δυνατοτήτων ανακάλυψης παρόμοιων γιγαντιαίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη μείζονα περιοχή μεταξύ Κρήτης – Κύπρου – Αιγύπτου, που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν την Ευρώπη.

Παρά το μεγάλο θαλάσσιο βάθος των κοιτασμάτων, οι διαπιστωθείσες εξαιρετικά υψηλές πιέσεις και παροχές φυσικού αερίου ανά γεώτρηση προδικάζουν ένα αρκετά χαμηλό κόστος ανάπτυξης και παραγωγής στην περιοχή, χωρίς παρουσία πολυδάπανων θαλάσσιων πλωτών εξεδρών» επισημαίνει ο Ελληνας ειδικός.

Οι πληροφορίες αυτές δίνουν άλλη διάσταση στο «ενδιαφέρον» της Τουρκίας να υφαρπάξει μέρος της ελληνικής ΑΟΖ στην περιοχή του Καστελόριζου. Τα τεράστια αυτά αποθέματα που αγγίζουν το 1 τρισ. m3 φυσικού αερίου είναι προφανές ότι όχι μόνο καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες της Κύπρου και του Ισραήλ αλλά μπορεί να αποτελέσουν εναλλακτική πηγή ενεργειακών πόρων για την Ευρώπη.

Το γεγονός μάλιστα ότι μεγάλη αμερικανική εταιρεία και άλλες ισραηλινών συμφερόντων εταιρείες εμπλέκονται στην έρευνα και εκμετάλλευση των μεγάλων αυτών κοιτασμάτων δημιουργεί μια «ασπίδα» και για την ίδια την Κύπρο η οποία δέχεται διαρκείς απειλές από την Τουρκία.

Πηγή: Εθνος της Κυριακής

Read more...

Θετική για τη μεταφορά αμερικανικού εξοπλισμού στο Ιράκ η Τουρκία


Θετική επί της αρχής για τη μεταφορά μη πολεμικού αμερικανικού εξοπλισμού και τεχνικών συστημάτων από το έδαφος της Τουρκίας στο Ιράκ δηλώνει η τουρκική κυβέρνηση.

Η εξέλιξη αυτή, σημειώθηκε μερικές ώρες μετά την επίσκεψη που πραγματοποίησε στην Άγκυρα ο ανώτερος επιτελικός αξιωματικός των ΗΠΑ, ναύαρχος Μάικ Μούλεν και τις επαφές που είχε με τη νέα ηγεσία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Read more...

Πρωινή επίσκεψη των τουρκικών μαχητικών – Μετρούν τους χρόνους αντίδρασης της Π.Α.


Πρωινές ανησυχίες απέκτησε η τουρκική Αεροπορία στο Αιγαίο: Επί δύο συνεχείς ημέρες, χθες και σήμερα, προσπάθησαν να αιφνιδιάσουν την Π.Α. εισερχόμενοι στο Αιγαίο με σχηματισμούς στις 08.00 το πρωί και όχι μεταξύ 09.00-10.00 όπως επιχειρούν τόσα χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι πιλότοι τους εφαρμόζουν τα δυτικό «ωράριο» και ξεκινούν την βάρδια τους (εκτός από τα αεροσκάφη επιφυλακής) στις 09.00 το πρωί, ποτέ πριν (οι έλληνες συνάδελφοί τους ξεκινούν την εργάσιμη ημέρα του στις 07.30).

Και δεν υπήρχε κάποια άσκηση που να δικαιολογεί τέτοια δραστηριότητα ενωρίτερα. Κύκλοι της Π.Α. εκτιμούν ότι έγινε στο πλαίσιο δοκιμών ετοιμότητας της Π.Α., να δούν δηλαδή τους χρόνους αντίδρασης της ελληνικής πλευράς.
Κάτι ανάλογο με παραβιάσεις και παραβάσεις είχαμε και πριν μερικούς μήνες όιταν εισήλθαν στο Αιγαίο … Κυριακή, κάτι που επίσης ποτέ μέχρι τότε δεν έκαναν.
Σημειώνεται ότι στο πόλεμο των Έξι Ημερών η ισραηλινή Αεροπορία επιτέθηκε στα αιγυπτιακά αεροδρόμια ακριβώς στις 07.45, ένα τέταρτο πριν βρεθούν στις θεσεις τους οι επιτελείς των Αιγυπτίων που έπιαναν δουλειά στις 08.00 και την ώρα της επίθεσης ήταν κολλημένοι στο απίστευτο μποτιλιάρισμα του Καίρου!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Παντουρκικό πανηγύρι στην Κωνσταντινούπολη


Η Τουρκία πιστή στην παντουρανική της φαντασίωση θα φιλοξενήσει σε λίγες ημέρες σύναξη τουρκόφωνων κρατών.
Έτσι, η πρώτη συνέλευση του Συμβουλίου Συνεργασίας Τουρκόφωνων Κρατών πρόκειται να λάβει χώρα στην Κωνσταντινούπολη στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες η συνάντηση θα γίνει στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο αφού σε αυτή θα παραστούν αρχηγοί κρατών.

Έτσι από την φιλοξενούσα χώρα θα συμμετάσχει ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ, από το Αζερμπαϊτζάν ο πρόεδρος Ιλχάν Αλίγιεφ, από το Καζακστάν ο πρόεδρος Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, η πρόεδρος της Κιργιζίας Ρόζα Οτουνμπάγιεβα και ο πρόεδρος του Τουρκμενιστάν Γκουρμπανγκούλι Μπερντιμουκχαμέδοφ.

Ουσιαστικά το μόνο ερώτημα που απομένει είναι εάν θα συμμετάσχει το Ουζμπεκιστάν συμμετάσχει και σε τι επίπεδο.
Είναι σαφές η Άγκυρα παράλληλα με την Νεοθωμανική της αυτοκρατορική πολιτική στην ανατολική Μεσόγειο έχει θρέφει και μία Τουρανομογγολική ιδεολογική φαντασίωση η οποία θα τη βοηθήσει να ακολουθήσει τα χνάρια του… Τζένκινς Χάν στην Ευρασιατική στέπα. Ουδείς φυσικά ασχολείται με την «λεπτομέρεια» πως το συγκεκριμένο ιδεολόγημα αναπτύχθηκε με τη βοήθεια της Δύσης στις αρχές της δεκαετίας του 90 και κατέρρευσε λίγα χρόνια αργότερα τόσο από την Τουρκική αντικειμενική αδυναμία για τέτοιου είδους σχέδια, όσο και από την Ρωσική αντίδραση αλλά και από τις καλώς εννοούμενες φιλοδοξίες άλλων τουρκόφωνων κρατών όπως του Ουζμπεκιστάν αναφορικά με την αύξηση του περιφερειακού τους ρόλου.

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP