Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

ΔΙΠΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΔΗΜΟΥ ΙΑΣΜΟΥ...Η χαρά του Καδή Ισμέτ που αναλαμβάνει, η πίκρα του Κυριάκου Αμούτζα που αποχωρεί



Επιθέσεις από τον απερχόμενο δήμαρχο σε πολιτεία και νομαρχία για τη δομή του Καλλικράτη στον Ίασμο, αλλά και στον Τούρκο πρόξενο για την τακτική «Τούρκος ψηφίζει Τούρκο»

Το χαμόγελο του νέου δημάρχου Καδή Ισμέτ και η πίκρα του απερχόμενου δημάρχου Κυριάκου Αμούτζα, ήταν τα δύο αντικρουόμενα στοιχεία που κυριάρχησαν στη χθεσινή τελετή ορκωμοσίας του νέου δημοτικού συμβουλίου Ιάσμου. Στο πνευματικό κέντρο του Ιάσμου φιλοξενήθηκε η τελετή που ήταν σύντομη και ουσιαστική, αλλά επισκιάστηκε από τις σκληρές δηλώσεις του απερχόμενου δημάρχου.

Ο κ. Ισμέτ πρώτος από του βήματος απευθύνθηκε σε συμβούλους, συνεργάτες, εργαζομένους στο δήμο και δημότες, λέγοντας: «Κάνουμε μια νέα αρχή. Κάθε αρχή είναι δύσκολη, αλλά πιστεύω πως έχουμε τις δυνατότητες, την εμπειρία και τη δύναμη να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Ο δήμος Ιάσμου έχει τις δυνατότητες να πάει μπροστά και εμείς από την μεριά μας ορκιστήκαμε και θα καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να πάμε τον τόπο μπροστά και να έχουμε την ανάπτυξη και την ευημερία που ζητούν οι δημότες». Ο νεοεκλεγείς δήμαρχος κ. Καδή Ισμέτ, εστίασε στις αλλαγές που επιφέρει η διοικητική μεταρρύθμιση, στην αυτοδιοίκηση κι ειδικότερα στη διοίκηση και τη λειτουργία των Δήμων. Τέλος ευχήθηκε στο νέο δημοτικό συμβούλιο και στο σύνολο των συμβούλων των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων του νέου Δήμου, «καλή δύναμη», επισημαίνοντας ταυτόχρονα «αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να καταβάλλουμε ο καθένας μας κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να πάμε πιο μπροστά αυτό τον τόπο»

Το κάλεσμα του Καδή Ισμέτ προς τον απερχόμενο δήμαρχο να απευθύνει χαιρετισμό βρήκε τον κ. Αμούτζα να ταλαντεύεται για το αν θέλει να μιλήσει ή όχι και με ζωγραφισμένη την απογοήτευση στο πρόσωπό του. Τελικά ανέβηκε στο βήμα όπου είπε τα εξής: «Εγώ και οι συνεργάτες μου θα είμαστε στο πλευρό του νέου δημάρχου, γιατί θέλει πάρα πολύ δουλειά και τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Θα παλέψουμε για το καλό όλων των δημοτών, γιατί εκτιμούμε ότι δεν μας χωρίζει τίποτα. Θα στηρίξουμε με νύχια και με δόντια ό,τι καλό είναι για τον δημότη που δεν τον χωρίζουμε ούτε σε χριστιανό, ούτε σε μουσουλμάνο». Στις δηλώσεις στη συνέχεια ο κ. Αμούτζας συμπλήρωσε «παραδίδουμε ένα δήμο υγιή, οικονομικά εύρωστο, που δεν χρωστάει τίποτα. Δυστυχώς ή ευτυχώς τα πράγματα ήρθαν έτσι και ο Καλλικράτης άφησε 5000 ανθρώπους έξω από το παιχνίδι της εξουσίας. Θέλω να πω ότι όλοι οι σύμβουλοι του συνδυασμού μου που έχουν 1000 σταυρούς βρέθηκαν στην αντιπολίτευση.

Στην συμπολίτευση δεν εκλέχτηκε κανείς χριστιανός. Δεν θέλω να βγάλω πίκρα, άλλωστε είναι η ημέρα των νικητών και πρέπει μόνο οι νικητές να μιλούν. Θα θέλαμε όμως σε αυτή την ορκωμοσία να ήταν ο εκπρόσωπος του ελληνικού κράτους, ο εκπρόσωπος της Νομαρχίας, θα ήθελα να ήταν και ο Τούρκος Πρόξενος με τη χαρακτηριστική φράση «Τούρκος ψηφίζει Τούρκο» για να δει πως είναι τα πράγματα μέσα στην αίθουσα του πνευματικού κέντρου του δήμου Ιάσμου»…

Με το τέλος των χαιρετισμών, πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία του νέου δημάρχου, των δημοτικών συμβούλων, των συμβούλων των δημοτικών και τοπικών κοινοτήτων του δήμου Ιάσμου και ακολούθησε η υπογραφή των σχετικών πρακτικών.

ΕΦ. Ο ΧΡΟΝΟΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:

Γενικά το κλίμα, σύμφωνα με έγκυρες πηγές, στην παραπάνω συγκέντρωση ήταν βαρύ. Η πικρία και η απογοήτευση ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των ανθρώπων της αντιπολίτευσης του απερχόμενου δημάρχου Ιάσμου Κυριάκου Αμούτζα. Τα πρόσωπα σκυθρωπά, το χαμόγελο έλειπε, τα χείλη σφιχτά, οι καρδιές πέτρα....

Με αυτά και αυτά θα θέλαμε να προσθέσουμε μία φράση στην όλη ιστορία που και τυπικά έκλεισε προχθές (30/12/10):

Άργησες δήμαρχε...άργησες

Read more...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΤΕΡΝΤΙΜΑΝ


Ο πρόεδρος του Συλλόγου αποφοίτων της ΕΠΑΘ Ροδόπης-Έβρου Μεχμέτ Ντερντιμάν αναφέρθηκε στις δηλώσεις που έκανε τις τελευταίες μέρες ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ξάνθης Τσετίν Μάνταντζη πως ¨Στηρίζω μέχρι τέλους το μικτό μοντέλο λειτουργίας στην ΕΠΑΘ¨. Με το μάτι ενός εκπαιδευτικού, με την εμπειρία χρόνων και χωρίς να κατηγορεί κανέναν, αξιολόγησε το γεγονός στην εφημερίδα Μπιρλίκ. Ο Ντερντιμάν κάνει έκκληση προς τους βουλευτές να λάβουν υπόψιν τους τις ευαισθησίες της μειονότητας στο θέμα της εκπαίδευσης, ενώ αναφέρει πως είναι ανάγκη οι βουλευτές να έρθουν σε διαβούλευση με τους φορείς, με τους πρόεδρους τους συλλόγων και εκπροσώπους της μειονότητας, και να κινηθούνε ανάλογα.

Κύριε Ντερντιμάν, η μειονοτική εκπαίδευση για χρόνια συζητούνταν και ακόμη συζητείται. Εσείς τι λέτε ; Ποια απάντηση θα δίνατε ;

¨Για χρόνια είχαμε τα σχετικά με την ΕΠΑΘ (Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης) αιτήματα μας. Εδώ και 15 χρόνια συνεχώς, λέμε στο Υπουργείο Παιδείας πως πρέπει να είναι η ΕΠΑΘ. Μεταξύ των αιτημάτων μας είναι και η μετατροπή της ΕΠΑΘ σε πανεπιστημιακή σχολή 4ετούς φοίτησης. Να αποτελεί μια αυτόνομη σχολή. Να μπαίνουν σε αυτήν μόνο τα παιδιά της μειονότητας. Οι ακαδημαϊκοί που θα διδάσκουν την τουρκική γλώσσα και το Ισλάμ, να έρχονται από την Τουρκία. Δηλαδή όταν λέμε από την Τουρκία, εννοούμε να έρθουν Τούρκοι καθηγητές και να κάνουνε αυτά τα μαθήματα. Όμως το Υπουργείο Παιδείας επί χρόνια δεν ενέσκηψε με ευαισθησία στο θέμα. Τον τελευταίο καιρό εμείς ως συνδικάτο μεταφέραμε διαρκώς στο Υπουργείο Παιδείας την άποψη πως η ΕΠΑΘ πλέον πρέπει να προστεθεί σε ένα πανεπιστήμιο. Εντέλει κατά τους θερινούς μήνες πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή μια εκδήλωση με θέμα το χτες, το σήμερα και το αύριο της ΕΠΑΘ. Στην εκδήλωση φυσικά ο καθένας εξέφρασε την άποψη του. Δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι εμείς πριν την εκδήλωση ως συνδικάτο προβήκαμε σε κάποιες κινήσεις και κάναμε κάποιες επισκέψεις σε μειονοτικούς φορείς και συλλόγους. Σε αυτές τις επισκέψεις συζητήσαμε για το πώς πρέπει να είναι η ΕΠΑΘ, και καταλήξαμε σε συμφωνία. Σε αυτές τις επισκέψεις μας επισκεφτήκαμε τους συλλόγους μας και πήραμε τις απόψεις τους. Φυσικά και σε αυτή τη συμφωνία με τους φορείς και τα άτομα συμπεριλαμβάνονταν και οι βουλευτές μας. Καθίσαμε και γράψαμε το πώς πρέπει να είναι η ΕΠΑΘ, το πώς πρέπει να είναι η μειονοτική εκπαίδευση, και υπό την μορφή υπομνήματος και με την υπογραφή των βουλευτών μας την παρουσιάσαμε στην Θάλεια Δραγώνα.¨

Κύριε πρόεδρε, τι έγραφε αυτή η αναφορά, ποια ήταν τα αιτήματα σας ;

¨Έγραφε το πώς πρέπει να είναι η ΕΠΑΘ στο επόμενο διάστημα. Όπως ανέφερα λίγο πριν πρέπει να είναι μια πανεπιστημιακή σχολή 4ετούς φοιτήσεως. Πρέπει να ενταχθεί στο πανεπιστήμιο. Στην ΕΠΑΘ θα μπορούνε να μπαίνουν μόνο φοιτητές από την μειονότητα. Οι ακαδημαϊκοί που θα διδάξουν την τουρκική γλώσσα και την Ισλαμική θρησκεία θα έρθουν από την Τουρκία. Μάλιστα εγώ στην ομιλία μου είχα υπογραμμίσει πως θα πρέπει και τα βιβλία που θα διδάσκονται στην ΕΠΑΘ να έρχονται από την Τουρκία. Μάλιστα αν είναι δυνατόν να ενταχθεί και η σχολή στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Αυτό το είχαμε ζητήσει, για να μπορούνε οι τελειόφοιτοι να κάνουν την πρακτική τους στα μειονοτικά σχολεία. Βλέπετε ότι η εκπαίδευση είναι μια δουλειά που καταρχάς απαιτεί υπευθυνότητα. Όταν λοιπόν μιλά για την εκπαίδευση κάποιος που δεν αντιλαμβάνεται από εκπαίδευση, τότε προκαλείται χάος στην μειονοτική εκπαίδευση. Για αυτό εμείς πάντα λέγαμε το εξής. Αν το κράτος μας επιθυμεί να συμβάλει πραγματικά στην μειονοτική εκπαίδευση, αν θέλει να την βελτιώσει, πρέπει οπωσδήποτε να λάβει υπόψιν του τα θέματα που παρέθεσα παραπάνω. Διαφορετικά μιλάμε συνέχεια, χωρίς όμως να μπορούμε να φτάσουμε σε αποτέλεσμα. Στο σημείο που έχουμε φτάσει σήμερα πρέπει να αναφέρω το εξής. Στην αναφορά που είχαμε συμφωνήσει, υπήρχαν οι υπογραφές όλων. Υπήρχαν και οι υπογραφές των βουλευτών μας. Όλοι είχαν συμφωνήσει σε αυτά . Αν σήμερα οι βουλευτές βγαίνουν και ισχυρίζονται τα αντίθετα, τότε γιατί υπέγραψαν την αναφορά που είχαμε παραδώσει ;

Κύριε πρόεδρε, αυτήν την αναφορά στην οποία όλοι συμφώνησαν και υπέγραψαν, ζητήσατε από τους βουλευτές να την μεταφέρουν στην κυβέρνηση και στο σχετικό υπουργείο ;


Πολλές φορές το ζητήσαμε. Εμείς πάντα συνεργαζόμασταν με τους βουλευτές. Εγώ προσωπικά συνέχεια ενοχλούσα τους βουλευτές μας. Και εμείς στέλναμε τα αιτήματα μας, αλλά και μέσω αυτών τους παραδίδαμε προφορικές και γραπτές αναφορές για να τις μεταφέρουν στις αρμόδιες αρχές. Και από εκείνους, ζητούσαμε ως βουλευτές να μεταφέρουν τα αιτήματα μας στις αρμόδιες αρχές.

Μπορέσατε να πάρετε απάντηση ;

¨Δεν μπορέσαμε να πάρουμε κάποια απάντηση με αυτόν τον τρόπο, ούτε υπάρχει βέβαια καμία γραπτή απάντηση. Εγώ, ως Μεχμέτ Ντερντιμάν, επειδή παρακολουθώ αδιάκοπα τις εξελίξεις στα θέματα της μειονοτικής εκπαίδευσης, ένιωθα ότι στο χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Παιδείας υπάρχει ένα μοντέλο για την μειονοτική εκπαίδευση και την ΕΠΑΘ. Γι’ αυτό πάντα τους έλεγα: «έχετε στο χαρτοφυλάκιό σας ένα νέο εκπαιδευτικό πρότυπο. Εντάξει είναι ωραίο, αλλά δεν θα το δεχθούν τα μέλη της μειονότητας».

Την ΕΠΑΘ θα πρέπει να δούμε από αυτήν την οπτική γωνία: Το 1968 κάνεις ένα λάθος. Ιδρύεις δηλαδή την ΕΠΑΘ με λανθασμένη μορφή με την οποία απασχολείς τη μειονότητα επί 42 χρόνια. Το 1987 δεν κλείνεις τις Ακαδημίες αλλά τις ενσωματώνεις στα πανεπιστήμια αφήνοντας τελικά την ΕΠΑΘ εκτός. Αν τώρα έρθεις το 2010 και κάνεις τρίτο λάθος θα διαλύσεις την ΕΠΑΘ. Αυτό που λέω δηλαδή είναι ότι, αν το κράτος βγάλει κάποια απόφαση σχετικά με την ΕΠΑΘ θα πρέπει να σκύψει πάνω στο θέμα αυτό με ευαισθησία. Εννοείται ότι, εφόσον το θέμα αυτό αφορά στη μειονότητα, θα πρέπει φυσικά το κράτος να ακούσει τη μειονότητα. Η σωστή πρακτική θα ήτανε νε ληφθούν υπόψη όλα τα αιτήματα της μειονότητας και να ληφθεί απόφαση με βάση αυτά. Η απόφαση δεν πρέπει να βγει μόνο βάσει αυτών που λένε οι βουλευτές μας διότι δεν είναι αυτοί υπεύθυνοι για την εκπαίδευση. Οι βουλευτές είναι υποχρεωμένοι μόνο να προωθούν τα αιτήματα της μειονότητας στις αρμόδιες Αρχές. Διότι, όταν γίνεται ένα λάθος είναι πολύ δύσκολο μετά να το διορθώσεις.

Ο βουλευτής κύριος Μάντατζη δήλωσε σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό: «Εγώ προσωπικά είμαι σύμφωνος και υποστηρίζω την είσοδο και Ελλήνων σπουδαστών στην ΕΠΑΘ». Αυτή η δήλωση και η επιθυμία που εξέφρασε δεν είναι αντίθετες με τα δικά σας αιτήματα;

Αυτό το μεικτό μοντέλο είναι εκ διαμέτρου αντίθετο με τα δικά μας αιτήματα. Δεν μπόρεσα ακόμα να καταλάβω ποιος είναι ο λόγος που ξεκίνησε να συζητιέται αυτό το μοντέλο που υποστηρίζει ο βουλευτής μας. Εμείς ως μειονότητα έχουμε κάποιο δικαίωμα. Εάν το κράτος έχει όντως καλές προθέσεις η σχολή που θα ιδρυθεί θα είναι αυτόνομη. Εάν ληφθούν υπόψη η συνθήκη της Λοζάννης, καθώς και άλλες συμφωνίες επί πολιτισμικών θεμάτων και πρωτόκολλα, η σχολή θα έχει μια μορφή αποδεκτή και από τις δύο πλευρές. Πιστέψτε με, ακόμα δεν έχω καταλάβει το λόγο που σηκώνονται σήμερα και εκφράζουν την ανάγκη να ιδρυθεί ένα μεικτό μοντέλο. Έχω μια μεγάλη περιέργεια: εάν υποθέσουμε ότι εφαρμόζεται αυτό το μεικτό μοντέλο, οι Έλληνες απόφοιτοι αυτού πού και σε ποια σχολεία θα διοριστούν; Καταλαβαίνουμε ότι οι απόφοιτοι της μειονότητας θα διοριστούν, όπως είπε και ο Τσετίν Μάντατζη, στα σχολεία της μειονότητας. Οι απόφοιτοι της πλειονότητας που θα διοριστούν; Αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα; Πού και σε ποια σχολεία θα διορισθούν;

Εάν τεθεί εμπόδιο στο διορισμό τους, αυτό δεν αποτελεί καταπάτηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων; Οι Έλληνες δάσκαλοι που θα αποφοιτήσουν από τη σχολή, όπως είναι λογικό, θα καταφύγουν στη δικαιοσύνη κάνοντας χρήση των δικαιωμάτων τους. Φοίτησα και αποφοίτησα από τη συγκεκριμένη σχολή, άρα όπως κάθε Έλληνας πολίτης, θέλω κι εγώ να διοριστώ. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι τα ελληνικά δικαστήρια θα το λάβουν οπωσδήποτε αυτό υπόψη τους και θα αποφανθούν υπέρ του αιτήματος αυτού. Ο Νίκος και η Μαρία θα διορισθούν σε μειονοτικό σχολείο για να διδάξουν την τουρκική διδακτέα ύλη. Το γεγονός αυτό είναι λάθος σύμφωνα με τις δικές μας απόψεις για την εκπαίδευση. Προσέξτε, το τονίζω αυτό. Οι δάσκαλοι που θα διδάξουν τούρκικα θα πρέπει να έχουν αυτή τη γλώσσα ως μητρική και να τη γνωρίζουν καλά. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί θα πρέπει οπωσδήποτε να προέρχονται από τη μειονότητα.

Συνεπώς, δεν μπορώ να ξέρω ούτε και καταλαβαίνω γιατί ο βουλευτής μας υποστηρίζει αυτό το μοντέλο. Συναντηθήκαμε αμέτρητες φορές με τους βουλευτές. Ποτέ δεν αποδέχθηκαν αυτό το μοντέλο. Πώς τώρα αυτό εμφανίστηκε, δυσκολεύομαι να το καταλάβω. Κατά τη διάρκεια των συναντήσεών μας, εμείς αναφερόμασταν σε αυτό το μεικτό μοντέλο γιατί ήταν κάτι στο οποίο αναφέρονταν συχνά οι αρμόδιοι. Εμείς και οι βουλευτές μας πάντα λέγαμε ότι αυτό το μοντέλο δεν θα γίνει αποδεκτό. Τώρα τι συνέβη και οι βουλευτές το υποστηρίζουν δυσκολεύομαι να το καταλάβω.

Κλείνοντας αγαπητέ πρόεδρε τι θα προτείνατε;

Προτείνω το εξής. Το θέμα της εκπαίδευσης δεν είναι δουλειά που θα την κάνουν οι βουλευτές μόνοι τους. Το ζήτημα της εκπαίδευσης είναι πολύ ευαίσθητο. Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να ιδρυθούν επιτροπές και έπειτα να ορισθεί μια διαδικασία κατά την οποία θα συζητηθεί το θέμα και θα φτάσει στη Συμβουλευτική επιτροπή της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης. Εκεί θα συζητηθεί με τους αντιπροσώπους άλλων οργανώσεων και μετά από διαβουλεύσεις θα ενημερωθούν οι βουλευτές μας για τις θέσεις μας και θα τις μεταφέρουν στα αρμόδια υπουργεία. Εγώ, ως πρόεδρος σωματείου, προτίθεμαι αυτό να το κάνω αμέσως. Εξάλλου το θέμα θα το θέσουμε στη συνεδρίαση της Συμβουλευτικής επιτροπής. Στην επόμενη συνεδρίαση της Συμβουλευτικής επιτροπής το πρώτο θέμα είναι νομίζω αυτό των μουφτήδων και δεύτερο είναι της ΕΠΑΘ διότι είναι δύο θέματα πολύ σημαντικά για τη μειονότητα. Τα ζητήματα αυτά αποτελούν για εμάς κόκκινη γραμμή και τα θεωρούμε πολύ ουσιώδη. Θα πρέπει να σκύψουμε πάνω τους με ευαισθησία.

Κλείνοντας, οι εκπαιδευτικοί που έχουν αποφοιτήσει από την ΕΠΑΘ θα ζητήσουμε όσο το δυνατόν πιο σύντομα ραντεβού με τον διευθυντή του υπουργείου. Εμείς δεν καθόμαστε άπραγοι στο θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης. Ως σωματείο κάνουμε ό, τι περνά από το χέρι μας. Θα συναντηθούμε πάλι με άλλους οργανισμούς και θα αποφασίσουμε για το πώς θα πρέπει να διαμορφωθεί η κατάσταση από εδώ και στο εξής. Σε καμία περίπτωση δεν θα ξοδέψουμε άσκοπα το χρόνο μας. Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε αυτό που πρέπει για τη μειονοτική εκπαίδευση και να μην αμφιβάλλει κανείς ότι θα το κάνουμε. Είμαστε αποφασισμένοι να ψάξουμε το δίκιο μας μέσω διαφόρων οδών εντός συνόρων και σε διεθνές επίπεδο για να ικανοποιήσουμε τα αιτήματά μας. Μιλάνε για καταπάτηση του Συντάγματος. Κι εγώ όμως έχω κάποια δικαιώματα που μου παραχωρήθηκαν από τη συνθήκη της Λοζάννης. Το σχολείο μου θα πρέπει να είναι αυτόνομο. Θα πρέπει να απευθύνεται ακριβώς σε εμένα. Δεν ήμουν εγώ αυτός που υπέγραψε την συνθήκη της Λοζάννης. Αυτοί την υπέγραψαν. Συνεπώς έχω αυτό το δικαίωμα. Ζητώ το δικαίωμά μου. Αυτό πρέπει να γίνει οπωσδήποτε. Η μορφή της ΕΠΑΘ μέχρι σήμερα δεν αποτελούσε παράβαση του Συντάγματος; Τότε πώς λειτουργούσε; Βέβαια, αυτή τη στιγμή μιλάνε για ένα μικτό μοντέλο που δεν έχει επισημοποιηθεί. Αυτό το μικτό μοντέλο δεν αποτελεί καταπάτηση του Συντάγματος; Δεν αποτελεί καταπάτηση της συνθήκης της Λοζάννης; Ναι, αποτελεί καταπάτηση και της συνθήκης της Λοζάννης και του Συντάγματος. Δεν καταλαβαίνω πώς ένα βουλευτής υποστηρίζει ένα τέτοιο μοντέλο. Κι αν πρέπει θα ρωτήσω για ακόμα μια φορά: πώς προέκυψε αυτή η ανάγκη για ένα μικτό μοντέλο;

Τελειώνοντας, θα ήθελα από εδώ να πω στους βουλευτές μας το εξής: Ας έρθουν πάλι να καθίσουν μαζί μας σε ένα τραπέζι να συζητήσουμε με την πρέπουσα ευαισθησία και να αποφασίσουμε όλοι μαζί για τις κινήσεις μας από εδώ και πέρα. Να πάμε έπειτα στο υπουργείο Παιδείας και να πούμε «ορίστε, εμείς πήραμε τη συγκεκριμένη απόφαση και έτσι θέλουμε να γίνουν τα πράγματα». Όχι μόνο με εμάς, να συζητήσουν με όλους τους συλλόγους και με όλα τα ιδρύματα της μειονότητας και μετά να αποφασίσουν. Είναι λάθος να βγαίνεις και να λες ότι υποστηρίζεις το συγκεκριμένο μοντέλο χωρίς να ξέρεις καλά τι περιλαμβάνει. Οι βουλευτές μας θα πρέπει να εγκαταλείψουν αυτές τις λανθασμένες θέσεις γιατί η εκπαίδευση είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα.

Σχόλιο : Απόλυτα σύμφωνος με την γραμμή του τουρκικού προξενείου ο κύριος Ντερντιμάν. Μα απόλυτα!

Read more...

ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ....


Εκδόθηκε το βιβλίο ¨Τα τζαμιά της Κομοτηνής και οι αυλές τους¨

To επί μακρόν συζητούμενο στην κοινή γνώμη και αναμενόμενο βιβλίο βγήκε.

Η πτυχιακή εργασία του ιστορικού Ορχάν Ισμαίλ ¨Τα τζαμιά της Κομοτηνής και οι αυλές τους¨ εκδόθηκε από το ΒΑΤΤΑΜ (Κέντρο Έρευνας Τούρκων Δυτικής Θράκης).

Στο βιβλίο που αποτελείται από 96 σελίδες, γίνεται λόγος για την απογραφή του πληθυσμού της Κομοτηνής στα χρόνια των Οθωμανών το 1530, περιγράφονται οι 17 συνοικίες της, και η κοινωνική ζωή των ανθρώπων που ζούσαν εδώ. Επίσης υπάρχει μεγάλη αναφορά και την ιστορία της Κομοτηνής. Αναφέρονται σχετικά με τα τζαμιά, πότε και από ποιόν κατακευάστηκαν, σε ποιόν ανήκουν οι τάφοι που είναι στις αυλές των τζαμιών, ενώ μεταφράστηκαν και οι επιγραφές που υπήρχαν σε αυτούς.

Εφ. Μπιρλίκ 2-1-2011

Read more...

Η Αθήνα πάει πάσο στην Άγκυρα


Το παιχνίδι για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, κα­θώς υπόσχεται τεράστια κέρδη, αρχίζει και γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο για όσους παίκτες είναι (ή αισθάνονται) μικροί και αναποφάσιστοι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αναποφασιστικότη­τας, η ελληνική κυβέρνηση, η οποία έχει ήδη δη­λώσει... αρμοδίως ότι «πάει πάσο» σε ό,τι έχει να κάνει με τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή του Καστελόριζου. Η Λευκωσία, αντίθετα, προχώρησε την περασμένη εβδομάδα σε συμφω­νία με το Ισραήλ για την οριοθέτηση της Αποκλει­στικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), σε μια περιοχή όπου ήδη έχουν βρεθεί μεγάλα κοιτάσματα φυσι­κού αερίου, προκαλώντας την έντονη αντίδραση και τις απειλές της Τουρκίας.

«Έτοιμη για όλα»

Λίγες μέρες πριν ανακοινωθεί η συμφωνία με­ταξύ Κύπρου και Ισραήλ, στις 14 Δεκέμβρη, ο υπουργός Επικρατείας της Τουρκίας Εγκεμέν Μπαγκίς (γνωρίζοντας προφανώς ότι οι διαβου­λεύσεις Τελ Αβίβ και Λευκωσίας καρποφορούν) έσπευσε σε συνέντευξή του σε κυπριακή εφημε­ρίδα («Σημερινή») να διατυπώσει ευθέως τις τούρ­κικες απειλές:

«Η Τουρκία» είπε «είναι έτοιμη για όλα» και συ­μπλήρωσε πως «ο δρόμος της Τουρκίας προς την Ε.Ε. είναι προφανές ότι δεν περνάει από την Κύ­προ. Δεν αρέσουν οι απειλές στην Τουρκία».

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Τούρκος αξιωματού­χος «τα έχωσε» ακόμη και στον πλέον ένθερμο οπαδό της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, τον Έλληνα πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, για τις πά­γιες δηλώσεις του, σύμφωνα με τις οποίες, αν δεν υπάρξει λύση στο Κυπριακό, δεν μπορούν να ομαλοποιηθούν ούτε και οι σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας.

Προφανώς ο Μπαγκίς και η Άγκυρα περιμένουν κάτι παραπάνω από την ελληνική κυβέρνηση. Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν αρκεί ότι η Αθήνα «κάνει το παγόνι» και δεν διεκδικεί το μερίδιο της ΑΟΖ που αναλογεί στη χώρα εξαιτίας της ύπαρξης του Κα­στελόριζου («γαμώ την ατυχία μου» θα σκέφτεται ο Δρούτσας) στην περιοχή.

Παρ’ ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει πάει πάσο και έχει διαβεβαιώσει υπογείως τους Τούρκους ότι δεν παίζει στην περιοχή για να μην περιπλέξει τη διαδικασία της μοιρασιάς (50-50) του Αιγαίου, η οποία συνεχίζεται απρόσκοπτα, η τούρκικη κυ­βέρνηση περιμένει από τους φίλους της στην Αθή­να να συγκρατήσουν τη Λευκωσία...

Το παιχνίδι, ωστόσο, έχει ξεφύγει πια από τον έλεγχο της ελληνικής κυβέρνησης για πολλούς και διάφορους λόγους:

◆ Η πρωθυπουργική παραδοχή περί χώρας περιορισμένης κυριαρχίας έχει υπονομεύσει την αξιοπιστία της ελληνικής κυβέρνησης ακόμη και απέναντι στην ελληνοκυπριακή διοίκηση.

◆ Η Λευκωσία φρόντισε να εμπλακεί στο παι­χνίδι των πετρελαίων έχοντας στο πλευρό της το Ισραήλ, που όπως και να το κάνουμε – σε αντίθε­ση με την Ελλάδα – μπορεί να φρενάρει την τούρ­κικη βουλιμία.

◆ Η Λευκωσία φρόντισε επίσης να εμπλέξει στη διαδικασία ισχυρά αμερικάνικα πετρελαϊκά συμφέροντα παραχωρώντας δικαιώματα ερευ­νών και εκμετάλλευσης σε εταιρείες αμερικάνι­κων συμφερόντων, γεγονός που είναι υποχρεω­μένη να λάβει υπόψη της η Άγκυρα.

Οι τούρκικες απειλές μετά τη σύναψη της συμ­φωνίας Κύπρου - Ισραήλ μπορεί να έμειναν ανα πάντητες από την ελληνική κυβέρνηση (είπαμε, Παπανδρέου και Δρούτσας είναι στοχοπροση-λωμένοι στη «δίκαιη» μοιρασιά του Αιγαίου), όχι όμως και από το Τελ Αβίβ.

◆ Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερι­κών της χώρας Γιγκάλ Παλμόρ, απαντώντας στις τούρκικες απειλές, δήλωσε ότι «η συμφωνία αυ­τή αποτελεί διμερή υπόθεση ανάμεσα στο Ισραήλ και την Κύπρο, η οποία δεν επηρεάζει κατά κανέ­ναν τρόπο μία τρίτη χώρα. Δεν βλέπουμε ως προς ποιο θέμα έχει λόγο μία τρίτη χώρα». «Ενημερώ­σαμε την Τουρκία για τις διαπραγματεύσεις με την Κύπρο, οι οποίες διεξήχθησαν με πλήρη διαφά­νεια» πρόσθεσε.

◆ Άλλος Ισραηλινός αξιωματούχος, όμως, που δεν κατονομάστηκε, ήταν ακόμα πιο σαφής στις δηλώσεις του: «Οι Τούρκοι επιδεικνύουν έναν θλι­βερό κυνισμό, καταγγέλλοντας τη συμφωνία με επιχείρημα το γεγονός ότι κατέχουν το βόρειο τμήμα της Κύπρου».

Η διαμάχη

Πώς θα εξελιχθεί η διαμάχη και με ποιον τρό­πο θα προσπαθήσει η Τουρκία να φρενάρει την έρευνα και την εκμετάλλευση των κυπριακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει. Από τη στιγμή που στο νταλαβέρι μπλέκονται αμερικάνικα - ισραηλινά συμφέρο­ντα, ο τούρκικος τσαμπουκάς, όπως και να το κά­νουμε, «εξορθολογίζεται».

Βέβαια, είναι ένα ερώτημα το πόσο ισότιμα μπορεί η Κύπρος να σταθεί σ’ αυτό το παιχνίδι με­ταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Τουρκίας και ποια ακριβώς στιγμή οι... εντιμότατοι «συμπαίκτες» θα μπουν στον πειρασμό να αφήσουν τα μεταξύ τους... μίση για να ασχοληθούν με τη «μικρή» Λευκωσία...

Το «παλεύει» η Κύπρος

Η κυπριακή κυβέρνηση, πάντως, πιστώνεται ότι καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου, υπό αντίξοες συνθήκες, να διασφαλίσει και να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Σε αντίθεση με την ελληνική κυβέρνηση, καθώς, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Μπαγκίς,

«...η Ελλάδα δεν είναι απειλή σε σύγκριση με άλλες απειλές, η Ελλάδα είναι φίλη. Όταν η Τουρκία γίνει μέλος της Ε.Ε., δεν θα έχουμε πρόβλημα με τα μίλια. Το Αιγαίο θα μετατραπεί σε μία ευρωπαϊκή θάλασσα κέρδους, μπορούμε να ψάξουμε μαζί στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και να εξορύξουμε το πετρέλαιο, που πιθανόν να υπάρχει. Έτσι θα προκύψει πλούτος και αφθονία και για τις δύο χώρες. Συνεκμετάλλευση 50-50 του Αιγαίου. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη, όχι της κυβέρνησης».

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_1139.html

Read more...

Η Τουρκία: Ένας γίγαντας με πήλινα πόδια


«Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση, δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα»

Αχμέτ Νταβούτογλου

* Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού

Αθήνα, 2.1.2011
Ο μέντορας του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, στοχοποιεί με την ανωτέρω φράση του, κατευθείαν και χωρίς περιστροφές, την ελληνική κοινωνία, που έχει «ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση».

Βέβαια υπαίτιο για την παρακμιακή αυτή πορεία της ελληνικής κοινωνίας είναι το κυρίαρχο συγκρότημα εξουσίας, του οποίου τους πολιτικούς του εκφραστές συναποτελούν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, συνεπικουρούμενα από όλες τις αποεθνοποιητικές δυνάμεις εξ αριστερών και δεξιών. Στην Κύπρο αντίστοιχα είναι το ΑΚΕΛ και το ΔΥ.ΣΥ.
Θεωρώντας ο κ. Νταβούτογλου ότι, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Τουρκία αντιπροσωπεύει ένα έθνος που αναδύεται με συγκροτημένη και σφριγηλή εθνική συνείδηση, εγείρει αξιώσεις προτύπου και παραδείγματος σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, στρατιωτικό, πολιτικό και πολιτισμικό.

Με την έννοια αυτή, προπαγανδίζει ότι είναι σε θέση και της ανήκει ο ρόλος να «επιβληθεί» «συμπατριωτικά», όπως λέει ο ίδιος, στα αποδυναμωμένα κράτη της περιοχής, λόγω της «εκ των έσω» φθαρμένης εθνικής τους συνείδησης και να τους υπαγάγει «απ’ έξω» στον αναδυόμενο Νέο – Οθωμανισμό, ως υποτελείς Νέο –Ραγιάδες.

Ο εχθρός λοιπόν δεν είναι απ’ έξω, αλλά εντός των τειχών, γιατί οι κυρίαρχες δυνάμεις της παρασιτικής αστικής τάξης της πατρίδας μας και οι «αριστεροδεξιοί» κολαούζοι τους, δημιουργούν στον ελληνικό λαό, στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και στον Ελληνισμό ολόκληρο, το σύνδρομο του τρόμου και την ψυχολογία της υποταγής στον Νέο –Οθωμανό δυνάστη, προσπαθώντας να συντρίψουν το φρόνημά του. Γιατί η προκοπή και η ύπαρξη ενός λαού, όπως απέδειξε η μακραίωνη ιστορία μας, βασίζεται πρωταρχικά στο φρόνημά του. Αυτό το φρόνημα υποσκάπτεται εκ των έσω.
Όμως ποιος είναι αυτός ο αντίπαλος, τον οποίο οι εθελόδουλοι αποεθνοποιητές θέλουν να μας παρουσιάσουν ως αήττητο μπαμπούλα, προτρέποντάς μας να σκύψουμε το κεφάλι κα να προσκυνήσουμε ως άλλοι Νέο – Ραγιάδες;
Γιατί στον τίτλο αποκαλώ την Τουρκία γίγαντα με πήλινα πόδια; Θέλω τάχα τεχνηέντως να τονώσω την ψυχολογία του Έλληνα, δημιουργώντας του μια ψευδή εικόνα της γείτονος, που τελικά, αν είναι αναληθής, θα δημιουργήσει μεγαλύτερη απογοήτευση και φόβο;
Ο αναγνώστης θα κρίνει από τα γεγονότα που θα του παραθέσω κι’ ας βγάλει ο ίδιος τα συμπεράσματά του, πέρα και μακριά από τον ψυχολογικό πόλεμο που του γίνεται από τα περισσότερα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης, που ανήκουν στην ξενόδουλη, παρασιτική αστική τάξη της πατρίδας μας. Στην τάξη αυτή, που υπηρετώντας τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των «άσπονδων ατλαντικών και υπερατλαντικών φίλων μας», για να καρπούται κάτι από τη λεία, θέλει να μας υπαγάγει ως δορυφόρο στον Νέο – Οθωμανισμό του Νταβούτογλου.
Ο δημοσιογράφος Σάββας Ιακωβίδης στην εφημερίδα της Κύπρου «Σημερινή», 27/12/2010, δημοσίευσε ένα άρθρο, που στην Ελλάδα πέρασε απαρατήρητο. Στο άρθρο αυτό, με τίτλο: «Αρχίζει η διχοτόμηση της Τουρκίας;», τονίζει ανάμεσα στα άλλα και τα εξής αποκαλυπτικά: «Επαναστατικά γεγονότα ενδέχεται να συντελεσθούν σύντομα στην περιοχή μας, με δραματικές και σεισμικές εκτυλίξεις σε όλη την Ευρύτερη Μέση Ανατολή και την Ευρασία». Και συνεχίζει: «Το Συνέδριο για τη Δημοκρατική Κοινωνία στο Ντιγιάρμπαρκιρ υιοθέτησε σχέδιο για τη Δημοκρατική Αυτονομία εντός των συνόρων της Τουρκίας με δικαίωμα αυτοοργάνωσης των Κούρδων. Το σχέδιο εισηγείται ένα νέο συμβόλαιο μεταξύ Τούρκων και Κούρδων, με τη λειτουργία τοπικού Κουρδικού Κοινοβουλίου καθώς και ελεύθερα κουρδικά τοπικά συμβούλια.
Η Άγκυρα πανικοβλήθηκε και ο Τούρκος πρόεδρος Γκιουλ αποφάσισε να περάσει τις δύο τελευταίες ημέρες του χρόνου στο Ντιγιάρμπακιρ για να εκτονωθεί η κατάσταση, εξαιτίας της επίσημης χρήσης της κουρδικής γλώσσας από δήμους της ΝΑ Τουρκίας, της δημιουργίας δίγλωσσων επιγραφών και του αιτήματος για δημοκρατική αυτονομία…Ο βουλευτής του κόμματος, Μπενγκί Γιλντίζ, δήλωσε στην τουρκική «Χουριέτ» (22/12/2010) πως «αν η κυβέρνηση δεν λάβει σοβαρά υπόψη τις θέσεις μας, αν μας κλείσει, τότε κάποιοι μπορεί να πουν ότι "τα όπλα θα πάρουν τη θέση του διαλόγου", όπως έγινε πριν από λίγους μήνες…. Τι επιδιώκουν οι Κούρδοι; Αν ανακηρύξουν ανεξάρτητο κράτος στο Βόρειο Ιράκ, θα διεκδικήσουν εδάφη από την Τουρκία και διέξοδο στη θάλασσα. Αυτό θα σημαίνει δύο σεισμικές και καταλυτικές εξελίξεις για ολόκληρη την περιοχή: Πρώτον, την κατάρρευση του Ιράκ και την τριχοτόμησή του, με όλα τα συνεπακόλουθα για την περιοχή. Δεύτερον, τη διχοτόμηση της Τουρκίας, που είναι ο χειρότερος εφιάλτης της».
Το άρθρο αυτό επισημαίνει την πιθανή αντίδραση των ΗΠΑ: «Πώς θα αντιδράσουν σε ανακήρυξη κουρδικού κράτους και σε διχοτόμηση της Τουρκίας; Η απάντηση ίσως βρίσκεται σε ανάλυση Αμερικανού ειδικού, όπου επισημαίνεται ωμά:
« Ένα ελεύθερο Κουρδιστάν, εκτεινόμενο από το Ντιγιάρμπακιρ στην Ταυρική, θα αποτελεί το πλέον φιλοδυτικό κράτος στην περιοχή μεταξύ Βουλγαρίας και Ιαπωνίας’».
Στην περίπτωση των Κούρδων μιλάμε για έναν πληθυσμό 30 -35 εκατομμυρίων το λιγότερο. Και να ήθελε ή Άγκυρα, κατά τη γνωστή της μέθοδο, να τους εξολοθρεύσει, όπως του Έλληνες και τους Ασσύριους, να κάνει δηλαδή γενοκτονία, είναι αδύνατο να το πετύχει.
Το καθεστώς της Άγκυρας σε σχέση με τους Κούρδους, βρίσκεται σ’ ένα τρομερό δίλλημα. Ή θα εκδημοκρατιστεί και δώσει στους Κούρδους, πιθανόν και σε άλλες εθνότητες, τη δυνατότητα να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, που μπορούν να φθάσουν έως και την απαίτηση για αυτονομία, αυτοδιάθεση, που μπορεί να σημαίνει και απόσχιση, ή θα γυρίσει σε αυταρχικές και κατασταλτικές δράσεις απέναντί του, που θα δημιουργούν διαρκή ένταση και ανωμαλία. Τελικά μέσος δρόμος δεν υπάρχει.
Ένα δεύτερο σημαντικό γεγονός που δεν έχει εκτιμηθεί από τους διάφορους αναλυτές είναι η αυξανόμενη αντιπαλότητα ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ. Υπάρχουν διάφορες προβλέψεις για την μελλοντική εξέλιξη αυτής της αντιπαλότητας, που οδήγησε μάλιστα και στο γνωστό επεισόδιο με το υποτιθέμενο πλοίο της ειρήνης Μαβί Μαρμαρά. Άλλοι πιστεύουν ότι θα βρεθεί τρόπος να διευθετηθεί το θέμα με κάποιο εύσχημο τρόπο, γιατί τα συμφέροντα των ΗΠΑ επιβάλουν τη συνεργασία των δύο κρατών, άλλοι αντιθέτως, πως αυτή η αντιπαλότητα θα πάρει μόνιμο χαρακτήρα και θα δημιουργήσει μεγαλύτερες προστριβές στο μέλλον.
Η άποψή μου είναι ότι όσο η Άγκυρα θα παίζει το ρόλο του προστάτη των μωαμεθανικών κρατών και θα μένει συνεπής σ’ αυτή την πολιτική, το χάσμα ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ θα βαθαίνει. Επιπλέον θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το Ισραήλ είναι σε θέση να ελέγξει και να δημιουργήσει, οποτεδήποτε θέλει, προβλήματα στην Τουρκία για διάφορους λόγους από τους οποίους ο σημαντικότεροι είναι οι ακόλουθοι:
1. Το Ισραήλ διαθέτει ένα πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι που συντάσσεται με τα συμφέροντα του ισραηλινού κράτους, εάν και εφόσον αυτά διακινδυνέψουν. Αυτό είναι δεδομένο, όσο κι’ αν στους κόλπους του τυχόν εξυφαίνονται κάποιες διαφορετικές αντιλήψεις και εκτιμήσεις. Όσο λοιπόν η Τουρκία θα προσπαθεί να αυξάνει την επιρροή της στα μουσουλμανικά κράτη, τόσο το Ισραήλ θα απομακρύνεται από την «σύμμαχο» Τουρκία.
2. Το Ισραήλ εκπαιδεύει, μαζί με τους Αμερικανούς, το στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες του ανεξάρτητου κράτους των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ, που δημιούργησαν βασικά οι Αμερικανοί με τη βοήθεια των Ισραηλινών. Ανά πάσα στιγμή είναι σε θέση να δημιουργήσουν εκρηκτικές καταστάσεις μέσα στην ίδια την Τουρκία, ενισχύοντας και καθοδηγώντας το εργατικό κόμμα του Κουρδιστάν PKK (τα όπλα θα πάρουν τη θέση του διαλόγου), που μπορούν να πάρουν και τη μορφή τρομοκρατικών δραστηριοτήτων, που είναι σε θέση να αποδιοργανώσουν τελείως το τουρκικό καθεστώς. (Εκατομμύρια Κούρδοι ζουν στις μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας). Γι’ αυτό ο Ερντογάν περιορίζεται σε ανέξοδους λεονταρισμούς ενάντια στο Ισραήλ. Γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορεί να πράξει απολύτως τίποτε εναντίον του.
Το Ισραήλ παραμένει η μεγαλύτερη και ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής αδιαμφισβήτητα. Επιπλέον, αν απειληθεί η ύπαρξή του, διαθέτει και πυρηνικά όπλα, που δεν θα δίσταζε να τα χρησιμοποιήσει. Το Ισραήλ ενεργεί πάντοτε και αυτό δεν έχει αλλάξει στην ιστορία του: «Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος».
Το Ισραήλ είναι πραγματικά ένα ανεξάρτητο κράτος, όπου ο πολίτης σέβεται το κράτος και το κράτος σέβεται τον πολίτη. Και αυτό σχεδόν σε απόλυτη μορφή. Δεν έχει καμία σχέση με το κομματικό παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που μας έφερε στο χείλος του γκρεμού. Επιπλέον είναι ένα κράτος με προχωρημένη τεχνολογία στα στρατιωτικά συστήματα και όχι μόνο. Μπορεί ανά πάσα στιγμή, σε μια κρίσιμη εμπόλεμη κατάσταση (έκτακτη), να κινητοποιήσει όλο της το λαό.
3. Το σχέδιο του αρχιτέκτονα της εξωτερικής πολιτικής Νταβούτογλου, να προσεταιριστεί τις μουσουλμανικές χώρες έχει τεράστια προβλήματα, γιατί αυτός ο χώρος είναι διασπασμένος, με φοβερές αντιθέσεις και αντιπαλότητες και σκοντάφτει κυρίως σε δύο αξεπέραστα εμπόδια.
Το πρώτο έχει να κάνει με αυτή την ίδια την ισλαμική θρησκεία. Υπάρχουν θανάσιμες αντιθέσεις μεταξύ των Σουνιτών και των Σιιτών. Σουνίτες είναι οι κάτοικοι του Ιράν, και στην πλειοψηφία τους, οι του Ιράκ. Υπάρχει αγεφύρωτο μίσος μεταξύ τους. Οι Ιρανοί ποτέ δεν θα επιτρέψουν στην σουνιτική Τουρκία να ασκήσει την επιρροή και την εξουσία της στον κόσμο των Σιιτών. Θα ήταν αδιανόητο να το επιτρέψει. Επιπλέον διαισθάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει να περικυκλωθεί από καθεστώτα, που κυριαρχούν οι Σουνίτες, όπως είναι το Αφγανιστάν και Πακιστάν που ελέγχονται από τις ΗΠΑ. Ανάμεσα στο Ιράν και την Τουρκία υπάρχει μια κρυφή λυκοφιλία.
Το δεύτερο αφορά τη Σαουδαραβία και τα εμιράτα που ελέγχονται, ή εν πάση περιπτώσει, τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με αυτά των ΗΠΑ και συνεπώς υπόκεινται έμμεσα και στην επιρροή του εβραϊκού λόμπι, στο βαθμό που αυτό καθορίζει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για την Ιορδανία και την Αίγυπτο.
4. Επιπλέον και αυτό επίσης δεν είναι αμελητέο, όλα αυτά τα κράτη, που ήταν κάτω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, δεν μπορούν να συμβιβαστούν με μια έμμεση ή άμεση τουρκική επικυριαρχία, τη στιγμή που έκαναν αγώνες ενάντια στο καταπιεστικό αυτό καθεστώς, για να απελευθερωθούν.
5. Θα προσθέσουμε ότι η ανάμειξή της Άγκυράς στα μουσουλμανικά κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης μπορούν να δημιουργήσουν προστριβές με την Ρωσία, ακόμη και με την Κίνα.
6. Ακόμη θα τόνιζα ότι ή Τουρκία με τους γείτονές της, Αρμενία, Ελλάδα, Βουλγαρία έχει ανοιχτά μέτωπα. Ακόμη και με την Συρία, παρ’ όλη την επιφανειακή φιλία, υπάρχουν προβλήματα, που έχουν να κάνουν την ιστορική τους διαδρομή (βλ. Αλεξανδρέττα) και με τα νερά των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη.
7. Τέλος το εβραϊκό λόμπι στην Αμερική μπορεί να ανατρέψει τις ισορροπίες στην Βουλή των Αντιπροσώπων και σε σύμπραξη με το αρμενικό και ελληνικό λόμπι να καταδικάσει την Τουρκία για την γενοκτονία των Αρμενίων και αν ενεργήσουν οι Πόντιοι και το ελληνοαμερικανικό λόμπι να καταδικάσουν και τη γενοκτονία των Ποντίων. Αυτά τα θέματα είναι ανοιχτά και καθορίζονται, όπως φαίνεται, από τη συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στα γεωστρατηγικά συμφέροντας των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Η Τουρκία λοιπόν θα αναγκαστεί είτε να εγκαταλείψει την πολιτική Νταβούτογλου για τον εναγκαλισμό των μουσουλμανικών κρατών και να τα βρει με το Ισραήλ, είτε θα έχει πάντοτε την έχθρα του. Στην περίπτωση αυτή το Ισραήλ δεν συμπεριφέρεται σαν τους ψοφοδεείς και ριψάσπιδες Έλληνες πολιτικούς, Μπορεί να τους καταμαρτυρεί κανείς οτιδήποτε, αλλά δεν μπορεί να τους κατακρίνει, γιατί είναι πατριώτες. Στην πρώτη περίπτωση λοιπόν πάει στα σκουπίδια το στρατηγικό βάθος της πολιτικής Νταβούτογλου και στη δεύτερη θα έχει πάντοτε έναν ισχυρό αντίπαλο, που είναι αβέβαιο, τι προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει στην Τουρκία. Και στην περίπτωση αυτή δημιουργείται ένα σχεδόν άλυτο πρόβλημα.
Το πιθανότερο είναι, σε μια δεδομένη στιγμή στο μέλλον, να προκαλέσει το Ισραήλ με τη συμπαράσταση των ΗΠΑ τη δημιουργία ενός ενιαίου και ανεξάρτητου Κουρδικού Κράτους, με ενοποίηση, όπως λένε οι Κούρδοι, του Νότιου και Βόρειου Κουρδιστάν.
Τέλος και οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ιδανικές.Η Ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη καταλάβει ότι η πλήρης ένταξη της στην ευρωπαϊκή κοινότητα, θα προκαλέσει διαλυτικά φαινόμενα έως ακύρωση της συνοχής της, που ούτως ή άλλως είναι, όπως γνωρίζουμε και λόγω της οικονομικής κρίσης και όχι μόνο, είναι επισφαλής. Απλώς η εμμονή της Ελλάδας αρχίζει να γίνεται για τους ευρωπαϊκούς εταίρους ανεξήγητη. Πώς είναι δυνατό να καταλάβει ένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος, ότι η Ελλάδα στηρίζει μετά πάθους ένα κράτος, που επιβουλεύεται παντοιοτρόπως την ύπαρξή του;
Συνεπώς η Τουρκία δεν είναι ο γίγαντας, όπως θέλει να την εμφανίσει ο Νταβούτογλου, ούτε ο ειρηνοποιός, αλλά ο υπερφίαλος επιβουλάτορας των γειτόνων του. Οι μελλοντικές εξελίξεις στην Τουρκία καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική των ΗΠΑ. Η Τουρκία δεν έχει πολλά περιθώρια να εναντιωθεί στους Αμερικανούς και να παίξει κάποιον ανεξάρτητο ρόλο. Όταν τους απαγόρευσε να περάσουν μέσα από τη χώρα τους για την εισβολή στο Ιράκ, το πλήρωσε με τη δημιουργία του ημιαυτόνομου κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ. Η συμπεριφορά των ΗΠΑ εντάσσεται μέσα στα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά σχέδιά τους στην περιοχή. Η κατεύθυνσή τους από τα πριν, δεν είναι δεδομένη. Εξαρτάται από παράγοντες που δεν είναι εμφανείς σήμερα. Οι εξελίξεις στο μέλλον θα δείξουν. Όμως ένα είναι γεγονός, ότι είναι ευάλωτη.
Η τρομοκρατία που θέλουν να μας επιβάλουν παντοιοτρόπως τα υποτακτικά της Άγκυρας στην Ελλάδα και οι αποδομητές της εθνικής συνείδησης, δεν έχουν συνεπώς αντικειμενική υπόσταση.
Είναι ψυχολογικός πόλεμος που διεξάγουν, επιδιώκοντας να λυγίσουν το φρόνημα των Ελλήνων με όλα τα μέσα που διαθέτει το ξενόδουλο κατεστημένο: Μέσα οικονομικά (ΔΝΤ), κοινωνικά, πολιτικά και κυρίως πολιτισμικά, με την ενοχοποίηση και κατεδάφιση των οραμάτων, αξιών και ιδανικών του ελληνικού πολιτισμού, τον οποίον απαξιούν με κάθε τρόπο, γιατί αποτελεί τον μόνο ανασχετικό παράγοντα των άνομων σχεδίων τους. Το πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων είναι ο στόχος τους.

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_6034.html

Read more...

Νέα κέντρα τεχνικής υποστήριξης αεροσκαφών στην Τουρκία


Η Τουρκική Ένωση Αεροναυτικής (THK) προγραμματίζει την οργάνωση και λειτουργία νέων κέντρων τεχνικής υποστήριξης αεροσκαφών γενικής χρήσης, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες που έχουν προκύψει από τα ιδιωτικά αεροσκάφη που προσγειώνονται στο τουρκικό έδαφος. Τα αεροσκάφη αυτά, προέρχονται από τα Βαλκάνια, τον Καύκασο, αλλά και τις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της αναφερόμενης ένωσης, Οσμάν Γιλντιρίμ, η Τουρκία έχει χάσει σημαντικά οικονομικά έσοδα, από την έλλειψη των υποδομών τεχνικής υποστήριξης των αεροσκαφών γενικής χρήσης, που προσγειώνονται στα αεροδρόμια της.
Η THK διαθέτει δύο κέντρα τεχνικής υποστήριξης στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία όμως δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών τεχνικής υποστήριξης των αεροσκαφών, ενώ προγραμματίζεται η λειτουργία νέων κέντρων στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και στην Αττάλεια.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...

Α.Οτσαλάν: "Μπορεί να δολοφονηθεί ο Ρ.Τ.Ερντογάν"


O φυλακισμένος Κούρδος ηγέτης Αμπντουλάχ Οτσαλάν στις δηλώσεις του στο κουρδικό πρακτορείο Firat, τις οποίες μετέφεραν οι δικηγόροι του, θέτει θέμα πιθανής δολοφονίας του ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από τους κεμαλικούς υποστηρίζοντας:

«Αν πεθάνω στο νησί Ιμραλι, αυτό θα θεωρηθεί ως δολοφονία μου. Το PKK έτσι θα το θεωρήσει. Διότι εδώ είναι φυλακή και όπως και να πεθάνω θα έχω δολοφονηθεί. Δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Σε μια παρόμοια περίοδο είχε δολοφονηθεί ο Οζάλ, αυριο μπορεί να δολοφονηθεί ο Ερντογάν, μπορεί να γίνει και πραξικόπημα.»

Βέβαια ο Οζάλ, υποτίθεται ότι πέθανε κανονικά, αλλά μέχρι σήμερα διακινείται φημολογία για τα αίτια του θανάτου του το 1993. Ο Οτζαλάν υποστήριξε ότι πρέπει να συνεχιστεί ο διάλογος για να λυθεί το κουρδικό ζήτημα και ζήτησε από τους Κούρδους να ψηφίζουν το φιλοκουρδικό κόμμα αντί του κυβερνώντος ΑΚP.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Χαρά Νικολοπούλου: Από το πτώμα μας θα περάσουν όσοι σχεδιάζουν Κοσσοβοποίηση της Θράκης


Επικοινωνήσαμε με την κ. Νικοπούλου αμέσως μετά την βράβευσή της που είναι μια μεγάλη δικαίωση. Ήταν η Χαρά που πάντα ξέρουμε, ευθύς χαρακτήρας και ατόφιος, που παραμένει εκπαιδευτικός προσηλωμένη στις ελληνικές αξίες, που πατά στην γη, δεν ουρανοβατεί και κυρίως δεν φλερτάρει πολιτικά. Ήταν ικανοποιημένη γιατί αυτό που την χαρακτήριζε όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια που υπηρέτησε στο πομακοχώρι του Έβρου, η αγωνία της να αποκτήσουν ελληνική παιδεία και πολιτισμό τα παιδιά του δημοτικού περνώντας από καθημερινές τρικλοποδιές και συμπληγάδες αναγνωρίστηκαν και ήρθε η ηθική ικανοποίηση.

Στο πλευρό της ο σύζυγός της Ηλίας Ελευθεριάδης, αθόρυβος και ουσιαστικός υποστηρικτής της. Μιλήστε μας για την ιδιαίτερη βράβευση σας χθες από την Ακαδημία Αθηνών. Κ. Νικοπουλου είναι συγκινητικά πράγματα μετά από τις εντάσσεις και τις φορτίσεις που ζήσατε, το κυνηγητό αλλά και την δικαίωση που ζήσατε, βλέπουμε να έρχεται κάθε μέρα, είτε με...δικαστικές αποφάσεις, είτε με την δικαίωση που βιώνεται από τις καρδιές και τις ψυχές των ανθρώπων, από τα βλέμματα των παιδιών και τώρα έρχεται η Ακαδημία Αθηνών να σας βραβεύσει και να σας παρασημοφορήσει δικαιώνοντας την στάση σας για όλα αυτά που πράξατε με συναίσθηση της ευθύνης σας Πως αισθάνεστε;

-Είναι ιδιαίτερη τιμή για το πρόσωπο μου, είναι ιδιαίτερη συγκίνηση, δεν νιώθω απλά δικαιωμένη. Νιώθω πως άξιζα πραγματικά να περάσω κάποια πράγματα στο Μεγάλο Δέρειο, σε αυτό το πομακοχώρι, γιατί πάντα ένας Γολγοθάς και μια σταύρωση έχει στο τέλος μια Ανάσταση. Αυτό το βραβείο δεν ανήκει σε εμένα, ανήκει σε κάθε απλό Έλληνα που πιστεύει στην Ελλάδα, ανήκει σε κάθε μάνα Ελληνίδα που μεγαλώνει τα παιδιά της με το έθνος μέσα της και κυρίως ανήκει στα δικά μου πομακόπουλα του Μεγάλου Δερείου που τους το αφιερώνω μέσα από την καρδιά μου.
Τι ακριβώς συνέβη, τι ζήσατε, τι περιλαμβάνει αυτή η ιδιαίτερη αναφορά στο πρόσωπό σας;
-Ήταν πολύ συγκεκριμένη η τιμή που μου έχει αποδοθεί. Η Ακαδημία Αθηνών αποφάσισε πως είμαι άξια να φέρω το Αργυρό Μετάλλιο Ανδρείας για την εθνοπρεπή στάση μου στο μειονοτικό σχολείο του Μεγάλου Δερείου. Ειλικρινά δεν περίμενα αυτή την υπέρτατη τιμή, ευχαριστώ ειλικρινά την Ακαδημία γιατί εν έτη 2010 που η ελληνική κυβέρνηση αφαιρεί τον όρο «Εθνικό» από το υπουργείο Παιδείας και θρησκευμάτων και προχωράει ακόμη πιο πολύ περιθωριοποιώντας όλους τους απλούς Έλληνες ως «ακραίους εθνικιστές» επειδή αγαπούν το έθνος τους κι έρχεται η Ακαδημία Αθηνών στο πρόσωπο μου να παρασημοφορήσει την ίδια την φιλοπατρία και την αγάπη προς το έθνος και να μας δώσει ένα μήνυμα,. Ότι οι πνευματικοί άνθρωποι βγαίνουν πλέον μπροστά και μας δείχνουν τον δρόμο, να αγαπήσουμε την Ελλάδα και το έθνος και να σηκώσουμε όλοι την Ελληνική σημαία στα χέρια μας όπου και αν βρισκόμαστε, στην Θράκη, στην Ήπειρο, στην Μακεδονία, σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδος να σηκώσουμε ψηλά την σημαία και να αγαπήσουμε το έθνος μας.
Και να στηρίξουμε και να υποστηρίξουμε την νέα γενιά που είναι το μέλλον και το αύριο, αυτό που κάνατε εσείς δηλαδή.
-Ακριβώς.
Η χρονιά κλείνει, την αποχαιρετάμε και μπαίνουμε σε ένα δύσκολο έτος όπως λένε όλοι, 2011, ποιο είναι το μήνυμα της Χαράς Νικοπούλου;
-Αν μου επιτρέπεται θα ήθελα να στείλω ένα διπλό μήνυμα πρώτα στους Έλληνες και μετά θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα και σ΄ έναν Tούρκο. Στους Έλληνες που βρίσκονται σε οποιοδήποτε σημείο της γης, είτε μέσα στην Ελλάδα είτε εκτός Ελλάδος, θα ήθελα να τους πω, πως πρέπει να κλείσουν μέσα τους την Ελλάδα και τον Χριστό και να προχωρήσουν έχοντας στα χείλη την φράση του Λεωνίδα «Μολών Λαβέ» και αναλογιζόμενοι τα σύννεφα που έρχονται στην Θράκη και διαβάζοντας στο διαδίκτυο για κάποια άρθρα που αναφέρουν πιθανή .Κοσοβοποίηση της Θράκης, θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα στον κ.Σάρνιτς και να το διαβιβάσει στην χώρα του, πως οι Έλληνες είμαστε λαός και απόγονοι του Λεωνίδα και μόνο πάνω από το πτώμα μας θα Κοσοβοποιήσει την Θράκη.
Να σου ευχηθούμε να είσαι γερή και να παραμείνεις ατόφια όπως είσαι τώρα.
-Κυρίως θα παραμείνω δασκάλα πάνω από όλα».


EΦΗΜΕΡΙΔΑ ΧΡΟΝΟΣ

Read more...

Ρευστό παραμένει το 2011 για την Τουρκία


Του Χρήστου Μηνάγια

Η πολιτική Ερντογάν εισήγαγε την Τουρκία σε μια μακρά περίοδο εξελίξεων
τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας που προβλέπεται να
συνεχισθεί και το 2011. Συγκεκριμένα τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια
πολύ σημαντική αλλαγή η οποία δεν είναι απαλλαγμένη από σοβαρές
εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις. Το προφίλ της χώρας αλλάζει
συνεχώς και η μέχρι τώρα στρατηγική της καταδεικνύει ότι οι πολιτικές που
εφαρμόζει στηρίζονται σ’ ένα πολύ αυστηρά οριοθετημένο πεδίο ελιγμών.

Η Τουρκία είναι μια μουσουλμανική χώρα όπου όλα τα είδη του Ισλάμ
έχουν, άλλα μικρότερο και άλλα μεγαλύτερο, ποσοστό επιρροής. Είναι μια
χώρα όπου συνυπάρχουν το ριζοσπαστικό Ισλάμ, το φονταμενταλιστικό
Ισλάμ, το πολιτικό Ισλάμ, το ήπιο Ισλάμ, το εκσυγχρονιστικό Ισλάμ, το Ισλάμ
των χωριών και το Ισλάμ των πόλεων. Οι Τούρκοι αναλυτές εντάσσουν τον
πρωθυπουργό Ερντογάν στην κατηγορία των ήπιων ισλαμιστών και θεωρούν
ότι η νεο-οθωμανική του πολιτική προκαλεί έντονο σκεπτικισμό αφενός στον
κρατικό πολιτικο-στρατωτικό μηχανισμό και στους εθνικιστικούς κύκλους της
χώρας αφετέρου στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι Τούρκοι στρατηγοί είχαν συνηθίσει να κατευθύνουν όλες τις πολιτικές
ηγεσίες της χώρας διότι θεωρούσαν ότι δεν διοικούν μόνο τις ένοπλες
δυνάμεις αλλά ολόκληρη τη χώρα. Για να διατηρήσουν την εξουσία τους και
να συνεχίσουν να έχουν υπό την κηδεμονία τους το λαό και το κράτος
εδραίωσαν την παρουσία τους στη νομική υποδομή της Τουρκικής
Δημοκρατίας μέσω του Συντάγματος, πραγματοποίησαν πραξικοπήματα,
εξέδωσαν υπομνήματα παρέμβασης στην πολιτική ζωή της χώρας,
δημιούργησαν οργανώσεις ανατροπής της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης και
αμαύρωσαν τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών υποτάσσοντας τους στην επίσημη
ιδεολογία και στην κρατική ελίτ καταπατώντας τις ατομικές τους ελευθερίες και
τα ατομικά τους δικαιώματα.
Η στρατηγική του Ερντογάν έναντι του στρατιωτικού κατεστημένου ήταν
πολυδιάστατη, όπως η αλλαγή της σύνθεσης του Συμβουλίου Εθνικής
Ασφαλείας και του τρόπου λήψεως αποφάσεων αυτού, η νομοθετική
μεταρρύθμιση σχετικά με την πολιτική αυτονομία των στρατιωτικών, η
δικαστική μεταρρύθμιση που οριοθετεί το πεδίο αρμοδιοτήτων της
στρατιωτικής δικαιοσύνης κ.λπ. Συνακόλουθα δε, άρχισε να παρεμβαίνει και
στις εσωτερικό των ενόπλων δυνάμεων με έμφαση στις αποφάσεις του
Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ). Το ΑΣΣ συνεδριάζει δύο φορές
ετησίως και συμμετέχουν ο πρωθυπουργός, ο υπουργός Άμυνας και όλοι οι
ανώτατοι αξιωματικοί βαθμού στρατηγού, ναυάρχου και πτεράρχου. Η
σύσταση του συμβουλίου αυτού έγινε το 1971, αμέσως μετά το στρατιωτικό
πραξικόπημα της 12-3-1971, προκειμένου οι στρατιωτικοί να κρατήσουν τις
κυβερνήσεις σε απόσταση από το εσωτερικό τους καθεστώς και τις
εσωτερικές αποφάσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων αποκτώντας μια
ολοκληρωτική αυτονομία. Το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο αποφάσιζε για
τις προαγωγές-αποστρατείες των αξιωματικών και τη στρατιωτική στρατηγική,
ενώ η παρουσία όλων των πρωθυπουργών ήταν άκρως συμβολική. Για την
ακρίβεια όλων πλην του Ερντογάν, ο οποίος τον Αύγουστο και το Νοέμβριο
του 2010, μετά από 8 χρόνια πρωθυπουργός, αντιτάχθηκε στην πολιτική αυτή
επιδεικνύοντας μια πρωτόγνωρη για τα τουρκικά δεδομένα επίδειξη πολιτικής
δύναμης αιφνιδιάζοντας τους στρατιωτικούς. Πέτυχε δηλαδή οι αποφάσεις του
ΑΣΣ σχετικά με τις προαγωγές-αποστρατείες των αξιωματικών να έχουν την
ουσιαστική έγκριση της πολιτικής εξουσίας της χώρας.
Επιπρόσθετα, στις 16-12-2010 άρχισε η δίκη των 196 στρατιωτικών, μεταξύ
των οποίων πρώην αρχηγοί και στρατηγοί, που αντιμετωπίζουν ποινές
φυλάκισης 15 έως 20 ετών διότι εμπλέκονται σε σχεδιασμούς ανατροπής της
κυβέρνησης Ερντογάν (σχέδιο Βαριοπούλα), ενώ έχουν συλληφθεί επιπλέον
39 αξιωματικοί λόγω εμπλοκής τους σε υπόθεση κατασκοπείας, εκβιασμών
και πορνείας στη Διεύθυνση Ηλεκτρονικών Συστημάτων του τουρκικού
ΓΕΕΘΑ, στο υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας, στη Διοίκηση Ασφαλείας
Ακτών, στη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων και στο TUBΙΤΑΚ (Τουρκικό
Ίδρυμα Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών).
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ρεπουμπλικανικό CHP και εθνικιστικό
MHP, αποδείχθηκαν ανεπαρκή στην προαναφερόμενη «ερντογανική
επίθεση» διότι αφενός έχουν προβλήματα ηγεσίας και ιδεολογίας στο
εσωτερικό τους, αφετέρου η πλειοψηφία της τουρκικής κοινωνίας τα θεωρεί
ως πολιτικό σκέλος του βαθέος κράτους. Το βασικό τρωτό σημείο των
κομμάτων αυτών είναι ότι στηρίζονται στη ψυχολογία της «μη αλλαγής» ενώ
δεν διστάζουν να κατηγορούν ως προδότες έναντι του ατατουρκισμού όσους
επιδιώκουν την αλλαγή. Άλλωστε ο ιδεολογικός τους δογματισμός πάντα
έμπαινε εμπόδιο σε κάθε αντίληψη που ανταποκρινόταν στις ανάγκες και στις
δημοκρατικές προσδοκίες της κοινωνίας.
Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της 12-9-2010 στην Τουρκία
ανέδειξαν έναν πανίσχυρο Ερντογάν που μπορεί πλέον να προχωρήσει σε
μια οριστική πολιτική ρήξη με το στρατιωτικό κατεστημένο και όλους εκείνους
τους μηχανισμούς που συνιστούν το αποκαλούμενο «βαθύ κράτος». Επίσης,
σύμφωνα με τελευταίες δημοσκοπήσεις το ποσοστό του κυβερνώντος
κόμματος ΑΚΡ ανέρχεται στο 46% και δεν διαφαίνεται στο εγγύς μέλλον να
υπάρξει κάποια άλλη εναλλακτική πρόταση πολιτικής εξουσίας. Διαπιστώνεται
λοιπόν ότι όλα εξελίσσονται σύμφωνα με τις επιδιώξεις του Ερντογάν που
υποβοηθείται σε μεγάλο βαθμό από τις συγκυρίες, διότι ούτε η σκληρή αν όχι
αλαζονική του συμπεριφορά, ούτε η κόπωση της κυβέρνησης του φαίνονται
να επηρεάζουν αρνητικά τους Τούρκους ψηφοφόρους. Όμως δεν πρέπει να
λησμονούμε ότι σε ανύποπτο χρόνο όλα μπορεί να αλλάξουν, διότι η εικόνα
της εθνο-θρησκευτικο-ιδεολογικής τριχοτόμησης που παρουσίασε η Τουρκία
στο πρόσφατο δημοψήφισμα αποτελεί στοιχείο ιδιάζουσας σημασίας με
πολλούς αποδέκτες.
Οι Κούρδοι από την επομένη του δημοψηφίσματος άρχισαν να
δημοσιοποιούν τις «αυτονομιστικές» τους απαιτήσεις δίδοντας την εντύπωση
ότι έχει ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας» για το κουρδικό, ενώ το βαθύ κράτος
βρίσκεται σε στάση αναμονής προκειμένου να εκμεταλλευθεί οποιαδήποτε
κυβερνητική αποτυχία ειδικά σε θέματα όπως το κουρδικό, το πρόβλημα του
Αιγαίου, η Α.Ο.Ζ., το κυπριακό κ.λπ. Κρίνεται σκόπιμο να τονισθεί ότι στις
17-12-2010 το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων εξέδωσε την
υπ. αριθ. ΒΑ-03/10 ανακοίνωση γνωστοποιώντας την ανησυχία του για τις
συζητήσεις που γίνονται για την κουρδική γλώσσα, ενώ ήδη ο πρόεδρος της
Δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιούλ είχε δηλώσει ότι: «Επίσημη γλώσσα της
Τουρκίας είναι και θα παραμείνει η Τουρκική». Με τον τρόπο αυτό οι Τούρκοι
στρατηγοί, αγνοώντας τις αρμοδιότητες της πολιτικής εξουσίας της χώρας,
καταδεικνύουν ότι δεν θα πάψουν να παρεμβαίνουν και να διεκδικούν ένα
είδος πολιτικού ρόλου σε σοβαρά θέματα όπως είναι το κουρδικό.
Η Τουρκία εισήλθε σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο και στους επόμενους 10
μήνες, λίγο μετά τις γενικές εκλογές του Ιουνίου 2011, πιθανόν να υπάρξουν
σοβαρότατες εξελίξεις οι οποίες εστιάζονται σε τρείς τομείς: στο κουρδικό, στις
σχέσεις του Ερντογάν με το στρατό και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Συγκεκριμένα:
• Το κουρδικό πρόβλημα κατά βάση αποτελεί ένα εθνικό πρόβλημα με
πολιτικές διαστάσεις. Δεν αφορά μόνο στην αναγνώριση της
κουρδικής ταυτότητας και των πολιτιστικών δικαιωμάτων των
Κούρδων αλλά εμπεριέχει συγκεκριμένες απαιτήσεις για αυτονομία,
όπως δημιουργία κοινοβουλίων στις πόλεις, Πολιτικής Ακαδημίας,
Δημοκρατικού Κογκρέσου της Κουρδικής Κοινότητας, συνεταιρισμών
κ.λπ. ^στόσο υπάρχει σοβαρή αβεβαιότητα για την επίλυση του
προβλήματος αυτού και εάν μέχρι το επόμενο Μάρτιο δεν
ικανοποιηθούν τα κυριότερα αιτήματα των Κούρδων τότε το ΡΚΚ θα
αρχίσει εκ νέου τις επιχειρήσεις του. Και αυτό διότι οι Κούρδοι θα
εκλάβουν τη στάση της κυβέρνησης Ερντογάν ως την εξής απειλή: «ή
θα πεθάνεις ή θα σε σκοτώσουμε». Επίσης, επισημαίνεται ότι η
επίλυση του κουρδικού προβλήματος έχει άμεση σχέση με την
επίλυση του στρατιωτικού προβλήματος (στρατιωτικό κατεστημένο)
στην Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο ότι Τούρκοι αναλυτές θεωρούν ότι το
κουρδικό πρόβλημα και το στρατιωτικό πρόβλημα αποτελούν δύο
ασθένειες όπου η μια εμπεριέχεται εντός της άλλης.
• Ο Ερντογάν επιδιώκει να δώσει ένα τέλος στη στρατιωτική
χειραφέτηση, όχι για να μειώσει την επιχειρησιακή δυναμική και
πολεμική ισχύ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων αλλά για να
δημιουργήσει μια μοντέρνα μορφή πολιτικο-στρατιωτικών σχέσεων
σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Άλλωστε η πολιτική των εξοπλισμών
που ακολουθεί το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ εξυπηρετεί πλήρως την
πολιτική Ερντογάν-Νταβούτογλου για ανάδειξη της Τουρκίας σε
σημαντική περιφερειακή δύναμη.
• Η συνεργασία Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο
ενόχλησε ιδιαίτερα την Άγκυρα η οποία άρχισε να απειλεί ότι δεν θα
δεχθεί τετελεσμένα και θα αντιδράσει δυναμικά σε οποιαδήποτε
ενέργεια σχετική με έρευνα πετρελαίου στην Α.Ο.Ζ., χωρίς πρότερη
επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Και γι’ αυτό άλλωστε στις
16-12-2010 ο Τούρκος υφυπουργός Εξωτερικών Feridun Sinirlioglu
κάλεσε τον Ισραηλινό πρέσβη στην Άγκυρα προκειμένου να
επισημάνει την αποφασιστικότητα της Τουρκίας στο θέμα αυτό.
Φυσικά η εν λόγω στάση των Τούρκων δεν αποτελεί κάτι νέο διότι
αυτοί εκτιμούν ότι με τις απειλές θα αποτρέψουν την Ελλάδα και την
Κύπρο από την ενάσκηση των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων.
Συνακόλουθα δε, οι Τούρκοι θεωρούν την στρατιωτική συνεργασία
Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ ως δημιουργία ενός νέου μεσογειακού
άξονα ο οποίος τους απασχολεί ιδιαίτερα.
Τα ανοίγματα της Άγκυρας στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια και στον
Καύκασο φαντάζουν φιλόδοξα ωστόσο μπορούν μέσα σε μια νύκτα να
μετατρέψουν τους εχθρούς σε φίλους αλλά και τους φίλους σε εχθρούς. Η
πολιτική του Ερντογάν φαίνεται ότι δεν ταυτίζεται με την άποψη ότι ο φίλος
που παραμερίζεται γίνεται εχθρός, ενώ ο εχθρός που προσεγγίζεται δεν
γίνεται ποτέ φίλος. Έτσι οι σχέσεις της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες,
την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ισραήλ κινδυνεύουν να μετατραπούν σε
σχέσεις «πολλαπλών προβλημάτων» με απρόβλεπτες συνέπειες. Εν τω
μεταξύ η Ουάσιγκτον δεν έχει εκδηλώσει ακόμη τις προθέσεις της, δεδομένου
ότι ο πρόεδρος Ομπάμα δεν επιθυμεί προς το παρόν την αποκοπή με την
ηγεσία του ΑΚΡ και θα περιμένει μέχρι τις εκλογές του Ιουνίου 2011 οπότε και
θα καθορίσει τη γραμμή που θα εφαρμόσει.
(Ο Χρήστος Μηνάγιας είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η γεωπολιτική στρατηγική και η
στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις
Τουρίκη. Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη μελέτη η οποία βασίζεται σχεδόν
αποκλειστικά σε πρωτογενείς τουρκικές πηγές και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένας
χρήσιμος οδηγός για το είδος της απειλής που συνιστούν οι τουρκικές ένοπλες
δυνάμεις και τις επιδιώξεις της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας υπό το μανδύα του
νεο-οθωμανσιμού. Επίσης, είναι τακτικός αρθρογράφος επί θεμάτων Τουρκίας στην
ιστοσελίδα www.geostrategy.gr )

Read more...

Έρευνα, ανάπτυξη και εξοπλισμοί στην Τουρκία


Του Χρήστου Μηνάγια

Στις 15-12-2010 πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα η 22η συνεδρίαση του Bilim ve Teknoloji Yüksek Kurulu/BTYK (Ανώτατο Επιστημονικό και Τεχνολογικό Συμβούλιο) το οποίο έχει ως αποστολή την προώθηση της επιστημονικής πολιτικής της Τουρκίας, την προετοιμασία των προγραμμάτων και σχεδιασμών, καθώς επίσης και το συντονισμό όλων των αρμόδιων φορέων
και οργανισμών.

Οι Τούρκοι τα τελευταία χρόνια δίδουν ιδιαίτερη βαρύτητα στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης, ο οποίος αποτελεί μια αθέατη αλλά πολύ σημαντική παράμετρο της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος. Η έρευνα διεξάγεται σ’ όλα τα επίπεδα από την αμυντική βιομηχανία, τα ερευνητικά κέντρα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και τα ειδικά επιστημονικά ινστιτούτα, υπό τον συντονισμό του Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Arastırma Kurumu/TÜBİTAK (Τουρκικό Ίδρυμα Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών). Το TÜBİTAK ιδρύθηκε το 1963 και έχει επωμισθεί μία πολύ σημαντική ευθύνη στον τομέα των επιστημών, της τεχνολογίας και των καινοτομιών, προωθώντας παράλληλα τη συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων και βιομηχανίας.

Η αποστολή και ο κύκλος εργασιών του TÜBİTAK στηρίζονται πάνω σε τέσσερις κύριους άξονες. Ο πρώτος άξονας αφορά στην υποβοήθηση της τουρκικής κυβέρνησης για τον καθορισμό των πολιτικών που θα εφαρμοσθούν σε θέματα επιστήμης και τεχνολογίας. Ο δεύτερος άξονας αφορά στην υποστήριξη, παρότρυνση και πραγματοποίηση επιστημονικών
και τεχνολογικών ερευνών. Ο τρίτος άξονας αφορά στην συμμετοχή σε διεθνείς επιστημονικές έρευνες. Και τέλος ο τέταρτος άξονας αφορά στη συμβολή στην ανάπτυξη της επιστημονικής και τεχνολογικής υποδομής καθώς επίσης στη δημιουργία επιστημονικής και τεχνολογικής κουλτούρας. Το ανώτατο όργανο διοικήσεως του TÜBİTAK αποτελείται από ένα 13μελές επιστημονικό συμβούλιο, ο πρόεδρος του οποίου τοποθετείται από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας κατόπιν προτάσεως του πρωθυπουργού.

Το Δεκέμβριο του 2000, η τουρκική κυβέρνηση ανέθεσε στο TÜBİTAK τη σύνταξη μιας μελέτης, με τίτλο Visyon 2023 (Όραμα 2023), για τον καθορισμό της νέας στρατηγικής στον τομέα των επιστημών και της τεχνολογίας, η οποία βασίζεται στις αρχές που ακολουθούν:
• Δημιουργία εθνικού συστήματος καινοτομιών.
• Κατάλληλη εκπαίδευση και ανάδειξη του ανθρώπινου δυναμικού.
• Διάθεση κεφαλαίων για έρευνα και ανάπτυξη.
• Δημιουργία δικτύου συνεργασιών σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
• Επικέντρωση στους τομείς των στρατηγικών τεχνολογιών (προϊόντα και υπηρεσίες).

Η στρατηγική στους συγκεκριμένους τομείς αποτελεί ένα στέρεο και καλά σχεδιασμένο οικοδόμημα της σύγχρονης τουρκικής αντίληψης, σχετικά με τη συμβολή της επιστήμης και των τεχνολογιών στην ανάπτυξη της χώρας. Τονίζεται ιδιαίτερα ότι όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις, ειδικά μετά το 1983, αποφάσισαν να κρατήσουν τη στρατηγική αυτή μακριά από τα κόμματα και τις εσωτερικές πολιτικές διενέξεις. Iς εκ τούτου, με το υπ. αριθ. 77/4-12-1983 Κυβερνητικό Διάταγμα συγκροτήθηκε το Bilim ve Teknoloji Yüksek Kurulu/BTYK (Ανώτατο Επιστημονικό και Τεχνολογικό Συμβούλιο) που συνεδριάζει δύο φορές ετησίως και αποτελείται από τον πρωθυπουργό ως πρόεδρο και 123 μέλη, μεταξύ των οποίων όλοι οι υπουργοί, οι υφυπουργοί, ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, ο πρόεδρος και τα μέλη του TÜBİTAK, οι πρυτάνεις όλων των πανεπιστημίων και οι πρόεδροι των λοιπών επιστημονικών και τεχνολογικών φορέων και οργανισμών.

Επίσης, εντύπωση προκαλεί η συμμετοχή στο ΒΤΥΚ του αρχηγού και υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, γεγονός που καταδεικνύει το ενδιαφέρον των ενόπλων δυνάμεων στην έρευνα και ανάπτυξη νέων τεχνολογιών με προφανή τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Από την ομιλία που πραγματοποίησε ο πρωθυπουργός Ερντογάν, κατά
τη διάρκεια της 22ης συνεδρίασης του ΒΤΥΚ στις 15-12-2010, στοιχεία της οποίας παρατίθενται παρακάτω, εξάγονται πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για το όραμα του τουρκικού κράτους την επόμενη 20ετία: «Συγκεντρωθήκαμε εκ νέου για να αξιολογήσουμε το επίπεδο στους τομείς των επιστημών και της τεχνολογίας, τομείς στους οποίους δίδουμε ιδιαίτερη σημασία δεδομένου ότι αφορούν το μέλλον της χώρας μας. Στόχος μας είναι να καθορίσουμε τι θα κάνουμε και πως θα το κάνουμε την επόμενη περίοδο, καθώς επίσης να διαμορφώσουμε αντίστοιχα την πολιτική και τις στρατηγικές μας. Πριν
αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας η παρούσα επιτροπή συνήλθε 9
φορές σε 21 χρόνια, ενώ μετά το 2004 συνήλθε 13 φορές, μια φορά ανά
εξάμηνο. Η επιτροπή αυτή συγκροτήθηκε πριν 27 χρόνια και θέλω να δηλώσω ότι είμαι ιδιαίτερα ευτυχής διότι προεδρεύω αυτής για 13η φορά. Από την αρχή δώσαμε ιδιαίτερη σημασία στους τομείς των επιστημών, της τεχνολογίας και των καινοτομιών διότι αποτελούν τη βάση μιας διαχρονικά ανταγωνιστικής και ισχυρής οικονομίας. Γνωρίζουμε ότι η ισχυρή Τουρκία θα ανελιχθεί μέσω μιας επιστημονικής και μαθησιακής βάσης.

Ένας από τους πιο σημαντικούς μας στόχους είναι η χώρα μας, το 2023 (επέτειος των 100 χρόνων από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας), να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των 10 πιο ισχυρών οικονομιών διεθνώς. Πιστεύω ότι έχουμε τη δυναμική να επιτύχουμε
το στόχο αυτό και γι’ αυτό το λόγο προχωρούμε με αποφασιστικά βήματα. Το Μάρτιο του 2005 κατά την 11η συνεδρίαση της επιτροπής αυτής είχαμε πει ότι πρέπει να δράσουμε στρατηγικά, ειδικά σ’ ένα τομέα άμεσης προτεραιότητας, δηλαδή να φέρουμε τον άνθρωπο κοντά στη γνώση και στην επιστήμη. Στην προαναφερθείσα συνεδρίαση είχαμε καθορίσει τους επιστημονικούς και τεχνολογικούς τομείς εθνικής προτεραιότητας, εντός του πλαισίου του Εθνικού Επιστημονικού και Τεχνολογικού Οράματος και του Στρατηγικού Εγγράφου των Εθνικών Επιστημονικών και Τεχνολογικών Πολιτικών. Σήμερα αφενός θα
αξιολογήσουμε τα πεπραγμένα της περιόδου 2005-2010 αφετέρου θα συζητήσουμε το διάγραμμα της Στρατηγικής Επιστημών-Τεχνολογίας-Καινοτομιών της Περιόδου 2011-2016 και θα λάβουμε τις σχετικές αποφάσεις.

Τα τελευταία χρόνια, με τις σωστές πολιτικές και στρατηγικές, η χώρα μας πραγματοποίησε μια πολύ σημαντική πρόοδο στους παραπάνω τομείς. Αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά οι αριθμοί επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που επιτύχαμε. Επιταχύναμε τις ενέργειές μας στην έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομίες παρέχοντας αρωγή στους τομείς: άμυνα, διάστημα, ενέργεια, διατροφή, δημιουργία επιστημόνων και επιστήμη-κοινωνία.

Ως κυβέρνηση παρέχουμε και θα συνεχίσουμε να παρέχουμε κάθε είδους υποστήριξη για να
μπορέσουμε να επιτύχουμε τους στόχους μας στους τομείς αυτούς. Αναμένουμε από τον ιδιωτικό τομέα, τα πανεπιστήμια μας και τα κρατικά ινστιτούτα ερευνών να επιταχύνουν τις εργασίες τους και να δώσουν μεγάλη προτεραιότητα στην έρευνα και ανάπτυξη. Για να μπορέσουμε να γίνουμε μια από τις 10 ισχυρότερες οικονομίες διεθνώς θα πρέπει η παραγωγή και η εξαγωγή τεχνολογικών προϊόντων από το 5% που είναι σήμερα να ανέλθει στο 20%. Για το λόγο αυτό έχουμε δώσει σχετικά πιστοποιητικά για τη λειτουργία 76 Κέντρων Έρευνας και Ανάπτυξης, τα οποία απασχολούν 10.000 εργαζομένους. Στην εποχή της επίσημης, μια χώρα θα έχει λόγο διεθνώς μόνο εάν παράγει πληροφορίες, αναπτύσσει τεχνολογία και παρέχει καινοτομίες. Η κύρια πηγή όλων αυτών είναι ο άνθρωπος και η εκπαίδευση του προσωπικού, ενώ ο κύριος φορέας είναι το πανεπιστήμιο. Υποχρεούμαστε πλέον να αντικαταστήσουμε την αρχή “η επιστήμη για την επιστήμη” με την αρχή “η
επιστήμη για την ευημερία”».

Συγκρίνοντας όλα τα παραπάνω με τις εξελίξεις που υπάρχουν ειδικά στον τομέα της άμυνας διαπιστώνεται ότι όλα αυτά αποτελούν πλέον πραγματικότητα και άρχισαν να υλοποιούνται, παρουσιάζοντας φυσικά μια μικρή καθυστέρηση. Ειδικότερα:
• Έχει δοθεί βαρύτητα ώστε ο πολεμικός εξοπλισμός να προέρχεται ως επί το πλείστον από την εγχώρια αγορά.
• Βρίσκονται σε εξέλιξη προγράμματα αναβάθμισης του αρματικού δυναμικού και του τροχαίου υλικού μάχης, με έμφαση στην άμεση προμήθεια-εκσυγχρονισμό αρμάτων και στην κατασκευή τεθωρακισμένων τροχοφόρων οχημάτων, μεταξύ των οποίων φορείς αντιαρματικών, φορείς εκτοξευτών βομβίδων, φορείς αισθητήρων ανίχνευσης, φορείς ραντάρ κ.λπ.
• Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δίδουν μεγάλη βαρύτητα στον τομέα των ελικοπτέρων προκειμένου να μπορούν να μεταφέρουν μια ταξιαρχία με ελικόπτερα σε μία διαδρομή, ημέρα και νύκτα, σε οποιοδήποτε φυσικό περιβάλλον και με οποιεσδήποτε καιρικές
συνθήκες.
• Αποκτούν δυνατότητα άμεσης οδικής μεταφοράς μιας μηχανοκίνητης ή τεθωρακισμένης ταξιαρχίας από το ένα άκρο της Τουρκίας στο άλλο προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι ανάγκες μεταφορών μηχανοκινήτων και τεθωρακισμένων Μονάδων σε στρατηγικό επίπεδο.
• Διαθέτουν ισχύ πυρός με σύγχρονα οπλικά συστήματα τα οποία μπορούν να προσβάλλουν στόχους μέχρι την απόσταση των 150 χλμ. Συγκεκριμένα, εκσυγχρονίζουν το πυροβολικό κατασκευάζοντας πυροβόλα, συστήματα αυτοματισμού πυρών υποστηρίξεως και πυραυλικά συστήματα εδάφους-εδάφους μεγάλου βεληνεκούς.
• Επαυξάνουν τις δυνατότητες σχετικά με τη διεξαγωγή επιχειρήσεων βιαίας διάβασης ποταμού, προκειμένου οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις να μπορούν να διέρχονται ποτάμιες γραμμές γρήγορα, με ασφάλεια, σε οποιοδήποτε έδαφος και με οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες.
• Αποκτούν συστήματα επικοινωνιών και ηλεκτρονικού πολέμου τα οποία θα υποστηρίζουν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις ενός σύγχρονου πεδίου επιχειρήσεων.
• Επαυξάνουν τις δυνατότητες αναγνώρισης, επιτήρησης και εντοπισμού στόχων με την εγχώρια κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
• Αποκτούν σημαντικές ναυτικές επιχειρησιακές δυνατότητες και ναυτική ισχύ πυρός με τη ναυπήγηση πλοίων ανθυποβρυχιακού πολέμου και αναγνωρίσεων (MILGEM), φρεγατών αντιαεροπορικού πολέμου TF 2000, πλοίων περιπολίας νέου τύπου, πυραυλακάτων, ναρκαλιευτικών και σκαφών επιχειρησιακής μεταφοράς ομάδων υποβρυχίων καταστροφών.
• Αναβαθμίζουν τον αποβατικό τους στόλο με σκοπό τη δημιουργία μιας ισχυρής αμφίβιας δύναμης που μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει και ένα πλοίο αποβατικών επιχειρήσεων LPD.
• Αναπτύσσουν τεχνολογίες υποβρύχιων οπλικών συστημάτων στα πλαίσια ενός «οδικού χάρτη» που περιλαμβάνει κατασκευή υποβρυχίων, εθνικής τορπίλης και συστημάτων υποβρύχιας και επιφανειακής παρατήρησης και εντοπισμού στόχων.
• Κατασκευάζουν πλοία για τη Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών που θα έχουν τη δυνατότητα να επιχειρούν με δυσμενείς καιρικές συνθήκες και θα εκτελούν αποστολές έρευνας και διάσωσης (ειδικά σε ανοικτές θάλασσες), αποστολές περιπολίας και αποτροπής παράνομων
δραστηριοτήτων. Επισημαίνεται ότι τα πλοία αυτά θα έχουν κύρια αποστολή την υποστήριξη των τουρκικών διεκδικήσεων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
• Προμηθεύονται, εκσυγχρονίζουν και κατασκευάζουν αεροσκάφη. Τονίζεται ιδιαίτερα ότι η Εκτελεστική Επιτροπή Αμυντικής Βιομηχανίας κατά τη συνεδρίαση της 15-12-2010 αποφάσισε την εγχώρια ανάπτυξη και κατασκευή ενός νέου μαχητικού και ενός νέου εκπαιδευτικού αεροσκάφους με κινητήρα τζετ μετά το 2020.
• Αποκτούν αεροσκάφη ναυτικής περιπολίας που θα εκτελούν αποστολές θαλάσσιας επιτήρησης.
• Προμηθεύονται και εκσυγχρονίζουν οπλικά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας.
• Έχουν σε εξέλιξη ένα δορυφορικό πρόγραμμα το οποίο σε συνδυασμό με τα αεροφωτογραφικά αεροσκάφη που εκσυγχρονίζουν και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που αποκτούν, θα δώσει μία σημαντική υπεροχή στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στον τομέα των πληροφοριών, με ότι αυτό συνεπάγεται από απόψεως αποτελεσματικότητας.
• Ανέπτυξαν σημαντικές δυνατότητες κυβερνοπολέμου σε εθνικό επίπεδο.
Συνακόλουθα δε, δεν πρέπει να υποτιμηθεί η πιθανότητα ανάπτυξης από την Τουρκία πυρηνικών όπλων, ένα ενδεχόμενο για το οποίο υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις. Τούτο συνάδει αφενός με την επιδίωξή της να ενταχθεί στο «κλαμπ» των πυρηνικών χωρών λόγω της στρατηγικής της θέσης, αφετέρου με τον παγκόσμιο ρόλο που φιλοδοξεί να διαδραματίσει στο μέλλον και τη συνεχιζόμενη προσπάθεια ανάπτυξης όλο και μεγαλύτερης
στρατιωτικής ισχύος. Άλλωστε το 2013 θα αρχίσει η κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου στο Αkkuyu της Μερσίνης, με τον πρώτο αντιδραστήρα να τίθεται σε λειτουργία το 2018, το 2ο το 2019, τον 3ο το 2020 και τον 4ο το 2021.
Είναι αξιοσημείωτο πάντως ότι ο Ερντογάν, αναφορικά με τη σημασία που δίδει η τουρκική πλευρά στην πυρηνική ενέργεια και στα πυρηνικά όπλα, επισήμανε τα εξής: «Η θέση μας στο τομέα του πυρηνικού προγράμματος είναι πολύ ξεκάθαρη. Οι χώρες έχουν το δικαίωμα χρησιμοποίησης πυρηνικής τεχνολογίας για ειρηνικούς και πολιτικούς σκοπούς. Πολλές φορές δηλώσαμε ότι είμαστε αντίθετοι στα πυρηνικά όπλα. Για να πούμε την αλήθεια δεν επιθυμούμε πυρηνικά όπλα στην περιοχή μας. Όμως, αν μια χώρα εκδηλώσει
την επιθυμία να τα αποκτήσει, τότε θα είναι σωστό μια άλλη χώρα της ίδιας περιοχής, να έχει και αυτή πυρηνικά όπλα.»\

Η στρατηγική της Τουρκίας στους τομείς των επιστημών και της τεχνολογίας αποσκοπεί αφενός στην τελειοποίηση των επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων της χώρας, αφετέρου στην απεξάρτησή της από το εξωτερικό. Τεκμαίρεται λοιπόν ότι η πλήρης υλοποίηση της στρατηγικής αυτής θα εδραιώσει ακόμη περισσότερο την περιφερειακή ισχύ της Τουρκίας με δυνατότητα ανάληψης ρόλου σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι προφανές ότι
προϊόντος του χρόνου, οι συντελεστές της συνολικής ισχύος της Τουρκίας αυξάνονται με σταθερούς πλέον ρυθμούς και θα επιβαρύνουν περαιτέρω το ήδη δυσμενές για την Ελλάδα και Κύπρο ισοζύγιο ισχύος, με αποτέλεσμα να καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για τη λήψη μέτρων προς αντιμετώπιση αυτής της σαφώς διαγραφόμενης επικίνδυνης κατάστασης. Η επισήμανση αυτή οδηγεί και στο τελικό συμπέρασμα που δεν είναι άλλο παρά η προφανής
πλέον ανάγκη για αλλαγή της πολιτικής της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, δεδομένου ότι η τουρκική πολιτική για τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια είναι ενιαία, έχει ως επίκεντρο τη Μεσόγειο Θάλασσα και δεν υπάρχουν ενδείξεις για πιθανή αλλαγή της.

***

(Ο Χρήστος Μηνάγιας είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Τουρίκη. Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη μελέτη η οποία βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε πρωτογενείς τουρκικές πηγές και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένας χρήσιμος οδηγός για το είδος της απειλής που συνιστούν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και τις επιδιώξεις της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας υπό το μανδύα του νεο-οθωμανσιμού. Επίσης, είναι τακτικός αρθρογράφος επί θεμάτων Τουρκίας στην ιστοσελίδα www.geostrategy.gr )

Read more...

Συναλλαγές όπλων μεταξύ Τουρκίας και Ιράν παρά το εμπάργκο


Του Μάνου Ηλιάδη

Την παραβίαση από την Τουρκία του εμπάργκο για το Ιράν, με συναλλαγές σε όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικά, αποκαλύπτει ένα απόρρητο έγγραφο του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών προς την αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα που έδωσε πρόσφατα στην δημοσιότητα το Wikileaks.

Το εν λόγω έγγραφο, με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου 2010, έχει ως θέμα «Εμπλοκή Τουρκικών Εταιρειών σε Συναλλαγές Στρατιωτικού Υλικού με το Ιράν» (Subject: Turkish Firms Engaged in Military Materiel- Related Deals with Iran ) και είναι ενδεικτικό της σημασίας του το γεγονός ότι υπογράφεται από την ίδια την υπουργό Εξωτερικών Χ. Κλίντον. Με το έγγραφο αυτό δίδεται εντολή από το Στέητ Ντηπάρτμεντ στην αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα να προβεί σε επείγον διάβημα προς την τουρκική κυβέρνηση, δίνοντας μάλιστα λεπτομερείς οδηγίες για την διατύπωσή του.

Στο εισαγωγικό τμήμα του εγγράφου, στο οποίο παρέχονται γενικές πληροφορίες στην πρεσβεία προκειμένου να διαμορφώσει το διάβημά της, αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ έχουν πληροφορίες για αρκετές συναλλαγές (several transactions) στις οποίες εμπλέκονται τουρκικές εταιρείες που σχεδιάζουν να προβούν σε εισαγωγές και εξαγωγές όπλων και στρατιωτικού υλικού από και προς το Ιράν, κατά παράβαση της Συμφωνίας Wassenaar. Μεταξύ αυτών που το Ιράν επιδιώκει να αγοράσει από την Τουρκία, περιλαμβάνονται φυσίγγια των .38’’ με μεταλλικό περίβλημα (full metal jacket), ειδικά βλήματα “wadcutter” (σ.σ.: πρόκειται για βλήματα με «κομμένη» την άκρη τους ώστε να προκαλούν μεγαλύτερα τραύματα), εκτοξευτές οπλοβομβίδων των 40 χλστ., γεμιστήρες από συνθετικό υλικό για τυφέκια Μ-16 των 5,56 , των 7,62Χ39 (ανατολικό διαμέτρημα, για τυφέκια Καλάσνικοφ) και των 7,62Χ51 (για τυφέκια στο νατοϊκό διαμέτρημα 7,62). Επί πλέον, αναφέρεται ότι άλλες τουρκικές εταιρείες επιχειρούν να εισαγάγουν από το Ιράν πλαστικά εκρηκτικά και νιτροκυτταρίνη, κατά παράβαση της αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 1747. Παρακάτω, επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία INKSNA (Iran, North Korea, and Syria Act) προβλέπονται κυρώσεις εναντίον οιουδήποτε διακινεί προς τις χώρες αυτές οιαδήποτε προϊόντα, υπηρεσίες ή τεχνολογίες οι οποίες περιλαμβάνονται σε μία σειρά καταλόγων με προϊόντα, η διακίνηση των οποίων τελεί υπό τον έλεγχο διάφορων συμφωνιών (περί πυρηνικών υλικών, πυραυλικής τεχνολογίας κ.λπ.), ή άλλων που εμπίπτουν στην κατηγορία υλικών, υπηρεσιών και τεχνολογιών που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη όπλων μαζικής καταστροφής, πυραύλων κ.λπ. Στην συνέχεια αναφέρεται ειδικώς στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν χορηγήσει στην Τουρκία, το 1995, περί τους 181 εκτοξευτές βομβίδων (πολυβομβιδοβόλα ή πολυβόλα βομβίδων ) τύπου Μk-19 των 40 χλστ. και επισημαίνεται ότι τυχόν μεταβίβασή τους στο Ιράν θα παραβίαζε το άρθρο 3 του Νόμου Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων (ΑECA), με αποτέλεσμα η Τουρκία να απολέσει τη δυνατότητα να αγοράζει αμερικανικά όπλα και συναφείς υπηρεσίες ή να λαμβάνει πιστώσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σημείο αυτό γίνεται ειδική αναφορά στα εξοπλισμένα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα Reaper, τα οποία η Τουρκία επιδιώκει εδώ και έναν χρόνο να αποκτήσει από τις ΗΠΑ, χωρίς αποτέλεσμα, όπως επίσης και στα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot.

Στο τμήμα του εγγράφου που αναφέρεται στις τουρκικές εξαγωγές προς το Ιράν, κατονομάζονται δύο τουρκικές εταιρείες, η Mercan Tanitim Dis Ticaret ve Muhendislik Ltd. και η Makina ve Kimya Endustrisi Kurumu (MKEK) οι οποίες αναμένεται να υπογράψουν συμβόλαια για την εξαγωγή στρατιωτικού υλικού προς το Ιράν. Σε άλλο τμήμα του εγγράφου, σχετικά με τις εισαγωγές παρόμοιου υλικού από το Ιράν, κατονομάζονται οι ίδιες εταιρείες, οι οποίες επισημάνθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2009, να προωθούν μία συμφωνία με την κρατική ιρανική εταιρεία Parchin Chemical Industries για την αγορά, από την ΜΚΕΚ 2000 κιλών πλαστικών εκρηκτικών Α-4. Στο έγγραφο αναφέρεται ότι η Parchin, είναι μία πολεμική βιομηχανία του Ιράν, η οποία ανήκει στον κρατικό οργανισμό αμυντικής βιομηχανίας (DIO) του Ιράν και ότι τον Απρίλιο του 2007 απεδείχθη πως η βιομηχανία αυτή ήταν ο τελικός παραλήπτης sodium perchlorate monohydrate, μία χημικής συνθέσεως που χρησιμοποιείται στην προώθηση βαλλιστικών πυραύλων. Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι όλα τα εκτός Ιράν περιουσιακά στοιχεία και λογαριασμοί τόσο του κρατικού οργανισμού αμυντικής βιομηχανίας του Ιράν όσο και της Parchin, έχουν παγώσει με βάση την προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και της αμερικανικής κυβερνήσεως και συνιστάται στην Τουρκία να πράξει το ίδιο για όσα από αυτά εντοπισθούν στο έδαφός της.

Τον Σεπτέμβριο του 2009 επίσης, η Mercan Tanitim και μία άλλη τουρκική εταιρεία, η Kolorkim Kimya San. (η οποία εμφανίζεται ότι παράγει μελάνια!), ήταν σε διαπραγματεύσεις για την εισαγωγή, από το Ιράν, Νιτροκυτταρίνης (Νitrocellulose), ενός προϊόντος διττής χρήσεως (πολιτικής και στρατιωτικής) που είναι βασικό συστατικό στην παραγωγή πυρίτιδας.

Στο έγγραφο αναφέρεται ακόμη ότι παρόμοιες συναλλαγές μπορούν να βλάψουν τις διμερείς σχέσεις (ΗΠΑ- Τουρκίας) δεδομένου ότι τα υλικά αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού, με αποτέλεσμα τον θάνατο ή τον σοβαρό τραυματισμό στρατιωτών των δυνάμεων της συμμαχίας.
Κατά την άποψή μας, πάντως, η ουσία δεν είναι στο εάν η Τουρκία παραβιάζει το εμπάργκο για το Ιράν ή στο αν θα προκληθούν απώλειες σε δυνάμεις της συμμαχίας, αλλά στο γιατί το κάνει και δη εν γνώσει της για τις βαρύτατες κυρώσεις που επιφέρει το γεγονός αυτό.

Και εξηγούμεθα. Πρώτον, από τις τρεις τουρκικές εταιρείες που αναφέρονται στο έγγραφο, οι δύο είναι εταιρείες των ιδιωτικού τομέα, μικρού μεγέθους, με αντικείμενο άσχετο με πολεμικό υλικό, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν προφανώς ως κάλυμμα για κάτι άλλο. Δεύτερον, η ΜΚΕΚ είναι η μεγαλύτερη κρατική πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας (κάτι αντίστοιχο των πάλαι ποτέ δικών μας ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ), με τεράστια γκάμα προϊόντων, μεγάλο αριθμό εργοστασίων σε διάφορα μέρη της χώρας και προσωπικό που μέχρι προ ολίγων ετών πλησίαζε τα 20.000 άτομα. Η εμπλοκή μίας τόσο μεγάλης κρατικής τουρκικής εταιρείας σε συναλλαγές τόσο μικρού οικονομικού ύψους (αξίας μερικών εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων ή λίγων εκατομμυρίων δολαρίων στην καλύτερη περίπτωση), προκαλεί εντύπωση. Και τούτο διότι μία τέτοια εμπλοκή θεωρείται αδύνατη χωρίς την άμεση γνώση και έγκριση των αρμόδιων αρχών της Τουρκίας, η οποία, όπως και κάθε άλλη χώρα του κόσμου, έχει την ίδια αυστηρή νομοθεσία που διέπει την διακίνηση τέτοιων υλικών.

Κατά την άποψή μας, η απάντηση στο εύλογο ερώτημα που τίθεται ως προς τους λόγους αυτής της προφανώς άφρονος ενέργειας της τουρκικής πλευράς, πρέπει να αναζητηθεί στο παρελθόν και συγκεκριμένως στην περίοδο 1981, όταν ανεφέρθη και πάλι εμπλοκή της ίδιας εταιρείας (ΜΚΕΚ) στο πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν. Όπως είχε καταγγελθεί τότε με ένα πλήθος τεκμηριωμένων δημοσιευμάτων ( Atlantic Monthly, τεύχος Iουνίου 1981 και ως πρωτοσέλιδη είδηση στην Washington Post, 28 Ioυνίου 1981 κ.ά. ), η ΜΚΕΚ χρησιμοποιήθηκε από το Πακιστάν για την κεκαλυμμένη προμήθεια συγκεκριμένων υλικών , τα οποία το ίδιο δεν μπορούσε να αποκτήσει, λόγω της διεθνούς επιτηρήσεως υπό την οποία είχε τεθεί το όλο πρόγραμμα.

Η παράνομη αυτή συνεργασία -για την διακοπή της οποίας οι ΗΠΑ χρειάστηκε να απειλήσει την Τουρκία με πλήρες εμπάργκο όπλων- ήταν, ως γνωστόν, το αποτέλεσμα μίας μυστικής συμφωνίας μεταξύ του τότε προέδρου της τουρκικής χούντας Κενάν Εβρέν και του ομολόγου του Πακιστάν Ζία Ουλ Χακ. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε την παροχή «διευκολύνσεων» εκ μέρους της Τουρκίας προς το Πακιστάν για την προμήθεια ορισμένων ευαίσθητων υλικών που απαιτούντο για το πυρηνικό πρόγραμμα του τελευταίου, δια της παρεμβολής τουρκικών εταιρειών (μεταξύ των οποίων κύριο ρόλο είχε η ΜΚΕΚ), με αντάλλαγμα την παροχή πυρηνικής τεχνολογίας προς την Τουρκία. (Σημ.: Οι πληροφορίες για το θέμα αυτό είναι τόσο πολλές που δεν χρειάζεται να αναφερθούν εδώ).

Κατά την άποψή μας, αυτό που γίνεται τώρα με το Ιράν, μπορεί να θεωρηθεί ως η απαρχή επαναλήψεως του ίδιου φαινομένου, με την Τουρκία να επιδιώκει πάλι την απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας από μία άλλη χώρα, με ενεργό πυρηνικό πρόγραμμα όπως το Ιράν, μέσω αντίστοιχων διευκολύνσεων της τουρκικής πλευράς προς το τελευταίο που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, κινείται ολοταχώς στην κατεύθυνση αποκτήσεως πυρηνικών όπλων.

Αν το αντάλλαγμα δεν είναι η απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας, το διακύβευμα για την Τουρκία είναι τόσο μεγάλο (κίνδυνος επιβολής εμπάργκο, έναντι κέρδους λίγων εκατομμυρίων δολαρίων από μία κρατική της βιομηχανία), που η όλη εμπλοκή της ΜΚΕΚ στην υπόθεση αυτή είναι από ανεξήγητη έως παράδοξη. Ενδεχομένως δε είναι υπό το πρίσμα που θα πρέπει να εξετασθεί η γνωστή απροθυμία της Τουρκίας να επιβληθούν κυρώσεις στο Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα

Κόσμος του Επενδυτή

Read more...

Η Άγκυρα εκμεταλλεύεται την κρίση της ελληνικής οικονομίας


H Ziraat Bank είναι ένας χρηµατοπιστωτικός οργανισµός µε παρουσία σε όλες τις κρίσιµες για την Τουρκία περιοχές (καυκάσιες δηµοκρατίες, Βοσνία, Βουλγαρία, Σκόπια, τουρκοκυπριακός τοµέας κ.ά.), µε έδρα την Κοµοτηνή αλλά και υποκατάστηµα στην Αθήνα, που φαίνεται να αξιοποιεί στο έπακρο τη δύσκολη εθνική µας συγκυρία.

Και λέµε «αξιοποιεί» καθώς, σύµφωνα µε πληροφορίες, φτάνει στο σηµείο σήµερα να χορηγεί πολλά επιχειρηµατικά και αγροτικά δάνεια έναντι υποθηκών όχι µόνο σε µουσουλµάνους πολίτες της Θράκης, όπως αρχικά είχε ξεκινήσει, αλλά και σε περισσότερους από 250 Ελληνες πολίτες και επιχειρηµατίες που βρίσκονται σε δυσκολία. Σε επιχειρηµατίες και νοικοκυριά που δοκιµάζονται και δίχως να µπορούν να βρουν άλλο τραπεζικό καταφύγιο θέλγονται από τις γενναιόδωρες προσφορές της τράπεζας, οι οποίες, όπως σήµερα παρουσιάζουµε, καταγγέλλονται από Ελληνες βουλευτές ως «αθέµιτες και εθνικά προκλητικές».

Την ίδια ώρα µέχρι και το Επιχειρηµατικό Επιµελητήριο της Κοµοτηνής (τα σχετικά στοιχεία τα διαθέτουµε) έχει τις καταθέσεις του στην τράπεζα.
«Το θέµα είναι γνωστό στην κοινωνία της Ροδόπης εδώ και αρκετό καιρό. Οσο κι αν η ανάπτυξη της οικονοµικής διπλωµατίας µπορεί να συµβάλει στο ξεπέρασµα των παραδοσιακών αγκυλώσεων και συγκρούσεων, θα πρέπει τέτοιου είδους επιχειρηµατικές κινήσεις να γίνονται µε κανόνες. Η αγορά σκοτώνει τον εθνικισµό. Δεν θα πρέπει να συµβεί όµως το αντίθετο, ο εθνικισµός να σκοτώσει την αγορά. Σε αντίθετη περίπτωση τον λογαριασµό πληρώνουν οι λαοί. Και ο λογαριασµός είναι βαρύς», µας λέει ο βουλευτής Ροδόπης κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης.

Ο ίδιος, από τη θέση του υφυπουργού Εξωτερικών, είχε ασχοληθεί στο παρελθόν µε τη δράση της Ziraat Bank, όµως η ενεργοποίηση στην Τουρκία της Εθνικής Τράπεζας µέσω της εξαγοράς της Finansbank πάγωσε την όποια κριτική στα τουρκικά σχέδια στη Θράκη. Σήµερα, όµως, η κατάσταση φαίνεται να έχει φτάσει στο απροχώρητο. Κι αυτό διότι πολλοί είναι οι συµπατριώτες µας οι οποίοι φτάνουν στο σηµείο να λαµβάνουν δάνεια µε υπέρ το δέον ευνοϊκούς όρους (ο ανταγωνισµός µιλά ακόµα και για πιθανότητα παρέµβασης και ελέγχου από την Τράπεζα της Ελλάδος), µε αντάλλαγµα την υποθήκη γαιών και κτιρίων σε ευαίσθητα εθνικά εδάφη.
Κύκλοι της αγοράς µιλούν για τουλάχιστον 150 καταθέτες στην Αθήνα και πάνω από 100 Ελληνες στην υπόλοιπη χώρα που προσέτρεξαν για βοήθεια στην τράπεζα µέσα στο 2010.

Η κρυφή δράση των τουρκικών offshore

Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι εκτιµούν ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει πλέον κάθε ελέγχου. Παράλληλα, ερώτηση έχει κατατεθεί εδώ και πολύ καιρό στη Βουλή, η οποία όµως δεν έχει απαντηθεί και θα επιστρέψει ως επίκαιρη πλέον στις αρχές Ιανουαρίου. Οπως επισήµανε ο κ. Στυλιανίδης, εξαιτίας του εθνικά ευαίσθητου χαρακτήρα της περιοχής η αγορά γαιών δεν επιτρέπεται λόγω των συγκεκριµένων συνθηκών. Οµως κάτι τέτοιο µπορεί να γίνει όχι από τρίτες εκτός Ε.Ε. χώρες, αλλά ενδεχοµένως από εταιρικά σχήµατα που δρουν στην κοινή µας πατρίδα, την Ευρώπη. Εγκυρες πηγές µας πάντως αναφέρονται σε τουρκικές offshore εταιρείες οι οποίες µε έδρα την Κύπρο αλλά και τη Μάλτα ετοιµάζονται να προχωρήσουν σε εξαγορές γαιών και οικιών, σε περιπτώσεις που συµπατριώτες µας δεν κατορθώσουν να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.

Ηθελαν να αγοράσουν την ελληνική παραγωγή στη Ροδόπη

Οµως οι εν λόγω αθρόες δανειοδοτήσεις δεν είναι η µόνη προσπάθεια της Ziraat να τοποθετηθεί δυναµικά στην αγορά. Και πριν από δύο χρόνια η τουρκική τράπεζα είχε επιχειρήσει να δηµιουργήσει κοινοπρακτικό σχήµα ώστε να τοποθετηθεί στους ΣΕΑ της Εγνατίας οδού, λόγω της µεγάλης κίνησης τουρκικών λεωφορείων και φορτηγών από τη Γερµανία. «Το θέµα προς το παρόν έχει παγώσει, αν και τίποτα δεν αποκλείεται στην προσπάθεια εξεύρεσης χρηµάτων», µας είπε ο κ. Στυλιανίδης.

Η πιο «περίεργη» όµως προσπάθεια παρέµβασης σε ένα εθνικό µας οικονοµικό ζήτηµα από τη µεριά της τουρκικής τράπεζας είχε συµβεί πριν από δύο χρόνια.

Τότε είχε δηµιουργηθεί πρόβληµα µε την πώληση των αγροτικών προϊόντων του Νοµού Ροδόπης, τα οποία σηµειωτέον παράγονταν από Ελληνες κυρίως καλλιεργητές και τα διαχειρίζονταν συνεταιρισµοί της περιοχής. Ξαφνικά, η Ziraat παρουσιάστηκε σαν σωτήρας. Τι πρότεινε δηλαδή; Να αγοράσουν την παραγωγή τουρκικά εκκοκκιστήρια.

Η προσπάθεια αυτή «έσπασε» χάρη σε παρέµβαση της τότε κυβέρνησης η οποία αντιλαµβανόµενη τον εθνικό κίνδυνο (Τούρκοι να παρέµβουν στην οικονοµία της Ροδόπης) έδωσε κοινοτικές χρηµατοδοτήσεις µε τη µορφή αποζηµιώσεων. «Ανεχθήκαµε πολλά λόγω της τοποθέτησης της Εθνικής Τράπεζας στην Τουρκία. Στο πλαίσιο αυτής της συµφωνίας ήταν και το άνοιγµα το 2008 της Ziraat στην Ελλάδα. Μάλιστα η Τράπεζα της Ελλάδος είχε µιλήσει για στενό έλεγχο που θα ασκούσε στον τουρκικό χρηµατοπιστωτικό οργανισµό. Παρά ταύτα, οι Τούρκοι... αλωνίζουν», λένε εκπρόσωποι της τραπεζικής αγοράς. Οι ίδιοι καλούν τον κ. Γιώργο Προβόπουλο να σπεύσει, καθώς το πρόβληµα γιγαντώνεται και πολλοί είναι οι Ελληνες που θα χάσουν την περιουσία τους µε κέρδος για την άσπονδη φίλη Τουρκία.

Προσφέρουν 3% πιο χαµηλά επιτόκια
Σε επικοινωνία που είχαµε ως υποψήφιοι επιχειρηµατίες-πελάτες µε εκπρόσωπο της τράπεζας στην Αθήνα, αίσθηση µας προκάλεσε το γεγονός πως υπαινίχθηκε τη διάθεση επιτοκίου για επιχειρηµατικό δάνειο ακόµα και κάτω από 3%, όταν το σύνολο της αγοράς ως γνωστόν κινείται στην καλύτερη των περιπτώσεων 5,5%-6% και πάνω. «Περάστε καλύτερα από Δευτέρα από κοντά για να σας βρούµε κι άλλες εναλλακτικές λύσεις», µας είπε το απόλυτα εξυπηρετικό στέλεχος.

Καλά ενηµερωµένες πηγές όµως αναφέρονται και σε άλλες, παράλληλες δράσεις της Ziraat Bank. Ιδιαίτερη είναι η συµµετοχή της τράπεζας στην εκµετάλλευση του οικονοµικού προβλήµατος της χώρας, το οποίο χρησιµοποιεί για την απορρόφηση κεφαλαίων από τη χώρα µας και τα οποία θα «διασφαλιστούν σε τουρκικές, ασφαλείς τράπεζες», όπως τάζουν οι υπάλληλοι της Ziraat. Κοινώς, αξιοποιώντας τον φόβο κατάρρευσης του ελληνικού χρηµατοπιστωτικού συστήµατος, οι Τούρκοι επιχειρούν γερό µπάσιµο σε όλα τα µέτωπα - ακόµα και στην προσέλκυση καταθέσεων.

Ταυτόχρονα η επεκτατική πολιτική της συγκεκριµένης τράπεζας έχει επεκταθεί και στο real estate προσφέροντας ακόµη και διπλάσια ποσά από την αντικειµενική αξία ακινήτων. Η αγορά γης και ακίνητης περιουσίας στη Θράκη, καθώς και η αµετροεπής χορήγηση δανείων δηµιουργούν εύλογα ερωτήµατα.

Ενα άλλο µείζον θέµα ως προς τη δράση της τράπεζας είναι πως το ενηµερωτικό της υλικό δινόταν µονάχα στην τουρκική και την αγγλική γλώσσα. Μάλιστα ο τέως περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης και νυν στενός συνεργάτης του προέδρου της Ν.∆. κ. Αντώνη Σαµαρά, κ. ∆ηµήτρης Σταµάτης, είχε δηµιουργήσει θέµα για τη στάση αυτή των Τούρκων τραπεζιτών.

infognomonpolitics.blogspot.com - www.protothema.gr

Read more...

Νέο Πρέσβη διόρισαν οι ΗΠΑ στην Τουρκία


Με τον διορισμό του νέου Αμερικανού Πρεσβευτή Φράνσις Ρίτσιαρντον στην Άγκυρα ασχολείται, μεταξύ άλλων, σήμερα ο τουρκικός Τύπος. Η εφημερίδα ''Σαμπάχ'' υποστηρίζει ότι ο διορισμός του νέου Πρεσβευτή των ΗΠΑ (ιδίως λόγω της διαδικασίας που ακολουθήθηκε, με τη διακοπή των εργασιών της Γερουσίας και με την άσκηση εκτάκτων εξουσιών από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ) συνιστά ένδειξη της σημασίας που έχει η Τουρκία για την αμερικανική Κυβέρνηση. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, ο κ. Ρίτσιαρντον είναι ένας διπλωμάτης εξοικειωμένος με την Τουρκία, έχοντας ήδη υπηρετήσει στη χώρα δύο φορές.

Η ''Ακσάμ'' αναφέρει ότι ο νέος Πρεσβευτής των ΗΠΑ αναμένεται να αναλάβει καθήκοντα τη δεύτερη εβδομάδα Ιανουαρίου. Τα ζητήματα, με τα οποία άμεσα θα πρέπει να ασχοληθεί ο κ. Ρίτσιαρντον είναι η βελτίωση της εικόνας των ΗΠΑ στην Τουρκία ιδιαιτέρως μετά τις αποκαλύψεις του Wikileaks, καθώς και το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, η αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ και η εξομάλυνση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ. Η εφημερίδα εκτιμά ότι προτεραιότητα για το νέο Πρεσβευτή θα αποτελέσει η άσκηση δημόσιας διπλωματίας, στο πλαίσιο της οποίας θα συναντηθεί με εκπροσώπους πανεπιστημίων, των μέσων ενημέρωσης και της κοινωνίας πολιτών. Στο διορισμό του κ. Ρίτσιαρντον στην Άγκυρα αναφέρεται και ο υπόλοιπός τουρκικός Τύπος με ανάλογα δημοσιεύματα.

ikypros

Read more...

Το δηλητήριο της τουρκικής προπαγάνδας


Επισκεφτήκαμε τα κατεχόμενα σε μια προσπάθεια καταγραφής του κλίματος, ενόψει του νέου χρόνου. Η τουρκική προπαγάνδα δηλητηρίασε τη σκέψη των Τουρκοκυπρίων, πλείστοι από τους οποίους εκφράζονται με εχθρική διάθεση για τους Ελληνοκυπρίους και προχωρούν, μάλιστα, και σε απειλές. Oι Τουρκοκύπριοι γιορτάζουν και αυτοί Πρωτοχρονιά. Στοιβαγμένοι, οι περισσότεροι, σε κλεμμένες ελληνοκυπριακές περιουσίες υποδέχθηκαν τον νέο χρόνο με ψαλιδισμένες τις ελπίδες για λύση. Η άγρια προπαγάνδα του κατοχικού καθεστώτος και της Τουρκίας μετέβαλε το θετικό πρόσημο των τελευταίων ημερών σε μια επιφυλακτική έως εχθρική στάση.

Περάσαμε, την περασμένη Τετάρτη, το κατοχικό οδόφραγμα στον Άγιο Δομέτιο και αυτήν τη φορά είδαμε μούτρα. Δεν υπήρχε το χαμόγελο της περασμένης εβδομάδας, όταν περάσαμε στην αγορά της κατεχόμενης Λευκωσίας παραμονή Χριστουγέννων.
Λίγες ώρες πριν από την έλευση του νέου χρόνου και το κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου έβγαζε οργή. Σχεδόν παρουσιάστηκαν ότι τους πνίγει το δίκιο τους σε μια παράξενη ερμηνεία των γεγονότων. Ο καλαθοσφαιρικός αγώνας της Καρσιγιάκα με τον ΑΠΟΕΛ και η συμφωνία με το Ισραήλ τούς έκανε να ανασκουμπωθούν.
Ο πολύς κόσμος ούτε που ήθελε καν να μιλήσει σε ελληνοκυπριακά μέσα ενημέρωσης. Οι εκ Τουρκίας ένιωθαν ότι πήραν τη ρεβάνς τους όταν οι Τουρκοκύπριοι τούς έλεγαν ότι υπάρχει ανάπτυξη και ευημερία στα ελεύθερα εδάφη. «Να τους γκιαούρ (άπιστους), θα έρθει η ώρα που θα σας σφάξουν ξανά αν ο τουρκικός στρατός σάς αφήσει μόνους», τους έλεγαν.


Το… φτύσιμο
Στις εξτρεμιστικές φωνές και στην προπαγάνδα προσπαθήσαμε να διαβλέψουμε με τι ελπίδες για ειρήνη και συνεννόηση βλέπουν το 2011. Άλλωστε ο ξένος παράγοντας επενδύει πολύ στη Γενεύη και σε συναντήσεις που θα ακολουθήσουν.
Στην έρευνά μας, που ήταν εκτεταμένη, φάνηκε έντονη δυσφορία για τα τελευταία γεγονότα. Μιλήσαμε με απλό κόσμο από την κατεχόμενη Λευκωσία μέχρι τη Μόρφου. Είδαμε τη σφηκοφωλιά του Κιόνελι και σταματήσαμε στα καφενεία της Σκυλλούρας.
Παλιά, εκεί μας υποδέχονταν με νοσταλγία επανένωσης της χώρας.
Αυτήν τη φορά μάς το είπαν ξερά κοφτά. «Καλύτερα έτσι, γιατί οι νεαροί σας, η Εκκλησία, δεν έχουν το θεό τους». Ο Ιμπραήμ Ερσόι, δάσκαλος το επάγγελμα, λέγει ότι πριν από μια εβδομάδα, διερχόμενος από τη Μακαρίου, ένας νεαρός και μια νεαρή με μαύρα ρούχα και ελληνική σημαία στο πέτο είδαν τους τουρκοκυπριακούς αριθμούς του αυτοκινήτου και τους έφτυσαν κατάμουτρα στο κλειστό τζάμι.
Μας δείχνει και παραστατικά πόσο μεγάλη λίμνη έκανε το φτύσιμο. Συνεχίζει λέγοντας ότι η γνώμη του είναι ότι δεν γίνεται τίποτε και η κατάσταση θα παραμείνει ως έχει. «Πίστεψα», λέει, «ότι κάτι μπορούσαν να αποφέρουν οι συνομιλίες, αλλά η νεολαία σας δεν το θέλει».


Ελπίδες
Ο Σερτσιάτ Ζαπίτ δουλεύει στο ψευδοδημαρχείο Λευκωσίας. Δηλώνει ότι θέλει να αισθάνεται πιο αισιόδοξος. Κάνουμε αρκετές δουλειές μαζί με την κ. Μαύρου, λέει, και εκφράζει την πεποίθηση ότι οι κοινές δράσεις θα φέρουν κάποτε θετικά αποτελέσματα.


Το… ραχάτι των εποίκων
Σε κατάστημα στην κατεχόμενη Λευκωσία, κάποιοι πελάτες αντιλαμβάνονται την προσπάθειά μας να επικοινωνήσουμε μαζί τους και να δούμε πώς αντιδρούν στις προοπτικές του 2011. «Είμαστε καλά», λένε οι κοπέλες των ταμείων. Για να προσθέσουν: «Άλλωστε εμείς είμαστε από την Τουρκία. Υπάρχουν κάποιοι που δουλεύουν στην ελληνοκυπριακή περιοχή και έρχονται με τις τσέπες γεμάτες ευρώ, είναι καλοί πελάτες. Τι κάνουν οι Ελληνοκύπριοι δεν μας νοιάζει, γιατί δεν θέλουμε να ζήσουμε μαζί τους. Όσο για τις συζητήσεις, αυτές είναι για τους μεγάλους, εμείς δεν τις παρακολουθούμε κι ούτε ανησυχούμε ότι θ' αλλάξουν τη ζωή μας».


Νοσταλγία για την Πόλη Χρυσοχούς
Σε άλλο κατάστημα, παρακολουθεί την προσπάθειά μας να επικοινωνήσουμε και να δούμε γνώμες, κάποιος ηλικιωμένος Τουρκοκύπριος, ο Σερτζιάζ Μάιπα, από την περιοχή της Πόλης Χρυσοχούς. Εύχεται να έρθει η ειρήνη, αλλά δεν το πολυπιστεύει. «Έχω περιουσία», λέει, «στη γενέτειρά μου, που αξίζει πολλά χρήματα, αλλά απ’ εδώ ζω με στερήσεις. Μακάρι να βοηθήσει ο Θεός να λυθεί το Κυπριακό και να μπορώ να χρησιμοποιήσω την περιουσία μου, αλλά το βλέπω πολύ δύσκολο».


Προπαγάνδα
Οι τουρκοκυπριακές εφημερίδες, όσο και οι τουρκικές που κυκλοφορούν καθημερινά στα κατεχόμενα, όπως και τα 14 τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια που βλέπουν, «άλλαξαν τα φώτα» των Τουρκοκυπρίων τις τελευταίες ημέρες. Και τι δεν τους είπαν για τη «φυλή των Ελληνοκυπρίων που αναθρέφεται για να μισά τους Τούρκους και για να δημιουργεί προβλήματα στην ενταξιακή πορεία της μεγάλης Τουρκίας». Είναι αλήθεια ότι δεν θέλουν και πολλά για να φανατιστούν και να παπαγαλίζουν ό,τι τους λένε κατευθυνόμενα τα τουρκικά μέσα. Δεν βάζουν το νου τους να δουλέψει και να σκεφτούν ότι για όλα φταίει η κατοχή, που θρέφει σκληρές συμπεριφορές στα ελεύθερα εδάφη.
Υπάρχουν νεαροί που γεννήθηκαν από πρόσφυγες γονείς, οι οποίοι έχασαν συγγενείς στη βάρβαρη επίθεση της Τουρκίας, που παρακολουθούν τη χώρα αυτή να κατέχει παράνομα τη γη μας για 36 και μισό χρόνια. Αυτό το ξεχνούν οι πολλοί, είναι ως μη γενόμενο, ως να μην αποτελεί γενεσιουργό αιτία της αντίδρασης στα ελεύθερα εδάφη. Παραπονιούνται οι πολλοί ότι έγιναν ζημιές σε τουρκοκυπριακά αυτοκίνητα, που οι κάτοχοί τους πήγαν στις υπεραγορές και στα καταστήματα παιχνιδιών στα ελεύθερα εδάφη. Έγιναν δυο-τρία περιστατικά, αλλά οι τουρκοκυπριακές εφημερίδες το παρουσίασαν ως τσουνάμι που πήρε όλους. Είδαμε σε χώρους, όπου παλαιότερα ακούγονταν και φωνές προσέγγισης, ότι οι ελπίδες για λύση έσβησαν. Δεν πιστεύουν πολλοί ότι το κλίμα μπορεί ν' αλλάξει και να βελτιωθούν οι προοπτικές συνύπαρξης και κοινής ζωής.


Δυσκολότερα
Ο οργανωμένος στο Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα Μουσταφά Ταμτελέν λέει ότι τα πράγματα έγιναν δυσκολότερα τις τελευταίες ημέρες, αλλά οι προσπάθειες για λύση πρέπει να συνεχιστούν και να αποδώσουν. «Δεν υπάρχει άλλος δρόμος», λέγει, «παρά μόνο η οδός της ειρήνης και της συνεννόησης. Εμείς», προσθέτει, «εξηγούμε στους πολλούς ότι αυτά που έγιναν ήταν μεμονωμένα, αλλά ακόμη δεν πείσαμε».


Τα μαχαίρια της Τραπεζούντας κόβουν…
Οι Τούρκοι έποικοι, που εργάζονται σε σταθμό βεντζίνης στο Κιόνελι, είδαν τους ελληνοκυπριακούς αριθμούς στο αυτοκίνητο και έφεραν τα αθλητικά σύμβολα των ομάδων τους στην Τουρκία για να μας υποδεκτούν. Μας φώναξαν ότι η Τράμπζονσπορ, που είναι πρώτη στη βαθμολογία στην Τουρκία, «εύχεται να κληρωθεί με τον ΑΠΟΕΛ για να του δείξει».
«Τα μαχαίρια στην Τραπεζούντα είναι μεγάλα και κόβουν και από τις δύο όψεις της λεπίδας», μας λένε. Θέλουν, πιθανόν, να εξηγήσουν ότι οι οπαδοί που θα ακολουθήσουν κυπριακή ομάδα στην Τουρκία θα έχουν πρόβλημα. Τους πάτησαν στον κάλο, η επίθεση και οι χουλιγκανισμοί στον καλαθοσφαιρικό αγώνα. Άλλωστε δεν έχουν και τίποτε άλλο να τους ενώνει, παρά μόνο το μίσος για τους γείτονες Έλληνες και τους Ελληνοκυπρίους.


«Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία»
Ο Ναζίμ Περατί λέγει ότι πάντα η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και εύχεται οι ισχυροί της Γης να παρέμβουν, για να δώσουν μια ώθηση στις συνομιλίες ώστε να επιτύχουν. Ο Σιχάτ Εσεμπόχα είναι από τα Άδανα της Τουρκίας και λέει ότι μπορεί να ζήσει με τους Ελληνοκυπρίους, φτάνει να του επιτρέψει το κράτος που θα δημιουργηθεί, να μείνει για πάντα στην Κύπρο και να εργάζεται ελεύθερα.


«Είμαι φτωχή και έχω ανάγκη δουλειάς»
Η Ικνούρ είναι έγκυος. Αν και μικρή στην ηλικία, λέγει ότι έχει κι άλλα στόματα να θρέψει. Ήρθε στην Κύπρο από τη Μερσίνα για μια καλύτερη ζωή. Δεν ξέρω τι λένε οι πολιτικοί, λέει, αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι είμαι φτωχή και έχω ανάγκη δουλειάς για να επιβιώσω μαζί με τον άντρα και τα παιδιά μου. «Τι ελπίδες να έχω... θα δούμε..», λέγει σ’ απάντηση της ερώτησής μας.


«Χάθηκαν οι Ελληνοκύπριοι πελάτες»
Στο δρόμο προς τη Μόρφου υπάρχουν πολλά μαγαζιά με «λαγουδάκια» της νύκτας. Χάθηκαν οι Ελληνοκύπριοι πελάτες, μας παραπονιούνται οι μαγαζάτορες. Ρίξαμε τις τιμές, λένε, αλλά πάλι δεν έρχονται. «Δεν τους αρέσουν οι κοπέλες πια;», διερωτώνται. Όσο για τη λύση του Κυπριακού και τις ελπίδες τους, λένε ότι καλά είμαστε κι έτσι, για να μη μαλώνουμε και χαλούμε τις καρδιές μας. Όσο για τα κατεχόμενα, τα θεωρούν τώρα πια δικά τους.


«Ο καθένας στο σπίτι του»
Ο Γιουτζέλ Ραματάν λέγει ότι είναι κρίμα και άδικο να σφετερίζονται Κύπριοι περιουσία Κυπρίων. Μένει σε ελληνοκυπριακό σπίτι, λέγει, αλλά θέλει λύση το συντομότερο δυνατόν για να πάει ο καθένας σπίτι του.
Τα ίδια λέει ο Μεμέτ Ραΐφ, ο οποίος αναφέρει ότι τα βιώματά του αυτές τις μέρες είναι πολύ δυνατά. Θυμάται παιδί με τους δρόμους γεμάτους χαλάζι και πολλές βροχές να πηγαίνει στη γιορτή του Αϊ-Βασιλιού στο ομώνυμο χωριό του Αϊ-Βασίλη δίπλα από τη Σκυλλούρα. Μεγάλη η χάρη του, λέει, ήταν μεγάλη γιορτή και οι χριστιανοί γέμιζαν την εκκλησία. Κάπου εκεί κοντά είμαστε κι εμείς για να πούμε χρόνια πολλά και να αλληλοκεραστούμε. Καλές εποχές που χάθηκαν για πάντα στο ματωμένο χτες της Κύπρου.


«Καλύτερα δίπλα - δίπλα»
Ο Ιμπραήμ Χασκασί έστριψε με νόημα το μουστάκι του. Είπε ότι είναι περήφανος που είναι Τούρκος και θυμώνει γιατί κάποιοι νεαροί τα βάζουν με την Τουρκία. Και προσθέτει: «Δεν ξέρουν τη δύναμη της Τουρκίας… Καλύτερα να ζούμε ειρηνικά δίπλα-δίπλα. Ξέρει τι κάνει ο κ. Έρογλου, θα πετύχουμε σιγά σιγά τους στόχους μας», πρόσθεσε. Τα τσιγάρα είναι μια λίρα φτηνότερα στα κατεχόμενα, πρόσθεσε ένας περαστικός, για να σπάσει το κλίμα που άρχισε να γίνεται μουντό.

Σημερινή

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP