Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Κάνει πίσω το Υπουργείο. Δεν θα γίνουν συνενώσεις σε μειονοτικά; Επίδειξη ισχύος από μειονοτικούς;


Σε οπισθοχώρηση όσον αφορά στις συνενώσεις των μειονοτικών δημοτικών σχολείων της Θράκης, φαίνεται ότι προχωρά το Υπουργείο Παιδείας. Αν και οι τελικές θέσεις, που ανακοινώθηκαν πρόσφατα μετά από συνεργασία με τις κατά τόπους διευθύνσεις και γραφεία εκπαίδευσης, αφορούσαν στις απολύτως απαραίτητες και λογικές συνενώσεις μικρών μονάδων που εξυπηρετούν μονοψήφιο αριθμό μαθητών, τελικά το Υπουργείο κάνει πίσω, σύμφωνα με πληροφορίες του XanthiPress.gr

Και αυτό συμβαίνει εξαιτίας της αντίδρασης εκπροσώπων της μειονότητας που απαιτούν τη διατήρηση των μικρών σχολείων σε κάθε περιοχή, παρότι κάτι τέτοιο φαίνεται αρκετά αναχρονιστικό και καταδικάζει τους μαθητές που φοιτούν σε τόσο ανεπαρκή σχολεία.


Επίδειξη ισχύος από μειονοτικούς;
Ενδεχομένως από κάποιους αυτή τη ενέργεια των βουλευτών – κυρίως- που προέρχονται από τη μειονότητα να εκτιμάται και ως επίδειξη ισχύος ότι μπορούν να ικανοποιούν στο ακέραιο τέτοιου είδους αιτήματα -απειλώντας με πρόκληση έντασης- παρότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη με τα υπόλοιπα σχολεία, οι συνενώσεις των οποίων σε όλη την περιοχή προχωρούν κανονικά.

Η κίνηση αυτή εγκυμονεί τον κίνδυνο να δοθούν λανθασμένες εντυπώσεις, εφόσον πουθενά αλλού δεν έχει εκγαταλειφθεί το σχέδιο του Υπουργείου. Στο πλαίσιο της εξάντλησης κάθε μέσου διαλόγου φαίνεται ότι εντάσσεται και η επίσκεψη της Αν. Υπουργού Φώφης Γενημματά στη Θράκη, που φημολογείται εδώ και αρκετό καιρό. Από την πλευρά τους οι υπηρεσιακοί παράγοντες στην περιοχή δεν φαίνεται να έχουν καμία επίσημη πληροφόρηση και αναμένουν τις κινήσεις του Υπουργείου. Άλλωστε η θέση του Υπουργείου παραμένει δύσκολη και λεπτή, στο χειρισμό της υπόθεσης.

Θέση XanthiPress.gr
Η άποψη των μειονοτικών παραγόντων που ζητούν διατήρηση σχολείων με 2 και 3 μαθητές και σχεδόν ανύπαρκτη παροχή εκπαίδευσης είναι τουλάχιστον οπισθοδρομική. Ακόμη και αν επιδιώκουν να κάνουν επίδειξη δύναμης ή να ικανοποιήσουν πελατειακά αιτήματα, αποδεικνύουν ότι περά από οτιδήποτε άλλο επιθυμούν η εκπαίδευση της μειονότητας να παραμείνει υποβαθμισμένη.

Φαίνεται ότι στο σύνολό της η ηγεσία δεν διαθέτει το επίπεδο, το ειδικό βάρος και ίσως τις προθέσεις, να επιδιώξει τη βελτίωση της καθημερινότητας των μουσουλμάνων της περιοχής. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι μόλις η ελληνική πολιτεία επιχειρεί να αναβαθμίσει την εκπαίδευση, οι ηγέτες της μειονότητας προσπαθούν να την κρατήσουν πίσω. Και ταυτόχρονα δίνουν αφορμές σε ακραίους της πλειονότητας –δικαίως ίσως- να μιλήσουν για διακρίσεις σε βάρος των χριστιανών.

http://www.xanthipress.gr

Read more...

Λύση σε ζητήματα που απασχολούν τη μειονότητα ζήτησε ο Χατζηοσμάν από τον Γιαννακίδη


Τον Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, Άρη Γιαννακίδη, επισκέφτηκε την Παρασκευή (29/4) ο βουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ροδόπης, Αχμέτ Χατζηοσμάν, στο γραφείο του στην Περιφέρεια. Η επίσκεψη ήταν εθιμοτυπική με αφορμή την ανάληψη την καθηκόντων του Περιφερειάρχη. Η συζήτηση διεξήχθη σε ιδιαίτερα φιλικό και θερμό κλίμα λόγω της μακρόχρονης φιλίας και της άψογης συνεργασίας που συνδέει τους δύο άντρες από την θητεία τους στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ροδόπης. Στο τραπέζι του διαλόγου τέθηκαν τα προβλήματα της περιοχής και δυνατοί τρόποι επίλυσής τους. Συζητήθηκε επίσης η μελλοντική αναπτυξιακή προοπτική της Ροδόπης.

Επιπλέον, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από εξειδικευμένα θέματα τα οποία γνωρίζουν εκτενώς τόσο ο Περιφερειάρχης όσο και ο βουλευτής, όπως το πρόβλημα του Μειονοτικού Δημοτικού Σχολείου Μάστανλη στην Κομοτηνή. Για το ίδιο θέμα πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες μέρες σύσκεψη στο γραφείο του Δημάρχου Κομοτηνής, Γιώργου Πετρίδη, παρουσία του Περιφερειάρχη και του βουλευτή και δρομολογήθηκε η επίλυσή του. Στο τέλος της επίσκεψης ο βουλευτής εξέφρασε την θετική διάθεση για συνεργασία και ανανέωσε το ραντεβού του με τον Περιφερειάρχη για την παρακολούθηση των προβλημάτων.

http://fonirodopis.gr

Read more...

Η Βαλκανική αιχμή του νεοοθωμανικού στρατηγικού δόρατος


ΤΗΝ ΩΡΑ που η Ελλάδα κατατρύχεται από σύνδρομα χρεοκοπίας και περισπάται από αποσυνθετικές παθογένειες, η Άγκυρα ενεργοποιεί στρατηγικές ανατάξεως. Και προεκτείνει τις βλέψεις της με όρους γεωπολιτικών επιρροών προς στοχευμένες περιοχές, προσβλέποντας σε συγκεκριμένα κέρδη, τα οποία και θα εξαργυρωθούν αναλόγως. Όσο λοιπόν η Άγκυρα προσπαθεί να εμπεδώσει ουσιαστικό ηγεμονικό ρόλο στο προς ανατολάς μουσουλμανικό τόξο, άλλο τόσο ενεργεί με όρους κηδεμονευτικής στρατηγικής προς δυσμάς.

Διεισδύοντας με οικονομικές κυρίως (και όχι μόνο) παρεμβάσεις στην περιοχή των Βαλκανίων.
Όπου και παλαιότερα είχεν επιβάλει τον έωλο ηγεμονικό της ρόλο, επί οθωμανικής ακμής. Αφήνοντας αδρά τα ίχνη της, σ’ αυτή την ιδιαζόντως κρίσιμη γεωγραφία.
Για τον Ελληνισμό –που δυστυχώς διάγει περίοδον εθνικής υπνηλίας– αυτές οι τουρκικές μεθοδεύσεις θ’ αποβούν ιδιαιτέρως καθοριστικές.
Και με μοιραία παράγωγα, εάν δεν υπάρξουν ανάλογες αποτρεπτικές πολιτικές από πλευράς Αθήνας.
Με την έννοια της αποσοβήσεως αιφνιδιασμών, από πραγματικότητες που ήδη τείνουν να διαμορφωθούν. Και τις οποίες προάγει συστηματικά και αθορύβως η Άγκυρα.
Υλοποιώντας εν πολλοίς το «δόγμα του στρατηγικού βάθους», όπως το διατυπώνει ευθέως ο πολύς κύριος Νταβούτογλου. Για τον οποίον παρεμπιπτόντως (και τις επιδόσεις του) δεν διστάζουμε να πούμε ότι ζηλεύουμε την Άγκυρα.
Τα στοιχεία που συγκροτούν τη νέα τουρκική στρατηγική όχι μόνο είναι σαφή, αλλά και συγκροτούν οδικό χάρτη ανασυστάσεως των βασικών οθωμανικών επιρροών.
Οι οποίες προάγονται με πρωταρχική δυναμική την οικονομική ανάταξη που έχει επιτευχθεί. Και η οποία δίδει στην Άγκυρα το κύρος και την ισχύ να εμφανίζεται ως κηδεμονευτικός ταγός σε πλειάδα κρατών αυτής της χειμαζόμενης βαλκανικής ζώνης.
Από Αλβανία, μέχρι Σκόπια. Και από μουσουλμανογενή Βοσνία-Ερζεγοβίνη, μέχρι Κόσοβο.
Ακόμη και Σερβία, όπου ο Τουρκισμός παρεμβαίνει με υποσχετική αντιστήριξη σε ό,τι αφορά τις οικονομικές παραμέτρους της περιοχής.
Όταν στην Αλβανία η Άγκυρα επενδύει σε ναυστάθμους και άλλες βάσεις –εξασφαλίζοντας χρήση τους και από την ίδια– όταν χρηματοδοτεί τους αμυντικούς σχεδιασμούς της FYROM (της οποίας κι εκπαιδεύει το στρατιωτικό προσωπικό) και όταν ακόμη ενεργότερα εμπλέκεται στο Κοσσυφοπέδιο, ενώ το ύψος των εμπορικών συναλλαγών της με αυτήν την περιοχή εκτινάσσεται στα 20 δισ., τότε μόνο μυωπάζοντες δεν βλέπουν τι έπεται.
Και ό,τι έπεται μας αφορά ευθέως και με όρους κρισίμων επιπτώσεων και συνεπειών.
Όχι μόνο λόγω προβλημάτων που υπάρχουν (και άλλων που υφέρπουν) με όμορες χώρες, αλλά και λόγω προφανών επιδιώξεων της Άγκυρας να δημιουργήσει ζώνες αντιπερισπασμού για την Ελλάδα.
Με την οποία έχει ανοικτά μέτωπα και κρίσιμες διαφορές.
Ιδιαίτερα καθώς ανακύπτουν ζωτικότερα ζητήματα όσον αφορά ρυθμίσεις και οριοθετήσεις αποκλειστικών οικονομικών ζωνών στις νοτιότερες παρυφές των ελληνοτουρκικών διαφορών.
Κι αυτές οι διαφορές δεν είναι ούτε απλές ούτε ασήμαντες. Αντιθέτως εφάπτονται πέραν των οικονομικών τους διαστάσεων, ζητημάτων εθνικής κυριαρχίας.
Που από πλευράς Άγκυρας ήδη ανακύπτουν βουλιμικά σύνδρομα, που εκδηλώνονται ως προθέσεις νέων τετελεσμένων.
Οπόταν όσα μεθοδεύονται στο βαλκανικό τόξο, προδιαγράφουν κυκλωτικό σχεδιασμό με στόχο μοιραίο –σε δεδομένη στιγμή– αντιπερισπασμό σε βάρος της Ελλάδος.
Πέραν βεβαίως και άλλων ευρύτερων προθέσεων της Άγκυρας. Η οποία έτσι θα εξαργυρώσει την αυξημένη στρατηγική της επιρροή σ’ αυτήν τη βαλκανική γεωγραφία, σε σχέση με τη θέση και τη σχέση της στους κόλπους της ευρωατλαντικής συμμαχίας.
Όπου η αυξημένη της ισχύς, θ’ αποδώσει ανάλογο μέρισμα.
Ν’ αφυπνισθούμε λοιπόν.
Για να μην αναζητούμε εκ των υστέρων το λάθος…

paron.gr

Read more...

Η Τουρκία χαιρετίζει το θάνατο του Οσάμα μπιν Λάντεν


Tου Guillaume Perrier στη Le Monde

Η Τουρκία εξέφρασε επίσημα την ικανοποίησή της για το θάνατο του Οσάμα μπιν Λάντεν τη Δευτέρα το πρωί. «Χαιρετίζω με μεγάλη ικανοποίηση την είδηση ​​του θανάτου του», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ, πριν να επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για μια επίσκεψη στην Αυστρία. «Ο τρόπος με τον οποίο εξαφανίστηκε πρέπει να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για όλο το κόσμο», είπε ακόμη ο Γκιούλ. Η Τουρκία, δεύτερος στρατός του ΝΑΤΟ, είναι μέλος της Διεθνούς Δύναμης Στήριξης και Ασφάλειας στο Αφγανιστάν (ISAF). Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν έχει απειλήσει επανειλημμένα την Άγκυρα και είχαν πραγματοποιηθεί τακτικά κύματα συλλήψεων των τζιχαντιστών, φερόμενοι κοντά στην Αλ Κάιντα, στις νότιες περιοχές της Τουρκίας και στη Κωνσταντινούπολη.

Μια ριζοσπαστική ομάδα σουνιτών IBDA-C ξαναέρχεται τακτικά στην επιφάνεια.
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, υπενθύμισε ότι « η Αλ Κάιντα και ο ηγέτης της Μπιν Λάντεν είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο χιλιάδων αθώων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Βρήκαμε επίσης αυτή την τρομοκρατική οργάνωση και τον Μπιν Λάντεν πίσω από τις βομβιστικές επιθέσεις στην Κωνσταντινούπολη τον Νοέμβριο του 2003» .
Τέσσερις βόμβες τοποθετημένες κατά του βρετανικό προξενείου, συναγωγών και της τράπεζας HSBC, είχαν κάνει 63 θανάτους το 2003.
«Ένα μάθημα για όλες τις τρομοκρατικές οργανώσεις»
«Αυτό είναι ένα μάθημα για όλες τις τρομοκρατικές ομάδες», δήλωσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος αναφερόταν στους Κούρδους αντάρτες του PKK (Κουρδικό Εργατικό Κόμμα), που θεωρείται η κύρια τρομοκρατική απειλή στην Τουρκία.
Ο υπουργός Άμυνας, Βετσντί Γκονούλ, ευχήθηκε να «συμμαχήσει ο κόσμος όλος κατά του ΡΚΚ, όπως το έπραξε κατά του Μπιν Λάντεν».
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου καταδίκασε επίσης τον Μπιν Λάντεν και την Αλ Κάιντα, υπεύθυνοι, κατά τον ίδιο, «για την αθέμιτη και παραπλανητική σύνδεση που έγινε μεταξύ της μουσουλμανικής θρησκείας και της τρομοκρατίας. Η Τουρκία αντιστέκεται έντονα σ αυτό το αμάλγαμα».
Ο Τούρκος Necmettin Ihsanoglu, Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού της Ισλαμικής Διάσκεψης, καταδίκασε και αυτός την τρομοκρατία «αντίθετη με τη διδασκαλία του Ισλάμ».
Μια άλλη αντίδραση, πιο εκπληκτική αυτή , εκείνη του Μεχμέτ Αλί Αγκτσά.
Ο πρώην ακροδεξιός ακτιβιστής, ο οποίος πυροβόλησε τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β’ στη Ρώμη το 1981 και που πέρασε τριάντα χρόνια στη φυλακή, δήλωσε ότι «μοιράζει τη χαρά του αμερικανικού έθνους για το θάνατο του τρομοκράτη Μπιν Λάντεν, ο οποίος ήταν εχθρός του Θεού και της ανθρωπότητας. Όλοι οι μουσουλμάνοι πρέπει να υποστηρίξουν τον αγώνα της Αμερικής κατά της τρομοκρατίας».

http://nationalpride.wordpress.com

Read more...

Ο Ερντογάν παίζει με τη συνθήκη των Στενών και τα νεύρα της Ρωσίας


MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ

- Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη συνέντευξη του στο τηλεοπτικό δίκτυο Show ΤV, αναφέρθηκε στο σχέδιο της κατασκευής της “διώρυγας της Κων/πολης” και έδωσε τα πρώτα σημάδια πως η Τουρκία σχειάζει την αναθεώρηση της συνθήκης του Μοντρέ , η οποία δίνει τη δνατότητα της ελεύθερης διέλευσης των εμπορικών πλοίων. ”Κανείς δεν μπορεί να επισκιάσει την ανεξαρτησία μας. Η Διώρυγα της Κων/πολης είναι ενα δημιούργημα της ανεξαρτησίας μας. Εμείς θα πραγματοποιήσουμε αυτό το σχέδιο. Απο εκεί και πέρα όλα θα εξακολουθούν να λειτουργούν όλα σύμφωνα με τους διεθνής κανόνες.“Όταν υπογράφηκε η συνθήκη του Μοντρέ δεν υπήρχαν τα τεράστια πετρελαιοφόρα, η συνθήκη έγινε για τα μικρά εμπορικά πλοία ξηρού φόρτου. Πρέπει να λάβουμε μέτρα”. Όποιος επιθυμεί θα περνά απο τη Διώρυγα όποιος θέλει απο το Βόσπορο. Βέβαια εμείς θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή όλων στην απειλή για το περιβάλλον” δήλωσε ο τούρκος πρωθυπουργός. Ο Ερντογάν στη συνέχεια της συνέντευξης έδειξε τις προθέσεις του και για το καθεστώς των Στενών.

Οι δηλώσεις αυτές δείχνουν οτι στην Άγκυρα υπάρχουν σκέψεις για αλλαγές στη συνθήκη του Μοντρέ που δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα. Η τουρκική κυβέρνηση φαίνεται οτι θέλει να δει το μέγεθος των αντιδράσεων, όπως της Ρωσίας , της Ουκρανίας , της Βουλγαρίας αλλά ακόμη και των ΗΠΑ. Η χώρα μας που διαθέτει απο τους μεγαλύτερους στόλους εμπορικών πλοίων θα εκφράσει την άποψη της;

onalert

Read more...

Η Σερβία συλλαμβάνει ύποπτο μέλος της τουρκικής Χεζμπολάχ


Η αστυνομία στα σύνορα Σερβίας-Ουγγαρίας έχει θέσει υπό κράτηση δύο άτομα τα οποία φέρεται να προσπάθησαν να διασχίσουν τα σύνορα παράνομα, ένας εκ των οποίων ενδέχεται να είναι μέλος της τουρκικής οργάνωσης Χεζμπολάχ, ο οποίος έχει καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία. Ο υπουργός Εσωτερικών Ιβίτσα Ντάτσιτς ανακοίνωσε το Σάββατο (30 Απριλίου) ότι η αστυνομία έχει στείλει αντιγράφα εγγράφων και δακτυλικών αποτυπωμάτων στις τουρκικές αρχές για να πιστοποιήσουν τις ταυτότητες των υπόπτων.

(Beta, B92, Tanjug, Radio FreeEurope- 30/04/11) gdailynews

Read more...

109 καινούργια Sikorsky για την Τουρκία: Μερικά Σχόλια – Μέρος 1ο


Η είδηση ότι η Τουρκία επελεξε τον αναδοχο για τον διαγωνισμό συμπαραγωγής 110 νέων μέσων μεταφορικών ελικοπτέρων αντιμετωπίστηκε στη χώρα μας με τη γνωστή ανησυχία. Σε συνδυασμό με την συνεχή μείωση του αμυντικού προϋπολογισμού και τη γενικευμένη αίσθηση κατάπτωσης και αποσάθρωσης, η είδηση παίρνει διαστάσεις κατάθλιψης. Παρ’ όλα αυτά, τα σχόλια που ακολουθούν την είδηση – τόσο από πολίτες όσο και, δυστυχώς, από πάρα πολλά στελέχη, είναι χαρακτηριστικός των αδυναμιών του ελληνικού αμυντικού συστήματος – που, δυστυχώς, μικρή σχέση έχουνε με την μείωση των αμυντικών μας δαπανών.

Τουρκική Αεροπορία Στρατού και Αιγαίο

Κατ’ αρχάς, είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι ο τουρκικός στρατός έχει μακρά παράδοση στην διατήρηση ισχυρής και ικανής αεροπορίας στρατού. Η ανάπτυξη της ΑΣ ξεκίνησε μετά το 1964, με αιτία την πολιτική διάθεση για επέμβαση στην Κύπρο. Επιζητώντας λύση στο στρατιωτικό πρόβλημα μιας επέμβασης στην Κύπρο, οι τούρκοι στρατιωτικοί διατύπωσαν την απαίτηση για δυνατότητα ταχείας αερομεταφοράς σημαντικού όγκου στρατευμάτων στον (ήδη κατεχόμενο) βασικό θύλακα Λευκωσίας-Αγύρτας-Κιόνελι. Η απαίτηση αυτή οδήγησε στη βαθμιαία αλλά συστηματική κι επίμονη αύξηση των τουρκικών ελικοπτέρων, καθώς και τη συνολική ανάπτυξη του όπλου. Το όπλο δοκιμάστηκε με επιτυχία στην Κύπρο το 1974 – με όλες τις επιφυλάξεις που μπορεί κανείς να έχει για την αξία της δοκιμής.

Η πολιτική πρόθεση της Τουρκίας να απειλήσει τα νησιά του Αιγαίου συνέχισαν την υποστήριξη στο Αεροπορικό του Στρατού, ενώ εν συνεχεία η έκρηξη του Κουρδικού αντάρτικου όχι μόνον διατήρησε το όπλο στο επίκεντρο της προσοχής των τούρκων στρατιωτικών αλλά και προσέδωσε στον τουρκικό στρατό πλούσια και πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία στη διεξαγωγή αεροκίνητων επιχειρήσων. Όσο κι αν κανείς υποστηρίξει ότι οι επιχειρησιακές συνθήκες ενδεχόμενης εμπλοκής του αεροπορικού στο Αιγαίο θα είναι διαφορετικές, δεν πρέπει να υποτιμηθεί η εμπειρία των τούρκων ελικοπτεράδων (αλλά και του επίλεκτου πεζικού με το οποίο συνεργάζονται στις αερομεταφερόμενες επιχειρήσεις). Μέρος της εμπειρίας ασφαλώς έχει σχέση με τις δεδομένες επιχειρησιακές συνθήκες της Χώρας των Κούρδων – που είναι άσχετες με αυτές του Αιγαίου, αλλά (σημαντικότατο) μέρος της εμπειρίας έχει σχέση με τις ίδιες τις διαδικασίες σχεδιασμού και εκτέλεσης επιχειρήσεων ε/π μεγάλης κλίμακας και μεγάλης διάρκειας, που είναι πολύτιμες για οπουδήποτε – και για το Αιγαίο.

Όμως η έκταση των τουρκικών δυνατοτήτων Α/Μ επιχειρήσεων θέτει στο Αιγαίο απειλή που δε φαίνεται να έχει εκτιμηθεί επαρκώς. Και είναι απειλή που εκδηλώνεται στο επιχειρησιακό επίπεδο, αλλά έχει άμεσες επιπτώσεις στο στρατηγικό επίπεδο.

Η υφιστάμενη απειλή από την τουρκική ΑΣ

Η μέχρι τώρα αντίληψη για το ρόλο των αερομεταφερόμενων δυνάμεων σε μία απόπειρα κατάληψης νησιού είναι ότι αυτές θα επιδιώξουν την υποβοήθηση της εξασφάλισης του προγεφυρώματος της κύριας – αμφίβιας – ενέργειας, με την αιφνιδιαστική αποβίβαση τμημάτων σε περιοχές γύρω από το επιδιωκόμενο προγεφύρωμα, τα οποία θα έχουν σαν αποστολή:
■να αποκόψουν την κίνηση δυνάμεων των υπερασπιστών προς την περιοχή του προφεφυρώματος, προκειμένου να αποτραπεί αντεπίθεση κατά τις πρώτες, κρίσιμες ώρες, και μέχρι να διεκπεραιωθούν στην ακτή βαριές δυνάμεις, και
■να καταλάβουν σημεία μεγάλης σημασίας στα ενδότερα του νησιού, τα οποία θα διευκολύνουν τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων από την κύρια δύναμη, όταν αυτή θα αναπτυχθεί κανονικά στο προγεφύρωμα και θα ξεκινήσει την πορεία της προς το εσωτερικό, αναμένοντας τη συνένωσή τους με αυτήν.

Σημειώνεται ότι το παραπάνω δεν αφορά την δράση των τουρκικών ειδικών δυνάμεων που θα επιδιώξουν την αποδιάρθρωση της άμυνας σε όλη την έκταση του νησιού, κυρίως με την προσβολή κρίσιμων στρατηγικών στόχων (αποθηκών πυρομαχικών και καυσίμων, λιμένων, αεροδρομίων και εγκαταστάσεων, τηλεπικοινωνιακών εγκαταστάσεων, καθώς και, πιθανόν, πρόσωπα-κλειδιά για την άμυνα του νησιού) που θα καθιστούν αδύνατη τη συνέχιση των επιχειρήσεων και την άφιξη ενισχύσεων, ασχέτως της διαμόρφωσης της τακτικής καταστάσεως.

Υπάρχουν παράγοντες που επιτείνουν την παραπάνω αντίληψη επιχειρήσων:

■Η τουρκική αεροπορία στρατού είναι διαρθρωμένη σε τέσσερα συντάγματα αεροπορίας στρατού, καθένα υπό τη διοίκηση της αντίστοιχης στρατιάς. Αυτό φαίνεται να θέτει στη διάθεση της στρατιάς Αιγαίου (που θα αναλάβει τη διεξαγωγή οποιασδήποτε ενέργειας εναντίον του Αιγαίου) ένα, μόνον, Σύνταγμα ΑΣ.
Όμως εδώ πρέπει να παρατηρηθεί ότι είναι προφανές λάθος να θεωρείται αυτό ανελαστικό. Σε περίπτωση επιχειρήσεων, το σύνολο των ΕΠ θα συγκεντρωθεί άμεσα στην δυτική Μικρά Ασία για να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις, κι αυτό είναι κάτι που κατ΄εξοχήν τα ελικόπτερα μπορούν να κάνουν ταχύτατα, και με πολύ μικρή προειδοποίηση.

■Οι μέχρι σήμερα ασκήσεις Efes, οι οποίες θεωρείται ότι δοκιμάζουν το σχέδιο ενεργείας των τούρκων εναντίον μεγάλου νησιού στο Αιγαίο προβλέπουν συνήθως τη δράση ενός σχετικά μικρού ΑΜ τμήματος, δυνάμεως λόχου, το οποίο χρησιμοποιείται σε ρόλους όπως αυτός που αναφέρθηκε πιο πάνω. Προφανώς στην πραγματικότητα δεν αναμένεται η δράση μόνον ΑΜ λόχου (και 15 ε/π), αλλά αναμένεται αντίστοιχος ρόλος: υποβοήθηση της κύριας ενέργειας, η οποία θα είναι αμφίβια.

Τουρκικά ελικόπτερα S-70 Blackhawk και AH-1 Cobra στην άσκηση Εφές 2010. Η συνοδεία των μεταφορικών ελικοπτέρων από επιθετικά θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη σε περίπτωση αεραπόβασης.

Όμως πρέπει να παρατηρηθεί ότι αυτό δεν υποχρεωτικό. Είναι γεγονός ότι οι τούρκοι στρατιωτικοί είναι σχετικά συντηρητικοί, και είναι πιθανόν να δοκιμάζουν το σχέδιο που θα εφαρμόσουν. Όμως, να υπενθυμίσουμε ότι το μέρος της άσκησης που αφορά την (νυχτερινή) ενέργεια αεραπόβασης είναι ανοικτό μόνο σε τούρκους δημοσιογράφους, σε χαρακτηριστική αντίθεση με τα υπόλοιπα μέρη της ασκήσεως. Και μόνη η φροντίδα της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας να κρατήσει το συγκεκριμένο τμήμα μυστικό είναι ενδεικτική.

Νυκτερινές επιχειρήσεις τουρκικών ελικοπτέρων κατά την άσκηση Εφές 2010. Απεικονίζονται ελικόπτερα AS 532 Cougar και αερομεταφερόμενες δυνάμεις μετά την αποβίβασή τους. Το συγκεκριμένο τμήμα της άσκησης καλύπτεται μόνο από τούρκους δημοσιογράφους.

■Είναι γεγονός ότι στην Κύπρο υπήρξε μαζική χρήση ΑΜ δυνάμεων με χρήση ε/π, αλλά εκεί οι ΑΜ δυνάμεις αποβιβάστηκαν εντός ήδη κατεχόμενης και ισχυρά οργανωμένης αμυντικής θέσης (του θύλακα Λευκωσίας) με σκοπό να ενισχύσουν την άμυνά του, μέχρι τη συνένωση με τις βαριές δυνάμεις που θα αποβιβάζονταν στην Κηρύνεια. Δηλαδή, και εκεί οι ΑΜ δυνάμεις δεν κινήθηκαν επιθετικά, αλλά, στην ουσία αμυντικά.
Όμως, στην περίπτωση των νησιών του Αιγαίου έχουμε ακόμη πιο ισχυρές ΑΜ δυνάμεις που ενεργούν εναντίον πολύ μικρότερου στόχου (και αντιπάλου). Οι αναλογία δυνάμεων και χώρου είναι ριζικά διαφορετική.
Οποιαδήποτε σημαντική ΑΜ επιχείρηση των τούρκων εναντίον μείζονος ελληνικού νησιού του Αν. Αιγαίου δεν μπορεί παρά να λάβει χώρα στο πλαίσιο μιας συνολικής ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να έχει επαρκώς κινητοποιηθεί το σύνολο του τουρκικού μηχανισμού που θα συμμετάσχει σε μία τέτοια ενέργεια – και το οποίο είναι πολύ μεγάλο, και άρα μπορεί εύλογα να αναμένεται ότι θα γίνει εγκαίρως αντιληπτό.

Η νέα απειλή στο επιχειρησιακό επίπεδο

Σε πολύ γενικές γραμμές, ο κίνδυνος είναι ο εξής: η παρουσία (πολύ) μεγάλου αριθμού τουρκικών ε/π δίνει τη δυνατότητα στην Τουρκία να διεξαγάγει αιφνιδιαστικά πολύ μεγάλης κλίμακας αερομεταφερόμενη επιχείρηση εναντίον μεγάλου ελληνικού νησιού του Ανατολικού Αιγαίου, ανατρέποντας τη βασική σύλληψη που η ελληνική πλευρά έχει για τον τρόπο ενέργειας των τούρκων – και άρα για το πως πρέπει να αντιμετωπιστούν.
Ο τουρκικός στρατός έχει ήδη στη διάθεσή του 100, περίπου, ε/π sikorsky, 50 περίπου ε/π Cougar, περίπου 100 ε/π UH-1H (τα οποία θα αντικατασταθούν με την νέα παραγγελία των sikorsky), 50 UH-1N (δικινητήρια Huey), ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται η προμήθεια 10 βαρέων ε/π Chinook. Το σύνολο των ε/π αυτών επαρκεί απολύτως για την πλήρη αεροκίνηση μίας ελαφράς ταξιαρχίας σε ένα, μόνον κύμα. Είναι ευνόητο ότι ένας τέτοιος όγκος ε/π, εφ’ όσον εμπλακεί, δε θα περιοριστεί σε ένα, μόνον, κύμα.

Η διοικητική διάρθρωση του συνόλου των ε/π σε τέσσερα συντάγματα αεροπορικού, υπό τη διοίκηση των αντιστοίχων στρατιών του ΤΣ δεν πρέπει να παραπλανά. Τα ε/π είναι κατ’ εξοχήν το μέσον με στρατηγική (για την ελληνοτουρκική κλίμακα) ευκινησία. Με άλλα λόγια, είναι απολύτως εφικτό να συγκεντωθεί το σύνολο των τουρκικών ε/π ταχύτατα κι αιφνιδιαστικά στη δυτική ακτή της Μικράς Ασίας, απέναντι από οποιοδήποτε ελληνικό νησί επιλεγεί, αφήνοντας ελάχιστα χρονικά περιθώρια αντίδρασης στην ελληνική πλευρά.

Συναφώς με τη δυνατότητα αερομεταφοράς, από την τουρκική πλευρά έχει στη διάθεσή της 5 ταξιαρχίες επίλεκτου ελαφρού πεζικού ( “καταδρομών”), που έχουν τη δυνατότητα εκτέλεσης αερομεταφερόμενων επιχειρήσεων σε συνεργασία με τα ε/π. Από αυτές, η 1η ταξιαρχία καταδρομών, με έδρα την Καισάρεια είναι ειδικά προσανατολισμένη στη διεξαγωγή Α/Μ επιχειρήσεων, αλλά το σύνολο των ταξιαρχιών αυτών είναι από τη φύση τους εξοικειωμένες με διεξαγωγή α/μ επιχειρήσεων.

Επιπλέον αυτών, κατά τις ασκήσεις Efes, οι τούρκοι έχουν χρησιμοποιήσει τμήματα της 11ης ταξιαρχίας ΠΖ για τη διεξαγωγή των α/μ φάσεων της άσκησης. Το στοιχείο αυτό, μάλιστα, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Δεδεμένης της ύπαρξης των πιο έμπειρων κι εξειδικευμένων σχηματισμών των καταδρομών για τη διενέργεια των ΑΜ επιχειρήσεων, θα ήταν περίεργο να χρησιμοποιηθεί μια απλή ταξιαρχία ΠΖ για το ρόλο αυτό (ο χαρακτηρισμός “motorized” ιστορικά σημαίνει απλώς την οργανική δυνατότητα μετακινήσεως με τροχοφόρα). Επιπλέον, η 11η ταξιαρχία ανηκει στην 4η Στρατιά και εδρεύει στη Λαοδίκεια (ενώ σε αντίστοιχο ρόλο βορειότερα, με έδρα το Αδραμύττιο υπάρχει η 19η ταξιαρχία ΠΖ), δηλαδή ανήκει στον μείζονα σχηματισμό που έχει επισημανθεί ως ο υπεύθυνος για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων στο Αιγαίο. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι τούρκοι

i) είτε χρησιμοποιούν παραπειστικά τις ταξιαρχίες ΠΖ για να στρέψουν εκεί την προσοχή του ελληνικού μηχανισμού επιτήρησης, και να δώσουν έτσι στις ταξιαρχίες ΚΔ την ευκαιρία να επιτύχουν στρατηγικό αιφνιδιασμό

ii) είτε εκπαιδεύουν σε Α/Μ επιχειρήσεις επιπλέον σχηματισμούς, ώστε να μπορούν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις αυξημένες δυνατότητες αερομεταφοράς που τους δίνει ο στόλος των επ τους, ειδικά για το ρόλο της εφεδρείας (και τη διεκπεραίωση στο 2ο ή 3ο κύμα)

iii) είτε σχεδιάζουν την εξ αρχής εμπλοκή ταξιαρχίας ΠΖ στην επιχείρηση αεραποβάσεως.

Εδώ το κρίσιμο σημείο είναι οι διαφορές στις δυνατότητες των δύο σχηματισμών: ενώ η ταξιαρχία ΚΔ έχει τριαδική δομή και, πιθανόν, ένα μικρό στοιχείο πυροβολικού από πυροβόλα των 75 mm – πιθανότατα χρησιμοποιούμενα στη Χώρα των Κούρδων λόγω του ειδικού χαρακτήρα του αγώνα εκεί, η ταξιαρχία ΠΖ έχει τετραδική δομή καθώς και μοίρα πυροβολικού στη σύνθεσή της (η οποία μπορεί εύκολα να αερομεταφερθεί). Με άλλα λόγια, η ταξιαρχία ΠΖ αποτελεί έναν τακτικό σχηματισμό με σημαντική ισχύ, ο οποίος, άπαξ και αερομεταφερθεί, δεν είναι αναγκασμένος σε παθητική άμυνα εν αναμονή της συνένωσης με τις βαριές δυνάμεις του προγεφυρώματος, αλλά μπορεί να αναλάβει, άμεσα και αυτόνομα, επιθετικές επιχειρήσεις.

Ποιο είναι το συμπέρασμα από τα παραπάνω; Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο τουρκικός στρατός έχει τη δυνατότητα για διεξαγωγή αερομεταφερόμενων επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας εναντίον των μεγάλων νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Έχει τη δυνατότητα από άποψη μέσων, δυνάμεων και εμπειρίας. Αλλά το βασικό, εδώ, είναι η μεγάλη κλίμακα.

Ο τουρκικός στρατός μπορεί να αερομεταφέρει αιφνιδιαστικά σε νησί του Ανατολικού Αιγαίου μία πλήρη ταξιαρχία ΠΖ και επιπλέον αυτής, μία σημαντική δύναμη (δύο ή τριών μοιρών καταδρομέων).

Σε σχέση με την έκταση των νησιών-στόχων και τις δυνάμεις που τα υπερασπίζονται, οι τουρκικές αερομεταφερόμενες δυνάμεις είναι πολύ μεγάλες. Για την ακρίβεια, η σύγκριση είναι τέτοια που επιβάλει την αναθεώρηση βασικών υποθέσεων εργασίας για την τουρκική απειλή – και τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Οι αερομεταφερόμενες δυνάμεις των τούρκων είναι τέτοιες που το βασικό στερεότυπο μιας τουρκικής ενέργειας: ένταση, κινητοποίηση και προπαρασκευή – αεροπορική κυριαρχία γύρω από το νησί-στόχο – αερομεταφερόμενες επιχειρήσεις σε υποβοηθητικό ρόλο – κύρια αποβατική ενέργεια, πρέπει να αναθεωρηθεί. Μαζί με αυτές πρέπει να αναθεωρηθούν και άλλες βασικές παράμετροι της τουρκικής απειλής, βασικές υποθέσεις εργασίας της ελληνικής αντίδρασης, και βασικές αντιλήψεις για την αντιμετώπισή τους.

Η δυνατότητα ανάπτυξης μιας (πλήρους) ταξιαρχίας πεζικού με ελικόπτερα σε ένα νησί του μεγέθους των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου σημαίνει ότι ο σχηματισμός αυτός δε θα περιοριστεί στην υποστήριξη της κύριας προσπάθειας των δυνάμεων που θα επιχειρήσουν να αποβιβαστούν στο νησί με πλοία, δε θα αναμείνει παθητικά την συνένωσή του με αυτές, και δε θα εξαρτάται (άμεσα) από αυτές για την επιβίωσή του, και δε θα χρειαστεί να αναπτυχθεί σε περιοχές σε άμεση γειτνίαση με την περιοχή του προγεφυρώματος. Μία ταξιαρχία ΠΖ, με την υποστήριξη του οργανικού της ΠΒ θα επιδιώξει να εκτελέσει αποφαστικό επιθετικό ελιγμό, και να τον εκτελέσει σε χρόνο που η ελληνική πλευρά δε θα έχει κατορθώσει να κινητοποιηθεί επαργκώς.

Οι υποθέσεις εργασίας που ανατρέπονται

Μία τέτοια κατάσταση ανατρέπει βασικές υποθέσεις εργασίας της ελληνικής πλευράς, και θέτει σε αμφιβολία το δόγμα και τη διάταξη των αμυνομένων. Πιο συγκεκριμένα:

Η υπόθεση για άμεση εξάρτηση οποιασδήποτε τουρκικής ενέργειας από αποβατική κύρια προσπάθεια θέτει ορισμένες βασικές προϋποθέσεις από τουρκικής πλευράς: Για να γίνει μία τέτοια ενέργεια, θα πρέπει να συγκεντρωθεί επαρκής ναυτική δύναμη σε κάποια μείζονα λιμενική εγκατάσταση της Δυτικής Μικράς Ασίας, και να κινηθούν προς τα εκεί οι ταξιαρχίες που θα λάβουν μέρος στην επιχείρηση. Το είδος αυτό της κινητοποίησης είναι αφ΄ενός χρονοβόρο, αφ΄ετέρου σχετικά “θορυβώδες”, με αποτέλεσμα να θεωρείται εφικτός ο έγκαιρος εντοπισμός του, και άρα εφικτή η (κρίσιμη) κινητοποίηση του ελληνικού αμυντικού μηχανισμού: αραιώσεις αεροσκαφών, συναγερμός και κίνηση των μονάδων των νήσων προς τους χώρους διασποράς, αύξηση της επάνδρωσης των δυνάμεων άμυνας στα νησιά. Με πιο απλά λόγια: η υπόθεση για αποβατική κύρια προσπάθεια αποκλείει το στρατηγικό αιφνιδιασμό.

Το παραπάνω δε σημαίνει ότι πρόκειται να επιχειρηθεί απόπειρα κατάληψης νησιού χωρίς μείζονα αποβατική επιχείρηση – τελικά: οι από θαλάσσης μεταφερόμενες δυνάμεις είναι αυτές που θα καταφέρουν την οριστική επικράτηση. Όμως μεταβάλλονται τρεις βασικές παράμετροι σχετικά με αυτήν:

i) ο χρόνος αντίδρασης της φρουράς του νησιού: οι αποβατικές δυνάμεις δε θα είναι αναγκασμένες να προλάβουν να διασώσουν κάποιες ασθενείς, καθηλωμένες δυνάμεις που τις περιμένουν για να επιβιώσουν. Αντιθέτως, επάνω στο νησί θα βρίσκεται ένας πλήρης, ισχυρός σχηματισμός – σχεδόν εξ ίσου ισχυρός με τον αμυνόμενο. Η αποβατική ενέργεια θα έχει τουλάχιστον 24 ώρες για να εκδηλωθεί – αφού έχει εκδηλωθεί αεραποβατική ενέργεια – πιθανότατα παραπάνω από 48 ώρες, με την προϋπόθεση ότι ο αιφνιδιασμός της αεραπόβασης έχει επιτύχει. Για την επίτευξη στρατηγικού αιφνιδασμού, ένας τέτοιος χρόνος κινητοποιήσεως παραμένει μικρός, αλλά όχι ανέφικτος.

ii) ο χρόνος αντίδρασης των δυνάμεων ενισχύσεως: η προηγούμενη παράμετρος επιδεινώνει την κατάσταση και για τις δυνάμεις ενισχύσεως: ο χρόνος που προϋπολογίζεται για την κινητοποίηση της ναυτικής δύναμής που θα σπεύσει να βοηθήσει τους αμυνομένους, καθώς και της (χερσαίας) δύναμης ταχείας αντίδρασης μειώνεται δραματικά.

iii) η κύρια εχθρική προσπάθεια: η αναμονή της κύριας προσπάθειας από θαλάσσης σημαίνει ότι οι περιοχές των αναμενόμενων ενεργειών είναι συγκεκριμένες, οι αμυντικές δυνάμεις έχουν διαταχθεί με αυτές κατά νου, και τα σχέδια έχουν εκπονηθεί με αυτές σαν επίκεντρο: Τάδε ακτή αποβάσεως, άμεση επάνδρωσή της στις πρώτες ενδείξεις εχθρικής δραστηριότητας, εξασφάλιση των δρομολογίων προς αυτήν, συγκέντρωση των δυνάμεων αντεπιθέσεως κοντά σε αυτή, για άμεσο χτύπημα, φρούρηση των σημείων στρατηγικής σημασίας στο υπόλοιπο νησί από μικρές φρουρές, απλά για εξασφάλισή τους από καταδρομικές ενέργειες. Το σενάριο αυτό παύει να ισχύει: η δυνατότητα αεραπόβασης μιας ολόκληρης ταξιαρχίας ΠΖ (με τα στοιχεία υποστήριξής της) να αποβιβαστούν όπου επιλέξουν σημαίνει ότι ο αμυνόμενος διοικητής αντί να αγωνιά για την εξασφάλιση των οδών προς την περιοχή αποβάσεως θα αγωνιά για την περιοχή εκδήλωσης της αεραποβατικής ενέργειας, με ότι αυτό σημαίνει για τη διάταξη και τη συγκέντρωση των δυνάμεών του.

Η Δυσκολία του Σεναρίου

Το σενάριο που παρουσιάστηκε δεν είναι, ασφαλώς, το πιο πιθανό στρατιωτικό ενδεχόμενο στο Αιγαίο. Οι βασικές ενστάσεις είναι οι εξής:

Μία στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας δε μπορεί να συμβεί σε πολιτικό κενό. Με άλλα λόγια, δεν είναι δυνατόν η Τουρκία να διενεργήσει ένα πρωί εν ψυχρώ μείζονα στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της Ελλάδας. Μία περίοδος κλιμάκωσης της έντασης είναι απαραίτητη για την δικαιολόγηση οποιασδήποτε πολεμικής ενέργειας, αλλά η ένταση, τουλάχιστον θεωρητικά, δίνει στην Ελλάδα ένα περιθώριο κινητοποιήσεως – και το προαναφερόμενο σενάριο δεν είναι εφικτό χωρίς το στρατηγικό αιφνιδιασμό της ελληνικής πλευράς. Πιο απλά, δεν είναι εφικτό, ή είναι αρκετά πιο δύσκολο, αν στα νησιά οι Μοίρες Ελαφρού Αντιαεροπορικού Πυροβολικού βρίσκονται σε ετοιμότητα στους χώρους διασποράς τους.

Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να τονιστεί ότι στην πράξη, η διαδικασία κινητοποίησης από ελληνικής πλευράς (όπως και από την πλευρά οποιουδήποτε έχει περιέλθει σε αντίστοιχη με την Ελλάδα πολιτική θέση στο παρελθόν, όπως χαρακτηριστικά το Ισραήλ προ του 1973) δεν είναι τόσο απλή. Οι συνεχείς εντάσεις, απειλές και κινητοποιήσεις από μέρους της τουρκικής πλευράς προκαλούν ένα είδος μιθριδατισμού, που μπορεί να οδηγήσουν σε αδράνεια ή (κρίσιμη) καθυστέρηση στην κινητοποίηση από ελληνικής πλευράς. Επιπλέον το ζητούμενο δεν είναι ο απόλυτος αιφνιδιασμός, αλλά ένα χρονικό παράθυρο αιφνιδιασμού, δηλαδή ένα χρονικό παράθυρο στο οποίο έχει διεθνώς καταστεί σαφής η ένταση, αλλά η ελληνική πλευρά δεν έχει αντιδράσει (ίσως και εσκεμμένα, προκειμένου να αποκλιμακώσει την ένταση) με την απαιτούμενη κινητοποίηση.

Επιπλέον αυτού, η τουρκική στρατιωτική ηγεσία δεν έχει επιδείξει ιδιαίτερη τόλμη στο σχεδιασμό επιχειρήσεων – κι αυτό δεν αναφέρεται ως μομφή. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλη πείρα σε σχεδιασμό κι εκτέλεση συμβατικών επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας, και, ευλόγως, είναι συντηρητικές στο σχεδιασμό τους. Η επιχείρηση της εισβολής στην Κύπρο είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπου το τουρκικό σχέδιο ήταν το απολύτως αναμενόμενο και συμβατικό, και από τουρκικής πλευράς δεν έγινε καμία ιδιαίτερη προσπάθεια παραπλάνησης ή αιφνιδιασμού.

Από την άλλη, τα τόσα έτη εμπειρίας στην διεξαγωγή Α/Μ επιχειρήσεων στη Χώρα των Κούρδων είναι ένα πολύτιμο πλεονέκτημα της τουρκικής πλευράς, και δεν είναι απίθανο να μπει στον πειρασμό να το αξιοποιήσει.

Τα ανωτέρω σημαίνουν ότι ένα σενάριο όπως αυτό που παρουσιάστηκε δε μπορεί να είναι το μοναδικό σχέδιο από τουρκικής πλευράς. Είναι πιθανότερο να έχει εκπονηθεί ένα τέτοιο σχέδιο είτε ως σχέδιο “ευκαιρίας”, δηλαδή για την εκμετάλλευση μιας περίπτωσης στην οποία από την τουρκική πλευρά διαπιστωθούν οι κατάλληλες συνθήκες, δηλαδή πολιτική ένταση χωρίς την αντίστοιχη ελληνική κινητοποίηση. Αλλιώς, η τουρκική πλευρά θα είναι αναγκασμένη να καταφύγει σε μία ενέργεια με τη σχετική κλιμάκωση ενεργειών: κινητοποίηση ναυτικών και χερσαίων δυνάμεων, προσπάθεια αεροπορικής υπεροχής πάνω από το χώρο του νησιού στόχου (είτε με τοπικές ενέργειες, είτε με ενέργειες σε όλη την ελληνοτουρκική περιοχή επιχειρήσεων), και, αν το προηγούμενο στάδιο επιτύχει) αεραπόβαση κατόπιν προετοιμασίας.

Πρέπει, όμως, επιπροσθέτως, να τονιστεί ένα ακόμη στοιχείο. Οι στρατιωτικές δυνατότητες του (κάθε) αντιπάλου δεν έχουν βαρύτητα αποκλειστικά στην περίπτωση διεξαγωγής πολέμου. Σε “ψυχροπολεμικές” καταστάσεις, όπως είναι η περίπτωση των ελληνοτουρκικών, έχει ιδιαίτερη σημασία για τις πολιτικές επιλογές η “αντίληψη” ή “εντύπωση” ή “εικόνα” (“perception”) της κάθε πλευράς για την ισχύ της άλλης. Η “αντίληψη” αυτή είναι σχετικά θολή, και αφορά κυρίως αδρές εντυπώσεις, παρά ρεαλιστική στρατιωτική ανάλυση. Είναι όμως σημαντική σε πολιτικό επίπεδο, και κυρίως για τους πολιτικούς, που είναι πιθανόν να εντυπωσιαστούν από την αναφορά σε “300 τουρκικά ελικόπτερα και 5 ταξιαρχίες καταδρομών που είναι έτοιμες να καταλάβουν όποιο νησί διαλέξουν”. Τη σημασία της αντίληψης αυτής την είδαμε γλαφυρά στην κρίση των Ιμίων, όταν μείζονες πολιτικές αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς καμία σοβαρή στρατιωτική ανάλυση ή συμβουλή – και για την ακρίβεια, παρά τις αντίθετες εισηγήσεις των υπευθύνων.

(Αναδημοσίευση από το belisarius21.wordpress.com)

Read more...

Τουρκικά συστήματα σε πακιστανικές φρεγάτες


Το Πακιστάν διαπραγματεύεται την περίοδο αυτή την εγκατάσταση του συστήματος GENESIS στην νέα φρεγάτα τύπου O.H. Perry την οποία πρόσφατα παρέλαβε από τις ΗΠΑ ενώ αίτημα της ασιατικής χώρας είναι η παραχώρηση από τις ΗΠΑ πέντε ακόμα πλοίων του ιδίου τύπου.

Στον ίδιο τομέα των ναυτικών συστημάτων οριστικοποιήθηκαν οι προδιαγραφές των νέων αποβατικών πλοίων που πρόκειται να ναυπηγηθούν στα ναυπηγεία ADIK. Τα πλοία θα έχουν μήκος 138,7 μέτρα, εκτόπισμα 7125 τόνους, η ταχύτητα που θα μπορεί να αναπτύξει θα φτάνει τους 18 κόμβους, θα μπορεί να μεταφέρει ελικόπτερο βάρους μέχρι 15 τόνων και θα είναι εξοπλισμένο με Σύστημα Διαχείρισης Μάχης GENESIS με 5 κονσόλες.

Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός του πλοίου θα περιλαμβάνει ραντάρ SMART-S Mk2 3D, δύο συστήματα ASELFLIR-300D σύστημα αντιμέτρων τορπιλών, σύστημα EH/ESM (2-18GHz), Link 11-16/22 και προειδοποιητή δέσμης Laser. Ο οπλισμός του θα αποτελείται από δύο πυροβόλα Otomelara 40 χλστ και δύο συστήματα Phalanx CIWS.

Ενδιαφέρον πάντως προκαλε΄θι η είδηση για το κόστος ναυπήγησης της πρώτης κορβέτας κλάσης Ada η οποία σύμφωνα πάντα με τα τουρκικά δημοσιεύματα έφτασε τα 260 εκατ. δολάρια δηλαδή 176,5 εκατ. ευρώ….

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Πάρτι στο Αιγαίο από 18 τουρκικά μαχητικά σήμερα


Μαζική έξοδο σήμερα στο Αιγαίο για την τουρκική Αεροπορία με πέντε σχηματισμούς και 18 αεροσκάφη που προχώρησαν σε 11 παραβιάσεις! Από τα τουρκικά μαχητικά τα τέσσερα ήταν οπλισμένα. Μικρός αριθμός ελληνικών μαχητικών απογειώθηκε και αναγνώρισεαν τα τουρκικά που πέταξαν στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο. Τα τουρκικά αεροσκάφη εκτέλεσαν ασκήσεις COMAO γύρω από την Λέσβο.

Η τουρκική Αεροπορία αυξάνει γεωμετρικά τον αριθμό των αεροσκφών με τον οποίο προβαίνει σε παραβιάσεις τον τελευταίο καιρό, ενώ τα ελληνικά μαχητικά έχουν, ας πούμε, συντηρητική παρουσία σε μία προσπάθεια να μειωθούν οι δαπάνες σε καύσιμα και ανταλλακτικά. Μεσοπρόθεσμα αυτό βέβαια, έχει τις συνέπειές του, κάθε άλλο παρά θετικές για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της χώρας...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Η «Διώρυγα Ερντογάν» είναι… «Διώρυγα Ετσεβίτ»!


Δεν πρόλαβε καλά-καλά να παρουσιάσει το μεγαλεπήβολο σχέδιό του ο Τούρκος πρωθυπουργός, ύψους πενήντα δις ευρώ, για την διώρυγα που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τον Μαρμαρά και άρχισαν οι αποκαλύψεις. Ο τουρκικός Τύπος έσπευσε να αποδείξει πως πρόκειται για ένα παλιό σχέδιο, αναδημοσιεύοντας ανάλογα ρεπορτάζ που ανάγονται στην… 18η Ιανουαρίου 1994! Από αυτά προκύπτει ότι το συγκεκριμένο σχέδιο είχε ανακοινωθεί τότε για πρώτη φορά από τον Μπουλέντ Ετσεβίτ – άλλον «οραματιστή» και σφαγέα της Κύπρου.

Μπροστά στον ορυμαγδό των δημοσιευμάτων και των ειρωνικών σχολίων ο κ. Ερντογάν αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι το σχέδιο βρέθηκε στα οθωμανικά αρχεία και το είχε εμπνευστεί , όπως χαρακτηριστικά είπε, «ο παππούς μας ο Αμπτουλμετζίτ»!

Από ιστορικές πηγές προκύπτει ότι η ιδέα αυτή ανήκει στον σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, ο οποίος ανέθεσε τον σχεδιασμό της διώρυγας στον μεγάλο αρχιτέκτονα της εποχής Σινάν,ο οποίος λέγεται ότι ήταν ελληνικής ή αρμενικής καταγωγής.

Έκτοτε επτά σουλτάνοι προσπάθησαν να υλοποιήσουν το σχέδιο, το οποίος όμως προσέκρουε κάθε φορά σε καινούργια εμπόδια. Ίσως ο νεοθωμανός κ. Ερντογάν να είναι ο όγδοος και τυχερός σουλτάνος που θα το υλοποιήσει!

Η πρώτη αντίδραση για το σχέδιο εκφράστηκε ήδη από τον Πρέσβη της Ρωσίας στην Άγκυρα κ. Βλαντιμίρ Ιβανόφσκι, ο οποίος δήλωσε στον συνεργάτη της εφημερίδας Ραντικάλ κ. Μουράτ Γετκίν, ότι η διώρυγα μπορεί να γίνει υπό την προϋπόθεση του σεβασμού της Συνθήκης του Μοντρέ, που προβλέπει την ελεύθερη διέλευση των εμπορικών πλοίων από τα Στενά και απαγορεύει την έξοδο των πολεμικών στη Μαύρη Θάλασσα, κάτι που συνέβη πρόσφατα όταν οι ΗΠΑ θέλησαν να στείλουν πολεμικά σκάφη τους στην περιοχή κατά τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας - Γεωργίας. Ο Πρέσβης διέψευσε επίσης κατηγορηματικά ότι ρωσικές εταιρίες θα αναλάβουν το κόστος κατασκευής της διώρυγας.

Ανησυχίες για το θέμα εξέφρασαν αρκετοί Τούρκοι διπλωμάτες. Ένας εξ αυτών ο κ. Ονούρ Οϊμέν, τόνισε ότι ο κ. Ερντογάν αναφέρθηκε μόνο στα οικολογικά και οικονομικά ζητήματα και παρέλειψε να μιλήσει για τα νομικά και πολιτικά που είναι και τα πιο σημαντικά.

Εάν επεκταθεί η Συνθήκη του Μοντρέ και στη νέα διώρυγα η Τουρκία δεν θα εισπράττει χρήματα , οπότε δεν θα έχει κανένα οικονομικό όφελος. Το ερώτημα λοιπόν που πλανάται είναι μήπως τη διώρυγα τη ζήτησαν οι ΗΠΑ, για να περνούν ανενόχλητα τα πολεμικά πλοία τους στη Μαύρη Θάλασσα;

http://www.elzoni.gr

Read more...

Προκαλούν με άσκηση Ερευνας στο Αιγαίο


Νέα πρόκληση της Τουρκίας στο Αιγαίο, καθώς οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν χθες ότι θα πραγματοποιήσουν άσκηση Ερευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο, σε περιοχή όμως που ανήκει στην αρμοδιότητα της Ελλάδας.

Με τη NAVTEX 310/11 που εξέδωσε η Τουρκία ανακοινώνει ότι θα πραγματοποιήσει ασκήσεις από 4-5 Μαΐου σε «τουρκική περιοχή Ερευνας και Διάσωσης», η οποία όμως, σύμφωνα με τις συνταγμένες που έδωσε, περιλαμβάνει το τρίγωνο Νοτιοδυτικά της Λέσβου και βορείως της Χίου και των Ψαρών, περιοχή η οποία ανήκει στη δικαιοδοσία της Ελλάδας. Το δικαίωμα SAR (Search and Rescue) στο Αιγαίο ταυτίζεται με το εύρος του FIR Αθηνών και έτσι σε σχεδόν όλο το Αιγαίο ο επιχειρησιακός συντονισμός για Ερευνα και Διάσωση ανήκει στην Ελλάδα.


Η Τουρκία, στο πλαίσιο της αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας και επιδιώκοντας την επιχειρησιακή διχοτόμηση του Αιγαίου, έχει προβάλλει αξιώσεις για ανάληψη επιχειρήσεων SAR μέχρι το μέσο του Αιγαίου και τον 25ο μεσημβρινό. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία επιχειρεί να διεκδικήσει έλεγχο της SAR μέχρι το μέσο του Αιγαίου.

Μόλις τον Ιανουάριο, με αφορμή το ναυάγιο ενός Τούρκου ψαρά μεταξύ Μυτιλήνης και Χίου και ενώ έσπευδαν ήδη προς διάσωσή του τα ελληνικά σωστικά μέσα υπό τις οδηγίες του Συντονιστικού Κέντρου του Πειραιά, οι τουρκικές αρχές έσπευδαν να καταγράψουν την αμφισβήτησή τους, εκδίδοντας ΝOTAM, η οποία εμφάνιζε τη συγκεκριμένη περιοχή ως υπαγόμενη στην τουρκική δικαιοδοσία.

Ν. Μελέτης-http://www.ethnos.gr

Read more...

Eξισλαμίζουν τα κατεχόμενα


ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ

Τα κατεχόμενα έχουν γεμίσει μνημεία που θυμίζουν τη βάρβαρη εισβολή. Τώρα άρχισαν να γεμίζουν και τζαμιά. Ένα τεράστιο τζαμί κτίστηκε στην είσοδο της Κερύνειας, που με το μέγεθός του αλλάζει την οπτική όλης της περιοχής. Η θάλασσα, από το δρόμο που κατηφορίζει από τον Πενταδάκτυλο, φαίνεται με φόντο το τζαμί αυτό. Πολιτική εκτουρκισμού και εξισλαμισμού των κατεχομένων ακολουθεί η Τουρκία, την ίδια ώρα που προσποιείται ότι εργάζεται για την επίλυση του Κυπριακού.

Από το μέγεθος των τζαμιών που ανεγείρονται σε κάποιες περιοχές, φαίνεται και η πρόθεση επιστροφής ή όχι του εδάφους. Ενώ σε περιοχές που γειτνιάζουν στη γραμμή αντιπαράταξης δεν κτίζονται τζαμιά, αλλά χρησιμοποιούνται ως χώροι λατρείας κάποιες από τις εκκλησίες, σε άλλες περιοχές κτίζονται τεράστια τζαμιά που δεσπόζουν του χώρου και επισκιάζουν όλη τη γύρω δόμηση.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι έχουν κτιστεί, όλα με έξοδα της Τουρκίας, μεγάλα τζαμιά στην Αμμόχωστο, τη Μόρφου, την Κερύνεια, το Λευκόνοικο και σε πολλές άλλες περιοχές. Την ίδια ώρα που στην κατεχόμενη περιοχή δεν υπάρχουν επαρκή σχολικά κτίρια, τα κονδύλια της Τουρκίας πηγαίνουν για την ανέγερση τζαμιών και τους μισθούς που δίνονται στους χότζες και τους άλλους απεσταλμένους της ισλαμικής κυβέρνησης της Άγκυρας.

Οι Τουρκοκύπριοι δεν φαίνεται να ενθουσιάζονται απ' ό,τι γίνεται και απλώς παρατηρούν την Τουρκία να απλώνει τα πλοκάμια της και στην Κύπρο. Πέρα από τα μεγάλα αστικά και ημιαστικά κέντρα, τελευταία κτίζονται τζαμιά και σε μεγάλα χωριά, κάτι που δείχνει ότι η Τουρκία θέλει να εμπεδώσει την παρουσία της μέσω του επιβλητικού όγκου των τεμένων αυτών.

Αντιδρά και ο Τύπος
Ο τουρκοκυπριακός Τύπος καταγράφει τις αντιδράσεις των Τουρκοκυπρίων σχετικά με το θέμα. Η τ/κ εφημερίδα «Γενί Ντουτζέν» αναφέρεται στην ανέγερση τζαμιού δίπλα στην ιστορική εκκλησία του χωριού Θέρμια και γράφει ότι οι σταυροί και οι ταφόπετρες του κοιμητηρίου μεταφέρθηκαν, προκειμένου να αρχίσουν οι εργασίες ανέγερσης του τζαμιού.

Η εφημερίδα προσθέτει ότι οι εργασίες άρχισαν στις 22 Απριλίου, αλλά μετά από καταγγελία πολίτη, εκδόθηκε απόφαση του λεγόμενου δικαστηρίου Κερύνειας για αναστολή των εργασιών. Η «Αφρίκα» αναφέρει ότι ενώ καταρρέουν σχολεία και νοσοκομεία στα κατεχόμενα, η ισλαμική κυβέρνηση της Άγκυρας παρουσιάζεται αποφασισμένη να γεμίσει την κατεχόμενη Κύπρο απ' άκρο σ' άκρο με τζαμιά.

Η «Χαβαντίς» δημοσιεύει τα αποτελέσματα δημοσκόπησης μεταξύ των κατοίκων της κατεχόμενης Λευκωσίας, σε σχέση με την ανέγερση μεγάλου τζαμιού στην καρδιά της πόλης και γράφει ότι το 48,7% απάντησαν ότι δεν συμφωνούν με την ανέγερση του τζαμιού, το 26,2% ότι συμφωνούν, ενώ 22,5% προτείνουν την ανέγερση του τζαμιού σε άλλο σημείο και όχι στην καρδιά της κατεχόμενης Λευκωσίας.

Στην είσοδο της Κερύνειας
Ένα τεράστιο τζαμί κτίστηκε στην είσοδο της Κερύνειας, που με το μέγεθός του αλλάζει την οπτική όλης της περιοχής. Η θάλασσα, από το δρόμο που κατηφορίζει από τον Πενταδάκτυλο, φαίνεται με φόντο το τζαμί αυτό.

Την ίδια ώρα με την επιδρομή τζαμιών στα κατεχόμενα, οι εκκλησίες γίνονται θύματα νέου πλιάτσικου. Οι ελάχιστες καμπάνες που έχουν απομείνει σε καμπαναριά κλέβονται, για πωληθεί ο χαλκός και ο μπρούντζος τους. Σταυροί σπάζονται και οι νεκροί ξεθάβονται, για να βρουν στις σιαγόνες τους χρυσά δόντια. Η κατεχόμενη περιοχή ομοιάζει με άντρο λιστών που δεν έχει κανόνες.

Στην Κώμη Κεπήρ, το Γερόλακκο και σε άλλες περιοχές, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι των χωριών, για να σώσουν, όπως λένε, τις εκκλησίες, τις μετέτρεψαν σε αίθουσες χωρού. Άλλες εκκλησίες έγιναν στάνες, αποθήκες κι ό,τι φανταστεί κανείς. Τα αρχαία μνημεία καταπατώνται και ο τουρκισμός βάζει πόδι σε όλα τα ιερά και τα όσια της Κύπρου. Το ξερίζωμα των συμβόλων του ελληνικού πολιτισμού στα κατεχόμενα θα έπρεπε να αποτελεί την αιχμή του δόρατος σε όλες τις πολιτικές επαφές της κυπριακής ηγεσίας. Αυτό δεν γίνεται, όμως, χάριν του καλού κλίματος των συνομιλιών. Μέχρι να τελεσφορήσει η διαδικασία αυτή δεν θα μείνει τίποτε όρθιο και η κατεχόμενη περιοχή θα έχει μετατραπεί σε τουρκικό βιλαέτι. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο και να πληγώνει και μεταφέρεται για να δημιουργεί και τις σωστές αντιστάσεις.

Μουσείο στον Άγιο Ιλαρίωνα
Στην παρουσία του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ντερβίς Έρογλου, του λεγόμενου πρωθυπουργού Ιρσέν Κιουτσιούκ, του «πρεσβευτή» της Τουρκίας στο ψευδοκράτος Χαλίλ Ιμπραχίμ Ακτσά και της στρατιωτικής ηγεσίας του κατοχικού καθεστώτος, τελέστηκαν στον Άγιο Ιλαρίωνα τα εγκαίνια μουσείου για τον «εθνικό αγώνα του τ/κ λαού». Οι σύνδεσμοι των λεγόμενων Τουρκοκυπρίων αγωνιστών μετέφεραν στον ιερό χώρο της Ρήγαινας όπλα της εθνοφρουράς που πήραν το 1974 από τους νεκρούς στρατιώτες, κομμάτια από τεθωρακισμένα και άλλα στοιχεία του πεδίου μάχης και έφτιαξαν ένα μουσείο νίκης, όπως το αποκάλεσαν. Η θέαση του μουσείου από ελληνοκυπριακά μάτια προκαλεί απέραντο πόνο, μια και οι κατακτητές και οι συνεργοί τους εκθέτουν ως λάφυρα πολέμου τα όπλα της Εθνοφρουράς.

Στην ακτή του Αγίου Γεωργίου, στο πέντε μίλι, υπάρχει άλλο ένα μεγάλο μουσείο με άρματα μάχης και τεθωρακισμένα της Ε.Φ. που εγκαταλήφθησαν βομβαρδισμένα στην Κερύνεια. Η θέαση του εκθεμάτων από Ελληνοκυπρίους απαγορεύεται, ωστόσο κάποιοι, συνοδευόμενοι από Τουρκοκυπρίους, τα είδαν από κοντά, με τα σημάδια από τις σφαίρες να τα έχουν σημαδέψει παντού.

http://www.sigmalive.com

Read more...

Η επέτειος της γενοκτονίας των Αρμενίων και το σχέδιο «Καλλίπολη» του Νταβούτογλου


Έντονη δυσφορία προκαλεί στην Τουρκία η αναφορά του Προέδρου των ΗΠΑ και φέτος στη γενοκτονία των Αρμενίων. Η ηγεσία της ισλαμικής κυβέρνησης ΑΚΡ φαίνεται αποφασισμένη να ακολουθήσει πιστά την αδιάλλακτη πολιτική της, θέτοντας σε εφαρμογή σχέδια για την παραπλάνηση της διεθνούς κοινής γνώμης.Οι αναφορές του αμερικανού Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στη γενοκτονία των Αρμενίων από τους Νεότουρκους, που έλαβε χώρα στις αρχές του περασμένου αιώνα, προκάλεσε για μια ακόμη φορά την αντίδραση της Άγκυρας.

Η αδιάκοπη ανταπόκριση της Ουάσινγκτον στις επετειακές εκδηλώσεις μνήμης της γενοκτονίας των Αρμενίων, καθώς και το ενδιαφέρον άλλων ισχυρών πολιτικών κέντρων για το γεγονός, φαίνεται να ενοχλούν ιδιαίτερα την Άγκυρα, η οποία καταστρώνει σχέδια για να αποφύγει την αμαύρωση της διεθνούς της εικόνας στην εκατοστή επέτειο της αποτρόπαιης πράξης.

Την εβδομάδα που πέρασε πραγματοποιήθηκαν σε όλο τον κόσμο εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Οθωμανούς Τούρκους κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ εξέφρασε και φέτος τη συμπαράστασή του στον αρμενικό λαό. Μολονότι δεν αποκάλεσε τη γενοκτόνο πράξη με τη λέξη «γενοκτονία», εξαιτίας των πιέσεων της Άγκυρας, ο αμερικανός Πρόεδρος επανέλαβε την αυθεντική αρμενική έκφραση «Μεντς Γιεγκχέρν», που σημαίνει «Μεγάλη Τραγωδία», ασπαζόμενος με αυτόν τον τρόπο για μια ακόμη φορά τις θέσεις του αρμενικού λαού.
Εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο της γενοκτονίας έλαβαν χώρα και στην Τουρκία. Μια ομάδα 200 ατόμων, απαρτιζόμενων από πολιτικούς, δημοσιογράφους και διανοουμένους, μεταξύ των οποίων ο Ουφούκ Ουράς, ο Τζενγκίζ Ακτάρ και συγγενείς του δολοφονημένου αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ, διαδήλωσαν τις βραδινές ώρες στην κεντρική πλατεία της Πόλης, την πλατεία Ταξίμ. Οι διαδηλωτές αποκάλεσαν την «πορεία θανάτου», που ακολούθησαν οι αρμενικοί πληθυσμοί της Ανατολικής Μικράς Ασίας, κατόπιν διαταγής της οθωμανικής κυβέρνησης το 1915, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Απηύθυναν ακόμη έκκληση σε όλους τους ευσυνείδητους τούρκους πολίτες να φέρουν σε πέρας έστω και καθυστερημένα το «χρέος» τους προς την ανθρωπότητα.
Η εν λόγω ειρηνική διαδήλωση των τούρκων προοδευτικών, ωστόσο, έγινε στόχος ακραίων στοιχείων, τα οποία καταφέρονταν εναντίον της αρμενικής διασποράς και υμνούσαν τον Ογκιούν Σαμάστ, δολοφόνο του Χραντ Ντινκ, («Μιλιέτ», 24/4/2011). Ακροδεξιές τουρκικές οργανώσεις, οι οποίες είχαν πληροφορηθεί για τη διαδήλωση, διοργάνωσαν αντιδιαδηλώσεις όχι μόνο στην πλατεία Ταξίμ, αλλά και σε διάφορα σημεία του Πέρα. Οι διαδηλώσεις μάλιστα στην πλατεία Ταξίμ εξελίχτηκαν παράλληλα και με την ανοχή των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας, οι οποίες μερίμνησαν για να μην προκληθούν επεισόδια. Με τον τρόπο αυτό οι ακροδεξιοί επιχείρησαν όχι μόνο να τρομοκρατήσουν, αλλά και να καλύψουν τη «φωνή» εκείνων που διαδήλωναν υπέρ της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων, θέτοντας την Άγκυρα ενώπιον των ευθυνών της. Οι ομοιότητες με τις μεθόδους που ακολουθεί το τουρκικό κατεστημένο για να καλύψει και να αποσιωπήσει τις ενέργειες υπέρ της αναγνώρισης της Αρμενίας, είναι εκπληκτικές.
Το τουρκικό κατεστημένο αντέδρασε αμέσως στις προσπάθειες διεθνοποίησης και της διαφαινόμενης αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Διά στόματος του τούρκου υπουργού Εξωτερικών η Άγκυρα εκδήλωσε την αποστροφή της προς τη θέση που πήρε ο Λευκός Οίκος. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου επανέλαβε τις θέσεις της τουρκικής διπλωματίας ισχυριζόμενος ότι η Ουάσινγκτον έχει παραποιήσει τα ιστορικά στοιχεία και ότι παίρνει ανοιχτά θέση υπέρ των Αρμενίων. Θεώρησε τις δηλώσεις του Ομπάμα μονόπλευρες και ότι στοχεύουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της εσωτερικής πολιτικής σκηνής των ΗΠΑ. Στην προσπάθειά του να αποσιωπήσει τη γενοκτονία, δήλωσε από τα Δαρδανέλια, όπου βρέθηκε να περιοδεύει, ότι θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια από την ισλαμική κυβέρνηση ώστε το έτος 2015 να γίνει γνωστό στη διεθνή κοινή γνώμη ως η εκατοστή επέτειος της μάχης της Καλλίπολης και όχι ως η γενοκτονία των Αρμενίων! («Ζαμάν», 24/4/2011) Συμπλήρωσε δε ότι στόχος είναι η Τουρκία να γίνει ένα κράτος παγκόσμιας εμβέλειας, εννοώντας μεγάλη δύναμη, έως το 2023.
Η ισλαμική ηγεσία της γείτονας ταράζεται εμπρός στο ενδεχόμενο της επίσημης αναγνώρισης της γενοκτονίας από τα ισχυρότερα κράτη του κόσμου έως το 2015. Η εξήγηση είναι απλή. Το ΑΚΡ αντιλαμβάνεται ότι η εικόνα μιας χώρας που επιθυμεί να ανέλθει κλίμακα στην παγκόσμια ιεραρχία, όπως την οραματίζεται ο ισλαμιστής υπουργός Εξωτερικών, για να μπορέσει να συμμετάσχει στην παγκόσμια διακυβέρνηση, δεν μπορεί να επιβαρύνεται με γενοκτονίες. Συνεπώς προέκρινε τη λύση της ενίσχυσης της γνωστής τακτικής της απόρριψης της ιστορικής αλήθειας. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειώσει κανείς ότι όσα δισεκατομμύρια κι αν ξοδέψει η Άγκυρα για την προβολή της αντίστασης των Οθωμανών στην Καλλίπολη, το σχέδιο του Νταβούτογλου κρίνεται αμφίβολο αν θα βρει ανταπόκριση στη διεθνή κοινή γνώμη. Γιατί το ύφος και η αδιάλλακτη στάση των σύγχρονων τουρκικών ηγεσιών έναντι όσων υπέστησαν γενοκτονίες και διωγμούς από τους Οθωμανούς έχει λάβει προκλητικές διαστάσεις. Το μέγεθος της αδικίας είναι τόσο μεγάλο, που είναι αδύνατο να το καλύψει οποιοδήποτε άλλο γεγονός!

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος
Το Παρόν της Κυριακής - 1/5/2011

Read more...

Οι Αυστριακοί δεν «μάσησαν» από τις τουρκικές απειλές


Η τουρκική τακτική των απειλών έναντι χωρών της ΕΕ, προκειμένου να συμπλεύσουν με τα συμφέροντά της, «σκόνταψε» και πάλι στην αυστριακή θέση για μία ειδική σχέση Τουρκίας - ΕΕ, αντί της πλήρους ένταξης. Ο Τούρκος Πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ βρίσκεται την Τρίτη στην Βιέννη για επίσημη επίσκεψη και σε ραδιοφωνική του συνέντευξη προσπάθησε να πιέσει εκ νέου για αλλαγή στάσης από την αυστριακή κυβέρνηση.

«Θα πρέπει κανείς να αναρωτηθεί αν οι αυστριακές εταιρείες θα συνεχίσουν να μπορούν να έχουν τα κέρδη που έχουν σήμερα στην Τουρκία αν δεν συνεργαστούν με την Τουρκία», όπως δήλωσε.

Η απάντηση ήρθε άμεσα, επίσης από τα ερτζιανά, διά στόματος του αυστριακού ΥΠΕΞ. Ο Μίχαελ Σπιντελέγκερ δήλωσε πως οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Τουρκία θα απαιτήσουν χρόνια και θα χρησιμεύσουν για να «εξευρωπαϊστεί» η χώρα. «Θα περιμένουμε για να δούμε τι θα συμβεί, θα είμαστε εποικοδομητικοί, αλλά θα παραμείνουμε πιστοί στη βασική μας θέση ότι θα αγωνιστούμε για μια ειδική σύμπραξη με την Τουρκία».

Η Αυστρία τυπικά παρακολουθεί την διαδικασία των διαπραγματεύσεων ΕΕ - Τουρκίας για ένταξη, αλλά επιμένει ότι για να δώσει το πράσινο φως θα θέσει το θέμα σε δημοψήφισμα, εφόσον το ζητήσει σημαντικό ποσοστό βουλευτών, κάτι σχετικά δεδομένο, λόγω της σκληρής στάσης της δεξιάς και άκρας δεξιάς πτέρυγας.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/05/blog-post_6156.html#more

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP