Κυριακή 5 Απριλίου 2009

Η Γενοκτονία των Αρμενίων


της Ελίνας Γαληνού
Το έγκλημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Τουρκία το 1915, σημάδεψε τη νεώτερη αρμενική ιστορία. Η 24η Απριλίου είναι η επέτειος της τραγωδίας αυτής που πέρασε από «πολλά κανάλια» για να φτάσει την επίσημη αναγνώρισή της. Γιατί φαίνεται ότι τα ίδια τα τραγικά γεγονότα που υφίστανται λαοί στην Ιστορία, δεν θεωρούνται αυταπόδεικτα ώστε να προσδιορίσουν αυτομάτως το μέγεθος των αδικιών που έχουν διαπραχθεί…

Με την ευκαιρία, ας ανατρέξουμε λίγο τις ιστορικές μνήμες για να διαπιστώ-σουμε άλλη μια φορά καταστάσεις «γνώριμες» όσον αφορά τις τακτικές της Τουρκίας…Η Αρμενία υπήρξε κάποτε μια μεγάλη περιοχή που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Μικράς Ασίας και της σημερινής Δημοκρα-τίας της Αρμενίας. Ονομαζόταν Μεγάλη Αρμενία και αποτελούσε μια σημα-ντική παρουσία της Ανατολικής Ρωμαικής Αυτοκρατορίας, ιδίως μετά την επι-κράτηση του Χριστιανισμού. Τι συνέβη όμως και σήμερα το κράτος αυτό κα-τέληξε να περιοριστεί σε μια έκταση 30.000 τμ με έναν πληθυσμό που αγωνί-ζεται να επιβιώσει υπό συνθήκες μεγάλης φτώχειας;
Η αντίστροφη μέτρηση για την Αρμενία, ξεκίνησε από τις μαζικές επιδρομές των Σελτζούκων Τούρκων που σταδιακά αποδυνάμωσαν την περιοχή και την οδήγησαν υπό την οθωμανική κυριαρχία. Μέσα σ΄αυτό το καθεστώς η Αρμε-νία βιώνει την «σταδιακή υποδούλωση» μέσω γνωστών μεθόδων ποδηγέτησης που γνωρίζει να επιβάλει η Τουρκία. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, οι Αρμένιοι επιχειρούν κινήματα, ενώ στρέφονται παράλληλα στις Μεγάλες Δυνάμεις, ελπίζοντας κάποια υποστήριξη. Ωστόσο οι κινήσεις τους αυτές πετυχαίνουν μόνο την απόσπαση κάποιων άυλων υποσχέσεων εκ μέρους των Μεγάλων Δυνάμεων και βεβαίως, την οργή του Αβδούλ Χαμίτ ο οποίος ενέτεινε τα καταπιεστικά μέτρα εναντίον τους. Σε ανάλογη κατάσταση βρισκόταν και το τμήμα της Αρμενίας που είχε προσαρτήσει η Ρωσία.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, η ανάδυση των Νεοτούρκων μοιάζει ελπιδοφόρα για το μέλλον του αρμενικού λαού. Καθώς οι Νεότουρκοι δείχνουν να επιδιώ-κουν ισότητα, ελευθερία και συνασπισμό με τους λαούς της περιοχής (Αρμένιοι, Κούρδοι, Εβραίοι, Αραβες), οι Αρμένιοι παρέχουν υποστήριξη στη συμμαχία και το γενικό κλίμα βελτιώνεται, αλλά όχι για πολύ. Η κυβέρνηση των Νεοτούρκων σύντομα κυριαρχείται από ρατσιστικά και μισαλλόδοξα συναισθήματα εναντίον όσων δεν ανήκουν στον αμιγή τουρκικό πληθυσμό.
Με το ξέσπασμα του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, οι Νεότουρκοι βρίσκουν ευκαιρία να επιβάλουν τάξη στο εσωτερικό της χώρας τους, εφαρμόζοντας ακραίες λύσεις. Τον Απρίλιο του 1915, τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο εξόντωσης των Αρμενίων και περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι δολοφονήθηκαν ή πέθαναν από κακουχίες κατά την μεταφορά τους σε άλλη χώρα. Οι υπόλοιποι διασκορπίστηκαν προς άγνωστους προορισμούς.
Τα γεγονότα αυτά βέβαια, καταδικάστηκαν αμέσως από τις Μεγάλες Δυνάμεις, αλλά θα περνούσαν πολλά χρόνια ώσπου να ξαναθυμηθεί ο κόσμος την Γενοκτονία και το αρμενικό ζήτημα. Οι όποιες εξελίξεις και τα θετικά βήματα που έχουν γίνει ως τώρα για την διευθέτησή του, οφείλονται στις προσπάθειες της αρμενικής Εθνικής Επιτροπής που κινείται ανά τον κόσμο, ελπίζοντας σε κάποια αποκατάσταση για την Γενοκτονία του λαού της το 1915. Το παράρτημά της στην Ελλάδα λειτουργεί από το 1965 και διατηρεί γραφεία σε διάφορες πόλεις της χώρας μας.

Read more...

Οι Δανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι και μη συνένοχοι της Τουρκίας, πέφτουν στο λάκο που οι ίδιοι έσκαβαν τόσα χρόνια


Η Δανία και οι άλλες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, έδωσαν άλλοθι επί μισόν αιώνα στην Τουρκία, ως αντάλλαγμα της συνεργασίας της Τουρκίας στον αγώνα της Δύσης εναντίον του κομμουνισμού. Δηλαδή, στηρίξτε μας για να αντιμετωπίσουμε τον κομμουνισμό και μεις θα σας δώσουμε συγχωροχάρτι για τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Ασσυρίων και των Γεζιντί και θα κάνουμε τα στραβά μάτια στην εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου, στην εισβολή και κατοχή της Κύπρου, στην εθνοκάθαρση των Κούρδων.
Τώρα, η Τουρκία που θεωρεί ότι είναι δυνατή λόγω της στήριξης των ΗΠΑ, έφθασε στο σημείο να ασκεί βέτο στην εκλογή του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ.

Ο Ταγίπ Ερντογάν απαίτησε από το ΝΑΤΟ να βρει έναν άλλον υποψήφιο από το Δανό ομόλογό του Άντερς Φογκ Ράσμουσεν για τη θέση του γενικού γραμματέα του διεθνούς οργανισμού, επειδή η Δανία έκανε το αμάρτημα να δώσει στους Κούρδους το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης.
Είπε συγκκεριμένα:
«Γιατί θα πρέπει να μείνουμε σε ένα μόνο όνομα; Δεν υπάρχει άλλος υποψήφιος; Ευχόμαστε να βρεθεί μία άλλη προσωπικότητα με την οποία το ζήτημα να διευθετηθεί. Ο Ράσμουσεν δεν είναι ο καλύτερος υποψήφιος για να φέρει εις πέρας την αποστολή του ΝΑΤΟ, που είναι η διατήρηση της ειρήνης και ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας.»,
Μετά τις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού και έπειτα από τις αντιρρήσεις που προέβαλε η Τουρκία, εξαιτίας της εικόνας που έχουν σχηματίσει οι Μουσουλμάνοι για τον κυριότερο υποψήφιο, τον πρωθυπουργό της Δανίας Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ απέτυχε να καταλήξει σε συμφωνία για το νέο ηγέτη του διεθνούς οργανισμού.
«Η συζήτηση θα συνεχιστεί αύριο», δήλωσε διπλωμάτης κατά την πρώτη ημέρα της διήμερους συνόδου κορυφής.

Read more...

Kίνδυνος επαναφοράς του σχεδίου Ανάν


Ο κ. Παπαδόπουλος αναφερόμενος στο Κυπριακό, είπε πως σήμερα περισσότερο παρά ποτέ ορθώνεται ο κίνδυνος επαναφοράς του σχεδίου Ανάν, αλλά με άλλο όνομα , εκτιμώντας ότι αυτό θα έχει γίνει μέχρι το τέλος του χρόνου.Τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο, τίμησε χθες το βράδυ στην Αθήνα, η Δημοκρατική Παράταξη Κύπριων Φοιτητών Αναγέννηση Αθήνας.

Την τιμητική πλακέτα παρέλαβε ο γιος του, βουλευτής Λευκωσίας και αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος κατά τη διάρκεια εκδήλωσης, με θέμα: «Κυπριακό, Ελλάδα και οι παρακαταθήκες του Τάσσου Παπαδόπουλου».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφερόμενος στο Κυπριακό, είπε πως σήμερα περισσότερο παρά ποτέ ορθώνεται ο κίνδυνος επαναφοράς του σχεδίου Ανάν, αλλά με άλλο όνομα , εκτιμώντας ότι αυτό θα έχει γίνει μέχρι το τέλος του χρόνου.
«Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό του Προέδρου της Δημοκρατίας του κ. Δημήτρη Χριστόφια, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε διαφορετικές εκτιμήσεις», είπε ο κ. Παπαδόπουλος, προσθέτοντας πως αν είχε υλοποιηθεί η συμφωνία της 8ης Ιουλίου θα είχε ξεκαθαρίσει η βάση των διαπραγματεύσεων .

Είπε, επίσης, ότι «ο Πρόεδρος Χριστόφιας ενταφίασε την Συμφωνία της 8ης Ιουλίου και προχώρησε στην αντικατάσταση της, με τη Συμφωνία της 23ης Μαΐου, η οποία ήταν ατυχέστατη Συμφωνία και για πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπριακού εισαγάγει τους ορισμούς του συνεταιρισμού και των δύο κρατών» .

Ανέφερε πως η διαφωνία του με τον Πρόεδρο Χριστόφια είναι ότι οι προτάσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, είναι αμφιλεγόμενες και ότι ορισμένες προέρχονται από το Σχέδιο Ανάν, επικαλούμενος ως παράδειγμα την πρόταση για την εκ περιτροπής προεδρία.

Το ΔΗΚΟ, είπε ο κ. Παπαδόπουλος, ζήτησε την αναβάθμιση της διαπραγματευτικής ομάδας με τον ορισμό ενός προσώπου κοινής αποδοχής, αίτημα που όπως είπε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν ικανοποίησε μέχρι σήμερα.

Μια από τις παρακαταθήκες του Τασσου Παπαδόπουλου είναι ότι σήμερα η Κύπρος είναι ισότιμο μέλος της ΕΕ, είπε ο κ. Παπαδόπουλος, λέγοντας ότι είναι μοχλός επίλυσης του Κυπριακού η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Πρόσθεσε πως μέχρι το Δεκέμβριο, όταν αναμένεται από την ΕΕ η αξιολόγηση της Τουρκίας θα πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει η βάση των διαπραγματεύσεων, να ετοιμαστεί το σχέδιο Β’ σε περίπτωση μη λύσης του Κυπριακού, να αξιοποιηθεί ο μεγάλος σύμμαχος που είναι η Ελλάδα.
«Χωρίς τη βοήθεια της Ελλάδας δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις πιέσεις το Δεκέμβρη», είπε ο κ. Παπαδόπουλος και πρόσθεσε πως «πρέπει να ενημερωθεί η κοινή γνώμη για την αδιαλλαξία που επιδεικνύει ο Ταλάτ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Ανέφερε περαιτέρω ότι σε περίπτωση κακής λύσης στο Κυπριακό ή επαναφοράς του σχεδίου Ανάν, «το ΔΗΚΟ θα κληθεί για ακόμα μια φορά να διαδραματίσει τον ιστορικό του ρόλο και θα λειτουργήσει ως ανάχωμα στις επιβουλές της Αγκυρας, αλλά και των ξένων όσον αφορά τη λύση του Κυπριακού, όπως το 2004».

"Κέρδισε μια θέση στην ελληνική ιστορία"Μιλώντας στην ίδια εκδήλωση, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, είπε πως «ο Τάσσος με την πολιτική του κέρδισε μια θέση στην ελληνική ιστορία» και πρόσθεσε πως «ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ένοιωθε πρώτα Ελληνας και μετά Ελληνοκύπριος».

Επίσης, είπε ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν «σπουδαίος πολιτικός» και πρόσθεσε πως «όσο απομακρυνόμαστε από τα χρόνια διακυβέρνησης του, τόσο πιο πολύ θα εκτιμήσουμε το έργο του».

Αναφερόμενος στο Κυπριακό εξέφρασε την άποψη ότι η λύση του δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε χειρότερο αποτέλεσμα από αυτό που οδήγησαν οι Συνθήκες του 1960.

Ο κ. Κωνσταντακόπουλος είπε ότι η ίδια η διαπραγματευτική διαδικασία έχει «εκτραπεί από την ουσιαστική δημοκρατική νομιμότητα» και πρόσθεσε πως «εγώ θα συνιστούσα στον κ. Χριστόφια, στην ηγεσία του ΑΚΕΛ, στους διαπραγματευτές -και νομίζω ότι θα έκανα και ένα βήμα προς τη λύση του Κυπριακού ενδεχομένως- να αρχίσουν να διαπραγματεύονται το κράτος τους όπως θα διαπραγματευόταν και ο τελευταίος Κύπριος το σπίτι του».
SHMERINH

Read more...

Δύο εφιάλτες για την Τουρκία


Σκληρές διαπραγματεύσεις στο παρασκήνιο για τις θέσεις που θα υιοθετήσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναφορικά με την αρμενική γενοκτονία και το μέλλον του ιρακινού Κουρδιστάν

Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα, στην Τουρκία, που δικαιολογημένα ενόχλησε και προβλημάτισε τις γειτονικές χώρες συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, μπορεί να αναδειχθεί και σε πρόβλημα για την Αγκυρα. Ενώ δημόσια οι πάντες τονίζουν πως ξεκινά η «χρυσή εποχή» στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, πίσω από τις κλειστές πόρτες συνεχίζονται σκληρές διαπραγματεύσεις για δύο θέματα που ενοχλούν την τουρκική πλευρά: Το πρώτο αφορά την αρμενική γενοκτονία και την υπόσχεση του Ομπάμα, όταν ήταν υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, ότι θα την αναγνωρίσει, και το δεύτερο θέμα έχει σχέση με το μέλλον του ιρακινού Κουρδιστάν, και κατ επέκταση το κουρδικό ζήτημα.

Η τουρκική πλευρά είχε απαιτήσει να γνωρίζει την προεδρική θέση για τη γενοκτονία πριν από την άφιξη του Ομπάμα στην Αγκυρα, το βράδυ της Κυριακής, αλλά μέχρι στιγμής οι Αμερικανοί δεν έχουν απαντήσει. Οταν βρέθηκε στην Ουάσιγκτον ο Α. Νταβουτόγλου, ο πιο στενός σύμβουλος του Ταγίπ Ερντογάν, εξήγησε στους συνομιλητές του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας ότι το Αρμενικό μπορεί και να εκτροχιάσει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και το «όνειρο» της βελτίωσης και της στενής συνεργασίας να μην πραγματοποιηθεί. Ομως, ούτε τότε, όταν η θέση του περιείχε απειλή, έλαβε απάντηση.

Οι τελευταίες θετικές κινήσεις της Αγκυρας και οι χειρονομίες καλής θέλησης προς την Αρμενία δεν αποτελούν θέση της Τουρκίας, αλλά είναι το αποτέλεσμα του φόβου που προκαλεί η αρμενική διασπορά.

Οταν ρωτήθηκε ο πρέσβης της Τουρκίας στην αμερικανική πρωτεύουσα για την αντίδραση της χώρας του στην περίπτωση που ο Μπ. Ομπάμα βαδίσει στα βήματα του Ρόναλντ Ρίγκαν και αναγνωρίσει τη γενοκτονία ή αναφέρει τη λέξη-ανάθεμα, απάντησε ότι θα εγκαταλείψει αμέσως τις Ηνωμένες Πολιτείες, προσθέτοντας ότι αυτή είναι η απόφαση του Τούρκου πρωθυπουργού.

Επί προεδρίας του Τζορτζ Μπους, το ιρακινό Κουρδιστάν είχε ενισχυθεί ποικιλοτρόπως.
Αρνηση
Η άρνηση της Τουρκίας να υποστηρίξει την εισβολή -από το έδαφός της- του πολέμου εναντίον του Σαντάμ Χουσεϊν ανάγκασε τους Αμερικανούς να στραφούν προς τους Κούρδους, οι οποίοι αποδείχθηκαν πιστοί σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών. Αντίθετα η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν τοποθετήθηκε στον «πάγο». Μετά το τέλος του πολέμου, οι Κούρδοι στο βόρειο Ιράκ έχουν στήσει κανονικό κράτος, την οργάνωση του οποίου ανέλαβε το Ισραήλ. Πρόσφατα μία ομάδα δημοσιογράφων επέστρεψε εντυπωσιασμένοι από το Ερμπίλ, για το γεγονός ότι ενώ σε άλλες περιοχές του Ιράκ, διεξάγονται φονικές μάχες, στο ιρακινό Κουρδιστάν κτίζουν ξενοδοχεία πέντε αστέρων.

Το ερώτημα που τίθεται, λοιπόν, είναι εάν η νέα αμερικανική κυβέρνηση θα τολμήσει να διακινδυνεύσει τη σχέση με τους πιστούς Κούρδους για να ξεκινήσει μία αβέβαιη συνεργασία με τη μονίμως άπιστη σύμμαχο Τουρκία, η οποία κάθε φορά που προσφέρει «βοήθεια» στους Αμερικανούς ανοίγει την παλάμη. Επίσης, πρέπει να καταγραφεί ως γεγονός ότι ο αντιπρόεδρος, Τζόζεφ Μπάιντεν είχε προτείνει την ίδρυση κουρδικού κράτους με την τριχοτόμηση του Ιράκ.

Το Κυπριακό και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται -όχι ψηλά- στην ατζέντα των συνομιλιών του κ. Ομπάμα, η οποία θα κυριαρχηθεί από το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Ιράν, τη Μέση Ανατολή, την ενέργεια και ανθρώπινα δικαιώματα.

Το βασικό ερώτημα είναι εάν ο κ. Ερντογάν, σε μία χώρα που κυριαρχείται από αντιαμερικανισμό, θα ανοίξει τα σύνορα της Τουρκίας για να αποχωρήσουν μέσω αυτής οι χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες από το Ιράκ. Η συζήτηση δεν θα είναι εύκολη, ιδιαίτερα εάν η Αγκυρα θέσει τον όρο του 2003 για οικονομική ενίσχυση πολλών δισεκατομμυρίων.

Σε μία εποχή όπου ο Μπ. Ομπάμα μετρά και το τελευταίο δολάριο, έχει δυνατότητα να «επιβραβεύσει» το τουρκικό «ναι» με δολάρια;

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία έχει υποσχεθεί να «λύσει» τα θέματα του Ιράν και της Συρίας. Η Τεχεράνη απάντησε αρνητικά σε όλες τις εισηγήσεις της Αγκυρας και ο πρόεδρος Ασαντ έθεσε ως όρο να συναντηθεί με τον κ. Ομπάμα στην Κωνσταντινούπολη για να ακούσει από πρώτο χέρι τα αμερικανικά αιτήματα. Τα θέματα αυτά θεωρούνται κρίσιμα για την τουρκική αξιοπιστία έναντι των Αμερικανών.

ΘΟΛΟ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΤΟΠΙΟ
Συνάντηση με Βαρθολομαίο
Αναφορικά με την επίσκεψη στο Φανάρι, έγινε γνωστό πως μέχρι χθες το βράδυ ίσχυε η απόφαση για συνάντηση μόνο με όλους τους θρησκευτικούς ηγέτες της Κωνσταντινούπολης. Ομως, εκκλησιαστική πηγή στη Νέα Υόρκη επέμενε ότι ο Μπ. Ομπάμα θα έχει ιδιαίτερη συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο ξενοδοχείο «Κόνραντ Χίλτον» της Κωνσταντινούπολης...

ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ-ETHNOS

Read more...

Δεν χαίρονται όλοι οι Τούρκοι για την επίσκεψη του Ομπάμα


Του Niyazi Dalyanci
Η επίσκεψη του νέου προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, στην Τουρκία, που είναι προγραμματισμένη να ξεκινήσει την Κυριακή 5 Απριλίου, δεν έκανε χαρούμενους όλους του Τούρκους. Ενώ κάποιες εφημερίδες τύπωναν άρθρα για τη ζήλια που προκάλεσε στην Αθήνα η απόφαση του Ομπάμα για επίσκεψη στην Τουρκία -επειδή θα παρεκκλίνει της παραδοσιακής πολιτικής της Ουάσινγκτον για τη διατήρηση ισορροπίας ανάμεσα σε Άγκυρα και Αθήνα, με την επίσκεψη και στις δυο πρωτεύουσες- μερικοί σχολιαστές υποστηρίζουν ότι οι ηγέτες τέτοιων υπερδυνάμεων έρχονται επίσκεψη μονάχα όταν τους το επιβάλλουν τα εθνικά τους συμφέροντα.

«Η επίσκεψη του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Τουρκία υπονομεύει τη σημασία που αποδίδει στην Τουρκία η νέα διακυβέρνηση των ΗΠΑ ως ένα ''καίριο'' έθνος στην περιοχή, το οποίο θα μπορούσε να λάβει πιο σημαντικές λειτοτυργίες πέρα και πάνω από την απλή δράση του μεσολαβητή», έγραψε ο βετεράνος σχολιαστής των διεθνών σχέσεων της, ευρείας κυκλοφορίας, εφημερίδας «Radikal», Cengiz Candar.

«Γιατί έρχεται; Σίγουρα, δεν έρχεται για να δώσει αλλά για να πάρει». Με αυτά τα λόγια ο αντιπρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP), Onur Oymen, διατύπωσε την ερμηνεία του για την προεδρική επίσκεψη.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η επίσκεψη του νέου προέδρου των ΗΠΑ στην Τουρκία, που είναι προγραμματισμένη για την αρχή του Απρίλη, έδωσε την ευκαιρία σε πολιτικούς και δημοσιογράφους να εκφράσουν τα ενίοτε εκ διαμέτρου αντίθετα αισθήματά τους.

Αλλά και αυτοί που είναι θορυβημένοι και αυτοί που είναι περιχαρείς με το προεδρικό ταξίδι συμφωνούν σε ένα πράγμα: τα θέματα τα οποία θα συζητηθούν στην Άγκυρα.

«Είναι προφανές το τι θα ήθελε. Δίνει προτεραιότητα στο Αφγανιστάν. Ενώ μεταθέτει τις δυνάμεις του από το Ιράκ σε αυτή τη χώρα, θα ζητήσει για μάχιμες μονάδες (για να υπηρετήσουν στο Αφγανιστάν) από την Τουρκία. Ένα άλλο θέμα είναι το άνοιγμα των συνόρων με την Αρμενία. Θα απαιτούσε τη λύση του Κυπριακού προβλήματος με ικανοποιητικό τρόπο για τους Ελληνοκυπρίους. Η απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ μέσω της τουρκικής επικράτειας θα είναι επίσης στην ατζέντα. Δεν υπάρχει περίπτωση η κυβέρνηση να πει «όχι» σε οποιαδήποτε από αυτές τις απαιτήσεις», δήλωσε ο Oymen.

Ο Oymen υποστήριξε επίσης ότι ο Ομπάμα θα χρησιμοποιήσει το νομοσχέδιο της Αρμένικης γενοκτονία στο Κογκρέσο ως μοχλό για να πιέσει την τουρκική κυβέρνηση.

Ο κορυφαίος Τούρκος δημοσιογράφος Mehmet Ali Birand συμφωνεί στα πιθανά θέματα που θα τεθούν στο τραπέζι για τις συνομιλίες στην Άγκυρα. Αλλά προσεγγίζει το ζήτημα με θετικό τρόπο.

«Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του καμπάνιας ο Ομπάμα υποσχέθηκε ότι θα αναγνώριζε τη γενοκτονία των Αρμενίων. Τώρα περιμένει μια χειρονομία από την Άγκυρα για να μπορέσει να σπάσει την υπόσχεσή του. Το άνοιγμα των συνόρων θα ικανοποιήσει τόσο την Yerevan τόσο που η εγκατάλειψη της υποστήριξής του στο νομοσχέδιο για την γενοκτονία των Αρμενίων δεν θα πλήξει καθόλου το γόητρό του» γράφει ο Birand.

Σχετικά με την αποστολή μάχιμων μονάδων στο Αφγανιστάν, ο Birand λέει ότι η κοινή γνώμη των Ευρωπαίων συμμάχων των ΗΠΑ είναι κατά μιας τέτοιας κίνησης αλλά στην Τουρκία το κοινό είναι υπέρ της αποστολής Τούρκων στρατιωτών. Υπονοεί ότι η κυβέρνηση πιθανώς θα συμφωνήσει στην αποστολή στρατευμάτων στο Αφγανιστάν.

Ωστόσο, ο σχολιαστής των διεθνών σχέσεων της Milliyet, Kadri Gursel, διαφωνεί με τον Birand σε αυτό το σημείο. «Λόγω της «ισλαμικής» της ταυτότητας και της «πνευματικής» της σχέσης με τους ψηφοφόρους της δεν μπορεί να δώσει τέτοια στήριξη στις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Ομπάμα θέλει οι σύμμαχοί της στο ΝΑΤΟ να την υποστηρίξουν με μάχιμες μονάδες στο Αφγανιστάν. Αυτά τα στρατεύματα δεν θα κάνουν περιπολίες στις ασφαλείς περιοχές της Καμπούλ αλλά αναμένεται να πολεμήσουν με μαχητές της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν και να χύσουν το αίμα τους. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μπόρεσε να λάβει τέτοια υποστήριξη στο παρελθόν και δεν θα μπορέσει να την λάβει ούτε και στο μέλλον», γράφει ο Gursel.

Για την Κύπρο, ο Birand λέει ότι οι ΗΠΑ κρατάνε ένα ατού στα χέρια τους. «Για όσο οι Ελληνοκύπριοι δεν άρουν το εμπάργκο προς τους Τουρκοκύπριους, η Τουρκία δεν θα ανοίξει τα λιμάνια της σε πλοία με την ελληνοκυπριακή σημαία. Εξαιτίας αυτού οι συζητήσεις για ένταξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν φθάσει σε αδιέξοδο. Αν ο Ομπάμα πείσει τους Ελληνοκύπριους, το εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ θα έχει εξαλειφθεί», λέει.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Ali Babacan, έχει ήδη δώσει το πράσινο φως για την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ μέσω της τουρκικής επικράτειας, επισημαίνει ο Birand και λέει ότι η Άγκυρα θα υποστηρίξει τις πολιτικές της Ουάσινγκτον σχετικά με αυτό το ζήτημα.

Ένα άλλο πιθανό θέμα είναι το κουρδικό ζήτημα, λέει ο Birand. «Η Ουάσινγκτον θέλει η Τουρκία να έχει καλές σχέσεις με τον Masoud Barzani, τον ηγέτη της κουρδικής διοίκησης του βόρειου Ιράκ. Επίσης θέλει η Τουρκία να κάνει μερικά «βήματα» προς τη λύση του Κουρδικού θέματος. Αν αυτά γίνουν, τότε η Ουάσινγκτον μπορεί να βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο για «υγροποίηση» του PKK» σύμφωνα με τον Birand.

Όσον αφορά τον ρόλο της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, ο Birand υποστηρίζει ότι η Άγκυρα δεν κρατάει σημαντικά χαρτιά στα χέρια της όσον αφορά το Ιράν και την Παλαιστίνη. «Η πρωτοβουλία είναι των ΗΠΑ σε αυτές τις περιοχές. Αν η Ουάσινγκτον το επιθυμεί θα συμπεριλάβει την Τουρκία στο παιχνίδι. Αλλιώς, μπορεί να αφήσει την Άγκυρα απ' έξω. Δεν υπάρχουν πολλά που να μπορεί να κάνει η Τουρκία γι’ αυτό» γράφει ο Birand. Επισημαίνει επίσης ότι η Τουρκία είναι η μόνη «μεγάλη» χώρα στην περιοχή η οποία διατηρεί καλές σχέσεις και με το Ιράν και με τη Χαμάς. Αυτό μπορεί να επιτρέψει στην Τουρκία να λειτουργήσει ως «καταλύτης» στη βελτιστοποίηση πιθανών συνομιλιών.

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι το σχέδιο για τον αγωγό φυσικού αερίου Nabucco, ο οποίος θα συνδέσει τις πηγές φυσικού αερίου της Ασίας με την Ευρώπη, χωρίς να περνάει από έδαφος ελεγχόμενο από τη Ρωσία. Ο Birand λέει ότι η πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου εξαρτάται από την αμερικανική υποστήριξη. «Αυτό είναι ένα ακόμα δυνατό χαρτί που κρατάει η Αμερική στα παζάρια», παρατηρεί.

Παρά την αισιοδοξία που διαπνέει τον Birand, ο Gursel επισημαίνει πιθανά προβλήματα, ειδικά στις σχέσεις με το Ιράν. «Ας προσευχηθούμε ότι αυτά τα δυο κράτη θα λύσουν τις διαφορές τους μέσω των διαπραγματεύσεων. Αν το Ιράν δεν συμφωνήσει να συμβιβαστεί για το πυρηνικό του πρόγραμμα, οι ΗΠΑ μπορεί να ζητήσουν από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, στο οποίο η Τουρκία είναι αναπληρωτής μέλος, να λάβει δραστικά μέτρα. Ενώ η μετριοπαθής ισλαμική κυβέρνηση της Τουρκίας μπορεί να βρεθεί αμήχανη χωρίς να ξέρει πως να ανταποκριθεί σε αυτό το κάλεσμα, θα αντιμετωπίσει επίσης αντί-αμερικανικές πιέσεις από τις ρίζες της και θα βρεθεί σε δυσχέρειες», γράφει ο Gursel.

Ο αρθρογράφος της Milliyet δεν πιστεύει ότι το γεγονός ότι η Τουρκία είναι μια ισλαμική χώρα και ταυτόχρονα μια δημοκρατία είναι παράγοντας που ενδυναμώνει τις σχέσεις τις με τη Δύση. «Το επιχείρημα ότι η αλληλεπίδραση ανάμεσα στην ισλαμική ταυτότητα της Τουρκίας και την παραπαίουσα δημοκρατία της είναι ένας παράγοντας που αντικατοπτρίζεται στην εξωτερική πολιτική μας, η οποία ενδυναμώνει τις σχέσεις με τη Δύση, είναι ένα κενό επιχείρημα. Είναι απλά μια έκφραση της μανιακής επίθεσης που έχουν υποστεί μερικά μυαλά από την είδηση της επίσκεψης του Ομπάμα», γράφει ο Gursel.
http://www.tvxs.gr

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP