Το Κουρδικό Κόμμα κέρδισε 99 δήμους

Sabah
31/3/2009

Στις δημοτικές εκλογές την έκπληξη έκανε η ανατολική και νοτιοανατολική περιοχή της Ανατολίας. Παρ` όλα τα ανοίγματα της κυβέρνησης, TRT 6, το σχέδιο της ΝΑ Ανατολίας και η διερεύνηση των δολοφονιών με άγνωστους δράστες, το εκλογικό αποτέλεσμα δημιούργησε σύγχυση στο ΑΚΡ.

Το DTP αύξησε 56 Δήμους που είχε σε 99. Πόλεις, όπως το Βαν, το Σίιρτ και το Ίγντιρ, από το ΑΚΡ πέρασαν στο DTP.

Το κόμμα αυτό στο Ντιγιάρμπακιρ έλαβε ποσοστό ψήφων της τάξης του 65,43%, στο Χακκιάρι 78,97%, στο Μπάτμαν 59,67%, στο Ίγντιρ 36,47%, στο Σίιρτ 49,43%, στο Σίρνακ 53,75%, στο Τούντζελι 30% και στο Βαν 51,84%. Το σύνολο των ψήφων, που κέρδισε στην επικράτεια, ανέρχεται στα 2.357.873.

Read more...

Μερικές σκέψεις για την επίσκεψη Ομπάμα στην Άγκυρα

ου Σάββα Καλεντερίδη
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα πραγματοποιεί μεθαύριο την πρώτη του επίσκεψη σε μουσουλμανική χώρα, αν και ο μουσουλμανικός κόσμος δεν θεωρεί την Τουρκία μια κατ' ουσίαν μουσουλμανική χώρα.
Ο Ομπάμα θα συζητήσει με την Τουρκία τα εξής θέματα:
-Κατάσταση στο Αφγανιστάν
-Περίπτωση του Ιράν
-Κατάσταση στον Καύκασο-Αρμενικό
-Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας
-Αποχώρηση αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ
-Το μέλλον του Ιράκ μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ
-Κουρδικό Ζήτημα
-Ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία
Στην ανάλυσή μας θα αποφύγουμε να αναφερθούμε στα πρώτα ζητήματα και θα επικεντρώσουμε στα δυο τελευταία: Το Κουρδικό και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το πρώτο, κατά την άποψή μας, είναι το σημαντικότερο απ' όλα, αφού η διευθέτησή του γκρεμίζει το κεμαλικό κράτος και το δόγμα "Ένα κράτος, ένα έθνος, μια γλώσσα, μια θρησκεία" και ανατρέπει τις ισορροπίες, δρομολογώντας εξελίξεις που θα καταστήσουν τους Κούρδους ρυθμιστικό παράγοντα στην ευρύτερη περιοχή, απορροφώντας ταυτόχρονα τεράστιο δυναμικό από την Τουρκία, η οποία θα υποχρεωθεί να ασχοληθεί με τον έλεγχο-διευθέτησή του τα επόμενα χρόνια.
Το δεύτερο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι επίσης ένα τεράστιο ζήτημα, αφού οι εξελίξεις που θα δρομολογηθούν στον τομέα αυτό, σε συνδιασμό με τις εξελίξεις στο Κουρδικό, θα καθορίσουν την εικόνα της νέας Τουρκίας που θα προκύψει μετά την επίσκεψη Ομπάμα στην Άγκυρα. Σε περίπτωση που η Τουρκία υποχρεωθεί να δεχτεί μια διευθέτηση του Κουρδικού που θα ικανοποιεί κατ' ελάχιστον τους Κούρδους, και αποδεχτεί ταυτόχρονα την αναγνώριση δικαιωμάτων σε όλους τους πολίτες της και άρα στις διάφορες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες που κατοικούν στην επιράτειά της, τότε θα έχουν δρομολογηθεί εξελίξεις που θα δώσουν μια νέα μορφή στη γείτονα χώρα.
Ας δούμε όμως τη σειρά των γεγονότων και το πώς φθάσαμε μέχρι εδώ.
Από το 1991, με την ζώνη απαγόρευσης πτήσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ βορείως του 36ου παραλλήλου, έχει δρομολογηθεί η λύση του Κουρδικού.
Έκτοτε, σταδιακά και υπό την κάλυψη των ΗΠΑ, έχει δημιουργηθεί ένα κουρδικό κράτος (ήδη λειτουργεί ως ομόσπονδο κράτος) στο Νότιο Κουρδιστάν (Βόρειο Ιράκ), το οποίο για να επιβιώσει θα πρέπει να έχει κατά κάποιο τρόπο διέξοδο στη θάλασσα.
Αυτή η διέξοδος δεν μπορεί να είναι άλλη από την περιοχή Μερσίνας-Αδάνων, κάτι που προϋποθέτει τουλάχιστον τη συναίνεση της Τουρκίας, σε πρώτη φάση.
Θε έπρεπε λοιπόν να "σπάσει" η αντίσταση της Τουρκίας, η οποία θεωρούσε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα λειτουργούσε εις βάρος της και θα έθετε σε κίνδυνο την ενότητά της και γι' αυτό τη χαρακτήρισε αιτία πολέμου από τις αρχές του 21ου αιώνα.
Τελικά η αντίσταση της Τουρκίας κάμφθηκε, πότε με την πίεση των ΗΠΑ, πότε του ΡΚΚ, πότε των Μπαρζανί-Ταλαμπανί και πότε συνδυασμού των ανωτέρω.
Με τα πολλά, τώρα βρισκόμαστε στη φάση της αποδοχής της φόρμουλας από πλευράς της Τουρκίας, για τη διευθέτηση του Κουρδικού. Γι' αυτό ακριβώς επισκέπτεται την Τουρκία ο Ομπάμα. Δεν την επισκέπτεται για να μοιράσει δώρα, ούτε για να αναβαθμίει το ρόλο της Τουρκίας. Την επισκέπτεται για να διευθετήσει το Κουρδικό, το Αρμενικό, το Αλεβιτικό και ίσως το Ποντιακό, που αποτελούν κατάλοιπα του Ανατολικού Ζητήματος, κατάλοιπα που δεν ρυθμίστηκαν με τη συνθήκη της Λοζάνης.
Σε αυτή τη ρύθμιση μέχρι τις εκλογές της 29ης Μαρτίου ήταν αμφίβολο αν συμπεριλαμβανόταν το ΡΚΚ, για του οποίου τη διάλυση λογάριαζαν όλοι οι άλλοι, πλην του "ξενοδόχου". Τώρα, μετά τη θριαμβευτική εκλογική νίκη, θεωρείται περίπου βέβαιο ότι ένας από τους βασικούς συνομιλητές θα είναι το ΡΚΚ και ο Άπο, και ίσως να μην αποτελέσει έκπληξη η αποφυλάκισή του μετά από ένα-δυο χρόνια.
Η στάση των Κούρδων, ενός πάμφτωχου, πλην όμως αποφασισμένου λαού, πρέπει να μας προβληματίσει, γιατί κατάφεραν να κερδίσουν σε στρατιωτικό επίπεδο τον πέμπτο μεγαλύτερο στρατό του κόσμου, με χιλιάδες άρματα, εκατοντάδες αεροπλάνα και ελικόπτερα, υπερσύγχρονες τηλεκατευθυνόμενες βόμβες, ΜΟΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ (αναφερόμαστε στους Κούρδους της Τουρκίας), διεκδικώντας και κερδίζοντας ρόλο στις αποφάσεις που θα κρίνουν το μέλλον τους ως λαού.
Το θέμα είναι, λοιπόν, ότι επιχειρείται η ρύθμιση των τελευταίων, ίσως, εκκρεμών προβλημάτων του Ανατολικού Ζητήματος και η Ελλάδα, όπως και ο Ελληνισμός είμαστε εξ ολοκλήρου απόντες, παρότι τα υπό ρύθμιση ζητήματα μας αφορούν, ενώ την ίδια στιγμή η Τουρκία, για να αποδεχτεί επώδυνες γι' αυτήν ρυθμίσεις, ζητά ανταλλάγματα στα Δυτικά και δυστυχώς φαίνεται -προς στιγμή τουλάχιστον- να τα παίρνει, αφού η Ελλάδα στην ουσία είναι απούσα από την όλη διαδικασία και θα λέγαμε παραδομένη στην εξελίξεις.
Αντί να φρονίσουμε λοιπόν από πριν -όπως έκαναν οι ξυπόλητοι Κούρδοι, αγωνιζόμενοι σκληρά επί τριάντα χρόνια και το πέτυχαν- να προετοιμαστούμε πολιτικά και να πάρουμε θέσεις για να έχουμε λόγο σε αποφάσεις που θα κρίνουν το μέλλον του Ελληνισμού και των σχέσεων της Ελλάδας και της Κύπρου με την Τουρκία, φθάσαμε στο σημείο να περιμένουμε μοιρολατρικά να δεχτούμε αυτά που θα αποφασίσουν Αμερικανοί και Τούρκοι για μας, με τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα να δηλώνει με αυθάδεια ότι θα πρέπει να αποσυνδεθούν οι σχέσεις των ΗΠΑ που λειτουργούν στη λογική του τριγώνου ΗΠΑ-Τουρκίας-Ελλαδας, λες και δεν ήταν οι ΗΠΑ εκείνες που -ακριβώς βασιζόμενες στη λογική του τριγώνου αυτού- έβαλαν τον Αττίλα στην Κύπρο χωρίς να αντιδράσει η Ελλάδα και λες δεν είναι αυτή η Ουάσιγκτον που πρόσφερε και συνεχίζει να προσφέρει άλλοθι στην Άγκυρα στην εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Πόλης-Ίμβρου-Τενέδου, στη συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου, στη βάρβαρη τρομοκρατία που ασκείται στο οικουμενικό Πατριαρχείο και στην αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο και τη Θράκη.
Και επειδή στην πολιτική ποτέ δεν είναι αργά, άς φροντίσουμε να περισώσουμε ό,τι είναι δυνατόν να περισωθεί, παρακολουθώντας τουλάχιστον τώρα από κοντά τα γεγονότα και προσπαθώντας να αναπληρώσουμε το κενό, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας καινούργιες πολιτικές για την περιοχή, όπως απαιτεί η ιστορία μας, όπως αρμόζει σε μας τους Έλληνες.

Read more...

One Minute…

του Γκιουνάι Ασλάν
O κουρδικός λαός, στις 29 Μαρτίου έδωσε έναν ηρωικό αγώνα δημοκρατίας απέναντι στο αντιδημορκατικό σύστημα της Τουρκίας και την κυβέρνηση Ερντογάν, που βρίσκεται σε απόλυτη συνεργασία μ' αυτό.
Ο λαός έδωσε μαι επίμονη μάχη για να διεκδικήσει τα δίκαια αιτήματά του.
Οι εκλογές έδειξαν ότι στο Κουρδιστάν η εθνική συνείδηση των Κούρδων και η συνείδηση του αγώνα για την ελευθερία είναι σε υψηλό επίπεδο και ο λαός έδειξε σε όλους, εχθρούς και φίλους, ότι δεν είναι δυνατό και δεν είναι διατεθειμένος να θαφτεί ξανά στο σκοτάδι της καταπίεσης.

Το DTP κέρδισε τις εκλογές σε 99 πόλεις, μεταξύ των οποίων οι πρωτεύουσες των νομών Ντιγιαρμπακίρ, Μπάτμαν, Χακιάρι, Σίρνακ, Σίιρτ, Βαν, Ιγντιρ και Ντέρσιμ και οι πόλεις με πληθυσμό μεγαλύτερο από μερικές πρωτεύουσες νομών, όπως το Τάτβαν, το Μάλαζγκριτ, το Ντογούμπεγιαζίτ, και η Γιουκσέκοβα.
Από την άλλη πλευρά, αν και αύξησε τα ποσοστά του σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, έχασε με διαφορά λίγων ψήφων τις πρωτεύουσες των νομών Μπίτλις, Μους, Μάρντιν, Μπίνγκιολ και Αραράτ.
Μπορούμε δε από σήμερα να πούμε ότι στις επόμενες δημοτικές εκλογές και οι πρωτεύουσες των νομών αυτών θα προστεθούν στο καραβάνι των δήμων που ελέγχει το DTP.
Όσον αφορά στις πόλεις εκτός Κουρδιστάν, το DTP έπεσε κάτω από τους στόχους του και δεν κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον των ψηφοφόρων στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, τα Άδανα, τη Μερσίνα κλπ, κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει τους υπευθύνους.
Ένα DTP που είναι ισχυρό μόνο στο Κουρδιστάν και δεν κατορθώνει να δείξει τη δύναμή του σε ολόκληρη την Τουρκία, δεν μπορεί να παίξει τον ιστορικό του ρόλο. Θα πρέπει να εξεταστούν όλα τα δεδομένα και να βρεθούν λύσεις.
Πάντως, ο κουρδικός λαός, με αφορμή τις δημοτικές εκλογές, έδειξε ότι στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις το DTP. Ο λαός περιμένει να δει ότι το DTP, που αντιπροσωπεύει τη δημοκρατιή θέληση του λαού, εκλαμβάνεται πλέον από το τουρκικό κράτος και κυβέρνηση ως ο βασικός συνομιλητής για τα θέματα που τον απασχολούν.
Ο κουρδικός λαός έδειξε ξεκάθαρα την πολιτική του βούληση και επιλογή ότι δεν θα δεχτεί και δεν θα επιτρέψει τον αποκλεισμό του DTP από τις διαδικασίες επίλυσης του Κουρδικού και τη δημιουργία άλλων συνομιλητών από τον χώρο των Κούρδων.
Ο κουρδικός λαός έχει βάλει ένα ανυπέρβλητο φράγμα στα σχέδια διάλυσης του ΡΚΚ. Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ειρηνική και δημοκρατική λύση του Κουρδικού και υπογραμμίζει ότι θα πρέπει να γίνει σεβαστή η δημοκρατική βούληση του λαού.
Ο λαός, που είχε δώσει στο AKP, στις εκλογές της 22 Ιουλίου 2007, μια "ευκαιρία" για να δουλέψει για τη λύση του Κουρδικού μέσω δημοκρατικού διαλόγου, στις εκλογές της 29ης Μαρτίου το τιμώρησε, γιατί έκανε ακριβώς τα αντίθετα.
Αντί να επιδιώξει την επίλυση του προβλήματος με το διάλογο, η κυβέρνηση του ΑΚΡ προτίμησε τις αεροπορικές επιθέσεις και τις επιχειρήσεις από ξηράς, γι' αυτό πήρε ένα μάθημα από τους Κούρδους ψηφοφόρους που δεν πρόκειται να το ξεχάσει.
Ο Κούρδος ψηφορόρος στις 29 Μαρτίου είπε το δικό του 'One Minute' στον Ερντογάν και τους συντρόφους του,
-που δεν έλαβαν υπόψη τους τη βούληση του λαού,
-που έπαιξαν με την τιμή και την υπόληψή του,
-που επιχείρησαν να εξαγοράσουν τους αγώνες του για δικαιοσύνη και δημοκρατία και να αιχμαλωτίσουν τον κουρδικό λαό με μερικούς σάκους μακαρόνια και κάρβουνο, με ψυγεία και πλυντήρια..
Ο κουρδικός λαός έδωσε το μάθημα που του άξιζε και είπε ‘One minute’ στον Ερντογάν, που δήλωσε στο Ντιγιαρμπακίρ ότι "οι δυνάμεις ασφαλείας μας θα πράξουν αυτό που πρέπει εναντίον των διαδηλωτών, άσχετα αν είναι γυναίκες και παιδιά", που δήλωσε στο Χακιάρι "όποιος δεν είναι ευχαριστημένος στην Τουρκία, να τσακιστεί να φύγει", που προσπάθησε να πουλήσει για προοδευτισμό το σκοταδισμό της ισλαμικής πολιτικής ιδεολογίας στον κουρδικό λαό.
Πηγή: rojaciwan

Read more...

Τουρκία: Σε βαθύ τέλμα κυβέρνηση και οικονομία

ΤΗΣ ΜΑΡΙΛΙΖ ΦΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ
Η δήλωση του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν ήταν σύντομη αλλά σαφής. "Πήραμε το μήνυμα" τόνισε, αναγνωρίζοντας ότι δεν είναι διόλου ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών της Κυριακής, κατά τις οποίες το κυβερνών AKP διατήρησε μεν τη πρωτιά, αλλά έχασε σημαντικό έδαφος για πρώτη φορά από τότε που ανέλαβε την εξουσία, το 2002. Όμως, το πρόβλημα για τον Τούρκο πρωθυπουργό είναι ότι τα περιθώρια ελιγμών του είναι στενά, καθώς η λαϊκή δυσαρέσκεια πηγάζει από την οικονομική δυσπραγία, που αντί να βελτιωθεί πιθανότατα θα χειροτερέψει.

Τα χθεσινά στοιχεία για τη πορεία των τουρκικών ρυθμών ανάπτυξης ήρθαν απλά να σφραγίσουν την εικόνα που γνωρίζουν καλά στη καθημερινότητα τους οι Τούρκοι πολίτες. Το τέταρτο τρίμηνο του 2008 η οικονομία παρουσίασε δραματική υποχώρηση σε ποσοστό 6,2%(!) σε ετήσια βάση, σε σχέση με το 5,4% που ανέμεναν οι αναλυτές, αλλά και την οριακή άνοδο ύψους 1,2% που είχε σημειωθεί το τρίτο τρίμηνο. Με τον τρόπο αυτό η χρονιά συνολικά έκλεισε στο 1,1%, σε σχέση με το 4,7% του 2007, και δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2009 θα επιβεβαιώσουν το βαθύ τέλμα στο οποίο έχει βυθιστεί η γειτονική μας οικονομία.
Η είδηση της πρώτης κάμψης της τουρκικής οικονομίας εδώ και μία επταετία επιβάρυνε το κλίμα για τη κυβέρνηση Ερντογάν. Και βέβαια ενέτεινε την ανάγκη για άμεση επίτευξη συμφωνίας για τη χορήγηση δανείου από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Οι συνομιλίες των δύο πλευρών διεκόπησαν τον Ιανουάριο εν μέσω διαφωνιών για τους φορολογικούς χειρισμούς της κυβέρνησης και τα επίπεδα των δαπανών, καθώς η κυβέρνηση δεν επρόκειτο να προχωρήσει σε αντιλαϊκές περικοπές ειδικά εν όψει των δημοτικών εκλογών. Όμως, το ΔΝΤ είναι ανυποχώρητο ως προς την απαίτηση του για ένα νέο, μειωμένο πλάνο δαπανών. Η δε, αναμενόμενη περαιτέρω επιβάρυνση των μακροοικονομικών στοιχείων θα εντείνει την πίεση προς τη κυβέρνηση να υποχωρήσει, εξασφαλίζοντας τη πολύτιμη οικονομική βοήθεια του διεθνούς οργανισμού.
"Τα στοιχεία του τέταρτου τριμήνου ήταν απλά το πρώτο από μια σειρά αρνητικά νούμερα. Τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου θα είναι πολύ χειρότερα, πιθανότατα με κάμψη άνω του 9% και η κακή αυτή εικόνα θα διατηρηθεί τουλάχιστον μέχρι και το τρίτο τρίμηνο" υποστήριξε σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Bloomberg ο Ινάν Ντεμίρ της Finansbank AS. Πραγματικά οι προβλέψεις των περισσότερων διεθνών οίκων κάνουν λόγο για υποχώρηση της τουρκικής οικονομίας κατά 9% με 10% κατά το πρώτο τρίμηνο.
Το σύνολο, άλλωστε, των επιμέρους στοιχείων συνηγορούν προς τη κατεύθυνση αυτή. Η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 12,6% το τέταρτο τρίμηνο και κατέρρευσε σε ποσοστό 21,3% τον Ιανουάριο, που είναι και το χειρότερο νούμερο που έχει καταγράψει ποτέ ο δείκτης. Οι εξαγωγές έχουν παγώσει, οι επενδύσεις επίσης, ενώ τα επίπεδα καταναλωτικών δαπανών συρρικνώνονται συνεχώς αντανακλώντας τη διολίσθηση του δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης στο χαμηλότερο σημείο από το 2003. Όσον αφορά στην ανεργία, ο δείκτης εκτοξεύθηκε το Δεκέμβριο στο 13,6%, που είναι το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων τεσσάρων ετών, και μεταφράζεται σε 3,274 εκατομμύρια ανέργους.
Δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε προ ημερών από την International Investors Association, ήτοι την τουρκική ένωση ξένων επενδυτών, έδειξε ότι το 73% των ξένων επενδυτών που δραστηριοποιούνται στη χώρα θεωρούν ότι η οικονομική σταθερότητας της χώρας θα επιβαρυνθεί περαιτέρω μέσα στο επόμενο εξάμηνο. Επίσης έδειξε ότι η μεγάλη πλειοψηφία περιμένει από τη κυβέρνηση να θέσει ως πρώτη προτεραιότητα τη δημιουργία ενός πακέτου ώθησης της οικονομίας, αλλά και να υπογράψει άμεσα τη συμφωνία δανειοδότησης της από το ΔΝΤ.
Το δημοσιονομικό πλάνο της κυβέρνησης βασίζεται σε προβλέψεις για ρυθμούς ανάπτυξης της τάξεως του 4% για το 2009. Όμως, το σύνολο των αναλυτών θεωρεί το ποσοστό αυτό ανέφικτο, με το ΔΝΤ να προβλέπει κάμψη κατά 1,5%, και τη Παγκόσμια Τράπεζα να κάνει λόγο για υποχώρηση σε ποσοστό 2%. Η ίδια η κεντρική τράπεζα της χώρας, κατά τη τελευταία συνεδρίαση της, παραδέχτηκε ότι η οικονομική κρίση θα ενταθεί και ότι η ανάκαμψη θα καθυστερήσει. Μάλιστα, στα πρακτικά της συνεδρίασης, που δημοσιεύτηκαν χθες, επιβεβαιώθηκε η πρόθεση της τράπεζας να συνεχίσει να κάνει ότι μπορεί για τη στήριξη της οικονομίας, κυρίως μέσω της συνεχιζόμενης χαλάρωσης του κόστους δανεισμού.
Η κεντρική τράπεζα έχει μειώσει ήδη τα επιτόκια πέντε φορές, συνολικά κατά 625 μονάδες βάσης από το περασμένο Νοέμβριο, με αποτέλεσμα τη διαμόρφωση τους στο χαμηλό επίπεδο ρεκόρ του 10,50%. Κίνηση που τουλάχιστον διευκολύνεται από την διολίσθηση του πληθωρισμού, ο οποίος το Φεβρουάριο υποχώρησε στο 7,7%, που είναι το μικρότερο ποσοστό εδώ και ενάμισι χρόνο, και αναμένεται να πέσει έως και στο 7,5% μέχρι τα τέλη της χρονιάς.

Read more...

Ο Ντενκτάς προαναγγέλλει την κυπριακή Αλεξανδρέττα

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ιστορία πρέπει να διδάσκει, όχι να παραπλανά ούτε να διαστρεβλώνει. Ποιος, όμως, διδάσκεται; Όχι, πάντως, οι ηγέτες μας. Πριν από αρκετές ημέρες, ο κατοχικός Ντενκτάς, σε διάλεξή του στο πανεπιστήμιο Μαρμαρά της Κωνσταντινούπολης, με θέμα «Οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση και νέες επιλογές», υποστήριξε ότι, αν ζούσε ο Ατατούρκ, θα ακολουθούσε την ίδια πολιτική στην Κύπρο με αυτήν που ακολούθησε στην Αλεξανδρέττα. Ποια ήταν εκείνη η πολιτική; Μετά την υπογραφή της γαλλο-τουρκικής συμφωνίας της Άγκυρας (20/12/1921), η Τουρκία αναγνώρισε πως η επαρχία Hatay, που είχε πρωτεύουσα την Αλεξανδρέττα, αποτελούσε έδαφος της Συρίας, κάτω από γαλλική διοίκηση.

Οι όροι της συμφωνίας επικυρώθηκαν με απόφαση του Συμβουλίου της Κοινωνίας των Εθνών (24/7/1922). Όταν το 1936 η Συρία επρόκειτο να αποκτήσει την ανεξαρτησία της, η Τουρκία απαίτησε, παραβιάζοντας διεθνείς της υποχρεώσεις, την ανακήρυξη της Hatay σε ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Η πληθυσμιακή αναλογία της επαρχίας ήταν τότε 60% Άραβες και 40% Τούρκοι.
Η τουρκική απαίτηση απορρίφθηκε από τη Γαλλία, γιατί η ανακήρυξη ανεξαρτησίας δεν προβλεπόταν από τις Συμφωνίες και το ειδικό καθεστώς αυτοδιοίκησης. Επίσης, μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε στο διαμελισμό της Συρίας κατά παράβαση ρητής απόφασης της Κοινωνίας των Εθνών. Η Τουρκία υπέθαλψε, τότε, αιματηρές ταραχές και δολοφονίες, που της έδωσαν το πρόσχημα ώστε να απαιτήσει και η Γαλλία να αποδεχτεί τη συμμετοχή τουρκικών στρατευμάτων για τη διαφύλαξη της ειρήνης, καθιστώντας τα εγγυητές της αυτονομίας της επαρχίας τον Ιούλιο του 1938. Τον επόμενο μήνα, υπό την επίβλεψη Τούρκων στρατιωτικών, στη Hatay διεξήχθησαν εκλογές, που έδωσαν μια οριακή πλειοψηφία στο τουρκικό στοιχείο της επαρχίας. Αμέσως μετά, ενασκώντας το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, οι Τούρκοι της Hatay ανακήρυξαν την επαρχία σε ανεξάρτητο κράτος, επωφελούμενοι των διεθνών συγκυριών και του καταρρέοντος Οργανισμού της Διεθνούς Κοινωνίας.
Σε λιγότερο από έναν χρόνο, στις 29 Ιουνίου 1939, οι Τούρκοι της Hatay προχώρησαν στην ένωση με την Τουρκία και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, Αρμένιοι και Άραβες, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να μεταναστεύσουν. Η Τουρκία, περιφρονώντας για μιαν ακόμη φορά το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συμφωνίες, που η ίδια είχε υπογράψει, προσάρτησε ξένα εδάφη. Από το 1975, έξι μόλις μήνες μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, οι επίγονοι του Ατατούρκ άρχισαν την εφαρμογή της ίδιας ακριβώς πολιτικής που άσκησαν στην τραγική περίπτωση του συριακού Σαντζακίου: Μαζικός εποικισμός των κατεχομένων, δολοφονίες εγκλωβισμένων μας, τρόμος και τυραννία, εκβιασμοί, απειλές και διαρπαγή της περιουσίας Ελλήνων, με αποτέλεσμα τη μαζική φυγή τους. Από τις 20.000 και πλέον Ελλήνων, που διαβιούσαν στην Καρπασία λίγο μετά την τουρκική εισβολή, σήμερα απέμειναν μόνο μερικές εκατοντάδες.
Το σχέδιο Ανάν ήταν η συντεταγμένη προσπάθεια των Βρετανών όπως οι Τούρκοι εφαρμόσουν και στα κατεχόμενα εδάφη μας την ίδια πολιτική, που ο Ελληνοκτόνος Ατατούρκ εφάρμοσε σε βάρος του Hatay. Πριν από μερικά χρόνια, η Συρία, πιεζόμενη ή και εκβιαζόμενη, αναγνώρισε ότι έχασε οριστικά την επαρχία της, που η Τουρκία υφήρπασε το 1939. Η ίδια ακριβώς τουρκική πρακτική ασκείται και στην Κύπρο, με εμπροσθοφυλακή το ψευδοκράτος. Και δεν ακούσαμε κανέναν ηγέτη του Ελληνισμού να διακηρύξει, και να το εννοεί, ότι θα ματαιώσουμε με κάθε τρόπο και θυσία, μια κυπριακή Αλεξανδρέττα. Αντίθετα, επιχειρείται γελοιωδώς και ηλιθιωδώς εξημέρωση του τουρκικού θηρίου...
SHMERINH

Read more...