Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Τουρκικά ελικόπτερα ειδικών δυνάμεων πέταξαν επάνω από Μακεδονία και Θράκη!


Σμήνος τριών τουρκικών στρατιωτικών μεταφορικών ελικοπτέρων UH-60 Σικόρσκι, της τουρκικής Αεροπορίας Στρατού, όπως αυτά που προέβλεπαν τα τουρκικά σχέδια να δράσουν στην επιχείρηση "Βαριοπούλα", πέταξαν με την ... άδεια που παρείχε η ελληνική κυβέρνηση και κατόπιν σύμφωνης γνωμοδότησης του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, επάνω από ολόκληρη την Μακεδονία και την Θράκη, σε μία πτήση περίπου μιάμισης ώρας και σε ύψος περί τα 400-600 μέτρα από το έδαφος, προερχόμενα από την Αλβανία!

Τα ελικόπτερα με πλήρη πολεμικό εξοπλισμό (διανομείς αναλωσίμων, συστήματα ESM κλπ), όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, συμμετείχαν στην Βόρειο Αλβανία σε επιχειρήσεις εκκένωσης περιοχών λόγω των πλημμυρών που είχαν πλήξει την περιοχή της Σκόδρας.

Η έγκριση υπέρπτησης επάνω από τις περιοχές που είναι αναπτυγμένο το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού Στρατού οπωσδήποτε δημιουργεί προβλήματισμό. Οι Τούρκοι, παρά το γεγονός ότι προέρχονταν από την βόρειο Αλβανία και το πιο φυσιολογικό ήταν να πετάξουν προς Τουρκία δια μέσου Σκοπίων και Βουλγαρίας, ζήτησαν και πήραν άδεια να πετάξουν επάνω από την Μακεδονία και την Θράκη και η άδεια τους δόθηκε από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.

Δεν έγινε, φυσικά κανένας έλεγχος στα τουρκικά ελικόπτερα ως προς τι ακριβώς συσκευές μεταφέρουν (πόσες φορές π.χ. θα δοθεί η ευκαιρία άραγε στην τουρκική Αεροπορία Στρατού να κινηματογραφήσει από τόσο χαμηλά την γεωφυσική και αστική διαμόρφωση της Μακεδονίας και της Θράκης; Δεν λέμε ότι συνέβη κάτι τέτοιο, αλλά ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι δεν συνέβη;).

Σε μία ανάλογη περίπτωση το 1999, όταν τα τουρκικά F-16 επιχειρούσαν κατά της Γιουγκοσλαβίας, ακόμα και η κυβέρνηση Σημίρη (που εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι διεπόταν από «πατριωτικές αντιλήψεις) είχε αρνηθεί να δώσει άδεια υπέρπτησης και υποχρέωνε τα τουρκικά μαχητικά να πετούν νότια της Κρήτης! Και να σημειώσουμε ότι μόλις πριον από τέσσερις ημέρες ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος είχε χαρακηρίσει μιλώντας σε σνέδριο της Τουρκίας ως μία «διαρκή απειλή για την Ελλάδα»...

Τα τουρκικά μεταφορικά ελικόπτερα με το χαρακτηριστικό καμουφλάζ τους, φωτογραφήθηκαν από συνεργάτη του defencenet.gr επάνω από το αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης, έναν στάνταρντ στόχο των τουρκικών ειδικών δυνάμεων που θα μεταφερθού ακριβώς με αυτά τα ελικόπτερα από το αντίστροφο δρομολόγιο, λίγο πριν εισέλθουν στον τουρκικό εναέριο χώρο. Οι λοιπές φωτογραφίες ελήφθησαν από τον τουρκικό Στρατό κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στην Αλβανία και περιήλθαν στην κατοχή μας από άλλες πηγές.

Όπως είχε αποκαλύψει η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ στο τεύχος Οκτωβρίου, ο τουρκικός Στρατός έχει τροποποιήσει τα σχέδιά του από την εποχή της «Βαριοπούλας» το 2003 και πλέον προβλέπει ευρείας έκτασης αεροκίνητη επιχείρηση με μεταφορά ειδικών δυνάμεων σε μειονοτικές περιοχές της Ξάνθης και της Ροδόπης, ταυτόχρονα με την κύρια επιθετική ενέργεια στον Έβρο.

Πάντως, πηγές του ΓΕΕΘΑ, του ΓΕΣ και της Πολεμικής Αεροπορίας που ερωτήθηκαν σχετικά, απάντησαν ότι «Ουδέποτε ζητήθηκε η γνώμη μας για την πτήση των τουρκικών ελικοπτέρων. Και αν είχε ζητηθεί θα ήταν αρνητική»...

Τα ελικόπτερα που πέρασαν «σουβλάκι» Μακεδονία και Θράκης, είναι τα S-70 Α/A-28 Black Hawk που πρόσφατα πέρασαν από ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού το οποίο περιελάμβανε την εγκατάσταση του συστήματος αυτοπροστασίας HEWS καθώς και την ανάθμιση του πιλοτηρίου. Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2005 και το ανέλαβε η εταιρεία Aselsan σε συνεργασία με άλλες τουρκικές και ξένες εταιρείες.

Το πακέτο του συστήματος HEWS περιελάμβανε την εγκατάσταση συστήματος προειδοποίησης επερχόμενου πυραύλου (MWS) AAR-60 σε συνεργασία με την EADS-LFK, σύστημα διαχείρισης αντιμέτρων και εκτοξευτές αναλωσίμων Airmor (συμμετέχοντες εταιρείες MKEK, Mikes, Bilkent Uni, IMI) το οποίο διακρίνεται στο ένα από τα τρία που πέταξαν επάνω από την Αλεξανδρούπολη, σύστημα προειδοποίησης εγκλωβισμού από εχθρικό ραντάρ (RWR), σύστημα προειδοποίησης δέσμης Laser (LWR), κεντρική μονάδα επεξεργασίας (SCPU), σύστημα παρεμβολής ραντάρ (RF Jammer), σύστημα αντιμέτρων υπερύθρων (IR Countermeasure), AN/ALQ-144V(5) της εταιρείας BAE). Επιπρόσθετα αναβαθμίστηκε το πιλοτήριο με νέες 4 οθόνες MFD δύο για κάθε μέλος του πληρώματος. Συνήθως χρησιμοποιούνται από τις ειδικές δυνάμεις του τουρκικού Στρατού...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Και αν αύριο το Δίλημμα είναι “Θράκη ή χρεοκοπία”;


* Επειδή οι εκβιαστικές τοποθετήσεις πολιτικών αρχηγών και δη πρωθυπουργών, είθισται να οδηγούν σε παρεκτροπές από το ίδιο το πολίτευμα ή ακόμη και σε αποφάσεις που μειώνουν το κύρος της χώρας, καλό θα ήταν να αναρωτηθούμε πότε θα πρέπει να σταματήσουμε την πολιτική των εκβιασμών. Η επιμήκυνση του χρέους και άρα της αναγκαιότητας Παρουσίας του ΔΝΤ και του Γιωργάκη στο προσκήνιο έχει αναχθεί σε μείζων εθνικό θέμα.

Έχουμε όμως και άλλα ανοιχτά θέματα Αιγαίο –Κυπριακο- Σκοπιανο τα οποία ανά πασά στιγμή μπορούν να μπουν στο τραπέζι ως αντισταθμιστικά οφέλη για να πάρουμε την επιμήκυνση του Χρέους από τους εταίρους μας. Ως γνωστόν η Ελλάδα του Γιωργάκη Παπανδρέου έχει παραιτηθεί από πλήθος κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Ίσως αύριο το δίλημμα θα είναι Θράκη ή χρεοκοπία μετά Μακεδονία ή χρεοκοπία Κύπρος η χρεοκοπία Αιγαίο η χρεοκοπία Πελοπόννησος ή χρεοκοπία…

Και ενώ η κυβέρνηση μέσω του MEGA θα εμφανίζεται να αντιστέκεται σθεναρά και ο Γιωργάκης θα κάνει τον κάμποσο στα διεθνή φόρα στο εσωτερικό θα παίζει το δίλημμα…. Κρήτη ή Χρεοκοπία και μετά Κάιρο ή χρεοκοπία.

Με τόση προπαγάνδα όμως να είστε σίγουροι ότι κάπου εκεί θα βγει ο Ραγκούσης με τον τότε πρόεδρο της Βουλής (ο Πετσάλνικος βγαίνει στην Β Ελλάδα που θα έχει χαθεί) και θα πουν «μειώσαμε τους βουλευτές και το προεδρείο της Βουλής κατά νν Μέλη αποδεικνύοντας ότι πιο πριν υπήρχαν σπατάλες»

Read more...

Επικίνδυνες στρατηγικές αυταπάτες


* Του Α. ΛΥΚΑΥΓΗ

ΕΑΝ η Τουρκία συμπεριφέρεται με τέτοια προκλητικότητα, ενώ βρίσκεται σε κρίσιμη ενταξιακή δοκιμασία, τότε τι καλύτερο μπορεί ν' αναμένει κάποιος από την ίδια, εάν τελικά διασκελίσει τον κοινοτικό πυλώνα;
Το ερώτημα δεν είναι καθόλου ρητορικό. Αντιθέτως, απορρέει από τα έως και καταθλιπτικά φαινόμενα όσον αφορά το θέμα, σε συνάρτηση κυρίως με τις ελληνικές προσεγγίσεις. Οι οποίες ούτε λίγο ούτε πολύ ανάγουν τις ενταξιακές προοπτικές της Άγκυρας σε κομβικό πυλώνα της δικής μας εθνικής στρατηγικής! Όχι ότι θα έπρεπε Αθήνα κι από κοντά η Λευκωσία να παρεμβάλλουν αναχώματα στις τουρκικές ευρωπαϊκές βλέψεις, πυροδοτώντας σκόπιμες κρίσεις. Αλλά όχι και ν' αποβαίνουν έως και αυτόκλητοι συνήγοροι και προασπιστές των τουρκικών στρατηγικών επιθυμιών. Όταν μάλιστα:
1. Η μεν Αθήνα ζει υπό το εκβιαστικό φάσμα του casus belli. Που στην ουσία συνιστά ευθέως επιθετική απειλή. Η οποία και θα ενεργοποιηθεί αυτομάτως εάν η Ελλάς τολμήσει να ασκήσει το νόμιμό της δικαίωμα, όπως αυτό προσδιορίζεται από το Δίκαιο της Θαλάσσης. Και μόνο γι' αυτό η ενταξιμότητα της Τουρκίας θα έπρεπε να είχε αναιρεθεί. Ή να είχε τεθεί τουλάχιστον υπό αίρεση.
2. Η δε Λευκωσία, εφόσον δεν αναγνωρίζεται καν (ως κρατική οντότητα) από την Άγκυρα, όχι μόνο δεν θα έπρεπε να στηρίζει την ενταξιακή της πορεία, αλλ' ούτε απλώς να την ανέχεται. Όταν μάλιστα η Κοινότητα προαπαιτεί από την Τουρκία να εφαρμόσει ρητές υποχρεώσεις της, που απορρέουν από το συναφές Πρωτόκολλο και αυτή προκλητικώς το αρνείται.
Αυτές οι επισημάνσεις, δεν γίνονται για να συστήσουν αδιάλλακτη διαχείριση του όλου ζητήματος, με προειλημμένες αποφάσεις για άσκηση του δικαιώματος αρνησικυρίας που Αθήνα και Λευκωσία έχουν. Και με το οποίο αυτομάτως θα εκτροχίαζαν την τουρκική ευρωπαϊκή προοπτική. Ή τουλάχιστον θα περιέστελλαν αποφασιστικά τη δυναμική της.Αυτές οι επισημάνσεις γίνονται για να προσγειώσουν κάποιες δικές μας εκτός πραγματικότητος θεωρίες. Οι οποίες παλινωδούν μεταξύ θωπευτικών πρακτικών και αφελών προσδοκιών. Ότι δηλαδή:
Στρώνοντας το ενταξιακό χαλί για την Άγκυρα -και αντιστρατευόμενοι μάλιστα τις αντίθετες πολιτικές ισχυρών κοινοτικών κέντρων- νομίζουμε πως θα αποσπάσουμε συναινετικότερες και κυρίως λιγότερο επιθετικές συμπεριφορές από την ίδια σε ό,τι αφορά κρίσιμα εθνικά ζητήματα ή διαφορές.
Κούνια που μας κούναγε! Όχι μόνο δεν συμβαίνει αυτό, αλλά εάν μεταφρασθούν σωστά οι τοποθετήσεις όσων εκφράζουν τις τουρκικές θέσεις, θα γινόταν αντιληπτό το γεγονός της παραπέρα σκληρύνσεως των τουρκικών στρατηγικών βλέψεων. Γιατί απλούστατα:
Η Άγκυρα μεταφράζει ως δείκτες αδυναμίας τις ελληνικές θωπείες και ως διαθέσεις μειζόνων αναδιπλώσεων την απουσία στηρίξεως ακόμη και των πλέον αυτονοήτων. Είτε δικαιωμάτων. Είτε και θεσμικών κανόνων, που αφορούν ενταξιακά προαπαιτούμενα και διαδικασίες.
Υπό το φως αυτών των απλουστευτικών διαλεκτικών, αλλά και των προδήλως αυταποδείκτων, όσα λέγονται και κυρίως όσα προάγονται με στόχο «ένα νέο Ελσίνκι» αποτελούν τουλάχιστον αφελή στρατηγικά θεωρήματα. Καθώς η Τουρκία «είναι έτοιμη και για λύση και για κρίση», όπως διακήρυξε μόλις προ μερικών ημερών ο αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις κ. Μπαγίς. Και ήταν αρκούντως (εν τη αλαζονεία του) σαφής. Τόσο που να μην αφήνει ούτε αμφιβολίες ότι εννοεί όσα λέγει, ούτε και περιθώρια κατ' ελάχιστον ελαστικοποιήσεως των τουρκικών πολιτικών.
Είναι πολύ απλό: Η Άγκυρα έχει επίγνωση και των ευρωπαϊκών αδυναμιών, όπως αυτές εκδηλώνονται ως κρίση του ευρώ (και των μηχανισμών που το διαχειρίζονται για να το στηρίζουν), και των αδυσώπητων ελληνικών προβλημάτων. Που καθηλώνουν δυνατότητες. Και αποδομούν αντιστάσεις. Οπότε και αναμένει στη γωνία, για να εισπράξει τα επιπλέον. Όχι για να δώσει τα οφειλόμενα.
Κι αυτό εάν δεν συνειδητοποιηθεί (προκειμένου να οδηγήσει σε παραγωγικότερες εθνικές στρατηγικές) θα αποβεί δυναμική ακόμη πιο επικίνδυνων ενδεχομένων. Που αυτήν τη στιγμή -λόγω και των ήδη γεωπολιτικών τετελεσμένων τα οποία προάγονται- μπορεί να αποβούν έως και μοιραία. Κάτι που κάμνει βαρύτερες τις ευθύνες αυτών που ποδηγετούν τα δύο κρατικά κέντρα του Ελληνισμού στην Αθήνα και τη Λευκωσία.
>

Read more...

Τι εξοργίζει την Άγκυρα;


* Του Κώστα Μαυρίδη

Με δεδομένη την γεωπολιτική αντιπαλότητα στην Ανατολική Μεσόγειο στο σύγχρονο κόσμο της παγκοσμιοποίησης, οι φιλίες ανάμεσα σε κράτη εδραιώνονται στην βάση σημαντικών αμοιβαίων συμφερόντων. Διαφορετικά, τα διακρατικά μνημόνια είναι άδεια περιεχομένου. Η συμφωνία ανάμεσα σε Κύπρο και Ισραήλ για οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) έχει όντως ουσιαστικό περιεχόμενο. Εξού και η οργή της Άγκυρας, η οποία αντίδραση θα μπορούσε να είναι και τρόπος αξιολόγησης της δικής μας αποτελεσματικότητας.

Στα 36 χρόνια κατοχής, πότε η Τουρκία εξοργίστηκε με ενέργειές μας; Μετρημένες φορές… Όπως, όταν η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) υπέβαλε αίτηση για ένταξη στην ΕΟΚ (σημερινή ΕΕ). Όταν, η ΚΔ οριοθέτησε τα θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο πριν χρόνια και τώρα με το Ισραήλ. Όταν, το 2004 η ΚΔ έγινε πλήρες μέλος της ΕΕ χωρίς το σχέδιο Ανάν. Όταν στη δεκαετία του 90 από κοινού με την Ελλάδα άρχισε να υλοποιείται ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος (ΕΑΧ). Φυσικά, την ευφορία της Τουρκίας εξυπακούει το ανάποδο. Όπως, η ματαίωση έλευσης των πυραύλων S-300 και στην πράξη εγκατάλειψη του ΕΑΧ. Όπως, η αναποφασιστικότητα της Ελλάδας να ρυθμίσει την ΑΟΖ με την Κύπρο. Η «αδιαφορία» για εδραίωση στενότερης συνεργασίας με την Γαλλία και δυστυχώς, η αντικατάστασή της με το Μνημόνιο Συναντήληψης με την Αγγλία. Ο παραμερισμός της Συμφωνίας της 8ης Ιουλίου 2006 και αντικατάστασή της από το Κοινό Ανακοινωθέν της 23ης Μαΐου 2008 με επίκεντρο πλέον το «νέο συνεταιρισμό των δύο συνιστώντων states” που η Τουρκία επαναλαμβάνει.

Ωστόσο, η συμφωνία με το Ισραήλ έχει τις ιδιαιτερότητές της. Θαλάσσιο οικόπεδο του Ισραήλ στο οποίο εντοπίστηκε τεράστιος ενεργειακός πλούτος που μπορεί να τροφοδοτεί τις ανάγκες της χώρας για δεκαετίες, συνορεύει με Κυπριακό θαλάσσιο οικόπεδο. Η αμερικανική πετρελαϊκή εταιρεία Noble Energy που δραστηριοποιείται για το Ισραήλ είναι αυτή που συνεργάζεται με την Κύπρο. Επιπλέον, το Ισραήλ είναι κράτος με το οποίο δεν συμμαχούσαμε διεθνώς. Ιδιαίτερα το ΑΚΕΛ έτρεφε παραδοσιακά έντονη πολιτικό-ιδεολογική αντίθεση και ενέτασσε το Ισραήλ στον ιμπεριαλισμό της περιοχής. Για τούτο και αποκτά ξεχωριστή σημασία που -ορθά για χάριν των συμφερόντων της Κύπρου- παραμερίστηκαν τέτοια ιδεολογικά προσκόμματα για να γίνει εφικτή η συμφωνία.
Όμως, με δεδομένες τις απειλές της Τουρκίας, για να προκύψει για την Κύπρο ουσιαστικό όφελος από τυχόν ενεργειακό πλούτο, θα πρέπει να εδραιωθεί σύστημα παροχής ασφάλειας στην περιοχή. Χωρίς ασφάλεια οι όποιες συμφωνίες για ΑΟΖ είναι … αέρας κουπανιστός. Ασφάλεια μπορεί να υπάρξει μόνο μέσω συμμαχιών με κράτη τα οποία θα έχουν σημαντικό κίνητρο (λόγω συμφέροντος) να εμπλακούν π.χ. Ρωσία, Γαλλία και βεβαίως, όχι η Αγγλία.
Η συμφωνία με το Ισραήλ δείχνει ότι το Προεδρικό –προς τιμήν του σε αυτή την περίπτωση – παραμέρισε χρόνιες ιδεολογικές απόψεις για χάριν της Κύπρου. Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου δεν μπορεί να εξαρτώνται από ιδεολογικές αντιλήψεις. Όσο όμως η Κύπρος δεν υποβάλει αίτηση για συμμετοχή στο «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» διότι τον θεωρεί «προθάλαμο του ΝΑΤΟ», τόσο θα ικανοποιείται η Τουρκία που πρόθυμα μαζί με την Αγγλία θα αναλαμβάνουν τον δικό μας ρόλο. Με δεδομένες τις συμφωνίες για την ΑΟΖ, πλέον δεν θα μιλάμε για αδράνεια, αλλά για ασήκωτες ευθύνες και ασυγχώρητο γινάτι που παραπέμπει σε μια άλλη εποχή, τότε που θεωρούσαν την ΕΕ «προθάλαμο του ΝΑΤΟ» όπως τώρα τον «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη». Άλλωστε, το κατά πόσον είναι ή όχι «προθάλαμος του ΝΑΤΟ», είναι θέμα ιδεολογικής αντίληψης. Η οργή της Τουρκίας και οι δηλώσεις Νταβούτογλου ότι δεν θα επιτρέψουν στην Κύπρο να μετέχει στους μηχανισμούς σε Ευρωπαϊκό επίπεδο λήψης αποφάσεων για θέματα ασφάλειας, δεν είναι θέμα ιδεολογικής αντίληψης. Και έπρεπε να πείσουν όποιον θέτει το πατριωτικό συμφέρον υπεράνω όλων, να κινηθεί με αίτηση για ένταξη στον «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη». Αν ήταν δυνατό χτες!

* Ο Κώστας Μαυρίδης είναι ακαδημαϊκός

Read more...

Έρευνα : Οι “Business” του Νταβούτογλου, το πετρέλαιο στο Αιγαίο και η Βραζιλία


Του Δημήτρη Μπεκιάρη

- Τις προηγούμενες ημέρες ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκία Αχμέτ Νταβούτογλου προχώρησε σε μια αινιγματική δήλωση ότι με την Ελλάδα «κάνουμε ήδη business με την Ελλάδα στο Αιγαίο». Η δήλωση αυτή αποτέλεσε το κερασάκι στην τούρτα μετά τις διαδοχικές τοποθετήσεις του υπουργού Επικρατείας της Τουρκίας Εγκεμέν Μπαγίς περί συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο, ενδεχόμενο το οποίο ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου έχει κατηγορηματικά διαψεύσει. Οι δηλώσεις Νταβούτογλου αποτελούν έναν ακόμη γρίφο. Ίσως, ο υπουργός Εξωτερικών κ. Δημήτρης Δρούτσας, ο οποίος συνάντησε τους τελευταίους μήνες τον Τούρκο ομόλογό του είτε στη Ρόδο, είτε στην Άγκυρα να γνωρίζει περισσότερα. Το ερώτημα όμως είναι το εξής: «Ποιες business γίνονται ή ετοιμάζονται στο Αιγαίο»;


Η BTG Pactual
Ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 είχε αναλάβει εκτός των πρωθυπουργικών του καθηκόντων και το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εξωτερικών, σε μια χρονική συγκυρία, στην οποία το ξέσπασμα οικονομικής κρίσης βρισκόταν προ των πυλών, δεδομένου του δημοσιονομικού αδιεξόδου της χώρας. Στο περιβάλλον του Έλληνα πρωθυπουργού, ένας κύκλος προσώπων θεωρούσε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου, έχοντας διεθνείς διασυνδέσεις, ασκώντας τα καθήκοντα του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και έχοντας προϋπηρεσία ως υπουργός Εξωτερικών των κυβερνήσεων Σημίτη θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις διεθνείς του επαφές προς όφελος της πορείας της ελληνικής οικονομίας. Στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης της χώρας από την κυβέρνηση Παπανδρέου, την επικαιρότητα είχαν απασχολήσει τα αδιάκοπα ταξίδια του στο Εξωτερικό. Κάποια από αυτά είχαν προγραμματιστεί στην Κίνα και στη Βραζιλία, οι οποίες συμμετέχουν στο λεγόμενο BRIC, τις ομάδας δηλαδή των τεσσάρων ανερχόμενων οικονομικών και όχι δυνάμεων. Κάθε γράμμα του συγκεκριμένου αρκτικόλεξου, δηλαδή του BRIC, αντιστοιχεί και σε μια εκ των Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας και Κίνας. Ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έχει ανεπτυγμένο δίαυλο επικοινωνίας με τον πρόεδρο της Βραζιλίας Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα, τον οποίο συνάντησε στη Μαδρίτη τον περασμένο Μάιο και με τον οποίο συζήτησαν θέματα περί της «ρύθμισης των διεθνών αγορών». Η σχέση αυτή μάλιστα είναι πολυδιαφημισμένη, ενώ σύμφωνα με μία παραφιλολογία θα μπορούσε το δίδυμο Παπανδρέου – Λούλα Ντα Σίλβα να αποτελεί ένα είδος ανταγωνιστικού δίπολου για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στο μέλλον. Στη Μαδρίτη ο Έλληνας πρωθυπουργός παρέδωσε στους λατινοαμερικάνους ηγέτες επιστολή που συνέταξαν από κοινού με την Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, τον Γάλλο Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί και τον πρόεδρο του Eurogroup Γιούνκερ, για τη ρύθμιση των αγορών.
Τι συνέβη, όμως, λίγους μήνες μετά τη συνάντηση Παπανδρέου – Λούλα Ντα Σίλβα; Τον Σεπτέμβριο του 2010 μία βραζιλιάνικη τράπεζα η BTG Pactual κατέστησε δηλωτική την πρόθεσή της να προχωρήσει σε νέες επενδύσεις στην Ελλάδα σε συνάντηση που είχαν εκπρόσωποί της με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Χάρη Τσαρδανίδη. Εκείνο το οποίο πρέπει να υπενθυμίζεται είναι ότι την ίδια περίοδο το ενδιαφέρον στην Ελλάδα επικεντρωνόταν σε επενδύσεις από το εξωτερικό (Αστακός κλπ). Την επομένη ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Αμντουλάχ Γκιούλ από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ εξέφραζε την ελπίδα να γίνει το Αιγαίο θάλασσα φιλίας δηλώνοντας ότι η Τουρκία είναι πρόθυμη να επιλύσει «όλα τα εκκρεμή ζητήματα στο Αιγαίο, σεβόμενη τα κοινά δικαιώματα και τα νόμιμα συμφέροντα των δυο χωρών, με βάση το Διεθνές Δίκαιο».
Στις αρχές του Δεκεμβρίου τον οποίο διανύουμε η BTG Pactual οποία ελέγχεται από τον δισεκατομμυριούχο Andre Esteves γνωστοποίησε ότι αποφάσισε την πώληση του 19% των μετοχών της, το οποίο αντιστοιχούσε σε ένα ποσό της τάξης του 1,8 δις δολαρίων σε έναν όμιλο επενδυτών στον οποίο συμμετέχουν οι οικογένειες Rochild και Agnelli και ο οποίος περιλαμβάνει επίσης τις εξής εταιρείες: U.S. investment firm J.C. Flowers & Co., the Government of Singapore Investment Corp., China Investment Corp. and the Abu Dhabi Investment Council.


Κρίση στην Ελλάδα και πιέσεις
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν η BTG Pactual εξεδήλωσε το ενδιαφέρον της για την ανάπτυξη επενδύσεων στην Ελλάδα αποφάσιζε και την πώληση του μεριδίου της στη μεγαλύτερη πετρελαϊκή εταιρεία της Βραζιλίας, δηλαδή της PETROBRAS (Petroleo Brasileiro SA). Δηλαδή η ΒTG Pactual, ίσως η μεγαλύτερη τράπεζα στη Λατινική Αμερική συμμετείχε στην PETROBRAS μέχρι την εκδήλωση του ενδιαφέροντός της για επενδύσεις στην Ελλάδα. Στις αρχές του Σεπτεμβρίου του 2010 είχε ανακοινωθεί, επίσης, η έκδοση ομολογιακού δανείου από την PETROBRAS ύψους 64 δις δολαρίων με σκοπό την χρηματοδότηση της εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου τα οποία εντοπίζονται σε πολύ μεγάλο βάθος στη θάλασσα. Τον ίδιο μήνα η PETROBRAS μέσω της μεγαλύτερης προσφοράς σε μετοχές που πραγματοποιήθηκε ποτέ εξελίχθηκε στη δεύτερη παραγωγό εταιρεία πετρελαίου στον κόσμο μετά την ExxonMobil και στην τρίτη, από άποψη αξίας, ιδιωτική εταιρεία στον κόσμο. Η PETROPRAS έχει δημιουργήσει μια δομή στην οποία εμπλέκονται οι μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο, όπως οι Bank of America Merrill Lynch , η Citigroup, η Morgan Stanley, η ισπανική Santander , BB Investimentos , BTG Pactual , η Crédit Agricole , η Goldman Sachs , HSBC , JP Morgan , Societe Generale , η UBS , η Credit Suisse και άλλες.
Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Η PETROBRAS συμμετέχει έμμεσα στις πιέσεις που δέχεται η Ελλάδα για συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου στην παρούσα συγκυρία της σφοδρής οικονομικής κρίσης; Η Τουρκία, όπως είναι εξάλλου φυσικό, εκμεταλλεύεται την εμφανή, λόγω οικονομικής κρίσης, αδυναμία της Ελλάδα και για αυτόν ακριβώς το λόγο θέτει το ζήτημα της συνεκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων στο Αιγαίο. Τι σχέση έχουν, όμως, όλα αυτά με τις Business του Νταβούγλου, με το πετρέλαιο στο Αιγαίο και πως θα μπορούσε να εμπλακεί στην εξόρυξη πετρελαίου στο Αιγαίο η PETROBRAS, η μεγαλύτερη εταιρεία της Λατινικής Αμερικής από πλευράς χρηματιστηριακής αξίας, στην οποία συμμετείχε και ο Τζορτζ Σόρος και την οποία όπως αποκαλύφθηκε δανειοδότησε το 2005 η Μεγάλη Βρετανία για την πραγματοποίηση επικίνδυνων σε ότι αφορά το περιβάλλον γεωτρήσεων στον Ατλαντικό Ωκεανό;


Η Petrobras και η Τουρκία
Από το 2007, η Τουρκία σε συνεργασία με την PETROBRAS πραγματοποιεί έρευνες για τον εντοπισμό ενεργειακών κοιτασμάτων (φυσικό αέριο, πετρέλαιο) και για την άντληση πετρελαίου. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2008 υπουργός ενέργειας της Τουρκίας Χιλμί Γκουλέρ δήλωνε ότι η Τουρκία ξεκινά τις ενεργειακές της έρευνες στο βορειοανατολικό Αιγαίο και συγκεκριμένα στον Κόλπο του Ξηρού, ενώ ταυτόχρονα γινόταν γνωστό ότι η Τουρκία σε συνεργασία με την PETROBRAS ξεκινούσε τις έρευνες για πετρέλαιο στην Μαύρη Θάλασσα. Στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας η Τουρκία έχει εφαρμόσει ένας είδος πολιτικής καθορισμού των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, όμοια με αυτή που επιχειρεί να εφαρμόσει στο Καστελόριζο, δηλαδή πρακτικά προχώρησε σε διαδικασίες εκτός διεθνούς δικαίου. Ο Γενικός Διευθυντής της ΤΡΑΟ Mehmet Uysal δήλωνε τότε ότι «Η PETROBRAS θα επενδύσει 400 εκατομμύρια δολάρια τα προσεχή τέσσερα χρόνια για εξόρυξη πετρελαίου στη Μαύρη Θάλασσα». Η επένδυση από την πλευρά της τουρκικής ΤΡΑΟ θα άγγιζε, όπως γινόταν τότε γνωστό, τα 826 εκατ. δολάρια. Όλα αυτά δεν είναι διόλου τυχαία αν παρατηρήσει κανείς το διαρκές τουρκο – βραζιλιάνικο φλερτ που διαπιστώνεται τα τελευταία χρόνια. Σε αυτή τη σχέση ρόλο μπαλαντέρ διαδραματίζει το Ιράν. Εξάλλου, η Τουρκία και η Βραζιλία είχαν καταψηφίσει τις κυρώσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ εναντίον του Ιράν τον Ιούνιο του 2010 και το κυριότερο: λίγο πριν, τον Μάιο του 2010 Βραζιλία, Τουρκία και Ιράν είχαν προχωρήσει σε συμφωνία για ανταλλαγή ουρανίου και για τα πυρηνικά.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο ανακοινώθηκε ότι ξεκίνησε η διαδικασία ιδιωτικοποίησης της κοινοπραξίας TPAO. Νωρίτερα η κοινοπραξία ΤΡΑΟ ήρθε σε συμφωνία με την βραζιλιάνικη PETROBRAS και την αμερικανική CHEVRON για την εξόρυξη πετρελαίου στη Μαύρη Θάλασσα. Συγκεκριμένα τον Μάιο του 2010 ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν υπέγραψε μνημόνιο με τον πρόεδρο της Βραζιλίας Λούλα Ντα Σίλβα για τη διεξαγωγή των ερευνών σε θαλάσσια περιοχή κοντά στη Σινώπη.
Τον Φεβρουάριο του 2010, δηλαδή πριν από 10 μήνες, ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης κ. Θεόδωρος Πάγκαλος κατά την ομιλία του στη βουλή δήλωνε ότι συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων πετρελαίου στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και συγκεκριμένα στις περιοχές του Καστελόριζου και της Ρόδου, σημειώνοντας ότι δεν είχαν υπάρξει μέχρι τότε αποτελέσματα. Ωστόσο ο ίδιος είχε προαναγγείλει τη δημιουργία κρατικού φορέα για την εξόρυξη πετρελαίου, την οποία τον περασμένο Μάιο επιβεβαίωσε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης και για τη σύσταση του οποίου ενημέρωσε επίσημα το υπουργικό συμβούλιο πριν από λίγες ημέρες η αρμόδια υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κα Τίνα Μπιρμπίλη. Κάποιοι καλά ενημερωμένοι κύκλοι υποστηρίζουν ότι από τη στιγμή που στην λειτουργία της «Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων Α.Ε.» (ΕΔΕΥ Α.Ε.), μοιραία, προβλέπεται η εμπλοκή ιδιωτών τότε μια αντίστοιχη (όπως δηλαδή στην Τουρκία) εμπλοκή ξένων εταιρειών – κολοσσών ίσως διαπιστωθεί και στο Αιγαίο, στη βάση της συνεκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου με την Τουρκία. Αν η PETROBRAS πραγματοποιεί μια τόσο μεγάλη επένδυση στη Μαύρη Θάλασσα, για ποιο λόγο να μην «καλοβλέπει» τα πετρέλαια του Αιγαίου.
Με λίγα λόγια: Η PETROBRAS θα είναι, άραγε, ο ενεργειακός κολοσσός, ο οποίος θα αναλάβει την εξόρυξη και εκμετάλλευση του πετρελαίου στο Αιγαίο; Ίσως o υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου μιλώντας για business με την Ελλάδα να έχει στο μυαλό του τη Βραζιλία.

newscode

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP