ΤΟΥΡΚΙΑ Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΜΑΖΙΚΩΝ ΤΑΦΩΝ ΓΕΝΝΑ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ

Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗ fakatselis@enet.gr

Η πρόσφατη αποκάλυψη ενός μαζικού τάφου στο Μουτκί της επαρχίας Μπιτλίς στην Ανατολία υπενθύμισε την τραγική πραγματικότητα των «αδιευκρίνιστων» παρακρατικών δολοφονιών και εξαφανίσεων κούρδων αγωνιστών στις νοτιοανατολικές εσχατιές της τουρκικής επικράτειας.

Το θέμα αυτό αποτελεί μέρος του λεγόμενου «κουρδικού ζητήματος» που ταλανίζει την τουρκική εσωτερική πολιτική, καθώς η καταγραφή και το άνοιγμα των μαζικών τάφων, ο εντοπισμός των δολοφόνων και η προσαγωγή τους σε δίκη αποτελούν πάγιο αίτημα της κουρδικής πλευράς.

«Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας να προσαρμοστεί η Τουρκία στις απαιτήσεις της διεθνούς νομιμότητας και να οδηγήσει τους υπευθύνους ενώπιον της Δικαιοσύνης», αναφέρει η μη κυβερνητική οργάνωση Ενωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε ψήφισμα που εξέδωσε τον περασμένο Ιούλιο μετά από σχετική σύνοδό της στη Σμύρνη.

Στην Τουρκία έχει ξεκινήσει και συνεχίζεται ένα κίνημα ειρηνικών καθιστικών διαμαρτυριών με σύνθημα «Να βρεθούν οι αγνοούμενοι-Να δικαστούν οι υπεύθυνοι», με σκοπό να πιεστεί η κυβέρνηση Ερντογάν και να εντάξει το θέμα στο συνολικό πρόγραμμα «εκδημοκρατισμού» της Τουρκίας.

Από την πλευρά της η Αγκυρα επιχειρεί να θολώσει τα νερά, ξεκινώντας εκστρατεία αντιπερισπασμού, διοχετεύοντας στις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες πληροφορίες για ανακάλυψη ομαδικών τάφων τούρκων πολιτών και στρατιωτών που εκτελέστηκαν από μαχητές του κουρδικού αντάρτικου.

Πρόσφατο δημοσίευμα της αντικυβερνητικής εφημερίδας «Χουριέτ» του ομίλου Ντογκάν, με τον οποίο η ισλαμική κυβέρνηση -βρίσκεται σε μετωπική σύγκρουση- περιλαμβάνει χάρτη ομαδικών τάφων στην Ανατολία, τον οποίο συνέταξε η Ενωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με όσα στοιχεία μπόρεσε να συλλέξει. Αν και ο χάρτης δεν αποδίδει στο σύνολό της την τραγική πραγματικότητα, δίνει μια εικόνα της κατάστασης.

AGRI, - Μετά την ανεύρεση και εκσκαφή μαζικών τάφων στο Mutki και στην Dersim, ένας ακόμη μαζικός τάφος βρέθηκε στο Agri, με οστά Κούρδων Μαχητών και πολιτών.Ένα ντόπιος κάτοικος που δεν θέλησε να αποκαλύψει την ταυτότητά του, δήλωσε ότι Κούρδοι μαχητές οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους σε μάχη με τους Τούρκους στρατιώτες, θάφτηκαν στην αυλή του δήμου το 1989 και το 1994. Ο ίδιος μάρτυρας ανέφερε ότι σε ένα άλλο χωριό βρίσκονται θαμένοι σε ομαδικό τάφο 5 Κούρδοι Μαχητές του PKK και 5 πολίτες οι οποίοι σκοτώθηκαν τον Αυγούστου 1994.

Ο επικεφαλής του δήμου και μέλος του BDP ισχυρίστηκε ότι 23 αντάρτες του ΡΚΚ σκοτώθηκαν σε μάχη το 1994, των οποίων τα σώματα έχουν ταφεί ομαδικά στην πίσω αυλή του δήμου.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι εκατοντάδες των Κούρδων ανταρτών που έχασαν τη ζωή τους το 1990-2000 και εκατοντάδες Κούρδων αμάχων που έχασαν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα της τουρκικής στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Κουρδιστάν, έχουν ταφεί ομαδικά σε μαζικούς τάφους.

Εnet.gr/,English.rojhelat.eu/

Read more...

Το ισλαμικό μοντέλο της Τουρκίας

Με τον Γιάννο Χαραλαμπίδη*
Η υπόθεση των πετρελαίων και του φυσικού αερίου συνιστά στοιχείο στρατηγικής σημασίας. Αλλά και ευρωπαϊκό, υπό την έννοια ότι εάν, όπως λέγεται, υπάρχουν μεγάλα αποθέματα, τότε η Κύπρος μπορεί να τροφοδοτεί για τα επόμενα χρόνια την Ε.Ε. Βεβαίως, το μεγάλο πρόβλημα ακούει στο όνομα Τουρκία. Και υπάρχουν φωνές που διερωτώνται: Καλά, γιατί πάμε τώρα να μπλέξουμε;..

Δηλαδή, γιατί δεν παγώνουμε το ζήτημα των πετρελαίων ώς τη λύση του Κυπριακού; Έτσι, όμως, καταλήγουμε στην αντίληψη ότι η Κύπρος βρίσκεται υπό καθεστώς φινλανδοποίησης. Δηλαδή, η άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων φιλτράρεται μέσα από την επιθυμία και τα συμφέροντα του τουρκικού ηγεμόνα, όπως συνέβαινε την περίοδο του ψυχρού πολέμου στις σχέσεις της Φινλανδίας και της Σοβιετικής Ένωσης.

Γεννάται, λοιπόν, το εξής ερώτημα: Θα προχωρήσουμε ή όχι στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου; Και πώς θα αντιμετωπίσουμε την τουρκική απειλή; Το θέμα είναι εκ των πραγμάτων πολυδιάστατο. Η άσκηση ή όχι κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι συναφής με οικονομικά συμφέροντα, καθώς και με θέματα ασφαλείας που αφορούν στη γεωπολιτική μας περιοχή. Δηλαδή, κράτη πέραν ημών, της Τουρκίας και του Ισραήλ, όπως είναι η Αίγυπτος. Συνεπώς, η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου μπορεί και θα πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο μιας στρατηγικής, που θα υπακούει στην εξής λογική:

Χαλιφάτο, στρατός και οι ΗΠΑ
Πρώτο, της συμμαχίας με το Ισραήλ στην αρχή του ότι: Ο εχθρός του εχθρού μου, δηλαδή της Τουρκίας, είναι φίλος. Βεβαίως, αυτό δεν αρκεί. Επιβάλλεται να υπογραφεί εκτός από τη συμφωνία επί της ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) μια ενεργειακή - οικονομική συμφωνία και μια άλλη αμυντική για την αντιμετώπιση επίθεσης σε βάρος των κοινών συμφερόντων.

Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι οφείλουμε να λάβουμε υπόψη και τα συμφέροντα των λοιπών γειτονικών χωρών, όπως είναι η Αίγυπτος, η οποία διαθέτει εντός της δικής της ΑΟΖ κοιτάσματα φυσικού αερίου, αλλά επί του παρόντος τελεί σε κρίση. Και δεν είναι σαφές ποιο θα είναι το νέο αιγυπτιακό πολιτικό και πολιτειακό σκηνικό. Εάν δηλαδή θα είναι ή όχι στην εξουσία και σε ποιο βαθμό οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, ή κάποια άλλα ακραία ισλαμικά ρεύματα ή κάποια άλλη δύναμη ή δυνάμεις.

Ή εάν θα υπάρξουν συνεργασίες και ποιες. Η μετριοπαθής εξωτερική πολιτική του Μουμπάρακ ήταν φιλοαμερικανική και συναινετική έναντι του Ισραήλ, και δημιούργησε συνθήκες σταθερότητας. Τόσο η Κύπρος όσο και το σύνολο της Ε.Ε. ουδόλως θα ήθελαν να δουν στην Αίγυπτο ένα καθεστώς ισλαμικό και καθόλου κοσμικό, ανάλογο του Ιράν, που μόνο συνθήκες αποσταθεροποίησης μπορεί να προκαλέσει. Και να ενισχύει ενδεχομένως την αντίληψη απόκρουσης μιας νέα ισλαμικής απειλής. Από την άλλη, ο εκδημοκρατισμός της Αιγύπτου θα συνιστά εξέλιξη που θα διευκολύνει τη συνεργασία και τη σταθερότητα, εφόσον η νέα ηγεσία της χώρας θα χαρακτηρίζεται από πνεύμα συνδιαλλαγής και είναι απαλλαγμένη από ακρότητες.

Είναι πάντως ανοικτό το ενδεχόμενο να υιοθετηθεί το τουρκικό μοντέλο, όπως το ανέδειξαν οι ΗΠΑ και στηρίζουν μερίδα Ευρωπαίων. Δηλαδή, μια συγκατοίκηση στην εξουσία μεταξύ του αιγυπτιακού στρατού, που απολαμβάνει της στήριξης των ΗΠΑ και εξαρτάται από αυτές, και από ένα μετριοπαθές Ισλάμ και άλλες δυνάμεις, που θα υιοθετήσει στο πολιτειακό σύστημα στοιχεία δυτικής δημοκρατίας. Ό,τι και αν συμβεί στην Αίγυπτο ή ακόμη και σε άλλα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη, όπως η Ιορδανία και η Υεμένη, των οποίων οι ηγεσίες, φοβούμενες το «επαναστατικό ντόμινο», ανακοίνωσαν μεταρρυθμίσεις, η Κύπρος ουδόλως θα πρέπει να καταληφθεί από ισλαμοφοβία, αλλά ομού μετά της Ε.Ε. θα πρέπει να συνδράμει, ως περιφερειακός δρων, το όνομα των εταίρων της, την ανάδειξη της κοσμικότητας των μουσουλμανικών κρατών. Και την αποτροπή της υποταγής τους στην αντίληψη του Χαλιφάτου, που συνιστά τον αντίποδα μιας ιμπεριαλιστικής και ισοπεδωτικής μορφής δυτικής παγκοσμιοποίησης. Τονίζονται, δε, αυτά ως ενδιάμεσοι σταθμοί πολιτειακής εξέλιξης του μουσουλμανικού κόσμου, διότι αφενός η Αίγυπτος είναι μια από τις ηγέτιδες χώρες του και άμεσα εμπλεκόμενη στην υπόθεση του φυσικού αερίου στην περιοχή, καθώς και βαρόμετρο περιφερειακής σταθερότητας ή αστάθειας.

Επισημαίνονται τα πιο πάνω και για ακόμη δυο λόγους:

α) Του γεγονότος ότι είναι δύσκολο για τις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες να περάσουν σύντομα ή και αργότερα στην υιοθέτηση και εφαρμογή μιας δημοκρατίας δυτικού τύπου, λόγω της πολιτικής, πολιτισμικής και θρησκευτικής τους κουλτούρας.

β) Των νέων ισοζυγίων δυνάμεων που θα δημιουργηθούν στην περιοχή μεταξύ Αιγύπτου, Ισραήλ, Τουρκίας, Συρίας και των λοιπών αραβικών χωρών.

Ο ρόλος της Ε.Ε.
Δεύτερο, της εμπλοκής της ΕΕ στην υπόθεση του φυσικού αερίου μέσω οικονομικών συμφερόντων και στην ακόλουθη βάση: Εάν η Τουρκία πλήξει τις προσπάθειες για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου της Κύπρου ή τις ενεργειακές της πηγές, είναι ως να πλήττει τα συμφέροντα της ίδιας της ΕΕ. Υπό αυτές τις συνθήκες, θα παραμένει παγωμένο το τουρκικό ενταξιακό κεφάλαιο για την ενέργεια, ακόμη και η ίδια η ενταξιακή της πορεία, εκτός και αν η Τουρκία σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και κατ’ επέκταση τα δικαιώματα και τα συμφέροντα κάθε Ευρωπαίου πολίτη. Η εμπλοκή της ΕΕ μπορεί να αποτελέσει ασφαλιστική δικλίδα και στις όποιες σχέσεις της Κύπρου με το Ισραήλ, στην πρακτική μιας «win-win situation».

Ότι δηλαδή θα είναι πολύ πιο δύσκολο για το Ισραήλ να μας «πουλήσει» μελλοντικά, εάν τα δικά του συμφέροντα δεν θα είναι απλώς δεμένα με την Κύπρο, αλλά με το σύνολο της ΕΕ. Άλλωστε, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η Κύπρος μπορεί να διαδραματίσει στο όνομα της ΕΕ ένα γεφυροποιό ρόλο για τον τερματισμό της διένεξης μεταξύ των Αράβων με το Ισραήλ. Όπως, άλλωστε, ο στόχος της Κύπρου θα πρέπει να είναι η δίκαιη και δημοκρατική λύση στο Κυπριακό, και η κοινωνία συμφερόντων μεταξύ των λαών της περιοχής και της Τουρκίας περιλαμβανομένης.

Ο ενεργειακός κόμβος της Ευρώπης
Τρίτο, της εξέλιξης της Κύπρου σε ενεργειακό κόμβο της ΕΕ και της περιφέρειάς της, που σημαίνει την αναβάθμιση των λιμανιών, των αεροδρομίων και των τομέων παροχής υπηρεσιών. Αλλά και κάτι άλλο: Της διεύρυνσης και της περεταίρω ανάπτυξης του κυπριακού στόλου και της εγκατάστασης θαλάσσιου αγωγού μέσω Ελλάδας, προκειμένου να περνά το φυσικό αέριο προς την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η δεσποτική Τουρκία και η εγκλωβισμένη Ευρώπη
ΑΛΗΘΕΣ είναι ότι, αυτό το οποίο ενοχλεί την Τουρκία δεν είναι μόνο ότι η Κύπρος μπορεί να μετατραπεί σε ένα μικρό παράδεισο και περιφερειακό κέντρο της ΕΕ. Το τουρκικό πρόβλημα είναι βαθύτερα γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό, και είναι ενταγμένο στο παιγνίδι ισχύος. Εάν η Κύπρος συνάψει αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ και εάν συνδέσει τη δική ασφάλεια με εκείνην της ΕΕ λόγω ενεργειακών συμφερόντων, τότε θα περιοριστεί εκ των πραγμάτων ο δεσποτικός ρόλος της Άγκυρας και σταδιακά θα χάσει την επιρροή της επί της Κύπρου, η οποία μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική ενεργειακή οδό της Ευρώπης, η οποία: α) Είναι κατά καιρούς εγκλωβισμένη στην αντιπαράθεση Ρωσίας - Ουκρανίας, με αποτέλεσμα να παγώνει όταν το Κίεβο κλείνει τις στρόφιγγες. β) Διατρέχει τον κίνδυνο, εάν ξεφύγει από το ρωσο-ουκρανικό δίδυμο, να γίνει όμηρος της Τουρκίας, η οποία εμφανίζει εαυτήν ως την πλέον ενδεδειγμένη ενεργειακή οδό.

Η Κύπρος, μέσα από το μικρό της μέγεθος, διαθέτει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι χώρα που δεν θα απειλήσει τους γείτονές της. Συνεπώς, είναι η μόνη που μπορεί να δημιουργήσει μαζί τους χωρίς καχυποψίες κοινωνία συμφερόντων. Ταυτοχρόνως, εάν η Τουρκία σκεφθεί ευέλικτα, θα μπορεί να συμμετάσχει σε έναν ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό συνεργασίας, στην πρακτική κοινών περιφερειακών προγραμμάτων ανάπτυξης. Για να συμβεί, όμως, αυτό, η Άγκυρα θα πρέπει να απαλλαγεί από τα αυτοκρατορικά της σύνδρομα, πράγμα δύσκολο, με το στρατό να συγκατοικεί στην εξουσία με τους νεο-οθωμανιστές Ερντογάν και Νταβούτογλου, οι οποίοι μπορούν να χαλιναγωγηθούν, όταν αντιληφθούν ότι από 'δώ και μπρος δεν θα απειλούν την Κύπρο, αλλά τα συμφέροντα της ίδιας της Ε.Ε. και του Ισραήλ.

Το άγχος του Κυπριακού και των πετρελαίων
ΥΠΑΡΧΕΙ και μια άλλη διάσταση στην υπόθεση του φυσικού αερίου: Το κυπριακό πρόβλημα. Είναι, λοιπόν, μπελάς το φυσικό αέριο ή μπορεί να αποτελέσει εργαλείο δίκαιης λύσης, στο πλαίσιο μιας πρακτικής αμοιβαίου οφέλους; Η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της ΕΕ πρέπει να είναι σαφής: Είναι κίνητρο για τους Τουρκοκυπρίους και την Άγκυρα η ύπαρξη του φυσικού αερίου, υπό την έννοια ότι οι μεν Τουρκοκύπριοι μπορούν να καρπωθούν τα οφέλη της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου με τη συναίνεσή τους σε μια λύση δημοκρατική και ευρωπαϊκή. Κυρίως αυτό ισχύει για την Άγκυρα, η οποία ελέγχει τον Έρογλου. Εφόσον η Τουρκία ξεκολλήσει από τις αυταρχικές και αντιδημοκρατικές της μεθόδους, θα διευκολύνει την ενταξιακή της πορεία και θα αποκαλύψει τα κράτη εκείνα που κρύβονται πίσω από το Κυπριακό, για να προβάλλουν εμπόδια στην πλήρη ένταξή της. Έτσι άλλωστε μπορούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις μιας νέας εποχής και συνεργασίας, στη βάση των αρχών και των αξιών της ΕΕ και της κοινωνίας συμφερόντων στη λογική του αμοιβαίου οφέλους, που θα απαλλάσσει όλους από το άγχος του άλυτου κυπριακού προβλήματος και των… πετρελαίων.

Δρ Διεθνών Σχέσεων
Sigmalive.com/

Read more...

Γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Hαποκάλυψη της ύπαρξης επιστολής του Γουόρεν Κρίστοφερ, υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων, προς τους ομολόγους του της Ελλάδας και της Τουρκίας, Θεόδωρο Πάγκαλο και Ντενίζ Μπαϊκάλ, με την οποία τσιμέντωνε τη συμφωνία αποχώρησης από τις βραχονησίδες, σημάδεψε το τέλος μίας πολύχρονης έρευνας που ξεκινήσαμε με τον συνάδελφο Αθανάσιο Ελλις -αν και ως δημοσιογράφοι και ερευνητές ποτέ δεν πρέπει να λέμε ποτέ...

Ξεκινώντας την έρευνα αυτή γνωρίζαμε πως θα αντιμετωπίζαμε άπειρες δυσκολίες αλλά -όσο και να προκαλεί εντύπωση αυτό που θα ομολογήσω- είχαμε πίστη στον αμερικανικό νόμο που καλύπτει τον χώρο της έρευνας, υπό την έννοια ότι υπάρχει απεριόριστος σεβασμός γι’ αυτόν που κερδίζει, ιδιαίτερα εάν δεν παρανομεί. Πιστεύουμε ότι ήταν μία έρευνα σταθμός και πρότυπο μαζί, όχι μόνο για τα δεδομένα της Ελλάδας. Και με νοσταλγία θυμόμαστε τις νίκες αλλά και τις ήττες, που μας δυνάμωναν για να συνεχίσουμε να υποβάλλουμε τις εφέσεις τη μία μετά την άλλη. Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι γνωστά και περιέχονται στο βιβλίο μας “Ιμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών”, το οποίο έχει ήδη κριθεί από τους αναγνώστες.

Παρά το γεγονός ότι είχαμε την τύχη να ζήσουμε τα γεγονότα την ίδια στιγμή που συνέβαιναν, εν τούτοις δεν περιμέναμε πως η έρευνα θα αποκάλυπτε πως η τότε ελληνική κυβέρνηση είπε τη μισή αλήθεια στο λαό. Προσωπικά έμεινα έκπληκτος όταν διάβασα το περιεχόμενο της συμφωνίας αν και εκείνο το βράδυ ο μακαρίτης Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ δεν έκρυψε πως οι “όροι αποχώρησης” περιελάμβαναν και τη σημαία. Και ο τότε πρωθυπουργός στη Βουλή και ο τότε υπουργός Εξωτερικών είχαν υποστηρίξει με πάθος ότι στη συμφωνία δεν συμπεριλαμβανόταν και η απόσυρση της ελληνικής σημαίας -μόνο των πλοίων και των στρατιωτών. Απλά, δεν είπαν την αλήθεια...

Διαβάζοντας μέρος του κειμένου της συνομιλίας του κ. Κρίστοφερ με τον κ. Πάγκαλο, που έχει μαγνητοφωνηθεί από τους Αμερικανούς, αντιλήφθηκα ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα ο σημερινός αντιπρόεδρος να μην αντικαταστήσει τη σημαία σε ένα ελληνικό νησί. Δεν σας κρύβω ότι ήταν ένα μεγάλο σοκ η ομολογία του, καθώς -ούτε αυτό μπορώ να το κρύψω- πίστευα πως η φράση που αποδιδόταν στον ναύαρχο Λυμπέρη ήταν υπερβολική.

Δεν ήταν. Ο αρχηγός των ΕΔ είχε δηλώσει πως την ίδια φράση, ότι “θα πάρουν τη σημαία οι άνεμοι” είπε και στον ίδιο ο κ. Πάγκαλος.

Το χειρότερο όλων κατά τη γνώμη μου είναι ότι οι Αμερικανοί μπόρεσαν μέσω της επιστολής του κ. Κρίστοφερ προς τους κ. Πάγκαλο και Μπαϊκάλ να “βάλουν στο χαρτί” μία προφορική υποτίθεται συμφωνία, η οποία νομιμοποιεί τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο.

Ουδείς πρέπει να έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι τα Ιμια είναι “αμφισβητούμενη περιοχή” -και δεν υποστηρίζω τη θέση αυτή επειδή ουδείς μπορεί να ξαναπάει στις βραχονησίδες. Το καταθέτω διότι αυτό αποφάσισαν εκείνη τη νύχτα της κρίσης οι Αμερικανοί, αυτό συμφώνησε και η τότε κυβέρνηση της Ελλάδας... Αρα οι ισχυρισμοί του σημερινού Έλληνα πρωθυπουργού στη Βουλή για το αντίθετο δεν ισχύουν. Άλλωστε, μόλις την περασμένη εβδομάδα οι συγγενείς ενός εκ των νεκρών των Ιμίων επιχείρησαν να επισκεφθούν τη βραχονησίδα και εμποδίστηκαν από το Λιμενικό που είχε λάβει εντολή από την Αθήνα...

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
Συζητώντας τις τελευταίες ημέρες το θέμα του Αιγαίου με σοβαρούς διπλωμάτες, πληροφορήθηκα μία σημαντική λεπτομέρεια που ίσως αλλάξει τις σκέψεις της Αθήνας για το Αιγαίο. Το Ισραήλ που επέβαλε τον εαυτό του ως παίκτη και στην περιοχή μας λόγω της συμφωνίας του με τη Λευκωσία για την ΑΟΖ, δεν επιθυμεί καμία συμφωνία της Ελλάδας με την Τουρκία σε ό,τι αφορά το Αιγαίο... Αστεία-αστεία στο τέλος θα σωθούμε από τους “εχθρούς” Ισραηλινούς...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Φέρθηκε ερασιτεχνικά, μάλλον παλαιοκομμουνιστικά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την άρον-άρον επαναβεβαίωση της αναγνώρισης του κράτους της Παλαιστίνης. Ήταν κάτι που δεν είχε καμία απολύτως ανάγκη να το πράξει. Σε τι εξυπηρετούσε; Αλλά εκλογές έρχονται, πρέπει να βγουν από τη φαρέτρα όλα τα βέλη, από την εποχή του ψυχρού πολέμου μέχρι σήμερα. Ο κ. Χριστόφιας ακολουθεί τον κ. Αναστασιάδη ο οποίος τρέχει να προλάβει να επισκεφθεί όλα τα “εθνικόφρονα” σωματεία της Κύπρου μέχρι τις βουλευτικές... Με τη φόρα που πήρε ο πρόεδρος του ΔΗΣΥθα αρνηθεί και το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν, που ως γνωστόν το υποστήριξε με πάθος... Βέβαια, μερικοί στο ΑΚΕΛ δεν πρέπει να τον κατηγορούν γι’ αυτό διότι οι ίδιοι ήταν Ανανικότεροι του Ανάν!

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 06/02/2011

Read more...

Πυρά κατά του προξενείου στην Πόλη

Της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΣΙΟΥΤΗ

Ενα περίεργο δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Σαμπάχ», με τον τίτλο «Ποιος είναι ο Ελληνας Μαγκλάρας;», αναστάτωσε το ελληνικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης πριν από λίγες ημέρες.

Στο κείμενο της εφημερίδας, που συνοδεύει φωτογραφία του έλληνα γενικού πρόξενου Βασίλη Μπορνόβα, εκφράζεται η απορία (μαζί με ενόχληση) για το πού βρίσκει τα χρήματα το ελληνικό προξενείο και οργανώνει πολιτιστικές δραστηριότητες, την ώρα που η χώρα βρίσκεται σε ύφεση και δεν έχει χρήματα.

Στην ερώτηση αυτή η «Σαμπάχ» δίνει μόνη της την απάντηση, υποστηρίζοντας ότι οι πολιτιστικές εκδηλώσεις διοργανώνονται από τον υπάλληλο του προξενείου Παναγιώτη Μαγκλάρα, τον οποίο κατονομάζει ως «πράκτορα της ΕΥΠ». Υπονοεί δηλαδή ότι τα χρήματα προέρχονται από μυστικά κονδύλια και εκθέτει τον συγκεκριμένο υπάλληλο, κατονομάζοντάς τον ως πράκτορα της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη.

Στο προξενείο, σύμφωνα με διπλωματικές πληροφορίες, πάγωσαν όταν είδαν το δημοσίευμα και ο Π. Μαγκλάρας σοκαρίστηκε όταν είδε το όνομά του στον τίτλο. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, είχαν συμβεί κι άλλα παράξενα περιστατικά, καθώς δύο υπάλληλοι επιστρέφοντας στα σπίτια τους βρήκαν παραβιασμένες τις εξώπορτες και το εσωτερικό του σπιτιού αναστατωμένο.

Το προξενείο αρνείται να σχολιάσει το θέμα και παραπέμπει στο ΥΠΕΞ. Ο εκπρόσωπος τύπου του ΥΠΕΞ, Γρηγόρης Δελαβέκουρας, διαβεβαιώνει την «Κ.Ε.» ότι έχει υπόψη του το θέμα αλλά αναφέρει ότι «δεν έχει να πει κάτι επ' αυτού».

Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι στόχος είναι μάλλον ο γενικός πρόξενος Β. Μπορνόβας, παρ' ότι δεν βάλλεται ευθέως. Αναφέρει γι' αυτόν η «Σαμπάχ»: «Ο Μπορνόβας αναδεικνύεται ως ο πιο δραστήριος πρόξενος του πρόσφατου παρελθόντος, όσον αφορά τις πρωτοβουλίες που πήρε σε θρησκευτικά και πολιτιστικά θέματα. Παρά την εφαρμογή πολιτικής λιτότητας στην Ελλάδα, συνέβαλε στην έναρξη εκθέσεων σχετικά με την προβολή του ελληνικού πολιτισμού στην Τουρκία, τη λειτουργία δωρεάν ελληνικών φροντιστηρίων και τη διάθεση πόρων σχετικά με έρευνες των ελληνορθόδοξων εκκλησιών αλλά και για την έκδοση βιβλίων».

Συνεχίζει, δίνοντας στη δημοσιότητα το όνομα του Π. Μαγκλάρα ως «πράκτορα»: «Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εν λόγω πολιτιστικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται σε μία περίοδο που οι σχέσεις της Τουρκίας και της Ελλάδας πάνε καλά οικονομικά και πολιτικά, οργανώνονται από τον έμπειρο πράκτορα της ΕΥΠ Π. Μαγκλάρα».

Οι Τούρκοι φαίνεται να έχουν ενοχληθεί με την απροσδόκητα μεγάλη συμμετοχή νεαρών Τούρκων στα δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας που παραδίδει το πολιτιστικό παράρτημα του προξενείου, το οποίο δημιούργησε ο -πράγματι δραστήριος- Β. Μπορνόβας. Ωστόσο, μοιάζει υπερβολικό, καθώς στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερα από 200 κέντρα διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας. Οσο για τα χρήματα, οι Τούρκοι είναι καλά πληροφορημένοι ως προς το ένα μόνο σκέλος: Πράγματι, έχουν γίνει μεγάλες οικονομικές περικοπές στις διπλωματικές αποστολές της χώρας. Ομως αυτές οι δράσεις πραγματοποιούνται με χορηγίες των ιδρυμάτων Νιάρχου, Κανελλόπουλου και Μποδοσάκη.

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=248604

Read more...

Το Google Earth δείχνει για τουρκικό έδαφος το Καστελόριζο!

Για την ακρίβεια θέλει να αφήσει και Έλληνες και Τούρκους ευχαριστημένους… Έτσι αν κάνετε αναζήτηση για το νησί με ελληνικούς χαρακτήρες θα φανεί κανονικά ως ελληνικό νησί. Κάνοντας όμως αναζήτηση για το Καστελόριζο με λατινικούς χαρακτήρες (kastelorizo) αυτό ξαφνικά “μετακομίζει” στην Τουρκία! Το γεγονός αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί ένας ξένος θα κάνει αναζήτηση για το νησί με λατινικούς φυσικά χαρακτήρες και όχι με ελληνικούς…Με λίγα λόγια η “κυρία” Google προσπαθεί να περάσει την εντύπωση στην υφήλιο πως το Καστελόριζο ανήκει στην Τουρκία.

Και άντε να πείσεις τα παιδάκια από το εξωτερικό που βρήκανε στο “έγκυρο” Google Earth, πως το Καστελόριζο είναι νησί της Τουρκίας, ότι κάνουν λάθος!

Read more...