Οι σχέσεις στρατού και πολιτικής στην Τουρκία

Του Bekir Cinar*
από την εφημερίδα Today’s Zaman
Ο δημοκρατικός έλεγχος των ενόπλων δυνάμεων στην Τουρκία είναι ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας εκδημοκρατισμού της χώρας. Συνεπώς, αυτός ο έλεγχος πρέπει να διερευνηθεί, για να καταλάβουμε αν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (TSK) είναι ένα μέρος του δημοκρατικού ελέγχου του τουρκικού πολιτικού συστήματος. Είναι προφανές ότι αυτό μπορεί να γίνει μέσω της σύγκρισης των χωρών που έχουν θεσπίσει σε διεθνές επίπεδο τον δημοκρατικό έλεγχο των ενόπλων δυνάμεών τους.

Το κέντρο της Γενεύης για το Δημοκρατικό Έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων (DCAF), αναφέρει ότι ο δημοκρατικός έλεγχος των ενόπλων δυνάμεων είναι απαραίτητος για τη διασφάλιση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου σε αδύναμα και αποτυχημένα κράτη. Περαιτέρω, με το δημοκρατικό έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων, του κράτους δικαίου και το κράτος έχουν οδηγήσει σε μια ασταθή κατάσταση. Οι ένοπλες δυνάμεις είχαν δεσπόζουσα ισχύ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αλλά αυτό έχει αλλάξει από τότε.
Ο νέος τρόπος σκέψης σχετικά με το ζήτημα είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η άποψη ότι δεν έπρεπε να υπόκειται σε κοινωνικό έλεγχο μόνο ο στρατός, αλλά ότι αυτός ο έλεγχος πρέπει να συσταθεί δημοκρατικά. Κατά συνέπεια, ο τουρκικός στρατός δεν θα πρέπει να παραμείνει απαλλαγμένος από τον δημοκρατικό έλεγχο, όπως συνέβη και με τις στρατιωτικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Έτσι μπορεί ο ανεξάρτητος παρατηρητής να αναφέρει ότι ο δημοκρατικός έλεγχος των ενόπλων δυνάμεων περιλαμβάνει τρία διακριτά αλλά στενά συνδεδεμένα στοιχεία:
- η μη ανάμειξη του στρατού στην εσωτερική πολιτική
- Δημοκρατικός έλεγχος της αμυντικής πολιτικής (όσον αφορά το μέγεθος της δύναμης και της κατασκευής του, αμυντικής δαπάνης και προμήθειες) και
- δημοκρατικό έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής (συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων για την εξωτερική χρήση βίας).
Η έρευνα υποστηρίζει ότι ένα αποτελεσματικό σύστημα δημοκρατικού ελέγχου χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:
- Τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας
- Δημοκρατική διακυβέρνηση
- Πολιτική εμπειρία
- Μη παρέμβαση στην εσωτερική πολιτική
- Ιδεολογική ουδετερότητα
- Ελάχιστο ρόλο στην εθνική οικονομία
- Αποτελεσματική δομή διοίκησης και
- Τον σεβασμό των δικαιωμάτων των στρατιωτικών.
Το τουρκικό πολιτικό σύστημα πρέπει να καθιερώσει τις πολιτικο-στρατιωτικές σχέσεις με βάση αυτά τα ζητήματα:
- Τη διασφάλιση της απεμπλοκής και της μη συμμετοχής του στρατού στην εσωτερική πολιτική
- Εξασφάλιση δημοκρατικό, πολιτικό έλεγχο της αμυντικής πολιτικής και
- Τον περιορισμό των στρατιωτικών του ρόλου της στην εξωτερική πολιτική.
Εάν η τουρκική στρατιωτική ηγεσία διαφοροποιηθεί από αυτά τα τρία θέματα, ένα δημοκρατικό πολιτισμό στο τουρκικό πολιτικό σύστημα θα αυξηθεί γρήγορα. Έτσι, η εσωτερική πολιτική, θα πρέπει να ελέγχεται και να διοικείται από πολιτικά κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης και μη κυβερνητικές οργανώσεις, η οποία θα ενθαρρύνει τη μεγαλύτερη συμμετοχή του κοινού στην πολιτική. Εάν περισσότερα άτομα συμμετέχουν στην πολιτική, οι πολιτικές δραστηριότητες θα γίνουν πιο θεσμικές, προάγοντας καλύτερους πολιτικούς και πολιτική που θα μπορούν να λειτουργούν αποτελεσματικά την χώρα.
Αν υπάρχει πολιτικός έλεγχος και στον σχεδιασμό της αμυντικής πολιτικής, όπως και σε πολλά μέρη του κόσμου, η εφαρμογή της στρατιωτικής πολιτικής και ο αμυντικός προϋπολογισμός είναι προγραμματισμένα και να διοικούνται από μια διοίκηση πολιτικής άμυνας του Υπουργείου Άμυνας. Αυτό δεν σημαίνει ότι το στρατιωτικό προσωπικό δεν έχει κανένα ρόλο στη διαδικασία αυτή. Θα λειτουργεί σε στενή συνεργασία με πολίτες, αλλά θα έχουν λιγότερες δικαιοδοσίες. Για παράδειγμα, η τουρκική στρατιωτική απαιτεί σήμερα περίπου 300.000 πολίτες κάθε χρόνο, προκειμένου να έχει την απαιτούμενη στρατιωτική ισχύ και υπάρχουν 1.054.750 σαν στρατιωτικό προσωπικό, εκτοξεύοντας τις δαπάνες στο 4-5 τοις εκατό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ)! Σε περίπτωση πολέμου, υπάρχουν εκατομμύρια διαθέσιμα στα κρατικά αποθεματικά. Ωστόσο, πιστεύεται ότι το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο από ό,τι είναι οι πραγματικές ανάγκες της Τουρκίας.
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική θα μπορούσε να σχεδιαστεί από πολίτες λόγω του τεράστιου βάρους του Τουρκικού Στρατού σε αυτό το θέμα. Φαίνεται σαν να αποφασίζει το στρατιωτικό κατεστημένο για το ποιοι είναι εχθρικοί γείτονες και το είδος των διπλωματικών σχέσεων που θα πρέπει να αναπτυχθούν. Ωστόσο, το Υπουργείο Εξωτερικών θα μπορούσε να σχεδιάσει καλύτερη εξωτερική πολιτική, αν δεν υπήρχε πίεση από τους στρατιωτικούς. Η προώθηση του δημοκρατικού ελέγχου των ενόπλων δυνάμεων -η οποία είναι ευρέως διαδεδομένη στην Ευρώπη και για τους οποίους ελέγχους το ΝΑΤΟ προσφέρει ένα όριο πρότυπο - θα φέρει δημοκρατική εποπτεία των αμυντικών δαπανών, περισσότερη αποτελεσματικότητα, και θα συντείνει στην διαφάνεια αλλά και τον επαγγελματισμό τις τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.
Ο δημοκρατικός έλεγχος του Τουρκικού Στρατού θα εξασφαλίσει ότι:
- η πολιτική υπεροχή των δημοκρατικά εκλεγμένων πολιτικών αρχών θα είναι σεβαστή
- ένα κράτος δικαίου και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
- οι ένοπλες δυνάμεις θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα του πληθυσμού και θα απολαμβάνουν λαϊκής υποστήριξης και της νομιμότητας
- οι πολιτικές και στρατιωτικές δυνατότητες του είναι σύμφωνα με τους πολιτικούς στόχους της χώρας και ανάλογα με τους πόρους
- τα στρατιωτικά συμφέροντα δεν είναι αντικείμενο κατάχρησης για πολιτικούς σκοπούς.
Εάν η Τουρκία επιτύχει τουλάχιστον τους τρεις στόχους της,
- την διασφάλιση της απεμπλοκής και της μη συμμετοχής του στρατού στην εσωτερική πολιτική
- την εξασφάλιση ενός δημοκρατικού και πολιτικού ελέγχου της αμυντικής πολιτικής και
- τον περιορισμό των στρατιωτικών και του ρόλου τους στην εξωτερική πολιτική και την διαδικασία εκδημοκρατισμού της χώρας, θα μειωθεί ο τουρκικός στρατός και θα επικεντρωθεί στην υπεράσπιση της χώρας από την εξωτερική εισβολή και απειλή.
Εάν η Τουρκία δεν επιτύχει τον δημοκρατικό έλεγχο του στρατού, ο στρατός θα εξακολουθεί να συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης πολιτικών αποφάσεων, και είναι σαφές ότι αυτό δεν θα βοηθήσει τον θεσμικό ρόλο του στρατού στο πολιτικό σύστημα.
Εν κατακλείδι, τα τελευταία χρόνια, η στρατιωτική ηγεσία έχει επικριθεί έντονα από εσωτερικούς και εξωτερικούς παρατηρητές και οφείλεται κατά πολύ στην τρομοκρατική οργάνωση της Ergenekon και την εξελισσόμενη σχετική δίκη. Για να σταματήσει αυτή η κριτική και να διατηρήσει τη φήμη της η στρατιωτική ηγεσία, θα πρέπει να εφαρμοστεί ο δημοκρατικός έλεγχος των ενόπλων δυνάμεων. Πιστεύεται ότι οι πολίτες θα καλύψουν τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων πολύ καλύτερα από ότι συμβαίνει σήμερα, και οι στρατιωτικοί θα πρέπει να ακολουθούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο των πολιτικών στο πολιτικό σύστημα, καθώς και στη διαμόρφωση της τουρκικής αμυντικής πολιτικής. Επιπλέον, είναι σαφές ότι χωρίς δημοκρατικό έλεγχο των στρατιωτικών και των τομέων της ασφάλειας, η ανάπτυξη και η επιβίωση της δημοκρατίας δεν είναι δυνατή.
* Δρ Bekir Cinar είναι αναλυτής ασφαλείας που εργάζονται με το Λονδίνο Κέντρο Κοινωνικών Σπουδών.

Read more...

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΑ

Η τουρκική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε νόμο που αποσκοπεί να ικανοποιήσει τα κριτήρια που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου η Τουρκία να γίνει μέλος της και διασφαλίζει ότι οι στρατιωτικοί θα δικάζονται από πολιτικά δικαστήρια σε περιόδους ειρήνης και όχι από στρατοδικεία.
Ο νόμος, που εγκρίθηκε χθες Παρασκευή, προβλέπει ότι θα δικάζονται από πολιτικά δικαστήρια τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων που κατηγορούνται για διάφορα ποινικά αδικήματα, όπως απειλές στη εθνική ασφάλεια, παραβιάσεις του συντάγματος, οργανωμένες ένοπλες οργανώσεις και προσπάθειες ανατροπής της κυβέρνησης, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του κοινοβουλίου.

Ο τερματισμός της επιρροής που ασκεί ο στρατός στην πολιτική είναι ένα βήμα-κλειδί που η ΕΕ αναμένει ότι θα κάνει η Τουρκία προκειμένου να προωθήσει το φάκελό της για ένταξη.
Η αλλαγή στον ποινικό κώδικα αναφέρει επίσης ότι οι πολίτες δεν θα δικάζονται από στρατοδικεία, εκτός εάν η χώρα έχει κηρυχθεί σε κατάσταση στρατιωτικού νόμου ή πολέμου.
Δεν είναι σαφές εάν οι αλλαγές στον ποινικό κώδικα θα επηρεάσουν τη δίκη αξιωματικών του στρατού που κατηγορούνται σε σχέση με τη λεγόμενη υπόθεση Εργκένεκον, κατά την οποία διερευνάται η φερόμενη ύπαρξη ενός δεξιού δικτύου που σχεδίαζε την ανατροπή της κυβέρνησης.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...

Στρατηγός Μπιρ: Από τα Ίμια στην σχεδιαζόμενη απόπειρα κατά του Ερντογάν

Tου Σάββα Καλεντερίδη

Ο πρώην Α' αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας, στρατηγός Τσεβίκ Μπιρ, που ήταν ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές της κρίσης των Ιμίων, κλήθηκε από τον εισαγγελέα να καταθέσει ως ύποπτος για τη σχεδιαζόμενη απόπειρα δολοφονίας του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν.
Με βάση ρεπορτάζ του δημοσιογράφο Mutlu Özay, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ζαμάν, ο εισαγγελέας που διερευνά την υπόθεση της τρομοκρατικής-παρακρατικής οργάνωσης ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ κάλεσε προχθές να καταθέσουν ως ύποπτοι ο πρώην Α' αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας, στρατηγός Τσεβίκ Μπιρ και ο πρώην περιφερειακός διοικητής της ΜΙΤ στην Κωνσταντινούπολη, Νουρί Γκιουντές (Nuri Gündeş), επειδή μυστικός μάρτυρας, πρώην στέλεχος της Υπηρεσίας Πληροφοριών της Στρατοχωροφυλακής (JİTEM) κατέθεσε πληροφορίες που τους ενοχοποιούν για άμεση εμπλοκή τους σε σχεδιαζόμενη δολοφονία του πρωθυπουργού της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Στις 6 Απριλίου 2009, στα πλαίσια της ανάκρισης για την ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ, σε έρευνα που έγινε σε σπίτι, στο χωριό Engürücük, της επαρχίας Γκεμλίκ (η ελληνική Κίος) της Προύσσας, βρέθηκαν θαμμένα μια ρουκέτα αμερικανικής κατασκευής, ένα πιστόλι και πενήντα σφαίρες. Τα όπλα αυτά βρέθηκαν μετά από κατάθεση που έδωσε στον εισαγγελέα που διερευνά την υπόθεση, μυστικός πράκτορας πρώην στέλεχος της Υπηρεσίας Πληροφοριών της Στρατοχωροφυλακής (JİTEM), ο οποίος δήλωσε στην κατάθεσή του ότι τα όπλα αυτά προορίζονταν για την κατάρριψη του αεροσκάφους που μεταφέρει τον πρωθυπουργό Ερντογάν. Ο μάρτυρας δήλωσε ότι με βάση το σχέδιο, το αεροσκάφος του Ερντογάν θα το χτυπούσαν με κατευθυνόμενο βλήμα ή με αντιαεροπορικό όπλο κατά τη φάση της προσγείωσής του.
Ο ίδιος μυστικός μάρτυρας δήλωσε επίσης ότι τη διαταγή να "θάψουν" τον οπλισμό που θα χρησιποιούσαν για τη συγκεκριμένη ενέργεια την έδωσε προσωπικά ο πρώην Α' αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Τσεβίκ Μπιρ.
Με βάση τη συγκεκριμένη κατάθεση και τον οπλισμό που βρέθηκε κατόπιν της συγκεκριμένης μαρτυρίας, οι εισαγγελείς που ερευνούν την υπόθεση της τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ, ανέκριναν ως ύποπτους τον τρατηγό Τσεβίκ Μπιρ και τον πρώην περιφερειακό διοικητή της ΜΙΤ, στην Κωνσταντινούπολη, Νουρί Γκιουντές. Στην ανάκριση, που κράτησε πέντε ώρες, οι εισαγγελείς, εκτός από την υπόθεση της σχεδιαζόμενης απόπειρας εναντίον του Ερντογάν, ρώτησαν στον Τσεβίκ Μπιρ και για ορισμένες υποθέσεις που σχετίζονται με το μεταμοντέρνο πραξικόπημα της 28ης Φεβρουαρίου 1996, που έκανε ο στρατός εναντίον της κυβέρνησης Ερμπακάν.
Ο Τσεβίκ Μπιρ, που ήταν το χαϊδεμένο παιδί των Αμερικανών και του Ισραήλ, μαζί με τον τότε αρχηγό του ΓΕΝ, Γκιουβέν Έρκαγια και την πρωθυπουργό Τσιλέρ, ήταν η τριάδα που πρωταγωνίστησε στην κρίση των Ιμίων, το 1996.

Read more...

Επικρίσεις Τούρκου διεθνολόγου κατά των ελληνικών ΜΜΕ

"Δεν μου αρέσουν οι γενικεύσεις, αλλά δεν μπορούμε να αποσιωπήσουμε ότι ο ελληνικός Τύπος δεν μπορεί να αντιληφθεί πόσα πράγματα έχουν αλλάξει στις σχέσεις των δύο χωρών, τα τελευταία δέκα χρόνια", σχολιάζει ο Τούρκος διεθνολόγος Mensur Akgün για όσα δημοσιεύθηκαν στον ελληνικό Τύπο για την συνάντηση Καραμανλή- Ερντογάν που δεν έγινε ποτέ. Ο Τύπος "αδυνατεί να καταλάβει τη σημασία των συναντήσεων, που γίνονται στο επίπεδο Γενικών Διευθυντών των Υπουργείων Εξωτερικών, τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), αλλά και την σημασία των πολλών σχέσεων που έχουν δημιουργηθεί σε όλα τα επίπεδα".

"Ίσως να μην είναι εφικτή, υπό τις παρούσες συνθήκες, η εξεύρεση της λύσης των (ελληνοτουρκικών) προβλημάτων. Αν λοιπόν, δεν μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα, ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον τρόπο που η ελληνική κοινή γνώμη αντιμετώπισε την Τουρκία. Είναι σαφές πλέον ότι το εκκρεμές γυρίζει ανάποδα. Έχει εξαντληθεί και η συμπάθεια, που ξεκίνησε με τους σεισμούς. Ακόμη και οι σοβαρές εφημερίδες στην Ελλάδα παράγουν ψευδείς ειδήσεις, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι στις σχέσεις των δύο χωρών υπάρχει ψυχρότητα".
Διαβάστε:
-Τη συνέντευξη του Mensur Akgün στην επιθεώρηση Foreign Policy (Seven Questions: Will Turkey Join the EU... Or Go Nuclear?)
- Άρθρο υπέρ του Σχεδίου Ανάν στο World Security Network (The Annan Plan: A Missed Opportunity)

Read more...

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΚΑΙ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Του ΄Ομηρου Φωτιάδη

Υπό στενή παρακολούθηση και δίωξη το PKK στη Γαλλία.- Τα σχέδια ενοχοποίησης των Κούρδων στην Τουρκία και την Ευρώπη και ο ρόλος της Ελλάδος.-

Στις επιχειρήσεις που εκτέλεσαν προχθές στο Παρίσι οι Γαλλικές αντιτρομοκρατικές μονάδες, συνελήφθησαν 4 άτομα, μέλη της Κουρδικής οργάνωσης PKK μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος ενός Κουρδικού Πολιτιστικού Συλλόγου.

Στις εφόδους των Γαλλικών Αρχών Ασφαλείας, στις οικίες των Κούρδων πολιτικών προσφύγων, δεν βρέθηκαν στοιχεία που να τεκμηριώνουν πιθανή εμπλοκή τους, σε παράνομες δραστηριότητες.

Τους Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες, οι οποίοι πρόσκεινται στο ΡΚΚ, κατέδωσαν ως «στρατολόγους» της Κουρδικής οργάνωσης, και «τρομοκράτες» στελέχη της Τουρκικής Πρεσβείας στο Παρίσι.

Οι συλληφθέντες θα προσαχθούν στο δικαστήριο με τις κατηγορίες "ότι είναι μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης" και "ότι μαζεύουν χρήματα δια απειλής για να στηρίξουν την τρομοκρατική οργάνωση, ξέπλυμα μαύρου χρήματος».

Σε 30 ανέρχονται οι Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες που πρόσκεινται στο PKK και έχουν συλληφθεί από τις αρχές του Ιουνίου στη Γαλλία.

Στις φυλακές μεταφέρθηκαν 3 από τους συλληφθέντες των επιχειρήσεων που εκτελέστηκαν την προηγούμενη εβδομάδα κατά του ΡΚΚ.

Οι δυνάμεις ασφαλείας εμπόδισαν τις προσπάθειες διαμαρτυρίας των Κούρδων πολιτικών προσφύγων, που συγκεντρώθηκαν μπροστά από το δικαστήριο, για να διαμαρτυρηθούν για τις αναίτιες και κατευθυνόμενες συλλήψεις.

Η ΄Αγκυρα συνεπικουρούμενη και από τις ΗΠΑ, πιέζει αφόρητα πολλές χώρες-μέλη της Ε.Ε., για την καταδίωξη των Κούρδων πολιτικών προσφύγων που ζουν στα εδάφη τους.

Η συνήθης πρακτική της Τουρκίας, είναι να συλλέγει στοιχεία από τους συγγενείς τους στην Τουρκία, για το που βρίσκονται και κατόπιν, να εκδίδει ερήμην τους, καταδικαστικές αποφάσεις, για «συμμετοχή σε τρομοκρατικές ομάδες», «σε Ισλαμικά ακραία κινήματα», τους αποδίδει κατηγορίες «εμπορίας ναρκωτικών και σωματεμπορίας», ενώ μετά τις ισχυρές πιέσεις της ΕΕ για το σοβαρό θέμα της λαθρομετανάστευσης, τους απαγγέλλει κατηγορίες «εμπορίας και διακίνησης λαθρομεταναστών».

Κατόπιν, εκδίδει διεθνή εντάλματα σύλληψης, δίδοντας τα δηλωτικά τους στοιχεία στις χώρες της Ε.Ε. για να συλληφθούν...

Η Τουρκία βρήκε τον πλέον «κατάλληλο τρόπο», να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στους εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες και μετανάστες στην Ευρώπη, ενώ παράλληλα, προσπαθεί να μεταθέσει τις δικές της ευθύνες, στους Κούρδους, για την κακουργηματική δράση του ίδιου του Τουρκικού βαθέως κράτους.

Οι ενέργειες της Τουρκίας θα ενταθούν τους επόμενους μήνες, στην νέα γραμμή που αποφασίσθηκε, από το Τουρκικό ΓΕΕΘΑ, την ΜΙΤ και τον ίδιο τον Ερτογάν.

Το επόμενο χρονικό διάστημα, θα γίνουμε μάρτυρες και στόχοι της Τουρκικής προπαγάνδας, ως Χώρα, καθώς η Τουρκία, θα μας κατηγορήσει και πάλι για «υποστήριξη προς την τρομοκρατική οργάνωση ΡΚΚ η οποία ευθύνεται για την διακίνηση των λαθρομεταναστών από την Τουρκία στην Ευρώπη» κ.λ.π..

Πληροφορίες φέρουν οι μαζικές επόμενες διώξεις των Κούρδων πολιτικών προσφύγων και μεταναστών, να πραγματοποιούνται στην Σουηδία και την Γερμανία, καθώς η Τουρκία με την βοήθεια των ΗΠΑ, παρέδωσε ογκώδεις φακέλους με κατηγορίες εναντίων των Κούρδων.

Η Τουρκική Στρατοχωροφυλακή (JADARMA) ήδη έχει εκπονήσει σχέδια και δράσεις, μεταφοράς λαθρομεταναστών από την ενδοχώρα, στην Ν/Α Τουρκία στις Κουρδικές περιοχές, όπου θα τους «συλλαμβάνει» και παράλληλα, θα «συλλαμβάνει» και Κούρδους ως διακινητές...Το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου αναμένονται οι πρώτες επιχειρήσεις...

Η Τουρκία προσπαθεί με συντονισμένες και καλοσχεδιασμένες επιχειρήσεις, στην Τουρκία και την Ευρώπη, να ενοχοποιήσει τους Κούρδους και ειδικά το ΡΚΚ, ως κύριο υπεύθυνο φορέα της δημιουργίας του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης και θα ακολουθήσουν τα ναρκωτικά κλπ, στα οποία εδώ και δεκαετίες, επιδίδεται με σθένος το ίδιο το Τουρκικό κράτος.

Η Τουρκική πρακτική και υπονομευτική δραστηριότητα, θα πρέπει να καταγγελθεί στα αρμόδια όργανα της Ε.Ε. και ιδιαίτερα στην FRONTEX, η οποία και είναι και η καθ΄ύλην αρμόδια.

Η Ελλάδα θα πρέπει να δράση άμεσα και αποφασιστικά, με προληπτικές ενέργειές της και παραστάσεις προς την Ε.Ε., διαφορετικά θα βρεθεί και πάλι «απολογούμενη» για την «υπόθαλψη τρομοκρατών» και «εμπόρων λαθρομεταναστών»...

΄Εστω και σε άτυπο επίπεδο ενημέρωσης, η Ελλάδα θα πρέπει να προβεί στην αποκάλυψη των Τουρκικών σχεδιασμών, προς τους Ευρωπαίους εταίρους μας, διαφορετικά θα βρεθούμε μετά το πέρας ικανού χρονικού διαστήματος, στο Αιγαίο να περιπολούν η Τουρκική Ακτοφυλακή σε συνεργασία με την FRONTEX...

Read more...