ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ.

Καταδικάστηκαν Βούλγαροι υπήκοοι, που είχαν συλληφθεί για κατασκοπεία, την Κυριακή στο Ορμένιο του Έβρου με την κατηγορία ότι φωτογράφησαν στρατόπεδο στην Ορεστιάδα.-

Στον οδηγό του αυτοκινήτου και στη γυναίκα που τράβηξαν τις φωτογραφίες επιβλήθηκε 18μηνη φυλάκιση, ενώ σε ένα χρόνο καταδικάστηκαν οι δύο άλλοι συλληφθέντες. Όλοι άσκησαν έφεση και απελάθηκαν από τη χώρα.

Οι κατηγορούμενοι για κατασκοπεία, είναι τρεις γυναίκες και ένας άνδρας, από το Χάσκοβο της Βουλγαρίας, μουσουλμάνοι Τουρκικής καταγωγής.

Σημειώνεται πως στην ίδια περιοχή, τον Αύγουστο του 2008, είχαν συλληφθεί.

Ενα ζευγάρι Βούλγαρων στρατιωτικών και ένας ακόμη Βούλγαρος αυτοκινητιστής. Καταδικάστηκαν σε 15μηνη φυλάκιση, κατηγορούμενοι για κατασκοπεία, σε μονάδες του Έβρου. Στην κατοχή των τριών Βουλγάρων είχαν βρέθει μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή με φωτογραφικό υλικό από στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Οι τρεις Βούλγαροι είχαν εντοπιστεί από στρατιώτη που εκτελούσε υπηρεσία σκοπού, να φωτογραφίζουν το χώρο του στρατοπέδου. Ο στρατιώτης είδε τις πινακίδες του αυτοκινήτου των τριών, οι οποίες του κίνησαν υποψίες επειδή ήταν βουλγαρικές και ειδοποίησε τους ανωτέρους του. Η αστυνομία συνέλαβε τους τρεις υπόπτους, μισή ώρα αργότερα στο τελωνείο Ορμενίου. Οι συλληφθέντες με την αυτόφωρη διαδικασία οδηγήθηκαν στην δικαιοσύνη και καταδικάστηκαν. Κατέβαλαν 1000 ευρώ ο καθένας, που τους επέβαλε το δικαστήριο και κρατούνται στην Αστυνομική Διεύθυνση Ορεστιάδας, για να απελαθούν.

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε κάνει έντονο διάβημα, προς την Βουλγαρία, η οποία έδωσε διαβεβαιώσεις πως ουδεμία εμπλοκή στην υπόθεση είχαν οι Βουλγαρικές Υπηρεσίες ή ο Βουλγαρικός Στρατός. ΄Αλλωστε οι «στόχοι» των κατασκόπων, ήταν Στρατιωτικές Μονάδες που ενδιαφέρουν την Τουρκία και όχι την Βουλγαρία.



Η Τουρκικές Μυστικές υπηρεσίες, φαίνεται πως στρατολογούν Βούλγαρους, κυρίως μεταξύ της πολυπληθούς Τουρκικής μειονότητος στην Βουλγαρία, για να διενεργούν κατασκοπεία εις βάρος της Ελλάδος, για λογαριασμό της Τουρκίας.

Πρόσφατα, είχε απελαθεί Τούρκος θρησκευτικός λειτουργός που συμμετείχε σε ΜΚΟ για θέματα των Μουσουλμάνων της Βουλγαρίας, με την κατηγορία της κατασκοπείας.

Η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας της Βουλγαρίας (DANS), που συστάθηκε μόλις πριν από ένα χρόνο, απέλασε, μετά από πολύωρη ανάκριση, τον Αντέμ Γιεριντέ, υπεύθυνου Βουλγαρίας του Ιδρύματος Ντιανέτ της Τουρκίας (TDV), με την αιτιολογία ότι ο Γενικός Διευθυντής του παραρτήματος «αποτελούσε κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια της Βουλγαρίας». («ΑFP» 15.01.2009) Σύμφωνα με τις δημοσιεύσεις, η απόφαση των βουλγαρικών υπηρεσιών είχε ληφθεί τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, αλλά εκκρεμούσε η υλοποίησή της. Ο Γιεριντέ κατείχε τη θέση του Αντιπρύτανη του Ανώτατου Ισλαμικού Ινστιτούτου της Σόφιας. Αυτό που ενόχλησε τις βουλγαρικές αρχές, λέγεται ότι είχε να κάνει κυρίως με τις δραστηριότητες που ανέπτυξε στους κόλπους των ιεροδιδασκαλείων (Ιμάμ-Χατίπ) της Βουλγαρίας, καθώς ήταν υπεύθυνος τόσο για τα διοικητικά όσο και για τα οικονομικά τριών τέτοιων σχολείων. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε προσπαθήσει να επιβάλλει την ισλαμική μαντίλα στις μαθήτριες που φοιτούσαν σε αυτά τα λύκεια, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Άλλοι πάλι λένε ότι δεχόταν πιέσεις από κύκλους προσκείμενους στις θρησκευτικές αδελφότητες των Φετχουλάχ Γκιουλέν και Σουλεϊμαντζί για να ενδώσει στις απαιτήσεις τους. Όπως και να έχει το πράγμα, τα αίτια της απέλασης του Γιεριντέ παραμένουν ασαφή, καθώς, από τη μια, δεν δόθηκαν επαρκείς εξηγήσεις από τη Σόφια, και από την άλλη, δεν υπήρξε σοβαρή αντίδραση - ούτε δόθηκε δημοσιότητα στο θέμα - από την Άγκυρα, στάση που, όχι αδικαιολόγητα ίσως, προκαλεί εντύπωση.

Οι Τουρκογενείς Μουσουλμάνοι κυρίως της ορεινής Ροδόπης στην Βουλγαρία, γίνονται στόχος των Μυστικών Υπηρεσιών της Τουρκίας και στρατολογούνται έναντι ελάχιστων αμοιβών, καθώς είναι πολύ φτωχοί, για κατασκοπεία εις βάρος της Ελλάδος.

Η είσοδος της Βουλγαρίας στην ΕΕ και η ελευθεροεπικοινωνία με την Ελλάδα, χωρίς τους απαιτούμενους ελέγχους και με συνοπτικές διαδικασίες, αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για την Τουρκική ΜΙΤ.

Επίσης, η είσοδος της Βουλγαρίας στο ΝΑΤΟ, ενίσχυσε τις συνεργασίες μεταξύ Τουρκίας-Βουλγαρίας και στον τομέα των Υπηρεσιών Πληροφοριών.

Πρόσφατα, η μεθοριακή αστυνομία της Βουλγαρίας συνέλαβε έναν Τούρκο, μέλος της εκτός νόμου αριστερής οργάνωσης DHKP-C Dev Sol και θα τον εκδώσει στην Τουρκία, όπου έχει καταδικαστεί ερήμην του για τρομοκρατία. Ο 36χρονος Τούρκος, με τα αρχικά του Μ.Ε., καταζητείται από την τουρκική αστυνομία για συμμετοχή και χρηματοδότηση της εκτός νόμου ακροαριστερής οργάνωσης Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο-Κόμμα (DHKP-C) και για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων, σημειώνεται στην ανακοίνωση του βουλγαρικού υπουργείου Εσωτερικών. Το τουρκικό Ανώτατο Δικαστήριο τον είχε καταδικάσει το 2007 ερήμην του σε επταετή κάθειρξη για τρομοκρατικές ενέργειες.



Οι Ελληνικές Υπηρεσίες Πληροφοριών και τα κλιμάκια αντικατασκοπίας μας, παρακολουθούν πολύ στενά το θέμα, και οι συλλήψεις των Βουλγάρων υπηκόων, αποτελούν σημαντικές επιτυχίες, καθώς είναι αυτονόητο πως οι συλληφθέντες θα έδωσαν πολύτιμες και σημαντικές πληροφορίες για την δράση της ΜΙΤ.

Παράλληλα, εξάγεται το συμπέρασμα, πως υπάρχει σημαντική διείσδυση των Ελληνικών Υπηρεσιών, στους Τουρκικούς κύκλους της Βουλγαρίας, και «εσωτερική πληροφόρηση» καθώς οι Βούλγαροι υπήκοοι τέθηκαν σε παρακολούθηση αμέσως μετά την είσοδό τους στην Ελλάδα.

Το Τουρκικό Γεν. Προξενείο της Φιλλιπούπολης, το οποίο φιλοξενεί, μεγάλο κλιμάκιο της ΜΙΤ με επικεφαλή Ταξίαρχο, είναι επιφορτισμένο με την διεξαγωγή ευρείας κλίμακας δράσεων στρατολόγησης μεταξύ των Τουρκογενών της Ροδόπης. Ισχυρός πυρήνας κατασκοπευτικής δράσης και άλλων δραστηριοτήτων της ΜΙΤ θεωρείται η Μουσουλμανική πόλη του Κίρτζαλι, η οποία λειτουργεί ως υπομονάδα της ΜΙΤ της Φιλλιπούπολης.

Κατά την Ισραηλινή επίθεση στην Γάζα, στις αρχές του έτους, και όταν υπήρχε γενικότερη μουσουλμανική δυσαρέσκεια παγκοσμίως και σημειώθηκε το σοβαρό επεισόδιο, μεταξύ Τούρκου Πρωθυπουργού και του Ισραηλινού Προέδρου, στην Βουλγαρία εξελίχθηκαν πρωτοφανείς διαδηλώσεις μουσουλμάνων που διαμαρτύρονταν για τα γεγονότα της Γάζας. Ουδέποτε οι Βούλγαροι Μουσουλμάνοι, δώσανε παρουσία στα μεγάλα αστικά κέντρα της Βουλγαρίας, καθώς διαμένουν στα ορεινά και μακριά από αυτά. Ειδικά στην Φιλλιπούπολη, επικράτησε μεγάλη ένταση στις μουσουλμανικές διαδηλώσεις και ακούστηκαν ακραία Ισλαμικά συνθήματα, αλλά και φιλοτουρκικά, υπέρ του Τ. Ερντογκάν, ενώ υπήρχαν πλήθος Τουρκικές σημαίες. Οι τοπικές εφημερίδες κατηγόρησαν ευθέως το Τουρκικό Προξενείο της Φιλλιπούπολης για την διοργάνωση των διαδηλώσεων αυτών. Παρόμοιες σε ένταση μουσουλμανικές εκδηλώσεις, έγιναν και στην πόλη της Στενήμαχου (Ασένοβγκράντ) στην οποία δεν κατοικούν μουσουλμάνοι, αλλά η πόλη γειτνιάζει με χωρία με Τουρκογενή πληθυσμό.

Η Φιλλιπούπολη η οποία και θεωρείται «πνευματική πρωτεύουσα» της Βουλγαρίας κοντεύει να καταντήσει κάτι σαν την δική μας Κομοτηνή, από την δράση του Τουρκικού Προξενείου και του εκεί κλιμακίου της ΜΙΤ.

Οι Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες, δρουν ως παράγων αποσταθεροποίησης στα Βαλκάνια και εκμεταλλεύονται τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς για κατασκοπευτικές δραστηριότητες.

Φαίνεται πως η έντονη δράση της ΜΙΤ και το γεγονός πως έχει αποθρασυνθεί εσχάτως, θα οδηγήσει τις χώρες Ελλάδα και Βουλγαρία, σε έντονες παραστάσεις στο ΝΑΤΟ το επόμενο διάστημα.

Read more...

Ένταση για το Κουρδικό στην Τουρκία

Καθώς η δημόσια συζήτηση για επικείμενη λύση του κουρδικού ζητήματος εντείνεται, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία, αφήνει να εννοηθεί ότι θα συμφωνούσε με μία αμνηστία του PKK.
«Αν αφήσουν τα όπλα, το σχέδιο της αμνηστίας μπορεί να αρχίσει», δήλωσε ο Ντενίζ Μπαϊκάλ, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη νοτιοανατολική Τουρκία και ο τουρκικός Τύπος χαρακτήρισε «ιστορική» τη δήλωσή του.
Ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ, εξάλλου, καλεί όλους να επιταχύνουν τις προσπάθειές τους για να μην χαθεί η ευκαιρία επίλυσης του Κουρδικού. «Αν αργήσουμε, το πρόβλημα θα διογκωθεί», προειδοποιεί ο κ. Γκιουλ από το Κιργιζστάν της κεντρικής Ασίας, όπου πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη.
Τη δημόσια συζήτηση για το Κουρδικό, πάντως, επηρεάζει και η στήριξη που φέρεται να παρέχει ο κ. Μπαϊκάλ στους βουλευτές του κουρδικού κόμματος της «Δημοκρατικής Κοινωνίας» ( DTP), οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με «δικαστικό πραξικόπημα». Κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στη νοτιοανατολική Τουρκία, ο κ. Μπαϊκάλ είπε: «Οι πολιτικοί πρέπει να μπορούν να μιλούν ελεύθερα ακόμα και για θέματα που θεωρούνται παράνομα».

Ο δικαστής Χασάν Σατίρ του 11ου Πλημμελειοδικείου της Άγκυρας επιμένει να προσαγάγει έξι βουλευτές του κουρδικού κόμματος για να απολογηθούν για δηλώσεις τους, οι οποίες -σύμφωνα με το δικαστή- αποτελούν «έμμεση ενίσχυση των δραστηριοτήτων του». Η υπόθεση έχει τρομοκρατήσει τους πάντες, καθώς η βίαιη προσαγωγή των βουλευτών, με την οποία απειλεί ο δικαστής, θα έχει καταστροφικές συνέπειες σε όλη τη διαδικασία εκδημοκρατισμού και στην εικόνα της Τουρκίας.
"Νέα σελίδα" προτείνει ο Αχμέτ Τουρκ
«Βρισκόμαστε ενώπιον του ιστορικού χρέους της συμφιλίωσης και εναγκαλισμού του τουρκικού και κουρδικού λαού», τόνισε o αρχηγός της κουρδικής «Δημοκρατικής Κοινωνίας» (DTP), Αχμέτ Τουρκ, μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του.
Ο κ. Τουρκ αξιολόγησε ως σημαντικές τις εξελίξεις στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που σηματοδοτούν οι δηλώσεις του Ντενίζ Μπαϊκάλ.
«Βλέπουμε ότι υπάρχουν κάποιες αναζητήσεις μέσα στο κόμμα του Ρεπουμπλικανικού και Λαϊκού Κόμματος (CHP). Ένα κόμμα, σαν το CHP, πρέπει να επεξεργάζεται λεπτομερείς θέσεις για τη λύση του κουρδικού προβλήματος», είπε, προσθέτοντας, ωστόσο, πως «ενώ οι αναζητήσεις είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, δεν είναι επαρκείς».
«Θέλω ευθέως να σας ζητήσω να ανακαλέσετε τις εισηγήσεις, που είχατε υιοθετήσει το 1989-1990», σημείωσε και κάλεσε όλους «να ανοίξουν νέα σελίδα, να προχωρήσουν σε ιστορική συμφιλίωση και να λύσουν το πρόβλημα με την κοινή λογική και το διάλογο».
Εκκαθάριση ναρκοπεδίων
Η δημόσια συζήτηση για το Κουρδικό αφορά και την υπόθεση του καθαρισμού των ναρκοπεδίων στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία. Η αξιωματική αντιπολίτευση εναντιώνεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να αναθέσει τη δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, ως εργολαβία με διαγωνισμό.
Το Γενικό Επιτελείο που δεν θέλει να αναλάβει την εκκαθάριση των ναρκοπεδίων, επικαλούμενο την έλλειψη εξοπλισμού και έμπειρου προσωπικού, επιθυμεί η εργασία αυτή να γίνει από το ΝΑΤΟ. Ο τουρκικός Τύπος δημοσιεύει σήμερα μια ακόμη διάσταση του ζητήματος αυτού, την εκμετάλλευση των τεράστιων εκτάσεων, που θα αποδεσμευτούν και των οποίων η εκμετάλλευση θα μπορούσε να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη ολόκληρης της περιοχής.

Read more...

Τουρκική πρόβα αεραπόβασης στο Αιγαίο

Μείζονα αεραποβατική άσκηση της οποίας το σενάριο προέβλεπε την αερομεταφορά στο «πρώτο κύμα» ενός ολόκληρου τάγματος Ειδικών Δυνάμεων σε νησί εκτέλεσαν οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά την διάρκεια της άσκησης EFES.
H άσκηση ξεκίνησε νύχτα και συνεχίστηκε κατά την διάρκεια της ημέρας και σε αυτή χρησιμοποιήθηκαν 52 μέσα μεταφορικά ελικόπτερα AS 532 Cougar Mk2 και S-70 Black Hawk. Οι μονάδες που χρησιμοποιήθηκαν είναι αυτές που βρίσκονται ανεπτυγμένες στην Μικρασιατική ακτή απέναντι από την ευρύτερη περιοχή των Δωδεκανήσων οι οποίες περιγράφονται στη ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί.
Οι πληροφορίες του defencenet.gr είναι εντυπωσιακές:

* για πρώτη φορά έγινε μία πλήρης επίδειξη των αυξημένων δυνατοτήτων αεροκίνησης των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων οι οποίες πλέον πιστοποιήθηκε πως έχουν την ικανότητα να μεταφέρουν ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ένα πλήρες τάγμα μαζί με τον εξοπλισμό και τα βαρέα του όπλα, ημέρα και νύχτα
* Η τελική φάση της τουρκικής άσκησης αεραποβάσεως EFES ήρθε σαν «αποκάλυψη» και για τις δύο πλευρές του Αιγαίου αφού η εκτέλεση της κίνησης για την δημιουργία αεραπρογεφυρόματος, με την χρήση 52 ελικοπτέρων των προαναφερόμενων τύπων, υπήρξε υποδειγματική και αποτελεί κανονική πρόβα για την υπερκέραση οργανωμένων παράκτιων αμυντικών οχυρώσεων.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως το σημείο στο οποίο έλαβε χώρα η τελική φάση της άσκησης είναι οργανωμένο με εμπόδια και κωλύματα, όπως ακριβώς θα είναι και το «περιβάλλον» υπό πραγματικές συνθήκες…
Είναι σαφές πως η ελληνική πλευρά διαπίστωσε τα εξής:
- Στην περίπτωση μεγάλων νήσων, μία ανάλογη τουρκική αεραποβατική ενέργεια θα δημιουργήσει ένα μεγάλο πρόβλημα για την αντιμετώπιση και την εξάλειψη του αεροπρογεφυρόματος αφού η εγγύτητα με τις μικρασιατικές ακτές, ο αριθμός των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν καθώς και ο αριθμός και εξοπλισμός των εισβολέων θα είναι τόσο μεγάλος ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΥΜΑ ΕΠΙΘΕΣΗΣ, με αποτέλεσμα η ελληνική άμυνα να αντιμετωπίσει πρόβλημα κορεσμού.
- Στην περίπτωση των μικρότερων νήσων, η τουρκική δυνατότητα αερομεταφοράς είναι τόσο αυξημένη όπου τα αποτελέσματα, δυστυχώς, μπορεί να είναι ΑΚΑΡΙΑΙΑ.
- Εκτιμάται λοιπόν πως η τουρκική «επίδειξη δύναμης» θα πρέπει να έχει και ένα «θετικό». Η ελληνική πλευρά θα πρέπει να προχωρήσει ΑΜΕΣΑ σε αλλαγή και αναπροσαρμογή του αμυντικού της δόγματος στην περιοχή του Αρχιπελάγους.
Αργά αλλά σταθερά η Άγκυρα αυξάνει τις δυνατότητες «κάθετου ελιγμού» με αποτέλεσμα η «δύσκολη» γεωγραφία του Αρχιπελάγους να γίνεται ακόμα δυσκολότερη. Η κατάσταση επιβάλει την υιοθέτηση μέτρων και ριζοσπαστικών λύσεων στην αντιμετώπιση μίας διαρκούς αυξανόμενης απειλής ενώ εγείρει για άλλη μία φορά και το ερώτημα για την αντίστοιχη ελληνική ικανότητα αερομεταφοράς και επιτυχούς εκτελέσεως του «κάθετου ελιγμού».
Οι προαναφερόμενες εξελίξεις επιβεβαιώνουν για άλλη μία φορά τις επισημάνσεις και αναλύσεις του defencenet.gr και των περιοδικών ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ και COCKPIT. Στο τεύχος της ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ που κυκλοφορεί παρουσιάζονται οι δυνάμεις των δύο πλευρών στην γραμμή αντιπαράταξης στο Αιγαίο καθώς και τουρκική στρατηγική της σταδιακής αμφισβήτησης ακόμα και κατοικημένων νήσων.
Υπενθυμίζεται πως στο προηγούμενο τεύχος της ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ γίνεται μία λεπτομερής παρουσίαση της σταδιακής ανάπτυξης των δυνατοτήτων του ελικοπτερικού στόλου της Τουρκίας καθώς και μία ανάλυση για τα σημαντικά «μαθήματα» αμφίβιων επιχειρήσεων και αεραποβάσεων τα οποία εξήχθησαν από την άσκηση EGEMEN.
Ας σημειωθεί πως η επικείμενη απόκτηση και ελικοπτερων Chinook θα επιτρέψει στην Άγκυρα να ενισχύσει το πρώτο κύμα επίθεσης με το απαραίτητο υλικό και προσωπικό έτσι ώστε το δυνητικό αεροπρογεφύρομα να μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε μία ισχυρή δύναμη κατοχής…

Read more...

Το ενδεχόμενο αποχώρησης της ειρηνευτικής δύναμης από την Κύπρο

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποια από τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν την Ειρηνευτική Δύναμη σαν μοχλό πίεσης προς την Ε/Κ πλευρά με απώτερο σκοπό να χαμηλώσει το πήχυ των διεκδικήσεων στη προσπάθεια εξεύρεσης μιας συμβιβαστικής λύσης του Κυπριακού προβλήματος. Από την άλλη όμως, ερωτηματικά προκαλούν και οι αντιδράσεις της πλευράς μας απέναντι στο ενδεχόμενο αποχώρησης της ΕΔ, κάτι που θα έπρεπε να αντιμετωπιζόταν ως πολύ φυσικό και αναμενόμενο, αφού: Πρώτον, όλες οι Ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ έχουν χρονικά περιθώρια, γι αυτό άλλωστε γίνεται ανά εξάμηνο η ανανέωση της θητείας των. Δεύτερον, για μια σειρά λόγων ανεξάρτητων της βούλησης του ΟΗΕ μπορεί να τερματισθεί η παρουσία της ΕΔ, όπως η άρνηση χρηματοδότησης της από τις χώρες που συνεισφέρουν οικονομικά, ή η απόφαση των χωρών που διαθέτουν τους ειρηνευτές στρατιώτες να τους αποσύρουν, με δεδομένο ότι η θητείας τους στην ΕΔ είναι εθελοντική τόσο σε επίπεδο κρατών όσο και σε επίπεδο στρατιωτών.

Τρίτον, λόγω των περιορισμών στην εξεύρεση ειρηνευτών και των τεράστιων οικονομικών δαπανών που απαιτούνται, ο ΟΗΕ θέτει περιορισμούς στη διάθεση ΕΔ ανάλογα με τα προβλήματα ασφάλειας που αντιμετωπίζει κάποια χώρα και το βαθμό που αυτά τα προβλήματα απειλούν τη διεθνή ασφάλεια και ειρήνη. Στο πλανήτη σήμερα, υπάρχουν αρκετά σημεία στα οποία το αίμα ρέει άφθονο και οι πληθυσμοί μαστίζονται από πείνα, δίψα, αρώστειες και ανέχεια, σε αντίθεση με την ειρηνική και ευημερούσα Κύπρο –ακόμα και σε συνθήκες κατοχής. Για όλους αυτούς τους λόγους οι πολιτικές ηγεσίες στη Κύπρο θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι η ΕΔ έχει ημερομηνία λήξης και να μην εκπλήσσονται κάθε φορά που γίνεται κουβέντα για την απόσυρσή της. Και βέβαια αυτή η αντίδραση μαρτυρεί τη πολιτική και στρατιωτική αδυναμία της πλευράς μας να αντιμετωπίσει τη διαχείρηση του Κυπριακού χωρίς τη παρουσία της ΕΔ. Με λίγα λόγια, εξαρτήσαμε την εθνική μας επιβίωση στη γη των προγόνων μας από το αν θα αποφασίσει ο Αργεντινός ή ο Χιλιανός στρατιώτης να υπηρετήσει στις Ειρηνευτικές Δυνάμεις του ΟΗΕ!


Το χειρότερο δε, είναι, ότι οι συνέπειες αυτής της σχολής σκέψης που διακατέχει το σύνολο σχεδόν της πολιτικής μας ηγεσίας θα ήταν περιορισμένες, αν η διασύνδεση της διαχείρησης του Κυπριακού με τη παρουσία της ΕΔ έφθανε μόνο μέχρι την επίτευξη της λύσης. Δυστυχώς, η κυρίαρχη ιδέα περί πλήρους αποστρατιωτικοποίησης μετά τη λύση που ενστερνίζονται και διακηρύττουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις πλην του ΔΗΣΥ, είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη παρουσία στη Κύπρο μιας ενισχυμένης Ειρηνευτικής Δύναμης η οποία κατά την άποψή τους θα διασφαλίζει εσαεί την ειρήνη και ασφάλεια στη Κύπρο. Για πρώτη φορά στη παγκόσμια ιστορία μια καλά οργανωμένη δημοκρατική και ευημερούσα χώρα, παραδέχεται την αδυναμία –ή και ανικανότητά – της να εξασφαλίσει στους πολίτες το αγαθό της ειρήνης και της ασφάλειας και ζητά την ΄΄ελεημοσύνη΄΄ της διεθνούς κοινότητας μέσω των Ειρηνευτικών Δυνάμεων. Κάτι βέβαια που η διεθνής κοινότητα δεν πρόκειται να δώσει, αφού όπως επεξεγήσαμε και σε παλαιότερα άρθρα, κανένας καταστατικός χάρτης διεθνούς οργανισμού (ΟΗΕ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΑΣΕ κλπ) δεν περιλαμβάνει διατάξεις, έτσι ώστε να μπορεί να παρέχει ασφάλεια (εγγυήσεις) σε οποιαδήποτε χώρα. Αντίθετα, ο καταστατικός χάρτης του ΟΗΕ στο άρθρο 51, αναφέρεται στο νόμιμο δικαίωμα των κρατών να κάμνουν χρήση ένοπλης βίας σε περίπτωση που δέχονται επίθεση από άλλο κράτος. Πρόκειται για το δικαίωμα της αυτοάμυνας που για να ασκηθεί απαιτείται η διατήρηση από τα κράτη ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων.

Αντί λοιπόν οι πολιτικές ηγεσίες να προσεγγίσουν το κεφάλαιο της ασφάλειας μέσα από την ιστορικά αποδεδειγμένη και διεθνώς κατοχυρωμένη αρχή της διατήρησης Ενόπλων Δυνάμεων παράλληλα με την ένταξη της Ενωμένης Κύπρου σε όσο το δυνατό περισσότερους διεθνείς οργανισμούς και συλλογικά συστήματα ασφάλειας, στρέφονται προς τον εθελοντισμό των στρατιωτών κάποιων χωρών, αφού όλες οι ειρηνευτικές αποστολές όπως αναφέραμε και πιο πάνω στηρίζονται στην εθελοντική προσφορά των χωρών και των στρατιωτών.

Πλησιάζει η ώρα της συζήτησης του κεφαλαίου της ασφάλειας και των εγγυήσεων, όπου η πλευρά μας θα βρεθεί προ εκπλήξεων, όταν πληροφορηθεί και επίσημα από τους εκπροσώπους του ΟΗΕ, ότι καμιά Ειρηνευτική Δύναμη δεν μπορεί να διασφαλίσει την ασφάλεια της Κύπρου. Διέξοδος απέναντι σ΄αυτή τη πραγματικότητα αποτελεί η πρόταση του Ι. Κασουλίδη και του ΔΗΣΥ για τη συγκρότηση μιας μεικτής επαγγελματικής στρατιωτικής δύναμης μετά τη λύση. Αυτή άλλωστε είναι και η μόνη πειστική εναλλακτική πρόταση στο ζήτημα των εγγυήσεων που επιτακτικά θα θέσει η άλλη πλευρά.

Read more...

Θρησκευτικές μειονότητες, ελληνικά λάθη, γενετικό DNA και απάντηση στον κ. Νίκο Χριστοφή

ης κ. Μαρίας Α. Παπαδοπούλου*
Αναφορικά με την «απάντηση» του κ.Χριστοφή στο άρθρο μου με θέμα το «Διεθνές Δίκαιο για τις Μειονότητες», ο κ. Χριστοφής χαρακτηρίζει το άρθρο του «απάντηση», ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να γράψει ένα κύριο άρθρο για το θέμα.
Ενώ συμφωνούμε στις νομικές αναφορές που χρησιμοποίησα (Καταστατικός Χάρτης ΟΗΕ, Διακήρυξη Βιέννης), εντούτοις ο κ. Χριστοφής χρησιμοποιεί ειρωνικές εκφράσεις για την αποδεικτική επιχειρηματολογία μου, ενώ ο ίδιος αρέσκεται να κρίνει de facto. Έτσι, κρίνει «απευθείας» ότι, «η μουσουλμανική κοινότητα στην Ελλάδα αποτελεί de jure θρησκευτική ομάδα, αλλά η στάση της Ελλάδος την καθιστά de facto εθνική». Επίσης κρίνει ότι, η στάση της Ελλάδας ανήκει σ’ένα «αντι-μειονοτικό επιφυλακτικό» ενδεικτικά επειδή δεν τάχθηκε υπέρ του «Χάρτη των Περιφερειακών ή Μειονοτικών Γλωσσών».

Εδώ δηλαδή ο κ. Χριστοφής μοιάζει ν’ ανταποκρίνεται σε ένα καθήκον να υπενθυμίζει τα λάθη της ελληνικής (μόνον) πλευράς, χρησιμοποιώντας παράλληλα και μια έξυπνη τεχνική. Δηλαδή, μεταφέρει το βάρος των σημερινών τουρκικών προκλήσεων, απ’ τους σημερινούς ανθρώπους στα ελληνικά λάθη των παρελθόντων καιρών, ενώ ταυτόχρονα τα απομονώνει απ’ το υπόλοιπο συγκαιρινό πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο.
Θ' αναφερθώ σύντομα στο πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο που αιτιολογεί τα αδικαιολόγητα σφάλματα της ελληνικής πλευράς:
Γράφεται ότι η τουρκική πλευρά ήταν αυτή που ζήτησε να ονομαστούν οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Θράκης "μουσουλμανική μειονότητα" στη Συνθήκη της Λωζάνης, δημιουργώντας έτσι ένα πρόσφορο πλαίσιο για να τους εκτουρκίσει στο μέλλον. Διότι αν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για την υπογραφή της Συνθήκης προτείνονταν να ονομαστεί κάποια πληθυσμιακή ομάδα ως «τουρκική μειονότητα», θεωρείται βέβαιο ότι θα αντιδρούσαν σ' αυτό οι Πομάκοι και ίσως και οι Αθίγγανοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι το 1950 υπήρχε απόλυτος κοινωνικός διαχωρισμός στη μουσουλμανική μειονότητα, γι' αυτό και δεν είχαν καταμετρηθεί παρά ελάχιστοι γάμοι μεταξύ των αλλοεθνών μουσουλμάνων της Θράκης. Όταν μάλιστα έλεγαν έναν Πομάκο, μέχρι και τη δεκαετία του 1970, ότι είναι Τούρκος, αντιδρούσε βίαια γιατί το θεωρούσε βρισιά.
Απ’ το 1950, σύμφωνα με τη ΝΑΤΟϊκή λογική, οι σλαβόφωνοι Πομάκοι θεωρήθηκαν ως μια εν δυνάμει απειλή για τηα συμφέροντα της Δύσης, αφού, λόγω της γλώσσας, υπήρχε κίνδυνος να διεισδύσουν πολιτικά οι Σλάβοι (Βούλγαροι-Ρώσοι) του Ανατολικού Μπλοκ και ν’ ασκήσουν πολιτική επιρροή. Γι' αυτό οι θιασώτες του ψυχρού πολέμου έπεισαν την ελληνική κυβέρνηση να μετονομάσει τα σχολεία που μέχρι τότε δίδασκαν μόνο το κοράνι, σε τουρκικά. Στη μετονομασία αυτή αντέδρασαν οι Πομάκοι και ασκήθηκε κρατική τρομοκρατία από πλευράς της Ελλάδας για να τ’ αποδεχτούν. Στην ορεινή Ξάνθη μάλιστα έγιναν και επεισόδια από τους Πομάκους, που δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να ονομαστούν τα σχολεία τους τουρκικά. Τελικά, για ν’ αντιμετωπιστεί ο κομουνιστικός-σλαβικός κίνδυνος, δεχτήκαμε να εκτουρκίσουμε Πομάκους και Αθίγγανους, πράγμα που εκμεταλλεύθηκε, όπως ήταν φυσικό, η Τουρκία.
Τώρα όμως, που ο κομουνιστικός-σλαβικός κίνδυνος εξέλειπε, υπάρχει λόγος να συνεχίσει η Ελλάδα τα ίδια λάθη -όπως το να διδάσκονται αυτοί οι άνθρωποι την τουρκική γλώσσα, αφού μέχρι σήμερα η μητρική τους είναι η πομακική;
2) Ο κ. Χριστοφής χαρακτηρίζει αναχρονιστική την προσέγγισή μου με βάση τη συνθήκη της Λωζάνης διότι λέγει ότι ο εθνικός διαχωρισμός βασίσθηκε στο θεσμό του μιλέτ το οποίο «στις απαρχές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας υποδήλωνε θρησκευτική ομάδα και στη συνέχεια(!) εθνοθρησκευτική». Μα εμείς θα λέμε τέτοια; Φέρνει μάλιστα για παράδειγμα τους Καραμανλήδες αποδεικνύοντας(!) ότι, στη «σύγχρονη εποχή» το εθνικό στοιχείο υπερίσχυσε του θρησκευτικού, άρα λέει «το να αναφερόμαστε στο θρησκευτικό στοιχείο επικαλούμενοι τη συνθήκη της Λωζάνης ανήκει στην προ-νεωτερική εποχή». Δηλαδή ο κ. Χριστοφής, επιχειρηματολογώντας με τέτοιους σαρκασμούς, καταδεικνύει την κακή (μόνον) εκδοχή ενός νέο-προοδευτικού;
Ειδικά για τους Καραμανλήδες της Καππαδοκίας που εκπροσωπώ(*), εμείς κ. Χριστοφή, οι πρόγονοί μας, γνωρίζαμε ανέκαθεν ότι είμαστε Έλληνες και ασφαλώς, δεν γίναμε εκ των υστέρων Έλληνες επειδή είμαστε Χριστιανοί. Θυμόμασταν στην Παράδοσή μας και τη φυλετική συγγένεια με το ελληνικό στοιχείο. Διασώσαμε αρχαίες Ιωνικές παρακαταθήκες αλλά και ενσωματώσαμε στην ίδια Παράδοση τη μετέπειτα μνήμη των ελληνικής προέλευσης μισθοφόρων του Μ.Αλεξάνδρου.
3) Ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα και τις έρευνες βάσει DNA, για τη γενετική καταγωγή των Ελλήνων.
Επειδή επιστήμονες και νέοι ερευνητές έσπευσαν να μου χορηγήσουν ενδιαφέροντα στοιχεία μεταξύ των οποίων και τα αποτελέσματα των ερευνών για τα γενετικά τεκμήρια του DNA των Ελλήνων, οφείλω ασφαλώς να γράψω γι’ αυτά σε επόμενα άρθρα. Μόνον για λόγους δεοντολογίας λοιπόν, περιορίζομαι στην παρούσα αναφορά προς τις αμφισβητήσεις του «απαντητή», διότι το ύφος του δεν μπορεί να χειραφετηθεί απ’ την ειρωνική νοοτροπία του και αντενδείκνυται για εξέλιξη διαλόγου.
4) Θεωρεί υπερβολική την αναφορά μου περί «βίαιου εκτουρκισμού των Πομάκων της Θράκης». Μα με τόσα δημοσιεύματα τί άλλη απόδειξη ζητάτε; Αν δεν θέλουμε να διαβάζουμε τις εφημερίδες της Θράκης που γράφουν τακτικά γι’αυτά, τότε ας δούμε την Έκθεση του Στέητ Ντηπάρτμεντ, για τα Ανθρώπινα Δικαιώµατα ανά τον κόσµο, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 25 Φεβρουαρίου. Καταγράφεται ξανά (όπως και πέρυσι) η πραγµατικότητα που αρνούνται οι τουρκόφρονες της περιοχής: «Μερικά µέλη της Ποµάκικης κοινότητας ισχυρίστηκαν ότι πιέζονταν από µέλη της τουρκόφωνης κοινότητας για να αρνηθούν την ύπαρξη ποµάκικης ταυτότητας ξέχωρης από την τουρκική. ΜΜΕ στή Θεσσαλονίκη ανέφεραν τον Οκτώβριο ότι δύο εκδότες της «Μιλέτ», τοπικής εφηµερίδας πού τυπώνεται στην τουρκική, καταδικάστηκαν σε 12 µήνες φυλάκιση για διασπορά µίσους κατά της Ποµάκικης κοινότητας...»
Όσον αφορά το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού, η Τουρκία, ως αποτέλεσμα των τραγικών επιλογών του ελληνικού κράτους στο παρελθόν, έχει αποκτήσει επιρροή στους Πομάκους και τους Ρομά και ασκεί αποδεδειγμένα κρατική τρομοκρατία στη Θράκη, σε όσους έχουν το θάρρος να την καταγγείλουν.
Γιατί να μη δεχτούμε ως βάση το διεθνές δίκαιο δηλαδή; Γιατί να αδιαφορήσουμε αφήνοντας τους ανθρώπους να έκθετους στην τρομοκρατία πυο τους ασκείται από τους μηχανισμούς του τουρκικού κράτους για να αποδεχτούν την τουρκική συνείδηση, από τη στιγμή που ικανός αριθμός δημοσιευμάτων βγαίνουν στο φως και δείχνουν ότι αυτή γίνεται πότε με χρηματική εξαγορά και πότε με τρομοκρατία;
Είμαι πολίτης, κι όπως άλλοι πολλοί πατριώτες πολίτες, νιώθουμε καθήκον να γνωρίζουμε και να μελετάμε τους θεσμούς. Είμαστε όμως μόνον αναγνώστες και μελετητές. Από εσάς που επιλέξατε -για όποια ιδεολογία κι αν το κάνατε- να δουλέψετε ένα διδακτορικό στηντουρκική Ιστορία, περιμένουμε να γίνετε ερευνητές, να αποκαλύψετε τα περιστατικά και να γράψετε ελληνικά βιβλία όπου να καταγράψετε όλα αυτά τα περιστατικά βίας που διαβάζουμε στις εφημερίδες και αφήνετε να ξεχνιούνται λ.χ. φοβισμένες καταγγελίες Πομάκων, αγνοούμενοι Κύπρου, υπεξαιρετές της Μακεδονίας. Δεν απαντώ με τη δική σας ειρωνεία αλλά σας παροτρύνω. Γίνετε ερευνητές και βοηθήστε το έργο των πολιτικών αλλά και αυτούς τους ανθρώπους του τόπου σας.

(*) η κ.Μ.Παπαδοπούλου είναι πρόεδρος της ελεγκτικής της Πανελλήνιας Ένωσης Καππαδοκικών Σωματείων

Read more...