Ο τουρκικός στρατός κλιμακώνει τις πιέσεις και την καταστολή εναντίον των Κούρδων

Το γραφείο του Αλί Σιμσέκ, του τοπικού ηγέτη του κουρδικού Κόμματος για μια Δημοκρατική Κοινωνία (DTP), έχει ακόμη τα σημάδια της επίθεσης. Ένα δακρυγόνο της αστυνομίας έσπασε τα τζάμια και προσγειώθηκε στις πολυθρόνες. «Πρόκειται για τη νέα πολιτική του ΑΚΡ», λέει ο Σιμσέκ, αναφερόμενος στο κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν.
«Μετά τις δημοτικές εκλογές, έχουν αποφασίσει να τιμωρήσουν το Ντιγιάρμπακιρ».Στις εκλογές της 29ης Μαρτίου, το DTP αύξησε σημαντικά τη δύναμή του και το ΑΚΡ υπέστη μια μεγάλη ήττα, γεγονός που προκάλεσε την οργή του πρωθυπουργού. «Εμπόδισαν τα στελέχη μας να εργαστούν στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για να μας αποδυναμώσουν», λέει ο Σιμσέκ στον ειδικό απεσταλμένο της Μοντ. «Αλλά οι πιέσεις τους δεν απέδωσαν. Τώρα, η κυβέρνηση και ο στρατός προσπαθούν να υπονομεύσουν την τοπική μας δύναμη».

Από τις πρώτες ημέρες του Απριλίου οι τόνοι έχουν ανεβεί, καθώς έχουν συλληφθεί περισσότερα από 250 στελέχη του DTP με την κατηγορία ότι υποστηρίζουν τους αντάρτες του PKK. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, βουλευτές του κουρδικού κόμματος οργάνωσαν καθιστική διαμαρτυρία στον περίβολο του κοινοβουλίου, στην Αγκυρα. Και την περασμένη εβδομάδα, 10.000 άτομα με επικεφαλής τον δήμαρχο του Ντιγιάρμπακιρ Οσμάν Μπαϊντεμίρ έκαναν 48ωρη συμβολική απεργία πείνας σ'ένα πάρκο της πόλης ζητώντας μια δημοκρατική λύση στο Κουρδικό πρόβλημα. «Είναι μια ισχυρή απάντηση των Κούρδων στο ΑΚΡ», σημειώνει ο δήμαρχος της συνοικίας Αμπντουλάχ Ντεμιρμπάς που έλαβε κι αυτός μέρος στην απεργία. «Η κυβέρνηση λέει ότι δίνει έμφαση στην υγεία και την εκπαίδευση. Αυτό που έκανε, όμως, ήταν να κατασκευάσει στρατώνες, και δρόμους που οδηγούν στους στρατώνες».Ο Ντεμιρμπάς έχει βαρεθεί να μετράει τις φορές που τον έχουν σύρει στα δικαστήρια τα τελευταία χρόνια. «Την τελευταία πενταετία έχω δικαστεί 23 φορές, τις περισσότερες για δημοτικά φυλλάδια γραμμένα στην κουρδική και την αρμενική γλώσσα». Μια φορά δικάστηκε επειδή ανήγειρε μπροστά στο δημαρχείο ένα άγαλμα του Ουγκούρ Καϊμάζ, ενός παιδιού που σκοτώθηκε με 12 σφαίρες από την αστυνομία το 2005. Η τελευταία φορά που τον πήγαν στο δικαστήριο ήταν στις 7 Μαϊου, επειδή έδωσε μια συνέντευξη στο Roj TV, το κανάλι που πρόσκειται στο ΡΚΚ. Στη συνέντευξη αυτή έπλεξε το εγκώμιο του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, και τώρα κινδυνεύει με διετή φυλάκιση. Αλλά εκείνος επιμένει: «Ο Οτσαλάν είναι στην καρδιά μου».Στην Αγκυρα, όλες αυτές οι ενέργειες ερεθίζουν εμφανώς τους στρατηγούς. Από το 2007, ο τουρκικός στρατός μποϊκοτάρει επισήμως τις δεξιώσεις στο κοινοβούλιο λόγω της παρουσίας των 21 βουλευτών του DTP. Το κόμμα απειλείται από το Συνταγματικό Δικαστήριο με απαγόρευση της λειτουργίας του. Και ο Ερντογάν αρνείται πεισματικά να σφίξει το χέρι του αρχηγού του, του Αχμετ Τουρκ - ο οποίος, πάντως, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο Ομπάμα τον περασμένο Απρίλιο.Ο στρατός αδιαφορεί επίσης για την κατάπαυση του πυρός που έχει κηρύξει μέχρι την 1η Ιουνίου ο στρατιωτικός διοικητής του ΡΚΚ Μουράτ Καραγιλάν. «Το ΡΚΚ αποτελεί μια πραγματικότητα, αλλά το κράτος θέλει μια λύση χωρίς το ΡΚΚ», τονίζει ο Αλί Σιμσέκ. «Λύση δεν υπάρχει. Δεν μπορούν να χωρίσουν το ΡΚΚ από το DTP, είναι σαν να θέλουν να χωρίσουν μια οικογένεια».Η κυβέρνηση επέτρεψε τον περασμένο Ιανουάριο τη λειτουργία ενός καναλιού στην κουρδική γλώσσα και εξετάζει το ενδεχόμενο να ανοίξει πανεπιστημιακά ινστιτούτα κουρδολογίας, καθώς και να ξαναδώσει στις πόλεις της περιοχής τα κουρδικά τους ονόματα. Αλλά η καταστολή έρχεται να διαψεύσει στην πράξη τα μεγάλα λόγια.Σε πολλές πόλεις, ανήλικοι έχουν καταδικαστεί σε βαρειές ποινές επειδή έλαβαν μέρος σε «απαγορευμένες» συγκεντρώσεις και πέταξαν πέτρες στην αστυνομία. Ο 16χρονος Ντιζουάρ καταδικάστηκε πρόσφατα σε φυλάκιση έξι ετών και έντεκα μηνών επειδή πέταξε ασβέστη σε θωρακισμένα οχήματα της αστυνομίας ύστερα από μια διαδήλωση του DTP στο Ντιγιάρμπακιρ.
«Εδώ, κανείς δεν αγαπά την αστυνομία», λέει ο Ντιζουάρ, που έχει ήδη εκτίσει δέκα μήνες και περιμένει την απόφαση του εφετείου. «Αν η ποινή μου επικυρωθεί, θα πάρω τα βουνά και θα γίνω αντάρτης». Ο πατέρας του είναι απελπισμένος. «Δεν μπορείς πια να σταματήσεις τα παιδιά, Από την κοιλιά της μάνας τους βιώνουν τι σημαίνει να είσαι Κούρδος».
iKypros25/05/2009

Read more...

Τέσσερις είναι οι υποψήφιοι στις προεδρικές εκλογές στο ιρακινό Κουρδιστάν

Τέσσερις υποψήφιοι κατέθεσαν τις υποψηφιότητές τους για την προεδρία της αυτόνομης περιφέρειας του Κουρδιστάν, στο βόρειο Ιράκ, στις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 25 Ιουλίου, ανακοίνωσε σήμερα η ανεξάρτητη ανώτατη εκλογική επιτροπή του Ιράκ.
Οι υποψήφιοι είναι ο Μασούντ Μπαρζανί, ο απερχόμενος πρόεδρος, ο Άλι Ιμπραήμ Άχμεντ, αδελφός της συζύγου του προέδρου του Ιράκ Τζαλάλ Ταλαμπανί, ο Καμάλ Μιράουντλι, ένας πανεπιστημιακός με έδρα το Λονδίνο, και ο Χουσέιν Καρμιάνι, ένας επιχειρηματίας, διευκρίνισε η επιτροπή.Οι κουρδικές βουλευτικές και προεδρικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν στις 25 Ιουλίου, επτά μήνες μετά τις επαρχιακές εκλογές που διεξήχθησαν στο μεγαλύτερο μέρος του Ιράκ.Σύμφωνα με την εκλογική επιτροπή του Κουρδιστάν, περίπου 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι δικαιούνται να ψηφίσουν ενώ στις βουλευτικές εκλογές συμμετέχουν 41 ψηφοδέλτια. Το περιφερειακό κουρδικό κοινοβούλιο έχει 111 έδρες.
iKypros

Read more...

Μήλον της Έριδος το κουρδικό αέριο

Ρελάνς με κουρδικό αέριο στη διαφαινόμενη ολική κυριαρχία των Ρώσων στη σκακιέρα του αερίου επιχειρεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε μια τέτοια προοπτική ανοίγει ξανά με μεγαλύτερη ένταση το γεωπολιτικό παιχνίδι των αγωγών, που μετά τις υπογραφές για το South Stream, φάνηκε προς στιγμήν να κλείνει με επικράτηση της Μόσχας και των σχεδιασμών του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Την ίδια στιγμή που οι Ρώσοι εξασφαλίζουν το σύνολο των ποσοτήτων του Σαχ Ντενίζ 2 και ο υποστηριζόμενος από τις ΗΠΑ αγωγός Nabucco βρίσκει «οξυγόνο» στα κοιτάσματα του Ιράκ, ο δικός μας ITGI φαίνεται να μένει ξεκρέμαστος. Ίσως γι’ αυτόν το λόγο πηγές του ελληνικού Υπουργείου Ανάπτυξης, μετά τις υπογραφές για το South Stream στη Μόσχα, υπογράμμιζαν τη ρευστότητα των εξελίξεων και δεν απέκλειαν κανένα ενδεχόμενο.


Αυτή ακριβώς η επιφυλακτική στάση τροφοδότησε σενάρια περί συγχώνευσης του ITGI με το South Stream, αν και ανώτατες πηγές της εταιρείας που θα κληθεί να κατασκευάσει τους δύο αγωγούς (ΔΕΣΦΑ) δηλώνουν ότι τα δύο projects αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστά, βρίσκονται σε διαφοροποιημένα στάδια ανάπτυξης και δεν υφίσταται θέμα ενοποίησής τους. Σε σχέση πάντως με το Ιράκ θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην επαρχία του Κουρδιστάν και στην πόλη Αρμπίλ ήδη λειτουργεί από τις αρχές του έτους «γραφείο Οικονομικών Υποθέσεων», του Υπουργείου Εξωτερικών.

Από πλευράς εταιρειών, πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει ήδη παρουσία στην περιοχή με συμβάσεις από τον όμιλο των ΕΛΠΕ, ενώ πρόσφατα η Μότορ Όιλ είχε ανακοινώσει ότι πραγματοποιεί αγορές αργού από την περιοχή του Κιρκούκ. Αν και πολύ πρόωρο, σε περίπτωση που τα κοιτάσματα αερίου του Βορείου Ιράκ συνδεθούν με το δίκτυο της Τουρκίας, θεωρητικά θα μπορούσαν να φτάσουν ποσότητες ιρακινού αερίου και στο ελληνικό δίκτυο μέσω της διασύνδεσης του ελληνοτουρκικού αγωγού.

Καθοριστικής σημασίας για τις εξελίξεις θα είναι το ταξίδι του νέου υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας Τανέρ Γιλντίζ στο Ιράκ τον Ιούνιο, που θα έχει ως στόχο την υπογραφή συμφωνίας εκμετάλλευσης του αερίου στο Βόρειο Ιράκ, στην ελεγχόμενη από τους Κούρδους περιοχή.
Ιsotimia.gr

Read more...

H Tουρκία δρα πλέον ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας

Η Τουρκία πήρε αυτά που ήθελε στην έκθεση για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ: Και λίγο… σχέδιο Ανάν και απάλειψη ενοχλητικών αναφορών.Τα αποτυπώματα της Τουρκίας, η οποία δρα πλέον ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, είναι εμφανέστατα στην πρόσφατη έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Οι παρεμβάσεις της Άγκυρας σε μια δύσκολη και κρίσιμη περίοδο για το Κυπριακό, προκαλούν έντονες ανησυχίες στη Λευκωσία, η οποία είδε να τροποποιείται η έκθεση του Γ.Γ. μετά και την υποβολή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Είναι δε προφανές ότι η Τουρκία δεν δρα μόνη της, έχει στήριξη ενώ έχει εντάξει το Κυπριακό στη λογική των διπλωματικών παζαριών, που γίνονται στα παρασκήνια του ΟΗΕ. Δηλαδή, «στήριξη σε διάφορα ζητήματα έναντι ανταλλαγμάτων».

Όπως τονίζουν ενημερωμένες διπλωματικές πηγές, η Άγκυρα επιχειρεί να διασφαλίσει μέσα από τις παρεμβάσεις της, διατήρηση του μομέντουμ και συνέχιση της διαδικασίας μέχρι τουλάχιστον το Δεκέμβριο, προώθηση μιας νέας εκδοχής σχεδίου Ανάν και τη διασφάλιση των «κεκτημένων» της στο νησί. Η συνέχεια θα είναι αρκούντως ενδιαφέρουσα τόσο ενόψει της υιοθέτησης του ψηφίσματος ανανέωσης της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ για ακόμη έξι μήνες, αυτή την εβδομάδα, όσο πρωτίστως το κρίσιμο -για Κυπριακό και ευρωτουρκικά- τετράμηνο Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου.
Με τη βοήθεια και τρίτων χωρών, κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βρετανίας, η Άγκυρα κατάφερε να αφαιρέσει αναφορές στο κείμενο της έκθεσης και να προωθήσει θέσεις. Η πρώτη ουσιαστική παρέμβαση της Άγκυρας από της συμμετοχής της στο Συμβούλιο Ασφαλείας ως μη μόνιμο μέλος, ήταν με την έκθεση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Πώς καταγράφονται οι θέσεις της Τουρκίας στην έκθεση;
Πρώτο, η αναφορά στο «δεδομένο» ότι οι παράμετροι της λύσης είναι γνωστοί (στα μέρη) καθώς και το ευρύ περίγραμμα. Δεν ξεκινούν, όπως σημειώνεται, από την αρχή, αλλά έχουν το πλεονέκτημα ενός σημαντικού όγκου εργασίας (body ofwork) στο οποίο μπορούν να βασιστούν. Η παράγραφος αυτή παραπέμπει προδήλως στο σχέδιο Ανάν, ως βάση διαπραγμάτευσης.
Δεύτερο, η απάλειψη οποιασδήποτε αναφοράς στα ψηφίσματα και η μη επεξήγηση του όρου πολιτική ισότητα, όπως συνηθίζεται.
Τρίτο, παραπέμπει στην Τουρκία( εγγυήσεις, παρουσία, κ.λπ.) η αναφορά πως «σε μία λειτουργική ενωμένη Κύπρο, όπου τα νόμιμα συμφέροντα όχι μόνο αντιπροσωπεύονται αλλά επίσης προωθούνται αποτελεσματικά».
Τέταρτο, η απάλειψη από το τελικό κείμενο αναφοράς στην απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Όραμς. Εξέλιξη που σημειώθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, μετά από επιστολή-διάβημα του κατοχικού ηγέτη, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, προς τα Ηνωμένα Έθνη.
Πέμπτο, αφαιρέθηκε από την παράγραφο που μιλά για την ανάπτυξη πολιτιστικών, αθλητικών και άλλων σχέσεων, που θα μειώσουν το αίσθημα απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, τη φράση «δεν συνιστά αναγνώριση».
Σε αυτό το παιχνίδι των παρεμβάσεων, τροποποιήσεων, ρόλο διαδραματίζουν και δυο στελέχη των Ηνωμένων Εθνών. Ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Οργανισμού, Λυν Πάσκο και ο ειδικός σύμβουλος του Μπαν Κι Μουν, Αλεξάντερ Ντάουνερ.
Όπως αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, αυτό το έργο θα επαναληφθεί πολλές φορές, ενώ είναι σαφές πως διαμορφώνεται ένα κλίμα πιέσεων προς την ελληνοκυπριακή πλευρά.
Στα αζήτητα το θέμα των εποίκων
ΔΥΟ ΘΕΜΑΤΑπαραμένουν για να ολοκληρωθεί η πρώτη ανάγνωση των διαφόρων πτυχών του Κυπριακού, το εδαφικό και η ασφάλεια και μέχρι στιγμής το θέμα των εποίκων παραμένει στα αζήτητα. Εξαρχής υπήρξε διαφωνία, η οποία ήταν αποτέλεσμα της αντίδρασης της τουρκικής πλευράς να εντάξει το κεφάλαιο αυτό στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Είναι προφανές και από στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας πρόσφατα, ο Ταλάτ επενδύσει πολιτικά στους εποίκους. Ήδη, θεωρείται δεδομένο ότι εισπράττει εκλογικά μεγάλο ποσοστό από τους έποικους και σε αυτούς θα καταφύγει στις λεγόμενες προεδρικές εκλογές του Απριλίου. Το γεγονός ότι και στις συζητήσεις για το Λιμνίτη έθεσε μεταξύ άλλων όρων και τη διακίνηση μέσω του οδοφράγματος αυτού και εποίκων, είναι προφανές πως θέλει να κρατήσει κοντά του την πληθυσμιακή αυτή ομάδα. Άλλωστε γνωρίζει πως η διακίνηση εποίκων από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές και τανάπαλιν ούτως ή άλλως γίνεται… Πέραν, ωστόσο, από τους εσωτερικούς πολιτικούς σχεδιασμούς στο θέμα των εποίκων, πρωτεύοντα λόγο έχει η Τουρκία, η οποία επίσης δεν θεωρεί σκόπιμο να συζητήσει το ζήτημα τούτο σε αυτή τη φάση.
Ο μπαμπούλας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ εντός των πυλών
Φωτογραφία
Οι πιέσεις προς την ελληνοκυπριακή πλευρά αρχίζουν επαναφέροντας τον μπαμπούλα αποχώρησης της ΟΥΝΦΙΚΥΠ από το νησί, αλλά και της αλλαγής του όρου εντολής που διέπει το ρόλο και την αποστολή της Δύναμης. Μια τέτοια εξέλιξη θα έπληττε ουσιαστικά την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εξουδετερώνεται εν πολλοίς το ψήφισμα 186 του 1964 που διασφάλισε τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά την προσπάθεια ανατροπής και διάλυσής της από την Άγκυρα και την τ/κ ηγεσία.
Όπως προκύπτει και από την πρόσφατη έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Ειρηνευτική Δύναμη στην Κύπρο, το καμπανάκι κτύπησε για τη Λευκωσία. Είναι προφανές ότι οι προειδοποιήσεις είτε για αποχώρηση, περαιτέρω μείωση αλλά και αλλαγή της δομής και Δύναμης, χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης προς τη Λευκωσία για τις συνομιλίες.
Στην προχθεσινή ενημέρωση του Συμβουλίου Ασφαλείας από τον ειδικό αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Ταγιέ Μπρουκ Ζεριχούν, για το περιεχόμενο της έκθεσης για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, τέθηκε το ζήτημα της αλλαγής της δομής της Δύναμης.
Ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος σε παρέμβασή του υποστήριξε την αποχώρηση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ από το νησί και την αντικατάστασή της με πολιτικό προσωπικό. Κατά τη συζήτηση, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Βρετανία και η Ιαπωνία υποστήριξαν πως θα πρέπει να προχωρήσει η μελέτη για αναθεώρηση των όρων εντολής και της δομής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.
Σημειώνεται πως προ διμήνου περίπου, αξιωματούχοι του Διεθνούς Οργανισμού είχαν επισκεφθεί την Κύπρο στα πλαίσια μελέτης τους για το ρόλο και την αποστολή της ΟΥΝΦΙΚΥΠ σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Read more...

Εθνικός κίνδυνος: Άξων ΗΠΑ-Τουρκίας

Του Ν.Α.Καλογεροπούλου


Πρόσφατες συναντήσεις κυβερνητικών παραγόντων αποκαλύπτουν ότι η Αμερική όχι μόνο αδιαφορεί για τα ελληνικά προβλήματα αλλά και δυσανασχετεί. Με το πνεύμα Πραγματισμού, κανών συμπεριφοράς της Αμερικανικής πολιτικής είναι «για να σου είμαι χρήσιμος, πες μου πρώτα σε τι είσαι εσύ χρήσιμος σε μένα». Είναι σαφές ότι η Ελλάς δεν έχει απάντηση.

H Αμερική έχει σήμερα τόσο επιδεινώσει την θέση της, οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά, ώστε βρίσκεται σε απόγνωση. Είναι περικυκλωμένη με κινδύνους από Δύση μέχρι Ανατολή, με εκκολαπτόμενους νέους γίγαντες που θα την αφανίσουν, χωρίς βοήθεια από παραδοσιακούς συμμάχους μέσα στο imbroglio που η αλαζονεία της έχει δημιουργήσει. Οι ΗΠΑ, βλέποντας την ΕΕ ως αντίπαλο, επιδιώκουν την διάλυσή της, με την σοφή μέθοδο του Δουρείου Ίππου. Δηλαδή, την εισδοχή μιας φτωχής και μη αφομοιώσιμης Τουρκίας των 73 μέχρι και 100 εκατομμυρίων κατοίκων που ετοιμάζουν μίαν νέα «μετανάστευση των λαών» (Völkerwanderung) για την άλωση της Ευρώπης. Όμοια με εκείνη που σφράγισε την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με μόνη διαφορά ότι εκείνη απετελείτο από γερμανικούς λαούς με αξιοθαύμαστη ικανότητα προσαρμογής στον ελληνο-ρωμαϊκό πολιτισμό που βρήκαν. Το ταξίδι Obama στην Τουρκία, ως νέα Canossa προς τον Μουσουλμανικό κόσμο, ήταν απεγνωσμένη αναζήτηση σωτηρίας από χώρα που ξέρει να παζαρεύει, από αταβίστικη φύση, για ακραία ανταλλάγματα. Οι ΗΠΑ δεν έχουν λόγο να αρνηθούν, θυσιάζοντας μέσα στην απόγνωση, την πολυτέλεια του ηθικού νόμου και του Διεθνούς Δικαίου. Η διάλυση της Ευρώπης θα επιτευχθεί όταν η επιθετικότης και αλαζονεία μιας μη αφομοιώσιμης χώρας αποκτήσει και την δύναμη του βέτο. Συμπλήρωμα του μυστικού Αμερικανικού σχεδίου απογνώσεως είναι η συνέχιση διαμελισμού των Βαλκανίων με κύριο στόχο τώρα, μετά την Γιουγκοσλαβία, την ενοχλητική Ελλάδα για την οποίαν το βαθύ κράτος της Washington δεν κρύβει ότι επιφυλάσσει punishment, την τιμωρία και το μαστίγιο του Δυνάστη.

Το πρόβλημα εντάξεως της Τουρκίας στην ΕΕ είναι κυρίως πρόβλημα Ευρώπης και ΗΠΑ. Ούτε το μυστικό Αμερικανικό σχέδιο διαμελισμού της Ελλάδος ενδιαφέρει την ΕΕ. Όπως το έδειξε η επίσκεψη του Obama, η ανάγκη της Τουρκίας συνδέεται με τα συμφέροντα της Αμερικής στην Μέση Ανατολή και την περιοχή Κασπίας. Όμως η Αμερική γνωρίζει ότι η ΕΕ, κυριαρχείται από Γαλλία και Γερμανία. Έχει εξελιχθεί από, αρχικά, πειθήνιο όργανο για εξυπηρέτηση των Αμερικανικών συμφερόντων, σε επικίνδυνο αντίπαλο. Οι αποδείξεις έχουν ξεπεράσει τις ενδείξεις. Η αντίσταση της Ευρώπης σε τρία πρόσφατα φλέγοντα για την Αμερικανική ιδιοτέλεια ζητήματα υπήρξε καταλυτική. Άρνηση Γαλλίας και Γερμανίας για τον ανόητο πόλεμο του Ιράκ. Ειλικρινής προσέγγιση προς την Ρωσία. Οικτρή αποτυχία της διασκέψεως του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Υπάρχει και ο τέταρτος μεγάλος παράγων. Η ισχύς του Ευρώ και η πιθανότατη αντικατάσταση του δολαρίου στο διεθνές εμπόριο είτε με το Ευρώ, είτε μάλλον με νέο ειδικό νόμισμα που θα έχει βάση το Ευρώ. Με όλα αυτά τα στοιχεία προβάλλεται ως αυτονόητο ότι μόνον η στρατηγική του Οδυσσέα μπορεί να εξυπηρετήσει τα Αμερικανικά συμφέροντα. Χρειάζεται Δούρειος Ίππος. Η Τουρκία με την αστείρευτη γεννητικότητα των 100 εκατομμυρίων της (έναντι της υπογεννητικότητος των 60 της Γαλλίας και 80 της Γερμανίας) καθίσταται σημαντικός παράγων για τις σχέσεις Αμερικής και Ευρώπης.

Η Ελλάς έχει ισχυρές θέσεις από άποψη Διεθνούς Δικαίου, αποφάσεων ΟΗΕ και Διεθνών Συνθηκών. Καμία από αυτές τις θέσεις δεν λαμβάνεται στα σοβαρά όταν ισχύει το δίκαιο του Iσχυροτέρου. Αυτός ο υπερατλαντικός «Ισχυρότερος» διαπιστώνει ότι η Ελλάς αποτελεί εμπόδιο και είναι πιθανό ότι μία μέρα μπορεί να αποκτήσει Ηγέτη που θα θέσει τέρμα στην μέχρι σήμερα κομπλεξική πολιτική του «καλού παιδιού» που «δεν διεκδικεί τίποτε», και κατανεύει δουλικά χωρίς να ζητά ανταλλάγματα, με την γνωστή τακτική του χαριτόβρυτου χασκόγελου από επίσημα ολάνοιχτα χείλη.. Ο «Ισχυρότερος» λοιπόν, έχει αρχίσει εφαρμογή εκτεταμένης προπαρασκευαστικής προπαγάνδας με τις γνωστές, δοκιμασμένες μεθόδους, ώστε να εξουδετερωθούν τα θετικά ερείσματα κατά την περιγραφή που κάποτε είχε αποδοθεί, ορθώς ή κατά λάθος, στον Κίσσινγκερ. Εξουθένωση των βάσεων υποστάσεως του Έλληνισμού από ιστορική, πολιτική, πολιτιστική, στρατιωτική, οικονομική, εκπαιδευτική και ηθική άποψη. Δεν είναι μόνο η κατευθυνόμενη διεθνής προπαγάνδα των Σκοπίων και των άλλων γειτόνων αλλά και η εντατική διείσδυση ισχυράς εσωτερικής Πέμπτης Φάλαγγος, μιας κλίκας που, κατά την αφελή έκφραση μιας Υπουργού Παιδείας, αποκαλούνται «επιστήμονες». Έχει ακουστεί από Ελληνίδα Ευρωβουλευτή (Άννα Καραμάνου, ΠΑΣΟΚ) να λέγει «δεν πρέπει να μιλάμε για ελληνισμό γιατί δείχνει επιθετικότητα». Άλλος Ευρωβουλευτής (Μπεγλίτης, ΠΑΣΟΚ), καταψηφίζει(!) ψήφισμα που ζητά αποχώρηση του τουρκικού στρατού από την Κύπρο! Τα οικονομικά μέσα που διατίθενται από τον κύριο υπερατλαντικό Εχθρό, για εξουθένωση του Ελληνισμού, έχουν ήδη αποδώσει πλουσίους καρπούς εντός και εκτός Ελλάδος. Όλα αυτά τείνουν στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική διάλυση της «ατίθασης» αυτής χώρας. Απεδείχθησαν κατάλληλη προπαρασκευή, ήδη έτοιμη για την απόπειρα του τελικού χτυπήματος που αποβλέπει στον διαμελισμό της Ελλάδος και την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Μόνον οι αφελείς επαναπαύονται στα «ερείσματα» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που είναι χάρτινα. Η στάση Clinton και ΝΑΤΟ με την δολοφονία της Σερβίας, του Bush με πρώτη πράξη την αναγνώριση «Μακεδονίας», η ιταμή και ανιστόρητη διαστρέβλωση της Ιστορίας από τον Obama, δεν είναι ενδείξεις αλλά αποδείξεις του μεθοδικά προετοιμασμένου πλαισίου. Η Ελλάς, με πενιχρού κύρους Ηγεσία, δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

Σε αυτή την κατάσταση, προ της γενικής κρίσεως, η Βουλή των Ελλήνων έχει μοναδική απασχόληση τα πραγματικά ή φανταστικά σκάνδαλα στον ιδιοτελή αγώνα των κομμάτων για άλωση (του λουφέ) της εξουσίας. Η Ελλάς βρίσκεται μόνη, χωρίς φίλους και συμμάχους, μπροστά στα βδελυρά μυστικά σχέδια της παρηκμασμένης Αμερικής που έχει προδώσει τις ουμανιστικές αρχές των ιδρυτών της. Αλλά το άλλο μονοπάτι, το έχει δείξει ο Sarkozy. Προ ημερών, σε λόγο του στην Ν.Γαλλία, θέτει εικονοκλαστική βόμβα στις Βρυξέλλες. Προτείνει την αντικατάσταση των ατελέσφορων διαπραγματεύσεων με την Τουρκία έναντι ενός «οικονομικού χώρου κοινής ασφαλείας» ο οποίος περιλαμβάνει την Τουρκία αλλά και την Ρωσία. Απόηχος της παλαιάς σκέψεως του De Gaule για Ευρώπη από Ατλαντικού μέχρι Ουραλίων. Η Ρωσία λοιπόν, πολύ πλησίον πολιτιστικά και ιστορικά στον Ελληνισμό, με τεράστια ενεργειακά αποθέματα, όχι πλέον φόβος αλλά ελπίδα, είναι μια νέα κατεύθυνση. Με ισχυρά Ηγεσία, η Ελλάς μπορεί να εξασφαλίσει, εντός της Ευρώπης, άμυνα κατά των σκοτεινών μυστικών σχεδίων των «συμμάχων» εχθρών της.

Το 2005 άρχισε η διαδικασία εντάξεως της Τουρκίας στην ΕΕ. Ήταν απόφαση από όλα τα κράτη-μέλη σε μία από τις συνήθεις 24ωρες ταχυ-συνεδριάσεις Κορυφής μέχρι τα μεσάνυχτα όπου ο καθένας αδημονεί να γυρίσει στην βάση του. Απουσία πρωτοβουλίας από τον Πορτογάλο Barroso, αφελή παρατηρητή, για προ-Συνέδριο Αρχηγών προς ενδελεχή εξέταση, όλων των παραμέτρων για τις κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες της αποφάσεως. Ότι το συμφέρον δεν είναι η πώληση βιομηχανικών προϊόντων που μπορεί να εξασφαλισθεί με απλή ένωση κοινού οικονομικού χώρου.. Ούτε το αν ανταποκρίνεται στην Ιστορική πραγματικότητα το αφελές επιχείρημα επιστολής του Φιλανδού Επιτρόπου Olli Rehn προς την European League της Γενεύης ότι «αν η Τουρκία εφαρμόσει τα κριτήρια δεν θα είναι η χώρα που είναι σήμερα». Οι Αρχηγοί κρατών προσέρχονται στις διεθνείς συνελεύσεις χωρίς να έχει προηγηθεί ενδελεχής μελέτη. Η Commission στις Βρυξέλλες απαρτίζεται από αριθμό Επιτρόπων που διορίζονται εκάστοτε από το κόμμα που έχει, καταλάβει την εξουσία. Δεν υπόκεινται σε δημοκρατική διαδικασία αξιοκρατίας και εκλογών. Ο Πρόεδρος ορίζεται από τα ισχυρότερα κράτη με αδιαφανή κριτήρια χωρίς δυνατότητα κατευθύνσεως και μελέτης πολιτικών επιλογών. Υπάρχει και ο ΟΗΕ, με υπηρεσίες που απαρτίζονται από κομματικούς εγκαθέτους χωρίς ανεξάρτητα αξιοκρατικά κριτήρια. Ο Γενικός Γραμματεύς επιλέγεται όταν παρέχει όλα τα εχέγγυα υποτελείας στην ισχυρότερη δύναμη. Ο πρώην Γ.Γ. Javier Perez de Cuellar, είπε σε συνέντευξη προς ελβετική εφημερίδα. «Ο Γ.Γ. αντιμετωπίζει την Αμερικανική Υπερδύναμη η οποία θεωρεί ουσιώδη τον ρόλο της στον ΟΗΕ. Το ίδιο συμβαίνει με τα πέντε Μόνιμα μέλη. Αυτό που καθορίζει τις αποφάσεις είναι το Σ.Α., πραγματική εκτελεστική εξουσία με το οποίο ο ΓΓ οφείλει να διατηρεί σχέση εμπιστοσύνης και κάθε φορά βρίσκεται αντιμέτωπος με τις μεγάλες Δυνάμεις δίνοντας υπεροχή στις ΗΠΑ. Ένα από τα προβλήματα του διαδόχου μου Boutros-Ghali ήταν η μονομαχία του με την κυβέρνηση Clinton, η οποία κατέληξε στην απόλυσή του. Δεν νομίζω ότι ο ΓΓ μπορεί να σηκώσει κεφάλι σε έναν από τους 5 Μεγάλους! Για να παραμείνει στη θέση του οφείλει να διατηρεί την εμπιστοσύνη τους. Πιστεύω ότι ο Χάρτης του ΟΗΕ πρέπει να αλλάξει. Επειδή οι ΗΠΑ είναι τόσο βέβαιες για την δύναμή τους, έχουν προκαλέσει τόση ζημιά». Αυτά πρέπει να βλέπουν όσοι είχαν την αφέλεια να αναθέσουν την δίκαιη λύση του Κυπριακού στον ΟΗΕ περιμένοντας από τους εγκαθέτους Νίμιτς και Holbrook αμεροληψία, ή περιμένουν από την ΕΕ ή τον ΟΗΕ να παρασχεθεί σανίδα σωτηρίας.

Έτσι, οι αντιρρήσεις κρατών που διαθέτουν ιστορική πείρα (Αυστρία, Ελλάς) ή και άμεση εμπειρία κοινωνικών επιπτώσεων (Γαλλία, Γερμανία) δεν έγιναν αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης. Πορτογαλία και Φινλανδία δεν έχουν μετάσχει ιστορικά στη διαμόρφωση των αρχετύπων του συλλογικού υποσυνειδήτου των λαών του πυρήνος της Ευρώπης. Ο ίδιος ο Erdogan, σε παρατήρηση του Chirac, έχει δηλώσει με έμφαση «αν νοείτε αφομοίωση (assimilation) με την κοινωνία της Ευρώπης, αυτό δεν θα το έχετε από εμάς». Τελικώς, μόνον ο Γάλλος Πρόεδρος, o Nicolas Sarkozy, έχει την τόλμη να επιμένει για την δημιουργία «ευρέως οικονομικού χώρου κοινής ασφαλείας, πλέον των 800 εκατ. κατοίκων, με Τουρκία και Ρωσία». Η στροφή στην Ρωσία, πακτωλό ενεργείας, είναι η αναγκαία κατεύθυνση της Ευρώπης. Αλλά και κυρίως της Ελλάδος, που έγινε ελεύθερη χάρη στην Ρωσική Συνθήκη της Αδριανουπόλεως όταν, το 1828, η Αγγλία ετοίμαζε Ελλάδα «φόρου υποτελή» στον Τούρκο με τα ίδια φιλελληνικά αισθήματα που επέδειξε και με την υπαγόρευση του Σχεδίου Ανάν, με διάδοχο και συμπαραστάτη την Αμερική.

Οι Έλληνες των ΗΠΑ και Καναδά είναι αναστατωμένοι με την διαχρονική αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής και τις διπλωματικές μεθόδους του επίσημου κράτους. Όταν οι αντίπαλοί μας είναι από ετών συστηματικά οργανωμένοι και με άφθονα χρήματα ως μέσο διεισδύσεως στα επιρρεπή λόμπυ, οι ελληνικές κυβερνήσεις δείχνουν πλήρη ανικανότητα να αντιληφθούν την δύναμη και τις ψυχολογικές μεθόδους της προπαγάνδας. Οι κυβερνήσεις κινητοποιούν τους πολιτικούς παράγοντες στην Αμερική αποσπασματικά, ενώ η δημιουργία αποτελεσματικού λόμπυ απαιτεί συνεχή παρακολούθηση. Μου υπενθυμίζουν ότι ο Βενιζέλος, την εποχή των θριάμβων, είχε ζητήσει από την Πρεσβεία μας στο Παρίσι να μη φείδεται εξόδων για συνεχείς επαφές με παράγοντες. Άλλοι ανησυχούν διότι γνωρίζουν ότι στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ έχει εδραιωθεί πολιτική τιμωρίας, punishment, της Ελλάδος και επιτήδεια ενίσχυση το μυστικού σχεδίου διαμελισμού της Ελλάδος. Τονίζουν ότι ο κίνδυνος δεν αποτρέπεται με χαμόγελα. Εάν, μου γράφουν, οι παλαιοί σύμμαχοι έγιναν εχθροί, η Ελλάς, με το έρεισμα Ευρώπης, πρέπει να στραφεί προς παλιούς εχθρούς, την Ρωσία, που σήμερα μπορούν να γίνουν χρήσιμοί φίλοι.

Η Γενεύη είναι κέντρο πληροφοριών από το διεθνές προσκήνιο και παρασκήνιο. Είναι και κέντρο διαμαρτυρίας της διασποράς που, πάντοτε προσκολλημένη στο ενδιαφέρον της για την Ελλάδα, έχει το θλιβερό προνόμιο να παρακολουθεί, μέσω δορυφόρου, τις ειδήσεις και συνεδριάσεις της Βουλής. Μας έρχονται φωνές αγανακτήσεως διότι οι πολιτικοί ρήτορες ομφαλοσκοπούν κατά συρροήν με τα σκάνδαλα και τις ατάκες εναντίον αλλήλων, Αλλά χωρίς συνείδηση ότι η Ελλάς σήμερα κρύβει την διεθνή της απομόνωση με χαριτόβρυτα χαμόγελα μαθητευόμενων μάγων της διπλωματίας. Την στιγμή που είναι περικυκλωμένη από εχθρούς, μέσα και έξω, που θέλουν να της κόψουν κομμάτια από το κρέας της και την ψυχή της. Και την στιγμή που αντιμετωπίζει από το ένα μέρος την αδιαφορία, ίσως και καταφρόνια, των Βρυξελλών και από το άλλο τον νεοσύστατο Άξωνα ΗΠΑ-Τουρκίας που περιλαμβάνει μεταξύ των σκοπών και την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης, με εγκληματική μεθόδευση που θα συνεπάγεται αίμα και καταστροφές. Η διασπορά βλέπει τους πολιτικούς να χάνονται σε αντιπαραθέσεις για την άλωση της εξουσίας, αντί να συσπειρωθούν και αντιμετωπίσουν ενωμένοι τον μεγάλο εθνικό κίνδυνο που έρχεται πολύ σύντομα. Η συζήτηση για τα σκάνδαλα με επέμβαση μιας Βουλής που έχει, η ίδια, ψηφίσει τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών, δείχνει ότι στην Ελλάδα η αρχή διακρίσεως των εξουσιών έχει εκφυλισθεί στο κακό χάλι που κατεδίκασε ο Μοντεσκιέ τον 18ο αιώνα. Τα σκάνδαλα είναι ασχολία μόνο της Δικαιοσύνης ανεξάρτητης, χωρίς παραγραφές, από οποιαδήποτε ανάμειξη της Βουλής ή της κυβερνήσεως, ελεύθερης να αθωώσει ή να στείλει τους υπεύθυνους στη φυλακή και όχι απλώς «στο σπίτι τους».

Τα μεγάλα προβλήματα της Ελλάδος κρύβονται με εκπληκτική υποκρισία κάτω από το χαλί. Ποια η θέση της Ελλάδος απέναντι στον νεοσύστατο Άξωνα ΗΠΑ-Τουρκίας; Πρόβλημα εθνικής υποστάσεως που θυμίζει τον αλήστου μνήμης Άξωνα Βερολίνου-Ρώμης, με το δόρυ εστραμμένο εναντίον της Ελλάδος και την φιλοδοξία του Μάρε Νόστρουμ που τότε ελέγετο Μεσόγειος, σήμερα Αιγαίο. Τότε υπήρχε ελπίδα ισχυρών συμμαχιών. Είναι όμως σήμερα σύμμαχος οι Βρυξέλλες του Barroso ή η Μόσχα του Πούτιν; Δυστυχώς η Ρωσία, φυσικός εθνικός φίλος που πρόσφερε στην Ελλάδα την πλήρη ανεξαρτησία της με την Συνθήκη της Αδριανουπόλεως όταν η Αγγλία, πρόδρομος των ΗΠΑ, μας προόριζε φόρου υποτελείς στον Τούρκο, δεν βρίσκεται ακόμη σε θέση να δράξει την ευκαιρία για πραγμάτωση του ονείρου της Αικατερίνης, διότι καμία κυβέρνηση δεν θα έχει το θάρρος να κάνει την κατάλληλη προσέγγιση. Είναι σύμμαχος η ΕΕ; Δυστυχώς οι Βρυξέλλες, με άφρονη επέκταση που ο Πορτογάλος Barroso και ο Φιλλανδός Olli Rehn θέλουν να φτάσει σύντομα μέχρι Ανατολίας για πλήρη ειρηνική άλωση από τα 100 εκατομμύρια Τούρκων, δεν έχει αποκτήσει ακόμη την σύμπνοια και συσπείρωση των λαών της. Πρόσφατη δημοσκόπηση δείχνει τα σημεία. Σε ερώτηση αν θεωρούν την ένταξη της χώρας τους στην ΕΕ «ευτυχή ευκαιρία», ναι απήντησε μόνο το 23% των Άγγλων και μόνο το 55% κατά μέσον όρον τα υπόλοιπα μέλη, ενώ το 53% δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται για τις Ευρωεκλογές. Ποιος λοιπόν θα ενδιαφερθεί για τις συνέπειες του νεοσύστατου Άξωνος.; Στην Ελλάδα, οι προικοθήρες της εξουσίας ασχολούνται με λαϊκίστικες υποσχέσεις παροχών από το τίποτε, μπροστά σε θάλασσα από σειόμενες πλαστικές σημαιούλες. Από ποια μεριά θα αντλήσει το Έθνος ελπίδα;

Read more...