Σταθερή επιδίωξη της Άγκυρας η διχοτόμηση του Αιγαίου

Το καλοκαίρι του 1965, κατά τη συνεδρίαση της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, ο Τούρκος αντιπρόσωπος παρουσίασε χάρτη που χώριζε το Αιγαίο σε δύο μέρη, ζητώντας να αναλάβει η Άγκυρα την ευθύνη της αεράμυνας του ανατολικού τμήματος. Τον Αύγουστο του 1974, η Άγκυρα επανέρχεται με την έκδοση της ΝΟΤΑΜ 714, επιχειρώντας να επεκτείνει αυθαίρετα τα όρια ευθύνης του δικού της FIR προς τα δυτικά, εντός του χώρου ευθύνης του FIR Αθηνών. Έκτοτε ο χάρτης με διχοτομημένο το Αρχιπέλαγος κάνει την εμφάνισή του σε περίοπτη θέση στο γραφείο του Τούρκου πρεσβευτή στην Αθήνα και το Αιγαίο έχει μετατραπεί σε πεδίο ασκήσεων (και προκλήσεων) των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ήδη σε εξέλιξη βρίσκεται η μεγάλη αεροναυτική άσκηση EFES-2009 που αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 26 του μηνός με την πραγματοποίηση αποβατικής ενέργειας στην περιοχή Dogan Bay, ενώ προηγήθηκε η άσκηση έρευνας και διάσωσης ANADOLU YILDIZI 2009 μεταξύ 5 και 7 Μαίου στην εναέρια και τη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στη Λέσβο και τη Χίο, παρουσία 8 ξένων ΑΚΑΜ.
Ακολούθησε τουρκική ανακοίνωση που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου κάνοντας λόγο για παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου στη Θράκη από ελληνικά μαχητικά Α-7E Corsair που συμμετείχαν στην άσκηση "Πολύφημος Οδησσέας" για τον έλεγχο των αντιαεροπορικών συστημάτων του Στρατού Ξηράς στη περιοχή.
Στο διάστημα 20 Μαίου-6 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η μεγάλη ναυτική άσκηση DENIZ KURDU 2009 για να τεθεί στη συνέχεια σε ισχύ το τρίμηνο μορατόριουμ που επιβάλλει στην Ελλάδα και την Τουρκία να αναστείλουν τις μεγάλες ασκήσεις λόγω της τουριστικής περιόδου.
Πάντως, για την επόμενη εβδομάδα έχει προγραμματιστεί και η ΤΑΜΣ "ΑΙΓΙΑΛΟΣ 2/09" με συμμετοχή πλοίων του ΠΝ, αεροσκαφών της ΠΑ και μονάδων του Β΄ΣΣ που θα πραγματοποιήσουν αποβατική ενέργεια σε νησί του Ανατολικού Αιγαίου.

Read more...

Ο εναγκαλισμός της Ουάσιγκτον από το τουρκικό λόμπυ

Παρότι δεν υπάρχει υπολογίσιμη Τουρκο-αμερικανική κοινότητα στις ΗΠΑ, η Άγκυρα έχει καταφέρει να δημιουργήσει τον απαραίτητο εκείνο μηχανισμό (λόμπυ) προκειμένου να προωθηθούν αποτελεσματικά τα γεωπολιτικά συμφέροντά της. Για την αξιοζήλευτη επιρροή που ασκεί το τουρκικό λόμπυ στο αμερικανικά κέντρα λήψης αποφάσεων, ο καθηγητής Μάριος Ευρυβιάδης αναφέρει χαρακτηριστικά στο πρόσφατο άρθρο του "Η Διαχρονική Συνέχεια της Αμερικανικής Μακροστρατηγικής" ότι «στην ουσία εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες το ελληνο-αμερικανικό lobby αντιδρά περιστασιακά και συνήθως αναποτελεσματικά και δεν είναι ούτε καν σε θέση παρακολουθήσει τις δραστηριότητες της Τουρκίας στην αμερικανική πρωτεύουσα. Η τελευταία, με τη βοήθεια του αμερικανο-εβραϊκού lobby, της αμερικανικής κυβέρνησης και πολλών think tanks, τα οποία η Άγκυρα χρηματοδοτεί έμμεσα ή άμεσα, έχει κυριολεκτικά βραχυκυκλώσει τις όποιες, έστω και αποσπασματικές, προσπάθειες του ελληνο-αμερικανικού lobby να το εξισορροπήσει».
Τελευταία εξέλιξη που καταδεικνύει την ισχυροποίηση του τουρκικού λόμπυ είναι η ανάληψη της αντιπροεδρίας του κορυφαίου Ινστιτούτου Brookings από τον πρώην υπουργό Οικονομικών της Τουρκίας Kemal Dervis και η προσθήκη του ρεπουμπλικανού πρώην προέδρου της αμερικανικής Βουλής Dennis Hastert και του Dick Gephardt, από το στρατόπεδο των Δημοκρατικών, στις ομάδες προώθησης των τουρκικών συμφερόντων.

H Sibel Edmonds είχε αποκαλύψει ως μεταφράστρια του FBI, τις τουρκικές δραστηριότητες πυρηνικής κατασκοπείας εντός ΗΠΑ για λογαριασμό του Πακιστάν στην δεκαετία του '90 και τη δωροδοκία Αμερικανών αξιωματούχων της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης μέσω του ATC.
Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ATC είναι ο Brent Scowcroft, στρατηγός ε.α. και σύμβουλος ασφαλείας των Προέδρων Ford και Bush του πρεσβύτερου. Εκτελεστικός αντιπρόεδρος είναι ο George Perlman, στέλεχος της αεροπορικής βιομηχανίας Lockheed Martin. Μεταξύ άλλων μελών του ΔΣ του ATC είναι ο πτέραρχος ε.α. Joseph Ralston, αντιπρόεδρος της εταιρίας συμβούλων Cohen Group. Έτερος αντιπρόεδρος του Cohen Group είναι ο εβραικής καταγωγής Marc Grossman που διετέλεσε πρεσβευτής στην Άγκυρα κατά την τριετία 1994-1997 και υφυπουργός των Εξωτερικών επί των πολιτικών υποθέσεων από το 2001 έως το 2005 (σ.σ. ο αρμόδιος υφυπουργός του State Department κατά την εκπόνηση του Σχεδίου Ανάν). Μετά την παραίτησή του από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, ο διορίσθηκε "σύμβουλος" της τουρκικής Ihlas Holding, μιας μεγάλης και ομιχλώδους τουρκικής επιχείρησης που δραστηριοποιείται και σε χώρες της κεντρικής Ασίας.
Το 1989 η αμερικανική οικονομική βοήθεια στη Τουρκία ανερχόταν σε $563.500.000. Σύμφωνα με έκθεση αρμόδιου οργανισμού, το 1991 η αμερικανική βοήθεια προς την Τουρκία ήταν $800.000.000. Εξαιρετική απόδοση για τα 3,8 εκατομμύρια δολάρια που είχε επενδύσει η Τουρκία σε επιχειρήσεις δημοσίων σχέσεων και επιρροής (λομπίστες) στην Ουάσινγκτον. Το 2003 η Τουρκία έλαβε ένα πακέτο αμερικανικής βοήθειας ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Την εποχή εκείνη ήταν πελάτης της εταιρείας δημοσίων σχέσεων και επιρροής Livingston Group (του τέως προέδρου της Βουλής και πρώην ρεπουμπλικανού γερουσιαστή της Λουιζιάνα Bob Livingston) και της Solarz (του άλλοτε ισχυρού βουλευτή της Νέας Υόρκης, μέλος σήμερα του International Crisis Group/ICG και του Council on Foreign Relations/CFR). Από το 2000 ως το 2004 η Τουρκία κατέβαλε στο Livingston Group $9.000.000 για τις υπηρεσίες του. Tον Απρίλιο 2006 δαπανήθηκαν περί τα $1.800.000 για την ανανέωση ετήσιου συμβολαίου ενώ από το 2008, την προώθηση των τουρκικών θέσεων στο αμερικανικό Κογκρέσσο ανέλαβε το DLA Piper, ένα από τα μεγαλύτερα πολυεθνικά νομικά γραφεία, το οποίο συνεργάζεται με τους Dennis Hastert και του Dick Gephardt.

Read more...

Η Τουρκία ενισχύει τις γεωπολιτικές - γεωστρατηγικές βλέψεις της

Toυ Ιωάννη Θεοδωράτου*

H επίσκεψη Ομπάμα στην Αγκυρα έθεσε τις βάσεις μιας νέας στρατηγικής σχέσης μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ. Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου εκεί μείωσαν τις τριβές και σηματοδότησαν μια επαναπροσέγγιση η οποία θα στηρίζεται στον αναβαθμισμένο περιφερειακό ρόλο της γείτονος. Η Αγκυρα προετοίμαζε από καιρό το έδαφος για να μπορεί να ανταποκριθεί στις νέες της ευθύνες, ενισχύοντας τον ρόλο της ως αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη. Οιτελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν τη μεθοδική προσπάθεια των Τούρκων επιτελών να αποκομίσουν τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη αξιοποιώντας τη γεωστρατηγική θέση της χώρας τους. Ηδη το τουρκικό λόμπι στις ΗΠΑ ενισχύθηκε με την ένταξη του Ντένις Χάστερτ, πρώην προέδρου (59ου κατά σειρά) της Βουλής των Αντιπροσώπων και βασικού αντιπάλου του προτεινόμενου νομοσχεδίου περί αναγνώρισης της γενοκτονίας τωνΑρμενίων. Σε πολιτικό επίπεδο επίσης είχαμε την επίσκεψη του προέδρου Αμπντουλάχ Γκιούλ στο Ιράκ, στα τέλη Μαρτίου, κατά την οποία συμφώνησε, μετά από συνομιλίες, να διπλασιάσει τη ροή ύδατος από τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη (οι οποίοι πηγάζουν από την Τουρκία), ώστε να αυξηθεί η αγροτική παραγωγή της Μεσοποταμίας.

Αυτή ήταν μια σαφής ένδειξη αναφορικά με το πώς η πολιτική των υδάτων (ουσιαστικά πρόκειται για τη γεωπολιτική των υδάτων) μπορεί να επηρεάσει καταλυτικά τις σχέσεις της Αγκυρας με τη Βαγδάτη αλλά και με τη Δαμασκό. Στον στρατηγικής σημασίας τομέα της μεταφοράς ενέργειας προωθείται η υπογραφή συμφωνίας για τον αγωγό Nabucco (ο οποίος παρακάμπτει την Ελλάδα) στα τέλη Ιουνίου και με την προϋπόθεση της ολοκλήρωσης των διακρατικών συνομιλιών. Η Αγκυρα απαιτεί το 15% της ποσότητας του διερχόμενου αερίου να χρησιμοποιείται από την ίδια και να μη διατίθεται προς πώληση. Οπως δήλωσε με έμφαση ο υπουργός Ενέργειας, Χιλμί Γκιουλέρ, η Τουρκία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια απλή χώρα διέλευσης του αγωγού. Ακόμη και αν η ΕΕ αποσύρει την οικονομική ενίσχυση προς το πρόγραμμα, η κατασκευή θα συνεχιστεί κανονικά χωρίς να υπάρξουν καθυστερήσεις. Η χρηματοδότηση του Nabucco προβλέπεται να πραγματοποιηθεί από ευρωπαϊκά κεφάλαια και αυτό είναι το σημείο τριβής με την Αγκυρα. Μια σαφώς εκβιαστική προειδοποίηση προς την ΕΕ συμπληρώθηκε με τη φράση: «Το θέμα της πίστωσης αποτελεί μια λεπτομέρεια την οποία θα αξιολογήσουμε με τους εταίρους μας και θα εξετάσουμε τις εναλλακτικέςπροτάσεις». Η Αγκυρα, έχοντας αποτιμήσει θετικότερα τον γεωπολιτικό της ρόλο, βασίζει την υλοποίηση του Nabucco στις αποφάσεις που έχουν ληφθεί σε πολιτικο-στρατηγικό επίπεδο με αρωγό τις ΗΠΑ. Βασικός κορμός της νέας στρατηγικής είναι η ενεργειακή παράκαμψη και απομόνωση της Ρωσίας, με κύριο άξονα τη διέλευση αζερικού αερίου μέσω Τουρκίας. Ομως ο Nabucco δεν κινδυνεύει μόνο από την έλλειψη κεφαλαίων, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, αλλά και από την έλλειψη επαρκών ποσοτήτων φυσικού αερίου. Το Αζερμπαϊτζάν αποτελεί τη μοναδική πηγή παροχής αερίου (υπάρχει δέσμευση της κυβέρνησης του Μπακού να διπλασιάσει τις ποσότητες αερίου μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια) και η απροθυμία της ΕΕ είναι πιθανό να το αναγκάσει να στραφεί προς τη Ρωσία, παρά τις σοβαρές αμερικανικές πιέσεις. Πάντως το πρόγραμμα Nabucco συνιστά τον κύριο μοχλό πίεσης της Αγκυρας προς την ΕΕ, με σκοπό την ένταξή της. Στις 19 Ιανουαρίου ο Ταγίπ Ερντογάν είχε απειλήσει με αποχώρηση από το πρόγραμμα κατασκευής του αγωγού εάν η ΕΕ συνέχιζε να προβάλλει εμπόδια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με αφορμή την Κύπρο. Η τακτική του «παζαριού»συνεχίστηκε με μια νέα δήλωση ότι η Τουρκία δεν θα χρησιμοποιήσει τον αγωγό ως όπλο για την επίλυση πολιτικών διαφωνιών! Η γείτων, επιδιώκοντας να καταστεί ενεργειακό κέντρο και να εξασφαλίσει πρόσθετα οικονομικά και γεωπολιτικά ανταλλάγματα, δεν δίστασε να προτείνει και στη Ρωσία να συμμετάσχει στο πρόγραμμα μέσω του Blue Stream. Ο μήκους 3.300 km Nabucco θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την Τουρκία στην Αυστρία (από το Ερζερούμ στο Μπαουμγκάρτεν), διερχόμενος από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τηνΟυγγαρία.
Σε στρατιωτικό επίπεδο, πραγματοποιήθηκε η πρώτη κοινή άσκηση τουρκικών και συριακών στρατευμάτων, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του Ισραήλ και ξύπνησε παλαιές μνήμες στον ισλαμικό κόσμο. Η άσκηση διεξήχθη από τις 27 μέχρι τις 29 Απριλίου κατά μήκος της μεθορίου των δύο χωρών και, σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε το τουρκικό επιτελείο, σκοπός της ήταν η ενίσχυση των δεσμών και των ικανοτήτων συνεργασίας και συνεκπαίδευσης των δύο στρατών. Στη δραστηριότητα συμμετείχαν συνολικά 60 άνδρες και από τις δύο πλευρές και αυτή είχε περισσότερο ως στόχο ναα ποθαρρύνει τη δράση των Κούρδων λαθρεμπόρων που αναπτύσσονται στηνπεριοχή των συνόρων. Παράλληλα στις 27Απριλίου, στο περιθώριο της 9ης Διεθνούς Εκθεσης Αμυντικού Υλικού (IDEF), υπεγράφη διμερής συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας με επίκεντρο την αμυντική βιομηχανία. Η Τουρκία θα υπογράψει επίσης μνημόνιο στρατιωτικής συνεργασίας με το Κουβέιτ, όπως επισημαίνεται σε άλλη ανακοίνωση. Σχολιάζοντας την τουρκο-συριακή προσέγγιση ο Ισραηλινός υπουργός Αμυνας, Εχούντ Μπαράκ, επεσήμανε ότι συνιστά «προβληματική εξέλιξη». Ο κορυφαίος Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Εφραίμ Ινμπάρ, σημείωσε ότι η παραπάνω άσκηση προκαλεί ερωτηματικά αναφορικά με τις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ αλλά και με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι στρατιωτικοί δεν φέρονται να είναι ικανοποιημένοι. Ομως ο αρχηγός των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, όταν ρωτήθηκε επ’ αυτού, δήλωσε ειρωνικά: «…μήπως θα έπρεπε να ζητήσουμε την έγκριση του Ισραήλ; H αντίδρασή του δεν μας ανησυχεί. Αφορά (σ.σ. η άσκηση) τις τουρκο-συριακές σχέσεις». Η εν λόγω άσκηση αποτελεί επέκταση της τουρκο-συριακής συνεργασίας η οποία ήδη κτίζεται με επίκεντρο το λεγόμενο «υδάτινο μέτωπο». Αγκυρα και Δαμασκός συμφώνησαν να προχωρήσουν στην κατασκευή φράγματος για τη διαχείριση των υδάτων του ποταμού Αση (Ορόντης), ο οποίος πηγάζει από τη Συρία και καταλήγει μέσω Τουρκίας στη Μεσόγειο. Οι σχέσεις των δύο χωρών βελτιώθηκαν σημαντικά μετά την ένταση του 1999 με αφορμή τη φιλοξενία του αρχηγού του ΡΚΚ Οτσαλάν. Οι Τούρκοι θα παράσχουν τεχνογνωσία για την κατασκευή του φράγματος. Το Ιράκ και ηΣυρία θεωρούνται ξηρές χώρες, ενώ η Τουρκία ελέγχει τον ρου δύο ποταμών (Τίγρης και Ευφράτης), οι οποίοι παρέχουν το 60% του φυσικού πόσιμου ύδατος στον κόσμο. Η Τουρκία ελέγχει το 89% του ποταμού Ευφράτη, ενώ στη Συρία απομένει το υπόλοιπο 11%. Η κατάσταση για τον Τίγρη διαμορφώνεται στο 52% για την Τουρκία και το υπόλοιπο για το Ιράκ. Η Δαμασκός ζήτησε την αύξηση της παροχής νερού από την Αγκυρα, η οποία ωστόσο το χρησιμοποιεί ως διαπραγματευτικό όπλο και μέσο πίεσης.
Το Τουρκικό Ναυτικό, εξάλλου, προγραμματίζει την κατασκευή μιας νέας ναυτικής βάσης στην περιοχή της Τραπεζούντας, στη Μαύρη Θάλασσα. Θα πρόκειται για δευτερεύουσα λιμενική εγκατάσταση, δεδομένου ότι η κύρια βάση του Στόλου στην περιοχή βρίσκεται στην περιοχή Ερεγκλισί, σε απόσταση 120 km ανατολικά της Κωνσταντινούπολης. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η βάση θα μπορεί να φιλοξενήσει τουλάχιστον ένα πλοίο επιφανείας μεγέθους φρεγάτας και ένα υποβρύχιο. Η κατασκευή ναυστάθμου στηνπεριοχή της Τραπεζούντας έχει σχέση με τις γεωστρατηγικές επιδιώξεις της Τουρκίας με τις ευλογίες των ΗΠΑ, που σκοπεύουν στην αναβάθμιση της ναυτικής της παρουσίας στηΜαύρη Θάλασσα. Η τοποθεσία που επελέγη «οδηγεί» εγγύτερα προς την περιοχή της Γεωργίας εγκαταστάσεις υποστήριξης ναυτικών επιχειρήσεων, ώστε σε μελλοντική κρίση το Τουρκικό Ναυτικό να μπορεί να δρα ταχύτερα.

* Ο Ιωάννης Θεοδωράτος είναι διευθυντής σύνταξης του μηνιαίου περιοδικού "Αμυντική Επιθεώρηση".

Read more...

H "απόπειρα" δολοφονίας του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν και τα χαμένα 5.000.000 δολάρια της ΜΙΤ

Η φωτογραφία-τεκμήριο που τράβηξε ο Γεσίλ, στην επιχείρηση της Δαμασκού. Ήταν κι' αυτό ένα από τα τεκμήρια με τα οποία δικαιολογήθηκαν τα πέντε εκατομμύρια δολάρια.

O Τούρκος δολοφόνος με τον κωδικό «ΠΡΑΣΙΝΟΣ», η εικονική έκρηξη της βόμβας και τα 5.000.000 δολάρια
Του Όμηρου Φωτιάδη.
Το 1996, οι Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες, είχαν καταστρώσει μυστικό σχέδιο δολοφονίας του Κούρδου Ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν.
Τα «αδιαπέραστα στεγανά» του ΡΚΚ, δεν επέτρεπαν στους Τούρκους πράκτορες και τις παραστρατιωτικές τους ομάδες, να δολοφονήσουν τον ΄Από.
Πολλές φορές οι Μυστικές Υπηρεσίες της Τουρκίας, εκπόνησαν πολύπλοκα και πολυδάπανα «σχέδια δολοφονίας» του Α. Οτσαλάν, αλλά στην εξέλιξη της εκτέλεσής τους, αποτύγχαναν πάντοτε...
Τη δεκαετία του '80 ο Άπο ζούσε μαζί με τους συντρόφους και τους συναγωνιστές του στην Συρία. Η Κοιλάδα Μπεκάα και άλλες περιοχές της Συρίας, εξασφάλιζαν την ασφάλεια και την ζωή του Κούρδου Ηγέτη και των συμμαχητών του.

Από το 1994 ο Οτζαλάν αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Δαμασκό, έχοντας φυσικά την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης της Συρίας και την προστασία των μυστικών υπηρεσιών.
Μετά από επίπονες προσπάθειες, οι μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας κατάφεραν να εντοπίσουν το στρατηγείο του Άπο στη Δαμασκό. Στη συνέχεια, το 1996, οργάνωσαν μια επιχείρηση που αποσκοπούσε στη φυσική εξόντωση του Κούρδου ηγέτη.
«Ξένη Χώρα» και «Συνεργαζόμενη Υπηρεσία» της περιοχής της Μέσης Ανατολής, κλήθηκαν από την ΜΙΤ να συνδράμουν, στον εντοπισμό και περαιτέρω «εγκλωβισμό» του Α. Οτσαλάν. Έτσι εντοπίστηκε το δορυφορικό του τηλέφωνο, και συνεργατικά, δόθηκε η δυνατότητα στους Τούρκους, να υποκλέπτουν τις συνομιλίες του και να εντοπίζουν την θέση του. Συσκέψεις επί συσκέψεων, και σχέδια επί σχεδίων, σε κοινές συνεδριάσεις της ΜΙΤ και του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, απέδωσαν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δολοφονίας του Άπο. Το σχέδιο προέβλεπε συνεχή παρακολούθηση και εντοπισμό της γεωγραφικής θέσης του δορυφορικού τηλεφώνου του και την δολοφονία του με βόμβα μεγάλης ισχύος με τηλεχειρισμό.
Επιλέχθηκε ο Τούρκος πράκτορας, Μαχμούτ Υιλντιρίμ, με το ψευδώνυμο «Γεσίλ», δηλαδή «Πράσινος». Ο «Πράσινος δολοφόνος» της ΜΙΤ, ταξίδεψε αρκετές φορές στην Συρία και έκανε τις απαραίτητες αναγνωρίσεις, και εικονικές δοκιμές της εκτέλεσης του Κούρδου καταζητούμενου Ηγέτη. Ο «Πράσινος δολοφόνος» καθοδηγούμενος από την ΄Αγκυρα και με την συνδρομή της «φίλης χώρας» κατάφερε και εντόπισε το κρησφύγετο του Α. Οτσαλάν στην Δαμασκό. Δεν είχε όμως αντιληφθεί πως είχε εντοπιστεί πρωταρχικά από την ασφάλεια του Άπο και εν συνεχεία από την Συριακή αντικατασκοπεία...
Σε μια από τις αναγνωρίσεις που έκανε ο Γεσίλ γύρω από το κρυσφήγετο του Άπο, στη Δαμασκό, συνελήφθη και ανακρίθηκε από τις συριακές υπηρεσίες πληροφοριών και από τους ίδιους τους Κούρδους. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης απεκάλυψε όλο το σχέδιο, έδωσε όλα τα στοιχεία για το δίκτυο που τον βοήθησε να βάλει τα εκρηκτικά στη Συρία, καθώς και το πλήρες σχέδιο για την δολοφονία του Οτζαλάν. Μέρος του σχεδίου ήταν τα 5.000.000 δολάρια που διέθεσε η ΜΙΤ για την υλοποίηση του σχεδίου.
Πάνω σε αυτή τη σημαντική "λεπτομέρεια' στηρίχτηκε τον deal. Ο Γεσίλ δέχτηκε να μοιραστεί τα 5.000.000 δολάρια με τους Σύριους και με τους Κούρδους και να προβεί σε προσυνεννοημένη έκρηξη κοντά στο κρυσφήγετο του Οτζαλάν.
Για να γίνει μάλιστα πιστευτός από την ΜΙΤ και να έχει τα απαραίτητα πειστήρια, έβγαλε και τη σχετική φωτογραφία στη Δαμασκό. Στη συνέχεια, με τη συνεργασία της συριακής υπηρεσίας πληροφοριών και των ίδιων των Κούρδων, τοποθέτησε το μίνι μπας με τα εκρηκτικά στο μαντρότοιχο του οικοπέδου που στέγαζε το γραφείο το Οτζαλάν και έδωσε τη σχετική είδηση στην Άγκυρα, για την ώρα της έκρηξης.
Την ώρα που είχε προγραμματιστεί η έκκρηξη, ο Οτζαλάν, "όλως τυχαίως", μιλούσε στο δορυφορικό τηλέφωνο. Την ίδια στιγμή τον υπέκλεπταν οι "αρμόδιοι" στην Άγκυρα, ενώ ήταν ενήμερη και η πρωθυπουργός Τανσού Τσιλέρ. Περίμεναν από στιγμή σε στιγμή την on-line εκτέλεση του Άπο. Άκουσαν την ισχυρότατη έκρηξη της βόμβας, μέσα από το τηλέφωνο του Άπο. Υπήρξε μια μικρή παύση της ομιλίας του Κούρδου Ηγέτη, η οποία φάνηκε αιώνες, για τους Τούρκους δολοφόνους του...Σε λίγο, όμως, ο Οτσαλάν συνέχισε την συνομιλία που είχε και περίλυποι οι Τούρκοι, αντελήφθησαν πως απέτυχε άλλο ένα σχέδιο για τη δολοφονία του.
Όπως αναφέραμε, ο «Πράσινος» είχε συνεννοηθεί με τους Σύριους και παραπλάνησε τους προϊσταμένους του, πραγματοποιώντας μια ελεγχόμενη έκρηξη σε ασφαλή χώρο, πλησίον του Οτσαλάν! Κατόπιν, τα 5 εκ. δολάρια, μοιράστηκαν σε τρία μέρη. Ένα μέρος πήρε ο επίδοξος δολοφόνος, ένα μέρος το ΡΚΚ και ένα μέρος οι Σύριοι. Ο Γεσίλ, ως δικαιολογία για την αποτυχία της αποστολής, είπε στους προϊσταμένους του ότι στο χώρο που είχε προγραμματίσει να βάλει το αυτοκίνητο-βόμβα είχε παρκάρει άλλο αυτοκίνητο και υποχρεώθηκε να το βάλει σε άλλη θέση, πιο μακρυά από το στόχο, γι' αυτό δεν επιτεύχθηκε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ο Μεχμέτ Υιλντιρίμ-Πράσινος, επέστρεψε στην Άγκυρα, έκανε πλαστικές εγχειρήσεις για να μην αναγνωρίζεται από τους Κούρδους και ζει πλέον στην ασφάλεια ενός στρατοπέδου του Τουρκικού Στρατού.

Read more...

ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ.

«Ιδιωτικές επισκέψεις» προπαγάνδας πραγματοποιήθηκαν στην Ροδόπη.-

Ο Τούρκος Πρέσβης στα Σκόπια, Οξάλ Χακλάν Αρσλάν, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως Γενικός Πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή, πραγματοποίησε «ιδιωτική επίσκεψη» στην Θράκη.

Επισκέφθηκε τον Εχίνο, πραγματοποίησε πλήθος συναντήσεις, με τα όργανα της ΄Αγκυρας στην περιοχή και τους υπέρμαχους του «Τουρκισμού».

Επίσης, βραβεύθηκε από την αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική ΄Ενωση Ξάνθης», για την προσφορά του, στην οργάνωση και την «Τουρκική μειονότητας της Θράκης».

Συναντήθηκε με τα «αναθεωρητικά ενεργούμενα» της ΜΙΤ, τους γνωστούς παράνομους και αυτοπροσδιοριζόμενους «Μουφτήδες» και φιλοξενήθηκε στην εξοχική κατοικία, του σκληροπυρηνικού Τουρκιστή, τέως Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Γκαλήπ Γκαλήπ.

Ο Γκαλήπ, με την συνδρομή της ΄Αγκυρας, προσπαθεί να ιδρύσει «Τουρκικά σχολεία» μέσο του πολιτιστικού συλλόγου «ΠΕΚΕΜ», του οποίου αναμένεται να επανεκλεγεί Πρόεδρος. Στην προηγούμενη Προεδρεία του, προσήλθαν ως μέλη-ψηφοφόροι, περίπου 30 άτομα...Το «ΠΕΚΕΜ» χρηματοδοτείτε αδρά από το Γεν. Προξενείο της Τουρκίας και αναμένεται να αποτελέσει την «αιχμή του δόρατος» των Τουρκικών προκλήσεων, στο μέλλον, στην Θράκη.

Read more...