Ο ρόλος της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή...

Παρά την επιμονή του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών περί του αντιθέτου, η τουρκική εξωτερική πολιτική αντιμετωπίζει πλέον σοβαρή αμφισβήτηση και βρίσκεται ενώπιον επαναπροσδιορισμού. Την ώρα που ο πυρετός της επανάστασης και οι βίαιες εξεγέρσεις συνεχίζουν να ταρακουνούν τη Μέση Ανατολή, η Τουρκία ανακαλύπτει ότι πρέπει να αναθεωρήσει την πολιτική της όσον αφορά στο μουσουλμανικό κόσμο, διαφορετικά θα μείνει πίσω στις αλλαγές που συντελούνται στην περιοχή.

Τα τελευταία οκτώμισι χρόνια, η Τουρκία βάσισε την εξωτερική της πολιτική στο δόγμα του Στρατηγικού Βάθους του Νταβούτογλου και στα «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες». Η στρατηγική αυτή αποσκοπούσε σε έναν πολύ απλό στόχο. Να καταστήσει την Τουρκία μία ισχυρή δύναμη όχι μόνο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Προκειμένου να το πετύχει, η Τουρκία προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την κεντρική της θέση στην Ευρασία, καθώς και τους ιστορικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς δεσμούς με τις γείτονες χώρες. Παράλληλα, προσπάθησε να διατηρήσει τους δεσμούς της και με τη Δύση, ειδικά με την Ε.Ε., και παραμένοντας κάτω από την ομπρέλα ασφαλείας του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, αυτό που της έλειπε μόνο ήταν να εστιάσει στον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και κυρίως στη Μέση Ανατολή. Με αυτήν την τακτική, σύμφωνα με τη θεωρία Νταβούτογλου, η Τουρκία θα γινόταν μία χώρα στρατηγικής σημασίας για τα κράτη της περιοχής. Ευελπιστούσε να γίνει ένα σημαντικό κράτος με παγκόσμια σπουδαιότητα και γέφυρα όχι μόνο ανάμεσα σε Ευρώπη


- Βόρεια Αμερική και Ανατολή, αλλά και αγωγός του παγκόσμιου πολιτισμού στη μουσουλμανική Ανατολή.
Η πρώτη κίνηση, επομένως, ήταν η Τουρκία να χτίσει τις δικές της γέφυρες με το μουσουλμανικό κόσμο. Και το κατάφερε. Εξελίχθηκαν οι σχέσεις της με το Ιράν και τη Συρία, οι οποίες μάλιστα περιβλήθηκαν και με έναν οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτιστικό μανδύα. Οι εμπορικές συναλλαγές με το Ιράν φτάνουν πλέον τα 10 δισ. δολάρια και με τη Συρία τα 4 δισ. Ενώ, παράλληλα, διεξάγουν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και αναπτύσσουν τη συνεργασία στο επίπεδο της ανταλλαγής πληροφοριών.
Η Τουρκία ανέπτυξε στενές σχέσεις και με τη Λιβύη. Εκατοντάδες τουρκικές επιχειρήσεις έκλεισαν τα τελευταία χρόνια τεράστιες κατασκευαστικές συμφωνίες, ενώ οι επενδύσεις στη Βόρεια Αφρική ξεπερνούν ετησίως τα 30 δισ. δολάρια. Οι σχέσεις έγιναν μάλιστα ακόμη πιο στενές όταν ο Ερντογάν κέρδισε το βραβείο Μουαμάρ Καντάφι Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μία τιμητική διάκριση που ο Τούρκος πρωθυπουργός δέχθηκε μετά βδελυγμίας. Αποκορύφωμα δε της σφαίρας επιρροής της Τουρκίας στην περιοχή θεωρήθηκε η σύσταση μίας ελεύθερης οικονομικής ζώνης με τη Συρία, το Ιράν, το Λίβανο, την Ιορδανία και τη Λιβύη. Η μόνη απώλεια της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας ήταν το Ισραήλ. Ο άλλοτε ισχυρός στρατηγικός και στρατιωτικός σύμμαχός της στην περιοχή, έγινε βορά στην προσπάθεια της Τουρκίας να προσεταιριστεί τους Άραβες και να κερδίσει οπαδούς στους δρόμους των αραβικών πρωτευουσών.


Η αντίστροφη μέτρηση
ΓΙΑ μια στιγμή, λοιπόν, η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας φάνηκε να κερδίζει έδαφος, αίγλη και παγκόσμιο εφέ. Ήταν στο κέντρο της διεθνούς διπλωματίας. Το πρώτο ταξίδι του Αμερικανού προέδρου Ομπάμα στη Μέση Ανατολή, μετά την εκλογή του, ήταν στην Τουρκία. Παράλληλα, ο Γουίλιαμ Χαγκ της Βρετανίας τοποθέτησε τις σχέσεις με την Τουρκία στο κέντρο της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής. Η Τουρκία απέκτησε επιπλέον πεποίθηση, μάλιστα, όταν νόμισε ότι θα προσφέρει λύση στο ιρανικό πυρηνικό πρόβλημα, αλλά κι όταν ψήφιζε εναντίον των ΗΠΑ στις κυρώσεις που επέβαλλε ο ΟΗΕ εναντίον του Ιράν, κερδίζοντας έτσι μεγαλύτερη δημοτικότητα στο μουσουλμανικό κόσμο.
Παρ' όλα αυτά, οι τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά της, έθεσαν όχι μόνο τα καθεστώτα της περιοχής σε κίνδυνο, αλλά και την τουρκική πολιτική. Αν και ο Νταβούτογλου επιμένει ότι «δεν υπάρχει άλλη χώρα που να απολαμβάνει τόσο καλές σχέσεις με τις κυβερνήσεις και τους λαούς της Μέσης Ανατολής», η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Κι εδώ έγκειται το πρόβλημα. Διότι, η τουρκική πολιτική, δεν βάσισε ποτέ τις σχέσεις της σε λαούς, αλλά σε καθεστώτα. Καθεστώτα, μάλιστα, που ήταν επιρρεπή σε καταπίεση των ίδιων των πολιτών τους.
Για παράδειγμα, η στήριξη που πρόσφερε ο Ερντογάν προς τον Ιρανό πρόεδρο Αχμαντινετζάντ στις εκλογές του 2009. Ήταν παραπάνω από εμφανές ότι στις εκλογές υπήρξε μεγάλη νοθεία και ότι υπήρξε μία βίαιη καταστολή των διαδηλωτών του Πράσινου Κινήματος, γεγονός στο οποίο η Τουρκία σιώπησε ηχηρά. Αυτό την κατέστησε στα μάτια της Δύσης «φίλη του άξονα του κακού» κι έχασε αξιοπιστία όταν προσπαθούσε να γίνει δεκτό το σχέδιό της για λύση στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.


Η πολιτική του Στρατηγικού Βάθους και η… στρατηγική άβυσσος
ΣΕ ΑΚΟΜΑ χειρότερη θέση βρέθηκε η πολιτική της Άγκυρας στην περίπτωση της Λιβύης. Οι κάτοικοι της Βεγγάζης διαμαρτυρήθηκαν εναντίον της Τουρκίας, επιτέθηκαν εναντίον Τούρκων λόγω συνεργασίας τους με τον Καντάφι, αλλά και λόγω της αρχικής αντίθεσης της Άγκυρας στην επέμβαση του ΝΑΤΟ. Αυτή η αντίδραση για ανάμειξη του ΝΑΤΟ εξόργισε και τα κράτη-μέλη και ειδικά τη Γαλλία, που ταπείνωσε την Τουρκία, μη προσκαλώντας την στη σύνοδο, αλλά τη λιβυκή αντιπολίτευση που απέρριψε την τουρκική μεσολαβητική προσπάθεια ως «μη ρεαλιστική».
Κι ερχόμαστε στο σήμερα και τη Συρία, όπου ο Μπασάρ αλ Άσαντ στέλνει τανκς για να καταπνίξει τις αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις και η Τουρκία βρίσκεται στη φάση να μη γνωρίζει σε ποιο άλογο να ποντάρει και ποιον να στηρίξει. Το φίλο και σύμμαχο Άσαντ ή την αλλαγή; Αν ο Άσαντ χάσει την εξουσία και επακολουθήσουν εθνοτικές και θρησκευτικές εξεγέρσεις, ένα κουρδικό ξέσπασμα στα βόρεια της Συρίας ίσως χτυπήσει και την πόρτα της Τουρκίας. Αλλά ακόμη κι αν ο Άσαντ διατηρήσει την εξουσία, η Τουρκία θα έχει πέσει αρκετά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, αφού οι προσπάθειές της να πείσει τον Άσαντ να συναντηθεί με τους διαδηλωτές πέφτουν στο κενό και άρα φαίνεται ότι ούτε και στη Συρία μπορεί να ασκήσει τελικά κάποια επιρροή.
Ακόμη και στην Αίγυπτο, όπου ο Ερντογάν υποστήριξε τους διαδηλωτές της πλατείας Ταχρίρ και κάλεσε τον Μουμπάρακ να παραιτηθεί, η ιδέα ότι η Τουρκία θα μπορούσε να είναι ένα μοντέλο για την αιγυπτιακή δημοκρατία απορρίφθηκε πολύ σύντομα. Αν και η Τουρκία έχει σχέσεις με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, οι Αιγύπτιοι επιμένουν ότι μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους μοντέλο διακυβέρνησης.
Την τελευταία δεκαετία η Αίγυπτος φαίνεται να είναι ένα κράτος σε παρακμή και στη σκιά του πρώην εαυτού της. Με το πνεύμα, όμως, της αλλαγής να κυριαρχεί τώρα στη χώρα, η Αίγυπτος θέλει να μετεξελιχθεί σε μία πολιτιστική, οικονομική και στρατιωτική δύναμη της Μέσης Ανατολής, προκαλώντας έτσι τις προσδοκίες της Τουρκίας.
Ενώ, λοιπόν, οι διαδηλώσεις συνεχίζονται στον αραβικό κόσμο, ο προσανατολισμός της Τουρκίας έχει δεχθεί ένα μεγάλο πλήγμα, αφού δεν μπορεί ουσιαστικά να επέμβει, όπως ήλπιζε, με αποτέλεσμα να πρέπει να επαναοριοθετήσει την πολιτική της. Γιατί, διαφορετικά, από τα «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες», η πολιτική του Στρατηγικού Βάθους μπορεί εύκολα να καταλήξει σε… στρατηγική άβυσσο.

Σημερινή

Read more...

Την Τουρκική σημαία θα επιχειρήσουν να αναρτήσουν σε Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι στις 25 Μαΐου

Ετοιμάζουν σενάριο Ιμίων

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας το ΕΘΝΟΣ, το σενάριο των Ιμίων ανασύρουν από το συρτάρι ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι στην Τουρκία, καθώς ο «πολύς» Ναμίκ Κεμάλ Ζεϊμπέκ, πρόεδρος του μικρού Δημοκρατικού Κόμματος, προανήγγειλε μετάβασή του σε Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι για να υψώσει την... τουρκική σημαία.

Ο κ. Ζεϊμπέκ σε μια προσπάθεια να τραβήξει τα φώτα της επικαιρότητας εν όψει των εκλογών της 12ης Ιουνίου προσπάθησε προ ημερών να ανοίξει θέμα κυριαρχίας στα δύο ελληνικά νησιά, υποστηρίζοντας ότι με βάση στοιχεία και χάρτες που έχει υπόψη του η Ελλάδα «κατέλαβε παράνομα τα νησιά το 2004».
Ο Τούρκος πολιτικός μάλιστα, σύμφωνα με χθεσινά δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, κατηγορεί τον κ. Νταβούτογλου και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών γιατί αφήνουν να εννοηθεί ότι τα δύο νησιά είναι... «γκρίζες ζώνες», ενώ όπως λέει θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν αμέσως την «κατάληψή» τους από την Ελλάδα.

Ο κ. Ζεϊμπέκ πάντως προαναγγέλλει ότι στις 25 Μαΐου θα επιχειρήσει με οπαδούς του να ξεκινήσουν με σκάφη από τα Δίδυμα για να μεταβούν στα δύο νησιά, με σκοπό να αναρτήσουν την τουρκική σημαία. Εάν αυτή η πρωτοβουλία δεν αποτραπεί από τις τουρκικές Αρχές θα συνιστά καθαρή προβοκάτσια, καθώς είναι προφανές ότι οι ελληνικές Αρχές δεν πρόκειται να επιτρέψουν την προσέγγιση στα δύο νησιά των τουρκικών πλοιαρίων.

Νίκος Μελέτης
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=63085065

Read more...

Ειρήσθω Τουρκική εκ Περιτροπής Προεδρία…

ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΖΑΡΟ ΜΑΥΡΟ

Ε Π Ι Μ Ε Ν Ε Ι η στήλη: Η όλη αντιμαχία γύρω από την Τουρκική εκ Περιτροπής Προεδρία (ΤεΠΠ) αποτελεί, στον πυρήνα της, αντιπαράθεση γύρω από τον βαθμό (ποσότητα και ποιότητα) της ΥΠΟΤΑΓΗΣ των Ελλήνων Κυπρίων στις απαιτήσεις της Τουρκίας. Η ΤεΠΠ είναι το… κερασάκι της τούρτας. Μύτη του παγόβουνου. Το φυσιολογικό αποτέλεσμα και λογικό συνεπακόλουθο της προπατορικής Υποταγής. Της Υποδούλωσης των Ηττημένων Μυαλών της κυβερνώσας ηγεσίας, σε ΟΛΗ ΤΗ ΣΕΙΡΑ των αλληλοδιαδοχικών προσταγών της Άγκυρας για:

(α) Εξαφάνιση τής, ελεγχόμενης από τους Έλληνες (1964-2011), Κυπριακής Δημοκρατίας.
(β) Επιβολή της τουρκικής απαίτησης για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.
(γ) Επιβολή της τουρκικής «Πολιτικής Ισότητας» του 18% με το 82%.
(δ) Επιβολή του τουρκικού «Συνεταιρισμού Δύο Συνιστώντων Στέιτς» ισοτίμου καθεστώτος.
(ε) Επιβολή της τουρκικής συν-ιδρυτικής, συν-ιδιοκτησιακής, συνεταιρικής συγκυριαρχίας, επί της «μίας κυριαρχίας» επί του συνόλου της Κύπρου. Με όχημα κι όργανο το ελεγχόμενο ασφυκτικά από την Άγκυρα «τ/κ συνιστών στέιτ» (κατοχικό καθεστώς, αριστερή ή μη τ/κ ηγεσία, τ/κ κοινότητα)…

Τ Ω Ρ Α ο μετονομάσας την τουρκική απαίτηση της ΤεΠΠ, σε «πρόταση της ε/κ πλευράς», ΠτΔ τέως ΓΓ της ΚΕ του ΑΚΕΛ κ. Χριστόφιας, αισχυνόμενος προφανώς να παραδεχθεί και να ομολογήσει την (ΚΑΙ σ’ αυτή την τουρκική αξίωση) υποταγή του, αναζητά «νομιμοποίηση» από το… «τραπέζι του 1972»! (O tempora o mores!). Περιττεύει άλλος χαρακτηρισμός. Περιττεύει κι η υπενθύμιση της κάθετης, οργίλης κι ασυνθηκολόγητης ΕΝΑΝΤΙΩΣΗΣ του ίδιου του ΑΚΕΛ όταν μαθεύτηκε από την «Έκθεση Σερζ Αμπού» του '95 ότι ο τότε ΠτΔ δεξιός «πατριάρχης» της ΔΔΟ δέχθηκε «να συζητήσει» (μόνο να συζητήσει) την τουρκική απαίτηση για ΤεΠΠ. Με την ουρά στα σκέλια το ΑΚΕΛ κι η «Χαραυγή» του, κοινώς φκάλλουν φάουσα…

Α Ι Σ Χ Υ Ν Ε Τ Α Ι ο κ. Χριστόφιας να ομολογήσει το πασίγνωστο ότι: Ποτέ, στο προεκλογικό του «συμβόλαιο» για ν’ ανέλθει (δυστυχώς) στον προεδρικό θώκο, δεν έθεσε για έγκριση την «εκ περιτροπής» ενώπιον του λαού, ή έστω των ηγεσιών ΔηΚο-ΕΔΕΚ που του 'δωσαν (φευ) τις νικητήριες ψήφους της 2ης Κυριακής 24.2.2008. Με ψευδείς παραστάσεις υπεξαίρεσε την εκλογή. Με ανομιμοποίητη από τον λαό την πολιτική των «γενναίων» υποταγών του στις τουρκικές απαιτήσεις.

http://sigmalive.com/

Read more...

Τουρκική άσκηση αμφισβήτησης με στόχο την ΑΟΖ

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Στρατιωτική άσκηση μεγάλης κλίμακας μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου αρχίζει η Αγκυρα από σήμερα μέχρι και τις 25 Μαΐου, ως «αντίποινα» στην ελληνική άσκηση Ερευνας και Διάσωσης που έχει εξαγγελθεί για τις αρχές Ιουνίου στην ίδια περιοχή. Η Αγκυρα αμφισβητεί ευθέως πλέον αυτή την εξόχως ευαίσθητη περιοχή και ενδεχομένως αποσκοπεί σε δημιουργία έντασης, την οποία έχει ξεκινήσει από την περασμένη εβδομάδα, με την αεροναυτική άσκηση Ντενίζ Γκορντού.

Κατά τη διάρκεια αυτής της τουρκικής αεροναυτικής άσκησης μεγάλης κλίμακας, «διχοτομήθηκε» εν τοις πράγμασι το Αιγαίο σε πέντε περιοχές και «σκοτείνιασε» ο ουρανός από τις εκατοντάδες (!) παραβιάσεις των τουρκικών αεροσκαφών.

«Ιωνάς»
Ως απάντηση, η Αθήνα σχεδίασε την άσκηση Ερευνας και Διάσωσης με την επωνυμία «Ιωνάς» για την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου για τις 7 Ιουνίου 2011.

Για την άσκηση αυτή, που αφορά αεροπορικά και ναυτικά ατυχήματα, η ελληνική ΥΠΑ (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας) εξέδωσε στις 17 Μαΐου την αγγελία Α0907/2011. (Η ΥΠΑ όμως έχει αρμοδιότητα από τον ICAO να εκδίδει αγγελίες μόνον για αεροπορικά ατυχήματα στο FIR Αθηνών και όχι και για τα ναυτικά ατυχήματα, για τα οποία το Πολεμικό Ναυτικό πρέπει να εκδίδει NAVTEX).

Ακριβώς την επομένη, η Τουρκία εξέδωσε τη δική της αγγελία Α1743/2011, με την οποία δηλώνει διεθνώς ότι η θαλάσσια περιοχή της ελληνικής άσκησης αποτελεί περιοχή αρμοδιότητας της Αγκυρας και ότι η Ελλάδα, προκειμένου να εκτελέσει την άσκηση, πρέπει να πάρει άδεια από την Τουρκία. Στην πράξη, δηλαδή, η Τουρκία δηλώνει ότι η θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου αποτελεί τουρκική επικράτεια.

Η ΥΠΑ εξέδωσε και νέα αγγελία Α0919/2011 ως απάντηση, χωρίς όμως να αντικρούει την Τουρκία για τους ισχυρισμούς της για τη θαλάσσια περιοχή, που είναι αρμοδιότητα του ΙΜΟ (Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας) και όχι του ICAO (Διεθνής Οργανισμός Αεροναυτιλίας). Με τη ΝΟΤΑΜ αυτή, η ΥΠΑ πέραν των άλλων αναφέρει την απόφαση του ICAO 1958 (σ.σ. που αποτελεί το σημερινό όριο του FIR Αθηνών στην περιοχή του Καστελόριζου). Πλην όμως η απόφαση αυτή πραγματεύεται την περιοχή Ερευνας και Διάσωσης για τον εναέριο χώρο και όχι για τη θαλάσσια περιοχή που αναφέρει η τουρκική ΝΟΤΑΜ.

Η ΥΠΑ, βεβαίως, κήρυξε την τουρκική ΝΟΤΑΜ άκυρη για το FIR Αθηνών, αλλά και η Αγκυρα με την αντίστοιχη δική της προσέβαλε τη θαλάσσια περιοχή της άσκησης, που δεν έχει σχέση με το FIR Αθηνών.

Η «απανταχούσα» της Τουρκίας στη ΝΟΤΑΜ της ΥΠΑ ήρθε αμέσως. Η Αγκυρα εξέδωσε στις 18 Μαΐου NAVTEX 347/2011 (ναυτική αγγελία) ως απάντηση, με την οποία δηλώνει διεθνώς ότι από 23 ώς 25 Μαΐου θα εκτελέσει στρατιωτική άσκηση μεγάλης κλίμακας μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, σε μια μεγάλη περιοχή, η οποία επικαλύπτει κατά πολύ και την περιοχή της ελληνικής άσκησης.

Η τουρκική αμφισβήτηση της περιοχής αυτής ξεκίνησε από την Τουρκία το 1999, όταν διεξήγαγε άσκηση με πυρά σε ευρύτερη περιοχή εντός του FIR Αθηνών, επιμένοντας ότι η περιοχή συμπεριλαμβάνεται στο FIR Κωνσταντινούπολης. Το θέμα έληξε τότε με σιωπή της ελληνικής πλευράς και έκτοτε η Αγκυρα επαναλαμβάνει την εκτέλεση των ασκήσεών της στην περιοχή αυτή.

«Κερκόπορτα»
Οι ελληνικές αρχές ουδέποτε κατήγγειλαν την Τουρκία στον ICAO για παραβίαση της νομιμότητας και δι' αυτού του τρόπου άνοιξε η «κερκόπορτα» για την ασφάλεια της Ρόδου και της Μεγίστης, αλλά και τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα στην περιοχή.

Η συνεχιζόμενη απουσία ελληνικής αντίδρασης στους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς οπλίζει την Τουρκία με θράσος για τη νομιμοποίηση των συμφερόντων της στην περιοχή του Καστελόριζου, με στόχο να διεκδικεί τουρκική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, η οποία θα φτάνει μέχρι την Αίγυπτο και την Κύπρο. Αλλωστε, δεν είναι άσχετες οι πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ ότι η περιοχή του Καστελόριζου είναι «πολιτικό θέμα» και δεν επιδέχεται άλλης παρέμβασης ή ερμηνείας.

* http://www.enet.gr/?

Read more...

ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΦΟΒΑΤΑΙ Η ΑΓΚΥΡΑ!

Η μικρή Πόντια Ελληνίδα (Karadenizli Rum) Μπιούσρα Γκεντς (Büşra Genç) «μαγεύει» την Τουρκία, σε πρόγραμμα της τουρκικής τηλεόρασης, με ποντιακά τραγούδια και χορούς!!! Έχουμε γράψει από τις στήλες αυτής εδώ της εφημερίδας ότι ο ελληνισμός αναγεννάται πραγματικά σε παγκόσμιο επίπεδο: άγνωστες για τη γενιά μας δυνάμεις που εκφράζουν το πανελλήνιο πνεύμα ενεργοποιούνται κατά έναν τρόπο θαυμαστό, στηρίζοντας παρασκηνιακά τα ελληνικά συμφέροντα και βοηθώντας σιγά-σιγά την Ελλάδα να ξεπεράσει την κρίση!

Έτσι, καθόλου δεν αποκλείεται να πούμε στο τέλος ότι η σημερινή κρίση που μαστίζει την κοινωνία μας υπήρξε τελικά «ευλογία Θεού», αφού δραστηριοποίησε νέες δυνάμεις του ελληνισμού παντού πάνω στην υφήλιο!

Στα Βαλκάνια, πέραν του Ατλαντικού, στην ευρασιατική Ανατολή, στη «μαύρη ήπειρο», παντού παρατηρείται μια αξιομνημόνευτη «μυστική» κινητοποίηση του απόδημου ελληνισμού και του ξένου φιλελληνισμού…
Τα όσα μάλιστα συμβαίνουν στη γειτονική Τουρκία θα πρέπει οπωσδήποτε να τα καταγράψουμε και να τα λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη.
Μια πρωτοφανής λοιπόν αναβίωση του ελληνισμού παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στην Τουρκία!
Τα ελληνικά, ως εκμάθηση ξένης γλώσσας, κάνουν απίστευτη «θραύση», και μάλιστα σε ορισμένες περιοχές είναι η… πρώτη σε προτίμηση ξένη γλώσσα των Τούρκων!!!
Ακόμη, ο κρυπτοχριστιανισμός της χώρας αυτής ξυπνάει με ρυθμούς ραγδαίους – έστω και υπό την κάλυψη των κοινών παραδοσιακών δρώμενων της λαϊκής λατρείας Ισλάμ και Ορθοδοξίας – και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις έχει εντυπωσιακές «παρενέργειες» στο εσωτερικό της τουρκικής κοινωνίας (όπως στην εκπληκτική αναβίωση της πίστης στον Άγιο Γεώργιο, στη γιορτή του οποίου κατά δεκάδες χιλιάδες συρρέουν οι κάτοικοι της χώρας…).
Αλλά και η διάσταση του πανάρχαιου ελληνικού πνεύματος βρίσκει απήχηση σε νεώτερους κύκλους του τουρκικού λαού, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με την αναβίωση της λατρείας του… Δία (!) στην πόλη του Άκσοϊ, κατόπιν πρωτοβουλίας μάλιστα του δημάρχου!…
Το ίδιο εκπληκτική είναι η κατάσταση στην περιοχή του Πόντου (τουρκική επαρχία του Karadeniz), όπου θα μπορούσε κανείς να πει ότι πρόκειται για ένα φοβερό και τρομερό λαϊκό ηφαίστειο που σιγοβράζει!
Καταρχάς πρέπει απαραίτητα να τονίσουμε πως οι κάτοικοι της βόρειας Τουρκίας αυτοαποκαλούνται… Έλληνες (!), στα τουρκικά “Rumlar” και μάλιστα σε επίσημα τουρκικά έγγραφα και βιβλία!!!
Αλλά και το ίδιο το περίφημο «βαθύ κράτος» της Άγκυρας χαρακτηρίζει σαν Έλληνες τους πληθυσμούς που ζουν κατά μήκος των ακτών του Εύξεινου Πόντου και ειδικότερα στα χωριά της περιοχής (ψηλά πάνω στα όρη, απ’ όπου αντικρίζουν το πέλαγος…), αλλά και στις μεγαλουπόλεις της Τραπεζούντας, της Κερασούντας και της Σαμψούντας… Άρα πρόκειται για μια άτυπη, πολιτιστική, μειονότητα με ελληνική συνείδηση μέσα στην «καρδιά» του τουρκικού έθνους-κράτους!…
Τα ήθη κι έθιμα του λαού αυτού είναι τα ίδια ακριβώς μ’ αυτά των Πόντιων που ζουν στην Ελλάδα.
Αυτό παρατηρείται κυρίως στον τομέα της μουσικής, όπου μάλιστα πολλά τραγούδια είναι από κοινού στην τουρκική γλώσσα και την ποντιακή διάλεκτο!
[τελευταία ένα μικρό κοριτσάκι, 10 ετών, από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας κατέπληξε το τουρκικό κοινό, τραγουδώντας και χορεύοντας τους ποντιακούς ρυθμούς, με τη συνοδεία λύρας, αποσπώντας άριστες κριτικές από τους ειδικούς: πρόκειται για την Μπιούσρα Γκεντς, που αποθέωσε το πανελλήνιο πνεύμα στους τηλεοπτικούς δέκτες της γειτονικής χώρας]

Ώστε οι ελληνογενείς πληθυσμοί της τουρκικής αυτής επικράτειας επιστρέφουν αργά αλλά σταθερά στο ελληνικό πνεύμα, δίνοντας μια άλλη, νέα, διάσταση στο τόσο σύνθετο πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Κάποιοι μάλιστα θεωρούν ότι οι Τουρκοπόντιοι, μαζί με τους υπόλοιπους ελληνικής προέλευσης Τούρκους υπηκόους, θα είναι εκείνοι που θα επιβεβαιώσουν την προφητεία του Πατροκοσμά του Αιτωλού, ότι το 1/3 των Τούρκων θα προσχωρήσουν ξανά στη Ρωμηοσύνη και θα γίνουν, όπως λέει κι ο καθηγητής Δημήτρης Κιτσίκης, «οι καλύτεροι Έλληνες»!!!
Πέρα όμως από την καθαρά πολιτισμική παράμετρο του όλου θέματος, υφίσταται και μια άλλη διάσταση, με τεράστιο βάθος και πλάτος: η πολιτική υπεραξία του ποντιακού ζητήματος, που όχι απλά είναι υπαρκτή, αλλά και τείνει να αποτελέσει και ένα σοβαρό «αγκάθι» για τους Τούρκους φασίστες, που εμποδίζουν την ελληνοτουρκική προσέγγιση, μέσω των διεκδικήσεών τους έναντι της χώρας μας και τον συστηματικό ανθελληνισμό που καλλιεργούν σε τμήματα του τουρκικού έθνους, δηλητηριάζοντας τις λαϊκές καρδιές…
Όμως εδώ οφείλουμε να πούμε ότι οι συγκεκριμένοι τουρκικοί εθνικιστικοί κύκλοι έχουν αποτύχει παταγωδώς στην άθλια αποστολή τους!
Όχι μόνο δεν έχουν στρέψει τον μέσο Τούρκο κατά των Ελλήνων, αλλά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: δεν υπάρχει άλλος λαός πάνω στον πλανήτη, που να γίνεται αποδεκτός από τους απλούς Τούρκους με τόση συγκίνηση και αγάπη, όπως ο ελληνικός!!!
Και βέβαια αυτή ακριβώς η αποτυχία τους, γεμίζει τους συγκεκριμένους ρατσιστικούς κύκλους με ακόμα μεγαλύτερη κακία κατά του ελληνισμού…
Σήμερα λοιπόν, και με αφορμή το ποντιακό ζήτημα, το οποίο (όπως εύστοχα λέει και ο μεγάλος Έλληνας πατριώτης Μιχάλης Χαραλαμπίδης) είναι θέμα πρώτης γραμμής για τον ελληνισμό – μαζί μ’ εκείνα της Κύπρου και της Βορείας Ηπείρου – οι Τούρκοι εθνικιστές που κατέχουν κάποιες θέσεις-κλειδιά στον τουρκικό κρατικό (και παρακρατικό…) μηχανισμό προβληματίζονται έντονα.
Φοβούνται την αφύπνιση των Ελληνορθόδοξων της Τουρκίας και θέτουν το ποντιακό ζήτημα σε έκτακτη μελέτη στην «ημερήσια διάταξη» των προβληματισμών τους…
Γι’ αυτό και πολύ πρόσφατα – και με αφορμή τα ποντιακά τραγούδια που ακούγονταν παντού πάνω στα πλοία, στις κρουαζιέρες του Εύξεινου Πόντου! – σε σύσκεψη του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας (του περίφημου MGK) Τούρκος στρατηγός έθεσε επίσημα το εν λόγω θέμα!
Τι ακριβώς λένε οι πληροφορίες, που βέβαια έφτασαν και στα «αυτιά» της ελληνικής ΕΥΠ;
Ότι ο τουρκικός στρατός φοβάται, λέει, την αναβίωση του ποντιακού αντάρτικου στην περιοχή, για το οποίο τα λεπτομερή στοιχεία είναι ακόμη συγκεχυμένα.
Λέγεται για παράδειγμα ότι του ποντιακού αντάρτικου ηγείται μια, σχετικά νεαρή, γυναίκα με δυναμικό χαρακτήρα, αναβιώνοντας έτσι τον θρύλο των μυθοϊστορικών Αμαζόνων της περιοχής!!!
Αυτή η κοπέλα, Τουρκάλα βεβαίως υπήκοος, έχει ενεργοποιήσει ένα ευρύ δίκτυο επίδοξων ανταρτών, που ήδη αποθηκεύει οπλισμό σε κρύπτες πάνω στα ψηλά βουνά του Πόντου, αναμένοντας τη στιγμή που θα δωθεί το σύνθημα της διεκδίκησης ανθρώπινων και εθνικών δικαιωμάτων!
Είναι μακριά αυτή η στιγμή; Όχι και τόσο, λέει η ενημέρωσή μας, αφού αφενός η πολιτική των Έρντογαν-Γκιουλ θεωρείται ευνοϊκή για τα ελληνικά συμφέροντα και αφετέρου οι εξεγέρσεις στον αραβικό-μεσανατολικό κόσμο δεν αποκλείεται να δημιουργήσουν παρόμοιες προϋποθέσεις και στην ίδια την Τουρκία…
Οι Τούρκοι που ανήκουν στο «βαθύ κράτος» (το οποίο κάθε άλλο παρά επιθυμεί την καλή γειτνίαση με την Ελλάδα…) υποπτεύονται διασυνδέσεις του αντάρτικου-«έμβρυου» με τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες!
Άλλωστε παλαιότερα είχαν κατηγορήσει ευθέως Έλληνες αξιωματούχους που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή – και που είναι πραγματικοί ήρωες του ελληνικού έθνους! – ως επικίνδυνους πράκτορες, που επιθυμούν την υπονόμευση της ειρήνης στο εσωτερικό της Τουρκίας, ακόμα και τον ακρωτηριασμό της τουρκικής επικράτειας!
Είναι άραγε ακόμα το ελληνικό “PKK” σε σπερματική μορφή ή μήπως τα πράγματα είναι πια αρκετά «προχωρημένα»;
Το βέβαιο είναι ότι ένας απίστευτος υπόγειος πόλεμος ανάμεσα σε μυστικά κέντρα της Ελλάδας και της Τουρκίας μαίνεται αυτή την ώρα, ενώ είναι σίγουρο ότι η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη!
Η μεγάλη μέρα της επανασύστασης της Ρωμανίας πλησιάζει…

Δρ. Ησαΐας Κωνσταντινίδης

πηγη: elora

Read more...