Tο casus belli παραμένει/ Ο κ. Νταβούτογλου και οι ελληνικές ψευδαισθήσεις

Του Σταυρου Λυγερου
Πριν αλέκτορα φωνήσαι
, ο Αχμέτ Νταβούτογλου διέλυσε τις ψευδαισθήσεις περί κατάργησης του τουρκικού casus belli (αιτία πολέμου), που με τόση επιπολαιότητα έσπευσαν να καλλιεργήσουν κυβερνητικοί κύκλοι και το σύνολο σχεδόν των ελληνικών ΜΜΕ, στηριζόμενοι σ’ ένα ρεπορτάζ της «Σαμπάχ». Ο υπουργός Εξωτερικών ξεκαθάρισε ότι «στο ζήτημα των 12 μιλίων, η Τουρκία δεν θα κάνει μονομερές βήμα.

Με αμοιβαία βήματα θα αλλάξουν στάση η Τουρκία και η Ελλάδα, η μία απέναντι στην άλλη». Ουσιαστικά συνέδεσε την κατάργηση του casus belli με την παραίτηση της Αθήνας από το δικαίωμα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα μέχρι τα 12 μίλια.

Η δήλωση Νταβούτογλου δεν πρέπει να εκπλήσσει. Οταν στο παρελθόν ο Ταγίπ Ερντογάν είχε ερωτηθεί σχετικά, είχε πει ότι το casus belli θα αρθεί μόνο εάν η Ελλάδα δεσμευθεί ότι δεν θα κάνει επέκταση. Είναι άλλο πράγμα η κατάργηση του casus belli κι άλλο η Ελλάδα να μη χαρακτηρίζεται εφεξής εχθρική χώρα.
Η Αγκυρα επιδιώκει παγίως εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση για το Αιγαίο. Η διαφορά του διδύμου Ερντογάν – Νταβούτογλου από τους προκατόχους τους είναι ότι την πολιτική αυτή δεν την προωθούν μόνο με τις γνωστές στρατιωτικές προκλήσεις, αλλά και με μια φιλειρηνική ρητορική. Η νεοοθωμανική κυβέρνηση ορκίζεται στον διμερή διάλογο, επειδή έχει μόνο να κερδίσει ακόμα και εάν δεν υπάρξει συμφωνία. Οταν οι μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης μετατρέπονται στα μάτια της διεθνούς κοινότητας σε πολιτικά νομιμοποιημένες διμερείς διαφορές.
Επισήμως, η Αθήνα αναγνωρίζει ως νομική διαφορά μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Γι’ αυτό και δηλώνει ότι διαπραγματεύεται μόνο αυτό το ζήτημα. Ας σημειωθεί ότι θα έπρεπε προ πολλού να μιλάει για οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Πρώτον, επειδή το Δίκαιο της Θάλασσας έχει υποκαταστήσει την παρωχημένη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας από την οικονομική έννοια της ΑΟΖ. Δεύτερον, επειδή το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει ρητά ότι νησιά που κατοικούνται και έχουν οικονομική δραστηριότητα δικαιούνται ΑΟΖ.
Παγίως, η Αθήνα θεωρεί τα άλλα προβλήματα στο Αιγαίο πολιτικές διαφορές, που έχουν προκύψει από μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις. Στην πράξη, όμως, έχει διολισθήσει απ’ αυτή τη θέση. Επισήμως, δηλώνει ότι η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας πρέπει να γίνει στη βάση χρονοδιαγράμματος και εάν δεν προκύψει συμφωνία, να υπάρξει παραπομπή στη Χάγη. Το Διεθνές Δικαστήριο, όμως, μπορεί να λύσει οριοθετημένες διαφορές. Αυτό σημαίνει ότι για την παραπομπή απαιτείται συνυποσχετικό. Από το περιεχόμενό του ουσιαστικά εξαρτάται και η δικαστική απόφαση.
Επιπροσθέτως, η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (και της ΑΟΖ) συνδέεται με το εύρος των χωρικών υδάτων. Η Ελλάδα έχει χωρικά ύδατα έξι μιλίων, επειδή η Τουρκία την απειλεί με πόλεμο εάν τα επεκτείνει στα 12 μίλια. Εάν η οριοθέτηση γίνει με χωρικά ύδατα έξι μιλίων, η Ελλάδα θα χάσει οριστικά το δικαίωμά της να τα επεκτείνει. Ας σημειωθεί ότι το δικαίωμα επέκτασης το έχουν ασκήσει όλες οι μεσογειακές χώρες. Και η Τουρκία στα βόρεια και νότια παράλιά της. Εάν η Ελλάδα αποκτούσε χωρικά ύδατα 12 μιλίων θα ακύρωνε αυτομάτως σε μεγάλο βαθμό όλες σχεδόν τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Αυτός είναι και ο λόγος που η τουρκική Εθνοσυνέλευση υιοθέτησε με ψήφισμά της το casus belli.
Η ρύθμιση του εύρους των χωρικών υδάτων, λοιπόν, λογικά προηγείται της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, ο Γιώργος Παπανδρέου διαπραγματεύεται αυτό που διαπραγματευόταν την περίοδο 1999-2004 ως υπουργός Εξωτερικών: χωρικά ύδατα διαφοροποιημένου εύρους. Σε γενικές γραμμές, στις περιοχές που απέχουν πολύ από την Τουρκία (π.χ. Ιόνιο) θα τα επεκτείνει στα 12 μίλια, στις περιοχές που γειτνιάζουν θα τα αφήσει 6 και στις ενδιάμεσες περιοχές θα τα επεκτείνει στα 8-10 μίλια.

Read more...

Παραδέχεται μυστική διπλωματία με την Τουρκία ο Γ.Παπανδρέου! – “Mιλάμε οκτώ χρόνια εμπιστευτικά”!

Επικίνδυνα … ειλικρινής ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου, παραδέχεται μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδος και Τουρκίας για το status quo του Αιγαίου, οι οποίες ξεκίνησαν επί των ημερών του στο υπουργείο Εξωτερικών το 2002.
Πρόκειται για τους περίφημους «γύρους διερευνητικών επαφών», οι οποίοι έχουν φτάσει αισίως τους 46 (!) ενώ σε απάντηση που δίνει σε σχετική ερώτηση βουλευτών του ΚΚΕ στη Βουλή παραδέχεται ότι «το περιεχόμενο των συζητήσεων είναι εμπιστευτικό και δεν κρατούνται πρακτικά»!

Ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας δηλώνει ότι επί οκτώ χρόνια συζητούμε με την Τουρκία, πρακτικά τις απαιτήσεις της, αφού η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα από την Τουρκία πέρα από την απλή ρύθμιση της υφαλοκρηπίδας και δεν τυρούνται πρακτικά συζητήσεων!
Δηλαδή οι διαπραγματευτές του έτους 2010 θυμούνται τις συζήτησαν το 2002 ή το 2003 οι τότε διαπραγματευτές ή η ομάδες του υπουργείου Εξωτερικών επί ημερών Ν.Μπακογιάννη (επί υπουργίας Π.Μολυβιάτη στο ΥΠΕΞ, οι «γύροι» είχαν «παγώσει» σε μεγάλο βαθμό), ξέρουν τι συζήτησαν οι ομάδες του Γ.Παπανδρέου το 2002-2004. Το ζήτημα που ανακύπτει είναι τεράστιο.
Η θέση του πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών Γ.Παπανδρέου, πρακτικά είναι έωλη. Φυσικά και διατηρούνται πρακτικά, πιθανόν να μην συνυπογράφονται, αλλά διατηρούνται από την κάθε πλευρά. Και μάλιστα ατύπως συμφωνούνται. Αλλά μια τέτοια παραδοχή θα προκαλούσε αίτηση κατάθεσης εγγράφων στη Βουλή με όλες τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η αποκάλυψη των όσων τερατωδών σε βάρος της χώρας συζητούνται στους περίφημους «γύρους διερευνητικών επαφών».
Αλλά και είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ομολογείται ευθέως ότι το περιεχόμενο “είναι εμπιστευτικό και δεν κρατούνται πρακτικά”.
Τι σημαίνει «εμπιστευτικό περιεχόμενο»; Από πότε είναι εμπιστευτικές και μη ανακοινώσιμες οι συζητήσεις που γίνονται με μία χώρα η οποία έχει θεσμοθετήσει τις αναθεωρητικές θέσεις της κατά των ελληνικών συνόρων, διεθνών συμφωνιών κλπ;
Ποιος έχει εξουσιοδοτήσει και σε ποια θεσμικά κείμενα περιλαμβάνεται πρόβλεψη μυστικής διπλωματίας με μία χώρα που σε επίπεδο λόγων και κυρίως πράξεων, συνιστά κορυφαία απειλή για την Ελλάδα, είναι άγνωστο.
Ας δούμε ολόκληρο το κείμενο της απάντησης του πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου:
«Η ελληνική πολιτική ως προς ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι διαχρονικά σταθερή, με αποκλειστικό στόχο την επίλυση του με βάση το Διεθνές Δίκαιο, χρησιμοποιώντας τα μέσα ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών που απορρέουν από τον Χάρτη
των Ηνωμένων Εθνών, περιλαμβανομένου του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.
Εν προκειμένω, το αντικείμενο της νομικής διαφοράς με την Τουρκία έγκειται στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας σε δύο συγκεκριμένα σημεία, δηλαδή αφενός στη θαλάσσια προέκταση της συνοριακής γραμμής στη Θράκη και αφετέρου μεταξύ των τουρκικών ακτών και των πλησίον αυτών ελληνικών νησιών του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου καθώς και στη Δωδεκάνησο, λαμβανομένου βεβαίως υπόψη ότι, βάσει του άρθρου 121 της Σύμβασης για το Δίκαιο της θάλασσας του 1982 (UNCLOS) το οποίο ενσωματώνει εθιμικό δίκαιο, τα νησιά δικαιούνται υφαλοκρηπίδας, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις της Σύμβασης όπως αυτές εφαρμόζονται στις ηπειρωτικές περιοχές.
Υπενθυμίζεται επίσης ότι τα δικαιώματα της Ελλάδας επί της υφαλοκρηπίδας υφίστανται εξ αρχής και αυτοδικαίως (άρθρο 77 παρ. 3 UNCLOS), δεν απαιτείται δηλαδή ρητή διακήρυξη του ελληνικού κράτους για την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων.
Περαιτέρω, σημειώνεται ότι οι διερευνητικές επαφές έχουν στόχο την εξεύρεση κοινού εδάφους για την επίλυση της διαφοράς. Ως εκ τούτου, η ελληνική κυβέρνηση επιδίωξε την εντατικοποίηση των
διερευνητικών επαφών, έχοντας ως βασικό σκοπό την ολοκλήρωση τους ώστε να μην αποτελέσουν μία αέναη διαδικασία.
Υπενθυμίζεται ότι οι διερευνητικές επαφές έχουν ξεκινήσει από το 2002 και μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 45 γύροι (σ.σ.: είχαμε και έναν «γύρο» ακόμα στο μεταξύ, δηλαδή 46), με τον τελευταίο να έχει λάβει, χώρα στις 19 Ιουλίου 2010 στην Κωνσταντινούπολη. Τέλος, από την έναρξη των διερευνητικών επαφών, συμφωνήθηκε από τις δύο πλευρές το περιεχόμενο των συζητήσεων να είναι εμπιστευτικό και να μην κρατούνται πρακτικά».
Να σημειώσουμε εδώ κάτι άλλο το οποίο πιθανότατα να είναι και «εκφραστική ανεπάρκεια», αλλά σε τέτοιους καιρούς όλα είναι πιθανά: Στην απάντηση αναφέρεται επι λέξει: «…μεταξύ των τουρκικών ακτών και των πλησίον αυτών ελληνικών νησιών του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου καθώς και στη Δωδεκάνησο…». Δηλαδή η Δωδεκάνησος δεν περιλαμβάνεται με σαφήνεια μεταξύ των «ελληνικών νησιών», αλλά μεσολαβεί ένα «…καθώς και στη…», ενώ θα αρκούσε μία διατύπωση όπως «…και της Δωδεκανήσου».
Την ερώτηση και αίτηση κατέθεσης εγγράφων τις είχαν καταθέσει στις 29 Ιουλίου οι βουλευτές του ΚΚΕ Σπύρος Χαλβατζής, Θανάσης Παφίλης, Λιάνα Κανέλλη, Γιώργος Μαρίνος και Γιώργος Μαυρίκος, σε σχέση με το ζήτημα του καθορισμού της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Αφορμή για την παρέμβαση του ΚΚΕ είχαν αποτελέσει δηλώσεις του ατιπροέδρου της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου, με τις οποίες περιόριζε την
ελληνική υφαλοκρηπίδα μόνο στα αβαθή (μέχρι 200 μέτρα βάθος!) του Αιγαίου. Η γνωστή και ως «υφαλοκρηπίδα του ροφού»
Τόσο το υπουργείο Εξωτερικών, όσο και το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, απάντησαν γραπτά. Την απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών υπογράφει ο πρωθυπουργός υπό την ιδιότητα του υπουργού Εξωτερικών και σε αυτήν αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι οι προσπάθειες διευθέτησης της υφαλοκρηπίδας γίνονται στη βάση των όσων προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο.
Οπως όμως αποκαλύπτει το ΥΠΕΞ, «οι διερευνητικές επαφές έχουν ξεκινήσει από το 2002 και μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 45 γύροι, με τον τελευταίο να έχει λάβει χώρα στις 19 Ιουλίου 2010 στην
Κωνσταντινούπολη. Από την έναρξη των διερευνητικών επαφών, συμφωνήθηκε από τις δύο πλευρές το περιεχόμενο των συζητήσεων να είναι εμπιστευτικό και να μην κρατούνται πρακτικά».
Στη δική του απάντηση, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος προσπαθεί να «μαζέψει» την απίστευτη δήλωση Πάγκαλου και σημειώνει ότι «η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει οριστεί στη Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι του 1982» και ότι «ισχύει η αρχή της μέσης γραμμής και ισχύουν οι κανόνες οριοθέτησης, οι οποίοι έχουν νομολογηθεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης». Και καταθέτει ως έγγραφα την απάντηση που έδωσε στο … defencenet.gr και στον «Ριζοσπάστη» σε συνέντευξη Τύπου!
Στην ερώτησή τους, οι βουλευτές του ΚΚΕ ζητούσαν να μάθουν «αν οι δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης συνιστούν νέα προσέγγιση του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας κατά τις διαπραγματεύσεις με την τουρκική κυβέρνηση κατά παρέκκλιση και απεμπόληση των όσων προβλέπονται από το
Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 στα άρθρα που αφορούν την υφαλοκρηπίδα (άρθρο 76-Ορισμός της υφαλοκρηπίδας και άρθρο 77-Δικαιώματα του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα)».
Παράλληλα, απαιτούσαν από την κυβέρνηση «να καταθέσει μέσα στις προθεσμίες που προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής όλα τα σχετικά έγγραφα ή τα πρακτικά των συνομιλιών μεταξύ της ελληνοτουρκικής διαπραγματευτικής ομάδας για το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Εξαιρούν την Τουρκία από το δρομολόγιο επιστροφής από το Ιράκ οι ΗΠΑ

Διέψευσε ο αρχηγός του Μεικτού Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ, ναύαρχος Μάικλ Μιούλεν, το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν το τουρκικό έδαφος για να αποσύρουν τον οπλισμό τους από το Ιράκ.
Ο αμερικανός στρατιωτικός αξιωματούχος δήλωσε από την Άγκυρα, ότι “δεν βρίσκεται στην περιοχή για να διαπραγματευτεί την απόσυρση από το Ιράκ του βαρέως οπλισμού και των όπλων μέσω του τουρκικού εδάφους”

Να σημειωθεί ότι ένας Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε την περασμένη Παρασκευή ότι η Ουάσιγκτον είχε ζητήσει την άδεια να διοχετεύσει τεχνικό εξοπλισμό, αλλά όχι όπλα από την Τουρκία.

Την τουρκική πρωτεύουσα αναμενόταν να επισκεφθεί χθες ο Αμερικανός αρχηγός του γενικού επιτελείου, ναύαρχος Μάικ Μιούλεν, ο οποίος θα είχε συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του, στρατηγό Ιτσίκ Κοτζανέρ.

Αν και η επίσκεψη χαρακτηρίσθηκε εθιμοτυπική από τον τουρκικό Τύπο, ο ναύαρχος Μιούλεν αναμενόταν να ζητήσει άδεια διέλευσης από την Τουρκία για λογαριασμό αμερικανικών στρατευμάτων που θα αποχωρούν από το Ιράκ.

Την ίδια στιγμή, οι δύο αξιωματικοί δεν θα μπορούσαν να μη συζητήσουν το θέμα της αμερικανικής συμμετοχής στην αεροπορική άσκηση «Αετός της Ανατολίας» στην περιοχή του Ικονίου. Δημοσιογραφικές πηγές ήθελαν την Ουάσιγκτον να αρνείται τουρκική πρόσκληση συμμετοχής στη μεγάλη άσκηση, εφόσον η Αγκυρα αρνείτο να προσκαλέσει σε αυτή το Ισραήλ.
Αξιωματούχος της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αγκυρα ερωτηθείς από την εφημερίδα Hurriyet απέρριψε τις παραπάνω αιτιάσεις, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ δεν θα λάβουν μέρος στην άσκηση καθώς τα αεροσκάφη τους είναι δεσμευμένα σε άλλες αποστολές.

Ο στρατηγός Κοτζανέρ ανέλαβε την αρχηγία των ενόπλων δυνάμεων στις 30 Αυγούστου.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...

Άρωμα εκλογών στην Τουρκία

Η Τουρκία την επόμενη Κυριακή οδηγείται σε μία νέα εκλογική αναμέτρηση.
Αυτήν τη φορά βέβαια την ονομάζει «δημοψήφισμα», ωστόσο είναι κοινό μυστικό ότι πρόκειται για μία νέα αναμέτρηση δυνάμεων μεταξύ ισλαμιστών και κεμαλιστών, μεταξύ του Ερντογάν και του νέου προσώπου της συντηρητικής αντιπολίτευσης.
Όλοι περιμένουν να δουν, εκτός από το αποτέλεσμα, που θα οδηγήσει σε αναθεώρηση ή μη του απαρχαιωμένου συντάγματος της χώρας, και αν ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, που πρεσβεύει ότι θα αλλάξει το επίσης απαρχαιωμένο πρόσωπο της τουρκικής αντιπολίτευσης, θα τα καταφέρει.

Αν, δηλαδή, θα πείσει το λαό κι αν θα απειλήσει -επιτέλους κάποιος- τον ισχυρό Ερντογάν.

Αμφίρροπα τα πράγματα
Μέχρι στιγμής, πάντως, τα πράγματα είναι αμφίρροπα όσον αφορά το αποτέλεσμα. Η μάχη μεταξύ του «ναι» και του «όχι» ενόψει του δημοψηφίσματος της 12ης Σεπτεμβρίου διεξάγεται προς το παρόν «στήθος με στήθος», ενώ ο καθοριστικός παράγοντας στο αποτέλεσμα φαίνεται να είναι η «γκάφα».
Ποιος θα κάνει, δηλαδή, τις τελευταίες ημέρες το λάθος εκείνο, που θα δώσει το προβάδισμα στον αντίπαλο και θα κερδίσει τους αναποφάσιστους και τους Κούρδους.
«Αποφασιστικό ρόλο στο δημοψήφισμα δεν θα παίξουν οι εκστρατείες, αλλά οι πιθανές γκάφες και τα λάθη των πολιτικών ηγετών», σημειώνει ο Αντίλ Γκιουρ, πρόεδρος της εταιρείας δημοσκοπήσεων A&G.
Τις τελευταίες ημέρες τα πολιτικά κόμματα έχουν πέσει με τα μούτρα στην «προεκλογική» εκστρατεία και, μάλιστα, τελευταία έχουν υιοθετήσει μία πιο σκληρή στάση το ένα απέναντι στο άλλο, προκειμένου να κερδίσουν όσες περισσότερες ψήφους μπορούν.
Ο ηγέτης του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει εξαρχής βασίσει τη ρητορική του στην τακτοποίηση των λογαριασμών με τους πρωταγωνιστές του στρατιωτικού πραξικοπήματος το 1980, προτρέποντας έτσι τους πολίτες να ψηφίσουν «ναι», ώστε να δικαστούν οι συνωμότες.
Αντίστοιχα, σε μία προσπάθεια να προσεταιριστεί την ψήφο των Κούρδων και των συντηρητικών, ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, αναθεώρησε τις απόψεις της παράταξής του περί μη παραχώρησης γενικής αμνηστίας σε Κούρδους που συνεργάζονται με το ΡΚΚ, όπως επίσης και τη στάση απέναντι στο θέμα της μαντίλας.
Ο Ερντογάν διεξάγει πιο επιτυχημένη εκστρατεία από τον αντίπαλό του λόγω της δύναμης που ασκεί πάνω στα ΜΜΕ της χώρας του και λόγω της τρομερής επικοινωνιακής του πολιτικής. «Η κοινωνία, όμως, είναι τόσο πολωμένη που δεν επηρεάζεται από εκστρατείες, πανό και αφίσες», υποστηρίζει ο Γκιουρ.
Σύμφωνα με τους επικοινωνιολόγους, λόγια για γενική αμνηστία και παραχωρήσεις στη μαντίλα από έναν ηγέτη κοσμικού κόμματος ή απειλές από έναν πρωθυπουργό ότι «όσοι δεν επιλέξουν πλευρά σήμερα, θα είναι έξω αύριο», αποτελούν γκάφες κατά την αντίληψη του μέσου ψηφοφόρου.
Επίσης, η ρητορική Ερντογάν περί «τακτοποίησης λογαριασμών» με τους πραξικοπηματίες μέσω του «ναι» ίσως να αποδειχθεί μεγάλη γκάφα, καθώς, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ο αριθμός εκείνων που υποστηρίζουν ότι το πραξικόπημα ήταν αναγκαίο τότε, είναι μεγαλύτερος εκείνου που το καταδικάζουν τελικά.
Ο καθηγητής Οζέρ Σεντζάρ, πρόεδρος της εταιρείας δημοσκοπήσεων «MetroPOLL» (σ.σ. εταιρείας ελεγχόμενης από το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ), εκτιμά ότι σίγουρα οι γκάφες θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
«Δύο παράγοντες είναι καθοριστικοί. Ο ένας είναι μία πιθανή γκάφα ή λάθος που μπορεί να κάνει ο Ερντογάν στις ομιλίες του, ο οποίος διακατέχεται από έναν άκρατο αυθορμητισμό σε σχέση με τον αντίπαλό του, και ο άλλος είναι η στάση των Κούρδων ψηφοφόρων», λέει.
Δεν αποκλείεται να δοθεί μάχη στήθος με στήθος
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ δημοσκόπηση της A&G κατέδειξε ότι το 44% ετοιμάζεται να ψηφίσει «όχι» και το 45,2% «ναι». Οι αναποφάσιστοι συγκεντρώνουν ένα ποσοστό του 10,8%. Το 58,8% των αναποφάσιστων δε είναι γυναίκες. Έτσι λοιπόν διαφαίνεται ότι το κόμμα που θα κερδίσει τους περισσότερους αναποφάσιστους -ειδικά τις γυναίκες και τους νέους, που είναι και οι λιγότερο ενημερωμένοι για το θέμα- θα νικήσει στο δημοψήφισμα.
Επίσης, ένα 28,4% του πληθυσμού αναμένεται να ψηφίσει χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς ψηφίζει, αλλά συμμορφούμενο στην κομματική γραμμή ή τη γενική πολιτική ιδεολογία του. Οι δύο δημοσκοπήσεις της MetroPOLL τον Αύγουστο, μία κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου, όπου κυβέρνηση και στρατός κονταροχτυπήθηκαν και πάλι, και άλλη μία μετά το τέλος της «σύρραξης», κατέδειξαν ότι το «ναι» υπερίσχυε αρκετά του «όχι».
Το ενδιαφέρον συμπέρασμα που έβγαλαν όμως οι δύο αυτές δημοσκοπήσεις είναι ότι το ποσοστό των αναποφάσιστων στη μεν πρώτη ήταν 13,8%, ενώ στη δεύτερη έπεσε στο 7%.
Οι μισοί αναποφάσιστοι της πρώτης δημοσκόπησης, ψήφισαν «ναι» στη δεύτερη, ένδειξη ότι ο Ερντογάν κέρδισε εντυπώσεις -έστω τις μισές- στη διαμάχη του με το στρατό. Οι μάχες με το στρατό συνήθως ευνοούν το ΑΚΡ και ο Ερντογάν -όπως έχει αποδειχθεί – σχεδόν πάντα το εκμεταλλεύεται αυτό στις κάλπες.
Ό,τι κι αν δείχνουν πάντως οι δημοσκοπήσεις, η διαφορά μεταξύ του «ναι» και του «όχι» είναι πάρα πολύ μικρή και δεν αποκλείεται να δοθεί μάχη στήθος με στήθος στο δημοψήφισμα. Ακόμη κι αν κερδίσει το «ναι», η διαφορά θα είναι πολύ μικρή, εκτιμούν οι περισσότεροι δημοσκόποι.
«Κλειδί» η κουρδική ψήφος
ΕΝΑΣ άλλος καθοριστικός παράγοντας στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι η ψήφος των Κούρδων, καθώς οι ψηφοφόροι του κουρδικού κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP) στις νοτιο-ανατολικές επαρχίες της χώρας ενδέχεται να μη συμμορφωθούν με την απόφαση της παράταξής τους για μποϊκοτάρισμα του δημοψηφίσματος.
Το γεγονός αυτό αναμένεται να ενισχύσει τον Ερντογάν και να αυξήσει τον αριθμό των θετικών ψήφων. Αρκετές κουρδικές ψήφοι έχουν πάει κατά το παρελθόν προς το ΑΚΡ και η στάση των Κούρδων ενδέχεται τελικά να επηρεάσει κατά πολύ το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Θεωρείται πολύ πιθανό οι ψηφοφόροι της νοτιο-ανατολικής Τουρκίας, η οποία αποτελείται κυρίως από Κούρδους, να πάνε να ψηφίσουν και μάλιστα υπέρ του Ερντογάν, όπως έχουν πράξει και στο παρελθόν. Οι διανοούμενοι Κούρδοι βέβαια αναμένεται να ψηφίσουν «όχι», αλλά αν ένα μεγάλο μέρος της Ανατολίας πάει να ψηφίσει την επόμενη Κυριακή, τότε ο Ερντογάν θα βγει κερδισμένος και μάλιστα από τους Κούρδους, οι οποίοι παρά τη μη αποτελεσματική πολιτική και την αδυναμία προσφοράς λύσης στα αιτήματά τους, θα αποτελέσουν για άλλη μια φορά το κλειδί της επιτυχίας του κυβερνώντος κόμματος.

Read more...

Το ΑΚΡ επιθυμεί Φιλικό Διακανονισμό για αποφυγή νέων διασυρμών στο ΕΔΑΔ

Φιλικό διακανονισμό στις υποθέσεις ελευθερίας της έκφρασης που βαραίνουν την Τουρκία στο ΕΔΑΔ, φαίνεται να επιθυμεί η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ. Η απόφαση αυτή προσβλέπει στη βελτίωση της διεθνούς εικόνας της Τουρκίας.

Μετά το «διασυρμό» της Τουρκίας στην υπόθεση του δολοφονηθέντος αρμένιου δημοσιογράφου και ακτιβιστή Χράντ Ντίνκ ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ έλαβε την απόφαση να μην καταθέσει «ποτέ ξανά» εκθέσεις υπεράσπισης για υποθέσεις ελευθερίας της έκφρασης που αμαυρώνουν τη διεθνή εικόνα της Τουρκίας. Ο συντάκτης της εν λόγω έκθεσης υπεράσπισης, υπάλληλος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, είχε χρησιμοποιήσει ατυχείς εκφράσεις στην προσπάθειά του να παραλληλίσει την υπόθεση Ντίνκ με εκείνη ενός ναζί. Το ΕΔΑΔ είχε δικαιώσει τη Γερμανία για την ποινή που είχε επιβάλει στον ναζί εξαιτίας άρθρων του στα οποία υπερασπιζόταν τον εθνικοσοσιαλισμό. Υπενθυμίζεται ότι ο Ντινκ προτού δολοφονηθεί είχε προσφύγει στο ΕΔΑΔ για τις ποινές που του είχε επιβάλει η τουρκική δικαιοσύνη με την κατηγορία της εξύβρισης του τουρκισμού (αρθ. 301 του ΤΠΚ). Η εν λόγω υπόθεση, μετά τη δολοφονία του Ντινκ, είχε ενοποιηθεί με τις προσφυγές της οικογενείας του, οι οποίες εκκρεμούσαν στο ΕΔΑΔ κατά του τουρκικού κράτους.

Για την αποφυγή, λοιπόν, παρόμοιων καταστάσεων στο εξής, η ισλαμική κυβέρνηση αποφάσισε αντί των εκθέσεων υπεράσπισης, σε ανάλογες καταστάσεις να επιδιώκεται φιλικός διακανονισμός. Στη συνάντηση των αρμοδίων υπουργών που έλαβε χώρα την περασμένη εβδομάδα στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, οι τρεις υπουργοί, Α. Νταβούτογλου (Εξωτερικών), Σαντουλάχ Εργκίν (Δικαιοσύνης) και Μπεσίρ Αταλάϊ (Εσωτερικών), πρότειναν στον πρωθυπουργό, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τα εξής: α) Την προσφυγή σε φιλικό διακανονισμό δίχως την κατάθεση έκθεσης υπεράσπισης στις υποθέσεις που το κράτος κατηγορείται για παραβίαση της ελευθερίας της σκέψης, και β) την αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της Επιτροπής Φιλικών Διακανονισμών και εξουσιοδότησής της με ουσιαστικές αρμοδιότητες. Ο ισλαμιστής πρωθυπουργός σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο ενέκρινε τις προτάσεις των υπουργών και στο εξής αναμένεται να καθιερωθεί η προσφυγή στο διακανονισμό αντί της έκθεσης υπεράσπισης στο ΕΔΑΔ, που θα είναι ο κανόνας, εκτός και εάν ο ίδιος ο πρωθυπουργός αποφασίσει το αντίθετο, περίπτωση που θα συνιστά την εξαίρεση στον κανόνα.

Η Επιτροπή Φιλικού Διακανονισμού αποτελεί ένα άτυπο διυπουργικό όργανο επιφορτισμένο με την επικοινωνία μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών και Οικονομικών. Έως σήμερα το εν λόγω όργανο λειτουργούσε με αρκετά αργούς ρυθμούς καθώς η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των τεσσάρων υπουργείων δεν ήταν πάντα δεδομένη.

Με την ενίσχυση του ρόλου της Επιτροπής το ζητούμενο φαίνεται να είναι η απαλλαγή του υπουργείου Εξωτερικών – και του υπουργού Εξωτερικών προσωπικά – από το πολιτικό βάρος παρόμοιων ατιμωτικών καταστάσεων που εκθέτουν την εικόνα της χώρας διεθνώς. Έτσι οι αρμόδιοι υπουργοί προσέφυγαν στη λύση της μεταφοράς του προβλήματος στην επιτροπή, ενώ αυτά θεωρητικά παραμένουν συνυπεύθυνα. Μία από τις απόψεις που εκφράστηκαν είναι ότι η ισλαμική κυβέρνηση δεν επιθυμεί πια να υπερασπίζεται τα κακώς κείμενα του κρατικού μηχανισμού για τα οποία δεν φέρει η ίδια ευθύνη, αλλά το κεμαλικό κατεστημένο, επιχείρημα που συνδέεται άμεσα και με την επικαιρότητα στη γείτονα.

Η απόφαση της απευθείας προσφυγής στην Επιτροπή, η οποία θα επεξεργάζεται προτάσεις για τον φιλικό διακανονισμό και το ύψος των αποζημιώσεων, προκαλεί εκ πρώτης όψεως θετικές εντυπώσεις. Ωστόσο, η υπόθεση του διακανονισμού είναι αφ’ εαυτού της μία περίπλοκη και ιδιαιτέρως χρονοβόρα υπόθεση. Και τι μέλλει γενέσθαι στις περιπτώσεις εκείνες που ο ενάγων αρνείται να υποχωρήσει και να διαπραγματευτεί, όπως τυχαίνει να συμβαίνει με την περίπτωση της οικογένειας Ντινκ, η οποία απέρριψε το ενδεχόμενο φιλικού διακανονισμού; Εξάλλου, θα πρέπει να αναρωτηθεί κανείς πώς ένα κράτος σαν την Τουρκία θα «πάψει» πια να υπερασπίζεται τις αποφάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης της; Και από πότε η Άγκυρα άρχισε να «παραδέχεται» τα αδικήματα που έχει πράξει εναντίον των ανυπεράσπιστων πολιτών της; Ακόμη και ο πιο αφελής παρατηρητής αντιλαμβάνεται αμέσως ότι κάτι πονηρό πρέπει να συμβαίνει με την εν λόγω απόφαση. Και η απάντηση είναι πολύ απλή. Η Τουρκία κατέχει τη δεύτερη θέση (έπεται της Ρωσίας) στις χώρες που εκκρεμούν εναντίον τους υποθέσεις στην ΕΔΑΔ! Και το μεγαλύτερο μέρος αυτών αφορά την ελευθερία της έκφρασης! Πράγμα που πάει να πει ότι ο πολύς κύριος Νταβούτογλου θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει πολλές παρόμοιες καταστάσεις ακόμη, κάτι που φυσικά απεύχεται και επιδιώκει ν αποφύγει πάσα θυσία.

Οι απέλπιδες προσπάθειας της ισλαμικής κυβέρνησης να αλλάξει τη διεθνή εικόνα της δεν θα τελεσφορήσουν εάν δεν αλλάξει κατ’ αρχάς νοοτροπία η ίδια. Ακόμη και η συνταγματική αναθεώρηση για την οποία έγινε πολύς λόγος και οι τούρκοι πολίτες θα προσέλθουν στις κάλπες σε λίγες ημέρες, κρύβει παγίδες και λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση με εκείνη της απόδοσης γρήγορης και αμερόληπτης δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα το δικαίωμα στην ατομική προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο, ένα όργανο που αποφαίνεται κατεξοχήν με αργούς ρυθμούς και πολιτικά κριτήρια, δεν μπορεί να αποτελεί παρά ακόμη ένα μεγάλο εμπόδιο που θα πρέπει να αντιμετωπίσει ο πολίτης προτού καταφέρει να απευθυνθεί στο ΕΔΑΔ!

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Read more...