Έρχεται το καραβάνι του τουρκισμού..

"Το Καραβάνι της αφθονίας θα γυρίσει τις χώρες των Βαλκανίων και θα ανοίξει σοφρά στην Κομοτηνή

Στην τελετή ξεπροβοδίσματος μετείχαν ο νομάρχης Κωνσταντινούπολης Χουσείν Αβνί, ο δήμαρχος Μπαιράμπασά Χουσείν Μπουργκέ, ο δημοτικός σύμβουλος της Κωνσταντινούπολης Γκιοκσέλ Γκιουμουσντάγ, ο καϊμακάμης του Μπαιράμπασά Αμπντουλκαντίρ Γιαζιντζί, ο προϊστάμενος Εθνικής Παιδείας του Μπαιράμπασά Σερβέτ Μπακιρτζί, ο μουφτής Μπαιράμπασά Ιζέτ Σενέρ, ο πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης του κόμματος ΑΚΠ Τζεμίλ Γιλντίζ, ο επικεφαλής του τομέα υγείας Δρ. Ρεχά Αλζαφέρ, αντιδήμαρχοι του Μπαιράμπασά, δημοτικοί σύμβουλοι και επιχειρηματίες.

Ο νομάρχης Κωνσταντινούπολης Χουσείν Αβνί Μουτλού πριν να έρθει στο χώρο της τελετής, επισκέφτηκε τον καϊμακάμη του Μπαιράμπασά και μετά πήγε στο δημαρχείο του Μπαϊράμπασά όπου θα γινόταν και η τελετή. Εκεί έγινε δεκτός από τον δήμαρχο Χουσείν Μπουργκέ που τον ενημέρωσε για τις έντονες προσπάθειες του δήμου. Ακολούθως ο δήμαρχος Μπουργκέ και ο νομάρχης Μουτλού μαζί με αυτούς που τους συνόδευαν πήγαν στο χώρο όπου θα γινόταν η τελετή.

Το πρόγραμμα άρχισε με συναυλία της ομάδας mehter (οθωμανικά εμβατήρια) του δήμου Μπαιράμπασά και συνεχίστηκε με παραδοσιακά τραγούδια των συνόρων. Ακολούθως βγήκε στο βήμα για να μιλήσει ο αρχιτέκτονας του σχεδίου αυτού δήμαρχος του Μπαιράμπασά Χουσείν Μπουργκέ και είπε : Όταν βγήκαμε στους δρόμους για να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα μας, ξέραμε πως θα πάμε στην γη των προγόνων μας. Πήγαμε να δούμε τους ομογενείς μας, ώστε οι άνθρωποι κάθε φυλής θρησκείας και γλώσσας να νοιώσουν την δύναμη του έθνους μας. Τις ομορφιές που βλέπουμε στη χώρα των προγόνων μας, φέρνουμε στην πατρίδα μας με αυτά τα αγαπημένα μας φορτηγά. Ας είναι καλός ο δρόμος για το ετήσιο καραβάνι της αφθονίας που οργανώνουμε κάθε χρόνο και ας έχουν αφθονία τα τραπέζια που θα στηθούνε, μακάρι¨.

Ακολούθως βγαίνοντας στο βήμα ο δημοτικός σύμβουλος Γκιοκσέλ Γκιουμουσντάγ είπε : ¨ Ήρθε πάλι με αφθονία και συγχώρεση αυτός ο ευλογημένος μήνας. Τα χώματα των Βαλκανίων, εδώ κι εκεί, μυρίζουν τουρκισμό. Όλα φέρουν τα ίχνη που άφησαν σε εμάς οι πρόγονοι μας. Η Προύσα είναι η συνέχεια της Βοσνίας. Πάντα είμαστε δίπλα στα Βαλκάνια και στις τουρκικές δημοκρατίες. Αποτελούμε τους φρουρούς της κληρονομιάς που άφησαν οι πρόγονοι μας. Συγχαίρω εκ βάθους καρδίας τον αρχιτέκτονα του καραβανιού της αφθονίας κύριο Χουσείν Μπουργκέ¨.

Τέλος, βγαίνοντας στο βήμα ο νομάρχης Κωνσταντινούπολης Αβνί Μουτλού είπε : ¨Αυτό το καραβάνι είναι πολύ διαφορετικό. Αυτό το καραβάνι θα μεταφέρει τα ίχνη του πολιτισμού μας σε κάθε μέρος. Συγχαίρω τον δήμαρχο Μπουργκέ και τους άλλους εργαζόμενους. Ο πολιτισμός μας είναι πολιτισμός αγάπης και αλληλεγγύης. Συγχαίρω τον δήμαρχο του Μπαιράμπασά Χουσείν Μπουργκέ, διότι 6 χρόνια τώρα μας κάνει να νιώθουμε αυτά τα συναισθήματα. Με αυτά τα συναισθήματα, εύχομαι στον μήνα του Ραμαζανιού να επικρατήσει η αλληλεγγύη και η αγάπη¨.

Αφού μοιράστηκε πιλάφι, αριάνι και λουκούμια, πολιτικοί και κάτοικοι του Μπαιράμπασα ξεπροβόδησαν με ενθουσιασμό και προσευχές, το αποτελούμενο από 150 άτομα συνολικά Καραβάνι της Αφθονίας (4 TIR, 2 λεωφορεία, 4 μινιμπάς, οχήματα-γεννήτριες και οχήματα ζωντανής μετάδοσης). Στο πραγματοποιούμενο επί πέντε χρόνια με μεγάλη επιτυχία Καραβάνι της Αφθονίας, που διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα δυναμώνει τους δεσμούς συγγένειας, και με την πίστη πως για μια ακόμη φορά θα δείξει πως η αδερφοσύνη σύνορα δεν γνωρίζει, ευχόμαστε καλό δρόμο.



Σχόλιο : Προσέξτε τα υπογραμισμένα και κρίνετε μόνοι σας τους σκοπούς του καραβανιού αυτού. Και να μην έχετε καμμία αμφιβολία, φυσικά και θα παραβρεθούνε και οι Έλληνες (λέμε τώρα….) αυτοδιοικητικοί σε κάποια από τις εκδηλώσεις αυτές. Το πρόγραμμα όπως ανακοινώθηκε είναι ως εξής :

Χωριό Μίσχος-Ροδόπης, 31-8-2010

Χωριό Εύλαλο-Ξάνθης, 1-9-2010

Χωριό Αμαξάδες-Ροδόπης, 2-9-2010

Read more...

Απάντηση στην τουρκική προπαγάνδα στην Θράκη

Σε προηγούμενα άρθρα "Η τουρκική προπαγάνδα στην Θράκη και απαντήσεις στον παραλογισμό της Άγκυρας" και "Απαντήσεις στον προπαγανδιστικό παραλογισμό της Άγκυρας στη Θράκη" αναλύσαμε το πρώτο μέρος της τουρκικής επιχειρηματολογίας του καθηγητή Baskin Oran σχετικά με την Ελληνική μουσουλμανική μειονότητα. Η προπαγάνδα και των συνολικά 8 ισχυρισμών του «καθηγητή» αποκαλύφθηκε πλήρως. Το παρόν άρθρο θα ασχοληθεί με το δεύτερο και τελευταίο μέρος της τουρκικής επιχειρηματολογίας,όπου γίνεται αναφορά σε διεθνή νομικά κείμενα τα οποία μπορεί να επικαλεστεί η Τουρκία σε περίπτωση παραβίασης των δικαιωμάτων της μειονότητας. Ο καθηγητής ασχολείται με νομικά έγγραφα που έχουν καταρτιστεί ειδικά για την Δυτική Θράκη και τα οποία είναι :

* Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830
* Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 1881
* Συνθήκη των Αθηνών του 1913
* Συνθήκη των Σεβρών του 1920
* Συνθήκη της Λωζάννης

και επιπλέον επικαλείται την Συμφωνία των Αθηνών του 1926 όπως και η Συμφωνία της Άγκυρας του 1930 και 1933,η ισχύς των οποίων όμως κατά τον καθηγητή δεν δημιουργεί θέμα διαφωνίας σε Ελλάδα και Τουρκία οπότε θα μείνουν «εκτός εξέτασης» στην μελέτη του.

Σχετικά με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 ο ίδιος καθηγητής αναφέρει αντικαθίσταται με την Συνθήκη των Σεβρών του 1920, οπότε το πρωτόκολλο θεωρείται ανενεργό.

Όμως ο καθηγητής αναφέρει και κάτι άλλο τελείως αναληθές:
Ισχυρισμός

«Τυπικά δείγματα του συστήματος προστασίας των μειονοτήτων του 19ου αιώνα (Πρωτόκολλο Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 και Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 1881), οι συμφωνίες αυτές έχουν συναφθεί μεταξύ των Μεγ. Δυνάμεων εκείνης της εποχής και περιέχουν όρους που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα μετά την ανεξαρτησία της. Το κοινό τους σημείο, σε ό,τι αφορά το θέμα μας είναι πως αναφέρονται αποκλειστικά στα δικαιώματα των μουσουλμάνων που κατοικούν σε ελληνικό έδαφος.

Η πρώτη συμφωνία (Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830) αφορά τα εδάφη που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα αμέσως μετά την ανεξαρτησία της, δηλ. την Πελοπόννησο, την Αττική και τα γύρω νησιά ενώ το δεύτερο κείμενο συμπεριλαμβάνει και την Θεσσαλία. Κανένα από αυτά τα κείμενα δεν αναφέρεται στην Δ.Θράκη. Επειδή λοιπόν ,μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923 δεν είχαν μείνει μουσουλμάνοι στις περιοχές στις οποίες αναφέρονταν, οι συμφωνίες αυτές κατέστησαν ανενεργές».
Απάντηση

Όσον αφορά το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 σχετικά με μειονότητες, και συγκεκριμένα το τρίτο Πρωτόκολλο, δεν έχει καμία σχέση με μουσουλμάνους!!

Το τρίτο και μοναδικό Πρωτόκολλο περί μειονοτήτων αναφέρεται στην αίτηση της Γαλλίας «Περί των του καθολικού δόγματος κατοίκων της Ελλάδας» και καθορίζει ότι όλοι οι υπήκοοι του νέου κράτους γίνονται δεκτοί σε όλα τα Δημόσια Υπουργήματα, αξιώματα και τιμές ανεξαρτήτως της θρησκείας αυτών.

Αναφορά υπάρχει μόνο για τους Καθολικούς στο θρήσκευμα κατ’ αίτηση της Γαλλίας.

Να αναφέρουμε ιστορικώς ότι στην Γαλλία, βάσει της Συμμαχίας του 16ου αι. μεταξύ του βασιλιά Φραγκίσκου Α’ και του Σουλτάνου Σουλεϊμάν Α’, είχε αναγνωρισθεί από την Τουρκία το δικαίωμα της προστασίας της Λατινικής Εκκλησίας κατά την Ανατολή.

Έχουμε δηλαδή με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου μία ανάλογη προστασία για τους Καθολικούς Χριστιανούς στην Ελλάδα.

Επιπλέον το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830 ανανεώθηκε διά των Πρωτοκόλλων της 16ης Ιουνίου και 1ης Ιουλίου του ιδίου έτους και ειδικά με το τελευταίο ορίζεται ότι τα χορηγούμενα στους Καθολικούς προνόμια «ουδεμίαν δύνανται να επιβάλουν στην Ελληνική Κυβέρνηση υποχρέωση προς βλάβη της Επικρατείας της Εκκλησίας».

Οσον αφορά τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 1881 η Ελλάδα υποχρεώθηκε να αποζημιώσει τις τουρκικές περιουσίες των κατοίκων, οι οποίοι κατοικούσαν στις τότε ελληνικές απελευθερωμένες περιοχές (όπως και έγινε), όπως έλαβε και διάφορα μέτρα υπέρ των μουσουλμάνων των ανωτέρω περιοχών.

Τώρα τι σχέση έχουν αυτές οι Συμφωνίες, οι οποίες είναι πλέον ανενεργές λόγω γεωγραφικών αλλαγών και νέων Συνθηκών με τους Έλληνες Μουσουλμάνους της Δ.Θράκης αυτό μόνο ο «καθηγητής » μπορεί να το αντιληφθεί!!

Όσον αφορά την Συνθήκη των Αθηνών του 1913 οι ισχυρισμοί του «καθηγητή» είναι πολύπλοκοι αλλά και ιστορικά αναληθείς. Στο παρόν άρθρο θα αναφέρουμε τους δύο πρώτους
1ος ισχυρισμός

«Αυτή η συμφωνία (Συνθήκη των Αθηνών του 1913) είναι παρόμοια με τις προηγούμενες, αλλά αναφέρεται σε μεγαλύτερο γεωγραφικό εύρος. Συγκεκριμένα καλύπτει την περιοχή από την Θεσσαλία μέχρι και τα όρια της Δ.Θράκης ενώ συμπεριλαμβάνει και την Κρήτη. Οι μουσουλμάνοι Τούρκοι που ζούσαν σ’αυτές τις περιοχές θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι το 1923, και εφόσον η συμφωνία του 1913 δεν ίσχυε για την Δ.Θράκη, καθίσταται και αυτή ανενεργή. Το έγγραφο αυτό ακόμη και σήμερα είναι θέμα προστριβών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Σε διαβήματα που επέδωσε η Αθήνα στην Άγκυρα το 1981,ισχυρίζεται ότι η συμφωνία αυτή δεν έχει νομική ισχύ.»
Απάντηση
Διά της Συνθήκης αυτής υπογράφεται η ειρήνη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και τερματίζεται η πολεμική περίοδος 1909-1913.

* Επαναλαμβάνονται οι διπλωματικές και προξενικές σχέσεις των δύο χωρών.
* Προνοείται η αμοιβαία αμνηστεία.
* Διαφυλάσσονται τα σημαντικά κτήματα του Σουλτάνου στις νέες χώρες
* Παραχωρούνται ευρύτατα δικαιώματα στην Μουσουλμανική μειονότητα.

Η Συνθήκη αυτή αποσκοπούσε στην επίλυση των διαφορών των δύο χωρών. Εν τούτοις δεν ασχολείται αυτή με τα ζητήματα των νήσων του Αιγαίου και του Αγίου Όρους που παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκαλεί δε ναυτικό ανταγωνισμό μεταξύ τους για την εξασφάλιση της υπεροπλίας και κίνδυνο νέου πολέμου.

Επισημαίνουμε ότι βάσει της Συνθήκης του Λονδίνου (30 Μαϊου 1913) εναπόκειτο στις Μ.Δυνάμεις να αποφανθούν σχετικά με το Αιγαίο και το Άγιο Όρος. Φρόντιζαν οι Σύμμαχοι να παρεμβαίνουν όπου θεωρούσαν απαραίτητο για τα συμφέροντα τους!

Η εν λόγω Συνθήκη δεν εφαρμόστηκε λόγω της αυθαίρετης κατάργησης των διομολογήσεων (1914) αφ’ενός και των πολεμικών γεγονότων των ετών 1917-22 αφ’ετέρου. Η Συνθήκη αυτή αποκαθιστά μεν οριστικά τις ειρηνικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών, δεν έχει όμως πολιτική σπουδαιότητα.

Πρέπει να τονιστεί ότι η Συνθήκη αυτή δεν εφαρμόστηκε ποτέ απο την Τουρκία. Δεν έχει να κάνει μόνο με την περίοδο 1917-22. Με το Κίνημα των Νεοτούρκων από το 1908 υπήρξε προμελετημένο σχέδιο εξόντωσης των Ελληνικών πληθυσμών σε Α.Θράκη, Μ.Ασία και Πόντο. Από το 1913 εώς το 1922 σημειώθηκαν απίστευτες βιαιότητες εναντίον του Χριστιανικού στοιχείου οι οποίες είναι καταγεγραμμένες σε απόρρητες -και μη- εκθέσεις ξένων διπλωματών, όπως και σε μαρτυρίες συμπατριωτών μας που δεινοπάθησαν στα ελληνικότατα αυτά εδάφη. Το θράσος των Τούρκων έφτασε στο σημείο να κατηγορεί τον Ελληνικό Στρατό για βιαιοπραγίες εναντίον των Τούρκων, έχοντας βεβαίως και την αμέριστη υποστήριξη των «Συμμάχων» μας, οι οποίοι υποστήριξαν μέσω ψευδών εγγράφων βιαιπραγίες Ελλήνων εναντίον Τούρκων! Υπήρξε προσπάθεια συμψηφισμού μεμονωμένων περιστατικών εκ μέρους του Ελληνικού Στρατού -ο οποίος εν τούτοις είχε γραπτή εντολή να συλλαμβάνει τους Έλληνες ταραξίες (όπως και έκανε)- με τα ειδεχθή εγκλήματα των Νεοτούρκων του Κεμάλ. Και τα εγκλήματα αυτά εις βάρος της φυλής μας αφορούσαν την πλειοψηφία των κατοίκων των πανάρχαιων Ελληνικών περιοχών και όχι απλώς μειονότητες. Οι Τούρκοι ήταν η πραγματική μειονότητα σ’ αυτά τα ελληνικότατα εδάφη. Ακόμα όμως και ένα μέρος Τούρκων, εξαιτίας των εκβιασμών και της συμπεριφοράς του Κεμάλ, θεώρησαν τον Ελληνικό Στρατό σαν απελευθερωτικό Στρατό!

Αυτή η παρένθεση έγινε για να φανεί το μέγεθος της υποκρισίας των Τούρκων που απαιτούν σεβασμό των Συνθηκών, ενώ αυτοί δεν σέβονται απολύτως τίποτα!

2ος ισχυρισμός

«Στο σημείο αυτό έχει ενδιαφέρον να αναφερθούμε στις ελληνικές θέσεις και την στάση των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων που έχουν την τάση να παρακάμπτουν την Συνθήκη των Σεβρών του 1920, η οποία δεσμεύει την Ελλάδα στο θέμα των μειονοτήτων, και από την Συνθήκη των Αθηνών να περνούν κατευθείαν στη Συνθήκη της Λωζάννης.Ο λόγος για τον οποίο η Αθήνα τηρεί αυτή τη στάση είναι ότι η Συνθήκη των Σεβρών είναι ένα κείμενο που περιέχει μονομερείς δεσμεύσεις για αυτήν και αναφέρεται στην υποχρέωση της να σέβεται και να προστατεύει τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην επικράτεια της. Η Ελλάδα, σ’ ότι αφορά τις μειονότητες που έχουν τουρκική καταγωγή(!!) έχει την τάση να μην αναγνωρίζει προστατευτικούς όρους οι οποίοι δεν στηρίζονται στην αρχή της αμοιβαιότητας».
Απάντηση

Η προπαγάνδα του «καθηγητή» είναι όντως απολαυστική αλλά τελείως ανιστόρητη. Αναμιγνύει και την Συνθήκη των Σεβρών!

Διά της Συνθήκης της Λωζάννης αναθεωρείται η θνησιγενής Συνθήκη των Σεβρών!

Ταυτόχρονα με την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών υπογράφονται και άλλες διεθνείς πράξεις που ο «καθηγητής» ξεχνάει!

Υπεγράφη η Ειδική Συνθήκη μεταξύ Ελλάδας και των τεσσάρων Δυνάμεων (Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας,Ιαπωνίας), διά της οποίας η Αγγλία και η Γαλλία παραιτούνται των «ειδικών δικαιωμάτων επαγρύπνησης και ελέγχου», που παρείχαν σ’αυτές οι

* Συνθήκες του Λονδίνου ( 7/5/1932, 14/11/1863, 29/3/1864 )
* Διατάξεις του άρθρου 3 του Πρωτοκόλλου της 3ης Φεβρουαρίου 1830, που αφορούν την «θρησκευτική ελευθερία», καθ’όσον οι θρησκευτικές ελευθερίες τίθενται εφεξής υπό την εγγύηση της Κοινωνίας των Εθνών.

Η Ειδική αυτή Συνθήκη παραμένει εν ισχύ και μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (24 Ιουλίου 1923)!

Γιατί να επικαλεστεί η Ελλάδα τη Συνθήκη των Σεβρών;


1) Πηγή : «Διεθνείς πολιτικές και στρατιωτικές Συνθήκες-Συμφωνίες και Συμβάσεις», Χαραλ. Γ. Νικολάου

2) Πηγή : «Μύθος και πραγματικότητα-Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής» 22 τούρκοι ακαδημαϊκοί αναλύουν την τουρκική εξωτερική πολιτική

Read more...

Για το Αιγαίο, η επόμενη σύρραξη μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας

* Την περασμένη Δευτέρα, η τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ» έγραψε ότι στο νέο Πολιτικό Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας, του οποίου η συγγραφή συνεχίζεται, τα 12 μίλια δεν είναι πλέον αιτία πολέμου μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας και πρόσθεσε ότι, έτσι, «χαλάει πλέον η παπαγαλία στην αντίληψη εξωτερικής απειλής»

Στο Έγγραφο, που είναι γνωστό ως «Βιβλίο των Κόκκινων Γραμμών» της Τουρκίας, οι γειτονικές χώρες δεν χαρακτηρίζονται πλέον ως «εξωτερική απειλή», αλλά ως στοιχείο συνεργασίας. Όπως είναι γνωστό, μετά τη λειτουργία της Διεθνούς Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, που η Τουρκία ακόμα δεν υπέγραψε, η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση προειδοποίησε και θεσμοθέτησε ότι, αν η Ελλάδα αποτολμήσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, αυτό θα σημαίνει αιτία πολέμου (casus belli).

Ταυτόχρονα, η Τουρκία δημιούργησε τη λεγόμενη στρατιά του Αιγαίου, με σαφείς επιθετικές στοχεύσεις κατά των ελληνικών νησιών. Η κρίση με τα Ίμια ήταν μια πρώτη δοκιμή, από την οποία η Ελλάδα βγήκε λαβωμένη, αφού με το γνωστό δόγμα Χόλμπρουκ (no ships, no armies, no flags), η Τουρκία πέτυχε το γκριζάρισμα όχι μόνο των Ιμίων, αλλά και να ρίξει βαριά σκιά μόνιμης αμφισβήτησης στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο. Χωρίς να εισπράττει σχεδόν καμία αξιόπιστη και σοβαρή ελληνική απάντηση, παρά μόνο φλύαρες τοποθετήσεις περί φιλίας, συνεργασίας και διεθνούς νομιμότητας.

Μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον αν. υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Δ. Δρούτσα στη Ρόδο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Νταβούτογλου, ισχυρίστηκε, με έκδηλη επιτήδευση, ότι, τάχα, οι Έλληνες και οι Τούρκοι είναι μια οικογένεια! Περίεργη και εξωφρενική αντίληψη περί οικογένειας, όπου ο ένας εκ των δύο κάνει τον αδίστακτο νταή και εκβιαστή, έτοιμος να στραγγαλίσει το άλλο μέλος. Η Ελλάδα, για πολλά χρόνια, ακολουθεί έναντι της Τουρκίας μιαν αδιέξοδη πλην ολέθρια κατευναστική πολιτική εξημέρωσης του τουρκικού θηρίου. Η Αθήνα εμφανώς δεν έχει κατανοήσει ότι η επόμενη, πιθανή σύρραξη με την Τουρκία θα γίνει στο Αιγαίο. Το κραυγάζει ο Νταβουτογλου στο βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος. Η Διεθνής Θέση της Τουρκίας» (εκδόσεις Ποιότητα, Αθήνα 2010). Ο Νταβούτογλου παραδέχεται ότι «η πιο σοβαρή δυσκολία στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας εντοπίζεται στην αδυναμία δημιουργίας μιας μακροπρόθεσμης και καλά συντονισμένης στρατηγικής, που σχετίζεται με τις θαλάσσιες και υδάτινες αρτηρίες» (σελ. 239).

Αφού ομολογεί ότι η Τουρκία επέδειξε «στρατηγική αμέλεια στο ζήτημα της απεμπόλησης του ελέγχου (!) των νησιών του Αιγαίου», ώστε να εγκαταλειφθούν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γράφει τα εξής αποκαλυπτικά: «Όπως ελέγχει η Τουρκία μέσω των Στενών τον ''παλμό'' του στρατηγικού ελαφρού υπογαστρίου της Ρωσίας, με τον ίδιο τρόπο και η Ελλάδα, μέσω των νησιών του Αιγαίου, απέκτησε το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου, που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό το ζωτικό χώρο της (σ.: είναι η ναζιστική θεωρία περί ζωτικού χώρου - lebensraum) και ο λόγος είναι τα ασυγχώρητα λάθη που έγιναν, ως συνέπεια της ανυπαρξίας μιας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση του Καρντάκ (Ίμια), που έφερε στο προσκήνιο το θέμα της ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και επί των βραχονησίδων που βρίσκονται μπροστά από τα παράλιά μας, είναι το πικρό τιμολόγιο των συσσωρευμένων (τουρκικών) σφαλμάτων που έχουν διαπραχθεί» (σελ. 244). Προφανώς, εξαιτίας των ασυγχώρητων λαθών, η Τουρκία, διά του Νταβούτογλου και του δόγματός του, καθώς και της γενικότερης αναθεώρησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, επιχειρεί τώρα να διορθώσει αυτά τα λάθη.

Ο Νταβούτογλου θεωρεί ότι «τα ζητήματα του Αιγαίου και της Κύπρου, που βρίσκονται στο χώρο αλληλεπίδρασης και διέλευσης των περιοχών των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής», «αύξησαν τη σημασία κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου, ως νέας περιοχής θαλάσσιας αλληλεπίδρασης. Η Τουρκία δεν είναι μόνο μια χώρα του Αιγαίου, αλλά και μία χώρα της Ανατολικής Μεσογείου». Και προσθέτει: «Οι πολιτικές της Τουρκίας για την Κύπρο και το Αιγαίο πρέπει να επανεξεταστούν. Μία Τουρκία, που έχει αποκλειστεί από το Αιγαίο και έχει περικυκλωθεί στα νότια από τη ''Ρωμέικη Διοίκηση'' (εννοεί την Κυπριακή Δημοκρατία) της νότιας Κύπρου, σημαίνει ότι τα περιθώριά της να κάνει ένα άνοιγμα στον κόσμο έχουν περιοριστεί σημαντικά» (σελ. 266-274). Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών παραδέχεται ότι το Αιγαίο έχει «μία πρώτης τάξης στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία», αλλ΄ ακόμα και για τις παρευξείνιες χώρες και όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις, που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού κα εμπορικού κόμβου.

Ο Νταβούτογλου ολοφύρεται, επειδή «η συντριπτική πλειοψηφία των νησιών του Αιγαίου βρίσκεται υπό ελληνική κυριαρχία» και αυτό «αποτελεί το σημαντικότερο αδιέξοδο της πολιτικής της εγγύς θαλάσσιας περιοχής της Τουρκίας» και ισχυρίζεται ότι «τα νησιά του Αιγαίου είναι φυσική προέκταση της γεωλογικής δομής της χερσονήσου της Μικράς Ασίας». Για να καταλήξει ότι τα νησιά του Αιγαίου «αξιολογούνται από την Τουρκία ως ένα πολύ σοβαρό κενό ασφάλειας». Καθαρά πράγματα: Πρώτον, η Τουρκία θεωρεί τα νησιά του ελληνικού Αρχιπελάγους ως «ζωτικό χώρο της» (lebensraum). Δεύτερον, ομολογεί ότι η Τουρκία διέπραξε «ασυγχώρητα σφάλματα» στην ανάκτηση-κατοχή των ελληνικών νησιών μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τρίτον, θεωρεί ότι τα νησιά του Αιγαίου την αποκλείουν από δυσμάς, ενώ η Κύπρος την περικλείει από νότο. Τέταρτον, αμφισβητεί ευθέως και επισήμως την ελληνική κυριαρχία στα νησιά. Πέμπτον, η περικύκλωσή της από τα ελληνικά νησιά αξιολογείται από την Τουρκία ως σημαντικό κενό ασφάλειας, που αποφάσισε να το πληρώσει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αντιμετωπιστούν οι αδίστακτες, συνεχείς και μεθοδευμένες, καθημερινές σχεδόν παραβιάσεις και αμφισβητήσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και κυριαρχίας των νησιών. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, όχι μόνο με την κατοχή του 37% των εδαφών της, αλλά και των ενεργειακών αποθεμάτων της στα «οικόπεδα» νοτίως και ανατολικά της Κύπρου. Οι Τούρκοι φωνάζουν κυριολεκτικά, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, τους ξεκάθαρους στόχους τους στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Η Τουρκία, όπως γράφει ο Νταβούτογλου, «πρέπει να είναι προετοιμασμένη, ώστε να απαντήσει με την απαιτούμενη σκληρότητα σε κάθε γεγονός που απειλεί τους στρατηγικούς της υπολογισμούς». Η Ελλάδα και η Κύπρος πώς ανθίστανται και πώς θα απαντήσουν στο νεο-οθωμανικό επεκτατισμό, που απειλεί την κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία τους

Read more...

Τεταμένες σχέσεις Τουρκίας - Ιράν

Θορυβημένοι από το δημοσίευμα που αναφέρει πως ο Ιρανός Αντιπρόεδρος δήλωσε πως τα γεγονότα του 1915 συνιστούν γενοκτονία, η Τουρκία ζήτησε με έντονο τρόπο εξηγήσεις από τη Τεχεράνη.
Ο Υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoğlu επικοινώνησε με τον Ιρανό ομόλογό του Manouchehr Mottaki, ο οποίος τον διαβεβαίωσε πως η «θέση» του Ιράν είναι πλήρως εναρμοσμένη με αυτή της Τουρκίας.
«Ζήτησα εξηγήσεις από τον Κο Mottaki» δήλωσε ο Davutoğlu στους δημοσιογράφους στη κεντρική επαρχία της Ανατολίας του Karaman τη Παρασκευή.
Οι μαζικές δολοφονίες και η απέλαση των Αρμενίων από τη τότε παρακμάζουσα και πριν το τέλος της Οθωμανική Αυτοκρατορία, συνιστά γενοκτονία σύμφωνα με τον Ιρανό Αντιπρόεδρο Hamid Baghaei.
«100 χρόνια πριν η Οθωμανική Αυτοκρατορία διέπραξε γενοκτονία όσον αφορά έναν ορισμένο αριθμό Αρμενίων» τόνισε στο Ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο IRNA.
Ο Davutoğlu τόνισε πως το Υπουργείο Εξωτερικών επικοινώνησε αμέσως με την ιρανική πρεσβεία στην Άγκυρα όπως και με τη τουρκική πρεσβεία στη Τεχεράνη.

Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας ο Mottaki είπε στον Davutoğlu πως οι δηλώσεις του Ιρανού Αντιπροέδρου αφορούσαν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι τον Α’ Παγκόσμιο, ενώ επανέλαβε πως δεν υπάρχει καμία διαφοροποίηση της θέσης της Τεχεράνης σχετικά με τα γεγονότα του 1915, κατά τα λεγόμενα του τούρκου Υπουργού Εξωτερικών.
Ωστόσο τη Παρασκευή ο Davutoğlu δήλωσε μη ικανοποιημένος από την Ιρανική κυβέρνηση και τόνισε πως η Τουρκία αναμένει εξηγήσεις από τον ίδιο Ιρανό Αντιπρόεδρο.
«Ο Mottaki με διαβεβαίωσε πως ο Baghaei θα εξηγήσει τι εννοούσε» κατέληξε ο Davutoğlu.
Ο Ιρανός Αντιπρόεδρος προέβη σε κάποιες παρατηρήσεις κατά τη διάρκεια της διάσκεψης με τίτλο «Ιράν, γέφυρα επιτυχίας» τη Τετάρτη.

Read more...

Τον Νοέμβριο η υπογραφή συμφωνίας Τουρκίας-Ν. Κορέας για τον πυρηνικό σταθμό

Στα μέσα Νοεμβρίου και στο περιθώριο της σύσκεψης των G-20 αναμένεται να υπογραφεί η συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και της Ν. Κορέας για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού.

Σύμφωνα με τη συμφωνία που αναμένται να υπογραφεί στη διάσκεψη των G-20 που θα πραγματοποιηθεί στη Σεούλ στις 11 και 12 Νοεμβρίου και στην οποία θα παραβρεθεί ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν η Ν. Κορέα θα κατασκευάσει το δεύτερο πυρηνικό σταθμό της Τουρκίας στη Σινώπη στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Το κόστος του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού θα φτάσει τα $10 δις.

Υπενθυμίζεται πως ο πρώτος πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας της Τουρκίας θα κατασκευαστεί από την Ρωσία στις ακτές της Μεσογείου.

Η πολιτική προσέγγισης στον αμυντικό τομέα της Τουρκίας με τη Ν. Κορέα συνεχίζεται και επεκτείνεται πλέον και σε αυτόν της ενέργειας και δη της πυρηνικής καθιστώντας τους δύο εταίρους στρατηγικούς. Τα ωφέλη που αποκομίζει η γείτονα χώρα είναι πολλαπλά ειδικά σε τομείς υψηλής τεχνολογίας και τεχνογνωσίας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Read more...