Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009

Καταγγέλλουν για κατασκοπεία το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής


Με αναφορές ακόμη και σε άρθρα του ποινικού κώδικα που αναφέρονται σε περιπτώσεις κατασκοπείας και διασποράς ψευδών ειδήσεων, για την παράνομη όπως χαρακτηριστικά είπαν δράση του Προξενείου της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Κομοτηνή τα μέλη της «Πρωτοβουλίας για την απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής», τεκμηρίωσαν τις απόψεις τους σχετικά με το αίτημα τους για την απομάκρυνση της διπλωματικής αντιπροσωπείας στην Κομοτηνή.
Παράλληλα έγινε αναφορά ακόμη και σε ανθρώπους που πληρώνονται από το Προξενείο της Τουρκίας στην Κομοτηνή και μάλιστα με τρεις τάξεις μισθών, βάσει εγγράφων του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι παραπάνω αναφορές έγιναν κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου η οποία παραχωρήθηκε σε μία χρονική περίοδο που το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας «παίζει» έντονα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ενώ και η λεγόμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δ. Θράκης» καλεί τους ξένους διπλωμάτες για επιτόπιους ελέγχους για να διαπιστωθούν οι «παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Ο κ. Καραΐσκος, μέλος της πρωτοβουλίας, μεταξύ άλλων σημείωσε πως έχουν πλέον αλλάξει οι συνθήκες από την εποχή που δημιουργήθηκε το Προξενείο της Τουρκίας στην Κομοτηνή και αναρωτήθηκε ποια είναι πλέον η προσφορά του Προξενείου. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Καραΐσκος στα όσα έχουν ειπωθεί κυρίως μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου από τους κους Σγουρίδη και Στυλιανίδη. Ο κ. Καραΐσκος μεταξύ άλλων τόνισε «Σήμερα χρειαζόμαστε αυτό το Προξενείο στην Κομοτηνή; Εμείς αναρωτιόμαστε ως Πρωτοβουλία και ως πολίτες ποια είναι η χρησιμότητα αυτής της υπηρεσίας του Τουρκικού κράτος στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου. Ειδικά για την πολιτική ζωή κάθε φορά πριν από τις εκλογές ακούμε τους πολιτευτές ότι νιώθουν ριγμένοι από την Α ή Β μειονοτική ψήφο και να λένε ότι κάποιοι αδικήθηκαν οι ότι κάποιοι παρενέβησαν. Μάλιστα ειδικά στην Ξάνθη νομίζω ότι ο Παναγιώτης Σγουρίδης έχει συμβάλει αποφασιστικά κάποια πράγματα με το όνομα τους. Και στην Κομοτηνή από την πλευρά του Ευρυπίδη Στυλιανίδη ιδίως έχουν ειπωθεί κάποια παρόμοια πράγματα. Εμείς δεν έχουμε κάποιο συμφέρον από την πρωτοβουλία αυτή, δεν έχουμε καμία ιδιοτέλεια. Δεν έχουμε χάσει κάποια θέση ή κάποιες ψήφους. Είμαστε απλοί πολίτες οι οποίοι αναρωτιόμαστε για το ρόλο αυτού του Προξενείου στην Θράκη».
Από την πλευρά του ο εκπαιδευτικός Νίκος Γκόκας εξέφρασε την ανησυχία του για την δραστηριότητα του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής στη Θράκη και ζήτησε «τη δραστηριοποίηση των Ελληνικών επίσημων της πολιτείας ως προς παράνομες δραστηριότητες που έχουν επισημανθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στη Θράκη». Σε άλλο σημείο της τοποθέτησης του ο κ. Γκόκας τόνισε πως έχουν παρατηρηθεί προσπάθειες να δυναμιτιστεί η ειρηνική συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων και υπογράμμισε ότι η ανησυχία αυτή εντοπίζεται στους τομείς της πολιτικής, της κοινωνίας της εκπαίδευσης της οικονομίας αλλά και της καθημερινότητας. Σε όλους αυτούς τους τομείς όπως σημείωσε ο κ. Γκόκας «φαίνεται ότι η δράση των εκπροσώπων του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής είναι ορατή και έχει καταγγελθεί πολλές φορές σε ιδιωτικό επίπεδο αλλά και δημόσια από χριστιανούς και μουσουλμάνους που κατοικούν στη Θράκη». Μάλιστα ο κ Γκόκας υπογράμμισε πως «στο όνομα του φονταμενταλισμού, εκδηλώνεται έλλειψη ανεκτικότητας και απόρριψη των απίστων, των γκιαούριδων μέσα πολλές φορές στα ίδια τα μουσουλμανικά τεμένη και παρατηρείται μία συστηματική χρήση της θρησκευτικότητας για την εξυπηρέτηση εθνικιστικών στόχων.
Στο επίπεδο της ηλεκτρονικής προπαγάνδας επισημαίνεται τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα μειονοτικών ιστοσελίδων που προωθούν την κεμαλική ιδεολογία στη Θράκη και προωθούν μίσος και θρησκευτικό φανατισμό ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Ανάλογης βαρύτητας είναι και οι δηλώσεις κάποιων πολιτικών της μειονότητας που συνοδεύονται αντίστοιχα από δηλώσεις Τούρκων πολιτικών που περιοδεύουν στην περιοχή της Ελληνικής Θράκης σε εκδηλώσεις που διοργανώνονται από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής».
Από την τοποθέτηση του κ. Γκόκα δεν απουσίασαν οι καταγγελίες που έγιναν με επιστολές στις εισαγγελικές αρχές θρησκευτικών μνημείων-συμβόλων στην περιοχή οι οποίες απευθυνόταν προς τον εισαγγελέα Ξάνθης και τον αστυνομικό διευθυντή Ξάνθης οι οποίοι και ακόμη δεν απάντησαν. Η Πρωτοβουλία δια στόματος του κ. Γκόκα έκανε έκληση «για επέμβαση των αστυνομικών και εισαγγελικών αρχών καθώς παραβιάζονται συστηματικά τα άρθρα 148 (κατασκοπεία) και 191 (περί ψευδών ειδήσεων) του Ποινικού Κώδικα από δραστηριότητες δεν έχουν καταγραφεί επαρκώς , καθώς και του άρθρου 190 (για διέγερση ανησυχίας και τρόμου). Όπως μάλιστα αναφέρθηκε οι παραβιάσεις των παραπάνω άρθρων είναι καθημερινό φαινόμενο από μισθωτά όργανα στην περιοχή της Θράκης είναι καθημερινές, ενώ αναφορά έγινε και στο θέμα της εκπαίδευσης της μειονότητας...
Σε σχετική ερώτηση πάντως ο κ. Καραΐσκος αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με πολιτικούς χώρους και ιδιαίτερα του ΛΑΟΣ. Ως παράδειγμα τώρα της δράσης του Τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή ο κ. Καραΐσκος επεσήμανε «όταν ο ίδιος ο πρόξενος πηγαίνει σε ένα Πομάκικο χωριό και καλεί τους κατοίκους ο ίδιος για να φτιάξουν ένα μνημείο για 40 Οθωμανούς οι οποίοι συνέβαλαν στην κατάκτηση της Θράκης, νομίζω ότι αυτό συνιστά κάτι διαφορετικό από τη συμβολή στην κοινωνική γαλήνη και από τις καλές σχέσεις των δύο χωρών».
Από την άλλη πλευρά τώρα η λεγόμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δ. Θράκης» καλεί τους ξένους διπλωμάτες για επιτόπιους ελέγχους για να διαπιστωθούν οι «παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» με σχετικές επιστολές σε όλες τις διπλωματικές αρχές που βρίσκονται στην Αθήνα. Τις επιστολές υπογράφει ο πρόεδρος της «Συμβουλευτικής», ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, ενώ στην επιτροπή συμμετέχουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Α. Χατζηοσμάν και Τ. Μαντατζή και ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Α. Ιλχάν.

Read more...

Προσδοκίες για νέα εποχή στα ελληνοτουρκικά


Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών δημιουργούν προσδοκίες για μια νέα εποχή στα ελληνοτουρκικά. Στην Ελλάδα εξελέγη νέα κυβέρνηση. Η Τουρκία, πάλι, βρίσκεται σε πορεία εκδημοκρατισμού, που τη χαρακτηρίζουν ταχύτατα ανοίγματα προς τους Κούρδους και αλλεπάλληλα χαστούκια προς το στράτευμα.

Του ανταποκριτή μας
στην Κωνσταντινούπολη,
Αλέξανδρου Μασσαβέτα

Η συγκυρία φαίνεται ευνοϊκή για τη σύσφιξη των σχέσεων των δύο χωρών, παρότι τα διμερή προβλήματα παραμένουν και θα εξακολουθήσουν μάλλον να προξενούν εντάσεις.
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι γνωστός και αγαπητός στην Τουρκία από την εποχή της θητείας του ως υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη. Στην Τουρκία έχει ταυτιστεί με την τότε ελληνοτουρκική προσέγγιση και τη “σεισμική διπλωματία” το 1999. Τούρκοι αναλυτές ευχήθηκαν η νέα ελληνική κυβέρνηση να προωθήσει μια στενότερη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.
Τη δεύτερη κυβέρνηση Ερντογάν -προϊόν του εκλογικού θριάμβου του 2007- έπληξαν σοβαρά σκάνδαλα διαφθοράς και η υπαναχώρηση σε προεκλογικές υποσχέσεις της. Η διακυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έχει περάσει ωστόσο στην πολιτική ιστορία ως η περίοδος εκδημοκρατισμού της χώρας και η εποχή των πιο ριζικών και εκτεταμένων μεταρρυθμίσεων μετά από εκείνες του Ατατούρκ. Τις μεταρρυθμίσεις αυτές ενέπνευσε η ενταξιακή πορεία προς την ΕΕ, αλλά και η βούληση του κυβερνώντος κόμματος να απαλλάξει το πολιτικό σκηνικό από την κηδεμονία του στρατεύματος.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ 70 ΕΤΩΝ
Η κυβέρνηση έχει διαμορφώσει μια εξωτερική πολιτική που βασίζεται στις αρχές του Αχμέτ Νταβούτογλου και ανατρέπει τα δεδομένα 70 ετών. Κύριος σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν από την αρχή της διακυβέρνησής του, υπουργός Εξωτερικών μετά τον ανασχηματισμό του περασμένου Μαΐου, ο Νταβούτογλου οραματίστηκε και εφαρμόζει μια πολιτική δυναμικής παρέμβασης στην ευρύτερη περιοχή. Θεμέλιος λίθος της, η καλλιέργεια σχέσεων οικονομικής αλληλεξάρτησης με τους γείτονες και η προσφορά υπηρεσιών διαμεσολάβησης μεταξύ των εμπλεκομένων σε περιφερειακές συγκρούσεις.
Υπό την καθοδήγηση του Νταβούτογλου, η κυβέρνηση Ερντογάν πραγματοποίησε θαρραλέα ανοίγματα σε γείτονες με τους οποίους η Τουρκία διατηρούσε κάκιστες σχέσεις, όπως η Συρία (με την οποία ήλθαν στα πρόθυρα πολέμου το 1998) και η Αρμενία (με την οποία ουδέποτε σύναψε διπλωματικές σχέσεις). Το αξιοσημείωτο στις διμερείς προσεγγίσεις είναι πως τα προβλήματα που δηλητηρίαζαν τις σχέσεις στο παρελθόν δεν έχουν επιλυθεί σε καμία από τις δύο περιπτώσεις.
Αν και η Συρία αναγνώρισε τα σημερινά σύνορα της Τουρκίας, αποδεχόμενη την προσάρτηση από την τελευταία της περιοχής της Αντιόχειας (οθωμανικό σαντζάκι Αλεξανδρέτας) το 1938, οι διμερείς διαφορές σχετικά με την κατανομή των υδάτων του Ευφράτη παραμένουν. Στην περίπτωση της Αρμενίας, οι δύο πλευρές -μετά από αμερικανική ενθάρρυνση- υπέγραψαν οδικό χάρτη για τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων. Αν και η πορεία προς τη σύναψή τους φαίνεται μακρά και ανηφορική, η εκκίνησή της κατέστη δυνατή λόγω αμοιβαίων υποχωρήσεων. Συγκεκριμένα, η Αρμενία δέχτηκε να αποσύρει την αξίωσή της για αναγνώριση της γενοκτονίας ως απαραίτητο όρο για τη σύναψη σχέσεων με την Τουρκία. Η Τουρκία, από την άλλη, δέχτηκε να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις με την Αρμενία χωρίς να θέτει πια ως όρο την αξίωσή της να αποχωρήσουν οι Αρμένιοι από το Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ), όπως στο παρελθόν, γεγονός που έφερε την Άγκυρα σε διάσταση με το “αδελφό” Αζερμπαϊτζάν.

ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΧΩΡΩΝ ΣΕ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Η κεντρική ιδέα πίσω από την πολιτική του Νταβούτογλου και τα σχετικά ανοίγματα συνίσταται στην παραδοχή ότι η μακρόχρονη αντιπαράθεση και ψυχρότητα της Τουρκίας με όλους ανεξαιρέτως τους γείτονές της δεν την ωφέλησε στο ελάχιστο, καθιστώντας την δακτυλοδεικτούμενη στην ίδια της τη γειτονιά. Γεφυρώνοντας το χάσμα με τις όμορες χώρες και ποντάροντας ιδιαίτερα στο χαρτί της οικονομικής της δύναμης και των σχέσεών της με τη Δύση, η Τουρκία φιλοδοξεί να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη.
Στις αρχές Νοεμβρίου διέρρεε στον τουρκικό Τύπο η είδηση ότι ο τούρκος πρωθυπουργός έστειλε στον Γιώργο Παπανδρέου επιστολή με την οποία εξέφραζε την επιθυμία να επιταχυνθεί η διαδικασία σύσφιξης των διμερών σχέσεων. Η Άγκυρα έστειλε μηνύματα προς την Αθήνα ότι επιθυμεί τη σύμπραξη των δύο χωρών σε περιφερειακό επίπεδο και την ανάληψη κοινών διπλωματικών πρωτοβουλιών.
Μελετώντας την εξέλιξη των σχέσεων Συρίας - Τουρκίας και Αρμενίας - Τουρκίας, διαπιστώνει κανείς πως και στις δύο περιπτώσεις υφίσταται μια ανισορροπία. Η Αρμενία και Συρία έχουν ανάγκη την εξομάλυνση των σχέσεων πολύ περισσότερο από την Τουρκία. Η πρώτη βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και αποκομμένη από τη Δύση, η δεύτερη σε διπλωματικό αποκλεισμό. Η προσέγγιση τις ωφελεί διπλωματικά και οικονομικά πολύ περισσότερο από την Τουρκία, που αναζητεί να αυξήσει το διπλωματικό της κύρος και ζητεί αγορές για τα προϊόντα της. Συνεπώς, τόσο η Αρμενία όσο και η Τουρκία είναι έτοιμες να προβούν σε σημαντικές παραχωρήσεις προκειμένου να συσφίξουν τις σχέσεις τους με την Άγκυρα.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ
Στην περίπτωση της Ελλάδας, η σχέση μεταξύ των μερών είναι πιο ισορροπημένη. Η Τουρκία υπερέχει σαφώς από την άποψη της οικονομίας και της βαρύτητάς της στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Καυκάσου. Παράλληλα, η χώρα αποτελεί πλέον έναν από τους βασικούς κόμβους στο διεθνές σύστημα μεταφοράς ενεργείας. Η Ελλάδα ωστόσο αποτελεί την πύλη της Τουρκίας προς την ΕΕ, η ένταξη στην οποία παραμένει πρωταρχικός στόχος της τουρκικής διπλωματίας παρά την πολυμέτωπη πια δράση της. Η Ελλάδα εξάλλου αποτελεί και μία από τις λίγες χώρες της ΕΕ που είναι υπέρ της τουρκικής ένταξης. Παράλληλα, η εικόνα της Ελλάδας ως χώρας ευρωπαϊκής και με ανεπτυγμένους δημοκρατικούς θεσμούς καθιστά τη σύμπραξή της στις φιλόδοξες διπλωματικές πρωτοβουλίες της Τουρκίας στην περιφέρεια επιθυμητή για την τουρκική διπλωματία.

Αποτελεί συμφέρον της ελληνικής διπλωματίας η σύμπραξη με την Τουρκία στις διπλωματικές της πρωτοβουλίες στη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο. Πρόκειται για μια κίνηση συμφέροντος, ώστε να μην είναι η Ελλάδα απούσα από τις εξελίξεις και να μην αφήνονται οι τελευταίες στη δυναμικότητα της νέας τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Το συμφέρον της Αθήνας επιβάλλει τη συνεργασία και την οικονομική και διπλωματική διαπλοκή με την Άγκυρα, ακόμη και αν τα διμερή προβλήματα παραμένουν άλυτα. Ελληνικές διπλωματικές πηγές και παρατηρητές πιστεύουν πως η οικοδόμηση σχέσεων αμοιβαίου διπλωματικού και οικονομικού συμφέροντος θα κάνει τις διμερείς διαφορές να επιλυθούν: σε μια σχέση στρατηγικού εταίρου, κανένα από τα δύο μέρη δεν θα επιθυμεί να δυσαρεστήσει το άλλο και να διακυβεύσει την οικονομική και διπλωματική συνεργασία.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (MAKTHES.GR)
*ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ "ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΕ ΘΡΑΚΗ, ΣΑΜΟ, ΡΟΔΟ, ΚΡΗΤΗ, ΚΥΠΡΟ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/11/blog-post_208.html#ixzz0XcgUigty

Read more...

Η εξαργύρωση της ηθικής πολιτικής


Αφορμή για το κείμενο αυτό μου έδωσε πρόσφατο δημοσίευμα σε αμερικανική ιστοσελίδα, στο οποίο αναφέρεται ότι τουρκοαμερικανικά lobby groups/συμφέροντα θα επιχορηγούν επισκέψεις ή/και σπουδές σε συστηματική βάση (μέχρι και 100 ανά περίοδο) Αμερικανών φοιτητών αρμενικής καταγωγής σε τουρκικά πανεπιστήμια ή σε πανεπιστήμια στην κατεχόμενη Κύπρο για ένα ή περισσότερα ακαδημαϊκά τετράμηνα. Στόχος είναι, μεταξύ άλλων, η αλληλοκατανόηση και η δημιουργία καλύτερου κλίματος μεταξύ των εμπλεκομένων μερών.

Είναι προφανές ότι η Άγκυρα, παρά το γεγονός ότι δεν έχει αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία, με αφορμή την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Αρμενίας προσπαθεί να δημιουργήσει ερείσματα σε διάφορα επίπεδα. Η Τουρκία έχει κατανοήσει προ πολλού ότι η ηθική υπεροχή είναι καθοριστικής σημασίας στο σημερινό διεθνές περιβάλλον. Υπενθυμίζεται ότι τρεις καθοριστικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις διεθνείς σχέσεις είναι η στρατιωτική δύναμη, οι οικονομικοί παράγοντες με την ευρεία έννοια του όρου, καθώς και η ηθική υπεροχή.


Η Τουρκία ήδη είναι σήμερα μέλος των G20, ακολουθεί πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική προωθώντας την έννοια των μηδενικών προβλημάτων και προβάλλει ως περιφερειακή δύναμη. Διάφοροι αναλυτές ήδη αναφέρονται σε μια μορφή νεοθωμανισμού.
Η Τουρκία κατανοεί πρωτίστως ότι πρέπει να επενδύσει και σε θέματα ηθικής υπεροχής. Θεωρεί καθοριστικής σημασίας τη δημιουργία εντυπώσεων, καθώς και συγκεκριμένων εικόνων. Η Κυπριακή Δημοκρατία, χρόνια μετά την ανεξαρτησία αλλά και την εισβολή, δεν έχει δημιουργήσει ανάλογη πολιτική, αλλά ούτε και υπάρχει επαρκής κατανόηση σε σχέση με το ζήτημα αυτό και τη σημασία των δεξαμενών σκέψης και των πανεπιστημίων, και το ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν στην προώθηση συγκεκριμένων στόχων.

Από την άλλη, η Τουρκία δεν αρκείται στη στρατιωτική ισχύ και στον πολυδιάστατο ρόλο της ως ενεργειακός κόμβος, αναδυόμενη οικονομία και γενικά ως περιφερειακή δύναμη. Κατ’ επανάληψιν προσπαθεί να περάσει συγκεκριμένα μηνύματα εφ’ όλης της ύλης σε σχέση με θέματα που την ενδιαφέρουν όπως, για παράδειγμα, στο Κυπριακό, όπου προωθεί την άποψη ότι το πρόβλημα είναι «η απομόνωση των Τουρκοκυπρίων», υποβαθμίζοντας την πραγματική κατοχική διάσταση. Άλλωστε, τελευταία ο Τούρκος Υπουργών Εξωτερικών Α. Νταβούτογλου διακηρύττει ότι στην Κύπρο η «τουρκο(κυπριακή) πλευρά επιθυμεί την επανένωση του νησιού και ότι είναι οι Ελληνοκύπριοι που κωλυσιεργούν και στην ουσία επιθυμούν τη διαίρεση».

Αλλά και οι ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι είναι η μόνη υπερδύναμη, η πρώτη στρατιωτική και οικονομική δύναμη του πλανήτη, αποδίδουν τεράστια σημασία στην ηθική υπεροχή και αξιοποιούν αυτό που συχνά αποκαλούν soft diplomacy. Ως εκ τούτου Αμερικανοί πρώην, τέως και νυν πολιτειακοί αξιωματούχοι, καθώς και διανοητές διακηρύττουν τη σημασία της σύζευξης των αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων με ένα αξιακό σύστημα και αξιοποιούν πανεπιστήμια και δεξαμενές σκέψεις προς την υλοποίηση των στόχων τους. Φυσικά, ο ρόλος των δεξαμενών σκέψεων δεν περιορίζεται σε ζητήματα επικοινωνιακής πολιτικής. Προβαίνουν, επίσης, σε αναλύσεις και εισηγήσεις εφ’ όλης της ύλης. Και η Κύπρος; Η πολιτεία αγνοεί, παραγνωρίζει ή περιφρονεί τη διάσταση αυτή. Δεν είμαι σίγουρος τι είναι το χειρότερο - η άγνοια, η παραγνώριση ή η περιφρόνηση; Αντίθετα, σε διάφορες εκφάνσεις του δημοσίου βίου παρουσιάζεται και ένας γιγαντισμός άνευ αντικειμένου και περιεχομένου.

Δεν είναι μόνο τα μεγέθη που έχουν σημασία. Σημασία έχει κυρίως η νοοτροπία. Δυστυχώς ο δημόσιος βίος μας χαρακτηρίζεται από αυτό που περιγράφεται ως επαρχιωτισμός (parochialism): μεταξύ άλλων, άγνοια για τον τρόπο λειτουργίας και τη σημασία των κέντρων ερευνών/δεξαμενών σκέψεως, η οποία πηγάζει από φτωχή αντίληψη για το σύγχρονο διεθνές περιβάλλον.

Ο πολιτικός λόγος πολλές φορές δεν πείθει ούτε και την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων. Για παράδειγμα, εάν για τα πάντα ευθύνονται «οι αμερικανοβρετανοτουρκικές συνωμοσίες», τότε ακόμα και σε ξένους φίλους της υπόθεσής μας δημιουργείται η ροπή να μας αντικρίζουν με δυσπιστία. Ταυτόχρονα, δίδεται τροφή στην τουρκική θέση περί «φανατισμού των Ελλήνων». Είναι καιρός να γυρίσει η Κυπριακή Δημοκρατία σελίδα και να αναζητήσει σοβαρότητα και αξιοπιστία. Μόνο έτσι μπορούμε να προσβλέπουμε με αισιοδοξία στο μέλλον.

ΑΝΔΡΕΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ*
*Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/11/blog-post_4219.html#ixzz0XcfUa4qj

Read more...

Κεμαλισμός, Ισλάμ και τουρκική εξωτερική πολιτική


Η κατανόηση των εσωτερικών διεργασιών που διαδραματίζονται στην Τουρκία αποτελεί, ειδικά για μας εδώ στην Κύπρο, προαπαιτούμενο για τη χάραξη εξωτερικής πολιτικής. Η ευρέως διαδεδομένη αντίληψη, πως η Τουρκία ακολουθεί μια διαχρονικά αμετάβλητη εθνική στρατηγική, αντικατοπτρίζει μόνο τη μισή αλήθεια.

Γιατί τα εθνικά συμφέροντα αποκτούν διαφορετικό νόημα σε διαφορετικές εποχές και εκφράζονται μέσα από διαφορετικές πολιτικές. Κεντρικό δόγμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας ήταν ο εκδυτικισμός-εξευρωπαϊσμός της χώρας. Αυτή ήταν και η μεγάλη παρακαταθήκη του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος πίστευε πως για να κατακτήσει η Τουρκία τον υψηλό πολιτισμό (muasir medeniyet) της Δύσης, θα έπρεπε να αποβάλει από την ταυτότητά της το Ισλάμ.


Έτσι, κατά τη διάρκεια της μετάβασης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο τουρκικό έθνος κράτος, η ισλαμική παράδοση και μαζί της πλατιές μάζες του λαού πέρασαν στο περιθώριο. Στην απουσία οποιασδήποτε μορφής αστικής τάξης, κύριος φορέας της νεωτερικότητας κατέστη ο στρατός, που έκτοτε απολαμβάνει νομιμοποίησης, ως ο κατεξοχήν θεματοφύλακας του κεμαλισμού και κατ’ επέκτασιν της πορείας εκδυτικισμού-εξευρωπαϊσμού της χώρας. Αυτό που αλλάζει τα τελευταία χρόνια, μέσα από μια σταδιακή και μακρόσυρτη διαδικασία, τα ίχνη του οποίου πάνε πίσω στην εποχή του Μεντερές, είναι πως η ισλαμική παράδοση, που βρίσκει την έκφρασή της σήμερα μέσα από το κόμμα Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης (AKP) του πρωθυπουργού Ερντογάν, επιστρέφει, ενώ η πορεία εκδυτικισμού-εξευρωπαϊσμού της χώρας αποκτά πλέον νέο περιεχόμενο, καθώς γίνεται συνώνυμη με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Το κεμαλικό κατεστημένο δεν μπορεί να αμφισβητήσει την υπεροχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον προσδιορισμό του περιεχόμενου της ευρωπαϊκότητας. Είναι γι’ αυτό που όσο η Τουρκία πλησιάζει περισσότερο την Ευρώπη τόσο περισσότερο ο στρατός δυσκολεύεται να αναπαραγάγει τη νομιμοποίησή του στο τουρκικό πολιτικό σύστημα.

Αντιθέτως, το άλλοτε «οπισθοδρομικό» ισλαμικό κίνημα βρίσκεται σήμερα, με το κόμμα του πρωθυπουργού Ερντογάν, στην πρωτοπορία της προσπάθειας για προώθηση της διαδικασίας ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Βρισκόμαστε στην αρχή μιας μετακεμαλικής εποχής; Mια προσεχτική ανάγνωση της διελκυστίνδας μεταξύ των δύο στρατοπέδων καταδεικνύει πως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη απ’ ό,τι φαίνεται. Το ΑΚP δεν αμφισβητεί τον κεμαλισμό ως φορέα των ευρωπαϊκών τουρκικών αξιών, αλλά επαναπροσδιορίζει το περιεχόμενό του, έτσι που να περιλαμβάνει και τη θρησκευτική παράδοση, όπως είχε προτείνει ο μεγάλος θεωρητικός του τουρκικού εθνικισμoύ Ziya Gokalp, πριν από 100 περίπου χρόνια.

Υποτασσόμενο στον κεμαλισμό και μη αμφισβητώντας τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους, προσπαθεί να αντλήσει εθνική νομιμοποίηση στο όνομα του εξευρωπαϊσμού. Από την άλλη, ο στρατός αναγκάζεται να συναινεί σε μεταρρυθμίσεις, που στην ουσία αφαιρούν από τις εξουσίες του, προκειμένου να παραμείνει εθνική δύναμη, διεκδικώντας ρόλο στον επαναπροσδιορισμό του κεμαλισμού.

Να παρακολουθούμε προσεκτικά τις εξελίξεις
ΣΕ ΚΑΘΕ περίπτωση είναι για μας εξαιρετικά σημαντικό να παρακολουθούμε προσεκτικά τις εξελίξεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, γιατί αυτές επηρεάζουν και το πώς εκδηλώνεται η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Όταν ο Ερντογάν διαπραγματεύεται την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, δεν διαπραγματεύεται μόνο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και με το εσωτερικό πολιτικό σύστημα της χώρας του. Το ίδιο ισχύει, βεβαίως, και για το Κουρδικό, το Αρμενικό και φυσικά το Κυπριακό. Οι πρόσφατες πρωτοβουλίες της τουρκικής κυβέρνησης σε διάφορα θέματα, που για χρόνια αποτελούσαν ταμπού για την τουρκική κοινή γνώμη, θα πρέπει να ειδωθούν και από την οπτική γωνία των διεργασιών που συντελούνται στο εσωτερικό της Τουρκίας, υπό το φως των νέων δυναμικών που δημιουργεί η ενταξιακή της πορεία.

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΦΩΚΑΪΔΗ*
*Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου ΔΗΣΥ
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/11/blog-post_6334.html#ixzz0XcenSi5W

Read more...

Στέλνει ΝΟΤΑΜς επιθετικότητας


Το σύνολο των διεκδικήσεων της Αγκυρας αποτυπώνεται σε μια σειρά ΝΟΤΑΜs που στόχο έχει να δημιουργήσει τετελεσμένα.Σε έξαρση είναι η προσπάθεια της Τουρκίας όχι μόνο με τις παραβιάσεις αλλά και με την εκμετάλλευση του συστήματος των ΝΟΤΑΜs για την ασφάλεια της αεροπλοΐας να προβάλει και να κατοχυρώσει το πλαίσιο των διεκδικήσεών της στο Αιγαίο.

Με μια σειρά ΝΟΤΑΜ (οδηγιών προς αεροναυτιλλομένους), η Τουρκία όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία της Ελλάδας εντός του FIR Αθηνών, αλλά αμφισβητεί το εύρος των 10 ν.μ. του ελληνικού εναέριου χώρου, επιχειρεί να προβάλει νησιά του Αιγαίου όπως τη Σαμοθράκη, τη Χίο και τα Ψαρά ως αποστρατικοποιημένα και κυρίως δηλώνει ότι δεν υφίσταται συμφωνημένη οριοθέτηση συνόρων στο Αιγαίο. Διαμαρτύρεται μάλιστα για την αναφορά των ελληνικών αρχών σε «δυτικά σύνορα της Τουρκίας», δηλώνοντας ότι τα σύνορα αυτά δεν είναι οροθετημένα.


Η Τουρκία επιχειρεί να δεσμεύσει μεγάλες περιοχές ακόμη και στο κέντρο του Αιγαίου για ασκήσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα (όπως με τη ΝΟΤΑΜ Α3475/08 που εκδόθηκε τη 16η Δεκεμβρίου 2008 και δέσμευε τις συγκεκριμένες περιοχές για διάστημα από τις 9 Ιανουαρίου 2009 έως τις 30 Δεκεμβρίου 2009) υπερκαλύπτοντας ακόμη και περιοχές εντός του εθνικού εναέριου χώρου.

Σε ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε η Τουρκία την 23η Οκτωβρίου 2009 με αριθμό Α3299/09 αμφισβητείται το εύρος των 10 ν.μ. του ελληνικού εναέριου χώρου.

«Η καινοφανής και προκλητική πρακτική της Ελλάδας για καθορισμό 6 ν.μ. εύρος χωρικών υδάτων και 10 ν.μ. εθνικό εναέριο χώρο έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο και συνεπώς παραβιάζει το δικαίωμα της ελεύθερης χρήσης του διεθνούς εναέριου χώρου. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ο εναέριος χώρος επί του οποίου ένα κράτος μπορεί να αξιώνει πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία είναι περιορισμένο στην περιοχή εκείνη που βρίσκεται πάνω από το έδαφός του ή τα χωρικά του ύδατα? Η πρακτική της Ελλάδας είναι άκυρη και μη αποδεκτή από την Τουρκία».

Στις 19 Οκτωβρίου με τη ΝΟΤΑΜ Α3247/09 απορρίπτονται οι ελληνικές ΝΟΤΑΜs (Α1971/09 και Α1975/09) και επισημαίνεται ότι αυτές «συνιστούν παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων της Ελλάδας αναφορικά με το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, από τις διατάξεις της απόφασης των έξι Δυνάμεων το 1914, τη Συνθήκη της Λοζάνης με τα παραρτήματά της και τη σύμβαση σχετικά με το καθεστώς των Στενών. Η Σαμοθράκη, τα Ψαρά και η Χίος που αναφέρονται στην ελληνική ΝΟΤΑΜ έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Συνεπώς η Σαμοθράκη, τα Ψαρά και η Χίος δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται σε κανένα σενάριο άσκησης ή εκπαίδευσης».

Στις 19 Οκτωβρίου με τη ΝΟΤΑΜ Α3246/09 η τουρκική πλευρά δηλώνει ότι οι μονομερείς ρυθμίσεις της συμβαδίζουν με τους κανόνες του ICAO και ότι τα στρατιωτικά αεροσκάφη της που συμμετέχουν στη συγκεκριμένη άσκηση δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσης.

Η Τουρκία μάλιστα δηλώνει ότι θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφάλεια της εναέριας κυκλοφορίας. Η τουρκική ΝΟΤΑΜ είχε εκδοθεί για άσκηση TASMO (Tactical Air Support for Maritime Operation) χωρίς πυρά. Στη ΝΟΤΑΜ η Τουρκία περιελάμβανε τις περιοχές που μονομερώς δηλώνει ότι θα αναλάβει την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και περιοχές του Ελληνικού Εθνικού Εναέριου χώρου, πέραν του ορίου των 6 ν.μ.

Στη Σαμοθράκη και στα Ψαρά αναφέρεται με το ίδιο περιεχόμενο και η ΝΟΤΑΜ Α3037/09 που εκδόθηκε την 1η Οκτωβρίου.

Με τη ΝΟΤΑΜ Α3036/09 η Τουρκία διεκδικούσε το δικαίωμα Ερευνας και Διάσωσης (SΑR) σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου, κάτι που απορρίφθηκε από την ελληνική πλευρά που παρέπεμψε στις αποφάσεις του ICAO, σύμφωνα με τις οποίες η περιοχή δικαιοδοσίας της Ελλάδας για Ερευνα και Διάσωση συμπίπτει με τα όρια του FIR Αθηνών.

Η ΝΟΤΑΜ Α2821/09, που κηρύχθηκε από την ελληνική πλευρά άκυρη, δέσμευε για ασκήσεις περιοχές βορείως της Λήμνου μέχρι το Αγιον Ορος ακόμη και εντός του ελληνικού εναέριου χώρου και υπερκάλυπτε τμήμα του τερματικού διαδρόμου του αεροδρομίου της Λήμνου.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2009 με τη ΝΟΤΑΜ Α2905/09 η Αγκυρα αμφισβητεί το καθεστώς του Αιγαίου (όπως έγινε και με μεταγενέστερη ΝΟΤΑΜ την Α3609/09 της 17ης Νοεμβρίου) υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν σύνορα στο Αιγαίο.

Με τη ΝΟΤΑΜ η Τουρκία δηλώνει ότι η περιοχή (σ.σ.: η γραμμή) που συνδέει το σημείο με συντεταγμένες 36ο 04΄56»Ν - 29ο 59΄58»E (νοτίως του Καστελόριζου) και τα χερσαία σύνορα της Ελλάδας και της Τουρκίας στον Βορρά δεν αντανακλά οποιοδήποτε νομικό καθορισμό θαλάσσιας περιοχής ή συνόρων χωρικών υδάτων μεταξύ των δύο μερών ούτε αποτελεί συμφωνημένη πρακτική.

Η τουρκική ΝΟΤΑΜ επισημαίνει ακόμη ότι: «οποιαδήποτε προβολή ή αναφορά σε αυτό το σημείο του FIR Αθηνών - Κωνσταντινούπολης ως συνόρων είναι απολύτως πλαστή και χωρίς καμία νομική βάση».

Συγχρόνως προβάλλεται η τουρκική θέση σύμφωνα με την οποία: «Δεν υπάρχει καμία διμερής και νόμιμα καθορισμένη οριοθέτηση θαλάσσιων συνόρων, ούτε συμφωνημένη πρακτική για το θέμα αυτό σε σχέση με το Αιγαίο. Επομένως η αναφορά της Ελλάδας σε «δυτικά σύνορα» της Τουρκίας είναι χωρίς ισχύ και εγκυρότητα».

Στις προκλητικές αξιώσεις της Τουρκίας δίνεται συστηματικά απάντηση από την ελληνική ΥΠΑ με έκδοση ΝΟΤΑΜs.

Με την ΝΟΤΑΜ Α2105/09 δηλώνεται ότι η «Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο που καθιέρωσε το 1931 εναέριο χώρο 10 ν.μ. για τις ανάγκες της ασφάλειας της αεροπλοΐας». Στην ίδια ΝΟΤΑΜ (part 2) επισημαίνεται ότι η τουρκική πλευρά σεβάστηκε πλήρως επί 44 χρόνια μέχρι το 1975 αυτή τη ρύθμιση και είναι η μόνη χώρα που προξενεί προβλήματα σε σχέση με την απόφαση του 1931.

Η ΥΠΑ παραπέμπει σε σειρά αποφάσεων του ICAO (Σύμβαση του Σικάγου για το FIR Αθηνών και τις περιοχικές συμφωνίες του ICAO του 1950-1952-1958) σύμφωνα με τις οποίες οι ελληνικές αρχές είναι οι μόνες αρμόδιες που έχουν επιφορτιστεί την εφαρμογή των διατάξεων αυτών για την ασφάλεια των πτήσεων.

Με τις NOTAMs Α2037/09 (22 Οκτωβρίου 2009) και την Α2020/09 η ελληνική πλευρά δηλώνει ότι ο εθνικός εναέριος χώρος είναι 10 ν.μ. από τις ελληνικές ακτές και ότι στερείται νομικής βάσης η απαίτηση της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς της Σαμοθράκης, της Χίου και των Ψαρών.

Η ελληνική πλευρά καταγγέλλει μάλιστα την τουρκική ότι χρησιμοποιεί την τεχνική διαδικασία των ΝΟΤΑΜs για να προβάλει το πλαίσιο διεκδικήσεών της στο Αιγαίο.

«Οι ελληνικές αρχές κατηγορηματικά απορρίπτουν την προσπάθεια της Τουρκίας να προβάλει μέσω της ροής των εκδιδόμενων ΝΟΤΑΜs πολιτικά υποκινούμενων δηλώσεων και θέσεων, οι οποίες εκτός του ότι στερούνται βάσης, είναι εντελώς άσχετες με τον θεμελιώδη λόγο ύπαρξης του συστήματος (των ΝΟΤΑΜs), την ασφάλεια δηλαδή των πτήσεων» (ΝΟΤΑΜ Α2020/09, εκδόθηκε 21 Οκτωβρίου 2009).

ΝΙΚΟΥΣ ΜΕΛΕΤΗΣ
nmeletis@pegasus.gr
ΕΘΝΟΣ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/11/blog-post_6023.html#ixzz0Xcd5QmIb

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP