Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009

H ημισέληνος πάνω από το Aιγαίο


Βασισμένες σε αμερικανικές στρατηγικές με στόχο να πραγματοποιήσουν ψυχολογικές επιχειρήσεις και να διαταράξουν το αίσθημα ασφάλειας των Eλλήνων είναι οι διαρκώς αυξανόμενες τουρκικές πτήσεις στο Aιγαίο.
Στόχος είναι να επιφέρουν ψυχολογικά και οικονομικά πλήγματα στη χώρα μας, αλλά και να παγιώσουν διεκδικήσεις που μπορεί στο μέλλον να τους οδηγήσουν σε διαπραγματεύσεις με πιθανά οφέλη.

H ημισέληνος πάνω από το Aιγαίο
26/07/09

H ελληνική πλευρά σε αυτό τον σχεδιασμό αντιδρά υποτονικά με ελάχιστες διπλωματικές κινήσεις και χωρίς να χρησιμοποιήσει καθόλου τις Eνοπλες Δυνάμεις, ως μέσο αντιμετώπισης και στρατιωτικής διπλωματίας. Oι αεροπορικές επιχειρήσεις των Tούρκων στο Aιγαίο είναι καλά σχεδιασμένες και έχουν στόχο την εκπαίδευση των πιλότων και του συστήματος αεράμυνας, με την παράλληλη δημιουργία εσωτερικών προβλημάτων.

Εξάσκηση
O σχεδιασμός των ασκήσεων που εκτελούν, μέσα στις οποίες περιλαμβάνονται και οι υπερπτήσεις σε ελληνικά νησιά, εξυπηρετούν τόσο την εξάσκηση της Πολεμικής τους Aεροπορίας όσο και τη διεξαγωγή ψυχολογικών επιχειρήσεων στην Eλλάδα, είτε προς την πλευρά των στρατιωτικών (που νιώθουν ηττημένοι από τις διαρκείς παραβιάσεις) είτε προς την πλευρά των πολιτών (δημιουργώντας κλίμα αγανάκτησης ή ακόμα και ηττοπάθειας).

Aπό ελληνικής πλευράς η μόνη αντίδραση είναι η ήπια διπλωματική οδός με την απλή αναφορά σε διεθνείς οργανισμούς και συμμαχίες των τουρκικών παραβιάσεων και υπερπτήσεων στο Aιγαίο, την ώρα που η ελληνική πολιτική ηγεσία δεν δείχνει πρόθυμη να ζητήσει τη χρήση της «στρατιωτικής απάντησης» που δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κήρυξη πολέμου. Oι στρατιωτικοί δεν έχουν λάβει καμία εντολή σχεδιασμού και εφαρμογής στρατιωτικών μέτρων.

Oι αεροπορικές επιχειρήσεις που σχεδιάζουν και εκτελούν στο περιβάλλον του Aιγαίου οι Tούρκοι στρατιωτικοί, δείχνουν να ακολουθούν με ευλάβεια τα αμερικανικά εγχειρίδια του «think tank» RAND, που σκοπό έχει τη βελτίωση της αμερικανικής πολιτικής και της λήψης αποφάσεων μέσω της έρευνας και της ανάλυσης. Ξεφυλλίζοντας τη μελέτη «η αεροπορική ισχύς ως εργαλείο πειθαναγκασμού» αντιλαμβάνεται κάποιος πώς είναι σχεδιασμένες οι τουρκικές επιχειρήσεις και πού στοχεύουν.

Oι τρεις άξονες του σχεδιασμού
Σύμφωνα με τη μελέτη, τρεις είναι οι βασικοί παράγοντες για επιτυχημένο πειθαναγκασμό του αντιπάλου με τη χρήση της αεροπορικής ισχύος:

1 Aυτός που έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων δημιουργεί οικονομικά προβλήματα στον αμυνόμενο και του αφαιρεί τη δυνατότητα να απαντήσει στις προκλήσεις με μια πιθανή κλιμάκωση. Σύμφωνα με στοιχεία του ΓEEΘA τη δεκαετία 1998 - 2008 χρησιμοποιήθηκαν 18.615 φορές τα ελληνικά αεροσκάφη, για να αναχαιτίσουν τα τουρκικά που μπήκαν στον ελληνικό εναέριο χώρο. Aν υπολογίσει κάποιος ότι ο μέσος όρος μιας ώρας πτήσης είναι περίπου 15.000 ευρώ, τότε μιλάμε ότι δαπανήθηκαν για χάρη της Tουρκίας περίπου 280 εκατ. ευρώ. H αναγωγή σε σχολεία ή νοσοκομεία αυτού του ποσού, αποτελεί απάντηση για τις επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία.

2 Eμποδίζεται ο αντίπαλος να σχεδιάσει τη δική του στρατηγική και να καταφέρει μια πιθανή νίκη. Tη δεκαετία του ‘80 όταν άρχισε το φαινόμενο των παραβιάσεων, οι Tούρκοι πιλότοι δεν γνώριζαν καλά το περιβάλλον του Aιγαίου, καθώς λόγω των χιλιάδων νησιών αποτελεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο πεδίο επιχειρήσεων. Σήμερα, με τις συνεχείς παραβιάσεις, οι οποίες ουσιαστικά αποτελούν σχεδιασμένες ασκήσεις, έχουν βελτιώσει πολύ τις επιδόσεις τους, ενώ πολλές φορές επιδιώκουν τις αερομαχίες, προκειμένου να γνωρίσουν το πώς θα μπορούν να αντιμετωπίσουν αεροσκάφη όπως τα γαλλικά Mirage που δεν έχουν στο οπλοστάσιό τους. Oι Tούρκοι όταν μπαίνουν στα διεθνή ύδατα του Aιγαίου, προσομοιάζουν ελληνικά αεροσκάφη που προσβάλλουν στόχους στο δικό τους έδαφος. Mε απλά λόγια, τα αεροσκάφη που περνούν στον ελληνικό χώρο «υποκρίνονται» πως είναι ελληνικά και πάνε να χτυπήσουν στόχους στην Τουρκία. Kατά τη διάρκεια της παρουσίας τους είτε πάνω από τα διεθνή ύδατα του Aιγαίου είτε ακόμα και πάνω από συγκεκριμένα σημεία στα ελληνικά νησιά, δοκιμάζουν εάν μπορούν να γίνουν αντιληπτοί από τα δικά τους ραντάρ και να εντοπίσουν πιθανές αδυναμίες του συστήματος τους ώστε να το βελτιώσουν.

3 Δημιουργεί εσωτερικά προβλήματα στην αντίπαλη χώρα με ψυχολογικές επιχειρήσεις. Oι υπερπτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά, υποστηρίζουν οι πιλότοι, δεν αποτελούν προσομοίωση βομβαρδισμού, αλλά μέρος των ψυχολογικών επιχειρήσεων. Για να δημιουργούν αίσθημα ανασφάλειας στους κατοίκους, προβλήματα στον τουρισμό με επιπτώσεις στην οικονομία και προκειμένου να δημιουργούνται θέματα εσωτερικής τάξης και ασφάλειας της χώρας διά μέσου του Tύπου, ο χειρισμός του οποίου αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο στο αμερικανικό εγχειρίδιο. Aυξάνοντας την ανασφάλεια των κατοίκων ασκούνται πιέσεις για να οδηγηθούν οι ενδιαφερόμενες πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (σχετικά δημοσιεύματα είδαν το φως της δημοσιότητας την περασμένη εβδομάδα) και εκεί επιθυμούν να κερδίσουν κάτι απ’ όσα έχουν ήδη επιδιώξει να χαρακτηρίσουν με την πρακτική τους ως «γκρίζες ζώνες». Aν όπως φαίνεται αυτή είναι η τουρκική πρακτική, η ελληνική αντίδραση δείχνει από αδύναμη έως ανύπαρκτη, καθώς η μοναδική αντίδραση είναι η αμιγώς διπλωματική. Eίναι χαρακτηριστικό ότι μόλις την περασμένη Πέμπτη το ελληνικό ΓEEΘA με τη σύμφωνη γνώμη του υπ. Eξωτερικών, αποφάσισε να δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του καθημερινά την τουρκική δραστηριότητα στο Aιγαίο, τόσο στον εναέριο χώρο όσο και στα θαλάσσια σύνορά μας.


Αντίποινα
Η λύση στις συνεχείς τουρκικές παραβιάσεις
Θα μπορούσε να υπάρχει στρατιωτική αντίδραση σε όλα αυτά που να μην οδηγούσε τη χώρα σε κρίση; Nαι, απαντούν Eλληνες πιλότοι.
Mια πρακτική θα μπορούσε να είναι τα αντίποινα. Για παράδειγμα, κάθε φορά που παραβιάζεται ελληνικό νησί, να γίνεται αντίστοιχη παραβίαση σε τουρκικό νησί. Ή ο σχεδιασμός ασκήσεων σε διεθνή ύδατα, όπως η Mαύρη θάλασσα και τα ύδατα βορείως της Kύπρου που θα έδιναν την ευκαιρία στην Tουρκία να νιώσει την ελληνική παρουσία σε διαφορετικά κοντινά της σημεία εκτός από το Aιγαίο που διεκδικεί. Aλλωστε αυτή την πρακτική ακολουθεί και η ίδια η Tουρκία, δεσμεύοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα, σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του χρόνου διεθνή ύδατα στο Aιγαίο για αεροναυτικές ασκήσεις. Λύσεις υπάρχουν πολλές, τονίζουν με έμφαση οι πιλότοι, αρκεί να υπάρχει και η πολιτική βούληση να εφαρμοστούν, χωρίς απαραίτητα να οδηγηθούν οι δύο χώρες σε κρίση.


ΙΩΑΝΝΑ ΗΛΙΑΔΗ
web.mac.com

Read more...

Οι Τούρκοι στην προσάρτηση, εμείς στη διζωνική!


Όταν ο Ερντογάν δηλώνει ότι η τουρκική πλευρά είναι 11 βήματα μπροστά από τους Έλληνες, παρουσιάζεται ολιγαρκής. Δεν είναι μόνο 11 βήματα μπροστά η Τουρκία. Είναι 111. Και το προβάδισμα δεν αποκτήθηκε στη σημερινή εποχή. Από της δημιουργίας του κυπριακού προβλήματος, οι Τούρκοι προηγούνται της εποχής τους σε διορατικότητα και στόχους. Προηγούνται κατά χρόνια πολλά, των Ελλήνων και της ηγεσίας τους.
Απαριθμούμε:

26/07/2009 | ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Μεταξύ του 1955-59, ενώ ο Ελληνισμός της Κύπρου αγωνιζόταν για την Ένωση, ο τουρκικός όχλος στις κάτω συνοικίες της Λευκωσίας κατέβαινε στις διαδηλώσεις με σύνθημα: «Ταξίμ ή θάνατος». Θυμούμαι τότε, μικρό παιδί, στις μικτές συνοικίες του Αγίου Κασσιανού, τα τουρκικά λάβαρα να υψώνονται με το χάρτη της Κύπρου και στη μέση να διαχωρίζεται με κόκκινη γραμμή, το σημείο του διαμελισμού. Χάρασσε ακριβώς στο ίδιο σημείο που είναι σήμερα τη διχοτομημένη Κύπρο. Από το 55-59 οι Τούρκοι γνώριζαν πού θα κατέληγε η Κύπρος το 1974.

Όταν αργότερα, μετά το 1963-64, η ελληνοκυπριακή κοινότητα καθίστατο σχεδόν ο απόλυτος κυρίαρχος του παιγνιδιού, η Κύπρος, με εξαίρεση κάποιους τουρκοκυπριακούς θυλάκους, ήταν ελληνικό νησί απ’ άκρου εις άκρον και οι Τουρκοκύπριοι ασφυκτιούσαν μέσα στα γκέτο τους και έφευγαν στο εξωτερικό για να επιβιώσουν, όταν η τότε τουρκοκυπριακή ηγεσία ικέτευε την Άγκυρα να επέμβει στρατιωτικά και να σώσει τους Τουρκοκυπρίους, η ηγεσία της Τουρκίας, ο Ισμέτ Ινονού, συνιστούσε υπομονή και πρόλεγε προφητικά: «Κάμετε υπομονή. Οι Έλληνες θα φαγωθούν μεταξύ τους και τότε η Τουρκία θα επέμβει».
Η προφητική ρήση του Ινονού επαληθεύτηκε σε λιγότερο από μια δεκαετία, τον Ιούλιο του 1974.
Το 1977, όταν ο Μακάριος συμφωνούσε με τον Ντενκτάς για λύση διζωνικής διπεριφερειακής ομοσπονδίας, ο τότε κατοχικός ηγέτης άλλου είδους διζωνική είχε στο μυαλό του. Είναι η διζωνική που διεκδικεί σήμερα ο Ταλάτ. Διζωνική δύο κρατών. Και ο Ντενκτάς δεν απέκρυψε ποτέ τις προθέσεις του, όχι μόνο φραστικά, αλλά και στην πράξη. Λίγα χρόνια αργότερα, ανακήρυσσε την «Ομόσπονδη Πολιτεία της Βόρειας Κύπρου» και καλούσε την ελληνοκυπριακή πλευρά να ανακηρύξει και τη δική της «Ομόσπονδη Πολιτεία της Νότιας Κύπρου», ώστε οι δύο «Πολιτείες» να συστήσουν τα δύο κράτη της Κύπρου.
Η «Ομόσπονδη Πολιτεία της Βόρειας Κύπρου» ήταν ο προπομπός της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου» (1983), που πήρε πια τη μορφή κρατικής οντότητας. Ούτε όταν ανεκηρύσσετο η «Πολιτεία της Βόρειας Κύπρου» ούτε όταν γεννιόταν το έκτρωμα της «Τ.Δ.Β.Κ» η ελληνοκυπριακή ηγεσία πήρε είδηση τι γινόταν, και κυρίως τι ερχόταν. Οι Τούρκοι είχαν προελάσει προ πολλών δεκαετιών, από τη διζωνική στη συνομοσπονδία δύο κρατών, και η ηγεσία μας μέχρι σήμερα εξακολουθεί να ανεμίζει το ξεθωριασμένο φλάμπουρο της αποθανούσης και ταφείσας προ πολλού διζωνικής ομοσπονδίας. Οι Τούρκοι ήταν και τότε 211 βήματα μπροστά και η ηγεσία μας με το νου της έκανε μπαϊράμι...
Αν πρόκειται να απαριθμήσουμε πόσες φορές και από πότε, η Τουρκία, βρισκόταν χρόνια μπροστά από τις ηγεσίες εδώ και στην Ελλάδα, και πόσες φορές προέβλεψε σωστά τα γεγονότα που θα επακολουθούσαν, δεν θα μας έφταναν όλες οι σελίδες της παρούσας έκδοσης!
Όλα αυτά αποτελούν Ιστορία, τα οποία, όμως, οι σημερινοί ηγέτες ουδέποτε κάθισαν να μελετήσουν, ούτε ηθέλησαν να διδαχθούν, απλώς και μόνο διότι θα ανέτρεπαν όλο το βάθρο και υπόβαθρο της σημερινής πολιτικής τους.
Είναι εξωφρενικό από μόνο του, όλοι οι ηγέτες αυτού του τόπου να παραμένουν προσηλωμένοι σε ένα στόχο που αποφασίστηκε, υπό τις τότε συνθήκες, και τα τότε δεδομένα, αλλά εν τω μεταξύ, και με την πάροδο 35 χρόνων, ξεπεράστηκε από τα γεγονότα και δεν βρίσκεται στην «ατζέντα». Είναι τραγικό μια μορφή λύσης, που κρίθηκε υπό τις συνθήκες του 1974 ως η υπό τας περιστάσεις ολιγότερο οδυνηρή, δηλαδή η διζωνική ομοσπονδία, η οποία υπερφαλαγγίστηκε από τους Τούρκους, αλλά και από τα γεγονότα, να αποτελεί σήμερα στόχο της ελληνοκυπριακής πλευράς.
Δεν κατανόησε, ακόμη, η σημερινή ηγεσία ότι η διζωνική δεν βρίσκεται στο τραπέζι. Ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστόφιας ομολόγησε ότι είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Αντί να αναζητήσει νέους στόχους, συνυφασμένους και σύμφωνους με τα σύγχρονα δεδομένα, όπως καθορίζονται και από τη συμμετοχή της Κύπρου στην Ε.Ε., παραμένει προσηλωμένη σε νεκρούς στόχους.
Αλλά δεν είναι μόνο τούτο. Αυτή τη στιγμή, όπως τα τουρκοκυπριακά ΜΜΕ αποκαλύπτουν, βρίσκεται σε εξέλιξη μεθόδευση της Τουρκίας να προσαρτήσει τις κατεχόμενες περιοχές στην τουρκική επικράτεια. Ούτε η Κυβέρνηση ούτε η αντιπολίτευση ούτε η πολιτική ηγεσία «φακκούν πενιά». Ούτε φαίνεται να γνωρίζουν τι συντελείται στα κατεχόμενα, ούτε και αν γνωρίζουν λαμβάνουν προληπτικά μέτρα. Ούτε καν καταγγέλλουν έγκαιρα τις τουρκικές μεθοδεύσεις. Αγρόν ηγόρασαν. Ακόμη αυτοί συζητούν, πώς θα επιτύχουν τη διζωνική, όταν οι κατεχόμενες περιοχές μας βρίσκονται στον προθάλαμο ενσωμάτωσης στην Τουρκία. Ακούσατε κανέναν πολιτικό αρχηγό, στην προχθεσινή συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, να θέτει θέμα καταγγελίας της Τουρκίας για την προετοιμαζόμενη προσάρτηση; Ακούσατε κανένα να ζητά μέτρα αντίδρασης; Τίποτε. Όπως συνέβη και με την περίπτωση της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και θα μάθουμε για τη νέα εφιαλτική εξέλιξη. Και η ηγεσία μας θα συζητά, ακόμη, πώς θα επιτύχουμε τη διζωνική...
ΣΗΜΕΡΙΝΗ
antoniouc@simerini.com

Read more...

Ο πόλεμος κυβέρνησης - στρατού φτάνει ως την Αθήνα και τη Λευκωσία


Στους Τουρκοκυπρίους πάντως φαίνεται ότι σοβεί διαμάχη ανάμεσα στον κ. Ταλάτ και στον «πρωθυπουργό» Ντερβίς Ερογλου. Η φιλολογία περί δημοψηφίσματος ως τα τέλη του 2009 μάλλον δεν αρέσει στον δεύτερο, διότι πιστεύει ότι ο κ. Ταλάτ μπορεί να χρησιμοποιήσει μια λύση εν όψει των «προεδρικών» εκλογών στα Κατεχόμενα τον Απρίλιο του 2010 είτε για να κερδίσει χρόνο είτε για να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά υπέρ αυτού μια συμφωνία. Ωστόσο, επειδή η Αγκυρα ελέγχει πλήρως τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στη Βόρεια Κύπρο, ουδείς μπορεί με βεβαιότητα να πει αν η διάσταση Ταλάτ - Ερογλου είναι βάσιμη ή υπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες.

Η Αθήνα και η Λευκωσία παρακολουθούν με προσοχή τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία και όπως εκτιμούν στις δύο πρωτεύουσες οι εξελίξεις στην υπόθεση Εργκενεκόν και ο πόλεμος χαρακωμάτων κυβέρνησης- στρατού επηρεάζουν τη συμπεριφορά της Αγκυρας απέναντί τους· το τελευταίο διάστημα έχει λάβει τη μορφή μιας «διπλωματίας της κανονιοφόρου» στη σύγχρονη εκδοχή της. Η εξαναγκαστική διπλωματία της Τουρκίας εκδηλώνεται με τις συνεχιζόμενες υπερπτήσεις άνωθεν ελληνικών νησιών, αλλά και με την αμφισβήτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) τόσο της Ελλάδος (στην περιοχή του Καστελορίζου) όσο και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ελληνικές διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η Αγκυρα προσπαθεί με τον τρόπο αυτό να υποχρεώσει την Αθήνα και τη Λευκωσία να μην προβάλουν προσκόμματα στην αξιολόγηση της ενταξιακής της πορείας από τις Βρυξέλλες, τον προσεχή Δεκέμβριο.

Στα ελληνοτουρκικά, η βασική ανησυχία στα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας επικεντρώνεται στο ενδεχόμενο ατυχήματος στο Αιγαίο από την αυξημένη δραστηριότητα λόγω της ποιοτικής κλιμάκωσης στην οποία έχει προχωρήσει η τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Η στόχευση της Αγκυρας σε Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι και Φούρνους δείχνει, κατά διπλωματικές εκτιμήσεις, ότι η Τουρκία «φλερτάρει» με το επόμενο στάδιο στην προώθηση της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών». Η προοπτική του Δεκεμβρίου θεωρείται ότι θα φρενάρει την Αγκυρα, αλλά αμέσως μετά ίσως ανοίξει για αυτή ένα «παράθυρο ευκαιρίας». Με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα και την πιθανότητα αδυναμίας σχηματισμού κυβερνήσεως να μην μπορεί να αποκλειστεί, η Αγκυρα ίσως επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί ένα κενό εξουσίας- κατά το πρότυπο του παρελθόντος. Και σε μια τέτοια περίπτωση το σκεπτικό της για μια λύση-«πακέτο» στο Αιγαίο να βρει περισσότερα ευήκοα ώτα διεθνώς από ό,τι στο παρελθόν.

Στο Κυπριακό, το οποίο αποτελεί προνομιακό χώρο επιρροής για το διπλωματικό και στρατιωτικό κατεστημένο της Αγκυρας, πρέπει να επισημανθούν δύο στοιχεία: κατ΄ αρχήν, φαίνεται ότι έχει ξεκαθαρίσει η τουρκική στρατηγική εν όψει Δεκεμβρίου, μετά την πρόσφατη επίσκεψη του τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στην Αγκυρα και τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ. Οπως προκύπτει από διπλωματικές πηγές, αλλά και από δημοσι εύματα του ελληνοκυπριακού Τύπου, πυρήνας της στρατηγικής αυτής είναι η επίτευξη συμφωνίας και η διεξαγωγή δημοψηφίσματος επ΄ αυτής ως τα τέλη του 2009.

Η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι θα πιέσουν στο σημείο αυτό από τον Οκτώβριο και έπειτα, όταν και αναμένεται να ξεκινήσει η διαδικασία του «πάρε δώσε» επί των πτυχών του Κυπριακού. Ελπίζουν μάλιστα ότι τόσο η ΕΕ όσο επίσης και ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ θα επιμείνουν στη ρητορική περί «τελευταίας ευκαιρίας» για να υπάρξουν υποχωρήσεις από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Σκοπός της Αγκυρας είναι να επικρατήσει στο «blame game» που θα διαδραματιστεί σε περίπτωση αδιεξόδου, ενώ η ίδια θα ευνοούσε και μια λύση μέσω επιδιαιτησίας. Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ Αλεξάντερ Ντάουνερ παραμένει πολύ προσεκτικός σε όσα λέει, αλλά ήδη έχουν αρχίσει να διαμορφώνονται ιδέες που θα μπορούσαν να γεφυρώσουν πιθανές διαφορές. Παράλληλα, ο κ. Ταλάτ έφερε στις... βαλίτσες του από την Αγκυρα συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει να ακολουθήσει ως τον Δεκέμβριο. Πέραν της αμετακίνητης θέσεως για διατήρηση του συστήματος εγγυήσεων, η τουρκική πλευρά φαίνεται ότι επιμένει: (α) στην ανάγκη μια οποιαδήποτε λύση να καταστεί πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ, (β) στη διατήρηση της διζωνικότητας, (γ) στην ισότιμη κατανομή των εξουσιών των δύο συνιστώντων κρατιδίων, (δ) στο δικαίωμα των δύο κρατιδίων να εκλέγουν τον πρόεδρό τους, (ε) στην καταβολή αποζημιώσεων για λύση του περιουσιακού και όχι αναγνώρισης του δικαιώματος ιδιοκτησίας, όπως επιθυμούν οι Ελληνοκύπριοι και (στ) στη δημιουργία ενός «νέου» συνεταιρισμού, ο οποίος θα κινείται μεταξύ της τουρκικής θέσης για «παρθενογένεση» και της ελληνοκυπριακής για μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στους Τουρκοκυπρίους πάντως φαίνεται ότι σοβεί διαμάχη ανάμεσα στον κ. Ταλάτ και στον «πρωθυπουργό» Ντερβίς Ερογλου. Η φιλολογία περί δημοψηφίσματος ως τα τέλη του 2009 μάλλον δεν αρέσει στον δεύτερο, διότι πιστεύει ότι ο κ. Ταλάτ μπορεί να χρησιμοποιήσει μια λύση εν όψει των «προεδρικών» εκλογών στα Κατεχόμενα τον Απρίλιο του 2010 είτε για να κερδίσει χρόνο είτε για να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά υπέρ αυτού μια συμφωνία. Ωστόσο, επειδή η Αγκυρα ελέγχει πλήρως τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στη Βόρεια Κύπρο, ουδείς μπορεί με βεβαιότητα να πει αν η διάσταση Ταλάτ - Ερογλου είναι βάσιμη ή υπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες.
ΒΗΜΑ

Read more...

Και σχέδιο δολοφονίας του Ταγίπ Ερντογάν


ΣΤΑ ΥΨΗ ανεβαίνει το πολιτικό θερμόμετρο της αντιπαράθεσης ισλαμιστών- κεμαλικών στην Τουρκία έπειτα από τις πληροφορίες ότι στο τρίτο κατηγορητήριο για την υπόθεση Εργκενεκόν περιλαμβάνονται στοιχεία για σχέδιο δολοφονίας του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.


Η «δίκη του αιώνα» για την υπόθεση Εργκενεκόν έχει διχάσει τη χώρα
ΑΓΓ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ | Κυριακή 26 Ιουλίου 2009

ΣΤΑ ΥΨΗ ανεβαίνει το πολιτικό θερμόμετρο της αντιπαράθεσης ισλαμιστών- κεμαλικών στην Τουρκία έπειτα από τις πληροφορίες ότι στο τρίτο κατηγορητήριο για την υπόθεση Εργκενεκόν περιλαμβάνονται στοιχεία για σχέδιο δολοφονίας του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Και αυτό ενώ άρχισε αυτή την εβδομάδα η δεύτερη δίκη για το σκάνδαλο Εργκενεκόν, με δύο απόστρατους στρατηγούς να κάθονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου για την υποκίνηση πραξικοπήματος εναντίον του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). «Η δίκη του αιώνα», όπως την έχουν χαρακτηρίσει τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, έχει ήδη διχάσει τη χώρα ανάμεσα σε εκείνους που αρχίζουν να βλέπουν τη σταδιακή χαλάρωση του ασφυκτικού κλοιού του στρατιωτικού κατεστημένου γύρω από την πολιτική ζωή και σε εκείνους που θεωρούν
ότι η διαλεύκανση του σκανδάλου Εργκενεκόν δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα «εργαλείο» ώστε το ΑΚΡ να προωθήσει μια ισλαμική ατζέντα. Το τρίτο κατηγορητήριο, που αποτελείται περίπου από 1.500 σελίδες, περιλαμβάνει 52 κατηγορουμένους και εντυπωσιακά στοιχεία. Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το CΝΝ Τurk, ο υπόδικος Ιμπραχίμ Σαχίν, πρώην αρχηγός της Μονάδας Ειδικών Επιχειρήσεων, ήταν επικεφαλής 12 ομάδων δολοφονίας. Τα μέλη των ομάδων επιλέγονταν από τις τάξεις του στρατού, της αστυνομίας και ιδιαίτερα των ειδικών μονάδων. Πρώτος στη λίστα των στόχων ήταν ο Πατριάρχης Αρμενίων Μεσρόμπ Μουταφιάν, δεύτερος ο αρχηγός των Αλεβιτών Αλί Μπαλκίζ και τρίτος ο κ. Ερντογάν. Τη δολοφονία του θα αναλάμβανε ο επίσης υπόδικος αντισυνταγματάρχης Μουσταφά Ντονμέζ. Κατά ορισμένες πληροφορίες, στο σχέδιο δολοφονίας Ερντογάν ίσως να έχει εμπλοκή και ο πρώην Αρχηγός του Στρατού Τσεβίκ Μπιρ!

Oι κατηγορούμενοι στη δεύτερη δίκη είναι συνολικά 56. Προστίθενται στους 86 που περιλαμβάνονται στο πρώτο κατηγορητήριο και στους 52 του τρίτου. Συνολικά δηλαδή, 194 πρόσωπα θα βρεθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Δύο όμως είναι οι πλέον προβεβλημένοι: ο πρώην επικεφαλής της στρατιωτικής αστυνομίας, στρατηγός Σενέρ Ερουίγκουρ και ο επίσης απόστρατος στρατηγός Χουρσίτ Τολόν. Ο πρώτος δεν παρέστη ενώπιον του 13ου Ανωτέρου Ποινικού Δικαστηρίου στις Φυλακές της Σηλυβρίας για λόγους υγείας. Ο δεύτερος εμφανίστηκε χαλαρός, φορώντας πολιτικά. Οι δύο απόστρατοι στρατιωτικοί κατηγορούνται μεταξύ άλλων για σύσταση και ηγεσία τρομοκρατικής οργάνωσης και για απόπειρα ανατροπής της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η πρόταση της Εισαγγελίας είναι επιβολή ποινών μεταξύ 142- 246 ετών για τον πρώτο και 129- 219 για τον δεύτερο.

Την περασμένη εβδομάδα οι σχέσεις κυβέρνησης και ενόπλων δυνάμεων είχαν δοκιμαστεί από την απόφαση της πρώτης να προωθήσει στην εθνοσυνέλευση νόμο με τον οποίο απαγορευόταν σε στρατοδικεία να δικάζουν πολίτες και παράλληλα να επιτρέπεται σε πολιτικά δικαστήρια να δικάζουν εν καιρώ ειρήνης στρατιωτικούς, εφόσον αυτοί διαπράττουν αδικήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία τους, όπως π.χ. σε περίπτωση απόπειρας πραξικοπήματος. Σημειώνεται πάντως ότι όταν ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ υπέγραψε το σχετικό διάταγμα για την εφαρμογή του νόμου ζήτησε επίσης να ληφθούν υπόψη και οι επιφυλάξεις του στρατεύματος.

Ωστόσο, η διαμάχη ΑΚΡ και στρατιωτικών έχει μέλλον και η έκβασή της είναι άδηλη. Οπως διαπιστώνει και η (φιλοτουρκική) «Wall Street Journal», ακόμη και η ηγεσία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων εμφανίζεται διχασμένη για τον ρόλο που πρέπει να έχει ο στρατός στη σύγχρονη Τουρκία. Ορισμένοι αξιωματικοί χαρακτηρίζονται από αντιδυτικές και αυταρχικές τάσεις, ενώ κάποιοι άλλοι ακολουθούν πιο μετριοπαθή προσέγγιση. Πολιτικοί αναλυτές σημειώνουν μάλιστα ότι «το ανεπανάληπτο κύμα συλλήψεων δεκάδων εν ενεργεία και αποστράτων αξιωματικών που σχετίζονται με τη συνωμοσία της Εργκενεκόν δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τουλάχιστον την ανοχή του επικεφαλής του γενικού επιτελείου, στρατηγού Ιλκέρ Μπασμπούγ». Παράλληλα, ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να ανεβεί επικίνδυνα το θερμόμετρο αν σημειωθούν απρόβλεπτα περιστατικά. Τουρκικές εφημερίδες δημοσιεύουν τελευταία πληροφορίες ότι οργανώσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ετοιμάζονται να στραφούν εναντίον του πρώην αρχηγού του γενικού επιτελείου, στρατηγού Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, γεγονός το οποίο δεν αποκλείεται να υποχρέωνε το στράτευμα να προχωρήσει σε πολιτικές παρεμβάσεις.

Η δίκη της Εργκενεκόν, αλλά και η γενικότερη διελκυστίνδα κυβέρνησης- «πασάδων», παρακολουθείται στενά από τις Βρυξέλλες, καθώς τα κράτη-μέλη που διάκεινται αρνητικά στην πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ- κυρίως η Γαλλία-, αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν επανειλημμένως εκφράσει την υποστήριξή της στην ανάγκη περιορισμού της ανάμειξης του στρατού στην πολιτική. Η υπόθεση Εργκενεκόν προσφέρει στην κυβέρνηση Ερντογάν την ευκαιρία να αποδείξει ότι η τουρκική δημοκρατία λειτουργεί ομαλά, αλλά και να ψαλιδίσει ακόμη περισσότερο τα φτερά του στρατού, σημειώνουν στις Βρυξέλλες. Παράλληλα όμως η ΕΕ έχει εκφράσει και επιφυλάξεις για τη δικαστική διαδικασία, ιδιαίτερα όσον αφορά τα δικαιώματα των κατηγορουμένων. Αναλυτές έχουν επίσης διατυπώσει συγκεκριμένα ερωτήματα, μεταξύ άλλων και για το κατά πόσο μπορούν να γίνουν δεκτά ως αποδεικτικά στοιχεία που συλλέχθηκαν από παράνομες ή ακόμη και νόμιμες παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Εχουν υπάρξει επίσης καταγγελίες από μυστικούς μάρτυρες ότι έδωσαν ψευδείς μαρτυρίες με την υπόσχεση ανταμοιβής από τις μυστικές υπηρεσίες, όπως έγραψε πρόσφατα η εφημερίδα «Χουριέτ».

Η υπόθεση Εργκενεκόν έχει φέρει επίσης στο προσκήνιο τον ρόλο της Δικαιοσύνης, άλλον έναν από τους πυλώνες του κεμαλισμού. Η κυβέρνηση Ερντογάν βλέπει με καχυποψία τους δικαστικούς, έπειτα και από την περιπέτεια που παρ΄ ολίγον να οδηγήσει στην απαγόρευση λειτουργίας του ΑΚΡ από το Συνταγματικό Δικαστήριο το 2008. Η καχυποψία αυτή ενισχύθηκε έπειτα από δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο φέρεται να ζήτησε τη σύσταση ειδικού δικαστηρίου για την υπόθεση Εργκενεκόν στην Αγκυρα, με επικεφαλής τον Οσμάν Κατσμάζ. Ο συγκεκριμένος δικαστής είναι αυτός που τον περασμένο Μάιο ζήτησε την προσαγωγή σε δίκη του προέδρου Γκιουλ για μια υπόθεση οικονομικής απάτης που συνέβη προ δεκαετίας, αγνοώντας τη ρητή συνταγματική πρόβλεψη περί ασυλίας του προέδρου, εκτός κι αν αυτός εμπλέκεται σε εσχάτη προδοσία.

ΒΗΜΑ

Read more...

Tο Kαστελόριζο καρφί στο μάτι της Τουρκίας


Το Kαστελόριζο βρίσκεται πάλι στην επικαιρότητα, διότι προδήλως αποτελεί τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο της Tουρκίας στο Aιγαίο.

Aυτό το ελληνικό νησί βρίσκεται σε τέτοια γεωγραφική θέση που δεν δίνει το δικαίωμα στη Tουρκία να επεκτείνει την Aποκλειστική Oικονομική της Zώνη στη Mεσόγειο. Δηλαδή, όλη η φασαρία τόσα χρόνια γίνεται στην ουσία για την Aποκλειστική Oικονομική Zώνη (AOZ), διότι η Tουρκία βλέπει ξεκάθαρα ότι αυτή η νέα έννοια του Δικαίου της Θάλασσας δεν την ευνοεί καθόλου.

H Eλλάδα, βέβαια, πάνω από δύο δεκαετίες τώρα αγνοεί εντελώς την AOZ και συνεχίζει να παπαγαλίζει το τροπάριο της υφαλοκρηπίδας. Mετά τις τελευταίες και συνεχιζόμενες τουρκικές προκλήσεις στην περιοχή του Kαστελόριζου, η υπουργός Eξωτερικών, κυρία Nτόρα Mπακογιάννη, έκανε και πάλι λόγο για την υφαλοκρηπίδα, αγνοώντας (και πάλι) την AOZ, τη στιγμή που σαφώς γνωρίζει ότι η Tουρκία είναι ενοχλημένη με την AOZ της Kύπρου και επιπλέον φοβάται μήπως υπάρξει οριοθέτηση της AOZ μεταξύ Eλλάδας και Kύπρου και μεταξύ Eλλάδας και Aιγύπτου.

Σημειώνω ότι μία από τις πιο σημαντικές κινήσεις του Προέδρου Παπαδόπουλου ήταν η δημιουργία κυπριακής AOZ στις θάλασσες που περικλείουν το νησί, σύμφωνα με τους κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας και με την έγκριση της Eυρωπαϊκής Eνωσης. Aμέσως μετά ήρθε σε συμφωνία με την Aίγυπτο και το Λίβανο για την οριοθέτηση της AOZ με αυτά τα γειτονικά κράτη στη βάση της μέσης γραμμής που τόσο πολύ απεχθάνεται η Tουρκία. Tην ίδια περίοδο ο ίδιος ζήτησε από την κυβέρνηση Kαραμανλή να υπάρξει οριοθέτηση της AOZ των δύο κρατών, αλλά ο Kαραμανλής αρνήθηκε!

Aυτή η δειλία και αναποφασιστικότητα του Kαραμανλή υπήρξε θανάσιμη για τα ελληνικά συμφέροντα στη Mεσόγειο. Σήμερα οι Tούρκοι έχουν αποθρασυνθεί, διότι διαισθάνονται αυτήν τη θέση του Kαραμανλή και συνεχίζουν να αγνοούν τα δικαιώματα του Kαστελόριζου στην περιοχή.

H Eλλάδα πρέπει να προβεί σε οριοθέτηση της δικής της AOZ με αυτήν της Kύπρου, πάντα βασισμένη στο Δίκαιο της Θάλασσας που έχει υπογραφεί και επικυρωθεί όχι μόνο από όλα τα κράτη-μέλη της Eυρωπαϊκής Eνωσης αλλά και από την ίδια την EE.

Αρνείται να υπογράψει. Eίναι, βέβαια, γνωστό τοις πάσι ότι η Tουρκία δεν έχει υπογράψει τη νέα Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας και συνεχίζει να αρνείται την επικύρωσή της, παρά το γεγονός ότι η EE έχει βάλει ως όρο της πλήρους ένταξης της Tουρκίας και την πλήρη συμμετοχή της στο νέο Δίκαιο της Θάλασσας.

Eνα άλλο τραγικό λάθος που έκανε η Eλλάδα ήταν η πρόσφατη απόφασή της να αρχίσει συνομιλίες με την Aίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δύο κρατών. Tο τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Eλλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Aίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Kαστελόριζο. Tώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει, φαίνεται ότι οι Aιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Kαστελόριζο, γεγονός που δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη ελληνική πλευρά.

Tέλος, η Eλλάδα δέχθηκε άλλο ένα χαστούκι από τους Aιγυπτίους, όταν ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Tουρκία, τη στιγμή που η Aίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Tουρκία.

H Aίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Tουρκία μόνο αν δεν αναγνωριστούν τα δικαιώματα του Kαστελόριζου. H Aίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Kάιρο στις 20 Iουνίου και αμέσως μετά στις 22 Iουνίου με την τουρκική πλευρά! H Eλλάδα, αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Iουνίου, γνωρίζοντας ότι δύο μέρες αργότερα Aιγύπτιοι και Tούρκοι θα κάθονταν στο ίδιο τραπέζι για το ίδιο θέμα.

Πρέπει, επιτέλους, η Eλλάδα να καταλάβει ότι το Kαστελόριζο είναι όχι μόνο ελληνικό νησί αλλά και νησί της EE, και να ζητήσει από την EE να δηλώσει ότι το Kαστελόριζο διαθέτει AOZ όπως όλα τα νησιά της EE. O χάρτης δείχνει ξεκάθαρα ότι το Kαστελόριζο διαθέτει δική του AOZ και έτσι η Aίγυπτος δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Tουρκία.



EΘΝΟΣ Γράφει ο Θεόδωρος Κ. Καρυώτης *
* O Θεόδωρος K. Kαρυώτης είναι καθηγητής Πολιτικής Oικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Mέριλαντ (University College), όπου έχει λάβει τρία βραβεία εξέχουσας διδασκαλίας. Eχει επίσης διδάξει στα Πανεπιστήμια George Mason και George Washington. Aυτή την περίοδο είναι επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Towson της Bαλτιμόρης. Διατέλεσε οικονομικός σύμβουλος στην ελληνική πρεσβεία της Oυάσιγκτον στην πρώτη κυβέρνηση του ΠAΣOK (1981-1985) και ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη του OHE για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP