Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

Ντόρα-Βαρθολομαίος: συναγωνισμός τουρκοφιλίας????


Κάθε μέρα που περνάει, επιβεβαιώνονται ποικιλοτρόπως τα ρεπορτάζ του «ΕΚ». Για τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τις «αντιλήψεις» του, σας έχουμε ενημερώσει εδώ και καιρό.
Η φωτογραφία του με τους ψευτομουφτήδες της Δυτικής Θράκης, στο πλαίσιο διάσκεψης θρησκευτικού τουρισμού, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ανέδειξε για άλλη μια φορά το πραγματικό πρόσωπό του. Το απόλυτο ξεπούλημα… Αλλά, η αλήθεια είναι ότι εδώ στον «ΕΚ», δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο.

Το όραμά της
Ακολούθησε η συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη με τη Ντόρα Μπακογιάννη.
Η πρώην ΥΠΕΞ, συναντήθηκε και με τον δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Καντίρ Τοπμπάς και τον δήμαρχο Σισλί Μουσταφά Σαριγκιούλ.

Όμως, η «ιέρεια» του νεοφιλελευθερισμού είπε απίθανα πράγματα, μιλώντας στο Ινστιτούτο Bab-I-Ali, σε εκδήλωση του οποίου ήταν κεντρική ομιλήτρια, με θέμα «Ένα κοινό όραμα για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων».

Υιοθετώντας πλήρως την τουρκική αλλά και φαναριώτικη προπαγάνδα για τα Σεπτεμβριανά, δήλωσε ότι «λόγω της Κύπρου ξεκίνησαν οι εντάσεις στα μέσα της δεκαετίας του ‘50», ενώ «τόνισε» ότι «τα πρώτα χρόνια της συνύπαρξής μας μπορούν να θεωρηθούν ως η χιλιετία συγκρούσεων.

Αυτό βέβαια, εξηγείται δεδομένων των πολλών ενόπλων συγκρούσεων που συνέβησαν ιδιαίτερα μεταξύ του 1071 και του 1453 και το 1821!» Τι άλλο θα διαβάσουμε… «Ένοπλη σύγκρουση» λοιπόν, η Επανάσταση του 1821! Επίσης, είπε ότι το Αιγαίο θα πρέπει να γίνει γέφυρα συνεργασίας των δύο λαών και όχι διαχωριστική γραμμή! Αλήθεια, τι το διαφορετικό έχει πει τόσες φορές Μπαγίς; Κυρία μου, αλλάξτε λογογράφο, για να μιλήσουμε με συστημικά κριτήρια!

Θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει…
Τέλος, για να αντιληφθείτε το παιχνίδι πως στήνεται: τα πανηγύρια του ανθρώπου της Ντόρας στη μειονότητα της Δυτικής Θράκης, του πρώην βουλευτή της ΝΔ Αχμέτ Ιλχάν, για τη ματαίωση της αγοράς των ρωσικών BMP-3 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (κατ’ απαίτηση, αντιλαμβάνεστε, ποιων), μιλούν από μόνα τους…

http://nationalpride.wordpress.com

Read more...

Έδωσαν Ορφανοτροφείο, πήραν τζαμί!


Ειδικού Συνεργάτη

Αντάλλαγμα φαίνεται ότι ζήτησαν και πήραν οι Τούρκοι για την επιστροφή του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου. Είναι άλλωστε γνωστό πως δεν κάνουν τίποτε, αν προηγουμένως δεν εξασφαλίσουν τα κέρδη τους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Γενί Σαφάκ η Διεύθυνση Προστασίας Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων αποφάσισε να αναστηλώσει το τέμενος Μπεγιαζίτ στο Διδυμότειχο που κατασκευάστηκε το 1420, ως ένδειξη καλής θέλησης για την επιστροφή του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο!

Ασφαλώς και δεν διαφωνεί κανείς με την αναστήλωση των ιστορικών μνημείων που βρίσκονται στη χώρα μας. Διαφωνούμε, όμως, με τη σύνδεση της αναστήλωσης του τεμένους με το Ορφανοτροφείο.

Γιατί, η Τουρκία δεν μας έκανε καμία χάρη με την επιστροφή του Ορφανοτροφείου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για να της χρωστάμε και ευγνωμοσύνη. Απλά αναγκάστηκε να εφαρμόσει την απόφαση του ΕΔΑΔ (Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) και να επιστρέψει ένα ακίνητο που είχε σφετεριστεί παράνομα.

Read more...

Τούρκος καθηγητής μιλάει για τη γενοκτονία των Αρμενίων.


«Το να θεωρεί κανείς το «εθνικό συμφέρον» και την «ηθική», ως έννοιες που αποκλείουν η μια την άλλη, είναι απλά λάθος», επεσήμανε μεταξύ άλλων, στην ομιλία του στο Αμερικανικό Κολλέγιο «Ανατόλια» (ACT) στη Θεσσαλονίκη, ο καθηγητής Τανέρ Ακτσάμ κάτοχος από το 2008 της έδρας για τη γενοκτονία των Αρμενίων στο Clark University των ΗΠΑ.



Αναπτύσσοντας το θέμα : «Αντικρίζοντας την Ιστορία: Η Άρνηση και το Ζήτημα της Τουρκικής Εθνικής Ασφάλειας», ο τούρκος πανεπιστημιακός υπογράμμισε ότι «κάθε πολιτική ασφάλειας που αποκλείει την ηθική, δεν μπορεί τελικά να είναι μια «ρεαλιστική» πολιτική», ενώ αντίθετα «είναι μια πολιτική που θα υπομονεύσει την εθνική ασφάλεια». 



Ο κ. Ακτσάμ, μιλώντας για το παρελθόν, επεσήμανε ότι η Οθωμανική κυβέρνηση και ο ίδιος ο Κεμάλ είχαν χαρακτηρίσει τις σφαγές των Αρμενίων ως «μια επαίσχυντη πράξη», αναμένοντας πιθανότατα πριν από τη συνθήκη των Σεβρών (1920) ευνοϊκότερη μεταχείριση για την Τουρκία και αποφυγή του διαμελισμού της, «αλλά μετά ο Κεμάλ άλλαξε στάση». 




Αναφερόμενος στη σημερινή στάση της Τουρκίας για τη γενοκτονία των Αρμενίων, ο κ. Ακτσάμ υπενθύμισε την απόφαση τουρκικού δικαστηρίου του 2007, με την οποία δύο Τουρκο-Αρμένιοι δημοσιογράφοι, ο Arat Dink, γιος του δολοφονημένου δημοσιογράφου Hrant Dink, και ο Sarkis Seropyan, καταδικάστηκαν σε ένα χρόνο φυλάκισης με αναστολή γιατί χρησιμοποίησαν τον όρο «γενοκτονία». Το τουρκικό δικαστήριο στήριξε την απόφασή στο σκεπτικό ότι «κάθε αναφορά στη γενοκτονία, είτε στην Τουρκία είτε στο εξωτερικό, έχει αρνητικές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια και το εθνικό συμφέρον (της Τουρκίας)». Αποφάνθηκε επίσης, ότι η διεκδίκηση της γενοκτονίας του 1915 δεν υπόκειται στην προστασία της ελευθερίας του λόγου, που «μπορεί να περιοριστεί για λόγους, όπως η προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης και της δημόσιας ασφάλειας». Ο κ. Ακτσάμ υποστήριξε ότι «αυτή η αντίληψη, πρέπει να αλλάξει». 



«Η ίδια η νοοτροπία του τουρκικού κράτους λειτουργεί στο πρόβλημα εθνικής ασφάλειας, ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Όταν επικαλείσαι συνεχώς πρόβλημα εθνικής ασφάλειας, ουσιαστικά το ανακινείς». 

 Ο κ. Ακτσάμ σημείωσε την επίδραση που έχει η στάση της Τουρκίας στη διεθνή πολιτική, φέρνοντας ως παράδειγμα την στάση των ΗΠΑ για το ίδιο ζήτημα. 



«Παρά την ομόφωνη απόφαση του Κογκρέσου στις 9 Σεπτεμβρίου του 1975, που διακήρυξε την 24η Απριλίου ως «Εθνική Ημέρα Μνήμης» της Αρμενικής Γενοκτονίας, και που εξουσιοδότησε τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να εκδώσει μια διακήρυξη για το θέμα αυτό, κανένας πρόεδρος των ΗΠΑ έκτοτε, με τη μόνη εξαίρεση του Ρέιγκαν το 1981, δεν χρησιμοποίησε τον όρο γενοκτονία για τις μαζικές δολοφονίες των Αρμενίων κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η κύρια εξήγηση αυτής της στάσης συνδέεται «με θέματα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή» τόνισε ο ομιλητής. 

 Ο τούρκος ακαδημαϊκός επεσήμανε την «ομοιότητα» των επιχειρημάτων Τουρκίας και ΗΠΑ, σε ότι αφορά τις επιπτώσεις «της αναγνώρισης ενός ιστορικού λάθους, με τη χρήση του όρου γενοκτονία» με το σκεπτικό, ότι «έχει αρνητικές επιπτώσεις στο εθνικό συμφέρον» τους. 



«Η ηθική είναι ο καθοριστικός παράγοντας και δεν θα πρέπει ποτέ να διακυβεύεται, ακόμη και όταν έρχεται σε αντίθεση με «πραγματιστικά συμφέροντα» πρόσθεσε ο τούρκος καθηγητής και συνέχισε : 



«Υπάρχει μια πολύ ισχυρή σύνδεση ανάμεσα στην ασφάλεια, τη δημοκρατία και την αντιμετώπιση της ιστορίας στη Μέση Ανατολή. Φαίνεται λοιπόν, ότι η ηθική είναι ένα πολύ πραγματικό ζήτημα και ότι η αναγνώριση των ιστορικών αδικιών πρέπει να ενσωματωθεί σε μια πολιτική εθνικής ασφάλειας».

Read more...

Κυπριανού με Βέστερβέλλε για Κυπριακό και Τουρκία


Όπως πληροφορεί το «ΚΥΠΕ», ο Γερμανός ΥΠΕΞ Γκίντο Βεστερβέλλε ύστερα από τη συνάντησή του στο Βερολίνο χθες με τον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Κυπριανού, δήλωσε ότι η Γερμανία δεν επιθυμεί τη στασιμότητα των διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε., αναμένει όμως την εκπλήρωση των ευρωπαϊκών κριτηρίων. Σύμφωνα με σημερινή επίσημη ανακοίνωση, ο κ. Βεστερβέλλε είπε πως η Τουρκία είναι ήδη εταίρος-κλειδί για την Ε.Ε. και πιστεύουμε ότι είναι προς το συμφέρον ολόκληρης της Ε.Ε. να συνεχίσουμε την εμβάθυνση των σχέσεών μας σε όλα τα επίπεδα. Είπε επίσης πως η Τουρκία δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της σχετικά με το ενδεχόμενο άνοιγμα του κεφαλαίου του ανταγωνισμού, προσθέτοντας πως «είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε με την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της».

Σε σχέση με το Κυπριακό, ανέφερε πως «μια λύση δεν είναι μόνο προς το συμφέρον της Γερμανίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Χαίρομαι ιδιαίτερα που και οι δύο εκπροσωπούμε αυτήν την άποψη. Ωστόσο, μια λύση απαιτεί ευελιξία από όλες τις πλευρές και γι’ αυτόν το λόγο υποστηρίζουμε τις προσπάθειες που καταβάλλουν τα Ηνωμένα ΄Εθνη εδώ και δεκαετίες», είπε ο Γερμανός ΥΠΕΞ.

Ανέφερε πως τα Ηνωμένα Έθνη έχουν ξεκάθαρα ενισχύσει τις προσπάθειές τους και ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν παρενέβη προσωπικά στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. «Για ακόμα μια φορά συζητήσαμε για τις δυνατότητες συζήτησης του θέματος την επόμενη εβδομάδα στο πλαίσιο του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες. Η άποψή μας παραμένει αναλλοίωτη: Η Τουρκία δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της σχετικά με το ενδεχόμενο άνοιγμα του κεφαλαίου του ανταγωνισμού. Είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε με την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της», είπε.

Σε σχέση με το Μεσανατολικό, ο κ. Βεστερβέλλε είπε πως «εκφράζουμε την ανησυχία μας για τις πρόσφατες ειδήσεις που αφορούν το εν λόγω ζήτημα. Θέλουμε να προσφέρουμε βοήθεια σε αυτούς που θέλουν τη συνέχιση της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην απραξία, αλλά πρέπει να κρατήσουμε όλες τις πλευρές στο διαπραγματευτικό τραπέζι. Αυτό δεν είναι μόνο προς το συμφέρον της περιοχής αλλά και προς το συμφέρον της παγκόσμιας ασφάλειας».

Από την πλευρά του, ο κ. Κυπριανού υπογράμμισε μεταξύ άλλων πως «εμείς υποστηρίζουμε μια ευρωπαϊκή Τουρκία και για να καταστεί πραγματικά ευρωπαϊκή θα πρέπει να ακολουθήσει όλη τη διαδικασία που προβλέπεται στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, περιλαμβανομένης και της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που η ίδια η Ε.Ε. έχει θέσει και αφορούν την Κύπρο.

Εμείς βλέπουμε ότι μέσα από αυτήν τη διαδικασία η Τουρκία θα μπορέσει να συμβάλει και στην επίλυση του Κυπριακού που είναι μια από τις προϋποθέσεις που τέθηκαν το 2005. Βεβαίως είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με τους εταίρους μας ακριβώς για να διαχειριστούμε αυτήν την περαιτέρω πορεία», ανέφερε.

Είπε πως ενημέρωσε το Γερμανό ΥΠΕΞ για το Κυπριακό, την εξέλιξη των συνομιλιών, ιδιαίτερα μετά τη συνάντηση στη Νέα Υόρκη, και επαναβεβαίωσε «τη δέσμευσή μας για την επιτυχία αυτής της διαδικασίας, για ομοσπονδιακή λύση, για μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία η οποία όμως θα εξασφαλίζει την επανένωση του νησιού, θα διατηρεί την επανένωση και μετά τη λύση, θα είναι βιώσιμη και διαρκής και θα εξασφαλίζει ότι θα υπάρχει ένα κράτος με μια διεθνή προσωπικότητα, μια ιθαγένεια και μια και μοναδική κυριαρχία».

Ο κ. Κυπριανού σημείωσε ότι «εμείς είμαστε δεσμευμένοι, αυτή ήταν η βάση λύσης που συμφωνήθηκε όταν άρχισαν οι συνομιλίες, και είμαστε δεσμευμένοι σ’ αυτήν, αλλά επίσης είναι εξίσου σημαντικό να διατηρηθεί η διαδικασία όπως άρχισε, δηλαδή μια διαδικασία η οποία προβλέπει λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους’».

Πρόσθεσε πως «δεν παύει το Κυπριακό να είναι ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Ο ρόλος της Τουρκίας είναι πάρα πολύ σημαντικός στην επίλυση του Κυπριακού. Αυτό έχει αναγνωρίσει και το Συμβούλιο της Ε.Ε., αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Για να μπορέσουν να προχωρήσουν οι συνομιλίες, είναι σημαντικό η Τουρκία να συμβάλει έμπρακτα και εποικοδομητικά στη διαδικασία των συνομιλιών και να στηρίξει τη λύση που έχω περιγράψει».

Για το Μεσανατολικό ανέφερε πως «μέσω της Κύπρου η ΕΕ βρίσκεται τώρα στην περιοχή. Όσον αφορά την ουσία, οι απόψεις μας ταυτίζονται απόλυτα με αυτές της γερμανικής κυβέρνησης».

Ερωτηθείς σε ποιό χρονικό πλαίσιο πιστεύει ότι είναι εφικτή η επίλυση του Κυπριακού και ποιές είναι οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώσει η Τουρκία, ο κ. Κυπριανού είπε πως «εκείνο που έχει σημασία, και θέλω να το τονίσω αυτό, είναι να υπάρξει η πολιτική βούληση από την Τουρκία για να συμβάλει στην υλοποίηση αυτής της λύσης που είναι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Άρα, θα μπορούσε ακόμη και αύριο να λυθεί το Κυπριακό εάν δούμε μια προσέγγιση από την άλλη πλευρά που δεν θα προσπαθεί να διατηρήσει, μέσα από τη λύση, την υφιστάμενη κατάσταση αλλά να υλοποιήσει τη βάση λύσης που έχει συμφωνηθεί από τις δυο πλευρές όταν άρχισαν οι συνομιλίες και θέλω να το τονίσω αυτό. Η λύση που έχω περιγράψει, της ομοσπονδίας, έχει συμφωνηθεί και από τις δυο πλευρές, άρα είναι θέμα υλοποίησης και εφαρμογής».

Όσον αφορά την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, είπε πως «εμείς θεωρούμε ότι πέραν από τις προϋποθέσεις που αφορούν τα τεχνικά μέρη των κεφαλαίων, η Ε.Ε. το 2005 έχει καθορίσει τις προϋποθέσεις που αφορούν την Κύπρο που είναι όχι μόνο η εφαρμογή του επιπρόσθετου πρωτοκόλλου της τελωνειακής ένωσης και για την Κύπρο αλλά και η ομαλοποίηση των σχέσεων, η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ειρηνική επίλυση διαφορών και οι σχέσεις γειτονίας”. Επανέλαβε πως ”είμαστε έτοιμοι, εφόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις, να στηρίξουμε αυτή την ενταξιακή πορεία».

Απαντώντας σε άλλη ερώτηση, ο Γερμανός ΥΠΕΞ είπε πως είναι σημαντικό να συνεχιστεί η διαδικασία για ένταξη της Τουρκίας. «Δεν επιτρέπεται να βρεθούμε σε αδιέξοδο. Για αυτό είναι αναγκαία η ευελιξία όλων των εμπλεκομένων. Επιθυμούμε έναν ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας», ανέφερε και χαιρέτισε τις δηλώσεις του κ. Κυπριανού ότι η διαδικασία πρέπει να συνεχιστεί.

Απαντώντας σε ερώτηση για τη στάση της Κύπρου σχετικά με το άνοιγμα του κεφαλαίου του ανταγωνισμού, ανέφερε πως «αυτό δεν περιλαμβάνεται στα κεφάλαια που σχετίζονται με τις υποχρεώσεις της Τουρκίας απέναντι στην Κύπρο. Επομένως, εάν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και ακολουθήσει τους κανόνες που προϋποθέτουν το άνοιγμα των κεφαλαίων, εμείς θα είμαστε έτοιμοι να το δούμε να ανοίγει».

Read more...

Η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει…!


Η εφημερίδα «LA LIBRE BELGIQUE», με τον παραπάνω τίτλο, παρουσιάζει συνέντευξη του Cengiz Aktar, καθηγητή στο Τμήμα Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Bahçesehir της Κωνσταντινούπολης, στην ειδική απεσταλμένη Véronique Leblanc.

EΡ. Πως αντιμετωπίζουν οι Τούρκοι την Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα;
Με μια κάποια ανησυχία, κυρίως σε ότι αφορά την γειτονική Ελλάδα. Ενώ εδώ και καιρό είχε θεωρηθεί ως το σκηνικό μιας “success story”, βυθίστηκε, και εάν μπορούμε να υποθέσουμε ότι η Ιρλανδία θα τα βγάλει πέρα, λόγω της ισχυρής της οικονομίας, αυτό δεν είναι καθόλου σίγουρο σε ότι αφορά την Ελλάδα. Στις χρηματοοικονομικές αγορές, δεν περνάει μέρα χωρίς να αναφερθούν στις δυσκολίες της «κουτσής πάπιας». Όλα αυτά αποθαρρύνουν πολλούς εδώ.

ΕΡ. Η Τουρκία συνεχίζει όμως να ενδιαφέρεται για την ένταξη;
Βασικά ναι, γιατί δεν πρέπει να κρίνουμε την Ε.Ε. από τις δυσκολίες της και να την περιορίσουμε
στην Κοινή Αγορά. Πρόκειται για μια εξαιρετική ανθρώπινη περιπέτεια, ειρήνης και αλληλεγγύης που εμπνέει το περιβάλλον της.

ΕΡ. Πιστεύετε ότι η Τουρκία μπορεί να συνεχίσει το δρόμο των μεταρρυθμίσεων εάν απομακρυνθεί από την ενταξιακή προοπτική;
Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Σε ότι με αφορά, η απάντηση μου είναι όχι, η Τουρκία έχει ανάγκη την ευρωπαϊκή προοπτική, το ευρωπαϊκό αγκυροβόλημα, για να παραμείνει στο μεταρρυθμιστικό δρόμο, επειδή οι εσωτερικές της δυναμικές δεν είναι αρκετά ισχυρές ώστε να οδηγήσουν σε περισσότερη δημοκρατία. Αλλά πέστε το στο Σαρκοζί ή στην Αγκελα Μέρκελ, των οποίων η βιαιότητα των λόγων για την χώρα αυτήν με αφήνουν άφωνο. Για να πω την αλήθεια, ανησυχώ όταν βλέπω διανοούμενους στην Ευρώπη να πέφτουν σε παρόμοια νοητικά και πολιτικά απαρχαιωμένες απόψεις. Οι ευρωπαίοι ήηγέτες δεν διαθέτουν εναλλακτική πολιτική στην ένταξη και , μόλις την αποκλείουν, δεν έχουν πια τούρκικη πολιτική.

ΕΡ. Και η προνομιακή σχέση;
Για τους Τούρκους, πρόκειται για ένα άδειο περιτύλιγμα, του οποίου κανείς μέχρι τώρα δεν κατάφερε να περιγράψει το περιεχόμενο. Είναι τσίχλα για τους μη γνώστες. Η ένταξη φαίνεται ως η μόνη σοβαρή προοπτική διότι πρώτον , τεχνικά, η θέση της Τουρκίας δεν συγκρίνεται με κανένα ‘άλλο υποψήφιο, βρίσκεται στην τελωνειακή ¨Ένωση από το 1996. Από οικονομική πλευρά, η ένταξη είναι πολύ προχωρημένη. Εάν σπάσουμε αυτή τη δυναμική, δεν είμαι σίγουρος ότι οι ευρωπαίοι οικονομικοί παράγοντες θα είναι πολύ ικανοποιημένοι. Πρόκειται για διμερές εμπόριο 100δις. ευρώ το έτος χωρίς να υπολογίσουμε τις άμεσες επενδύσεις. Τελικώς, είναι όπως για το διαζύγιο των δύο κοινοτήτων στο Βέλγιο ή την αποσύνθεση της Ένωσης, κινδυνεύει να στοιχίσει περισσότερο από το να ζεις με τα προβλήματα. Έπειτα, η ένταξη της Τουρκίας είναι
Πολιτικό σχέδιο παγκοσμίου βεληνεκούς, που ξεπερνάει κατά πολύ τους μικροϋπολογισμούς.

ΕΡ. Οι δημόσιοι λόγοι στην Άγκυρα μιλάνε παρά ταύτα για μια οικονομικά ισχυρή Τουρκία η οποία δεν χρειάζεται την Ευρώπη ώστε να προχωρήσει…
Κατά βάθος, δεν αληθεύει τόσο, πρόκειται για μαγιονέζα την οποία αφήνουμε να ανέβει. Οι επενδυτές έρχονται διότι υπάρχει η προοπτική της ένταξης. Η εσωτερική δυναμική υπάρχει και η δραστηριότητα τονώνεται από την κατανάλωση των νοικοκυριών αλλά η Ευρώπη δεν είναι μόνο εμπόριο.

ΕΡ. Πιστεύετε ακόμη σε αυτήν τη ένταξη;
Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και δεν πιστεύω ποτέ οι 27 να καταφέρουν να πάρουν μια κοινή απόφαση για να πουν όχι στην Τουρκία. Και επειδή αυτή δεν θα υποχωρήσει ποτέ η διαδικασία θα συνεχιστεί με αυτόν τον ρυθμό.

ΕΡ. Πίσω από τους λόγους, που βρίσκεται η κύρια δυσκολία κατά τη γνώμη σας;
Είναι θέμα ιδεολογίας και συνόρων με πολύ έντονο Ισλάμ. Εάν το Οθωμανικό κράτος δεν είχε αφανίσει τους Αρμένιους, και εάν με τη δημιουργία της Δημοκρατίας, οι Έλληνες της Ανατολίας μπορούσαν να είχαν παραμείνει, οι διαπραγματεύσεις θα ήταν πιο απλές. Όσον αφορά τα βασικά επιχειρήματα, όπως π.χ. τη γεωγραφία ή την Ιστορία, θα πρέπει να αποφασιστεί εάν το ευρωπαϊκό σχέδιο είναι γεωγραφικής, ιστορικής ή πολιτιστικής φύσης. Η Ευρώπη δεν θα μετατραπεί σε πολιτικό πόλο παρά μόνο εάν καταφέρει να διευρύνει –εάν της απόμεινε καμία- την οπτική στη γειτονιά της. Το ευρωπαϊκό soft power είναι σπάνια αξία που θα πρέπει να διαφυλαχτεί. Η Τουρκία, με τις περιφερειακές της πρωτοβουλίες λίγο αδέξιες και τυχοδιωκτικές, όπως στην περίπτωση του Ιράν, λειτουργεί ήδη ως ενσάρκωση αυτής της ήρεμης ευρωπαϊκής δύναμης για την οποία θέλει να δώσει τη σκυτάλη στην περιοχή με την ευρύτερη έννοια.

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP