Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

H Τουρκία θα συνεχίσει το πρόγραμμα UAV Heron


Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα συνεχίσουν την συνεργασία με το Ισραήλ στον τομέα των UAV Heron παρά την μεγάλη κρίση που μαίνεται ανάμεσα στις δυο χώρες. Σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες, το τουρκικό δημόσιο έχει ήδη καταβάλει το μεγαλύτερο μέρος των 190 εκατομμυρίων δολαρίων του κόστους του προγράμματος, που, όπως είναι γνωστό, αφορά 10 συστήματα και δυο επίγειους σταθμούς ελέγχου/ επικοινωνιών. Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ, τηρώντας τις συμβατικές του υποχρεώσεις έχει παραδώσει τα 8 από τα 10 συστήματα, με τις παραδόσεις των δυο υπολοίπων να προγραμματίζονται μέχρι το τέλος Οκτωβρίου.

Πιστεύεται μάλιστα ότι επέστρεψε στην Τουρκία ένα μικρό κλιμάκιο Ισραηλινών τεχνικών που βοηθούν στις αποδοχή των, υπό παράδοση συστημάτων και στην βασική εκπαίδευση τουρκικού προσωπικού. Σύμφωνα με τουρκικές πηγές οι οποίες και ερωτήθηκαν σχετικά, το ίδιο ισχύει και για άλλα προγράμματα με το Ισραήλ, που θα συνεχιστούν αλλά οποιαδήποτε περαιτέρω συνεργασία θα αποφασιστεί κατά περίπτωση σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο.

Read more...

Ανταλλάγματα για την άρση του casus belli ζητά η Τουρκία


O υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αhmet Davutoglou σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο ΝΤV επιβεβαίωσε έμμεσα τις πληροφορίες για επερχόμενες αλλαγές στη Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας της χώρας, οι οποίες πρόκειται να συζητηθούν τον ερχόμενο Οκτώβριο και θα αποτυπώνουν ”τις μεγάλες αλλαγές που έγιναν τα τελευταία χρόνια στις σχέσεις μας με τους γείτονές μας”.

Όσον αφορά την άρση του casus belli, για την οποία απαιτείται σχετικό ψήφισμα της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και όχι απλώς η απάλειψή της από το Έγγραφο Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας, ο Davutoglu ξεκαθάρισε ότι δε τίθεται ζήτημα “μονομερούς κίνησης” αλλά αντιθέτως χρειάζονται “αμοιβαία βήματα”. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών μάλιστα επανέλαβε και επικαιροποίησε το casus belli καθώς όπως είπε η απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης του 1995 ελήφθη μετά από απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, που είχε εξουσιοδοτήσει την ελληνική κυβέρνηση για επέκταση των χωρικών υδάτων όποτε αυτό κριθεί σκόπιμο. Το μήνυμα που στέλνει ο Davutoglu είναι ότι το casus belli θα αρθεί μόνο όταν η Ελλάδα αποκηρύξει το κυριαρχικό δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων της (ή τουλάχιστον δεσμευθεί ότι δεν θα προβεί σε μονομερείς κινήσεις χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με την Αγκυρα).

Read more...

Σε ισχύ η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου Σερβίας-Τουρκίας


Σε ισχύ τίθεται από σήμερα η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Σερβίας και της Τουρκίας, με στόχο την αύξηση του όγκου των εμπορικών ανταλλαγών.
Σύμφωνα με στοιχεία του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Σερβίας (RKS), τους πρώτους επτά μήνες του 2010, η αξία των εμπορικών ανταλλαγών Σερβίας – Τουρκίας διαμορφώθηκε στο ποσό των 219,2 εκατ. δολαρίων.

Την ίδια περίοδο, διπλασιάστηκαν οι σερβικές εξαγωγές στην Τουρκία, σε σχέση με το πρώτο επτάμηνο του 2009 και η αξία των σερβικών εξαγωγών στην Τουρκία διαμορφώθηκε στο ποσό των 42,9 εκατ. δολαρίων.
Το 2009, οι τουρκικές εισαγωγές στη Σερβία μειώθηκαν κατά 33%, ενώ την ίδια χρονιά, οι σερβικές εξαγωγές παρέμειναν στα επίπεδα του 2008.
Η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ Σερβίας και Τουρκίας υπεγράφη τον Ιούνιο του 2009 στην Κωνσταντινούπολη και επικυρώθηκε από τη σερβική Βουλή στις 11 Δεκεμβρίου του 2009. Η Τουρκία επικύρωσε τη συμφωνία στις 7 Μαΐου 2010.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...

Σε ισλαμικά ομόλογα στρέφεται η Τουρκία


Σε δανεισμό από την ισλαμική χρηματαγορά μέσω αγοράς σουκούκ (ισλαμικά χρεόγραφα) προσέφυγαν για πρώτη φορά τούρκοι επιχειρηματίες. Στην άντληση κεφαλαίων από παρόμοιες εναλλακτικές πηγές δανεισμού μπορεί να προσφύγει προσεχώς και το τουρκικό Δημόσιο, σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Tην εβδομάδα που πέρασε τούρκοι επιχειρηματίες προσέφυγαν για πρώτη φορά στην ιστορία της «κοσμικής» Τουρκίας σε δανεισμό δεκάδων εκατ. δολαρίων από την ισλαμική αγορά κεφαλαίων, πράξη που έγινε σύμφωνα με τους ισλαμικούς νόμους. Η προσφυγή στα ισλαμικά ομόλογα, γνωστά και ως σουκούκ, προσφέρει μια ανεπανάληπτη ευκαιρία για τη χρηματοδότηση της τουρκικής οικονομίας, η οποία αντιμετωπίζει επίσης σοβαρά προβλήματα ρευστότητας.


Η χρηματοδότηση πραγματοποιήθηκε από τη συνεταιριστική (ισλαμική) Κουβεϊτιανοτουρκική Τράπεζα με τη μεσολάβηση της Citibank και του κουβεϊτιανού επενδυτικού ομίλου LMH (Liquidity Management House). Το ποσό που άντλησε η Τουρκία ανέρχεται στα 100 εκατ. δολάρια, ενώ η προσφορά ξεπέρασε κάθε προσδοκία υπερκαλύπτοντας το απαιτούμενο ποσό κατά 45%. Τα ομόλογα ήταν τριετούς διάρκειας με απόδοση 5,25% ετησίως. Η επιτυχής άντληση κεφαλαίων γεμίζει τους επιχειρηματικούς κύκλους της γείτονος με αισιοδοξία ότι η τουρκική αγορά σύντομα θα αντλήσει επιπλέον κεφάλαια από τη χρηματαγορά του Περσικού Κόλπου, η οποία σύμφωνα με εκτιμήσεις ανέρχεται σε πολλά δισ. δολάρια.

Σε θρησκευτική εκδήλωση ιφτάρ -πρόκειται για τον δείπνο της ισλαμικής κοινότητας πιστών μετά τη διακοπή της ολοήμερης νηστείας- που πραγματοποιήθηκε από την Κουβεϊτιανοτουρκική Τράπεζα με αφορμή τη δημοπρασία των ομολόγων, συμμετείχε και ο υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ. Ο Σιμσέκ σημείωσε ότι η δημοπρασία αποτελεί ένα σημείο καμπής για την Τουρκία και ότι το ισλαμικό ομόλογο αποτελεί ένα σημαντικό προϊόν για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών της τουρκικής οικονομίας. Αυτό, όμως, που προκαλεί εντύπωση στις δηλώσεις του Σιμσέκ είναι ότι δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ να προχωρήσει στη θέσπιση του κατάλληλου νομικού πλαισίου για τα ισλαμικά ομόλογα, το οποίο απουσιάζει σήμερα από την Τουρκία, ούτως ώστε να επωφεληθεί τόσο το Δημόσιο όσο και ο επιχειρηματικός κόσμος.

Το σουκούκ είναι ένα χρηματοπιστωτικό προϊόν σύμφωνο προς τις ισλαμικές επιταγές. Το ισλαμικό ομόλογο αντικαθιστά τα δυτικού τύπου ομόλογα, καθώς το ισλαμικό δίκαιο απαγορεύει την παροχή δανείου με τόκο. Αναλυτικότερα το σουκούκ είναι ένα είδος τίτλου ιδιοκτησίας ακινήτων ή επιχειρηματικών σχεδίων το οποίο πωλείται, ενοικιάζεται και αγοράζεται εκ νέου από τον αρχικό ιδιοκτήτη του. Λειτουργεί βάσει της αρχής της συμμετοχής σε προκαθορισμένα ποσοστά κέρδους, όπως επίσης και σε ζημίες ανάλογα με τη συνεισφορά των εμπλεκομένων μερών. Συνεπώς η επιχείρηση που εκδίδει τα ισλαμικά ομόλογα, αρχικά τα πωλεί στους επενδυτές. Στη συνέχεια οι επενδυτές ενοικιάζουν τα εν λόγω χρεόγραφα στην εκδότρια επιχείρηση έναντι ενός προκαθορισμένου μισθώματος. Στο τέλος της συμφωνημένης χρονικής περιόδου η επιχείρηση που εξέδωσε τα ισλαμικά ομόλογα, τα αγοράζει στην αρχική τους τιμή. Έτσι, σύμφωνα με τη σαρία, ο εκδότης θεωρείται ότι είχε εισπράξει νομίμως τα έσοδα από το κτήμα, επιχείρηση κ.λπ. που ενοικίασε σε τρίτους. Και συνεπώς τα έσοδά του δεν θεωρείται ότι προήλθαν από τόκους.

Στις ημέρες μας οι πιο αναπτυγμένες αγορές σουκούκ είναι στη Μαλαισία και τον Περσικό, ενώ αυτού του είδους το ισλαμικό προϊόν έχει επίσης εισαχθεί στις ευρωπαϊκές αγορές από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Αρχικά φαίνεται ότι η Γαλλία προσέλκυσε τέτοιου είδους χρεόγραφα και επιχείρησε μάλιστα να γίνει το κέντρο έκδοσής τους. Αυτήν τη στιγμή όλα δείχνουν ότι το Λονδίνο αποτελεί το πλέον αναπτυγμένο κέντρο έκδοσης των σουκούκ στην Ευρώπη, καθώς η Βρετανία πέτυχε, απ' ό,τι φαίνεται, να κάνει τις κατάλληλες τροποποιήσεις στη νομοθεσία της ώστε να μην έρχεται σε αντιπαράθεση με τη σαρία.

Η στροφή της Τουρκίας προς το σουκούκ δεν μπορεί παρά να επιβεβαιώσει την αλλαγή που έχει συντελεστεί σε επίπεδο λαϊκής βάσης, συνεπεία της χρεοκοπίας του «κοσμικού» καθεστώτος. Ωστόσο, το ισλαμικό ομόλογο δεν συνιστά παρά μία μόνο μέθοδο άντλησης κεφαλαίων από τις πλούσιες σε υδρογονάνθρακες αραβικές και ισλαμικές χώρες, οι οποίες στηρίζουν οικονομικά την Τουρκία τουλάχιστον από τη δεκαετία του '80. Γεγονός είναι πάντως ότι η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ επιταχύνει -ενώ οι κεμαλιστές τηρούν σιγήν ιχθύος- τους ρυθμούς εισροής ισλαμικού κεφαλαίου στη χώρα, πράξη τα αποτελέσματα της οποίας είναι εδώ και καιρό ορατά. Η χώρα επιστρέφει ολοταχώς στο οθωμανικό σύστημα!

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Read more...

Πού βαδίζουν ΗΠΑ και Τουρκία;


Του Μάριου Ευρυβιάδη

Οταν την Άνοιξη του 2009 ο Πρόεδρος Ομπάμα επισκέφτηκε επίσημα την Τουρκία και μίλησε στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, το γεγονός παρουσιάστηκε ως κοσμοϊστορικό τόσο για τη σχέση των δύο χωρών όσο και για τη σχέση του Δυτικού με τον μη Δυτικό κόσμο.

Το κατεστημένο εξουσίας στην Ουάσιγκτον -η στρατογραφειοκρατία (Πεντάγωνο και Υπουργείο Εξωτερικών) και συγκεκριμένα thinktanks- επένδυσαν σχεδόν αποκλειστικά στην «αναθέρμανση» των σχέσεων με την Τουρκία. Το «πολιτικό σκεπτικό» τους ήταν ότι η κυβέρνηση Μπους «κακοδιαχειρίστηκε» την Τουρκία από το 2003, δεν την κατανόησε, δεν την αντάμειψε κ.λπ., και ως αποτέλεσμα η «προδομένη» από την Ουάσιγκτον Τουρκία βγήκε να «βοσκήσει» αλλού

Η επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ομπάμα, η οποία άρχισε να οργανώνεται από την επόμενη μέρα της εκλογής του από το προαναφερθέν σύστημα εξουσίας (βλέπε ενδεικτικά τις εισηγήσεις των S. Βoyer και Β. Κatulis, «Τhe Νeglected Αlliance: Restoring US- Τurkish Relationsto Μeet21stCenturyChallenges» December 2008, του thinktankτου δημοκρατικού κόμματος Center for Αmerican Ρrogress, www.americanprogress.org) αποσκοπούσε ακριβώς στην αποκατάσταση της «παραμελημένης συμμαχίας» με την Τουρκία και την προώθηση αμοιβαίας στρατηγικής μεταξύ ΗΠΑ Τουρκίας (και εμμέσως με το Ισραήλ) στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής.

Για την κεφαλοποίηση της επίσκεψης του Προέδρου Ομπάμα στην Τουρκία το κατεστημένο εξουσίας της Ουάσιγκτον οργάνωσε μέσα στο Αμερικανικό Κογκρέσο και σχετική ακροαματική διαδικασία (Ηearings) στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής αμέσως μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης Ομπάμα. Ο τίτλος της ακρόασης τα έλεγε όλα. «Οι ΗΠΑ και η Τουρκία: Μία υποδειγματική συνεταιρική σχέση».

Όσοι παρακολουθούν στοιχειωδώς τις σχέσεις Ουάσιγκτον και Άγκυρας (και Άγκυρας και Ιερουσαλήμ) γνωρίζουν τι έλαβε χώρα τον τελευταίο χρόνο, με αποκορύφωμα τη μέχρι στιγμής άρνηση της σχετικής επιτροπής της Γερουσίας να συναινέσει στην αποστολή νέου Αμερικανού πρέσβη στην Άγκυρα, και το «τελεσίγραφο» Ομπάμα προς Ερντογάν για αλλαγή της στάσης της Τουρκίας στο ζωτικής σημασίας για ΗΠΑ και Ισραήλ ζήτημα του Ιράν. Και πάλιν η φετινή ακροαματική διαδικασία στο Κογκρέσο μάς διαφωτίζει επαρκώς. Τίτλος των φετινών ακροάσεων για την Τουρκία στην προαναφερθείσα επιτροπή ήταν: «Ο νέος προσανατολισμός της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής: Επιπτώσεις στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας». Μέσα σε ένα χρόνο δηλαδή, όλη η επένδυση όλων των τουρκολάγνων της Τουρκίας «τούμπαρε». Και όσο «πυροτεχνικά» και να προσπαθούν οι θιασώτες της τουρκο-αμερικανικής φιλίας αδυνατούν πλέον να κρύψουν κάτω από το χαλί την ανταγωνιστική ακόμη και συγκρουσιακή σχέση Ουάσιγκτον Άγκυρας (και Άγκυρας – Ιερουσαλήμ). Το παραμύθι ότι οι ΗΠΑ «παραμελεί» τη σύμμαχό της Τουρκία, ότι δεν της παρέχει ωφελήματα, ότι δεν την κατανοεί και δεν την υποστηρίζει όπως πρέπει, έχει πλέον καταρρεύσει. Τα προβλήματα μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας δεν είναι «ατμοσφαιρικά» αλλά δομικά (όπως και με το Ισραήλ).

Το καταθλιπτικό για τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου είναι η ανεπάρκεια και η ανικανότητα των ταγών τους να διαγνώσουν ορθά την ουσία του αμερικανο-τουρκικού ανταγωνισμού και να λειτουργήσουν ανάλογα και οργανωμένα. Τους λείπουν οι γνώσεις η αυτογνωσία και η αυτοπεποίθηση. Έναντι των δυτικών κέντρων εξουσίας, κυρίως των αγγλοαμερικανικών αλλά και τα τελευταία χρόνια έναντι της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, έχουν συνηθίσει στη χαμέρπεια. Η Λευκωσία ειδικά, έναντι των Βρυξελλών έχει μπει στη διαδικασία αυτοκατάργησης της κρατικής της ύπαρξης. Επιτρέπει, για παράδειγμα, στον επίτροπο Stephen Fule να συμπεριφέρεται ως Ρωμαίος Εκατόνταρχος.

Ή πιο ορθά ως Κομισάριος του Σοβιετικού Σταλινισμού. Αλήθεια, έχει κανείς μελετήσει στο Υπουργείο Εξωτερικών και στην κυπριακή πρεσβεία στις Βρυξέλλες το βιογραφικό του κ. Fule πριν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης; Αν ήθελαν και αν τολμούσαν να μάθουν ποιοι του «έμαθαν γράμματα» και ποιους δαίμονες υπηρετούσε πριν το 1989, ίσως και να μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά. Αλλά δεν τολμούν. Όσο για την Τουρκία, ισχύει και γι’ αυτήν η ρήση του Γερμανού Καγκελάριου Μπίσμαρκ για την τσαρική Ρωσία: Δεν είναι τόσο δυνατή όσο φαίνεται, ούτε τόσο αδύναμη όσο νομίζεται. Ωστόσο, η αδυναμία της Τουρκίας στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ (και το Ισραήλ) δεν μπορεί να αγνοηθεί και το τεκμηριώνω με ένα απλό παράδειγμα. Μετά από 40 χρόνια ο μεγαλύτερος Νατοϊκός στρατός της Ευρώπης αδυνατεί να ελέγξει ένα εσωτερικό του πρόβλημα, το Κουρδικό. Ούτε ξέρουν πού βρίσκονται οι Κούρδοι αντάρτες και πότε θα τους χτυπήσουν. Γι’ αυτό εξαρτώνται σχεδόν απόλυτα από τους Αμερικανούς. Και κάθε φορά που οι τελευταίοι αργοπορούν να τους προμηθεύσουν με realtime intelligence για τις κινήσεις των Κούρδων, δηλαδή «αμέσου χρόνου πληροφόρηση», οι Τούρκοι επιτελείς αρχίζουν να κτυπιούνται σαν μικρά παιδιά που δεν τους δίνουν καραμέλες.

ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙ ΜΕΤΩΠΟ
Στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις (όπως και στις σχέσεις Τουρκίας- Ισραήλ) πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Εάν η κρίση με το Ιράν δεν εκτονωθεί και το αμερικανικό σύστημα (γραφειοκρατικό και χρηματοπιστωτικό) ανοίξει πόλεμο με τους μουλάδες (όχι κατ’ ανάγκην στρατιωτικό) τότε είναι που θα δούμε πόσο στρατηγικό βάθος έχουν τα οπίσθια των ισλαμοπασάδων και αυτά του μεγάλου μάγιστρου Νταβούτογλου.

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP