Αλλαγή Ευρωπαϊκής πολιτικής από την Τουρκία;

Την πολιτική της στο Κυπριακό σκέφτεται να αλλάξει η τουρκική κυβέρνηση, από τα τέλη Σεπτεμβρίου ή αρχές Οκτωβρίου, για αναγνώριση του ψευδοκράτους, καθώς φέρεται απογοητευμένη από την αθέτηση της υπόσχεσης της ΕΕ έναντι των Τουρκοκυπρίων, παρά τη θετική στάση τους στο σχέδιο Ανάν.
Αυτό αναφέρεται στο άρθρο του γνωστού αναλυτή και ειδικού επί θεμάτων Μέσης Ανατολής Εμρέ Ουσλού στην εφημερίδα Ζαμάν. Αυτό που η Αγκυρα φέρεται να ζητά είναι η άρση της οικονομικής “απομόνωσης” των Τ/κ παρά τη θετική τους στάση στο δημοψήφισμα και παρά την αρνητική στάση των Ε/κ. Όμως, παρά την αθέτηση της υπόσχεσής της, η ΕΕ επιμένει να ανοίξει η Τουρκία τα λιμάνια και αεροδρόμιά της στα κυπριακά πλοία και αεροσκάφη, ενώ οι Ε/κ εμποδίζουν -μπλοκάροντας τα ενταξιακά κεφάλαια – την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αναφέρει εισαγωγικά ο αρθρογράφος.

Οι Τούρκοι ηγέτες, προστίθεται, απογοητευμένοι από τη στάση ΕΕ και Ε/κ, σκέφτονται σοβαρά να αναθεωρήσουν την πολιτική τους στο Κυπριακό. Πρώτο σημάδι πρόθεσης αλλαγής πολιτικής θεωρεί ο κ. Ουσλού τη δήλωση του Τούρκου ΥΠΕΞ Νταβούτογλου τον περασμένο Μάιο, ότι η Τουρκία προτίθεται να ανοίξει όλα τα λιμάνια και αεροδρόμιά της στην ε/κ πλευρά, αν η ΕΕ ανοίξει δύο λιμάνια και ένα αεροδρόμιο στα κατεχόμενα. Αυτό, αναφέρεται, δεν έγινε αποδεκτό.
Πηγές του περιβάλλοντος του Τούρκου Αντιπροέδρου, αρμόδιου για το Κυπριακό, Τζεμίλ Τσιτσέκ επιβεβαιώνουν – σημειώνει – ότι η Αγκυρα, απογοητευμένη από τη στάση της ΕΕ, ετοιμάζεται να ξεκινήσει μια διεθνή διπλωματική εκστρατεία για την αναγνώριση του ψευδοκράτους και ο ίδιος ο κ. Τσιτσέκ περισσότερο από μια φορά έχει αναφέρει ότι η κυβέρνηση σκέπτεται σοβαρά να ξεκινήσει μια τέτοια εκστρατεία.
Ερωτηθείς δε ο εκ των αντιπροέδρων του ΑΚΡ Χουσεΐν Τσελίκ γι’ αυτό το ζήτημα, χωρίς να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει το οτιδήποτε, δήλωσε ότι «αν και η Τουρκία δεν θα είναι εκείνη που θα φύγει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ωστόσο τα πράγματα δε μπορούν να συνεχίζονται έτσι ες αεί». Με αυτή του τη δήλωση αναφέρθηκε στο αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων και υπαινίχθηκε μια πιθανή αλλαγή πολιτικής, σχολιάζει ο Τούρκος αρθρογράφος.
Σύμφωνα με το άρθρο, δυτικοί παρατηρητές σημειώνουν ότι θα πρόκειται για ένα σοβαρό λάθος, αν η Τουρκία υιοθετήσει τέτοια πολιτική, η οποία μπορεί να της γυρίσει μπούμερανγκ. Ωστόσο, τουρκικές διπλωματικές πηγές θεωρούν ότι η Τουρκία δεν έχει άλλη επιλογή, αν οι Ε/κ συνεχίσουν να μπλοκάρουν την ενταξιακή της πορεία.
Διπλωματικές πηγές στην Αγκυρα επισημαίνουν ότι, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις, πρέπει να συνεχίσει να προετοιμάζει το έδαφος για πιθανή αναγνώριση του ψευδοκράτους. Ο στόχος αυτής της πολιτικής, αναφέρεται, είναι να ασκηθεί πίεση προς την ελληνική πλευρά, ώστε να συναινέσει σε μια λογική συμφωνία και ως πρώτο βήμα θεωρείται αρκετό το να κερδίσουν οι Τ/κ το καθεστώς του «παρατηρητή» στους Διεθνείς Οργανισμούς.
«Οι πηγές αυτές μου ανέφεραν ότι, αναλόγως της πορείας των διαπραγματεύσεων, το ΑΚΡ σχεδιάζει μια νέα προσέγγιση που θα καταστήσει πολύ ευτυχή τον παραδοσιακό ηγέτη των Τ/κ Ερογλου», καταλήγει ο αρθρογράφος.
sigmalive/KYΠΕ

Read more...

Παροξυσμός εξοπλισμών στην Τουρκία – Δαπάνες 50 δισ. δολάριων μέχρι το 2020!

Tο μεγαλύτερο δεκαετές εξοπλιστικό πρόγραμμα δυτικού κράτους, με εξαίρεση τις ΗΠΑ, κατάρτισε η Τουρκία: Σύμφωνα με τις προβλέψεις για τον αμυντικό πρϋπολογισμό του 2011, αλλά και τον μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό των 2011-2020 κονιορτοποιούν όλους τους αφελείς ισχυρισμούς των Ελλήνων πολιτικών φωστήρων για “αμοιβαία μείωση εξοπλιστικών δαπανών”: Τέσσερα δισεκατομμύρια δολλάρια μόνοα για το 2011 και συνολικά 50 δισ. δολλάδια θα δαπανήσει η Τουρκια για εξοπλισμούς μέχρι το 2020. Επιπλέον 150 δισ. δολάρια θα δαπανηθούνάνουν για αμοιβές προσωπικού, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, τη λογιστική υποστήριξη και τη συντήρηση.

Όλα αυτά παρά την παγκόσμια οικονομικη κρίση και την σαφή έλλειψη ορατής απειελής στον γεωπολιτικό της περίγυρο.

Ενώ άλλες χώρες προχωρούν σε μείωση του αμυντικού τους προϋπολογισμού, όπως η Ελλάδα που αποτελεί σαφή αι διακηρυγμένο στόχο της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, οι προβλέψεις για τον αντίστοιχο της Τουρκίας, κυριολεκτικά εκτοξεύονται δημιουργώντας ερωτήματα ως προς την μελλοντική ικανότητα επιβίωσης της ελληνικής γεωπολιτικής παρουσίας βάσει του σημερινού ρυθμού ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεων και του πολιτικου σχεδιασμού των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Ο προϋπολογισμός της γείτονος χώρας για το 2010 ανέρχεται στα $16 δισ. περίπου 1.8% του ΑΕΠ της. Από αυτά τα 16 δις, το ένα τέταρτο αφορά την προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων ενώ το υπόλοιπο για αμοιβές προσωπικού, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, τη λογιστική υποστήριξη και τη συντήρηση.
Μικρό μέρος των προμηθειών (όσον αφορά το κόστος) κατευθύνεται σε εξοπλισμό που σκοπό έχει να επαυξήσει τις ικανότητες διεξαγωγής επιχειρήσεων κατά ασσύμετρων απειλών, δηλαδή κατά των Κούρδων ανταρτών στα Νοτιοανατολικά της χώρας. Ειδικότερα, τα μη επανδρωμένα αεροχήματα και τα ανθεκτικά σε εκρηκτικά οχήματα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και αποτελούν υψίστη προτεραιότητα.
Το μεγαλύτερο τμήμα των $4 δισ. αφορά συμβατικό οπλισμό, όπως είναι τα μαχητικά αεροσκάφη, τα άρματα μάχης, τα σκάφη επιφανείας, τα υποβρύχια και τα επιθετικά ελικόπτερα. Εξοπλισμοί οι οποίοι έχουν καθαρά στόχο την ενίσχυση και την εφαρμόγή της αναθεωρητικής πολιτικής της Άγκυρας έναντι της Ελλάδας. Η απάντηση ανώτερου αξιωματούχου του συστήματος προμηθειών κάνει λόγο για “ασταθή περιοχή στην οποία η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο, περικυκλωμένη. Για αυτό το λόγο, αναμένεται αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού της χώρας”.
Προχωρώντας περαιτέρω, ανέφερε πως τα όπλα έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα και ο σκοπός δεν είναι να χρησιμοποιηθούν στον πόλεμο αλλά να τον αποτρέψουν. Αυτή η τελευταία δήλωση, παράφραση της γνωστής ρωμαϊκής ρήσης “si vis pacem, para bellum”, καταδεικνύει την αναγκαιότητα διατήρησης ισχυρών ενόπλων δυνάμεων για την διατήρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μιας χώρας που, στην ελληνική πραγματικότητα, ακόμη και προ μνημονίου, δεν βρίσκει εφαρμογή λόγω των κοντόφθαλμων πολιτικών που ακολουθούνται αλλά και για την επίτευξη των γεωπολιτικών της επιδιώξεων.
Πιο συγκεκριμένα, για τα αεροσκάφη προβλέπεται πως τα 100 F-35 που σκοπεύει να προμηθευτεί θα κοστίσουν $13 δις με βάση τις τρέχουσες τιμές του προγράμματος ενώ και η κοινοπραξία προωθεί με καλές πιθανότητες την πώληση 20 Eurofighter Typhoon. Στα άρματα μάχης, η Τουρκία προετοιμάζει την παραγωγή τεσσάρων πρωτοτύπων του “εγχωρίως” ανεπτυγμένου (με σημαντική βοήθεια από τη Ν. Κορέα) Altay με προϋπολογισμό $500 εκατ.
Όταν αυτή φάση ολοκληρωθεί, περί το 2015, θα απονεμηθεί ένα πρώτο συμβόλαιο παραγωγής 250 αρμάτων με εκτιμώμενο κόστος μεταξύ $3-4 δις. Στα ελικόπτερα, η έναρξη παραδόσεων των 50 T-129 αναμένεται το 2015. Παράλληλα, η χώρα σχεδιάζει να προχωρήσει στην συμπαραγωγή με διεθνή εταίρο μεγάλο αριθμό ελικοπτέρων πολλαπλών χρήσεων, την παραγωγή σε συνεργασία με τη Γερμανία τεσσάρων υποβρυχίων U-214 καθώς και την προμήθεια από εγχώριες βιομηχανίες τεθωρακισμένα οχήματα καθώς και την εγχωρίως σχεδίαση, ανάπτυξη και παραγωγή φρεγατών (TF-2000) και κορβετών (MILGEM). Με βάση αυτό τον προγραμματισμό, η κορύφωση των αμυντικών δαπανών αναμένεται να συμβεί περί το 2015 και να διατηρηθεί εκεί έως το 2020.
Συνολινά υπολογίζεται μέχρι το 2020 η δαπάνη για καθαρά εξοπλιστικά προγράμματα ποσού ύψους που προσεγγίζει τα 50 δισ. δολάρια με στόχο την απόκτηση ικανότητας εγχώριας κατασκευής μέχρο και του 80% των συστημάτων που έχουν ανάγκη οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις!
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η πολιτική προσέγγισης και αμοιβαίας μείωσης των εξοπλισμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει αποτύχει παταγωδώς. Το defencenet.gr και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, αλλά και η ετήσια θεώρηση του συχετισμού ένοπλης ισχύος που δημοσιεύεται στην ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΒΛΟ, καταγράφουν συνεχώς και με ακριβεια την εξέλιξη της απειλής. Οι υπεύθυνοι για την ασφάλεια της χώρας δεν θα έχουν καμία δικαιολογία αν απωλέσουν εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα ή έδαφος από την πίεση αυτής της αναθεωρητικής πολιτικής που με συνέπεια ασκεί η Άγκυρα.
Τμήμα ειδήσεων defencent.gr

Read more...

Κουρδική απαίτηση για παραχώρηση καθεστώτος αυτονομίας

Νέα εξέλιξη σημειώθηκε στο κουρδικό μετά την απαίτηση των Κούρδων να τους παραχωρηθεί καθεστώς αυτονομίας στην Τουρκία. Το γεγονός αυτό αναμένεται να αυξήσει τις πιέσεις προς την ισλαμική κυβέρνηση, καθώς συνδέεται με το δόγμα της «εδαφικής ακεραιότητας» στο οποίο η κεμαλική παράταξη προσδίδει μεγάλη σημασία.

Την παραχώρηση αυτόνομου καθεστώτος στον κουρδικό λαό ζήτησαν από την ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ κορυφαίοι κούρδοι πολιτικοί. Το αίτημα των κούρδων ηγετών διατυπώθηκε την περασμένη εβδομάδα στα πλαίσια των εργασιών της Συνέλευσης για μία Δημοκρατική Κοινωνία (ΣΔΚ) και συνοδεύτηκε από αίτημα για αμοιβαίο τερματισμό των εχθροπραξιών.

Στην 4η Γενική Συνέλευση της ΣΔΚ που διήρκησε δύο μέρες και έλαβε χώρα στα γραφεία της Τ.Ο. Ντιαρμπακίρ του κουρδικού Κόμματος της Ειρήνης και της Δημοκρατίας (ΚΕΔ), κυριάρχησε το θέμα της παροχής αυτόνομου καθεστώτος στον κουρδικό πληθυσμό στα πλαίσια των κινήσεων «εκδημοκρατισμού» που φαίνεται ότι θέλει να προωθήσει το ΑΚΡ. Κατά τις εργασίες της Συνέλευσης επικράτησε η άποψη ότι το καθεστώς της «δημοκρατικής αυτονομίας» ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες του κουρδικού λαού που προσδοκά σε ένα πιο φιλελεύθερο καθεστώς. Και αυτό το καθεστώς, δηλώνουν οι κούρδοι, μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν εκδημοκρατιστεί πλήρως η Τουρκία. Η Συνέλευση υιοθέτησε ένα σχέδιο για την αυτονόμηση, οι βασικές γραμμές του οποίου προβλέπουν: α) Ριζικές μεταρρυθμίσεις που θα εξασφαλίσουν τον εκδημοκρατισμό του τουρκικού πολιτικού και διοικητικού συστήματος. β) Την καθιέρωση της κοινωνικής αυτάρκειας ως βασική διοικητική αρχή, δεδομένου ότι η αλλαγή του συστήματος δεν αρκεί από μόνη της για την επίλυση των προβλημάτων. γ) Την υιοθέτηση μιας φιλοσοφίας που θα ενδυναμώνει την περιφέρεια και θα καθιστά τον γηγενή πληθυσμό υπεύθυνο και θα του παρέχει δικαίωμα λόγου στις αποφάσεις αναφορικά με τις μεθόδους επίλυσης προβλημάτων που θα αναπτυχθούν. δ) Την υπεράσπιση της δημοκρατικής συμμετοχής για την ένταξη του γηγενή πληθυσμού στις διαδικασίες λήψης απόφασης και την υιοθέτηση του συστήματος εκπροσώπησης σε όλα τα επίπεδα της τοπικής αυτοδιοίκησης. ε) Την υποστήριξη μίας δομής στην τοπική αυτοδιοίκηση κατά την οποία οι πολιτισμικές διαφορές θα εκφράζονται ελεύθερα αντί μίας νοοτροπίας που βασίζεται στην έννοια του «έθνους και του εδάφους». στ) Τη δημιουργία δομών δημοκρατικής αυτοδιοίκησης, συμπεριλαμβανομένης της υιοθέτησης των ιδιαίτερων χρωμάτων και συμβόλων κάθε περιοχής, δίχως να αναιρείται η έννοια της σημαίας και της επίσημης γλώσσας του «Λαού της Τουρκίας». ζ) Την οργάνωση της δημοκρατικής αυτοδιοίκησης σε «περιφερειακά κοινοβούλια». Τα μέλη τους αποκαλούνται «εκπρόσωποι των περιφερειακών κοινοβουλίων» και έχουν συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις. η) Κάθε περιφέρεια θα αποκαλείται με το όνομα της μεγαλύτερης πόλης που περιλαμβάνεται στα γεωγραφικά της όρια. θ) Την ανάθεση στους νομάρχες της εκτέλεσης των αποφάσεων που έχει λάβει τόσο η κεντρική κυβέρνηση όσο και η τοπική αυτοδιοίκηση.

Στη Συνέλευση (ΣΔΚ) συμμετείχαν σημαντικά ονόματα, όπως ο Αχμέτ Τούρκ και η Αϊσέλ Τουγλούκ, οι οποίοι εκλέχτηκαν στην προεδρία από τους συνέδρους. Οι Τουρκ και Τουγλούκ είχαν διατελέσει πρόεδροι του κουρδικού Κόμματος της Δημοκρατικής Κοινωνίας (ΚΔΚ), το οποίο έκλεισε με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου τον Δεκέμβριο του 2009, ενώ οι ίδιοι είχαν καταδικαστεί σε ποινή πενταετούς αποκλεισμού από κάθε πολιτική δράση. Άλλοι επιφανείς κούρδοι πολιτικοί που έδωσαν το παρόν στη Συνέλευση ήταν ο Σελαχατίν Ντεμίρτας, ο Πρόεδρος του ΚΔΚ, ο Δήμαρχος του Ντιαρμπακίρ, Οσμάν Μπαϊντεμίρ, στέλεχος του ΚΕΔ το οποίο βρέθηκε πρόσφατα στο μάτι του κυκλώνα για την πρόσφατη πρότασή του περί της τοποθέτησης της κουρδικής σημαίας δίπλα στην τουρκική σε δημαρχία της Νοτιοανατολικής Μικράς Ασίας, ο Χατίπ Ντιτζλέ και η Λεϊλά Ζανά.

Μέλη του κουρδικού Κόμματος της Ειρήνης και της Δημοκρατίας (ΚΕΔ), δήλωσαν ότι το σχέδιο της αυτονόμησης περιλαμβάνει δύο πολύ σημαντικές διαστάσεις: Η πρώτη συνίσταται στο να ενώσει όλες τις κουρδικές οργανώσεις υπό τη σκέπη του ΣΔΚ και η δεύτερη στο να πείσει την κυβέρνηση να υιοθετήσει το επίμαχο σχέδιο. Έσπευσαν ακόμη να δηλώσουν ότι το καθεστώς της «δημοκρατικής αυτονομίας» περιορίζεται με την τοπική αυτοδιοίκηση και δεν πρέπει να συγχέεται με εκείνο των ομοσπονδιών και συνομοσπονδιών. Έτσι, αμέσως μετά το τέλος των εργασιών οργανώθηκαν συλλαλητήρια και πορείες συμπαράστασης στο σχέδιο αυτονομίας σε πόλεις της Νοτιοανατολικής Μικράς Ασίας. Ωστόσο, οι αστυνομικές δυνάμεις απαγόρευσαν την πορεία και επιτέθηκαν στους διαδηλωτές με δακρυγόνα κ.λπ., αυξάνοντας την ένταση.

Το αίτημα για αυτονόμηση δεν είναι καινούριο. Έχει εκφραστεί πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν από ηγετικές φυσιογνωμίες του κουρδικού πολιτικού κόσμου. Ωστόσο, η υφιστάμενη πολυφωνία και φήμες να θέλουν ηγετικό στέλεχος των κούρδων αγωνιστών του ΡΚΚ να προβαίνει σε δηλώσεις περί αυτονομίας στα μέσα του Αυγούστου, έχουν περιπλέξει την κατάσταση. Στην προσπάθειά τους να αυξήσουν τις πιθανότητες υιοθέτησης του σχεδίου, αλλά και για να πείσουν για τις ειλικρινείς προθέσεις τους, οι κούρδοι σπεύδουν να υπενθυμίσουν την απόφαση της πρώτης τουρκικής εθνοσυνέλευσης – με σύμφωνη γνώμη του Μ. Κ. Ατατούρκ – να παρέχει καθεστώς αυτονομίας στους κούρδους, κάτι που δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Το κουρδικό αίτημα έρχεται σε μία δύσκολη χρονική στιγμή, καθώς το κυβερνόν κόμμα αναγκάστηκε σε ταπεινωτική υποχώρηση ενώπιον των στρατιωτικών στην πρόσφατη κρίση που ξέσπασε στο Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, ενώ η πολιτική του για «δημοκρατικό άνοιγμα» προς τον κουρδικό λαό απείχε κατά πολύ από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Θα πρέπει να υπολογίσουμε ακόμη ότι το ισλαμικό κόμμα ΑΚΡ διανύει προεκλογική περίοδο μιας και το δημοψήφισμα για την κύρωση των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων απέχει μόλις ένα μήνα. Έχει ενδιαφέρον να δούμε αν και κατά πόσο η κίνηση αυτή των κούρδων στοχεύει στο να αποσπάσει αυτονομία από το ισλαμικό κόμμα σε αντάλλαγμα προς την κουρδική υποστήριξή υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Γεγονός είναι πάντως ότι η κουρδική αντίσταση δεν στάθηκε δυνατό να καμφθεί ούτε με στρατιωτικά, αλλά ούτε και με πολιτικά μέσα με αποτέλεσμα μία συμβιβαστική λύση, που στη σκέψη της και μόνο ταράζονται οι στρατηγοί, να φαντάζει αναπόφευκτη.

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Read more...

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΨΕΥΤΟΜΟΥΦΤΗ

O εκλεγμένος μουφτής Κομοτηνής Ιμπραίμ Σερίφ και ο πρόεδρος του κόμματος Φιλία-Ισότητα-Ειρήνη (D.E.B.) Μουσταφά Αλή Τσαβούς μετέβησαν στο νεκροταφείο όπου έγινε η επίθεση και προέβησαν σε έρευνες. Ο Μουφτής Σερίφ εξετάζοντας μαζί με τους κατοίκους του οικισμού τις σπασμένες πλάκες, είπε πως αυτή η άσχημη επίθεση δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή και κάλεσε τους κατοίκους αυτές τις άγιες μέρες του Ραμαζανιού να αποφύγουν τις υπερβολές. Ο Σερίφ δήλωσε : ¨Εμείς σαν μουφτεία είμαστε δίπλα σας. Για αυτό ήρθαμε εδώ, ώστε μαζί σας να δούμε το περιστατικό και να συζητήσουμε. Εμείς σαν μουφτεία θα κάνουμε ότι χρειάζεται. Θα γίνουν οι απαραίτητες προσπάθειες ώστε οι πλάκες να μπούνε στην θέση τους, μην ανησυχείτε καθόλου¨.

. Ο πρόεδρος του κόμματος D.E.B. Μουσταφά Αλή Τσαβούς ενημερώθηκε από τους ομογενείς που ζούνε στον οικισμό για την επίθεση, και τόνισε πως σαν κόμμα θα κάνει ότι είναι αναγκαίο. Μετά από αυτό το άσχημο περιστατικό κάτοικοι και από τους δύο οικισμούς άρχισαν σαν να φυλάνε σκοπιά στο νεκροταφείο. Από την άλλη περιπολικό της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ροδόπης άρχισε να φυλάει σκοπιά δίπλα στο νεκροταφείο.

Read more...

Σχέδια επί χάρτου για πόλεμο Ελλάδας – Τουρκίας. Ομοιότητες της “Βαριοπούλας” με αμερικανικό σενάριο για ενδεχόμενο πόλεμο

Μιλώντας για «Δεύτερη Κρίση Ιμίων» η τουρκική εφημερίδα «Ταράφ» επανέρχεται και δημοσιεύει ηχητικά ντοκουμέντα για το «σχέδιο Bayloz», σύμφωνα με το οποίο εκτός από αύξηση της έντασης στα σύνορα στη Θράκη, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα προχωρούσαν σε ενέργειες για την κατάληψη τμήματος ελληνικού εδάφους στον Έβρο.
Συγκεκριμένα, σε 175 σελίδες απομαγνητοφωνημένου ηχητικού υλικού παρουσιάζονται οι απόρρητες συζητήσεις από 5/3/2003 έως και 7/3/2003 μεταξύ ανώτατων αξιωματούχων της 1ης στρατιάς και η πρόταση του διοικητή του σχηματισμού στρατηγού ε.α. Τσετίν Ντογάν, για κατάληψη ελληνικού εδάφους δίπλα στο βόρειο τμήμα του ποταμού Έβρου και την ενίσχυση της τουρκικής αεροπορικής παρουσίας στην περιοχή με σκοπό “τη δημιουργία χαμηλής έντασης σύγκρουσης με την Ελλάδα για την σφυρηλάτηση της εθνικής ενότητας”.
Στο ίδιο υλικό, κάποιος συνταγματάρχης Τουνκάϊ αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο εκδιώχθηκαν οι Ίμβριοι από το νησί τους: “Μετατρέψαμε το νησί σε ανοιχτή φυλακή, ιδρύσαμε μονάδα στρατοχωροφυλακής και αυτό προκάλεσε την αποχώρηση των Ρωμιών από την Ίμβρο το 1965″, ακούγεται να λέει.
Επισημαίνεται ότι το τουρκικό Γενικό Επιτελείο αντικρούει τα δημοσιεύματα της Ταράφ ως σχέδια επιχειρήσεων και όχι για προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης Ερντογάν.

Το αμερικανικό σενάριο πολέμου

H αμερικανική RAND Corp. εκπόνησε για λογαριασμό της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας (USAF) μία μελέτη που αναφερόταν σε σύγκρουση Ελλάδος-Τουρκίας.
Το 2003, έτος κατά το οποίο συντάχθηκε το «σχέδιο Balyoz» που πρόβλεπε μεταξύ άλλων πρόκληση τεχνητής κρίσης με την Ελλάδα με περιορισμένης έκτασης κατάληψη περιοχής του Βορείου Έβρου, νότια του Sulucadere του Tarafeyni και του Kızıldere (Ερυθροπόταμος).
Ξεσπά κρίση με αφορμή την (σ.σ. υποτιθέμενη) κακή μεταχείριση των μουσουλμάνων στη Δυτική Θράκη.
Μια τριβή που περιλαμβάνει πολλαπλές αψιμαχίες στα σύνορα, οι οποίες ανακύπτουν όταν μικρές ομάδες προσφύγων αποπειρώνται να διαφύγουν από την Ελλάδα στην Τουρκία, αυξάνεται, οι δύο χώρες διεξάγουν ταυτόχρονες και αλληλεπικαλυπτόμενες ασκήσεις στο Αιγαίο και αρχίζουν να ενισχύουν τις δυνάμεις τους στη μεθόριο. Πολλά επεισόδια στο Αιγαίο και στον εναέριο χώρο του -εγκλωβισμός από επίγεια και εναέρια ραντάρ πλοίων και αεροσκαφών, ελληνικές και τουρκικές φρεγάτες συγκρούονται κάνοντας αποκρύψεις- περαιτέρω αύξηση της ανησυχίας και της εχθρότητας. Τέλος, μια μεγάλη διαδήλωση Τούρκων στην ελληνική Θράκη καταλήγει σε ταραχές.
Αποκηρύσσοντας την “πολιτική γενοκτονίας” της ελληνικής κυβέρνησης, η Τουρκία απαντά με μια αιφνιδιαστική αλλά περιορισμένη εισβολή στη Θράκη περνώντας τα σύνορα, με στόχο να καταλάβει σημεία-κλειδιά όπου διαμένει τουρκικός πληθυσμός με την έννοια της εγκαθίδρυσης προστατευμένου ασφαλούς καταφυγίου. Οι ελληνικές δυνάμεις προσπαθούν να κρατήσουν την εισβολή στη μεθόριο και η Αθήνα ανακηρύσσει ζώνη 12 ν.μ. στο Αιγαίο, αποκλείοντας ως εκ τούτου τη τουρκική διέξοδο στο Αιγαίο. Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία βομβαρδίζει τη Σμύρνη και άλλες τουρκικές πόλεις και οι δύο χώρες συγκρούονται επίσης στα ύδατα και στον εναέριο χώρο του Αιγαίου“.
Παρακάτω το κείμενο αναφέρεται στην αντίδραση των ΗΠΑ προκειμένου να τερματιστεί η σύγκρουση: “…Βάσεις είναι διαθέσιμες στην Ιταλία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Μη θανατηφόρα ή περιορισμένης καταστρεπτικής δυνατότητας μέσα ουδετεροποίησης στρατιωτικών εγκαταστάσεων και συστημάτων θα είναι εξαιρετικά χρήσιμα». Τέλος σεναρίου.

Read more...