Τα αδιέξοδα της μυστικής διπλωματίας

Από το 1974 κύρια μέριμνα της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής είναι η αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις προσπάθησαν να αποτρέψουν την επανάληψη μιας τουρκικής επίθεσης και να περιορίσουν τη δυσμενή κατάσταση που δημιούργησε η κατοχή της Κύπρου και η επιθετικότητα της Άγκυρας στο Αιγαίο.
Το αιφνιδιαστικό ταξίδι του Γιώργου Παπανδρέου στη Τουρκία αμέσως μετά την εκλογή του ως πρωθυπουργού, το περασμένο Οκτώβριο, σηματοδότησε την επανάληψη των λανθασμένων διπλωματικών χειρισμών που είχε ακολουθήσει στα ελληνοτουρκικά κατά τη προηγούμενη θητεία του ως υπουργός Εξωτερικών. Χωρίς τις επικοινωνιακές φανφάρες της "ελληνοτουρκικής φιλίας" και εν μέσω αυξανόμενων τουρκικών προκλήσεων, ο Γιώργος Παπανδρέου επέλεξε και επιλέγει να ασκήσει μυστική διπλωματία:

* oι ανταλλαγείσες επιστολές με το Τούρκο ομόλογό του δε δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα,
* η προσέλευση του μαθητευόμενου Δρούτσα στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών έγινε χωρίς τη συνοδεία κανενός αρμόδιου υπηρεσιακού παράγοντα, προφανώς για να μην υπάρχουν καταγεγραμμένα πρακτικά των λεχθέντων (και συμφωνηθέντων), προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις στο ελληνικό ΥΠΕΞ
* το περιεχόμενο των 21 ελληνοτουρκικών συμφωνιών, μνημονίων κατανόησης, κοινών δηλώσεων, πρωτοκόλλων και διακηρύξεων που υπεγράφησαν τη περασμένη εβδομάδα δεν έχει δημοσιοποιηθεί ακόμη.

Ενδεικτική του εύρους των μυστικών συνομιλιών είναι η δήλωση Εrdogan κατά την κοινή συνέντευξη με τον Κοσοβάρο ομόλογό του προ τριών ημερών, όπου αποκάλυψε ότι "ήδη η Ελλάδα και η Συρία κάλεσαν τον φίλο μου Thaci, για να συζητήσουν το ζήτημα της αναγνώρισης και πιστεύουμε ότι θα υπάρξουν θετικά αποτελέσματα", προαναγγέλλοντας ουσιαστικά την αναγνώριση του Κοσόβου από την Ελλάδα!
Το Ανώτατο Ε/Τ Συμβούλιο Συνεργασίας σημείωσε παταγώδη αποτυχία στα θέματα υψηλής πολιτικής, επιβεβαίωσε το αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών και ενέτεινε την αδιαλλαξία της γείτονος. Συγκεκριμένα ο Τούρκος πρωθυπουργός:

* Απαίτησε ρητώς τον άμεσο αφοπλισμό των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών στο Αιγαίο.
* Ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να άρει το casus belli σε βάρος της Ελλάδας.
* Εξίσωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τους μουφτήδες της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Ζήτησε επιτακτικά την άμεση λειτουργία του τζαμιού στο Μοναστηράκι, παρά τη πρόσφατη απόφαση για την ανέγερση τεμένους στο Βοτανικό.
* Ζήτησε τετραμερή διάσκεψη Ελλάδας, Τουρκίας, Κύπρου και Τουρκοκυπρίων για λύση του Κυπριακού εντός του 2010, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν σκοπεύει να αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής από την Κύπρο.
* Επανέλαβε ότι δεν θα ανοίξει τα τουρκικά λιμάνια και αεροδρόμια στην Κύπρο, αν δεν υπάρξει αμοιβαιότητα προς τους Τουρκοκύπριους.
* Προέβη σε ευθεία και απαράδεκτη επέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας, ζητώντας από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να στηρίξουν την οικονομική πολιτική του Γ. Παπανδρέου και από τους Έλληνες δημοσιογράφους την αποσιώπηση των τουρκικών παραβιάσεων και προκλήσεων στο Αιγαίο!

Αυτά δεν είναι παρά τα αποτελέσματα της κατευναστικής πολιτικής, του διεθνολογικού αναλφαβητισμού και των φοβικών συνδρόμων.

Η Ελλάδα που:
1. δεν επεδίωξε, μετά το 1987, έρευνες στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου
2. δεν άσκησε το νόμιμο δικαίωμά της για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. (σε αντίθεση με όλες τις χώρες της Μεσογείου)
3. θεωρεί, με ένα -ιδιαίτερα πρωτότυπο διεθνώς- καθεστώς, ότι ο Εθνικός Εναέριος Χώρος καλύπτει 10 ν.μ.
4. υφίσταται τις συνέπειες της αποχώρησης από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ σε σχέση με το FIR, τις πτήσεις στρατιωτικών αεροσκαφών, τα δικαιώματα ελέγχου και έρευνας και διάσωσης στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου
5. επιχειρεί έναν διερευνητικό διάλογο 44 γύρων προκειμένου να διαπιστωθεί η διάθεση και ετοιμότητα της Τουρκίας για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, μέσω συνυποσχετικού,
οφείλει επιτέλους να ασκήσει με αποφασιστικότητα τα αναγνωρισμένα από το Διεθνές Δίκαιο δικαιώματά της στο Αιγαίο.

Όπως εύστοχα σημειώνει ο Χρ. Ιακώβου "...η Χάγη δεν πρέπει να φαντάζει ως ένα ρομαντικό πεδίο που θα συμπληρώσει και θα ενισχύσει την Ελληνική εξωτερική πολιτική. Η Ελλάς θα πρέπει να επιμένει ότι μοναδική διαφορά είναι η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, εγκαταλείποντας το απηρχαιωμένο αίτημα για την υφαλοκρηπίδα. Σε περίπτωση όμως που τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου και τα άλλα δύο αιτήματα (σ.σ. αποστρατιωτικοποίηση νήσων και "γκρίζες ζώνες") αυτομάτως τίθενται Ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην κρίση τρίτων, ενώ Τουρκικά ουδέν. Άρα, η Τουρκία δεν έχει τίποτα να χάσει ενώ η Ελλάς θα πάρει ένα σημαντικό ρίσκο".

Read more...

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΟΧΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τόνισε πως η χώρα του αντιτίθεται στη διάδοση των πυρηνικών όπλων στην περιοχή και υπογράμμισε την αναγκαιότητα να συνεχισθούν οι διπλωματικές προσπάθειες για το πυρηνικό πρόγραμμα του γειτονικού Ιράν, μεταδόθηκε σήμερα από τις υπηρεσίες Τύπου της κυβέρνησης. Σε επιστολή του προς τους ηγέτες 26 χωρών-μόνιμων και προσωρινών μελών του ΣΑ του ΟΗΕ και των γειτονικών και κοντινών κρατών στην Τουρκία-ο Ερντογάν τονίζει λεπτομέρειες για τη συμφωνία Βραζιλίας-Τουρκίας και Ιράν για τα πυρηνικά του τελευταίου, η οποία επιτεύχθηκε την περασμένη Δευτέρα.

«Η Τουρκία επί της αρχής αντιτίθεται στα πυρηνικά όπλα και εύχεται πως η περιοχή θα εκκαθαρισθεί από παρόμοια όπλα», τονίζει ο Ερντογάν στην επιστολή του και προσθέτει πως η διπλωματική οδός είναι πάντοτε «το καλύτερο μέσον» για να επιλυθεί η πυρηνική κρίση. Χθες, σε ανάλογη επιστολή του, ο Ερντογάν κάλεσε τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να μην απορρίψει την τριμερή συμφωνία και να δώσει μία ευκαιρία στη διπλωματία.

Read more...

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΝΕΑ ΗΓΕΣΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Το μεγαλύτερο κόμμα της τουρκικής αντιπολίτευσης το «Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα» εξέλεξε απόψε τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου νέο του ηγέτη, ο οποίος πρόκειται να είναι ο αντίπαλος του υποψηφίου του ισλαμικών καταβολών κυβερνώντος κόμματος ΑΚ. Το Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα που εκπροσωπεί το μεγαλύτερο κομμάτι των μη θρησκευτικών δυνάμεων της Τουρκίας, όπου περιλαμβάνονται οι στρατιωτικοί και οι ανώτατοι δικαστικοί, είχε πέσει σε δυσμένεια μετά το σεξουαλικό σκάνδαλο με τον πρώην ηγέτη του Ντενίζ Μπαϊκάλ. Ο νέος ηγέτης του κόμματος ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, 62 χρόνων, πρώην γραφειοκράτης δήλωσε ότι η πρώτη προτεραιότητα του είναι να αντιμετωπίσει την ανεργία και τις δωροδοκίες και επέκρινε τους πλουσίους.

«Σε ληστεύουν και χτίζουν βίλες με πισίνες για αυτούς και γίνονται όλο και πλουσιότεροι ενώ ισχυρίζονται ότι βοηθούν τους φτωχούς» δήλωσε ο Κιλιτσντάρογλου απευθυνόμενος στους οπαδούς του κόμματος του οι οποίοι φώναζαν «Ο Κεμάλ πρωθυπουργός». Ο Κιλιτσντάρογλου που ήταν ο μοναδικός υποψήφιος για την προεδρία του CHP, έχει ασκήσει πιέσεις για την παραίτηση στελεχών του κυβερνώντος κόμματος ΑΚ κατηγορώντας τους για διαφθορά. Επίσης πολλοί είναι εκείνοι που τον αποκαλούν «Γκάντι» λόγω της ομοιότητας του με τον ιστορικό ηγέτη της Ινδίας. Από τα 1.197 μέλη του κόμματος CHP που μετείχαν στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη του νέου προέδρου, υπέρ του Κιλιτσντάρολγλου ψήφισαν 1.189.

Read more...

«Ζωτικό χώρο» αναζητεί στο Αιγαίο η Τουρκία

Το γνωστό βιβλίο του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, «Το στρατηγικό βάθος. Η Διεθνής θέση της Τουρκίας», κυκλοφορεί, επιτέλους, στα ελληνικά τις επόμενες ημέρες. Στο πολυσέλιδο βιβλίο, που κυκλοφορεί (από τις εκδόσεις Ποιότητα), υπάρχουν ειδικά κεφάλαια για την Ελλάδα και την Κύπρο, οι οποίες εντάσσονται ως στοιχεία στην περιφερειακή πολιτική της Τουρκίας, στη Μεσόγειο. Ας συγκρατήσουμε τις θέσεις του κ. Νταβούτογλου για τη νέα «θαλάσσια στρατηγική στο Αιγαίο» της Τουρκίας, που ευθέως αναζητεί μεγαλύτερο «ζωτικό χώρο» στο Αιγαίο. «Τα Στενά αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή στρατηγικού πλεονεκτήματος της Τουρκίας. Η χρήση αυτής της πηγής στρατηγικού πλεονάσματος βάσει μιας συνεπούς στρατηγικής, μίας ορθολογικής διπλωματίας και ενός καλού συγχρονισμού κρίνεται σημαντική όχι μόνον εξαιτίας της προσαρμογής της Τουρκίας στις συνθήκες του Ψυχρού Πολέμου, αλλά και από την άποψη του μακροπρόθεσμου στρατηγικού της πεπρωμένου».


«Το Αιγαίο και η Κύπρος κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου αποτέλεσαν δύο σημαντικά σημεία της επικαιρότητας, που ενδιαφέρουν άμεσα τη θαλάσσια περιοχή εγγύς της Τουρκίας, χωρίς να έχει μειωθεί ποτέ η σημασία τους. Η παγκόσμια και περιφερειακή συγκυρία που άλλαξε κατά τη μεταψυχροπολεμική περίοδο προσέθεσε νέα στοιχεία στη σημασία που έχουν αυτά τα δύο σημαντικά σημεία της επικαιρότητας από την πλευρά της Τουρκίας. Στην κορυφή αυτών των νέων στοιχείων διακρίνονται το νέο πεδίο αλληλεπίδρασης και η στρατηγική διάρθρωση, που αναφέραμε παραπάνω».
«Η αλληλεπίδραση αυτή αύξησε τη σημασία κυρίως της ανατολικής Μεσογείου ως νέας περιοχής θαλάσσιας αλληλεπίδρασης. Τα ζητήματα, όπως του Αιγαίου και της Κύπρου, που περιλαμβάνονται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, πέραν από τη σημασία που έχουν τα ίδια ενέχουν και μία ιδιαίτερη σημασία που πηγάζει από τη διαπεριφερειακή αλληλεπίδραση. Γι' αυτό τον λόγο είτε στα ζητήματα που σχετίζονται με τα πεδία διαπεριφερειακής αλληλεπίδρασης είτε στα δευτερεύοντα ζητήματα, όπως της Κύπρου και του Αιγαίου, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η Τουρκία δεν είναι μόνο μία χώρα του Αιγαίου αλλά και μία χώρα της ανατολικής Μεσογείου, που εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, σε μία περιοχή που ξεκινάει από την Αδριατική και εκτείνεται ώς τον κόλπο της Αλεξανδρέττας και τη διώρυγα του Σουέζ. Χωρίς τον προσδιορισμό της στρατηγικής γενικότερα της Μεσογείου και ειδικότερα της ανατολικής Μεσογείου και χωρίς να υπάρχει ο συντονισμός της με τις πολιτικές που αφορούν τις εγγύς χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές, δεν μπορούν να αξιολογηθούν στο πλαίσιο ενός στρατηγικού συνόλου ούτε το ζήτημα του Αιγαίου ούτε και εκείνο της Κύπρου. Οι πολιτικές της Τουρκίας για την Κύπρο και το Αιγαίο πρέπει να επανεξεταστούν ακόμη στο πλαίσιο της συγκυρίας του Ψυχρού Πολέμου. Μια Τουρκία που έχει αποκλειστεί από το Αιγαίο και έχει περικυκλωθεί στα νότια από την "Ρωμαίικη διοίκηση της νότιας Κύπρου"* (sic) σημαίνει ότι τα περιθώριά της να κάνει ένα άνοιγμα στον κόσμο έχουν περιοριστεί σημαντικά.
Το Αιγαίο αποτελεί το σημαντικότερο θαλάσσιο κομβικό σημείο της ευρασιατικής παγκόσμιας ηπείρου στην κατεύθυνση Βορρά-Νότου. Σε αντίθεση με την περίπτωση της Ερυθράς Θάλασσας και του Περσικού Κόλπου, που κατέχουν παρόμοιες θέσεις, το Αιγαίο, που βρίσκεται σε μία κοντινή απόσταση και από τις τρεις ηπείρους και παρέχει τη δυνατότητα του ανοίγματος και στις τρεις χωρίς κάποιο χερσαίο εμπόδιο, έχει από αυτή την άποψη μία πρώτης τάξης στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία, που διαθέτουν ακτές σε αυτή τη θάλασσα, αλλά κατ' αρχάς για τις παράκτιες χώρες του Ευξείνου Πόντου και έπειτα για όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού και εμπορικού κόμβου».
«Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των νησιών του Αιγαίου βρίσκεται υπό ελληνική κυριαρχία αποτελεί το σημαντικότερο αδιέξοδο της πολιτικής της εγγύς θαλάσσιας περιοχής της Τουρκίας. Η βασική πηγή προβλήματος στο Αιγαίο είναι η αγεφύρωτη αντίφαση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του ισχύοντος καθεστώτος. Η εγγύτητα ενός σημαντικού μέρους των ελληνικών νησιών στη μικρασιατική ακτή σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επιχειρησιακή βάση εναντίον της Μικράς Ασίας, και η περικύκλωση των υδάτινων διαδρόμων, που εξασφαλίζουν το πέρασμα από την Προποντίδα στη Μεσόγειο, από αυτά τα νησιά, αξιολογούνται από την Τουρκία ως ένα πολύ σοβαρό κενό ασφάλειας. Αντίθετα, η Ελλάδα ακολουθεί μια στρατηγική χρησιμοποίησης του πλεονεκτήματος που της παρέχεται από την κατοχή των νησιών, για να το εφαρμόσει στο σύνολο του Αιγαίου και της υδάτινης περιοχής. Το γεγονός ότι οι δίαυλοι (ανατολικά και δυτικά της Κρήτης) αφενός της Καρπάθου και της Κάσου και αφετέρου των Κυθήρων και του ακρωτηρίου της Σπάθης αλλά και της Καρπάθου και της Μαρμαρίδας, έχουν περικυκλωθεί από αυτά τα νησιά, επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τη σύνδεση με Εύξεινο Πόντο - Προποντίδα - Μεσόγειο της Τουρκίας».
«Στην περίπτωση που η ελληνική θέση αποκτήσει ισχύ, η Τουρκία θα βρεθεί αντιμέτωπη με μία στρατηγική πολιορκία, αλλά θα επηρεαστεί απευθείας και στις οικονομικές της δραστηριότητες. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα: Το 88% του εξωτερικού εμπορίου της Τουρκίας πραγματοποιείται μέσω θαλάσσιων μεταφορών και πέραν εκείνου που προορίζεται απευθείας για τα παράλια της Μεσογείου. Το υπόλοιπο (περίπου το 65%) διασχίζει το Αιγαίο. Από μία άλλη σκοπιά, 15.200 πλοία των 49 εκατ. καθαρής χωρητικότητας (Κ.Κ.Χ.) καταπλέουν / αποπλέουν διασχίζοντας το Αιγαίο σε λιμάνια του Αιγαίου, της Προποντίδας και του Εύξεινου Πόντου, ενώ 4.687 πλοία περίπου 15 εκατ. καθαρής χωρητικότητας (Κ.Κ.Χ.) καταπλέουν / αποπλέουν σε λιμάνια της Μεσογείου. Το τελευταίο έτος, περίπου το 85% των 20.500 τόνων αργού πετρελαίου, που γίνεται η επεξεργασία του στην Τουρκία, φτάνει στα διυλιστήρια των Νέμρουτ, Αλίαγα, Tupras,, Atas,, Botas,, διασχίζοντας τη Μεσόγειο και το Αιγαίο. Η διασπορά σε λιμάνια της Τουρκίας ικανότητας φόρτο-εκφόρτωσης 120 εκατ. τόνων αποδεικνύει την αδιαμφισβήτητη θέση του Αιγαίου στις εμπορικές δομές της Τουρκίας. Περίπου το 25% αυτής της ικανότητας βρίσκεται στη Μεσόγειο, το 21% στο Αιγαίο, το 41% στην Προποντίδα και το 13% στον Εύξεινο Πόντο. Αν ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι το Αιγαίο αποτελεί την περιοχή-διάπλου της Προποντίδας και του Ευξείνου Πόντου, η γεωοικονομική σημασία αυτής της θάλασσας - διάπλου μπορεί να γίνει αντιληπτή κατά τον πιο ευδιάκριτο τρόπο.
Οι εντάσεις που υφίστανται στις σχέσεις με την Ελλάδα πρέπει να αξιολογηθούν εκ νέου στο πλαίσιο μίας γενικής θαλάσσιας στρατηγικής στο Αιγαίο, δεδομένου ότι η χώρα αυτή, θεωρώντας ως μη ικανοποιητικό το ισχύον καθεστώς που περιορίζει τον ζωτικό χώρο της Τουρκίας, ακολουθεί μία επεκτατική πολιτική. Και το σημαντικότερο μέσο, για να επιτευχθεί αυτό, είναι η απόκτηση από μέρους της Τουρκίας ενός ισχυρού εμπορικού στόλου που θα της επιτρέπει να χρησιμοποιεί με πιο δραστήριο τρόπο τα διεθνή ύδατα στο Αιγαίο. Η υπεροχή της Ελλάδας σε αυτό το θέμα πηγάζει όχι μόνο από το εύρος της περιοχής που κατέχει στο Αιγαίο αλλά και από την ικανότητα που διαθέτει στις θαλάσσιες μεταφορές.
Μια πιο αποτελεσματική χρήση του Αιγαίου, που αποτελεί θάλασσα-σύνδεσμο, μπορεί να γίνει εφικτή μόνο με τη σύνδεση αυτής της θάλασσας με τις άλλες θαλάσσιες περιοχές. Η Τουρκία, για να γίνει μία πραγματική περιφερειακή δύναμη, είναι υποχρεωμένη να αυξήσει την πολιτική και οικονομική της επιρροή στις θαλάσσιες αρτηρίες που εκτείνονται από το Αιγαίο ώς την Αδριατική και από το Σουέζ ώς την Ερυθρά Θάλασσα. Είναι αναπόφευκτο η Τουρκία να ακολουθήσει μία δραστήρια πολιτική σε κάθε σημείο που οδηγεί τον Εύξεινο Πόντο και το Αιγαίο στις ανοικτές θάλασσες». *

Ελευθεροτυπία

Read more...

55 δισ. ευρώ για εξοπλιστικά από την Άγκυρα

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρατζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα κάλεσε την Ελλάδα να λύσει τα προβλήματα που έχει με την Τουρκία με απευθείας συνομιλίες χωρίς την παρέμβαση τρίτων, προκειμένου το Αιγαίο να γίνει θάλασσα που ενώνει τους δύο λαούς και όχι που τους χωρίζει. Ο υπουργός των Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου εδώ και καιρό κάνει λόγο για «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες», ενώ ο υπουργός για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις Εγκεμέν Μπαγίς δηλώνει ότι «η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από νέα άρματα, πυραύλους και μαχητικά όπως και η Τουρκία. Είναι καιρός να μειωθούν οι εξοπλιστικές δαπάνες παγκοσμίως και ιδιαίτερα της Τουρκίας και της Ελλάδας». Την ώρα που λέγονταν όλα αυτά στις 88 μεγάλες και μεσαίες αμυντικές βιομηχανίες της Τουρκίας, ιδιωτικές και κρατικές, 68.831 άτομα έχουν ως κύριο, αν όχι αποκλειστικό, αντικείμενο τα αμυντικά προϊόντα. Προϊόντα που αρχίζουν από στολές και αρβύλες και φτάνουν έως τις φρεγάτες και τα αεροπλάνα. Οι εξοπλιστικές δαπάνες της Τουρκίας συνεχώς αυξάνονται.

Φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα βρίσκονται σε εξέλιξη και όπως προβλέπει το «Σχέδιο Στρατηγικών Στόχων 2007-2016», 68,7 δισ. δολάρια ή περίπου 55 δισ. ευρώ θα ξοδευτούν για την κατασκευή και την αγορά οπλικών συστημάτων! Να σημειωθεί ότι στα τουρκικά προγράμματα υπολογίζεται ποσοστό συμπαραγωγής τουλάχιστον 50%, που σημαίνει και χαμηλότερο εργατικό κόστος. Ποια είναι όμως τα προγράμματα αυτά;

Αεροπορία
Στην Αεροπορία το πιο ακριβό και φιλόδοξο πρόγραμμα είναι αυτό του μαχητικού F-35 (JSF). Αν και η Τουρκία μείωσε τον αριθμό των προς προμήθεια αεροσκαφών από 120 σε 100, ο διπλασιασμός σχεδόν του κόστους παραγωγής στέλνει τη συνολική δαπάνη σε δυσθεώρητα ύψη. Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές το κόστος κάθε αεροπλάνου ξεπερνά τα 131 εκατ. δολάρια. Αν σ’ αυτά προστεθούν τα κόστη των βασικών ανταλλακτικών, της εκπαίδευσης κ.λπ., τότε η αγορά των τουρκικών F-35 υπολογίζεται να ξεπερνά τα 15 δισ. δολάρια. Από το 2011 η Τουρκική Αεροπορία θα παραλαμβάνει τα τέσσερα ιπτάμενα ραντάρ Β737, που έχουν κόστος 6,4 δισ. δολάρια. Την ίδια περίοδο θα αρχίσουν οι παραλαβές των εκσυγχρονισμένων F16, αλλά και των 30 καινούργιων F-16 block 50, που παραγγέλθηκαν το 2007. Τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν ο κ. Ερντογάν επισκέφτηκε τις ΗΠΑ, αναγγέλθηκε η προμήθεια από την Τουρκία τριών UAV (μη επανδρωμένων αεροσκαφών) Predator, που μπορούν να φέρουν δύο πυραύλους αέρος-εδάφους. Με αφορμή την περιβόητη «Αντιπυραυλική ασπίδα» η Τουρκία διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ την προμήθεια 13 αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot τελευταίας γενιάς. Ταυτόχρονα συζητά με τη Ρωσία για αντιαεροπορικούς πυραύλους S300.


Ναυτικό
Οι τουρκικές ηγεμονικές φιλοδοξίες έχουν ως κύριο άξονα ανάπτυξης το Ναυτικό. Με «ναυαρχίδα» ένα ελικοπτεροφόρο πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων -όπως αυτό που αγόρασε πρόσφατα η Ρωσία από τη Γαλλία- η Τουρκία επιδιώκει την είσοδό της στην ομάδα των χωρών που μπορούν να πραγματοποιούν αμφίβιες επιχειρήσεις μακριά από τις ακτές της. Το κόστος προϋπολογίζεται στα 500 εκατ. δολάρια. Ταυτόχρονα έχει αρχίσει η ναυπήγηση 2 αρματαγωγών των 6.000 τόνων και οχτώ άλλων των 1.000 τόνων. Όλα αυτά μαζί με το ελικοπτεροφόρο θα αποτελούν «Ομάδα Μάχης» κατά τα αμερικανικά πρότυπα. Σε εξέλιξη βρίσκεται το πρόγραμμα ναυπήγησης του «Εθνικού Πλοίου» (MILGEM) που έχει δύο σκέλη. Ένα με δώδεκα κορβέτες των 1.200 τόνων κι ένα με έξι φρεγάτες των 6.000 τόνων και προϋπολογισμό 2 και 3 δισ. δολάρια αντίστοιχα. Οι Τούρκοι φιλοδοξούν όλα αυτά τα πλοία να έχουν το τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής ηλεκτρονικό σύστημα μάχης GENESIS. Πέρα απ’ όλα αυτά ναυπηγούνται 16 περιπολικά κι ένα μεγάλο πετρελαιοφόρο, ενώ έχουν αρχίσει οι προεργασίες για τον ριζικό εκσυγχρονισμό των οχτώ (πρώην αμερικανικών) φρεγατών τύπου Perry και της ναυπήγησης έξι υποβρυχίων τύπου 214, όμοιων με τον «Παπανικολή», προϋπολογισμού 3 δισ. δολαρίων.

Στρατός
Την επόμενη χρονιά αρχίζουν οι παραδόσεις των δεκατεσσάρων μεταφορικών ελικοπτέρων Chinook που έχουν κόστος 1,2 δισ. δολάρια. Το πρόγραμμα απόκτησης 50 επιθετικών ελικοπτέρων Τ129, με προαίρεση για άλλα 41, προϋπολογισμού 2 δισ. δολαρίων προχωρά κανονικά. Εν τω μεταξύ ολοκληρώθηκε αυτές τις ημέρες ο εκσυγχρονισμός των 170 αρμάτων μάχης Μ60 με κόστος 700 εκατ. δολάρια, ενώ έχουν αρχίσει οι προεργασίες για τη σχεδίαση του «εθνικού άρματος μάχης» Altay.
Ταυτόχρονα έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την επιλογή τροχοφόρου τεθωρακισμένου οχήματος. Άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος είναι το πρόγραμμα της προμήθειας 36 γεφυροφόρων οχημάτων τύπου Leguan προορίζονται για ζεύξεις του Έβρου από τη Γερμανία, με την οποία έχουν αρχίσει διαπραγματεύσεις. Ακόμα προχωρά το πρόγραμμα κατασκευής αυτοκινούμενων πυροβόλων των 155 χιλ. Firtina, από τα οποία έχουν παραδοθεί 144 και θα κατασκευαστούν άλλα 300.
Ως σήμερα έχουν κατασκευαστεί 36 εκτοξευτές και 150 βαλλιστικοί πύραυλοι Yildirm, με βεληνεκές έως και 300 χιλιόμετρα, που αναμένεται να φτάσουν τους 300!

Read more...