Τουρκικές παραβάσεις του FIR Αθηνών, και παραβιάσεις του Εναέριου Χώρου των 10 μιλίων

Και χθες, είχαμε μία ακόμη μέρα, όπου η τουρκική πολεμική αεροπορία, προχώρησε -όπως κάθε μέρα- τόσο σε παραβάσεις του FIR Αθηνών, όσο και σε παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου Χώρου των 10 μιλίων. Σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ, 16 συνολικά τουρκικά μαχητικά, σε δύο σχηματισμούς, πέταξαν πάνω από το Αιγαίο, προχωρώντας σε παραβάσεις και σε παραβιάσεις. Και πάλι, 8 από τα τουρκικά μαχητικά πέταξαν οπλισμένα. Ελληνικά μαχητικά σε όλες τις περιπτώσεις αναγνώρισαν και αναχαίτισαν τους εισβολείς.

Read more...

Aνατροπή της ισορροπίας ναυτικής ισχύος στο Αιγαίο προ των πυλών

“…το 2013, όταν θα γιορτάζονται τα 100 χρόνια της ναυμαχίας της Λήμνου, υπάρχει ο κίνδυνος η Αγκυρα για πρώτη φορά, να είναι πια σε θέση να επιβάλει τη de facto διχοτόμηση του Αιγαίου μέσα από την κατάληψη σειράς νησιών και βραχονησίδων σε νευραλγικά σημεία του, χωρίς η Ελλάδα να είναι σε θέση ούτε να αποτρέψει ούτε να ανατρέψει αυτές τις ενέργειες…

“Πιστός στο ναυτικό δόγμα που είχε εξαγγείλει ο Στρατηγός Hilimi Ozkok, ο νυν Αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατηγός ilker Βasbug επιβεβαίωσε ότι η ανατροπή της ισορροπίας ναυτικής ισχύος στο Αιγαίο είναι μία από τις επιδιώξεις της Άγκυρας για κυριαρχία στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου.

Σε ομιλία του στα στελέχη του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού (ΤDK) στο κύριο ναύσταθμο του Golcuk, o Στρατηγός Basbug επεσήμανε τα εξόχως ανησυχητικά: “Θα πρέπει να είμαστε ισχυροί. Στις αυτοκρατορίες η ναυτική ισχύς είναι εξαιρετικά σημαντική. Το Ναυτικό έχει διαδραματίσει μεγάλο ρόλο στην επικράτηση και στην υπεροχή της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ολλανδίας, της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. Κοιτάξτε τη Μαύρη Θάλασσα. Από κάθε άποψη, εάν σήμερα είναι μια φορά σημαντική, αύριο θα είναι πέντε. Στο Αιγαίο ήδη έχουμε προβλήματα και για την επίλυσή τους έχουμε ανάγκη από ισχυρό Πολεμικό Ναυτικό. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι αύριο-μεθαύριο δε θα ξεσπάσει κάποια κρίση; Σε πόσες μέρες ξέσπασε η κρίση των Ιμίων;”
Ο Στρατηγός Basbug υπενθυμίζει προς όλες τις κατευθύνσεις τη πρόβλεψη-προειδοποίηση του πρώην Αρχηγού του TDK Μetin Atac, ότι δηλαδή η Ανατολική Μεσόγειος θα καταστεί θέατρο συγκρούσεων στο προσεχές μέλλον, αν θιγούν τα ζωτικά τουρκικά συμφέροντα και τα “νόμιμα δικαιώματα” της Άγκυρας στην περιοχή: “Θα πρέπει να λαμβάνεται πάντοτε υπόψη η στρατηγική και η στρατιωτική διάσταση. Έχουν μεγάλη σημασία οι εξελίξεις σχετικά με το θέμα των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών. Σε περίπτωση που διαπράξετε λάθος, θα επικριθείτε μετά από 50-60 χρόνια.”
Η στροφή της Τουρκίας προς τη θάλασσα είναι ήδη γεγονός και η κατάσταση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται θα είναι μη αναστρέψιμη σε λίγο καιρό καθώς σε απόλυτους αριθμούς, η ναυτική ισορροπία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει ήδη ανατραπεί. Με βάση τα προγράμματα που ήδη εκτελούνται ή αναμένεται να ολοκληρωθούν, το έτος 2015 η Τουρκία θα διαθέτει σχεδόν διπλάσιο αριθμό φρεγατών από την Ελλάδα, οι οποίες θα είναι πολύ πιο σύγχρονες και με πολλαπλάσιες δυνατότητες από εκείνες του Πολεμικού Ναυτικού. Το βεληνεκές των αντιαεροπορικών τους όπλων θα φτάνει μέχρι τα 45 ναυτικά μίλια, παρέχοντας άμυνα περιοχής, σε αντίθεση με τις ελληνικές, που διαθέτουν μόνο ικανότητα άμυνας σημείου -την ίδια ώρα που θα αρχίζουν να παραλαμβάνονται τουλάχιστον 100 αεροσκάφη χαμηλής παρατηρισιμότητας F-35A. Mε 14 αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και 24 ελικόπτερα ανθυποβρυχιακού πολέμου, το TDK αποκτά ισχυρότατο αεροπορικό βραχίονα προσαρμοσμένο απόλυτα στις ανάγκες μιας καθαρά επιθετικής δράσης στο Αιγαίο. Ήδη προβαίνει στον εκσυγχρονισμό των φρεγατών κλάσης Perry και τύπου ΜΕΚΟ, υλοποιεί το εγχώριο πρόγραμμα ναυπήγησης κορβετών, προχωρά στη ναυπήγηση 6 υποβρυχίων Τύπου 214 σχεδιάζει την απόκτηση Αποβατικού Πλοίου Δεξαμενής (LPD) και ολοκληρώνει τη προμήθεια αεροπορικών μέσων για επιτήρηση και διεξαγωγή ανθυποβρυχιακού πολέμου.
Στον αντίποδα, το Πολεμικό Ναυτικό αντιμετωπίζει προβλήματα διαθεσιμότητας ενώ στασιμότητα παρουσιάζουν τα βασικότερα εξοπλιστικά προγράμματα: η προμήθεια 6 νέων φρεγατών καθυστερεί αδικαιολόγητα, η παραλαβή των υπερσύγχρονων υποβρυχίων Type 214 αναβάλλεται διαρκώς, όλα τα Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας έχουν καθηλωθεί προ καιρού και εκκρεμεί ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ.
Τα μεγέθη, η εξαιρετική αποτελεσματικότητα στις διαδικασίες ολοκλήρωσης και, κυρίως, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ναυτικών (και όχι μόνον) εξοπλιστικών προγραμμάτων της Τουρκίας σε συνδυασμό με το νέο ναυτικό δόγμα της Τουρκίας, δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών: η Άγκυρα προετοιμάζεται συστηματικά για τη δυνατότητα διεξαγωγής πολλαπλών επιθετικών θαλάσσιων επιχειρήσεων στο Αιγαίο. Άλλωστε, τέτοιου είδους επιχειρήσεις συνάδουν απολύτως και με το περιεχόμενο των τουρκικών διεκδικήσεων. Όπως είχε γράψει παλαιότερα και ο Γ. Μαλούχος στην Καθημερινή, το 2013, όταν θα γιορτάζονται τα 100 χρόνια της ναυμαχίας της Λήμνου, υπάρχει ο κίνδυνος η Αγκυρα για πρώτη φορά, να είναι πια σε θέση να επιβάλει τη de facto διχοτόμηση του Αιγαίου μέσα από την κατάληψη σειράς νησιών και βραχονησίδων σε νευραλγικά σημεία του, χωρίς η Ελλάδα να είναι σε θέση ούτε να αποτρέψει ούτε να ανατρέψει αυτές τις ενέργειες.

Read more...

Φετουλάχ Γκιουλέν: Η “τρίτη” δύναμη στη Τουρκία. Ο ιμάμης που έχτισε μια εκπαιδευτική αυτοκρατορία. Τουλάχιστον 6 εκατ. οι οπαδοί του.

Λέγεται Φετουλάχ Γκιουλέν, είναι τούρκος ιεροκήρυκας και ελέγχει 1.000 σχολεία σε 100 χώρες. Ομνύει τόσο στο Ισλάμ όσο και στη δυτική επιστημονική σκέψη. Οι οπαδοί του υπολογίζονται σε εκατομμύρια. Αλλά στα ερωτήματα που προκαλεί η αυτοκρατορία του 68χρονου Γκιουλέν δεν υπάρχουν ακόμη απαντήσεις.

Oκτώβριος 1992. Η Σοβιετική Ενωση καταρρέει και το χάος βασιλεύει στα πρώην εδάφη της. Τρεις φορές την εβδομάδα, ένα παλιό ρωσικό αεροσκάφος μεταφέρει νέους μουσουλμάνους από την Κωνσταντινούπολη στις πρωτεύουσες της Κεντρικής Ασίας. Είναι δάσκαλοι, φορούν όλοι τους μαύρα κοστούμια και γραβάτες, έχουν περιποιημένα μουστάκια και μοιάζουν αποφασισμένοι. Για τους περισσότερους από αυτούς είναι το πρώτο τους ταξίδι μακριά από την πατρίδα τους. Αλλά η πίστη τους στον Φετουλάχ Γκιουλέν είναι βαθύτατη. Είναι η αρχή ενός παγκόσμιου κινήματος, αν όχι μιας εκπαιδευτικής αυτοκρατορίας, την οποία από πολλές απόψεις διαπνέει άκρα μυστικότητα.

Πίστη και επιστήμη.

Σήμερα αυτή η αυτοκρατορία διαθέτει περισσότερα από 1.000 σχολεία σε 100 χώρεςαπό το Μαλάουι έως τις Ηνωμένες Πολιτείες – προσφέροντας ένα μείγμα θρησκευτικής πίστης και δυτικής επιστήμης. Ολα τα σχολεία λειτουργούν υπό την εποπτεία του αινιγματικού 68χρονου ιεροκήρυκα. Ο ίδιος δεν έχει επισκεφθεί ποτέ την Κεντρική Ασία.

Ζει ασκητικά στην αγροτική Πενσιλβάνια. Εκεί τον οδήγησαν λόγοι υγείας αλλά και η κατηγορία της ανατροπής του κοσμικού κράτους που αντιμετώπιζε έως πρόσφατα στην Τουρκία. Ο Γκιουλέν πιστεύει ότι για να επιζήσει το Ισλάμ σε έναν κόσμο όπου η πίστη χάνει έδαφος, πρέπει να συνδυάσει τη δυτική επιστημονική σκέψη με τη θρησκευτική πίστη.

Στα σχολεία του δίνεται έμφαση στις φυσικές επιστήμες και τα μαθηματικά. Παράλληλα, οι μαθητές ακολουθούν τις συντηρητικές αξίες των μουσουλμάνων πιστών. «Ο Γκιουλέν προπαγανδίζει ένα είδος “εκπαιδευτικού ισλαμισμού” ως εναλλακτική λύση στο “πολιτικό Ισλάμ”», δηλώνει στο περιοδικό «Τime» ο Μπιλ Παρκ λέκτορας στο Κing΄s College του Λονδίνου. «Οραματίζεται την “ισλαμοποίηση” του σύγχρονου τρόπου ζωής».

Η μέθοδος του Γκιουλέν θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο οι καθολικοί Ιησουίτες μετέδιδαν την πίστη τους μέσω της εκπαίδευσης. Σε αυτή τη διαπίστωση συνηγορεί το γεγονός ότι οι πρώτοι «μισιονάριοι» του τούρκου ιμάμη εκπαιδεύτηκαν από χριστιανούς συναδέλφους τους οι οποίοι είχαν εμπειρία στην Αφρική και τη Νότια Αμερική. Η μέθοδος, ωστόσο, προκαλεί πολλές αντιδράσεις και διχάζει: οι αρχές στη Ρωσία και το Ουζμπεκιστάν έχουν κλείσει αρκετά σχολεία του Γκιουλέν. Για πολλούς ο τούρκος ιεροκήρυκας είναι άγιος και για άλλους ο επόμενος Χομεϊνί. Για τους πιστούς του είναι ένας «χότζα εφέντι» («σεβάσμιος δάσκαλος»).

Στην κατασκήνωση.
Ο Γκιουλέν γεννήθηκε σε ένα φτωχό χωριό της Ανατολικής Τουρκίας. Γιος ιεροκήρυκα, ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του. Το 1966 άρχισε να προσελκύει τους πρώτους του πιστούς στη Σμύρνη. Στη συνέχεια ίδρυσε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις όπου οι ομαδάρχες δίδασκαν το Κοράνι κι έπειτα έπεισε μερικούς τοπικούς επιχειρηματίες να χρηματοδοτήσουν την κατασκευή ιδιωτικών φοιτητικών εστιών για τους φοιτητές που προέρχονταν από τις αγροτικές περιοχές της Τουρκίας και είχαν οικονομική στενότητα.

Σε αντάλλαγμα για τα δωρεάν δωμάτια, οι φοιτητές είχαν την υποχρέωση να προσεύχονται καθημερινά και να ακούνε τα κηρύγματα του Γκιουλέν σε κασέτες. Ηταν η αρχή ενός δικτύου σχολείων, πανεπιστημίων και επιχειρήσεων, το οποίο προωθούσε τη μουσουλμανική ηθική. Εκείνη την εποχή, ο Γκιουλέν γύρισε όλη την Τουρκία για να εδραιώσει το σύστημά του.

Τουλάχιστον 6 εκατ. οι οπαδοί του.
ΑΝ ΣΤΗ ΜΕΘΟΔΟ διδασκαλίας ο Γκιουλέν θυμίζει Ιησουίτη, στο κήρυγμα φέρνει στον νου κάποιον αμερικανό τηλεευαγγελιστή. Γνωρίζει καλά την τηλεόραση ως μέσο, μιλάει με συναισθηματική φόρτιση και πολλές φορές αφήνει τα δάκρυά του να μεταφέρουν στους τηλεθεατές του το μήνυμά του. Στις εμφανίσεις του φοράει πάντοτε κοστούμι και κανείς δεν τον έχει δει με τουρμπάνι. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου αφιερώθηκε στον διαθρησκευτικό διάλογο.

Στο μεταξύ, η δύναμή του αυξάνεται. Εκτιμάται ότι οι οπαδοί του ξεπερνούν τα 6 εκατομμύρια, ανάμεσα στους οποίους και το 70% των τούρκων αστυνομικών. «Εάν έφτιαχνε κόμμα θα έπαιρνε τουλάχιστον το 20-25% των ψήφων», λέει ο τούρκος δημοσιογράφος Νεντίμ Σενέρ. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα ερωτήματα: ποιος μετέχει σε αυτό το κίνημα; Πώς χρηματοδοτείται; Ποιοι είναι οι πολιτικοί του στόχοι; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με ακρίβεια.

Read more...

«Στρατηγική», «Ψυχραιμία» και λοιποί νεολογισμοί

Τους τελευταίους μήνες γινόμαστε μάρτυρες της ποιοτικής αναβάθμισης των τουρκικών προκλήσεων στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου Πελάγους. Στην συνεχιζόμενη αυτή επίδειξη αναθεωρητισμού εκ μέρους της Άγκυρας, η ελληνική κυβέρνηση απαντά με φράσεις οι οποίες επαναλαμβάνονται πολλά χρόνια τώρα και οι οποίες καταδεικνύουν την χρόνια παράλυση της ελληνικής πολιτείας.

Φράσεις όπως «καλούμε την Τουρκία να επιδείξει υπευθυνότητα και να αναλογιστεί την σοβαρότητα των κινήσεων της», «οι κινήσεις της Άγκυρας δεν συντελούν στην δημιουργία εποικοδομητικού κλίματος» ή η κλασσική πλέον ατάκα «οι κινήσεις της Τουρκίας αξιολογούνται».

Πέραν του γεγονότος ότι καταδεικνύουν περιορισμένη γνώση της πλούσιας ελληνικής γλώσσας φανερώνουν και την παντελή έλλειψη επιτελικού σχεδιασμού για την αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων.
Αντί συντονισμένης αντίδρασης η οποία θα αποτρέπει τους νομάδες γείτονες μας από αναθεωρητικές κινήσεις στο Αιγαίο και στην Θράκη, η ελληνική κυβέρνηση καταφεύγει σε νεολογισμούς του τύπου ‘στρατηγική ψυχραιμία’ και ‘μέρισμα ειρήνης΄. Εκφράσεις κενές περιεχομένου οι οποίες προκαλούν τον γέλωτα προσπαθώντας παράλληλα ανεπιτυχώς να καλύψουν την απουσία αποφασιστικότητας και την γύμνια στρατηγικής.
Όταν υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο αντίδρασης και αξιόπιστες στρατιωτικές δυνάμεις τότε η μόνη ψύχραιμη επιλογή είναι αυτή η οποία αποθαρρύνει τον αντίπαλο και στο παρόν και στο μέλλον. Και κάτι ακόμα. Η άνευρη, χλιαρή αντίδραση είναι για κάποιους ο πλέον πολιτισμένος τρόπος να αντιδρά το ελλαδικό κράτος σε περιπτώσεις όπου παραβιάζονται τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Έτσι , ισχυρίζονται οι ίδιοι, εκτιμάται ο ώριμος και συνετός τρόπος αντίδρασης της ελληνικής κυβέρνησης από τρίτους. Προσποιούμενοι τους συνετούς, αποδεικνύουμε την ανυπαρξία μας με αποτέλεσμα το αρχαιότερο έθνος του Δυτικού κόσμου να έχει καταντήσει ένας τρισάθλιος αχθοφόρος πιστοποιητικών καλής συμπεριφοράς.
Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Read more...

Ο Ερντογάν στην Ουάσινγκτον ζήτησε υποστήριξη για Αρμενικό

Επίσκεψη εργασίας στις ΗΠΑ πραγματοποίησε ο ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκίας για την ταχύτερη διευθέτηση των εκκρεμοτήτων με τις γειτονικές χώρες στην ανατολική περιφέρειά της. Η διαχείριση των θεμάτων εκ μέρους της κυβέρνησης ΑΚΡ, ωστόσο, προδίδει τον πραγματικό χαρακτήρα της περιφερειακής πολιτικής που ακολουθεί.

Εσπευσμένα μετέβη ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την εβδομάδα που πέρασε, στην Ουάσινγκτον, όπου είχε συναντήσεις με αμερικανούς αξιωματούχους. Στις συναντήσεις που πραγματοποίησε ο ισλαμιστής πρωθυπουργός κυριάρχησαν θέματα που απασχολούν αμφότερες τις χώρες, όπως η διαφύλαξη της ειρήνης στον Καύκασο και στη Μέση Ανατολή, καθώς και η εικόνα της Τουρκίας στη Δύση.

Ο πρώτος σοβαρός λόγος, από τη σκοπιά της Άγκυρας, που ανάγκασε τον πρωθυπουργό της Τουρκίας να μεταβεί στις ΗΠΑ για διαβουλεύσεις ήταν ότι πλησιάζει η κρίσιμη ημερομηνία της 24ης Απριλίου, που έχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης της αρμενικής γενοκτονίας από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια του Αʼ Παγκοσμίου Πολέμου. Η κυριότερη ανησυχία της τουρκικής αντιπροσωπείας, λοιπόν, συνδεόταν άμεσα με τη στάση που θα τηρήσει προσεχώς ο αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Η τουρκική κυβέρνηση συγκεκριμένα έχει τρομοκρατηθεί ακούγοντας ότι φέτος υπάρχουν πιθανότητες ο αμερικανός Πρόεδρος να κάνει απευθείας αναφορά στη γενοκτονία.

Η τουρκική κυβέρνηση πριν από λίγο καιρό πέτυχε τη σύναψη πρωτοκόλλων με την αρμενική κυβέρνηση στην Ελβετία, ευελπιστώντας στην άρση των πιέσεων που ασκούνται από την αρμενική διασπορά προς τρίτες χώρες, «αμαυρώνοντας» τη διεθνή εικόνα της Τουρκίας. Ωστόσο, υπενθυμίζεται ότι τα πρωτόκολλα συνάντησαν σφοδρές αντιδράσεις και στις δύο χώρες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν να μείνουν κενό γράμμα. Για την υπέρβαση του αδιεξόδου μάλιστα ο Ερντογάν προσέφυγε στη -γνώριμη σε εμάς- μέθοδο των προσωπικών επιστολών προς τον αρμένιο Πρόεδρο Σερζ Σαρκισιάν. Μετά την ανταλλαγή επιστολών έλαβε χώρα η κατ' ιδίαν συνάντηση των δύο ανδρών, οι οποίοι, απ' ό,τι φαίνεται, επαναδιαπραγματεύθηκαν κάποια κρίσιμα σημεία που δημιουργούσαν πρόβλημα κυρίως στις σχέσεις της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν. Ωστόσο, προκαλεί εντύπωση η αντιφατική πολιτική που ακολουθεί η Άγκυρα, η οποία από τη μια επιδιώκει να βρει «συμβιβαστική λύση» με την αρμενική κυβέρνηση στο θέμα της αρμενικής γενοκτονίας, και από την άλλη ασκεί πιέσεις προς τις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα τον Πρόεδρο Ομπάμα, να μη χρησιμοποιηθεί ο όρος γενοκτονία στις 24 Απριλίου! Κατόπιν των συνομιλιών, σε συνέντευξη που παραχώρησε ο Ερντογάν εξέφρασε την πεποίθησή του ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα ικανοποιήσει τα τουρκικά αιτήματα. Μένει να δούμε τι θα συμβεί σε σχεδόν μία εβδομάδα από τώρα.

Το δεύτερο θέμα που συζητήθηκε εκτενέστερα μεταξύ Ομπάμα και Ερντογάν ήταν το θέμα των πυρηνικών προγραμμάτων του Ιράν, που απασχολεί έντονα κυρίως την Ουάσινγκτον. Ο αμερικανός Πρόεδρος, απ' ό,τι διέρρευσε στον Τύπο, ζήτησε από τον Ερντογάν να ταχθεί η κυβέρνησή του υπέρ της αμερικανικής πρότασης για επιβολή κυρώσεων στο Ιράν, πρόταση που ενδέχεται να συζητηθεί στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στο οποίο η Τουρκία συμμετέχει ως μη μόνιμο μέλος, σε περίπτωση που η Τεχεράνη αρνηθεί να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της διεθνούς κοινότητας. Η απάντηση του Ερντογάν ήταν αρνητική και τη δικαιολόγησε βάσει των μακρών ειρηνικών σχέσεων των δύο χωρών, που εκτείνονται στην εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σημείωσε ακόμη ότι είναι δικαίωμα του Ιράν να κάνει χρήση της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς. Ο ισλαμιστής πρωθυπουργός εξέφρασε επίσης την άποψη ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να εμμείνει στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης μέσω της διπλωματικής οδού, άποψη που υποστηρίζει και η Βραζιλία, και προσφέρθηκε να αναλάβει μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Δύσης και Τεχεράνης. Η στάση της ισλαμικής κυβέρνησης ΑΚΡ είναι εξίσου προβληματική και σ' αυτήν την περίπτωση, καθώς η Άγκυρα προτείνει διπλωματική διαμεσολάβηση, ενώ ταυτόχρονα απορρίπτει οποιαδήποτε κύρωση εναντίον της Τεχεράνης, κάτι που συνιστά σοβαρό μοχλό πίεσης. Κάτι τέτοιο γεννά την υποψία ότι η Άγκυρα έχει σοβαρούς λόγους να «προφυλάσσει» την Τεχεράνη, που συνδέονται άμεσα με την επιθυμία της να αποκτήσει μεσοπρόθεσμα πυρηνικά, με αποτέλεσμα να κινείται ήδη προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η προσφυγή του Ερντογάν στην Ουάσινγκτον για τη συζήτηση σοβαρών περιφερειακών ζητημάτων που αφορούν την εικόνα και την ασφάλεια της Άγκυρας, ήταν ίσως αναμενόμενη. Οι αντιφατικές τοποθετήσεις, ωστόσο, της ισλαμικής κυβέρνησης και στα δύο θέματα προκαλούν βάσιμες ανησυχίες για τους επιδιωκόμενους στόχους της. Ωστόσο, δεν είναι τόσο δύσκολο να προβλεφθούν οι εν λόγω στόχοι από τη στιγμή που οι περιφερειακές πολιτικές της ισλαμικής κυβέρνησης διακατέχονται από πνεύμα έντονου νεοοθωμανικού δεσποτισμού.

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Read more...