Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

Jerusalem Post: Ο Ayalon δεν έπρεπε να ζητήσει συγνώμη από την Τουρκία


του Michael Freund
Από την αρχή της εβδομάδας, τα μέσα ενημέρωσης του Ισραήλ ήταν σε έξαρση. Με αδυσώπητο και μανιώδη τρόπο δέχτηκε τα πυρά του Τύπου ο Υφυπουργός Εξωτερικών, Danny Ayalon, που είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους διπλωμάτες της χώρας, για τους χειρισμούς που έκανε κατά τη διάρκεια συνάτνησης που είχε στην Κνεσέτ τη Δευτέρα με τον Τούρκο πρεσβευτή.
Ο Ayalon είχε καλέσει σε συνάντηση τον απεσταλμένο της Άγκυρας, για να διαμαρτυρηθεί για ένα τουρκικό τηλεοπτικό σήριαλ, την "Κοιλάδα των λύκων" που φαίνεται ότι σχεδιάστηκε ειδικά για να υποδαυλίζει τον αντισημιτισμό στην Τουρκία. Μεταξύ άλλων, απεικονίζει κρατικούς αξιωματούχους του Ισραήλ να κάνουν απαγωγές μουσουλμανόπαιδών, με σκοπό να ασπαστούν τον ιουδαϊσμό παρά τη θέλησή τους.


Το πρόγραμμα αυτό παρουσιάζεται μόλις τρεις μήνες μετά την τηλεοπτική σειρά Ayrilik, που προβλήθηκε σε κρατικό κανάλι, όπου οι ισραηλινοί στρατιώτες παρουσιάζονταν ως ανάλγητοι δολοφόνοι που έκαναν σκοποβολή σε παιδιά Παλαιστινίων και εκτελούσαν αθώους στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Ο υφυπουργός εξωτερικών Ayalon σκηνοθέτησε τη συνάντηση με τον Τούρκο πρέσβη έτσι, ούτως ώστε να λάβει το μήνυμα της δυσαρέσκειας της ισρηλινής πλευράς και ότι τέτοια φαινόμενα δεν μπορύν να γίνουν αποδεκτά.
Έτσι, κράτησε σε αναμονή τον καλεσμένο του για μερικά λεπτά, όταν μπήκε στην αίθουσα δεν του χαμογέλασε, δεν του έδωσε το χέρι του για χειραψία και τον έβαλε να καθήσει σε έναν καναπέ χαμηλότερο από το κάθισμα που καθόταν ο ίδιος.
Και είναι ακριβώς η αυτή η σκηνοθεσία που προκάλεσε την οργή των ΜΜΕ, που μάλλον δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν ποιά θα πρέπει η υπερήφανη στάση για έναν Εβραίο πυο θέλει να τιμά τη χώρα του.
"Η ταπείνωση του άλλου δεν μπορεί να είναι η πολιτική μας" κραύγαζαν χθες στη Haaretz, κατακεραυνώνοτνας στον Ayalon που περιφρόνησε την Τουρκία.
Στην ιστοσελίδα Ynet, ο Alon Liel υποστήριξε ότι «Αυτό που είδαμε που προκαλεί ζημία στο Υπουργείο Εξωτερικών μας, αφού γίναμε περίγελος, παραβιάζοντας τους διεθνείς διπλωματικούς κανόνες." Κατηγόρησε τον Ayalon ότι επιχειρεί «ένα νέο είδος διπλωματίας," και αναρωτήθηκε ρητορικά "Αν την επόμενη εβδομάδα θα δούμε ένα άλλο ιντι-ισραηλινό σήριαλ στην τουρκική τηλεόραση τί θα κάνουμε; Θα υποχρεώσουμε τον Τούρκο πρέσβη να σέρνεται στο πάτωμα;"
Υπάρχει κάτι πραγματικά θλιβερό σε όλες αυτές τις απαντήσεις, οι οποίες λένε πολλά για την περιορισμένη εβραϊκή αυτοεκτίμηση όσων τα διατυπώνουν. Αντί να επικεντρώνονται στην εξωφρενική αντισημιτική προπαγάνδα και τη ρητορική που γίνεται ενάντια στο Ισραήλ από τους ισλαμιστές της Τουρκίας, που μοιάζουν με μαστίγωμα αυξανόμενης συχνότητας, προτιμούν να στρέφουν τα πυρά τους στον Ayalon επειδή παρεξέκλινε από αυτό που θεωρείται πρότυπη διπλωματική πρακτική.
Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο ο Ayalon πρέπει να ζητήσει συγγνώμη. Έχουν περάσει οι μέρες που εμείς οι Εβραίοι θα πρέπει να ανεχόμαστε εκείνους που μας προσβάλλουν και μας φτύνουν κατάμουτρα. Ως κυρίαρχο κράτος, έχουμε το δικαίωμα και την υποχρέωση να επιπλήττουμε αυτούς που αμαυρώνουν την τιμή μας, και ο Ayalon θα πρέπει να επαινεθεί για την ξεκάθαρη στάση του που είναι αυτή που επιβάλλει η εβραϊκή υπερηφάνεια.
Πράγματι, οι επικριτές του δεν έχουν αντιληφθεί ότι είτε μας αρέσει είτε όχι, η Τουρκία έχει επιλέξει και τηρεί σταθερά μια πιο ριζοσπαστική στάση από τότε που ανήλθε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ερντογάν, η Τουρκία, που μέχρι τότε ήταν μια κοσμική χώρα που ακολουθούσε περήφανη φιλοδυτική πολιτική, έχει μετατοπιστεί και έχει εναγκαλιστεί κράτη, όπως το Ιράν και η Συρία. Κατά το παρελθόν έτος, η Τουρκία υπερασπίστηκε ανοιχτά το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, υπέγραψε διάφορες συμφωνίες συνεργασίας με τη Δαμασκό και κινήθηκε προς την επέκταση του εμπορίου και την ενίσχυση των πολιτιστικών δεσμών με τα δύο καθεστώτα παρίες.
Και στη πράξη, έχει αποδειχθεί ότι εκφράζει όλο και πιο απόλυτη εχθρότητα και αντιπαλότητα προς το εβραϊκό κράτος. Πάρτε, για παράδειγμα, τις δηλώσεις που έκανε ο Ερντογάν την περασμένη Δευτέρα στην κοινή συνέντευξη Τύπου στην Άγκυρα με τον Πρωθυπουργό του Λιβάνου Σαάντ Χαρίρι.
Αποκρύπτοντας μόλις και μετά βίας την περιφρόνησή του, ο Ερντογάν δήλωσε ότι το Ισραήλ «απειλεί την παγκόσμια ειρήνη" και ότι έχει "δυσανάλογη εξουσία", και υποστήριξε ότι ο ισραηλινός στρατός επιτέθηκε εναντίον Παλαιστινίων αμάχων στη Γάζα με βόμβες λευκού φωσφόρου, που θεωρούνται "όπλα μαζικής καταστροφής."
Συνεχίζοντας το υβρεολόγιό του, ο Ερντογάν καταδίκασε επίσης την αεροπορική επιχείρηση που έκανε την Κυριακή το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, για να αμυνθεί έναντι επιθέσεων που σχεδίαζαν εναντίον Ισραηλινών τρεις τρομοκράτες της Ισλαμικής Τζιχάντ, που σκοτώθηκαν. Μάλιστα μας απύθηνε το ερώτημα "Ποια είναι η δικαιολογία σας αυτή τη φορά;", σαν να οφείλουμε σ' αυτόν μια εξήγηση.
Κάποιοι πρέπει να υπενθυμίσουν στον κ. Ερντογάν τα εξής:
Πριν κάνει κήρυγμα στο Ισραήλ, καλά θα κάνει να κοιτάξει την κατάσταση στη χώρα του. Αρκεί κανείς να ρωτήσει απλά τους Κούρδους της νοτιοανατολικής Τουρκίας, οι οποίοι επί δεκαετίες αποτέλεσαν στόχο της πολιτικής της μετατόπισης και της αναγκαστικής αφομοίωσης που εφάρμοσε το τουρκικό κράτος. Τον περασμένο μήνα, ο Ερντογάν, έδωσε εντολή στην τουρκική αστυνομία για τη σύλληψη δεκάδων Κούρδων πολιτικών ηγετών και αγωνιστών, ως μέρος μιας συνεχιζόμενης πολιτικής καταπίεσης και καταστολής των Κούρδων.
Ανάμεσα στους κρατουμένους είναι και ο δικηγόρος Muharrem Erbey, πρόεδρος του γραφείο της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας στο Ντιγιαρμπακίρ, ο οποίος έχει είναι ένας από τους πιο ειλικρινείς συνηγόρους των Κούρδων. Αναρωτιέμαι τι "δικαιολογία έχει Ερντογάν" για το γεγονός αυτό.
Και ενώ ο Τούρκος πρωθυπουργός αισθάνεται άνετα να επικρίνει το Ισραήλ για την "κατοχή" των εδαφών των Παλαιστινίων, δεν φαίνεται να ανησυχεί και πολύ για το γεγονός ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις που είναι υπό τις δικές του διαταγές συνεχίζουν να κατέχουν από τον Ιούλιο του 1974 ένα μέρος των εδαφών της Κύπρου. Εκτιμάται ότι 30,000-40,000 τουρκικά στρατεύματα βρίσκονται στο νησί, όπου στηρίζουν το καθεστώς της Βορείου Κύπρου κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και έχουν διαμελίσει στα δυο το νησί.
Σίγουρα, η Τουρκία είναι ένας ισχυρός παίκτης στην ανατολική Μεσόγειο, και για ένα διάστημα παρουσιαζόταν ως χώρα-παράδειγμα κοσμικής μουσουλμανικής δημοκρατίας. Αλλά εκείνες οι ημέρες φαίνεται ότι αποτελούν παρελθόν, καθώς ο Ερντογάν και ισλαμιστές συνάδελφοί του οδηγούν σαφώς τη χώρα σε μια πολύ διαφορετική, και πολύ λιγότερο φιλική, κατεύθυνση.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους παίρνει αποστάσεις η Τουρκία από το Ισραήλ και εμείς μάλλον δεν μπορύμε να κάνουμε τίποτα γι' αυτό. Όσο απογοητευτικό κιαν φαίνεται αυτό, πρέπει να αναγνωρίσουμε αυτήν τη νέα πραγματικότητα, αντί να παραμένουμε προσκολημμένοι σε μια πραγματικότητα που θα θέλαμε να υπάρχει.
Jerusalem Post

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/jerusalem-post-ayalon.html#ixzz0ciE5Asbo

Read more...

Εγκαινιάστηκε η συνοριακή διάβαση Ξάνθης - Ζλάτογκραντ


Τη συνοριακή διάβαση μεταξύ της Ξάνθης και της βουλγαρικής πόλης Ζλάτογκραντ εγκαινίασαν σήμερα ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και ο Βούλγαρος ομόλογός του Μπόικο Μπορίσοφ.
Η διάβαση αυτή «συμβολίζει τη νέα Ευρώπη που χτίζουμε ... Γκρεμίζουμε τα τείχη που μας είχαν απομονώσει και ανοίγουμε νέους δρόμους στη συνεργασία, ειρήνη, φιλίας και ανάπτυξης», τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Παπανδρέου.
Υπενθυμίζοντας ότι φέτος συμπληρώνονται 130 χρόνια διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας - Βουλγαρίας, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι εκτός αυτού του νέου σταθμού, ο οποίος είναι ο τέταρτος διασυνοριακός, θα εγκαινιαστεί, σε λίγους μήνες, άλλος ένας, ήπιας κυκλοφορίας, στην περιοχή του Κυπρίνου έξω από την Κομοτηνή.
Εξάλλου, ο κ. Παπανδρέου επεσήμανε πως για τα δυο κράτη είναι σημαντικός ο τουρισμός υψηλής ποιότητας, που θα συνδέει περιοχές από το χιονοδρομιμό κέντρο του Παμπόροβο, ως τις θάλασσες της βορείου Ελλάδος.


«Ο σταθμός συμβολίζει επίσης την ανάγκη κοινής φωνής όλων των βαλκανικών λαών για να προωθήσουμε τα συμφέροντά μας στη νέα αρχιτεκτονική της ΕΕ με την ένταξη και των υπολοίπων βαλκανικών χωρών ως το 2014 στην Ένωση, τη χρονιά, δηλαδή, που συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τον κύκλο της αστάθειας και των πολέμων που έπληξαν την περιοχή», υπογράμμισε ο κ. Παπανδρέου και κατέληξε λέγοντας ότι προσβλέπει στη στενή συνεργασία των δυο χωρών για την προώθηση των υψηλών αυτών στόχων.
Απευθυνόμενος στον Ελληνα πρωθυπουργό, ο Βούλγαρος ομόλογός του έκανε λόγο για έναν από τους πιο σεβαστούς πολιτικούς στην Ε.Ε., με τον οποίο -όπως είπε- «παρ' ότι ανήκουμε στις δυο διαφορετικές πιο μεγάλες πολιτικές οικογένειες της Ενωσης, συνεννοηθήκαμε να συνεργαστούμε προς όφελος των δυο λαών μας».
Πριν από τους χαιρετισμούς των δυο πρωθυπουργών στη συνοριακή διάβαση, ετελέσθη αγιασμός από τους μητροπολίτες Ξάνθης Παντελεήμονα και Φιλιππουπόλεως Νικόλαο, με τους δυο ιερωμένους να τονίζουν σε σύντομο χαιρετισμό τους, τις δυνατότητες που δίνει η Ορθοδοξία για συνεννόηση μεταξύ των δύο λαών και αντάλλαξαν προσκλήσεις για συλλείτουργο στους αντίστοιχους καθεδρικούς ναούς.
Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε επίσης, ο δήμαρχος του Ζλάντογκράντ ο οποίος εξήρε τη σημασία του ανοίγματος της διάβασης και υπενθύμισε τη μακραίωνη επικοινωνία μεταξύ των δυο λαών.
Νωρίτερα, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου έκανε μια σύντομη στάση στις Θερμές, όπου τον υποδέχθηκε ο πρόεδρος της κοινότητας, ο αντιδήμαρχος του δήμου Μύκης, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Ματαζί Τσετίν και Αχμέτ Χατζηοσμάν και η πρώην υποψήφια για την υπερνομαρχία Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν.
Ο πρωθυπουργός είχε μια πολύ σύντομη ενημέρωση για τα σχέδια που εκπονούν οι τοπικοί παράγοντες σε σχέση με την εκμετάλλευση των πλούσιων γεωθερμικών κοιτασμάτων της περιοχής και υποσχέθηκε ότι σύντομα θα πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στην περιοχή.
Οι δύο πρωθυπουργοί είχαν στη συνέχεια διμερή συνάντηση στο Ζλάτογκραντ και ακολούθως ο κ. Μπορίσοφ παρέθεσε γεύμα στον κ. Παπανδρέου, τον οποίο συνοδεύουν ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας και οι υφυπουργοί Γιώργος Πεταλωτής, Γιάννης Μαγκριώτης και Μάρκος Μπόλαρης.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_221.html#ixzz0ciDHrsMJ

Read more...

Η μεσανατολική εμβέλεια της Αγκυρας...


Η στιγμή που επέλεξε ο Ερντογάν για να εξαπολύσει τη νέα σκληρή ρητορική επίθεση στο Ισραήλ δεν ήταν τυχαία: Έγινε παρουσία του πρωθυπουργού του Λιβάνου Χαρίρι που εκπροσωπεί μια χώρα η οποία μαζί με τη Συρία και την Παλαιστινιακή Οργάνωση Χαμάς είναι οι στόχοι της τουρκικής διπλωματίας, στην προσπάθεια κατοχύρωσης ερεισμάτων στον αραβικό κόσμο:


- Για τη Συρία η προσέγγιση με την Τουρκία έχει βαρύνουσα σημασία, καθώς πρώτον, πρόκειται για χώρα σύμμαχο των ΗΠΑ και δεύτερον, για μια περιφερειακή δύναμη που λειτουργεί ως παράλληλη και δυνητικά εναλλακτική επιλογή σε σχέση με τη στενή συνεργασία Δαμασκού - Τεχεράνης. Επιπλέον, η Αγκυρα μόνον κέρδος μπορεί να αποκομίσει προσφέροντας διαμεσολάβηση ανάμεσα στη Συρία από την μια μεριά και τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. από την άλλη.

- Για τον Λίβανο μια στενή σχέση με την Αγκυρα θα εξισορροπούσε την κυρίαρχη επιρροή της Συρίας την οποία επιχείρησαν να τερματίσουν ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ στην περίοδο 2005-6 διαταράσσοντας το Στάτους Κβο που είχε διαμορφωθεί από το 1990. Λόγω του καλού κλίματος που υπάρχει στις σχέσεις Τουρκίας - Συρίας, η όποια επιρροή της Αγκυρας στον Λίβανο εξισορροπεί την επικυριαρχία της Δαμασκού, χωρίς όμως να την αμφισβητεί.

- Για τη Χαμάς με τα σημερινά δεδομένα η μεσανατολική δραστηριοποίηση της τουρκικής διπλωματίας είναι σανίδα σωτηρίας στη χειρότερη για την ισλαμική οργάνωση, εσωτερική και εξωτερική συγκυρία των τελευταίων ετών: Στη Γάζα η δυσαρέσκεια του πληθυσμού είναι καταγεγραμμένη, η εσωτερική κρίση στο Ιράν υποθηκεύει τη στήριξη της Τεχεράνης, ενώ η ριζοσπαστικοποιημένη πλέον πολιτικά ισλαμική οργάνωση δεν θα ήθελε να αναζητήσει αποκλειστική στήριξη στη Σαουδική Αραβία.

Το Ισραήλ δεν θίγεται τόσο από τη σκληρή επικριτική ρητορική του Ερντογάν όσο από τις επιπτώσεις της τουρκικής δραστηριοποίησης στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή: Παρά το γεγονός ότι η επιστροφή της Αγκυρας στη Μέση Ανατολή περιορίζει εκ των πραγμάτων τα περιθώρια κινήσεων της Τεχεράνης, ταυτόχρονα ενισχύει τη δυναμική της εμπλοκής όλων των δυνάμεων της περιοχής σε μια διαπραγμάτευση για τη συνολική επίλυση του Μεσανατολικού.

Την προοπτική αυτή αντιμάχεται το Ισραήλ, καθώς η παρουσία του Ιράν και της Τουρκίας σε μια συνολική διαπραγμάτευση διαμορφώνει δυσμενείς για το εβραϊκό κράτος συσχετισμούς, καθώς Αγκυρα και Τεχεράνη συμπληρώνουν το κενό που άφησε η παραίτηση της Αιγύπτου από τις Παναραβικές της φιλοδοξίες, αλλά και η κατεδάφιση του ισχυρού και ενιαίου Ιράκ μετά την αμερικανική εισβολή του 2003.

Η διμερής αμυντική συνεργασία Ισραήλ-Τουρκίας υπάρχει πλέον μόνον σε συμβολικό επίπεδο με την επίσκεψη Μπάρακ στην Αγκυρα την Κυριακή να αποτελεί μια προσπάθεια για μια έστω επικοινωνιακή αναζωογόνησή της.

Ο μεγάλος κερδισμένος από τη διμερή αυτή συνεργασία που συνήψε η Στρατιωτική Ηγεσία της Τουρκίας με την κυβέρνηση του Ισραήλ στις αρχές του 1996 είναι η Αγκυρα: Εξανάγκασε τη Συρία υπό την απειλή τελεσιγράφου να σταματήσει να στηρίζει τον Οτσαλάν και το ΡΚΚ το 1998, μια κίνηση που έστρωσε το έδαφος για την προσέγγιση των δύο χωρών μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ την άνοιξη του 2003, μια προσέγγιση που ήταν η πρώτη κίνηση επιστροφής της τουρκικής διπλωματίας στη Μέση Ανατολή.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_388.html#ixzz0ccyQ1d3J

Read more...

Ο εκτουρκισμός των Πομάκων της Θράκης συνεχίζεται…


Ντοκουμέντα για το πώς τα πομάκικα πανηγύρια της Θράκης μετατράπηκαν σε εθνικιστικές εκδηλώσεις τουρκισμού, υπό τα βλέμματα της τοπικής πολιτικής ηγεσίας!

Τα τελευταία χρόνια τα πομάκικα πανηγύρια στο ύψωμα Χίλια (Σέτσεκ) του Έβρου και στην τοποθεσία Ακρίτας (Αλάντεπε) της Ροδόπης, τα οποία συνέχιζαν μια μακραίωνη παράδοση της ορεινής Θράκης, έχουν πια πλήρως εκτουρκιστεί. Από πομακικές – εθνοτικές εκδηλώσεις θρησκευτικών προεκτάσεων, μετατράπηκαν σε τουρκο-εθνικιστικά πανηγύρια μέσα από απίστευτα προκλητικές ενέργειες εκδίωξης των παραδοσιακών Πομάκων διοργανωτών τους, που παρά την αρχική τους αντίδραση, δεν είχαν βέβαια τη δύναμη να αντισταθούν στις οργανωμένες κινήσεις των περί το Προξενείο τουρκοφρόνων, οι οποίες έγιναν φυσικά με την παροιμιώδη (για μια ακόμη φορά) αδράνεια, ανοχή και (συνεπώς) συνενοχή των τοπικών πολιτικών μας ταγών.


Ήδη τα δύο αυτά μεγάλα πανηγύρια έχουν μετατραπεί σε ανείπωτης κακογουστιάς τουρκο-φιέστες, όπου κυριαρχούν τα κηρύγματα υπέρ του οθωμανικού μεγαλείου, η συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού, τα γιγάντια πανώ με φράσεις του Μουσταφά Κεμάλ, η έλευση από την Τουρκία μουσικών, παλαιστών αλλά και θεατών. Οι νέοι διοργανωτές τους έχουν φτάσει μάλιστα μέχρι του σημείου να ισχυρίζονται δημοσίως ότι τα πανηγύρια γίνονται για να εορτασθεί η κατάληψη της Θράκης από τους Οθωμανούς τον 14ο αι. (όπως επί λέξει είχε γραφεί το 2002 σε ένθετο της τουρκόφωνης προξενοφυλλάδας της Κομοτηνής «Γκιουντέμ») ή να κάνουν λόγο για εκδηλώσεις «όπου αναβιώνουν τα αισθήματα ηρωισμού, αρετής και τιμιότητας του Τουρκικού έθνους» (όπως έγραφε το περασμένο καλοκαίρι η πρόσκληση του «Μειονοτικού Εκπολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Χίλια»)!

Χαρακτηριστική είναι βέβαια και η περίπτωση του Τούρκου που ήρθε το 2008 στο πανηγύρι του Αλάντεπε και από μικροφώνου έπλεξε εγκώμια στον τουρκικό στρατό, λέγοντας πως «αν ήθελε, θα καταλάμβανε το 1974 ολόκληρη την Κύπρο»! Παρά την τότε καταγγελία του συμβάντος από την εφημερίδα «Αντιφωνητής», κανένα αυτί αρμοδίου φυσικά δεν ίδρωσε και ο συγκεκριμένος κύριος ξαναπήρε βίζα για να μας έρθει και τον Ιούλιο του 2009 (αυτή τη φορά στο πανηγύρι του Χίλια), όπου πλέον αναλώθηκε από μικροφώνου σε…ποιητικές αναφορές από την…τουρκική Μυθολογία, εξυμνώντας τα (δήθεν) 40 παληκάρια κάποιου…Σουλεϊμάν Πασά, που εισέβαλαν τον 14ο αι. στη Θράκη και σκοτώθηκαν πολεμώντας ηρωικά: «…ας σταματήσουν οι φουρτούνες στον κόσμο. Οι δρόμοι είναι των Τούρκων. Οι δρόμοι είναι των τουρκικών λιονταριών. Αυτοί οι 40 πέρασαν το Τσανάκκαλε και έγιναν μύθος, πίνοντας από το κρασί του θανάτου», όπως το κατέγραψε και πάλι ο «Αντιφωνητής» (φ. 277, 17-8-09)! Ο άνθρωπος για μια ακόμη φορά εξύμνησε δημοσίως την πολεμική αρετή των Τούρκων μέσα στην Ελλάδα και με αφορμή την κατάκτησή της! Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι τόσο αυτός και οι υπόλοιποι τοπικοί ομοϊδεάτες του, όσο βεβαίως το τι κάνει το (αυτοφερόμενο ως) ελληνικό κράτος και οι «αρμόδιοι» εκπρόσωποί του!

Αλλά βεβαίως, όσον αφορά και το θέμα αυτό με τα δύο χύδην εκτουρκισμένα (πρώην) πομάκικα πανηγύρια, η ελληνική πολιτεία πoιεί την…νήσσαν! Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠ.ΕΞ. συνεχίζουν να δίνουν βίζες σ’ όλο 1ετούτο το ετερόκλητο μπουλούκι από νομάρχες, δημάρχους, ιμάμηδες, χορευτές, τραγουδιστές, παλαιστές, τσαλκιτζήδες, νταουλτζήδες και…αυτοσχέδιους οθωμανολάγνους «ποιητές», που μας κουβαλιέται σύσσωμο για να «επιβεβαιώσει» κάθε χρόνο τον τούρκικο χαρακτήρα των εκδηλώσεων! Και η εκνευριστικά προκλητική παρουσία των ελληνικών τοπικών Αρχών συνεχίζει βέβαια να τους νομιμοποιεί. Δήμαρχοι, νομάρχες, βουλευτές και λοιποί ελληνόφωνοι κομματικοί παρατρεχάμενοι λάμπουν δια της…παρουσίας τους δίπλα στον Τούρκο πρόξενο και τους ψευτο-μουφτήδες, βγάζοντας ενίοτε και λόγους ή απευθύνοντας χαιρετισμούς! Φέτος βέβαια για πρώτη φορά το άθλιο αυτό φαινόμενο ήταν κάπως μειωμένο (ειδικά στο πανηγύρι του Χίλια τον περασμένο Ιούλιο, ο μόνος «χριστιανός» επίσημος που παρέστη ήταν ο νυν υφυπουργός Γ.Ντόλιος), αλλά και πάλι δεν γνωρίζουμε τι θα συμβεί του χρόνου! Εμείς ευχόμαστε να σταματήσει εντελώς (αν και βεβαίως – για να μην εθελοτυφλούμε – το σημαντικότερο ούτως ή άλλως είναι να ληφθούν επιτέλους και κάποια μέτρα κι όχι απλώς να μην…παρευρισκόμαστε επισήμως, αφήνοντάς τα όργανα του Προξενείου μόνα τους στο βουνό, για να κάνουν ανενόχλητα τη…δουλειά τους)!

Χαρακτηριστικά πάντως και απολύτως ενδεικτικά όλης αυτής της αρρωστημένης κατάστασης που κρατάει εδώ και μια ολόκληρη 12ετία, είναι τα επιλεγμένα ντοκουμέντα (από την ερασιτεχνική κάμερα του συνεργάτη της ιστοσελίδας μας www.proxeneio-stop.org M.K.), που σας παραθέτουμε στη συνέχεια από το πανηγύρι του Ακρίτα (Αλάντεπε) κατά τα τελευταία χρόνια.

Παρακολουθήστε λοιπόν την εκτέλεση του κλασσικού «πατριωτικού» τούρκικου τραγουδιού «Τσανάκκαλε», χορούς από τουρκικά συγκροτήματα, αγώνες με Τούρκους παλαιστές, αλλά και έναν (υποτιθέμενο ντόπιο) χορό από τα παιδιά της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» με αυθεντικές παραδοσιακές φορεσιές της…Τουρκίας (περί…Πομάκων, εννοείται, ούτε λόγος πλέον να γίνεται)!

Δείτε ακόμη τον Τούρκο πρόξενο Μουσταφά Σαρνίτς να εισέρχεται στον χώρο της εκδήλωσης, επευφημούμενος και χαιρετώντας ως ηγέτης, ενώ στη συνέχεια χαρακτηρίζει το πανηγύρι «μακραίωνη παράδοση των προγόνων μας, που πρέπει να κληροδοτηθεί και στις επόμενες τουρκικές γενιές»!

Δείτε όμως και τον (διηνεκώς προκλητικό) νομάρχη Ροδόπης Άρη Γιαννακίδη να απευθύνει χαιρετισμούς μαζί με τον ψευτομουφτή Κομοτηνής Σερήφ και τον Τούρκο πρόξενο, να εξυμνεί ως «φίλο του, φίλο της Ελλάδας και θερμό υπέρμαχο της ελληνοτουρκικής φιλίας» τον (επίσης) παρευρισκόμενο νομάρχη Αδριανούπολης ή να αναλίσκεται και πάλι στις χιλιοειπωμένες πλέον μελοδραματικές του πομφόλυγες περί της συναδέλφωσης των ανθρώπων ανεξαρτήτως θρησκείας και φυλής, αφού όλους…μανάδες τους γέννησαν και δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν (τα ίδια άλλωστε επαναλαμβάνει σταθερά και…ακούραστα κάθε χρόνο)! Και εμείς δεν έχουμε βεβαίως τίποτε κατά της συναδέλφωσης, υπενθυμίζουμε όμως απλά ότι δεν τις…συμμερίζονται όλοι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και ακόμη ότι πολλοί από αυτούς που έρχονται εδώ και μας μιλάνε για…αγάπες και λουλούδια, συμμετέχουν και σε αντίστοιχες γιορτές στην Προύσσα υπό τη σημαία της…ανεξάρτητης «Δυτικής Θράκης» (θα σας γράψουμε και γι’ αυτό προσεχώς)! Δεν τα ξέρουν αυτά οι πολιτικοί μας ή είναι πλέον τόσο εξουθενωτικά και ανεπανόρθωτα ηττημένοι από την αδιαφορία και τις νευρώσεις της (ψηφοθηρικής) εθελοδουλείας τους;
Ν.Δ.
http://proxeneio-stop.org

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_8105.html#ixzz0ccx2p8f3

Read more...

Πιέζουν και στα Δωδεκάνησα οι Τούρκοι


Εγείρουν ζητήματα τουρκικής μειονότητας οι μουσουλμάνοι της Κω.Βάζουν ζητήματα εκμάθησης τουρκικών αλλά και θρησκευτικών. Θέμα θεσμοθέτησης της εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας με την επαναλειτουργία των τουρκικών σχολείων που έκλεισαν το 1971 εγείρει η μουσουλμανική κοινότητα της Κω.
Είναι η πρώτη φορά που ακούγεται με τόσο ηχηρή φωνή το αίτημα τους ενώ υποστηρίζουν ακόμα ότι θα ήταν καλύτερα να διδάσκονται τα παιδιά των μουσουλμάνων τη θρησκεία τους σε ιδιαίτερο μάθημα στα σχολεία, αντί να βγαίνουν έξω την ώρα των θρησκευτικών. «Δεν είμαστε μειονότητα, είμαστε ίσοι πολίτες, αλλά το ζήτημα της εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας εκκρεμεί…» διευκρινίζει ο Πρόεδρος του μουσουλμανικού Συλλόγου «η αδελφότης» Μασλούμ Παϊζάνογλου.

Το Newstime έζησε μια βδομάδα με τους τουρκόφωνους μουσουλμάνους στο χωριό Πλατάνι που παλιά είχε την ονομασία Κερμεντές. Ένα οδοιπορικό που πραγματοποιείται σε μια εποχή όπου από τον περασμένο Μάιο επιχειρείται να στηθεί στο Συμβούλιο της Ευρώπης θέμα «τουρκικής μειονότητας στην Κω και στη Ρόδο» ενώ το πιο εντυπωσιακό είναι ότι στην προσπάθεια αυτή με υποκινητή τον ελβετό βουλευτή Ανδρέα Γκρός, πρωτοστατεί και ο ελληνοκύπριος βουλευτής του ΔΗΣΥ Χρήστος Πουργουρίδης. Την ίδια ώρα η περίεργη υπόθεση κατασκοπείας με την σύλληψη 2 Τούρκων που κατάγονται από την μουσουλμανική κοινότητα της Κω με την κατηγορία ότι πουλούσαν μυστικά στην Ελλάδα, στην απέναντι όχθη στην Αλικαρνασσό, στο Μπόντρουμ, καλύπτεται από πέπλα μυστηρίου . Το Newstime αναζήτησε τα ίχνη των λεγόμενων «κατασκόπων» και εξασφάλισε αποκαλυπτικές συνεντεύξεις που θα δημοσιεύσει τις επόμενες ημέρες.
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στα Δωδεκάνησα Γιώργος Νικητιάδης μίλησε για τους τρόπους με τους οποίους έχει αντιδράσει η ελληνική πλευρά, κάλεσε τους βουλευτές που υπογράφουν το ψήφισμα περί «τουρκικής μειονότητας» στο Συμβούλιο της Ευρώπης να επισκεφθούν τη Ρόδο και την Κω για να διαπιστώσουν την κατάσταση που επικρατεί, και χαρακτήρισε «ύποπτη» την υπόθεση κατασκοπείας που εγείρει η Τουρκία.
Κερντεμές ή Πλατάνι
Το Πλατάνι βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα από το κέντρο της Κω και είναι το τελευταίο χωριό πριν τον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου. Σε αυτό το χωριό ζει η πλειοψηφία των τουρκόφωνων μουσουλμάνων της Κω που υπολογίζονται στους 1500. Οι περισσότεροι μας είπαν ότι κανείς δεν τους ρώτησε για την αλλαγή του ονόματος του χωριού που λεγόταν για εκατοντάδες χρόνια Κερντεμές. Το όνομα Πλατάνι προήλθε από ένα τεράστιο πλατάνι στην πλατεία μπροστά από το τουρκικό εστιατόριο Arab. Οι μουσουλμάνοι στο Πλατάνι συμβιώνουν αρμονικά με τους έλληνες χριστιανούς και τίποτα δεν δείχνει το παραμικρό πρόβλημα. Εξάλλου είναι πάρα πολλοί οι μικτοί γάμοι ενώ όλοι σχεδόν έχουν υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό.
Το μόνο πρόβλημα είναι η έλλειψη τουρκικών σχολείων τονίζουν σχεδόν όλοι, ενώ και ο Σερίφ Δαμάτογλου Σουκρί, ο ιμάμης του νησιού είναι αδελφικός φίλος του Δεσπότη, ενώ και με τους υπόλοιπους ιερείς διατηρεί στενές σχέσεις. Ο Κατρί Μαμίς ζει στον μαχαλά των μουσουλμάνων στο Πλατάνι που ήρθαν στη Κω από την Κρήτη. Έμαθε τα τούρκικα από την μάνα του την Ζεερά που συνεχίζει να τα μαθαίνει στα 9 της εγγόνια.
«Είμαι γεννηθείς το ΄64 και εγώ δεν πρόλαβα να πάω σε τουρκικό σχολείο, όταν πηγαίνω στην Τουρκία και μιλάω τουρκικά καταλαβαίνουν την προφορά μου», μας λέει ο Κατρί Μαμίς, ενώ αντίθετα η 95χρονη μητέρα του θα μας πει ότι δεν κατάφερε να μιλήσει ποτέ καλά ελληνικά.
Η Αλικαρνασός και το Τουργκουτ Ράϊς στα τουρκικά παράλια φαίνονται με γυμνό μάτι από το πλατάνι της Κω. Πού αισθάνονται πιο κοντά οι τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι του νησιού;
Οι περισσότεροι μας είπαν ότι πηγαίνουν στην Τουρκία μόνο για διακοπές ή για να δουν τους συγγενείς τους. «Εμείς αναζητούμε και τις ρίζες μας την ιστορία του Κεμάλ Ατατούρκ…» θα δηλώσει στην κάμερα ο 20χρονος Σουλεϊμάν και κάποιοι τον αγριοκοίταξαν!!
Την Παρασκευή μέρα προσευχής το τζαμί θα γεμίσει. Οι περισσότεροι ηλικιωμένοι. Ο γιός του Κατρί Μαμίς ο Αράς θα ομολογήσει ότι δεν πηγαίνει συχνά και σπάνια προσεύχεται. Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι νέοι μουσουλμάνοι έχουν μια κοσμοπολίτικη εμφάνιση ζουν στην Κω μια σύγχρονη ζωή ενώ δεν είδαμε πουθενά κορίτσια με τις παραδοσιακές μαντήλες.
Την Τετάρτη το βράδυ όταν έπαιξε ο Ολυμπιακός με την τουρκική Εφέν Πίλς στο μπάσκετ όλες οι τηλεοράσεις ήταν συντονισμένες σε τουρκικά κανάλια. Τα καφενεία γεμάτα.
«Δεν ξέρουμε τι να διαλέξουμε να υποστηρίξουμε, είμαστε και με τις δύο ομάδες όπως είναι και η ζωή μας» μας λέει αυθόρμητα ο Ασάτ, ενώ κάποιοι μας είπαν ότι οι περισσότερες κόντρες γίνονται στο ποδόσφαιρο καθώς η πλειοψηφία των μουσουλμάνων της Κω υποστηρίζει την Φενερμπαχτσέ…

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP