Ασαφές η ετοιμότητα πώλησης του MQ-9 Reaper στην Τουρκία

Ασαφές παραμένει εάν οι Ηνωμένες Πολιετείς είναι πρόθυμες να εξάγουν στην Τουρκία μη επανδωμένα εναέρια συστήματα. Μεταξύ των δύο πλευρών έχουν υπάρξει διαβουλεύσεις μέσα στο 2009, στις οποίες συζητήθηκε διεξοδικά όλο το φάσμα των αμυντικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, χωρίς να έχουν υπάρξει τελεσίδικες αποφάσεις για όλα τα επί μέρους εξοπλιστικά ζητήματα που απασχολούν τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και την αμυντική βιομηχανία της χώρας.

Σε αναμονή λοιπόν η απόφαση της Ουάσινγκτον να δώσει μια σαφή ένδειξη σχετικά με το καθεστώς των μελλοντικών πωλήσεων όπλων των ΗΠΑ προς την Τουρκία. Αφαφές δεν είναι οι τουρκικές προθέσεις, μια και η τουρκική πλευρά δεν επιθυμεί να παραμείνει επ’ αόριστο χρονικό διάστημα ένας απλός καταναλωτής της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας.


Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αναζητούν σύμφωνα με τα τουρκικά κανάλια πληροφόρησης ένα ένοπλο και αποτελεσματικό ανεπάνδρωτο εναέριο σύστημα για τον αποτελεσματικό αγώνα κατά της οργάνωσης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, ή αλλιώς γνωστό και ως ΡΚΚ, και η Άγκυρα έχει καταδείξει το σύστημα MQ-9 Reaper, το οποίο οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν στο θέατρο επιχειρήσεων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Πίσω από την επιχειρησιακή ανάγκη των τουρκικών ένοπλων δυνάμεων στο θέατρο επιχειρήσεων της ανατολικής Τουρκίας και του βόρειου Ιράκ, βρίσκεται κυρίως η ανάγκη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανία να αποκτήσει ένα εξοπλισμένο σύστημα τύπου MQ-9 της General Atomics Aeronautical Systems, για την ταχύτερη εγχώρια ανάπτυξη παρόμοιων συστημάτων.
Μέχρι τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εξάξει το Reaper μόνο σε χώρες της ΕΕ. Είναι ωστόσο πλήρες ασαφές μέχρι σήμερα εάν η νέα κυβέρνηση του Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα θα είναι πρόθυμη να εξάγει ένα τόσο προηγμένο σύστημα στην Τουρκία, εάν εξάγει το σύστημα στα πρότυπα του Predator, το οποίο επιχειρεί μεν στην τουρκική επικράτεια, αλλά βρίσκεται υπό τον έλεγχο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, ή εάν δεν εξάγει καθόλου το σύστημα προς την Τουρκία. Σε αυτό το σημείο, ενδεικτικό της επικρατούσας ασάφειας είναι το εξοπλιστικο πρόγραμα των ισραηλινής κατασκευής UAV Heron, τα οποία αναζητούν ακόμη διεθνή ανταγωνιστή σε δεκάδες εξοπλιστικά προγράμματα ανά τον κόσμο, ενώ στην Τουρκία το σύστημα παραμένει μέχρι σήμερα ανενεργό με πλήθος τεχνικών προβλημάτων, πολιτικής προέλευσης.
Η Τουρκία υπέβαλε επίσημη αίτηση για την αγορά του MQ-9 πριν ένα χρόνο περίπου και αναμένει έκτοτε την απάντηση των ΗΠΑ, σύμφωνα πάντα με τούρκους αξιωματούχους. Αν η πώληση πραγματοποιηθεί, τότε θα είναι μέρος του προγράμματος FMS της αμερικανικής κυβέρνησης.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του αμερικανού Πρόέδρου Ομπάμα, υποσχέθηκε να ενισχύσει τις σχέσεις με την Τουρκία, τόσο σε πολιτκό, όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. Η σχέση μεταξύ των δύο χωρών παραμένει τεταμένη μέχρι σήμερα. Πολλοί αναλυές αιτιολογούν τις σημερινές σχέσεις με την άστοχη επέμβαση της κυβέρνησης του Μπους στο Ιράκ, η οποία βοήθησε να αναβιώσει η απειλή για την Τουρκία από τις αυτονομιστικές τάσεις του ΡΚΚ. Η πραγματική αιτία χρήζει σύμφωνα με τη γνώμη του συγγραφέα περισσότερης και πολυεπίπεδης ανάλυσης.
Εδώ και καιρό, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν στην Τουρκία στρατιωτικές πληροφορίες σχετικά με την δράση του PKK. Χρησιμοποιώντας αυτές τις πληροφορίες, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία έχει πλήξει επανειλημμένα θέσεις του ΡΚΚ εντός του Ιράκ.
Κατά τη διάρκεια του πρώην Προέδρου Μπιλ Κλίντον, από το 1993 έως το 2001, αν και πολιτικές σχέσεις με την Τουρκία άνθισαν, η Ουάσιγκτον ήταν κατά την πώληση ορισμένων οπλικών συστημάτων, λόγω αμερικανικών ανησυχιών σχετικά με τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Αυτό τουλάχιστον ήταν η επίσημη αιτιολογία.
Κατά τη διάρκεια του George W. Bush, το αμερικανικό πρόσχημα της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφαιρέθηκε από την αιτιολογία, αλλά αυτή τη φορά τέθηκαν αυστηροί περιορισμοί για τη μεταφορά τεχνολογίας και έτσι αυτόματα κάποιες απαιτητικές προδιαγραφές που θέτει η τουρκική υπηρεσία προμηθειών δεν είναι σύμφωνα με τους κανονισμούς των ΗΠΑ σχετικά με την εξαγωγή οπλικών συστημάτων.
Στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών, οι μέχρι σήμερα προφορικές προθέσεις της Τουρκίας να στραφεί ως αντιστάθμισμα σε τρίτες χώρες για την προμήθεια συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων, αποδείχθηκαν ανεδαφικές. Αντί αυτού, στην πράξη η Τουρκία αναμένει εδώ και πολύ καιρό τις μελλοντικές προθέσεις της Ουάσιγκτον γύρω από τις αμυντικές προμήθειες. Μέσα στο επόμενο διάστημα θα παρθούν μια σειρά αποφάσεων από το την αμερικανική πλευρά σχετικά με μια σειρά κύριων εξοπλιστικών προγραμμάτων τουρκικού ενδιαφέροντος.
Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η General Atomics ήθελε να πουλήσει το Predator στην Τουρκία, αλλά έχασε τον σχετικό διαγωνισμό από το Ισραήλ, με το οποίο τη συγκεκριμένη περίοδο καλλιεργούσε άριστες σχέσεις, και το οποίο είχε προτείνει το σύστημα Heron. Σήμερα οι σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών βρίσκονται σε μια κρίσιμη μεταβατική περίοδο.
fox2magazine.blog.com

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/mq-9-reaper.html#ixzz0bOj1qRow

Read more...

Τουρκικός «μποναμάς» έντασης στο Αιγαίο

Παραβιάσεις, παρενοχλήσεις αεροσκαφών και ενεργοποίηση «κόκκινης γραμμής» το εορταστικό «μενού» της Αγκυρας.«Η νέα ένταση στις σχέσεις ισλαμιστών- κεμαλιστών και ο αντίκτυπος των δηλώσεων του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CΒS αποτελούν» σύμφωνα με διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές «τις αιτίες της τουρκικής συμπεριφοράς που ενόχλησε την Αθήνα.

TOY ΑΓΓΕΛΟY ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟY -ΒΗΜΑ



Υπερπτήσεις, καταπάτηση του μνημονίου Παπούλια - Γιλμάζ, παρενοχλήσεις ελληνικών αεροσκαφών διά ασυρμάτου, ενεργοποίηση χωρίς λόγο της «κόκκινης γραμμής» Λάρισας- Εσκί Σεχίρ... Η Αγκυρα αποφάσισε να στείλει «χριστουγεννιάτικο μποναμά» στην Αθήνα τις προηγούμενες ημέρες, με ενέργειες που δεν προμηνύουν ευοίωνες εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και δείχνουν ότι στο Αιγαίο η ατμόσφαιρα παραμένει ιδιαίτερα βεβαρημένη.


Τι ακριβώς συνέβη την περίοδο των Χριστουγέννων; Αρχικά, στις 23 Δεκεμβρίου, τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη προχώρησαν σε υπερπτήσεις σε Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι και Φούρνους. Ακολούθησε, ανήμερα τα Χριστούγεννα, η παραβίαση του ελληνικού εναέριου χώρου από οκτώ τουρκικά μαχητικά, τα μισά εκ των οποίων ήταν οπλισμένα, σε μια καταφανή παραβίαση των προβλεπομένων από τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης του Μνημονίου Παπούλια- Γιλμάζ του 1988.

Οι Τούρκοι μάλιστα δεν επέδειξαν ούτε τον παραμικρό σεβασμό στην κίνηση που είχε κάνει πρόσφατα ο έλληνας Α/ΓΕΕΘΑ πτέραρχος κ. Ι. Γιάγκος , ο οποίος είχε δώσει εντολή στους έλληνες πιλότους να μην πετούν ανατολικά του 25ου μεσημβρινού (που χωρίζει το Αιγαίο σχεδόν στη μέση) κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής θρησκευτικής εορτής Μπαϊράμι. Και την ίδια στιγμή ο ετήσιος «πόλεμος της τσιπούρας» έχει ξεκινήσει στα Ιμια, χωρίς πάντως προς το παρόν η ένταση να έχει ξεπεράσει τα όρια.

Στη συνέχεια, τη Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου, ένα C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας που εκτελούσε τακτικό δρομολόγιο από τη Ρόδο με κατεύθυνση την Αθήνα δέχθηκε δύο κλήσεις από το ραντάρ της Ντάτσα στα μικρασιατικά παράλια ότι παραβιάζει τον τουρκικό εναέριο χώρο. Και μάλιστα οι Τούρκοι ενεργοποίησαν την «κόκκινη τηλεφωνική γραμμή» (hotline) που συνδέει το CΑΟC της Λάρισας με εκείνο του Εσκί Σεχίρ, η οποία να σημειωθεί ότι χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές.

«Η νέα ένταση στις σχέσεις ισλαμιστών- κεμαλιστών και ο αντίκτυπος των δηλώσεων του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CΒS αποτελούν» σύμφωνα με διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές «τις αιτίες της τουρκικής συμπεριφοράς που ενόχλησε την Αθήνα. Αλλωστε κάθε φορά που οι ένοπλες δυνάμεις αισθάνονται ότι απειλείται η θέση τους υπάρχουν στους κόλπους τους κύκλοι που επιθυμούν να δηλώσουν παρόντες».

Γεννώνται επίσης ερωτήματα αναφορικά με το στοίχημα μιας νέας ελληνοτουρκικής προσέγγισης, την οποία έχει δείξει ότι επιθυμεί ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου. Ωστόσο η Αθήνα, εγκλωβισμένη και στη μέγκενη των οικονομικών προβλημάτων της, εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτική στο να ανοίξει νέα μέτωπα το προσεχές διάστημα. Ισως γι΄ αυτό να μην έχει ακόμη απαντήσει στην επιστολή του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για διάλογο εφ΄ όλης της ύλης. Πηγές σημειώνουν πάντως ότι «η ελληνική πλευρά δεν βιάζεται και δεν πρόκειται να επιτρέψει στην Αγκυρα να θέσει εκείνη το πλαίσιο των συζητήσεων».

Read more...

Ηρθε η ώρα της τουρκικής Μεταπολίτευσης;

Η διαμάχη κεμαλιστών- ισλαμιστών λαμβάνει νέες διαστάσεις.Στον τουρκικό Τύπο έχουν εμφανιστεί και σενάρια περί πρόωρων εκλογών. Οι εξελίξεις στην Αγκυρα δεν θα αφήσουν κανέναν να πλήξει.

TOY ΑΓΓΕΛΟY ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟY - ΒΗΜΑ


O υδράργυρος στο πολιτικό θερμόμετρο της Τουρκίας έχει ανεβεί επικίνδυνα. Οι έρευνες πολιτικών εισαγγελέων σε μία από τις πλέον απόρρητες στρατιωτικές υπηρεσίες, της Διεύθυνσης του Συμβουλίου Επιθεώρησης Επιστράτευσης, ερμηνεύεται από αναλυτές και δημοσιογράφους στη γειτονική χώρα ως σημαδιακή ημέρα για τη σοβούσα διαμάχη κεμαλιστώνισλαμιστών. Οδεύει η Τουρκία προς μία δική της Μεταπολίτευση; Η πρόβλεψη τούτη είναι παρακινδυνευμένη. Οποια όμως και αν είναι η τελική έκβαση, η επόμενη ημέρα σε τίποτε δεν θα είναι ίδια με την προηγούμενη.

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Δύο αξιωματικοί βρέθηκαν στις 19 Δεκεμβρίου κοντά στο σπίτι του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς. Η Εισαγγελία αποφάσισε να προχωρήσει στις έρευνες για το τι έκαναν εκεί οι δύο αξιωματικοί εν μέσω και της διερεύνησης ενός σχεδίου για τη δολοφονία του Αρίντς που απεκαλύφθη πρόσφατα. Η ένταση στις σχέσεις κυβέρνησης- Στρατού αυξήθηκε, κάτι που φάνηκε από τις τρεις συναντήσεις του Ερντογάν με τον Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγό Μπασμπούγ, σε μία εκ των οποίων ήταν παρών και ο τούρκος Α/ΓΕΣ στρατηγός Κοσάνερ (πιθανός διάδοχος του Μπασμπούγ). Ο πρόεδρος Γκιουλ ελαφρώς «τα μάζεψε», αλλά η βασική εικόνα δεν αλλάζει.

Τα τεκταινόμενα πρέπει να τοποθετηθούν σε ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο. Ο Ερντογάν αναρριχήθηκε στην εξουσία το 2002. Χρησιμοποίησε την ευρωπαϊκή προοπτική ως πολιορκητικό κριό του κοσμικού κατεστημένου. Κάποια στιγμή επιχείρησε να ελέγξει την Προεδρία της Δημοκρατίας, τον έναν από τους τρεις θεσμικούς πυλώνες του κεμαλισμού - οι άλλοι δύο είναι οι Ενοπλες Δυνάμεις και η Δικαιοσύνη. Ο Στρατός αντέδρασε και χρειάστηκαν πρόωρες εκλογές για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο. Η Δικαιοσύνη ανέλαβε κατόπιν ρόλο αναχώματος, με την παρ΄ ολίγον απαγόρευση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και ακολούθησε η χιονοστιβάδα της Εργκενεκόν και το στρίμωγμα των «πασάδων».

Αυτή την περίοδο βρίσκονται εν εξελίξει διάφορες διαδικασίες που δοκιμάζουν τις αντοχές του κεμαλικού συστήματος. Το σκάνδαλο Εργκενεκόν παραμένει ανοιχτό. Και όσο αυτό συμβαίνει, τόσο πλήττεται η αξιοπιστία του στρατεύματος και μειώνονται τα ερείσματά του.

Η κυβέρνηση επιμένει επίσης στην αναγκαιότητα της «Πρωτοβουλίας για το Κουρδικό», παρά το σοβαρό πισωγύρισμα με το κλείσιμο του Κόμματος Δημοκρατικής Κοινωνίας (DΤΡ). Ο εκδημοκρατισμός της Τουρκίας περνά άλλωστε από το Κουρδικό, κάτι που προκαλεί ανησυχία στους κεμαλιστές για πιθανή αποσταθεροποίηση.

Ορισμένοι κατηγορούν τον Ερντογάν ότι καθυστέρησε στο ζήτημα αυτό και έχασε πολύτιμο χρόνο. Η απαγόρευση του DΤΡ όμως ίσως οδηγήσει σε μετασχηματισμό της πολιτικής έκφρασης των Κούρδων- ενδεχομένως με την εμφάνιση ενός κουρδικού ισλαμικού κόμματος, όπως σημειώνουν ορισμένοι αναλυτές. Το Ισλάμ θα μπορούσε να είναι η συγκολλητική ουσία ενός νέου κυβερνητικού συνασπισμού. Ο Ερντογάν έχει συγκεκριμένο σχέδιο. Θέλει να ελέγξει μετά την Προεδρία τη Δικαιοσύνη (σε κάποιον βαθμό τα έχει καταφέρει λόγω της υπόθεσης Εργκενεκόν) και τον Στρατό (πιο δύσκολο). Αν καταφέρει να προσεταιριστεί τους Κούρδους θα έχει διευρύνει σημαντικά την επιρροή του ώστε να προωθήσει ευρύτερες μεταρρυθμίσεις, όπως η αναθεώρηση του Συντάγματος.

Στον τουρκικό Τύπο έχουν εμφανιστεί και σενάρια περί πρόωρων εκλογών. Οι εξελίξεις στην Αγκυρα δεν θα αφήσουν κανέναν να πλήξει.

Read more...

Η τουρκοελληνική συγκυριαρχία στο Αιγαίο

Του Νεοκλή Σαρρή

Το θέμα της συγκυριαρχίας στο Αιγαίο δεν είναι νέο. Προέκυψε αρχικά ως αποτέλεσμα του Βαλκανικού Πολέμου. Οι νεότουρκοι του κινήματος «Ένωση και Πρόοδος» προχώρησαν στο εγχείρημά τους όχι για να οδηγήσουν τη χώρα σε συμμαχία με τη Γερμανία, όπως εσφαλμένα είναι γνωστό, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Κινήθηκαν προκειμένου να αποτρέψουν μια λύση του Μακεδονικού που ετοίμαζαν οι σύμμαχοι η οποία προέβλεπε τον διορισμό χριστιανού γενικού διοικητή, δηλώνοντας ταυτόχρονα τη δυσαρέσκειά τους στην προσέγγιση της Γερμανίας από τον σουλτάνο Αμπντουλχαμίτ Β΄. (Συμπληρωματικό αίτιο υπήρξε και η επετηρίδα που είχε σκαλώσει σε υπερήλικες στρατηγούς οι οποίοι εμπόδιζαν την ανέλιξη των πολύ νεωτέρων).

Στόχος των κινηματιών ήταν να αναζωογονήσουν τα παλαιά κλέη της συμμαχίας του οθωμανικού κράτους με την Αγγλία και τη Γαλλία (όπως στον Κριμαϊκό Πόλεμο) όταν μάχονταν εναντίον της Ρωσίας. Τους είχε διαφύγει ότι στο μεταξύ οι δυο χώρες είχαν αποκαταστήσει τις σχέσεις τους με τη Ρωσία σε τέτοιο βαθμό που ο Αμπντουλχαμίτ, προκειμένου να εξευμενίσει τους Άγγλους, τους είχε παραχωρήσει την Κύπρο. Όταν διαπίστωσε ότι οι σύμμαχοι δεν είχαν σκοπό να επανέλθουν στην αρχική τους συμμαχία με το οθωμανικό κράτος, στράφηκε προς τους Γερμανούς, όπως έκαναν τελικά και οι νεότουρκοι.

Όταν όμως εκδηλώθηκε ο Βαλκανικός Πόλεμος, στην κυβέρνηση δεν ήταν οι νεότουρκοι, αλλά ένας ευρύτερος συνασπισμός από την ετερόκλητη αντιπολίτευση (όπως ισλαμιστές και χριστιανικές εθνότητες). Η κυβέρνηση αυτή ανατράπηκε με πραξικόπημα από τους νεότουρκους, οι οποίοι πρόσβλεπαν, όπως αναφέρθηκε, στους Δυτικούς συμμάχους. Τότε Αγγλία και Γαλλία, με διακοίνωσή τους προς την ελληνική κυβέρνηση, ζήτησαν την επιστροφή της Ίμβρου και Τενέδου που ήταν εγγύς των στενών (η Ρωσία, με ξέχωρη ανακοίνωση, εκτός από τα δύο αυτά νησιά αξίωνε την επιστροφή και της Λήμνου και της Σαμοθράκης) και την άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων προς επιβολή καθεστώτος ελληνοτουρκικής συγκυριαρχίας στο Αιγαίο. Οι διαπραγματεύσεις αυτές άρχισαν, αλλά σε λίγο διακόπηκαν όταν το οθωμανικό κράτος εξήλθε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ουσιαστικά οι διακοπείσες διαπραγματεύσεις επανάρχισαν τον Ιούλιο του 1997 στη Μαδρίτη όταν στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής των μελών του ΝΑΤΟ και υπό την καθοδήγηση της αμερικανίδας υπουργού των Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ, συναντήθηκε ο έλληνας πρωθυπουργός Κώστα Σημίτης με τον τούρκο Πρόεδρο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ και ο πρώτος αναγνώρισε «νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο» ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για μια μελλοντική συγκυριαρχία. Με την προϋπόθεση ότι θα είχαν ασκηθεί αφόρητες πιέσεις από την Ολμπράιτ, μπορούσε η Ελλάδα να συμπληρώσει την παραπάνω δήλωση με τη φράση «όσο νόμιμα και ζωτικά είναι τα συμφέροντα της Ελλάδας στα Στενά και τη Μαύρη Θάλασσα». Και αυτό δεδομένου ότι η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος τόσο της Διεθνούς Σύμβασης περί Στενών της Λωζάννης (1923), όσο και της παρόμοιας Σύμβασης του Μοντρέ (1936) που θα μπορούσαν ρητά να μνημονευτούν και να αναφερθούν στη δήλωση.

Η συγκυριαρχία όμως στο Αιγαίο στις αρχές του 20ού αιώνα είχε νόημα. Γιατί η λεπτή εδαφική λωρίδα που εκτείνεται κατά μήκος των παραλίων της Δυτικής Μικράς Ασίας (Ιωνία, Καρία κ.λπ.) κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από ρωμιούς χριστιανούς, δηλαδή ο πληθυσμός ήταν ακριβώς ο ίδιος σε σύνθεση με τον πληθυσμό των νησιών. Στην πράξη η Τουρκία πραγματοποίησε την εθνοκάθαρση στη Μικρά Ασία και εξαφάνισε τους γηγενείς Ρωμιούς απαιτώντας συγκυριαρχία στο Αιγαίο. Έτσι όπως έγινε με την Ανατολική Θράκη της οποίας ο πληθυσμός μέχρι το 1912 ήταν κατά πλειοψηφία ελληνικός - σε αναλογία που θύμιζε τον πληθυσμό της Πελοποννήσου το 1821. Και εκεί η περιοχή υπέστη εθνοκάθαρση, οπότε το αίτημα πλέον είναι η συγκυριαρχία και της Δυτικής Θράκης (διά μέσου της διαχείρισης της εκεί μειονότητας). Το ίδιο ακριβώς που συνέβη στην Κύπρο, όπου με (και από) την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων πραγματοποιήθηκε μια βίαιη εθνοκάθαρση στο υπό κατοχήν τμήμα της μεγαλονήσου και ένας χυδαίος και προκλητικός εποικισμός από την Τουρκία. Οπότε με τα διάφορα σχέδια Ανάν ή τις κυοφορούμενες λύσεις προβλέπεται μια τουρκική συγκυριαρχία σε όλη την έκταση της Κύπρου.

Συγκυριαρχία και στην ελληνική Θράκη και στην Κύπρο

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1954 ο καθηγητής Νιχάτ Ερήμ (που ανήκε στην αντιπολίτευση) σε άρθρο του δημοσιευμένο στην εφημερίδα «Χαλκτσή», όργανο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, αναφερόμενος σε κινήσεις Ελληνοκυπρίων για αυτοδιάθεση, τόνιζε ότι «για το συμφέρον του ελευθέρου κόσμου» (μπροστά δηλαδή στον από Βορρά κίνδυνο) θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί ελληνοτουρκική συγκυριαρχία στην Κύπρο η οποία θα έπρεπε να επεκταθεί και στα νησιά του Αιγαίου που απέχουν 50 μίλια από τις μικρασιατικές ακτές, δηλαδή αυτό που και σήμερα διεκδικείται από την Τουρκία και το οποίο οριοθετείται από τον 25ο Μεσημβρινό ο οποίος καθώς τέμνει κάθετα την Ελλάδα στα δύο προεκτείνεται προς Βορράν και περιλαμβάνει και την ελληνική Θράκη! Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ίδιο πρόσωπο υπήρξε ο «πατέρας» της λύσης που τελικά δόθηκε στη Ζυρίχη και το Λονδίνο στο Κυπριακό. Ο πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές προσέλαβε τον Ερήμ ως σύμβουλο (όπως και ο Καραμανλής τον Θεμιστοκλή Τσάτσο, πατέρα του Δ. Τσάτσου, ο οποίος ανήκε και αυτός στην αντιπολίτευση). Η συνεργασία του Ερήμ με τις βρετανικές αρχές (και από ένα σημείο και μετά και με την κυβέρνηση των ΗΠΑ) υπήρξε απόλυτη. Όλες οι «συνταγματικές προτάσεις» που προήλθαν από τη βρετανική πλευρά (σχέδιο Ράντγκλιφ 1956, Μακ Μίλλαν 1958) είχαν ως εμπνευστή τον Νιχάτ Ερήμ ο οποίος είχε ανασύρει ένα «συνταγματικό σχέδιο» που είχαν εκπονήσει οι νεότουρκοι με τους Αυστριακούς και Γερμανούς το 1911 προκειμένου να το εφαρμόσουν στην (ενιαία) Μακεδονία όπως και στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη. Το σχέδιο αυτό προέβλεπε αντί της λαϊκής κυριαρχίας την κυριαρχία των «εθνικοθρησκευτικών κοινοτήτων» εμπνευσμένο από τη δομή του οθωμανικού κράτους. Αυτό ακριβώς το σχέδιο αποτέλεσε και τον κορμό της συμφωνίας της Ζυρίχης (εν αγνοία όμως της ελληνικής πλευράς για την προέλευσή του!).

Δύο χρόνια πριν από τον Ερήμ ο διεθνολόγος Μεχμέτ Σακά υποστηρίζει τη διδακτορική του διατριβή στον γάλλο καθηγητή Ρουσσώ με τίτλο «Τα τουρκικά δίκαια στο Αιγαίο» στην οποία προτείνει την εκμίσθωση για 90 χρόνια των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου στην Τουρκία. Η Ελλάδα κατ' αυτόν τον τρόπο «θα αποδείξει ότι είναι ειλικρινής (sic) στην τουρκοελληνική φιλία» και ταυτόχρονα θα αποκτήσει τη στρατιωτική προστασία της Τουρκίας! Αξίζει να προστεθεί πως το πόνημα αυτό του Σακά μετά μισό αιώνα διανέμεται στα τουρκικά σχολεία ως βοηθητικό διδακτικό βιβλίο.

Read more...

ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΗΚΕ Η ΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Αυξήθηκαν κατακόρυφα τα μέτρα ασφαλείας και φρούρησης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Κωνσταντινούπολη, έπειτα από την πρόσφατη συνέντευξή του στην εκπομπή «Εξήντα Λεπτά» του τηλεοπτικού δικτύου «CBS», η οποία προβλήθηκε την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009, όπως αναφέρει σχετικό ρεπορτάζ του «Εθνικού Κήρυκα». Υπενθυμίζεται ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος σ' αυτή την ιστορική του συνέντευξη δήλωσε ότι αισθάνεται «σταυρωμένος», κι ακόμα ότι οι Τούρκοι επιδιώκουν τον εκδιωγμό του Πατριαρχείου από την Κωνσταντινούπολη. Η συνέντευξη ήταν μία άνευ προηγουμένου καταγγελία για την Τουρκία, που πρώτη φορά στην ιστορία των τελευταίων πενήντα ετών τόλμησε να κάνει Οικουμενικός Πατριάρχης δημόσια και με αποδέκτες τον αμερικανικό λαό και γενικότερα όλο τον Κόσμο.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είπε χαρακτηριστικά, πως οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στην Τουρκία τυγχάνουν μεταχείρισης ως δεύτερης κατηγορίας πολίτες. Τόνισε επί λέξει, πως «δεν αισθανόμαστε ότι απολαμβάνουμε τα πλήρη μας δικαιώματα ως Τούρκοι πολίτες». Όταν ο δημοσιογράφος Μπομπ Σάιμον ο οποίος έκανε τη συνέντευξη τον ρώτησε «εφόσον σας μεταχειρίζονται ως δεύτερης κατηγορίας πολίτες εδώ και είστε Έλληνες, γιατί δεν πηγαίνετε στην Ελλάδα», ο Πατριάρχης απάντησε «διότι αγαπούμε την πατρίδα μας, γεννηθήκαμε εδώ και εδώ θέλουμε να πεθάνουμε. Αισθανόμαστε ότι εδώ είναι η αποστολή μας, η οποία είναι επί 17 ολόκληρους αιώνες» και συμπλήρωσε «απορώ γιατί οι Αρχές της χώρας μας δεν σέβονται αυτή την Ιστορία».

Επισημαίνεται ότι μέχρι τώρα η φρουρά του Πατριάρχη ήταν ένας μόνο αστυνομικός εντεταλμένος για τη φρούρησή του, ο οποίος τον συνόδευε στις μετακινήσεις του εκτός Φαναρίου. Πρόσφατα όμως, όπως πληροφορήθηκε ο «Εθνικός Κήρυξ» από υψηλά ιστάμενους κυβερνητικούς αξιωματούχους από την Αθήνα, η φρουρά του Πατριάρχη έχει αναβαθμιστεί σε επτά αστυνομικούς. Σε όλες τις μετακινήσεις του τώρα εντός της Κωνσταντινούπολης το Πατριαρχικό αυτοκίνητο το συνοδεύουν δύο αστυνομικά οχήματα, το ένα προπορεύεται και το άλλο έπεται, το καθένα αστυνομικό όχημα έχει από τρεις αστυνομικούς ως πλήρωμα, ενώ ο προσωπικός φρουρός-αστυνομικός του Πατριάρχη κινείται πάντοτε μαζί του με το Πατριαρχικό όχημα. Την αναβάθμιση της Πατριαρχικής φρουράς την έκανε η τουρκική κυβέρνηση. Δεν υπήρξε μέχρι στιγμής κανένα σημάδι απειλής ή ανησυχίας, ενώ έκπληξη αποτελεί στο γεγονός ότι η πλειάδα του τουρκικού Τύπου σχολίασε ευμενώς τη συνέντευξη του Πατριάρχη στο «CBS»,σχολιάζει ο «Εθνικό Κήρυκας».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...