Αλλαγή στίγματος στα εθνικά

Τι σηματοδοτούν οι συναντήσεις Παπανδρέου με Ερντογάν, Μιλόσοσκι και Γκρούεφσκι
Tου Σταυρου Λυγερου
Μετά μία μακρά περίοδο διπλωματικής υποκινητικότητας, ο Γιώργος Παπανδρέου επιχειρεί με σειρά κινήσεων να δώσει άλλο στίγμα. Ο ίδιος, άλλωστε, έχει αποδείξει από τη θητεία του στο υπουργείο Εξωτερικών επί κυβέρνησης Σημίτη ότι είναι οπαδός της «διπλωματίας ανοιχτού πεδίου» και όχι της «διπλωματίας χαρακωμάτων».

Σ’ αυτό το πλαίσιο εγγράφονται οι συναντήσεις του με τον Ταγίπ Ερντογάν και με τον υπουργό Εξωτερικών της FYROM Αντόνιο Μιλόσοσκι στην Κωνσταντινούπολη. Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται η επίσκεψή του στην Κύπρο, καθώς και η σύντομη συνάντησή του με τον Νίκολα Γκρούεφσκι στις Βρυξέλλες.

Στο επίπεδο της μεθόδου πρόκειται αναμφισβήτητα για μια θετική αλλαγή. Αναφορικά με τον προσανατολισμό του Γιώργου Παπανδρέου, όμως, αιωρούνται ερωτήματα. Είναι διάχυτη η εντύπωση πως η ελληνική εξωτερική πολιτική θα μετατοπισθεί ακόμα περισσότερο προς την πλευρά των ΗΠΑ, γεγονός που θα αφυδατώσει τον ήδη συρρικνωμένο πολυδιάστατο χαρακτήρα της.

Ο αγωγός

Υπενθυμίζουμε ότι προεκλογικά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε χαρακτηρίσει λεόντειο (υπέρ της Μόσχας) την συμφωνία για την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και είχε ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευσή του. Η δήλωση εκείνη είχε θεωρηθεί προαναγγελία της στάσης που θα τηρήσει ως πρωθυπουργός στο μέτωπο των ελληνορωσικών σχέσεων. Είχε θεωρηθεί πως θα ακυρώσει την στενή συνεργασία, που ο Κώστας Καραμανλής είχε δρομολογήσει με τη Ρωσία στον ενεργειακό τομέα και την οποία από ένα σημείο και πέρα έπαψε να την προωθεί, λόγω των αμερικανικών πιέσεων.

Η συνάντηση του Γιώργου Παπανδρέου με τον υφυπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Βλαντιμίρ Τίτοφ, προκειμένου να προετοιμασθεί η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, είναι μία αντίθετη ένδειξη. Για την ακρίβεια, ακόμα και εάν το ήθελε, ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να ακυρώσει μια συνεργασία, η οποία καταφανώς εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα και ως τέτοια την αντιλαμβάνεται η κοινή γνώμη.

Εάν πράγματι υπάρξει περαιτέρω μετατόπιση προς τις ΗΠΑ, αυτή θα έχει επιπτώσεις και στον ρόλο που διαδραματίζει η Ελλάδα και στο εσωτερικό της Ε.Ε. Η επίσκεψη Παπανδρέου στο Λονδίνο είναι μία σαφής ένδειξη προσανατολισμού. Η βρετανική διπλωματία είναι ο ενορχηστρωτής στο εσωτερικό της Ε.Ε. του φιλοαμερικανού μπλοκ, το οποίο και στηρίζει ουσιαστικά την άνευ όρων προώθηση της ενταξιακής πορείας των Τούρκων.

Οπως είναι γνωστό, στη σύνοδο κορυφής του Δεκεμβρίου, η Τουρκία θα αξιολογηθεί. Οπως είναι επίσης γνωστό, η Τουρκία αρνείται να εφαρμόσει το πρωτόκολλο τελωνειακής σύνδεσης με την Κυπριακή Δημοκρατία, το οποίο υπέγραψε για να αρχίσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της. Οταν, όμως, τις άρχισε, δήλωσε ευθέως ότι δεν θα το εφαρμόσει!

Εάν η Ε.Ε. είχε στοιχειώδη αυτοσεβασμό, θα έπρεπε να έχει παγώσει αυτές τις διαπραγματεύσεις μέχρι η υποψήφια χώρα να εκπληρώσει την συμβατική της υποχρέωση. Αντ’ αυτού, το 2006 επέβαλε μιαν ανώδυνη κύρωση και έδωσε τριετή προθεσμία. Η Αγκυρα ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσει το πρωτόκολλο. Αυτό, όμως, δεν εμποδίζει το φιλοαμερικανικό μπλοκ να προσπαθεί με κάθε τρόπο να την «ξελασπώσει».

Το άλλο ενδοευρωπαϊκό μπλοκ, με ηγέτη τον γαλλογερμανικό άξονα, αντιτίθεται στην προοπτική ένταξης της Τουρκίας, επικαλούμενο την γεωπολιτισμική ασυμβατότητά της με την Ευρώπη. Ούτε κι αυτή την φορά, όμως, το Βερολίνο και το Παρίσι θα θέσουν θέμα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να εκτραπεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την κατεύθυνση μιας ειδικής σχέσης.

Ανάμεσα στα δύο αυτά μπλοκ κινούνται θεωρητικά η Ελλάδα και η Κύπρος. Υποστηρίζουν την προοπτική ένταξης της Τουρκίας, αλλά θέτουν ως όρο την εκπλήρωση των συμβατικών υπιοχρεώσεών της. Από την στιγμή που η Αγκυρα αρνείται, θα έπρεπε να απαιτήσουν το πάγωμα (όχι διακοπή) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και εάν υπάρξει αντίρρηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να μπλοκάρουν το άνοιγμα των κεφαλαίων, όπως έχουν θεσμικό δικαίωμα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είπε ότι πρέπει να υπάρξει οδικός χάρτης για την τουρκική υποψηφιότητα, αλλά οδικός χάρτης υπάρχει. Απλώς, η Τουρκία δεν τον εφαρμόζει. Στην πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση έχει περιέλθει σε αμηχανία. Από την μία πλευρά δεν θέλει να ασκήσει βέτο. Πρώτον, επειδή δεν θέλει να δυσαρεστήσει την Ουάσιγκτον και δεύτερον, επειδή δεν θέλει να χαλάσει το κλίμα που πάει να φτιάξει με τον Ταγίπ Ερντογάν. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν μπορεί να συμπεριφερθεί σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ο Δημήτρης Χριστόφιας, άλλωστε, δέχεται πιέσεις από την ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη να τηρήσει αυστηρή στάση.

Φόρμουλα

Κατά πάσαν πιθανότητα, θα βρεθεί μια διπλωματική φόρμουλα, η οποία θα επιτρέψει τη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, αλλά και θα της επιβάλει κάποια ανώδυνη κύρωση για να τηρηθούν στοιχειωδώς τα προσχήματα. Ολα, μάλιστα, δείχνουν ότι ο επίτροπος Ολι Ρεν άνοιξε δεύτερο μέτωπο στην ελληνική διπλωματία για να διευκολύνει μια τέτοια διέξοδο.

Υπενθυμίζουμε ότι η Κομισιόν εισηγείται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου να αποφασίσει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της FYROM. Ο Γιώργος Παπανδρέου θα αυτοκτονούσε πολιτικά εάν το δεχόταν. Θα προσπαθήσει να μην τεθεί προς συζήτηση το θέμα, αλλά εάν τεθεί θα υποχρεωθεί να το εμποδίσει, εάν χρειασθεί και με βέτο. Το πολιτικό πακετάρισμα που αιωρείται είναι το ελληνικό βέτο στο θέμα των Σκοπίων να επικαλύψει μιαν ευνοϊκή για την Αγκυρα απόφαση, που θα φέρει και την υπογραφή της Ελλάδας.

Η προώθηση της τουρκικής υποψηφιότητας, άλλωστε, είναι πολύ μεγαλύτερης σημασίας από την προώθηση της υποψηφιότητας των Σκοπίων και για τις ΗΠΑ και για τις ευρωπαϊκές χώρες. Κίνητρο για να κινηθεί προς την ίδια κατεύθυνση έχει και ο Γιώργος Παπανδρέου. Από την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη και την επιστολή Ερντογάν επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες ότι οικοδομείται με τη συμμετοχή της αμερικανικής διπλωματίας ένας μηχανισμός εφ’ όλης της ύλης διμερούς διαπραγμάτευσης.

Η Ουάσιγκτον θεωρεί μεγάλη ευκαιρία το γεγονός ότι στην ηγεσία των δύο χωρών είναι ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ταγίπ Ερντογάν. Γι’ αυτό και τους παροτρύνει να προχωρήσουν γρήγορα, όσο ακόμα η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ διατηρεί μεγάλο απόθεμα πολιτικού κεφαλαίου.

Read more...

Η ΘΡΑΚΗ ΥΠΑΡΧΕΙ;

Καλόν είναι όταν κρατάει κανείς αρχείο να το σκέπτεται κατά καιρούς. Βλέπεις τι άλλαξε, τι έπρεπε να είχε αλλάξει και δεν έγινε τίποτε, τι έγινε χειρότερο και πολλά άλλα χρήσιμα για το σήμερα με ρίζες το χθες.

Αυτό έκανα πρόσφατα και είπα να θυμίσω τις διαφορές που προέκυψαν σε ένα (για μένα και πολλούς άλλους που αποφάσισαν να ξοδέψουν λίγη φαιά ουσία και να δώσουν λίγη περισσότερη προσοχή σε μια περιοχή όπως η Θράκη) σοβαρό εθνικό θέμα που χρονίζει. Σοβαρό για μας, για άλλους αδιάφορο, για άλλους ανύπαρκτο και για μερικούς αποτέλεσμα προβοκάτσιας.

Πριν από 28 χρόνια περίπου που εγκαταστάθηκα βρήκα μια περιοχή χορτασμένη από υποσχέσεις και απογοητευμένη από τα αποτελέσματα των υποσχέσεων.

Για να φθάσει κανείς από τη Θεσσαλονίκη στην Ξάνθη (χειρότερα για πιο πέρα) έπρεπε να οδεύσει δρόμο, χαρακτηρισμένο Εθνική οδό, ο οποίος είχε μετρημένα 14 (δεκατέσσερα) σημεία με το σήμα απαγόρευσης συνάντησης στο ίδιο σημείο του δρόμου δύο αυτοκινήτων αντίθετα κινούμενων. Για δυνατότητα προσπέρασης ας μη συζητάμε.

Το τραίνο έκανε τον διπλάσιο σχεδόν χρόνο από ότι έκανε το αυτοκίνητο, καμιά επικοινωνία βέβαια προς Βορρά και μόνον προς την Τουρκία ως επέκταση αυτός ο δρόμος…

Να πούμε ότι ο σιδηρόδρομος μέχρι το 1975 που ανέβαινε από την Αλεξανδρούπολη προς τον Βορρά είχε γραμμές που περνούσαν κατά ένα μήκος της διαδρομής στο τουρκικό έδαφος και επέστρεφαν στην ελληνική γη και πάλι. Ίσως συμπληρώνει την εικόνα του ενδιαφέροντος τότε. Με τέτοιες δυνατότητες μεταφοράς φυσικά δεν θα μπορούσε να υπάρξει εκβιομηχάνιση της περιοχής, όπως και δεν είχε. Ελάχιστοι δοκίμασαν την τύχη τους να στήσουν βιομηχανικές μονάδες πραγματικές και οι περισσότερες έκλεισαν μετά από λίγα χρόνια λειτουργίας ( δε μιλάω για τα βιομηχανικά κουφάρια που άφησαν αετονύχηδες της από την αρχαιότητα, αποικιοκρατικής Αθήνας, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν τους κατά καιρούς ψηφισμένους αναπτυξιακούς νόμους και ουδέποτε ελέγχθηκαν ούτε πως ούτε πόσα χρήματα «έφαγαν»

Είναι δύσκολο να ελπίζει κανείς σε κάτι και να απογοητεύεται διαρκώς από τη συνέχεια.

Η δημόσια διοίκηση ήταν πολύ κάτω από τον μέσο όρο που θα μπορούσε να συναντήσει κανείς στην ήδη τότε προβληματική γενικά δημόσια διοίκηση. Σήμερα η όποια βελτιωμένη κατάσταση υπάρχει, συνεχίζει να απέχει από τον σημερινό μέσο όρο πάλι. Βέβαια, το γελοίο φαινόμενο της άρνησης έγκρισης αγοράς π.χ. αυτοκινήτου από μουσουλμάνους της περιοχής που υπήρχε (ενώ μπορούσε να πάει στη Θεσσαλονίκη και να αγοράσει) αφενός έχει εκλείψει μετά τη δήλωση-ανακοίνωση της «ισονομίας και ισοπολιτείας» το 1991, και αφετέρου δείχνει το μέγεθος της επικρατούσης ανοησίας της τότε δημόσιας διοίκησης, μαζί με τις «μπάρες» των συνόρων.

Η ευαισθησία της κεντρικής διοίκησης αλλά και κυρίως των εκάστοτε κυβερνήσεων φαίνεται από τα αποτελέσματα των αποφάσεών τους. Παραδείγματα: πρώτο το γεγονός ότι προ 15-ετίας περίπου είχε γίνει διακομματική Επιτροπή της Βουλής, η οποία συνεστήθη από 80 βουλευτές και η οποία ανέλαβε να κάνει προτάσεις βελτίωσης των συνθηκών στις παραμεθόριες περιοχές (Θράκη, νησιά, ανατ. Αιγαίο).

Φανερή η καλή πρόθεση, επανειλημμένες επισκέψεις διασκέψεις, συσκέψεις και διαβουλεύσεις.

Αλλά και εδώ όταν δε θέλουμε να σκεπτόμαστε, συσκεπτόμαστε.

Αποτέλεσμα κανένα. Διαπιστώσεις πολλές. Πομπώδεις δηλώσεις και υποσχέσεις σε υψηλούς τόνους, πάμπολλες επίσης.

Δεύτερο και προσωπικό αυτό το δείγμα. Υπουργός που ήταν πρώτος στην τάξη τον καιρό εκείνο σε συζήτηση που είχα με την ιδιότητα του Πρύτανη του ζήτησα να κάνει κάτι ιδιαίτερο για την Θράκη για να βοηθηθεί η περιοχή, θέτοντας στη διάθεσή του το σύνολο του δυναμικού του ΔΠΘ για να βοηθηθεί (τότε υπήρχε τέτοιο δυναμικό στο ΔΠΘ) στις αποφάσεις του, μου είπε νομίζοντας ότι χαριτολογούσε:

«Ας βγάλει δικούς της υπουργούς η Θράκη και να την βοηθήσουν. Εγώ πρέπει να σκεφτώ τη δική μου περιοχή.»

Δεν θα καταγράψω την αντίδρασή μου γιατί αγγίζει τα όρια της ύβρεως. Τελευταία, η Θράκη αποκτά Υπουργούς δικούς της. Ας δείξουν ότι σκέφτονται και αυτοί, όπως ο τότε συνάδελφος τους και ας αποδείξουν έντονα, χωρίς ανάγκη τήρησης οποιονδήποτε ισορροπιών και προκλητικά το ενδιαφέρον τους. Γιατί οι ευκαιρίες είναι λίγες.

Το 1973 ιδρύθηκε το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρωτολειτούργησε το 1974. Είχε ξεκινήσει με πολύ καλές προοπτικές. Έδωσε μια ώθηση στην περιοχή και κυρίως είχε αναγνωρισμένο έργο να επιτελέσει, εκτός από το να μεταφέρει γνώση και να φέρει στην περιοχή μερικές χιλιάδες πελάτες σε μπαράκια, φαστ-φουντάδικα, ξενοδοχεία και ιδιοκτήτες μικρών διαμερισμάτων. Είχε την πρόσθετη υποχρέωση, επίσημα δηλωμένη, της επιτέλεσης και εθνικού έργου.

Όσοι επιχείρησαν να υπηρετήσουν και αυτή τη διάσταση βρήκαν αντιμέτωπο το Υπ. Εξωτερικών (!!) και πολλοί σύρθηκαν και σε δικαστικές αίθουσες, μεταξύ των οποίων και ο γράφων. Φυσικά και οι δικαιολογίες και οι μεθοδεύσεις δεν είχαν σχέση με τις κρυφές σκέψεις τους που ήταν, «πώς να τους σταματήσουμε αυτούς να ασχολούνται με τέτοια θέματα».

Σήμερα την εθνική διάσταση της ύπαρξης του ΔΠΘ στην περιοχή την έχουν ξεχάσει όλοι, ακόμη και η διοίκηση του ΔΠΘ όπως φαίνεται.

Ίσως από μια άποψη και γνωρίζοντάς το παρελθόν, να κάνει καλά, φυλάγοντας τα νώτα της. Αν αυτό κάνει, καλά θα κάνει να φύγει, αν δεν το κάνει πάλι, καλά θα κάνει να φύγει ως ανίκανη. Πάντως η Αθήνα νοιώθει ικανοποιημένη με το γεγονός ότι έχει άλλο ένα Ανώτατο Ίδρυμα που νομίζει ότι λειτουργεί. Όπως και όλα τα υπόλοιπα.

Σημαντική ήταν η πρόταση να εγκατασταθεί το Δ’ Σώμα Στρατού στην περιοχή και αποτελεί μια πραγματική εγγύηση ασφάλειας, αλλά μόνο σε περίπτωση πολέμου. Μα η Θράκη, αν ποτέ χαθεί, και με όποιον τρόπο, δεν θα χαθεί μετά από πόλεμο. Οι διαδικασίες και οι, χρόνο με το χρόνο, διαμορφούμενες συνθήκες θα βοηθήσουν σ’ αυτό.

Χρήσιμο θα ήταν να γίνει μια αναφορά και σε μερικά πράγματα που έχουν σχέση με το λεγόμενο μειονοτικό θέμα και κάποιες πτυχές του. Για ποιους όμως; Για τους ντόπιους; Αυτοί ξέρουν. Για τους εκτός Θράκης και κυρίως στην Αθήνα και ειδικότερα στο Υπ. Εξωτερικών; Αυτοί μάλλον δεν θέλουν να ξέρουν. Οι πρόσφατες εκλογές για πολλούς δεν αποτελεί βάση προβληματισμού για τους πιο πάνω αλλά ένα φυσιολογικό φαινόμενο, εξελίξιμο, όμως, προς άγνωστη κατεύθυνση. Μήπως θα ξανακούσουμε μουσουλμάνους βουλευτές να δηλώνουν «Τούρκοι» εντός των πρακτικών της Ελληνικής Βουλής όπως έγινε προ 15-ετίας περίπου;

Ο καινούργιος Υπουργός Εξωτερικών και Πρωθυπουργός ξέρει. Θα κάνει αυτό που πρέπει; Έχει τον τρόπο. Θα αποφύγει τις «καταπακτές» και γαλιφιές των από κάτω του; Είναι μια ελπίδα ακόμη. Ας μη σβήσει πάλι.

Σήμερα βέβαια υπάρχει η ολοκληρωμένη Εγνατία οδός. Ευλογία για όσους θέλουν να κινηθούν από Ανατολή σε Δύση και αντίθετα. Ποιοι είναι αυτοί; Διάφορες κατηγορίες όπως οι τουρίστες, οι Τούρκοι της Ευρώπης που πηγαίνουν (εποχικά) προς την Τουρκία, τα φορτηγά, κυρίως Τούρκικα που πηγαίνουν ευκολότερα τα προϊόντα της Τουρκίας στην Ευρώπη (και φθηνότερα) και οι ντόπιοι, οι οποίοι φθάνουν ευκολότερα στη Θεσσαλονίκη για δουλειές τους. Γιατί να μην έχουν λύσεις και δραστηριότητα μόνον στη Θράκη; Γιατί λείπουν οι μεταφορές προϊόντων παραγωγικής δραστηριότητας από Θράκη προς την υπόλοιπη Ελλάδα; Γιατί απλά τέτοια δεν υπάρχει. Ε! Πότε θα το φροντίζει κάποιος αυτό;
Ας μην παραλείψουμε και την αναφορά στον Αγωγό Πύργου – Αλεξανδρούπολης. Αλήθεια, θα προσφέρει τίποτα τοπικά; Κατά τις εκτιμήσεις των ίδιων των Αλεξανδρουπολιτών μάλλον πολύ λίγα; Εθνικά όμως; Φαίνεται ότι είναι πολλά. Τόσα πολλά που κάποιοι δεν το θέλουν γιατί δεν θέλουν να κερδίσουμε τόσο πολλά τόσο γρήγορα. Μακάρι τελικά να γίνει, αλλά φοβάμαι ότι και αυτό θα γίνει όταν δεν θα έχει να προσφέρει τίποτε παρά κινδύνους ρύπανσης στο καθαρό ακόμη Θρακικό πέλαγος.

Συμπέρασμα – απορία: τι κάνουμε, λοιπόν; Οι εκλογές τελείωσαν. Μάλλον τίποτε; Απλά θα ξαναελπίσουμε, θα ξαναευχηθούμε κάτι να γίνει στη Θράκη για τη Θράκη γιατί χωρίς να έχουμε ελπίδα δεν μπορούμε να έχουμε την απογοήτευση που τόσο συνηθίσαμε. Για την ώρα ξαναελπίζουμε. Από ότι μπορώ να γνωρίζω πάντως στην Αθήνα κάποιοι ανησυχούν. Μήπως ξέρουν κάτι που δεν ξέρουμε;

* του Ε. Γαλούση
* ο κος Ε. Γαλούσης είναι καθ. Δ.Π.Θ. και πρ. Πρύτανης

ΑΚΡΙΤΑΣ ΘΡΑΚΗΣ- ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ

Read more...

Το ΕΛΙΑΜΕΠ της Νέας Τάξης κατηγορεί την Ελλάδα

Όπου ΕΛΙΑΜΕΠ και Νέα Τάξη Πραγμάτων. Διαβάστε λοιπόν να φρίξετε: μελέτη σχετικά με την ΕΕ στην «παγκόσμια εποχή» (τι είναι τούτο πάλι, ακούγεται λίγο εθνομηδενιστικό), πραγματοποίησε σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο του βρετανικού πανεπιστημίου London School of Economics (LSE) και το ΕΛΙΑΜΕΠ, το βρετανικό ινστιτούτο διπλωματίας, Foreign Policy Network. Το project ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2008 και πραγματοποιήθηκε μετά από πρωτοβουλία του καθηγητή Λουκά Τσούκαλη. Καλώς τον... Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών (συνέδρια, συμπόσια και εργαστήρια), ακολούθησε η έκδοση των εργασιών των συμμετεχόντων. Και εδώ αρχίζουν τα «ωραία».

Ανθελληνικές αναφορές
Στην εργασία της Simona Milio, υποδιευθύντριας του εργαστηρίου Οικονομικής και Κοινωνικής Συνοχής του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου του LSE, με τίτλο «Επανεξετάζοντας την κοινωνική και περιφερειακή συνοχή: η ανάγκη για ανανεωμένη πολιτική» (Rethinking social and regional cohesion: the need for renewed policy), υπάρχει εκτεταμένη αναφορά στην ύπαρξη μειονοτήτων στην Ευρώπη. Η Simona Milio λοιπόν χαρακτηρίζει τη Γαλλία και την Ελλάδα «τα περιβόητα "μαύρα πρόβατα" της ΕΕ σε θέματα προστασίας των μειονοτήτων». Και όταν η κουβέντα έρχεται στη χώρα μας, αρχίζουν τα ωραία: «Μέχρι στιγμής και οι δύο χώρες αντιστέκονται στην αναγνώριση μειονοτήτων και στην παροχή συλλογικών δικαιωμάτων... Η τουρκόφωνη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, παραδοσιακά αντιμετωπίζεται καχύποπτα από το ελληνικό κράτος και έχει υποφέρει μαζική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με το άρθρο 19 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, η ελληνική υπηκοότητα περίπου 60.000 πολιτών μη ελληνικής καταγωγής, αναιρέθηκε αυθαίρετα, μέχρι που η διεθνής πίεση που δέχθηκε η χώρα την οδήγησε στην πλήρη κατάργηση του το 1998. Παρά μερικά βήματα προόδου, η Ελλάδα συνεχίζει να αρνείται επίσημα την τουρκική ταυτότητα, η οποία συχνά διώκεται».

Να μας λείπουν...
Εμείς δεν μένει παρά να επισημάνουμε για άλλη μια φορά ότι οι «πρωτοβουλίες» του ΕΛΙΑΜΕΠ, καλό θα ήταν να μας λείπουν, καθώς δημιουργούν το υπόβαθρο για την άσκηση κακόβουλης προπαγάνδας κατά της χώρας μας, από επιστήμονες (με ή χωρίς εισαγωγικά). Εκτός αν οι κύριοι του ΕΛΙΑΜΕΠ συμφωνούν με τα όσα λέει η Simona Milio...
elkosmos.gr

Read more...

Προσκλητήριο Βαρθολομαίου σε Αρχιερείς να λάβουν και την τουρκική υπηκοότητα

Το «πράσινο φως» για την πλήρωση θέσεων του Οικουμενικού Θρόνου από Αρχιερείς που δεν έχουν την τουρκική υπηκοότητα -και πλέον μπορούν να την αποκτήσουν, διατηρώντας παράλληλα αυτήν που ήδη έχουν- έδωσε η κυβέρνηση Ερντογάν. Η ιστορική αυτή απόφαση της τουρκικής πλευράς ικανοποιεί ένα πάγιο αίτημα της Ελλάδας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ανοίγει το δρόμο για τη στελέχωση του Πατριαρχείου με Ιεράρχες ελληνικής ή άλλης υπηκοότητας, κάτι που η Συνθήκη της Λωζάννης, ογδόντα έξι χρόνια πριν, είχε αποτρέψει (σ.σ. μέχρι σήμερα η Τουρκία δεν έδινε ούτε άδειες παραμονής και εργασίας σε μη Τούρκους υπηκόους κληρικούς).

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνεται από την επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχη προς τους Αρχιερείς του Θρόνου εκτός Τουρκίας, την οποία δημοσιεύει η «Α». Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας ενημερώνει τους επαρχιούχους Ιεράρχες για την ιστορική συμφωνία και τους καλεί να… ετοιμάσουν τα χαρτιά τους για την Τουρκία, προκειμένου να διασωθεί η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης.


Στο κείμενό του ο κ. Βαρθολομαίος εξηγεί ότι το πρώτο βήμα έγινε σε συνάντηση που είχε ο κ. Ερντογάν τον Ιανουάριο του 2008 «μετά του Εξοχωτάτου κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή, πρωθυπουργού τότε της Ελλάδος, και της Εξοχ. Υπουργού Εξωτερικών Εριτίμου κ. Μπακογιάννη». Ο κ. Ερντογάν «είχε την καλωσύνην να υποσχεθή ότι προς διευκόλυνσιν της Εκκλησίας, η Έντιμος Κυβέρνησίς του θα παράσχη την τουρκικήν υπηκοότητα εις τους εν τω εξωτερικώ μη Τούρκους υπηκόους Αρχιερείς του Θρόνου, εφ’ όσον ούτοι το επιθυμούν, χωρίς υποχρέωσιν παραιτήσεως εκ της ην ήδη ούτοι κατέχουν ετέρας υπηκοότητος», λέει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και σημειώνει ότι αν συνεχιστεί η παρούσα κατάσταση «θα αντιμετωπίσωμεν προσεχώς μεγάλας δυσκολίας περί την στελέχωσιν και ευστάθειαν του αγιωτάτου Αποστολικού Οικουμενικού Θρόνου εν τη σεβασμία φυσική Αυτού καθέδρα και την ανάδειξιν νέων Πατριαρχών εις το μέλλον».

Ο κ. Βαρθολομαίος προσθέτει πως ύστερα από την «ιστορικήν απόφασιν» της Τουρκίας το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατέληξε «εις την απόφασιν όπως ολοθύμως προτείνωμεν εις πάντας τους μη έχοντας την τουρκικήν υπηκοότητα Ιερωτάτους Μητροπολίτας του Θρόνου να κάμουν χρήσιν του ευεργετήματος τούτου, εφ’ όσον ασφαλώς το επιθυμούν, χωρίς η αποδοχή της προσφοράς ταύτης να αποτελεί μείωσιν, ουδέ κατ’ ελάχιστον, της εθνικής εκάστου φιλοτιμίας, αφού, ως ελέχθη, δεν τίθεται θέμα απαρνήσεως της ην ήδη κατέχει ετέρας υπηκοότητος».

Από τους παραλήπτες της επιστολής εξαιρούνται οι Επίσκοποι των Μητροπόλεων των «Νέων Χωρών» στην Ελλάδα, αλλά συμπεριλαμβάνονται οι Αρχιερείς της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης και της, απευθείας υπαγόμενης στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, περιφέρειας των Δωδεκανήσων.
Κώστας Καντούνης,Απογευματινη

Υποσχέσεις Ερντογάν για την εύρυθμη λειτουργία του Πατριαρχείου
Θα λαμβάνουν την τουρκική ιθαγένεια όλοι οι ιεράρχες

Ο Ταγίπ Ερντογάν δεσμεύτηκε ότι όλοι οι ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου θα αποκτούν την τουρκική ιθαγένεια, αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας της ελληνοαμερικανικής κοινότητας, «Εθνικός Κήρυκας».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Τούρκος πρωθυπουργός επεξεργάζεται δέσμη μέτρων για τη διευκόλυνση της λειτουργίας του Πατριαρχείου. Ο Ταγίπ Ερντογάν είχε αναφερθεί για πρώτη φορά ότι θα χορηγεί την ιθαγένεια στους ιερείς, το 2008, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του τότε Έλληνα πρωθυπουργού, Κ. Καραμανλή, στην Άγκυρα. Για την υλοποίηση της δέσμευσης διαβεβαίωσε και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθλομαίο, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Ερντογάν, στην Πρίγκιπο, τον Σεπτέμβριο.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία, ο οικουμενικός Πατριάρχης πρέπει να έχει την τουρκική ιθαγένεια.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (Πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ)

Read more...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΡΟΥΤΣΑΣ: «Η Ελλάδα, ατμομηχανή της ένταξης των Βαλκανίων στην Ευρώπη»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.
Η κυβέρνηση δεν βιάζεται να προχωρήσει άμεσα σε συνάντηση κορυφής Παπανδρέου-Ερντογάν, επιθυμεί όμως να επαναφέρει τον ελληνοτουρκικό διάλογο «στη διαδικασία του Ελσίνκι», με στόχο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Δ.Δ. Χάγης.

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας στη συνέντευξή του στην «Ε» επιμένει ότι η Τουρκία θα κριθεί αυστηρά τον Δεκέμβριο στην Ε.Ε. και επαναλαμβάνει ότι χρειάζεται ο «νέος οδικός χάρτης» της Τουρκίας στην Ε.Ε., ώστε αυτή να πιεστεί να υλοποιήσει όλες τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ε.Ε., την Κύπρο και την Ελλάδα. Δηλώνει υπέρμαχος της πλήρους ένταξης της Τουρκίας και δηλώνει πολέμιος της ειδικής σχέσης.

Θεωρεί ακόμα επιτακτική την ανάγκη να γίνει η Ελλάδα «ατμομηχανή» της ενταξιακής πορείας των Βαλκανίων μέχρι το 2014.

Την άλλη εβδομάδα κατά πάσα πιθανότητα θα ξεκινήσετε περιοδεία στα Βαλκάνια, με στόχο να ολοκληρωθεί η ευρωπαϊκή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων το 2014. Βλέπετε πραγματικά ρεαλιστική αυτή την ημερομηνία; Βλέπετε δηλαδή ότι μέσα σ' αυτά τα τέσσερα χρόνια θα έχει λυθεί το θέμα των Σκοπίων και θα έχουν καμφθεί οι αντιρρήσεις π.χ. της Ολλανδίας για την ένταξη της Σερβίας; Και, σε τελευταία ανάλυση, τι θα κάνετε με το Κόσοβο; Μήπως είναι υπερβολικά αισιόδοξο αυτό το ορόσημο;

Δ. Δρούτσας: Είναι επιτακτικό η νέα ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει πάλι μια δυναμική εξωτερική πολιτική των πρωτοβουλιών, ώστε να μπορέσουμε αυτή την παρουσία μας, αυτό το βάρος που μπορεί να έχει και πρέπει να έχει η Ελλάδα να το αξιοποιήσουμε για τα δικά μας συμφέροντα στην εξωτερική πολιτική, αλλά βεβαίως και στην οικονομική μας πολιτική.

Τα Βαλκάνια είναι η άμεση γειτονιά μας, είναι η άμεση προτεραιότητά μας, η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να παίξει ρόλο πρωταγωνιστικό,όπως την περίοδο 1999-2004. Θέλουμε να ρίξουμε το ιδιαίτερο βάρος μας σ' αυτή την περιοχή και στην προώθηση της ενταξιακής ευρωπαϊκής πορείας όλων αυτών των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Να είμαστε η ατμομηχανή, όπως έχουμε πει πολλές φορές, για την ευρωπαϊκή ενταξιακή πορεία αυτών των χωρών.

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι αυτή η πρόταση αποτελεί μια καθαρά πολιτική πρόταση. Θα μου επιτρέψετε να γυρίσω πίσω στο πρόσφατο παρελθόν. Το 2003, επί ελληνικής προεδρίας, συμφωνήσαμε τη στρατηγική της Θεσσαλονίκης, η οποία έδινε για πρώτη φορά μια συγκεκριμένη ενταξιακή προοπτική σ' αυτές τις χώρες.

Αυτή η στρατηγική της Θεσσαλονίκης παραμένει ακόμα και σήμερα το κεντρικό σημείο αναφοράς της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης απέναντι στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αλλά τα τελευταία περίπου 5 χρόνια, θα έλεγα, παρατηρούμε μια αποδυνάμωση αυτής της δυναμικής για πολλούς λόγους, ιδιαίτερα επειδή πολλά κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ιδιαίτερα η κοινή γνώμη σ' αυτά τα κράτη - μέλη βλέπουν με επιφύλαξη μια περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Επιλέξαμε μια ημερομηνία, κατά την οποία θα μπορούσαν αυτά τα κράτη να προετοιμαστούν καταλλήλως και να υλοποιήσουν όλες τις υποχρεώσεις που υπάρχουν, όλα τα κριτήρια για την ένταξή τους.

Το 2014 έχει συμβολικό χαρακτήρα -εκατό χρόνια μετά την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου- και εκεί βρίσκεται η ρίζα όλων αυτών των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε ακόμα και σήμερα στην περιοχή μας.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι το πιο πετυχημένο μοντέλο ειρήνης που γνωρίζουμε. Επομένως, αυτή η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει, οφείλει να αναλάβει και πάλι τις ευθύνες της και να προωθήσει την ενταξιακή πορεία αυτής της περιοχής ώστε να δημιουργήσει, να συμβάλει στην ειρήνη και στη σταθερότητα αυτής της περιοχής. Και ευελπιστούμε ότι μ' αυτό τον τρόπο ανοιχτά θέματα τα οποία υπάρχουν στην περιοχή μας θα μπορέσουν να κλείσουν, να λυθούν.

Σ' αυτή τη διεύρυνση συμπεριλαμβάνετε και το Κόσοβο;

Δ. Δρούτσας: Για το Κόσοβο η ελληνική θέση είναι καθαρή και γνωστή και θέλω να τονίσω ότι ακριβώς τέτοιου είδους σκέψεις και προτάσεις της ένταξης όλης της περιοχής στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα μπορούσαν να συμβάλουν αποτελεσματικά στο να κλείσουν και τέτοιου είδους προβλήματα και πληγές, όπως είναι το Κόσοβο.

Στο θέμα του Κοσόβου ακούστηκε πολύ δυνατά η φωνή των Ηνωμένων Πολιτειών. Ακούστηκε πολύ δυνατά η φωνή της Ρωσίας.

Αυτό που δεν ακούστηκε δυνατά, που δεν ακούσαμε σχεδόν καθόλου, ήταν η φωνή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οποία, και το λέω αυτό με καθαρό τρόπο, για άλλη μία φορά δυστυχώς έχασε μια ευκαιρία να αναλάβει τις ευθύνες της, τις ευθύνες της για την περιοχή η οποία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης, είναι ένα κομμάτι της.

Μια και μιλάμε λοιπόν για το 2014, θεωρείτε ότι το ορόσημο αυτό συμπεριλαμβάνει και την πλήρη ένταξη της Τουρκίας;

Δ. Δρούτσας: Η Ελλάδα, όπως ξέρετε, ήταν από τις χώρες οι οποίες το 1999 συνέβαλαν καθοριστικά στην έναρξη της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας και συνεχίζουμε να στηρίζουμε αυτή την πορεία την ευρωπαϊκή της Τουρκίας. Μάλιστα έχουμε πει με ξεκάθαρο τρόπο ότι εμείς δεν βλέπουμε εναλλακτική λύση από την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Παράλληλα όμως τονίζουμε πάντα ότι για να πραγματοποιηθεί αυτό, η Τουρκία οφείλει να υλοποιήσει όλες τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τα κράτη - μέλη της. Εχει σίγουρα ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της η Τουρκία. Δεν νομίζω ότι θα βοηθούσε και να μιλήσει κανείς για κάποια ημερομηνία.

Το θέμα είναι απολύτως στο χέρι της Τουρκίας: Να κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται στο εσωτερικό της, αλλά και με τον ίδιο τρόπο να σεβαστεί πλήρως το Διεθνές Δίκαιο. Να σεβαστεί πλήρως την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα μειονοτικά δικαιώματα και βεβαίως τα δικαιώματα της μειονότητας της ελληνικής στην Τουρκία.

Να σεβαστεί τα θρησκευτικά δικαιώματα και εδώ κάνω ιδιαίτερη αναφορά βεβαίως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη. Να συνεργαστεί αποτελεσματικά στο θέμα της αντιμετώπισης της λαθρομετανάστευσης. Να συμβάλει εποικοδομητικά στην επίλυση του Κυπριακού. Καλές σχέσεις γειτονίας με όλους. Τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία να τις κοιτάξει και βεβαίως επειδή αυτό έχει να κάνει και με μια άμεση ημερομηνία και αναφέρομαι στον Δεκέμβριο, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου, να εφαρμόσει και το πρωτόκολλο σχετικώς με την τελωνειακή ένωση απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Είναι λοιπόν μια αρκετά μεγάλη λίστα αυτή. Ο δρόμος είναι μακρύς. Είναι στο χέρι της Τουρκίας να φτάσει στο τέλος αυτού του δρόμου.

Τον Δεκέμβριο η Τουρκία θα αξιολογηθεί από τους 27. Οφείλω να παρατηρήσω ότι ο πρωθυπουργός και εσείς στις δηλώσεις σας αναφέρεστε σε «αυστηρή και αντικειμενική αξιολόγηση» της Τουρκίας, αλλά δεν ααναφέρεστε σε «κυρώσεις». Ομως τα περιθώρια έχουν πλέον στενέψει. Η Αγκυρα δηλώνει παντού ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσει το πρωτόκολο. Αντί άλλης απάντησης, η Αθήνα αναφέρεται πολλαπλώς στον «νέο οδικό χάρτη της Τουρκίας στην Ε.Ε.», δημιουργώντας την εντύπωση ότι κατά βάθος η κυβέρνηση θα ήθελε η Τουρκία να ξεπεράσει τον σκοπέλο του Δεκεμβρίου στα μαλακά...

Δ. Δρούτσας: Νομίζω ότι η φράση πως η Τουρκία θα αξιολογηθεί με αντικειμενικότητα αλλά και αυστηρότητα τα λέει όλα και δεν είναι καθόλου ασαφής. Είναι μια πορεία προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου. Νομίζω ότι δεν θα ήταν ούτε σοβαρό εκ μέρους μου, αλλά σίγουρα και όχι εποικοδομητικό για την πορεία μέχρι τον Δεκέμβριο, να προκαταλάβω τώρα το οτιδήποτε.

Ολα είναι στο τραπέζι, όλα εξετάζονται με σοβαρότητα και για άλλη μία φορά, το αποτέλεσμα είναι στο χέρι της Τουρκίας. Η Τουρκία είναι αυτή που θα κληθεί να δείξει τι έχει κάνει μέχρι τότε και βάσει αυτών των πεπραγμένων τον Δεκέμβριο θα υπάρξουν και οι ανάλογες αποφάσεις...

Τα διπλωματικά όπλα της Λευκωσίας και της Αθήνας είναι μάλλον ορατά. Από το πλήρες πάγωμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας μέχρι την πιο «ήπια» εκδοχή να παγώσουν και άλλα κεφάλαια διαπραγμάτευσης. Εσείς βλέπετε και μια τρίτη εναλλακτική διαδικασία; Υπάρχει στα σκαριά μια τρίτη;

Δ. Δρούτσας: Είστε ιδιαίτερα καλή γνώστρια αυτών των θεμάτων και ο πειρασμός για μένα βεβαίως θα ήταν πάρα πολύ μεγάλος να μπω τώρα σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για όλα αυτά τα θέματα, αλλά και πάλι θα αρκεστώ σ' αυτό το στάδιο να πω ότι η Τουρκία τον Δεκέμβριο θα κριθεί με αντικειμενικότητα και αυστηρότητα.

Τι ακριβώς εννοεί η κυβέρνηση ότι θέλει έναν καινούργιο οδικό χάρτη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση; Και θα ξεκινήσει πότε: πριν από τον Δεκέμβριο, μετά τον Δεκέμβριο, τον Απρίλιο, μετά τον Απρίλιο, τον Ιούνιο ενδεχομένως; Πότε;

Δ. Δρούτσας: Οδικός χάρτης για την Τουρκία βεβαίως υπάρχει. Ξεκίνησε το 1999 με τις αποφάσεις του Ελσίνκι, με τη φιλοσοφία ότι και τα θέματα δικού μας ενδιαφέροντος έχουν γίνει πλέον ευρωπαϊκά, έτσι ώστε η Τουρκία να τα βρίσκει μπροστά της στην ενταξιακή πορεία της. Αυτό το οποίο εμείς διαπιστώνουμε είναι ότι η πίεση εκ μέρους της Ε.Ε. είχε ατονήσει την περασμένη περίοδο.

Εχουμε την εντύπωση ότι η πίεση αυτή έχει ατονήσει και για έναν επιπρόσθετο λόγο, επειδή υπάρχουν πλέον στην Ευρωπαϊκή Ενωση και κάποιες φωνές οι οποίες προτείνουν εναλλακτικούς δρόμους από την πλήρη ένταξη της Τουρκίας.

Αναφέρομαι εδώ στις σκέψεις που γίνονται για μια ειδική σχέση, προνομιακή σχέση, όπως αποκαλείται, μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενωσης και Τουρκίας. Αυτό, από τη μια πλευρά, αφαιρεί από κάποια κράτη-μέλη τη βούληση να ασκήσουν μεγάλες πιέσεις πάνω στην Τουρκία. Από την άλλη, αφαιρεί και από την ίδια την Τουρκία το κίνητρο να προβεί στις απαραίτητες κινήσεις.

Με δυο λόγια, αν μπορώ έτσι να μεθερμηνεύσω, η μία πλευρά του οδικού χάρτη είναι να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα ειδικής σχέσης που κατά άλλους είναι ένα πολύ μεγάλο μέσο πίεσης προς την Τουρκία. Και από την άλλη πλευρά, να μεγεθυνθεί η πίεση που θα ασκήσουν τα κράτη-μέλη απέναντι στην Τουρκία για να υλοποιήσει τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της, μεταξύ των οποίων να αναγνωρίσει κράτος-μέλος, δηλαδή την Κύπρο, και να εφαρμόσει σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα, π.χ. εγκαταλείποντας την απολύτως παραβατική στρατιωτικοπολιτική συμπεριφορά της στο Αιγαίο. Πώς θα το κάνετε αυτό;

Δ. Δρούτσας: Επανέρχομαι σ' αυτό που είπα πριν: όταν ξεκινήσαμε αυτή την πορεία το 1999 με το Ελσίνκι, δημιουργήθηκε μια συγκεκριμένη δυναμική, η οποία, όπως είπα, δυστυχώς για διάφορους λόγους ατόνησε στην πορεία. Ακριβώς αυτή τη δυναμική θα προσπαθήσουμε και θέλουμε να επαναφέρουμε, έχοντας βεβαίως υπόψη μας ότι και οι συνθήκες έχουν αλλάξει σε ορισμένους τομείς, ότι υπάρχουν και άλλες φωνές μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, οι οποίες εκφράζουν άλλου είδους σκέψεις. Αλλά πιστεύουμε ότι αξίζει να δοκιμάσουμε και πάλι αυτή την πολιτική, να την επαναφέρουμε στο σημείο στο οποίο την είχαμε οδηγήσει πριν από λίγα χρόνια και δυστυχώς ατόνησε μετά.

Ο οδικός χάρτης στο Ελσίνκι αφορούσε διμερή θέματα. Αυτό το Ελσίνκι του '99 βλέπετε να μεταφέρεται αυτή τη στιγμή το 2010 μέσα σε ευρωτουρκικό πλαίσιο; Παραδείγματος χάρη, το Ελσίνκι έλεγε ότι οι δύο χώρες θα προσφύγουν στο Δικαστήριο της Χάγης για το θέμα της υφαλοκρηπίδας και άλλα «συναφή θέματα». Ποια είναι αυτά;

Επιπλέον, αν συμφωνήσετε σε συνυποσχετικό για την από κοινού προσφυγή στη Χάγη, θα πάμε με 12 ν.μ. χωρικά ύδατα, με 6 ν.μ. ή με άλλα;

Δ. Δρούτσας: Στόχος βεβαίως παραμένει η επίλυση του θέματος της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας· εδώ και στο παρελθόν και τώρα εμείς λέμε ότι αυτό το θέμα μπορεί με τον καλύτερο τρόπο να λυθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης...

Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο εμείς θα επιδιώξουμε και, όπως υπενθυμίσατε πολύ σωστά, οι αποφάσεις του Ελσίνκι είχαν θέσει ένα χρονοδιάγραμμα, ένα χρονικό όριο, κάτι το οποίο και η Τουρκία είχε αποδεχτεί, να πάει με την Ελλάδα αυτό το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Δυστυχώς, η πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν να μην αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία. Εμείς θα εργαστούμε πάλι σ' αυτή την κατεύθυνση, ο στόχος μας είναι να λυθεί αυτό το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και σ' αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούμε αξιοποιώντας και την ευρωπαϊκή ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και τους μοχλούς πίεσης που μπορούμε να δημιουργήσουμε εκεί.

Επομένως, αναγκάζομαι να επαναλάβω το ερώτημα. Σ' ένα ενδεχόμενο συνυποσχετικό με την Τουρκία θα πάμε με 6 ν.μ., 12 ν.μ. χωρικών υδάτων ή με άλλα;

Δ. Δρούτσας: Η θέση της Ελλάδας είναι, νομίζω, όπως πάντα σε όλα τα θέματα ξεκάθαρη: η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έως τα 12 ναυτικά μίλια, όπως προβλέπουν το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.

«Ε»: Ο κ. Ερντογάν με την επιστολή του στον πρωθυπουργό δείχνει να θέλει να επισπεύσει την επίσκεψή του στην Αθήνα. Η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να ανταποκριθεί στον κ. Ερντογάν και να τον καλέσει πριν ή μετά το συμβούλιο κορυφής τον Δεκέμβριο;

Δ. Δρούτσας: Εμείς την αποστολή αυτής της επιστολής του κ. Ερντογάν προς τον Ελληνα πρωθυπουργό την ερμηνεύουμε με θετικό τρόπο, ότι πρόκειται για την έκφραση της βούλησης της Τουρκίας και του ίδιου του Τούρκου πρωθυπουργού να συμμετάσχει σ' αυτόν τον δρόμο της συνεργασίας που εμείς θέλουμε να ανοίξουμε πάλι με την Τουρκία. Είναι, νομίζω, ένα θετικό δείγμα αυτή η ανταπόκριση.

Θα υπάρξει βεβαίως και ανάλογη απάντηση του Ελληνα πρωθυπουργού σ' αυτή την επιστολή μέσα στις επόμενες μέρες.

Εμείς προετοιμαζόμαστε σοβαρά, μελετάμε όλα τα θέματα σοβαρά και με τον απαραίτητο χρόνο, δεν βιαζόμαστε.

Εχω πει και στο παρελθόν: όποιος βιάζεται σκοντάφτει. Η Ελλάδα επιθυμεί αυτή τη συνεργασία, αλλά η κάθε συνεργασία έχει και τις προϋποθέσεις της, απαιτεί τη σωστή προετοιμασία. Δεν βιαζόμαστε· η άλλη πλευρά, το τονίζω, η Τουρκία είναι εκείνη η οποία πρέπει να δείξει απτά αποτελέσματα, η Τουρκία είναι εκείνη η οποία έχει αναλάβει συγκεκριμένες υποχρεώσεις, επειδή αναφερθήκατε και στην ημερομηνία του Δεκεμβρίου, απέναντι και στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Αρα εάν η Τουρκία είναι έτοιμη να δείξει απτές κινήσεις υλοποίησης των υποχρεώσεών της, εμείς είμαστε οι πρώτοι οι οποίοι αυτό βεβαίως θα το δούμε με ικανοποίηση.

Το πότε θα γίνει μια τέτοια συνάντηση ή ακόμα και μια επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Ελλάδα, αυτό είναι θέμα το οποίο θα το εξετάσουμε όταν τα πράγματα είναι ώριμα, όταν μια τέτοια επίσκεψη πραγματικά θα έχει και νόημα, διότι θα μπορέσει να έχει και κάποια αποτελέσματα.

Αυτό όμως προϋποθέτει ότι οι δύο πλευρές δεν θα χάσουν τον καιρό τους στο μεσοδιάστημα και θα εντατικοποιήσουν τις διμερείς επαφές τους, τουλάχιστον για να προετοιμάσουν μια τέτοια συνάντηση των δύο πρωθυπουργών.

Δ. Δρούτσας: Αυτό για μας είναι αυτονόητο. Εχουμε ξεκινήσει μια ελληνική πρωτοβουλία. Ο στόχος μας ποιος είναι; Οπως είπα και πριν, η συνεργασία με την Τουρκία, ιδιαίτερα η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

Βεβαίως εμείς εργαζόμαστε συστηματικά και με την απαραίτητη σοβαρότητα προς αυτόν τον στόχο, αλλά και πάλι όσο χρόνο μάς πάρει θα μας πάρει, δεν βιαζόμαστε.

Ομως, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η επανάληψη ενός διμερούς διαλόγου γίνεται κάτω από ένα πρόσθετο βάρος (πέραν των γκρίζων ζωνών)... Αυτή τη στιγμή η Τουρκία, απέναντι στην Ελλάδα και απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενωση, κατ' ουσίαν επιχειρεί εμπράκτως και συστηματικώς να αποκόψει από την ελληνική κυριαρχία, για να μην πω απονεκρώσει από την Ε.Ε., μια ευρεία περιοχή του Αιγαίου, δηλαδή την περιοχή του Φαρμακονησίου και του Αγαθονησίου. Θα θέσετε μήπως συγκεκριμένες προϋποθέσεις;

Δ. Δρούτσας: Κοιτάξτε, νομίζω ότι εμείς έχουμε μιλήσει και μιλάμε και πάντα θα μιλάμε με καθαρό τρόπο - καθαρές κουβέντες είναι απαραίτητες και εμείς χρησιμοποιούμε καθαρές κουβέντες. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη είπε τα πράγματα με το όνομά τους.

Δεν μπορούμε και δεν πρέπει και βεβαίως δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, έχουμε πει με ξεκάθαρο τρόπο και δημοσίως στην Τουρκία ποια είναι η κατάσταση, τι θεωρεί η Ελλάδα ότι η Τουρκία πρέπει να σεβαστεί και να κάνει, και αυτό ακριβώς είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο εμείς κάνουμε και θα κάνουμε την όποια κίνησή μας.

Μήπως σχεδιάζετε επίσκεψη στα Σκόπια το επόμενο διάστημα;

Δ. Δρούτσας: Η ελληνική θέση είναι απολύτως γνωστή. Σε ό,τι αφορά την ενταξιακή προοπτική των Σκοπίων, αυτή δεν νοείται για μας χωρίς την προηγούμενη επίλυση του θέματος της ονομασίας. Η Ελλάδα μπορεί και θέλει, εφ' όσον λύσουμε το θέμα της ονομασίας, να βοηθήσει σε όλα τα επίπεδα τα Σκόπια, ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή του πορεία και όπως έχω πει επανειλημμένως, η κυβέρνηση βλέπει τα πράγματα με ανοιχτό μυαλό, τα εξετάζει με σοβαρότητα και μελετά όλες τις δυνατότητες.

Read more...