Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

Το παιχνίδι στα ελληνοτουρκικά… χοντραίνει....Πονηρές οι προτάσεις του Ερντογάν


Η καλή θέληση που εσπευσμένα εξέφρασε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου μία μόλις εβδομάδα μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, πηγαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη να συναντήσει τον τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει ήδη μετατραπεί σε λαβή πίεσης σε βάρος της χώρας μας.
Η τουρκική διπλωματία «πάτησε» πάνω στην καλή διάθεση του πρωθυπουργού της Ελλάδας για να θέσει πάλι στο τραπέζι των συνομιλιών το σύνολο των διεκδικήσεών της σε βάρος της Ελλάδας.
Η επιστολή που παρέδωσε στις 30 Οκτωβρίου ο Τούρκος πρεσβευτής στην Αθήνα στον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Δ. Δρούτσα, καταγράφει λεπτομερώς τα θέματα που η Άγκυρα εγείρει και προτείνει μία διαδικασία ειρηνικής επίλυσης των διαφορών!!! Θα πρέπει να τονιστεί η φράση «ειρηνικής επίλυσης», η οποία προφανώς μπορεί να εκληφθεί πως η Τουρκία είναι αποφασισμένη να προχωρήσει σε «άλλες μεθόδους» πέραν της ειρήνης για την περίπτωση που η Αθήνα δεν επιθυμεί να συζητήσει τα θέματα που έθεσε η Άγκυρα…

Έχοντας παραλάβει την επιστολή Ερντογάν, ο Γ. Παπανδρέου είναι αντιμέτωπος, πολύ πιο γρήγορα από όσο θα επιθυμούσε με το δίλημμα: Θα αποδεχτεί τον κίνδυνο μίας συζήτησης (και) σε θέματα κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας ή θα απορρίψει τις προτάσεις για την ελληνοτουρκική προσέγγιση που διατυπώνει στην επιστολή του ο Τούρκος πρωθυπουργός;
Σύμφωνα με τα ελάχιστα που έχουν γίνει γνωστά (γιατί άραγε η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν δίνουν στην δημοσιότητα την συγκεκριμένη επιστολή, προκειμένου να ενημερωθεί πλήρως ο ελληνικός λαός για τις τουρκικές προτάσεις; Διαφάνεια και συμμετοχή δεν ανέφερε ο κύριος Παπανδρέου; Δεν μιλάει για το «εμείς» εννοώντας όλους τους Έλληνες πολίτες; Ή μήπως το «εμείς» έχει να κάνει με την νέα επιδρομή φόρων και γενικότερων σκληρών μέτρων που θα αντιμετωπίσουμε εμείς οι έλληνες πολίτες, αλλά όχι «αυτοί», δηλαδή οι πολιτικοί και η γενικότερη άρχουσα τάξη;) ο Ερντογάν στην επιστολή του αναφέρει τα εξής:
- Περιγραφή και καταγραφή όλων των ζητημάτων (υφαλοκρηπίδα, χωρικά ύδατα, εναέριος χώρος γκρίζες ζώνες, δικαιώματα μουσουλμάνων σε Θράκη, Κω και Ρόδο) που η Τουρκία έχει καταχωρήσει ως ελληνοτουρκικές διαφορές.
- Πρόταση για δημιουργία επιτροπής συνεργασίας σε υψηλότατο επίπεδο, υπό την καθοδήγηση των δύο πρωθυπουργών, που θα κατευθύνει και θα στηρίξει τις υπο-ομάδες συνομιλιών που θα συγκροτηθούν
- Οι υπο-ομάδες, που θα αποτελούνται από εκπροσώπους κρατικών φορέων (υπουργεία), ανθρώπων της αγοράς (επιχειρηματικά φόρα) και επαγγελματικών ομάδων με επιρροή (δημοσιογράφοι για παράδειγμα), θα συμβάλουν στην δημιουργία κλίματος και ατμόσφαιρας συζήτησης
- Μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα θα συνεχίσει και θα ολοκληρώσει το έργο της η επιτροπή των υπηρεσιακών παραγόντων των ΥΠΕΞ των δύο χωρών, που από το 1999 έχουν πραγματοποιήσει 40 και πλέον συναντήσεις
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως έχουν υποστηρίξει πολιτικοί παράγοντες του ΥΠΕΞ της τελευταίας κυβέρνησης Σημίτη, η εν λόγω επιτροπή ελληνοτουρκικού διαλόγου είχε βρεθεί πολύ κοντά στη σύνταξη συνυποσχετικού για την παραπομπή του θέματος τις οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όπως επίσης ότι για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας προαπαιτείται συμφωνία στο θέμα των γκρίζων ζωνών, ώστε να είναι σαφές ποιο νησί και βραχονησίδα ανήκει σε ποια χώρα.
Σε κάθε περίπτωση, η απάντηση του πρωθυπουργού της Ελλάδας, στην επιστολή Ερντογάν που μας καλεί σε διάλογο και συνεργασία, θα μπορούσε, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό της, να περιλαμβάνει κι ένα συνημμένο έγγραφο, τους στατιστικούς πίνακες του ΓΕΕΘΑ με τους αριθμούς των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο τον τελευταίο (μόνο) χρόνο.
Οι παραβιάσεις έχουν φθάσει σε τετραψήφιο νούμερο (μέχρι το τέλος του χρόνου μπορεί να έχουν φθάσει και τις 3.000), οι υπερπτήσεις πάνω από κατοικημένα νησιά είναι προς το παρόν 46 και τα οπλισμένα αεροσκάφη που μπήκαν στο Αιγαίο 350. Το χειρότερο όμως είναι ότι ακόμη και αυτοί οι τρομακτικοί αριθμοί δεν απεικονίζουν το μέγεθος της τουρκικής θρασύτατης καθημερινής παρουσίας στο Αιγαίο.
Οι εμπλοκές μεταξύ ελληνικών κα τουρκικών οπλισμένων αεροσκαφών είναι πλέον καθημερινές και ακόμη και οι ίδιοι οι τούρκοι παραδέχονται ότι μέσα στο 2009 η κατάσταση έχει ξεφύγει. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Μιλιέτ» ανέφερε ότι οι αναχαιτίσεις που εξελίχθηκαν σε εμπλοκές τους τελευταίους μήνες ξεπερνούν τις 400!!!
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ήρθε και ο ταχυδρόμος με την επιστολή του Ερντογάν, το κείμενο της οποίας αποτελεί πρόκληση για διάλογο και συνεργασία μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας σε θέματα που έχουν να κάνουν με το Αιγαίο (λαθρομετανάστες), τη Θράκη (δικαιώματα «τουρκικής» μειονότητας, όπως την αποκαλεί περιχαρής ο «κουμπάρος» του ριψάσπι Καραμανλή) αλλά και την Κύπρο (έχουν λυσσάξει κυριολεκτικά οι Τούρκοι για το Σχέδιο Ανάν 2)…
Η μη απάντηση –μέχρι στιγμής- του έλληνα πρωθυπουργού θεωρείται πάντως ως ένα μήνυμα προς τον ελληνικό λαό, ο οποίος προσβάλλεται για μία ακόμη φορά, αλλά δυστυχώς, οι εκπρόσωποί του αποδεικνύονται ελαχιστότατοι για τις απαιτήσεις των θέσεων που ζήτησαν να καταλάβουν…

Read more...

«Δύο μέτρα και δύο σταθμά» στην τουρκική μεσανατολική πολιτική


Του Αλέξανδρου Μασσαβέτα
Σε συγχορδία οι φιλελεύθεροι Τούρκοι αναλυτές κατηγορούν την κυβέρνηση Ερντογάν για «δύο μέτρα και δύο σταθμά» στην εξωτερική της πολιτική. Στηλιτεύουν την οικειότητά της με εγκληματίες και δικτατορίσκους, όπως οι πρόεδροι του Σουδάν και του Ιράν, προειδοποιώντας ότι θίγει το κύρος και τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της χώρας.
Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στην Κωνσταντινούπολη μονοήμερη σύνοδος των κρατών-μελών του Οργανισμού της Ισλαμικής Διάσκεψης. Η προσέλευση ηγετών όπως ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ αλλά και η πρόσκληση προς το δικτάτορα του Σουδάν Ομάρ Αλ Μπασίρ να συμμετάσχει στη σύνοδο έχουν προκαλέσει ανησυχία και δυσαρέσκεια στη Δύση και την Ευρωπαϊκή Ένωση ειδικότερα.

Η τουρκική κυβέρνηση είχε προσκαλέσει τον Αλ Μπασίρ στην Κωνσταντινούπολη για τις εργασίες της Ισλαμικής Διάσκεψης, παρότι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εξέδωσε εναντίον του το Μάρτιο του 2009 ένταλμα σύλληψης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Δυτικοί αλλά και πολλοί Τούρκοι αναλυτές διαμαρτύρονται ότι η Τουρκία παρουσιάζει την εικόνα χώρας σε εναγκαλισμό με τους δικτάτορες και τους δακτυλοδεικτούμενους παρίες της υφηλίου.
Τόσο ο πρωθυπουργός Ερντογάν όσο και ο πρόεδρος Γκιουλ δήλωναν μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο αμετακίνητοι στην επιλογή τους να προσκαλέσουν το Σουδανό δικτάτορα στις εργασίες της Διάσκεψης. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει διατάξει την προσαγωγή του Αλ Μπασίρ με κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου στο Νταρφούρ. Στην εν λόγω περιοχή του Σουδάν, περισσότερα από 300.000 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους σε οργανωμένη εκστρατεία εξόντωσης αυτονομιστικού κινήματος από τις σουδανικές αρχές, ενώ πάνω από 2.000.000 άτομα έχουν εκτοπιστεί από τις εστίες τους.
Παρά τον καταιγισμό επικρίσεων που δέχθηκε η τουρκική κυβέρνηση, ο πρόεδρος Γκιουλ απέρριπτε παράκληση της ΕΕ να αποσύρει την πρόσκληση προς τον εγκληματία πολέμου ισχυριζόμενος ότι «η επίσκεψη δεν αφορά την ΕΕ, που δεν είναι σε θέση να παρέμβει». Πάντα γραφικός, και πάντα στοχεύοντας στα ένστικτα του κοινωνικά καθυστερημένου και θρησκόληπτου ψηφοφόρου που αποτελεί τη βάση της εκλογικής στήριξής του, ο Ταγίπ Ερντογάν προχώρησε παραπέρα το Σαββατοκύριακο. «Ένας μουσουλμάνος δεν είναι ποτέ δυνατό να διαπράξει γενοκτονία», δήλωσε. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι θα αισθανόταν πιο άνετα να συναντήσει το Σουδανό ηγέτη, παρά τον πρωθυπουργό του Ισραήλ...
Πηγές της προεδρίας και του πρωθυπουργικού γραφείου σημείωναν πως η Τουρκία δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος στη διεθνή συνθήκη, με την οποία ιδρύεται το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. Συνεπώς, η χώρα δε δεσμεύεται από το ένταλμα σύλληψης που έχει εκδοθεί κατά του Αλ Μπασίρ, και έτσι η τουρκική κυβέρνηση είχε το ελεύθερο να τον προσκαλέσει. Τις θέσεις αυτές έσπευσε να καταδικάσει, εκτός από πλήθος δημοσιογράφων, και η Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας, που κάλεσε τις αρχές να συμμορφωθούν με το διεθνές δίκαιο. Η Τουρκία δεν είναι μεν συμβαλλόμενο μέρος στη διεθνή συνθήκη που συνιστά το δικαστήριο, ωστόσο πώς το άρθρο 13 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα δέχεται τη διεθνή δικαιοδοσία αναφορικά με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως η γενοκτονία, σημείωσε η οργάνωση. Την ανακοίνωσή της προσυπέγραψαν ενώσεις νομομαθών, δικηγορικοί σύλλογοι και ενώσεις γυναικείων δικαιωμάτων της Τουρκίας.
Παρά τους λεονταρισμούς της τουρκικής ηγεσίας, προς μεγάλη ανακούφιση πολλών Τούρκων αναλυτών, διπλωματών και ακτιβιστών, η επίσκεψη του Αλ Μπασίρ ματαιώθηκε. Το παρασκήνιο της ματαίωσης μας είναι άγνωστο, αν και σύμφωνα με ανακοίνωση του σουδανικού πρακτορείου ειδήσεων, η παραμονή του Αλ Μπασίρ στο Σουδάν κρίθηκε επιβεβλημένη «εν όψει εσωτερικών εξελίξεων».
Τουρκική διπλωματική πηγή, ωστόσο, δήλωσε στο newstime.gr ότι η πίεση από την ΕΕ και τις ΗΠΑ ώθησε τις τουρκικές αρχές να «παρακαλέσουν το Σουδανό ηγέτη να μην έρθει». «Καθώς, όμως, οι Ερντογάν και Γκιουλ προέβησαν σε παρόμοιες δηλώσεις προς εσωτερική κατανάλωση, οι αρχές πασχίζουν να κρατήσουν το παρασκήνιο της μη προσέλευσης κρυφό. Δυστυχώς, ο όλος χειρισμός του ζητήματος από την κυβέρνηση έγινε για ψηφοθηρικούς λόγους. Κοιτάξτε πώς ορθώνουμε το ανάστημά μας στη Δύση, έμοιαζε να ήθελε να πει ο πρωθυπουργός», ισχυρίζεται ο εν λόγω διπλωμάτης, που θεωρεί τόσο την πρόσκληση του Αλ Μπασίρ, όσο και τις δηλώσεις των αρχών βλαπτικές για το γόητρο της χώρας.
Μπορεί μεν ο Αλ Μπασίρ να μην έφθασε στην Πόλη για τη σύνοδο, έφθασε όμως ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Στις πρόσφατες δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν στην Τεχεράνη, όπου αποκαλούσε τον Ιρανό πρόεδρο «στενό του φίλο», προστέθηκαν οι φωτογραφίες του Γκιουλ να χαριεντίζεται με τον Ιρανό ομόλογό του μπροστά στο φακό. Εικόνες και λόγια που προκάλεσαν ευρύτατη δυσαρέσκεια στην Τουρκία. Πολλοί αναλυτές έσπευσαν να υπενθυμίσουν ότι ο Αχμαντινετζάντ επανεξελέγη μέσω εκτεταμένης νοθείας, ενώ προΐσταται ενός καθεστώτος που σκοτώνει τους πολίτες του στο δρόμο ή τους εκτελεί απλώς και μόνο επειδή καταγγέλλουν τις πραξικοπηματικές μεθοδεύσεις του.
Ο γνωστός αναλυτής Τζενγκίζ Τσαντάρ, ειδικευμένος στα ζητήματα Μέσης Ανατολής, έσπευσε να καταδικάσει την ανακολουθία στη συμπεριφορά των Ερντογάν και Γκιουλ. Ο Τσαντάρ, ο οποίος αποτελεί γενικά θερμό υποστηρικτή της νέας εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Ερντογάν, σημειώνει ότι η εμμονή του Γκιουλ στην πρόσκληση του Σουδανού δικτάτορα δεν ήταν σωστή. «Αντιτίθεται με τα λεγόμενα του προέδρου στην Άγκυρα δύο ημέρες νωρίτερα. Ο πρόεδρος είχε δηλώσει πως η Τουρκία οδεύει προς την κατεύθυνση των δημοκρατικών αξιών, του κράτους δικαίου, του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα, της διαφάνειας, της λογοδοσίας των αρχών, της ισότητας ανδρών και γυναικών και της αποτελεσματικότητας της ελεύθερης οικονομίας. Ο Αλ Μπασίρ, όμως, καμία σχέση δεν έχει με οποιαδήποτε από αυτές τις έννοιες».
Ο Τσαντάρ δέχεται πως η εξωτερική πολιτική των κρατών χαράσσεται με βάση υπολογισμούς συμφέροντος και όχι βάσει ηθικών αξιών ή συναισθημάτων. Προσθέτει, ωστόσο, πως αδυνατεί να καταλάβει ποιο συμφέρον και ποια ρεάλ πολιτίκ υπαγορεύει στην τουρκική κυβέρνηση να προσκαλεί πρόσωπο έναντι του οποίου εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, ενώ παράλληλα εμφανίζεται σε εναγκαλισμούς με τον Αχμαντινετζάντ. Ο αναλυτής προειδοποιεί την τουρκική κυβέρνηση ότι, ενόσω η χώρα αποτελεί υποψήφιο μέλος που διαπραγματεύεται την ένταξή της στην ΕΕ, δεν μπορεί να μη συμμορφώνεται στις βασικές αρχές της πολιτικής της τελευταίας. Ούτε μπορεί να δίνει την εικόνα μιας χώρας που ανοίγει τις αγκάλες της στους κατηγορούμενους για γενοκτονία.
Τόσο ο Τσαντάρ, όσο και πολλοί φιλελεύθεροι Τούρκοι αναλυτές, υπενθυμίζουν τη στάση των προγενέστερων τουρκικών κυβερνήσεων, σχετικά με την προσαγωγή των υπεύθυνων για εγκλήματα πολέμου κατά των Βόσνιων ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου στη Χάγη. Αν και η Τουρκία ουδέποτε υπέγραψε τη σχετική συνθήκη που ιδρύει το δικαστήριο και ορίζει τα της διεθνούς δικαιοδοσίας του, πίεζε έντονα προς την κατεύθυνση της προσαγωγής των υπευθύνων για τα αίσχη της εθνοκάθαρσης στην πρώην Γιουγκοσλαβία. «Δεν μπορείς να κόπτεσαι για την προσαγωγή του Μιλόσεβιτς και του Κάρατζιτς, αλλά να αδιαφορείς για την περίπτωση του Αλ Μπασίρ», σημειώνουν πολλοί, καλώντας παράλληλα την Τουρκία να υπογράψει τη σχετική σύμβαση, όπως κάθε χώρα που σέβεται το διεθνές δίκαιο. Σε μια στιγμή που η Τουρκία προσπαθεί να αυξήσει το διεθνές της κύρος, εφαρμογή «δύο μέτρων και δύο σταθμών» στην εξωτερική της πολιτική υποσκάπτει την εικόνα της χώρας, προειδοποιούν.
Διπλωματικές πηγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Τουρκία εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους για τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης στο θέμα του Αλ Μπασίρ, αλλά και για τους εναγκαλισμούς με τον Αχμαντινετζάντ. «Η ΕΕ είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένη από το γεγονός ότι η Τουρκία συσφίγγει τις σχέσεις της με τους γείτονές της, δίνοντας τέλος σε σχέσεις απροκάλυπτης εχθρότητας. Ωστόσο, ένα άνοιγμα προς τους γείτονες δεν υπαγορεύει τους εναγκαλισμούς και τις φιλοφρονήσεις με ένα πρόσωπο σαν τον Αχμαντινετζάντ, ενώ δεν έχει καμία σχέση με το Σουδάν!», δήλωσε κοινοτική πηγή στο newstime.gr. «Καλή τη πίστη προσδοκούμε από την Τουρκία να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ της ΕΕ και του Αραβικού κόσμου, ενώ πιστεύουμε πως με την πολύπλευρη διπλωματική δράση της έχει πολλά να προσφέρει. Ωστόσο, για να επιτευχθούν όλα αυτά επιβάλλεται ο σεβασμός εκ μέρους της τουρκικής κυβέρνησης του διεθνούς δικαίου», πρόσθεσε δεύτερος διπλωμάτης της Ένωσης.
Και οι δύο κοινοτικές πηγές μίλησαν για «χείριστες εντυπώσεις» που προκάλεσε στους κόλπους της ΕΕ η κραυγαλέα αντίθεση στη στάση που ο Ερντογάν τήρησε έναντι του Ισραήλ και έναντι του Σουδανού δικτάτορα. «Όλο αυτό το σόου στο Νταβός και το μάθημα ηθικής κατά των Ισραηλινών για τις δολοφονίες αμάχων στη Γάζα πώς συμβιβάζεται με την πρόσκληση στον Αλ Μπασίρ; Ο Τούρκος πρωθυπουργός φλερτάρει με τρόπο αγοραίο ένα κοινό χαμηλού επιπέδου και προσπαθεί να διεγείρει ένστικτα αταβιστικά. Με τον τρόπο, όμως, αυτό υποθηκεύει τη διεθνή του αξιοπιστία, και αυτή της χώρας», ισχυρίζεται ένας εκ των δύο.
Έντονη δυσαρέσκεια με την όλη στάση του Ερντογάν εκφράζουν και διπλωμάτες του Ισραήλ. Ένας εξ αυτών σημειώνει πως βρήκε «εμετική» την προσποιητή ηθικολογία του Τούρκου πρωθυπουργού, και προσβλητικό τον πρόσφατο ισχυρισμό του «ένας μουσουλμάνος δεν μπορεί ποτέ να διαπράξει γενοκτονία». «Αν ερευνήσει κανείς την τουρκική ιστορία βρίσκει αμέσως αποδείξεις περί του αντιθέτου», πρόσθεσε. Αρνήθηκε δε να σχολιάσει τη σύγκριση από τον Ερντογάν του Αλ Μπασίρ με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου.
Η εφημερίδα Βατάν πάλι, αποδίδει τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης έναντι του Σουδανού δικτάτορα σε οικονομικά συμφέροντα. Η τουρκική κυβέρνηση σκοπεύει να αυξήσει τον όγκο των διμερών συναλλαγών με το Σουδάν από 350 εκατομμύρια δολάρια όπου βρίσκεται σήμερα σε 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Κατά την εφημερίδα, στο Σουδάν διαβιούν σήμερα έξι με επτά χιλιάδες Τούρκοι. Μόνο από την κατασκευή του νέου αεροδρομίου του Χαρτούμ, που έχει αναλάβει η τουρκική κατασκευαστική Τepe Akfen (TAV), αναμένεται κύκλος εργασιών ύψους 1.5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σύμφωνα με τη Βατάν, πρόεδρος του Τουρκο-Σουδανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου διατελεί ο Αμπντουλκαντίρ Τάτσγιλντιζ, συγγενής εξ αγχιστείας του Αχμέτ Τσαλίκ, μεγαλοεπιχειρηματία που αποτελεί μέλος της «αυλής των επιχειρηματιών» του Ταγίπ Ερντογάν. Ο γαμπρός του τελευταίου, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, τοποθετήθηκε ως CEO στον όμιλο του Τσαλίκ.
Η Βατάν καταγγέλλει ότι ο Τάτσγιλντιζ, οικοδόμησε το δεύτερο υψηλότερο κτίριο της Αφρικής στο Χαρτούμ, αυτό των σουδανικών τηλεπικοινωνιών, η κατασκευή του οποίου κόστισε 89 εκατομμύρια δολάρια. Η αυλή των επιχειρηματιών γύρω από τον Ερντογάν τον έχει πείσει πως η Τουρκία δεν πρέπει να στρέψει την πλάτη της στο Σουδάν: η χώρα διαθέτει τα τέταρτα ή πέμπτα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου και τα τρίτα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον πλανήτη, ενώ το υπέδαφός της είναι πλούσιο σε ουράνιο και χρυσό. «Πρέπει να διεισδύσουμε σε αυτή την αγορά, όπως και σε κάθε αγορά της Αφρικής», δηλώνει ο Τάτσγιλντιζ, που σε κάθε ευκαιρία τονίζει πως το Σουδάν αποτελεί «χώρα ευκαιριών» για τους Τούρκους επιχειρηματίες.
Για άλλη μια φορά, για πολλοστή φορά, η φιλελεύθερη διανόηση της Τουρκίας τα έχει βάλει με τον Ταγίπ Ερντογάν. Όλοι ανεξαιρέτως οι εκφραστές της υποστηρίζουν την αποδέσμευση της τουρκικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή από τον αμερικανικό παράγοντα και την απομάκρυνση από το Ισραήλ. Όλοι χαιρετίζουν τη σύσφιξη των σχέσεων με τη Συρία, το Ιράκ, την Αρμενία. Αλλά και όλοι διαμαρτύρονται πως μορφές όπως ο Αχμαντινετζάντ και ο Αλ Μπασίρ δε θα πρέπει να συγκαταλέγονται στους «νέους στενούς φίλους» της Τουρκίας.
«Καθεστώτα χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση, όπως αυτά της Συρίας και της Αιγύπτου, είναι προς το παρόν ανεκτά, αλλά το φλερτ με εκείνα που φονεύουν τους πολίτες τους ξεπερνά τα όρια», υποστηρίζει Τούρκος διπλωμάτης. Όσο για τον Τσαντάρ, θεωρεί πως «η σημερινή εποχή, πλέον, στην εξωτερική πολιτική εκτός από τα νούμερα, τους υπολογισμούς του αμοιβαίου συμφέροντος και τα λογικά επιχειρήματα απαιτεί και ένα ελάχιστον ηθικής».

Read more...

Μελέτη για τουρκική στρατιωτική επίθεση σε τρία μέτωπα κατά της Ελλάδας


Θα μπορούσε να είναι ανέκδοτο ή θα μπορούσε ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου να παίρνει... χάπια, αν δεν επρόκειτο για τον καθ' όλα σεβαστό στην Τουρκία Αλί Κιουλεμπί, αντιπρόεδρο του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (TUSAM) της Τουρκίας, ο οποίος εκπόνησε ολόκληρη στρατηγική τριών μετώπων για να... αντιμετωπιστεί η ελληνική επιθετικότητα κατά της Τουρκίας.
Ιδού τι γράφει στην... εμπνευσμένη του μελέτη ο Αλί:
«Mόνο μία χερσαία δύναμή μας που θα επιτεθεί στους Eλληνες στη Θράκη, η οποία μπορεί να υπερβεί τους 100.000 άνδρες, έχει τη δυνατότητα ολομέτωπης επίθεσης μαζί με μία ίσου μεγέθους δύναμη που θα επιτεθεί στα νησιά»...

O Τούρκος αξιωματούχος προχωρά ευθαρσώς στη διατύπωση απειλών κατά της Kύπρου και των ευρωπαϊκών χωρών: Θα πρέπει οι Eλληνες να γνωρίζουν ότι ενώ θα προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις επιθέσεις στη Θράκη και στα νησιά, θα απολέσουν όλη την Kύπρο.
Eπίσης, πρέπει να γνωρίζουν ότι οι χώρες της Ε.Ε. λόγω δειλίας δεν θα εκδηλώσουν την παραμικρή στρατιωτική αντίδραση κατά της Tουρκίας. Διότι η Ε.Ε. δεν διαθέτει τέτοια δύναμη και επειδή στις χώρες της Eυρωπαϊκής Eνωσης ζουν 2.000.000 πατριώτες Tούρκοι, οι οποίοι θα αντιδράσουν αν οι χώρες αυτές λάβουν θέση εναντίον της Tουρκίας!
Aν οι Eλληνες έχουν συμπεριλάβει στα σχέδιά τους ότι κατά τη διάρκεια ενδεχομένης επίθεσης ή ανάληψης επιχείρησης στην Kύπρο, παρόμοιας μ αυτήν του 1974, θα μας κτυπήσουν πισώπλατα οι προδότες εντός της Tουρκίας, οφείλουν να γνωρίζουν ότι αυτοί οι προδότες σε μία τέτοια εξέγερση θα εξολοθρευτούν, όπως συνέβη και κατά τα έτη 1920 – 21 – 24. Δεν υπάρχει πια και κάποια Συρία η οποία θα μπορούσε να μας κτυπήσει πισώπλατα. Διότι η αμυντική αντίληψη του τουρκικού στρατού -και η ισχύς του-, όπως το τονίζουν και ξένες πηγές στρατηγικών μελετών, είναι κατά δυόμισι φορές πιο ανεπτυγμένη απ αυτήν των άλλων χωρών.
Aν και είναι μειωμένες οι πιθανότητες υλοποίησης αυτού του σεναρίου και φαίνεται δύσκολο να γίνει πόλεμος, ειδικά σε τρία μέτωπα, από τη σκοπιά των υφισταμένων στρατιωτικών δυνατοτήτων υφίσταται ενδεχόμενο να υπάρξει αναγκαιότητα να διεξαγάγουν οι δύο χώρες -οι οποίες καταλαμβάνουν τις πρώτες σειρές στην παγκόσμια κατάταξη αγοράς οπλισμών- έναν πόλεμο αυτού του είδους, σε πολλαπλά μέτωπα.
Τα τρία μέτωπα
Σε μια τέτοια περίπτωση, όπου οι πολεμικές επιχειρήσεις θα πραγματοποιηθούν σε τρία μέτωπα, τη Θράκη, το Aρχιπέλαγος και την Kύπρο, επιβάλλεται από πλευράς μας ένα από τα μέτωπα να είναι οπωσδήποτε η Kύπρος, η οποία αποτελεί το μαλακό υπογάστριο των Eλλήνων, και στο μέτωπο αυτό να καταλάβουμε το σύνολο αυτού του πολύ μεγάλης στρατηγικής σημασίας νησιού και να αποτελειώσουμε το εγχείρημα που έχουμε αφήσει στη μέση.
Για τους παραπάνω λόγους, συστήνεται στους Eλληνες να παραιτηθούν από την υλοποίηση της «Mεγάλης Iδέας» -που είναι ένας μάταιος πόθος- έχοντας στο πλευρό τους την E.E. και τους υποστηρικτές τους στις H.Π.A. και να μην προβαίνουν σε αμυντικές δαπάνες ύψους εκατομμυρίων δολαρίων, οι οποίες δεν θα τους αποφέρουν κανένα όφελος. Eμείς δεν εποφθαλμιούμε εδάφη (των Eλλήνων), αλλά κι εκείνοι θα πρέπει να μην εποφθαλμιούν δικά μας εδάφη, στην Kωνσταντινούπολη, στον Eύξεινο Πόντο και τη Δυτική Aνατολία.
Tο πώς οι θερμοκέφαλοι θέλουν να δυναμιτίσουν το κλίμα για να ωθήσουν τις δύο χώρες προς τη σύρραξη διαφαίνεται από τις κορόνες του Aλί Kιουλεμπί:
H Eλλάδα, η οποία διατηρεί πάντα «ακονισμένο το μαχαίρι της», καραδοκώντας να μας βλάψει σε στιγμές αδυναμίας μας, είναι από τους κύριους δημιουργούς της τρομοκρατίας του PKK, καθώς και της προηγηθείσας αρμενικής τρομοκρατίας. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι ο τελευταίος τόπος όπου είχε καταφύγει ο Oτζαλάν ήταν η πρεσβεία της Eλλάδας στην Kένυα. Eπίσης, είναι γνωστό ότι η Eλλάδα έχει συνάψει διμερείς στρατιωτικές συμφωνίες με τη Συρία και την Aρμενία και έχει εξασφαλίσει την έγκριση της Συρίας να χρησιμοποιήσει τις αεροπορικές βάσεις της χώρας αυτής σε ενδεχόμενο πόλεμο με την Tουρκία με σκοπό να επέμβει στην Kύπρο.
Είναι πασιφανές ότι σκοπός της Eλλάδας -η οποία θα δημιουργήσει τις συνθήκες και τις προφάσεις για επίθεση κατά της Tουρκίας σε μια στιγμή μεγάλης αδυναμίας της- θα είναι στην περίπτωση αυτή η απόκτηση εδαφών. Eπιβάλλεται σ’ αυτούς οι οποίοι χαρακτηρίζουν τον εξοπλισμό της Eλλάδας ως αμυντικό να μελετήσουν το δυναμικό του οπλοστασίου των Eλληνικών Eνόπλων Δυνάμεων και να αναρωτηθούν γιατί η Eλλάδα πραγματοποιεί τόσο μεγάλες επενδύσεις για τους εξοπλισμούς (σ.σ who talks!) ή γιατί μπολιάζει με εχθρότητα κατά των Tούρκων ακόμη και τα παιδιά που πάνε στο νηπιαγωγείο".
Kάποιος να τον μαζέψει. Εκτός και αν υιοθετούν τις παλαβομάρες του και οι πολιτικοί του προϊστάμενοι...

Read more...

Πλησιάζει το πολιτικό τέλος του Ερντογάν;


Στρατηγική έντασης απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους και τον στρατό υιοθετεί ο Ταγίπ Ερντογάν, καθώς «ξεφουσκώνει» ο αρχικός ενθουσιασμός της κοινωνίας απέναντι στο κουρδικό του άνοιγμα και οι δημοσκοπήσεις δεν ευνοούν τα σχέδιά του για πρόωρες εκλογές το 2010.
Ερευνα της παραδοσιακής κεμαλικής εφημερίδας «Τζουμχουριέτ» δείχνει ότι μόνο το 35,4% υποστηρίζει πλέον το κουρδικό σχέδιο του Ερντογάν και το 51,6% των ερωτηθέντων το απορρίπτει. Αλλωστε, το 63,2% θεωρεί συνολικά αρνητική την πορεία της χώρας.
Σε άλλο γκάλοπ με πρόθεση ψήφου, του Ευρασιατικού Κέντρου Ερευνών (ΑΚΑΜ), το ΑΚΡ συγκεντρώνει μόλις 32% (46,6% στις εκλογές του 2007), το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα 26,7% (20,9%) και το Κόμμα Εθνικής Δράσης 21,9% (14,3%). Οι απώλειες των ισλαμιστών οφείλονται εξίσου στην κουρδική πολιτική και στην οικονομική κρίση, που έφερε απότομη αύξηση της ανεργίας στην Τουρκία.

Γι αυτό, το βράδυ της Τετάρτης η κυβέρνηση προχώρησε σε επίδειξη ισχύος προς τους στρατηγούς, με την εκ νέου σύλληψη του ναυάρχου Ντουρσούν Τσιτσέκ. Του αξιωματικού που φέρεται να συνέταξε το σχέδιο υπονόμευσης της κυβέρνησης Ερντογάν με τις ευλογίες της ηγεσίας του στρατεύματος.
Τον Ιούλιο ο Τσιτσέκ είχε αφεθεί ελεύθερος ύστερα από δεκαοκτώ ώρες. Τώρα όμως το παιχνίδι έχει χοντρύνει, καθώς η «Ταράφ» και άλλες φιλοκυβερνητικές εφημερίδες δημοσιεύουν καθημερινά ποταμούς στοιχείων για την Εργκενεκόν.
Η τουρκική Δικαιοσύνη τη θεωρεί «τρομοκρατική οργάνωση», με πλοκάμια στο παρακράτος των μυστικών υπηρεσιών και σε ανώτατα στρατιωτικά κλιμάκια. Παράλληλα, το υπουργείο Δικαιοσύνης ξεκίνησε διαδικασία παύσης ανώτατων δικαστών, που είχαν στραφεί στο παρελθόν κατά του προέδρου Γκιουλ.
Στο πλαίσιο αυτού του πολέμου εντυπώσεων εντάσσεται και η χτεσινή «οικειοθελής παράδοση» ενός δεύτερου γκρουπ 8 Κούρδων ανταρτών του ΡΚΚ. (Το πρώτο είχε παραδοθεί τον Οκτώβριο μαζί με δεκάδες πρόσφυγες του βόρειου Ιράκ. Η υπόθεση είχε εξελιχτεί σε κουρδικό πανηγύρι στα σύνορα, με τη συμμετοχή χιλιάδων κόσμου).
Κατά σύμπτωση, η δεύτερη ανταρτική ομάδα «αυτομόλησε» από στρατόπεδο του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ και παραδόθηκε στη Σιλώπη, την παραμονή της βαρυσήμαντης ομιλίας του Ερντογάν στη Βουλή για το Κουρδικό.
Τα επεισόδια των προηγούμενων ημερών ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση προοιωνίζονται για σήμερα μία αντιπαράθεση στα όρια του... θερμού επεισοδίου ανάμεσα στον Ερντογάν και τους ηγέτες της εθνικιστικής αντιπολίτευσης, Μπαϊκάλ και Μπαχτσελί. Οι τελευταίοι, άλλωστε, θα ανέβουν στο βήμα με τον αέρα των δημοσκοπήσεων.

Read more...

Η απογείωση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας


Η υιοθέτηση του Νόμου 3238 "Περί αμυντικής βιομηχανίας" το 1985, με τον οποίο ιδρύθηκε η τουρκική Γραμματεία Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM), υπήρξε το έναυσμα για την απογείωση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας που φιλοδοξεί να αποτελέσει τον κύριο μοχλό της βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας. Η Άγκυρα κινήθηκε μεθοδικά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να βελτιώσει την τεχνολογική της υποδομή με την απόκτηση τεχνογνωσίας, την επένδυση στην έρευνα και ανάπτυξη (R&D) καθώς και τις συμπαραγωγές μέσω στρατηγικών συνεργασιών με προηγμένες αμυντικές βιομηχανίες όπως η ισραηλινή και η νοτιοκορεατική. Ο νέος στόχος της SSM είναι η κάλυψη του 50% των εξοπλιστικών αναγκών των ΤΕΔ από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία μέχρι το τέλος του 2010 και ο υπερδιπλασιασμός των εξαγωγών αμυντικού υλικού.

Αναλυτικότερα, οι κυριότερες εξαγωγικές επιτυχίες της Άγκυρας, όπως καταγράφηκαν μέχρι και το α΄εξάμηνο του 2009.
- Αζερμπαιτζάν: Πολλαπλοί Εκτοξευτές Πυραύλων ΤR-107 και TR-122
- Mπαχρέιν: Τεθωρακισμένα οχήματα Cobra, αναβάθμιση όλμων 120mm σε ΤΟΜΟ Μ-113
- Γεωργία: Τεθωρακισμένα οχήματα Cobra και Edjer
- Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: Πολλαπλοί Εκτοξευτές Πυραύλων TR-122, Τεθωρακισμένα Oχήματα Μάχης ACV-S, Τεθωρακισμένα οχήματα Cobra, Περιπολικά σκάφη ΜΡΤΡ-20
- Iνδονησία: Τηλεπικοινωνιακό υλικό
- Ιορδανία: Εκσυγχρονισμός μαχητικών αεροσκαφών F-16
- Mαλαισία: Τεθωρακισμένα Oχήματα Μάχης ACV-S
- Nιγηρία: Τεθωρακισμένα οχήματα Cobra
- Πακιστάν: Εκσυγχρονισμός μαχητικών αεροσκαφών F-16Α/Β Βlock15, Ρυμουλκούμενα πυροβόλα Pather 155mm, Περιπολικά σκάφη Κaan-33 και Kaan-15
- Σαουδική Αραβία: Τεθωρακισμένα οχήματα Cobra, εκσυγχρονισμός ΤΟΜΠ Μ-113
- Σλοβενία: Τεθωρακισμένα οχήματα Cobra
- Oλλανδία: Εκτοξευτές αντιαεροπορικών βλημάτων Stinger
- Ουρουγουάη: Τηλεπικοινωνιακό υλικό
- Χιλή: Εκσυγχρονισμός ΣΕΠ αρμάτων μάχης Leopard-1V

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP