Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009

Οι ΝΟΤΑΜ


Εκτός προεκλογικής εκστρατείας έμειναν τελικά τα γνωστά εθνικά θέματα. Και ίσως ήταν καλύτερα έτσι, αν αναλογιστεί κανείς τι είχε συμβεί στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις, όπου οι αλληλοκατηγορίες για εθνική προδοσία εκτοξεύονταν με κάθε άνεση, προς τέρψιν των γειτόνων μας.

Ετσι το μόνο που συνέβη ήταν να βγει από το χρονοντούλαπο το περιώνυμο Σχέδιο Αναν σε μια ατυχή προσπάθεια του κ. Καραμανλή να κατηγορήσει τον κ. Παπανδρέου ότι το είχε αποδεχθεί, τη στιγμή που και ο ίδιος είχε πράξει το ίδιο, με περίτεχνες, είναι αλήθεια, διπλωματικές διατυπώσεις, οι οποίες όμως δεν αναιρούσαν το γεγονός της αποδοχής του. Η εξαφάνιση των εθνικών θεμάτων την περίοδο αυτή δεν σημαίνει φυσικά ότι αυτά εξαφανίστηκαν. Η αυριανή κυβέρνηση θα τα βρει μπροστά της, και μάλιστα οξυμμένα, καθώς όλα αυτά τα χρόνια η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έδειξε να διαθέτει κάποιο συγκροτημένο σχέδιο για την επίλυσή τους, αρκούμενη στους γνωστούς εθνικιστικούς κομπασμούς για εσωτερική κατανάλωση.

Αυτό που κυρίως θα έχει να αντιμετωπίσει από αύριο η νέα κυβέρνηση είναι η κατάσταση που έχει δημιουργήσει, αντιστάσεως μη ούσης, στο Αιγαίο η Τουρκία. Διότι όπως τώρα διαπιστώνεται η Αγκυρα επέλεξε τη χρονική περίοδο της κατάρρευσης της κυβέρνησης Καραμανλή για να επαναφέρει μεθοδικά ολόκληρο το πλέγμα των διεκδικήσεών της στην περιοχή. Ακριβώς όπως είχε κάνει τη διετία 1973-74 όταν κατέρρεε η δικτατορία στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο που, μετά τα γνωστά επεισόδια με τις γκρίζες ζώνες και τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναερίου χώρου, η τουρκική ηγεσία προσφεύγει και πάλι στην προσφιλή της μέθοδο έκδοσης ΝΟΤΑΜ (αγγελία προς τους αεροναυτιλλομένους) απαγορεύοντας την εκτέλεση ελληνικών στρατιωτικών ασκήσεων στις περιοχές Λήμνου, Σαμοθράκης και Ψαρών, ενώ με άλλη ΝΟΤΑΜ απαγορεύει τη διενέργεια άσκησης έρευνας και διάσωσης στην περιοχή Ικαρίας- Σάμου- Χίου, τονίζοντας ότι για την άσκηση αυτή απαιτείται η έγκριση του FΙR Κωνσταντινούπολης!

Επανέρχεται δηλαδή στην αλήστου μνήμης ΝΟΤΑΜ 714 με την οποία είχε επεκτείνει το 1974 τη δικαιοδοσία του FΙR Κωνσταντινούπολης ως το μέσον του Αιγαίου και την οποία είχε υποχρεωθεί στη συνέχεια να άρει. Oλα αυτά δείχνουν ότι, παρά τις κουμπαριές Καραμανλή- Ερντογάν, η ΝΔ οδήγησε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις 35 χρόνια πίσω, τινάζοντας στον αέρα το Ελσίνκι που είχε εγκαινιάσει μια άλλη προοπτική. Ετσι η αυριανή κυβέρνηση θα πρέπει να ξεκινήσει και πάλι από το μηδέν. Για να γίνει όμως αυτό απαιτείται να ληφθούν υπόψη όλα τα νέα δεδομένα στις σχέσεις με την Τουρκία, καθώς έχουν ήδη ξεκινήσει οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Αγκυρας με την Ευρωπαϊκή Ενωση και έχει εκδηλωθεί η γνωστή αντίθεση Γαλλίας, Γερμανίας και Αυστρίας, που ισχυροποιείται τώρα από το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών.

Περιθώρια για καθυστέρηση στην εκπόνηση της νέας αυτής πολιτικής δεν υπάρχουν καθώς τον Δεκέμβριο θα αξιολογηθεί στις Βρυξέλλες η ενταξιακή πορεία της Αγκυρας, ενώ αν συνεχιστεί ανενόχλητη η τακτική των συνεχών προκλήσεων στο Αιγαίο θα παγιωθεί τελικά μια κατάσταση η οποία αργότερα δεν θα είναι ανατρέψιμη.
ΒΗΜΑ

Read more...

Το Δίκαιο της Θάλασσας σε σχέση με την Κύπρο


Στις 23 Σεπτεμβρίου, 2009 κατά την καθιερωμένη συνάντηση των ε/κ και τ/κ κομμάτων στο Λήδρα Πάλας, το τ/κ κόμμα «Νέα Κύπρος» του Αλπάι Tουρτουράν ήταν εισηγητής του θέματος «Το Δίκαιο της θάλασσας σε σχέση με την Κύπρο».

Κατά τη συνάντηση το ΔΗΚΟ κατέθεσε τις πολιτικές του θέσεις σχετικά με το θέμα που περιληπτικά αναλύονται πιο κάτω: ΌOne of the basic inference and right that all the internationally recognized states enjoy is the sovereignty over their territory.Όόόδσδλα τα διεθνώς αναγνωρισμένα κράτη απολαμβάνουν «κυριαρχία».

Η ερμηνεία του όρου δεν περιορίζεται μόνο στη γεωγραφική επικράτεια, αλλά περιλαμβάνει επίσης τον εναέριο χώρο και την περιβάλλουσα θάλασσα. In relation to a state's rights and obligations related to its territorial sea, the leading guide is the UN convention on the Law of the Sea signed at Montego Bay, Jamaica on 10/12/1982 that came into force on 16/11/1Σε σχέση με τα δικαιώματα και υποχρεώσεις κάθε κράτους που αφορούν στη θάλασσα, η καθοδηγητική νομοθεσία είναι η σύμβαση του Ο.Η.Ε. για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, που τέθηκε σε ισχύ στις 16/11/1994. Επικυρώθηκε από την Κύπρο στις 12/12/1988.

Also, the European Union ratified the UNLOSC on 10/12/1998.Η συγκεκριμένη σύμβαση επικυρώθηκε επίσης από την Ε.Ε. ως οντότητα στις 10/12/1998. Despite that 157 or so states, members of the UN have ratified so far the aforesaid convention, Turkey has neither signed nor ratified it.Παρά το γεγονός ότι πέραν των 157 χωρών-μελών του Ο.Η.Ε. έχουν κυρώσει μέχρι στιγμής την εν λόγω σύμβαση, η Τουρκία ούτε την επικύρωσε ούτε την υπέγραψε. Ήταν μάλιστα μια από τις πολύ λίγες χώρες που την καταψήφισε.

Είναι η πολιτική θέση του ΔΗΚΟ ότι η Turkey cannot and is not in the position to dispute or question the rights of Cyprus as an island state for its continental shelf or its Exclusive Economic Zone ( EEZ).Τουρκία δεν μπορεί, ούτε είναι σε θέση, να αμφισβητήσει τα δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και κατ’ επέκταση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου ως νησιωτικού κράτους. This has been secured and indeed clarified with Article 121 of the convention.Αυτό διευκρινίζεται με το άρθρο 121 της Σύμβασης. In Par.

Στην παρ. 2 αναφέρεται ότι όλα τα νησιά διαθέτουν αποκλειστική οικονομική ζώνη που καθορίζεται ανάλογα. Ankara is laying claims on the sea south and southwest of the Republic of Cyprus between Turkey's southern coast and the northern coast of Egypt claiming this sea area must be divided equally between Turkey and Egypt.Η Άγκυρα θέτει απαιτήσεις για δικαιώματα στη θαλάσσια περιοχή νότια και νοτιοδυτικά της Κυπριακής Δημοκρατίας και διεκδικεί τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ των νότιων ακτών της και της βόρειας ακτής της Αιγύπτου και θεωρεί ότι θα πρέπει να κατανεμηθεί ισομερώς μεταξύ της Τουρκίας και της Αιγύπτου, αγνοώντας τα διεθνή απορρέοντα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

This is not the first time Turkey has projected such positions and claims to divide the seas between continental states, thus undermining the equal rights of island states such as Cyprus.Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία προβάλλει τέτοιες ανυπόστατες θέσεις και απαιτήσεις για διαμοιρασμό της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ ηπειρωτικών κρατών, υπονομεύοντας έτσι την ισότητα των δικαιωμάτων των νησιωτικών κρατών, όπως η Κύπρος.

It is the same position Turkey claims in the Aegean Sea and alleges that the sea has to be divided by the median line between its western coast and the Greek mainland continental coast, essentially ignoring or dismissing the existence of the Greek islands. Πρόκειται για όμοια θέση που ακολουθεί στο Αιγαίο. Υποστηρίζει ότι το Αιγαίο πρέπει να διαιρεθεί διά της «μέσης γραμμής» μεταξύ των τουρκικών δυτικών ακτών της και των ελληνικών ηπειρωτικών ακτών, αγνοώντας κατ' ουσίαν τα δικαιώματα ή απορρίπτοντας την ύπαρξη των ελληνικών νησιών.

Turkey's position is not only illegal but invalid and untenable because simply is based on the argument it backed, but failed, to be adopted at the UN namely that different rules must apply to enclosed or semi enclosed seas such as the Mediterranean and other rules for the open seas as far as the delimination of the EEZ is concerned as well as the rights of island states.Οι τουρκικές θέσεις δεν είναι μόνο παράνομες, αλλά άκυρες και απαράδεκτες, επειδή απλώς βασίζονται στο επιχείρημα που υποστήριξε, αλλά απέτυχε να εγκριθεί στα πλαίσια του Ο.Η.Ε. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι θα πρέπει να ισχύουν διαφορετικοί κανόνες για κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, όπως η Μεσόγειος, και θα πρέπει να ισχύουν διαφορετικοί κανόνες όσον αφορά στην οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

ΗTurkey's failure to convince UN member states of the validity of its views is reflected in Art. αποτυχία της Τουρκίας να πείσει τα κράτη-μέλη του Ο.Η.Ε. για την ορθότητα των θέσεών της αντικατοπτρίζεται στα άρθρα 122 and 123 of the convention as these adopted in their final wording stating that the only obligation of states in enclosed or semi enclosed seas is that to cooperate with each other in matters of preservation, of living resources, the environment and also for scientific research, but that in all other respects the generally applicable and agreed rules (including island states and delimination) shall apply.122 και 123 της Σύμβασης, όπως αυτά εγκρίθηκαν με την τελική διατύπωσή τους, που αναφέρουν πως η μόνη υποχρέωση των κρατών σε κλειστές ή ημίκλειστες θαλάσσιες περιοχές είναι η συνεργασία μεταξύ τους σε θέματα διατήρησης της θαλάσσιας ζωής, του περιβάλλοντος, όπως επίσης για επιστημονική έρευνα. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας αναγνωρίζει το δικαίωμα υφαλοκρηπίδας σε 12 ναυτικά μίλια όπως επίσης την ύπαρξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) 200 ναυτικών μιλίων για όλα τα κράτη, παράκτια ή νησιωτικά.

Το άρθρο Art.81 and 59 also have a special interest as far as Turkey's stands on Cyprus' declared aim to explore and exploit possible oil and natural gas deposits.81 έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικά με τα αποκλειστικά δικαιώματα του κράτους για εξόρυξη και εκμετάλλευση πετρελαίου ή κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη δική του ΑΟΖ. Σε οποιανδήποτε άλλη διαφορά μεταξύ κρατών, το άρθρο Art.Ααραργδσαγφδγδσαγδσγφδσαγαφδγ59 relates to the basis for the resolution of conflicts regarding the attribution rights and jurisdiction in EEZ59 παραθέτει τη βάση για την επίλυσή τους. Turkey as a UN member is bound by the UN charter which considers illegal any threat or use of force through military means as a tool to enforce national politics. On the EU front, Ankara, as an aspiring member of the European Family is well aware of the commitments to behave as a Democratic nation with respect to EU rules and regulations that neither encourage nor condone such tactics. Η Τουρκία, ως μέλος του ΟΗΕ, είναι δεσμευμένη από τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που θεωρεί παράνομη οποιαδήποτε απειλή ή χρήση βίας με στρατιωτικά μέσα ως εργαλείο για την εφαρμογή εθνικής πολιτικής. Όσον αφορά στην Ε.Ε., η Άγκυρα, ως ένα επίδοξο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, θα πρέπει να έχει πλήρη επίγνωση των δεσμεύσεων, των υποχρεώσεων και των συμπεριφορών της ως κράτος, που εκπηγάζουν από το Κοινοτικό Κεκτημένο. Το ερώτημα που τίθεται, είναι πώς η Τουρκία μπορεί να καταστεί κράτος-μέλος χωρίς την επιβολή, ως μέρος του δικαίου της, του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου; Είναι γνωστό ότι το Ευρωπαϊκό Δίκαιο υπερισχύει έναντι οποιουδήποτε άλλου κρατικού Δικαίου ή νομοθεσίας.

Let me remind you once again that the UN convention has been ratified by the EU itself. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω για μιαν ακόμη φορά ότι η σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας έχει κυρωθεί από την ίδια την Ε.Ε. και αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Η Κυπριακή Δημοκρατία, ως αναγνωρισμένο κράτος-μέλος του Ο.Η.Ε. και μέλος της Ε.Ε., υπέγραψε και επικύρωσε τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας του Ο.Η.Ε. Συνεπώς, έχει όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω Σύμβαση και ως νησιωτικό κράτος θα πρέπει να απολαμβάνει απρόσκοπτα τα δικαιώματα που προκύπτουν από αυτή, δηλαδή την υφαλοκρηπίδα της και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της και εξίσου να απολαμβάνει το δικαίωμα σύναψης σχετικών διεθνών συμφωνιών με άλλα κράτη. Συνεπώς, η Τουρκία, κανένα δικαίωμα αμφισβήτησης δεν μπορεί να προτάξει.

Βρισκόμαστε στο στάδιο αναζήτησης κοινά αποδεκτής λύσης του κυπριακού προβλήματος και, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στόχος όλων των πολιτικών κομμάτων, ε/κ και τ/κ, είναι να εργαστούν για τη διαφύλαξη των συμφερόντων της χώρας μας. Με βάση πρόσφατο κοινό ανακοινωθέν των
διακομματικών αντιπροσωπιών των ε/κ και τ/κ κομμάτων, το οποίο επεκτείνω για να αντικατοπτρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών θέσεων αυτών στις οποίες και το ΔΗΚΟ πρωτοστάτησε, η επιζητούμενη λύση θα πρέπει να εδράζεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, το
Διεθνές Δίκαιο, τις αρχές και τις αξίες του ευρωπαϊκού κεκτημένου, της πολιτικής ισότητας και της διασφάλισης των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών για όλους του νόμιμους κατοίκους του νησιού μας.

ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΙΔΗ*
*Βουλευτής Λευκωσίας, επικεφαλής της διακομματικής αντιπροσωπίας του ΔΗΚΟ
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Read more...

Μήπως δεν λέγατε πως το ταγκό είναι για δύο;



του Σενέρ Λεβέντ

Σπαταλήσαμε πολύ χρόνο άδικα, πάρα πολύ. Πέρασαν άσκοπα τα χρόνια λόγω της ξεροκεφαλιάς μας, της στενομυαλιάς μας και της ανοησίας μας. Δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε αυτά που μας συνέβησαν πριν μας συμβούν. Μήπως η εύκολη εξήγηση είναι η αγαθότητα; Η ψυχολογία της μάζας; Μήπως ψυχολογία της μάζας σημαίνει κοπάδι; Όπως θέλετε πείτε το. Δεν μπορέσαμε να το καταλάβουμε, να το προβλέψουμε. Ακόμη και αν κάποιοι από εμάς το είχαν καταλάβει, τους κοιτάζαμε πάντα με αμφιβολία. Είστε πολύ απαισιόδοξοι, τους είπαμε. Μάλιστα τους διαβάλαμε και από πάνω. Διότι εκείνοι δεν πίστευαν αυτά που πίστευαν όλοι. Δεν έλπιζαν σε αυτά που έλπιζαν όλοι. Χαλούσαν τη χορωδία. Δεν συνόδευαν τα τραγούδια που λέγονταν με μία φωνή.

Τώρα θέλω απαντήσεις. Απαντήσεις στα ερωτήματα που πλανιούνται στον αέρα ακόμα. Διότι έχουν φανεί εδώ και πολύ καιρό τα αποτελέσματα των θερμών εκείνων συζητήσεων που κάναμε σαν να επρόκειτο να φάμε ο ένας τον άλλο. Έγινε πλέον αντιληπτό αν έχουμε δίκαιο ή άδικο. Θυμηθήκατε εκείνο το τροπάρι; Το σκοπό που τραγουδούσατε κάποτε; Τι σκοπός ήταν κι εκείνος. «Να φύγει ο Ντενκτάς και θα είναι εντάξει η δουλειά αυτή», λέγατε. Ήσασταν βέβαιοι ότι θα έπαιρναν όλα τον δρόμο τους μόλις έφευγε ο Ντενκτάς. «Θα φύγει ο Ντενκτάς, αλλά θα έρθει κάποιος άλλος Ντενκτάς στη θέση του», σας είπαμε. Δεν τελειώνει εδώ αυτή η δουλειά, στην 'Αγκυρα τελειώνει. Δεν το καταλάβατε αυτό. Δεν θελήσατε να το καταλάβετε. Ύστερα αρχίσατε να λέτε άλλο τροπάρι. «Να φύγει και ο Παπαδόπουλος. Δεν γίνεται αν δεν φύγει ο Παπαδόπουλος». Ενισχύσατε την άποψή σας και με μια ρήση που ακουγόταν εύηχα στο αφτί, αλλά ήταν πολύ μπαγιάτικη. «Θέλει δύο για να χορέψουν ταγκό. Δεν μπορεί να το χορέψει μόνο ένας». Όσο χρόνο σπαταλήσαμε μέχρι να φύγει ο Ντενκτάς, άλλο τόσο ξοδέψαμε και μέχρι να φύγει ο Παπαδόπουλος. Όμως, δεν θα έκανε διαφορά έστω και αν έφευγε ο Παπαδόπουλος. Ούτε αυτό το καταλάβατε εσείς. Έβγαλε η γλώσσα μας μαλλιά μέχρι να σας εξηγήσουμε ότι δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικός από τον Ντενκτάς ο Ταλάτ. ΓιΆ αυτόν ακριβώς το λόγο τώρα κοιτάζεστε με έκπληξη σε κάθε βήμα. Σαστίζετε και διερωτάστε: «Μα ο Ταλάτ τα είπε αυτά;» Ούτε στα αφτιά σας πιστεύετε ούτε στα μάτια σας. Είστε πιο απαισιόδοξοι και από την εποχή του Ντενκτάς και του Παπαδόπουλου. Τώρα αναζητούνται με το κερί ανάμεσά σας κάποιοι που πιστεύουν σε μια λύση. Αλλά ακόμη δεν μπορέσατε να απαντήσετε αυτό το ερώτημα: «Γιατί δεν καθίσταται δυνατή η εξεύρεση λύσης ακόμη, παρά το γεγονός ότι αποσύρθηκαν από το προσκήνιο ο Ντενκτάς και ο Παπαδόπουλος;» Πού είστε εσείς που προβάλλατε τους ισχυρισμούς; Μην ξεχνάτε. Σπαταλήσαμε τα χρόνια μας με αυτή τη συζήτηση. Δεν λένε ψέματα τα αρχεία των εφημερίδων. Υπάρχουν οι δικές σας υπογραφές σε εκείνες τις σελίδες. Μήπως δεν λέγατε ότι τα πάντα εξαρτώνται από τους ηγέτες εδώ και όχι από την 'Αγκυρα; Ότι άλλο Ντενκτάς και άλλο Ταλάτ; Βγείτε τώρα με θάρρος και αποδείξτε το αυτό στην κοινωνία. Μιλήστε πλέον και λίγο με συγκεκριμένα υπαρκτά στοιχεία που κατέχετε, όχι με όνειρα. Αποδείξτε μας ότι ο Ταλάτ υποστηρίζει τη λύση. Πόσο καλά συνεννοείται με τον Χριστόφια. Αποδείξτε ότι φαίνεται λύση στον ορίζοντα.

Μήπως δεν λέγατε ότι θέλει δύο αυτό το ταγκό; Αν πράγματι θέλει δύο, γιατί ο Ταλάτ καλεί και άλλους σε αυτήν την πίστα; Γιατί θέλει τόσο Αμερικανό όσο και 'Αγγλο σύντροφο; Μήπως θα το κάνει για τέσσερις αυτό το ταγκό; Μήπως τώρα η μόδα είναι το κουαρτέτο; Α, έχετε και παράπονο, αδέλφια Ελληνοκύπριοι. Το διάβασα στις εφημερίδες. Λέτε ότι τα Ηνωμένα Έθνη παραχάιδεψαν την τουρκική πλευρά. Ε, ρωτήστε λίγο και τον εαυτό σας γιΆ αυτό. Τον Χριστόφια. Τον Αναστασιάδη. Όλους που έλεγαν ότι άλλο Ταλάτ και άλλο Ντενκτάς. Ρωτήστε όποιον ακόμη δεν έχει αντιληφθεί ότι η μόνη αρχή της οποίας περνάει ο λόγος σε αυτό το τραπέζι είναι η 'Αγκυρα. Μήπως ο Ταλάτ είναι έργο μόνο της Αμερικής, της Αγγλίας και του ΟΗΕ; Είναι και δικό σας έργο. Ή μήπως ούτε αυτό το έχετε αντιληφθεί ακόμη;

Κωδικός άρθρου: 899521
ΠΟΛΙΤΗΣ - 30/09/2009, Σελίδα: 13

Read more...

Μάχη μέχρις εσχάτων Ερντογάν - ΜΜΕ


Δυτικοί παρατηρητές –μεταξύ τους και η Ευρωπαϊκή Ενωση– καταγγέλλουν την πρόσφατη φορολογική τιμωρία του ομίλου ως απόπειρα φίμωσης της ελευθεροτυπίας στην Τουρκία. Ο όμιλος του κ. Ντογκάν διαθέτει επτά εφημερίδες, 28 περιοδικά και τρία τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία βρέθηκαν στην αιχμή του δόρατος της εκστρατείας, με στόχο να παρουσιάσει το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) ως αποφασισμένο να καθοδηγήσει την Τουρκία προς τον ισλαμισμό. Την ίδια ώρα, τα ΜΜΕ του κ. Ντογκάν προβάλλουν συστηματικά τα σκάνδαλα διαφθοράς με πρωταγωνιστές ανώτατα στελέχη του ΑΚΡ και συμμάχους τους.



Η μάχη μέχρι τελικής πτώσεως μεταξύ του μεγιστάνα των τουρκικών ΜΜΕ, Αϊντίν Ντογκάν, και της φιλο-ισλαμικής κυβέρνησης μοιάζει να κορυφώνεται. Ο κ. Ντογκάν διατάχθηκε τώρα να εμφανίσει εγγυητική επιστολή αξίας 3,2 δισ. δολαρίων, ενόψει της έφεσης που έχει καταθέσει εναντίον χρηματικού προστίμου ύψους 2,5 δισ. δολαρίων, που επεβλήθη στις αρχές Σεπτεμβρίου στον όμιλό του, Dogan Holding, για φοροδιαφυγή. Του προστίμου αυτού είχε προηγηθεί άλλο χρηματικό πρόστιμο, τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η εγγυητική επιστολή, που ζητείται σήμερα από τον κ. Ντογκάν, υπερβαίνει τη συνολική χρηματιστηριακή αξία του ομίλου του Τούρκου επιχειρηματία, στον οποίο το δικαστήριο έδωσε δύο εβδομάδες διορία για να εμφανίσει το ποσόν. Αν αποτύχει να συγκεντρώσει το υπέρογκο ποσόν, η κυβέρνηση θα έχει το δικαίωμα να παγώσει μέρος των κεφαλαίων του. Στελέχη του ομίλου Ντογκάν επιμένουν ότι, εφόσον η κυβέρνηση εμμείνει στην τακτική της, θα διεκδικήσουν τη δικαίωσή τους στα δικαστήρια. Μία τέτοια εξέλιξη, όμως, θα σημάνει πολλά χρόνια δικαστικών αγώνων. Στο μεταξύ, η τιμή των μετοχών της Ντογκάν έχει υποχωρήσει σημαντικά.

Δυτικοί παρατηρητές –μεταξύ τους και η Ευρωπαϊκή Ενωση– καταγγέλλουν την πρόσφατη φορολογική τιμωρία του ομίλου ως απόπειρα φίμωσης της ελευθεροτυπίας στην Τουρκία. Ο όμιλος του κ. Ντογκάν διαθέτει επτά εφημερίδες, 28 περιοδικά και τρία τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία βρέθηκαν στην αιχμή του δόρατος της εκστρατείας, με στόχο να παρουσιάσει το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) ως αποφασισμένο να καθοδηγήσει την Τουρκία προς τον ισλαμισμό. Την ίδια ώρα, τα ΜΜΕ του κ. Ντογκάν προβάλλουν συστηματικά τα σκάνδαλα διαφθοράς με πρωταγωνιστές ανώτατα στελέχη του ΑΚΡ και συμμάχους τους.

Εργαζόμενοι του ομίλου υποστηρίζουν ότι ο πρωθυπουργός Ερντογάν επιδιώκει να καταστρέψει οικονομικά τον Ντογκάν πριν από τις εκλογές, που μπορεί διεξαχθούν μέσα στο 2010. Στην απελπισία του, ο κ. Ντογκάν αναζήτησε τη βοήθεια του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας της χώρας, αν και στις αρχές της εβδομάδας ο Ντογκάν, που υπήρξε πωλητής μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, αρνήθηκε ότι συναντήθηκε με τον στρατηγό Ιλκέρ Μπασμπούγ.

Πόλεμος επιχειρηματιών

Ορισμένοι παρατηρητές, όμως, υποστηρίζουν ότι η διένεξη Ερντογάν - Ντογκάν δεν αφορά την ελευθερία του τουρκικού Τύπου, έχοντας να κάνει με την ανάδειξη νέας τάξης ισχυρών επιχειρηματιών από την Ανατολία, που ευνοούνται από την ισχύ του ΑΚΡ, εις βάρος της παραδοσιακής ελίτ της Κωνσταντινούπολης, στην οποία ανήκει ο κ. Ντογκάν.

Την ίδια στιγμή, δεκάδες δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν ποινές φυλάκισης, εφόσον εκφράσουν θέσεις που χαρακτηρίζονται «εχθρικές προς το κράτος». Αυτή την τύχη είχε ο Μεχμέτ Μπαρανσού, δημοσιογράφος της ανεξάρτητης εφημερίδας «Ταράφ», που αντιμετωπίζει 20 μηνύσεις για άρθρα του γύρω από τη διαφθορά στον στρατό και αλλού. «Ούτε ένας δημοσιογράφος του Ντογκάν δεν μίλησε υπέρ μου», λέει ο κ. Μπαρανσού.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Read more...

Τα διλήμματα της Αθήνας και τα παιχνίδια της Αγκυρας με την Ε.Ε.


Μπορεί η εξωτερική πολιτική να βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα, λόγω της οξύτητας που έχει η οικονομική κρίση, αλλά οι προκλήσεις σε αυτό το μέτωπο είναι πολλές και κρίσιμες.

Η πρώτη δοκιμασία για την αυριανή κυβέρνηση θα είναι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου, το οποίο θα κρίνει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Στην πραγματικότητα, όμως, στο τραπέζι βρίσκεται αυτή καθ’ αυτή η υποψηφιότητά της. Η Γαλλία και η Γερμανία ηγούνται ενός μπλοκ χωρών-μελών, που αντιτίθενται στην προοπτική ένταξης της Τουρκίας. Επικαλούνται τη γεωπολιτισμική ασυμβατότητά της με την Ευρώπη κι όχι απλώς το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια η Αγκυρα δεν έχει κάνει τα αναγκαία βήματα προσαρμογής στο κοινοτικό κεκτημένο. Την περασμένη άνοιξη, ο Νικολά Σαρκοζί είχε δηλώσει ότι «πρέπει να πάψουμε να δίνουμε μάταιες υποσχέσεις στην Τουρκία». Την ίδια εποχή, η Αγκελα Μέρκελ δήλωνε ότι «κοινή μας θέση είναι προνομιακή συνεργασία με την Τουρκία αλλά όχι να γίνει πλήρες μέλος».

Ολες αυτές οι δηλώσεις, όμως, είναι θεσμικά μετέωρες. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Αγκυρας συνεχίζονται, έστω αργά και μετ’ εμποδίων. Ο αρμόδιος για τη διεύρυνση επίτροπος Ολι Ρεν δηλώνει ότι στόχος είναι η πλήρης ένταξη, στηριζόμενος στις υφιστάμενες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Το ίδιο δηλώνει και η σουηδική προεδρία, που υποστηρίζει την τουρκική υποψηφιότητα, όπως και μία σειρά άλλες χώρες-μέλη, κυρίως όσες επηρεάζονται από την Ουάσιγκτον.

Για την Κομισιόν το πρόβλημα είναι ότι η Αγκυρα παραμένει απελπιστικά ασυνεπής στην εκπλήρωση των όρων. Ακόμα και στους τομείς, όπου έχουν γίνει νομικές προσαρμογές, κατά κανόνα αυτές έχουν μείνει νεκρό γράμμα. Το γεγονός ότι η Τουρκία έχει κάνει ελάχιστα για να προσαρμοσθεί στο κοινοτικό κεκτημένο επιτρέπει τη χρονική μετάθεση της ενδοευρωπαϊκής αντιπαράθεσης για το μέλλον της τουρκικής υποψηφιότητας.

ΤακτικήΕίναι ακόμα ασαφές ποια τακτική θα ακολουθήσουν ο Σαρκοζί και η Μέρκελ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου. Το πρώτο σενάριο είναι να επικαλεσθούν ευθέως τη γεωπολιτισμική ασυμβατότητα της Τουρκίας για να εκτρέψουν και θεσμικά την υποψηφιότητά της προς την κατεύθυνση μιας απροσδιόριστης ακόμα ειδικής σχέσης. Σε αυτή την περίπτωση θα κατηγορηθούν για υπαναχώρηση.

Το δεύτερο σενάριο είναι να συνεχίσουν την ίδια τακτική. Να βολευθούν με το γεγονός ότι η τουρκική υποψηφιότητα προχωράει πολύ αργά, αφήνοντας για το μέλλον την απαίτηση για παύση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Το τρίτο σενάριο είναι να χρησιμοποιήσουν το κυπριακό χαρτί για να εκτροχιάσουν την τουρκική υποψηφιότητα.

Υπενθυμίζουμε ότι όταν τον Δεκέμβριο 2004, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συζητούσε για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε θέσει θέμα αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι άλλοι ηγέτες τον είχαν πιέσει ασφυκτικά να περιορισθεί για ένα διάστημα στην τελωνειακή σύνδεση.

Το καλοκαίρι 2005, όμως, η Αγκυρα αρνήθηκε με επίσημη δήλωση να εφαρμόσει το σχετικό πρωτόκολλο, που είχε υπογράψει. Η Ε.Ε. τότε είχε εκδώσει αντιδήλωση, με την οποία είχε δεσμευθεί ότι η εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της Τουρκίας αποτελεί όρο για την πρόοδο της ενταξιακής πορείας της.

Τον Δεκέμβριο 2006, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν δέχθηκε την πρόταση της Λευκωσίας να επιβληθούν αυτόματα κυρώσεις στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, εάν μέχρι τον Δεκέμβριο 2009 αυτή δεν έχει εκπληρώσει τη συμβατική υποχρέωσή της να εφαρμόσει το πρωτόκολλο. Αποφάσισε το πάγωμα οκτώ από τα 35 κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και απλή επανεξέταση της τουρκικής στάσης το 2009. Η κύρωση που της επεβλήθη ήταν προσχηματική. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία απέσπασε μία δωρεάν παράταση τριών χρόνων, αφού σ’ αυτό το διάστημα λίγα είναι τα κεφάλαια, που έχουν ανοίξει για διαπραγμάτευση.

Εάν η Ε.Ε. σεβόταν τον εαυτό της θα επέβαλε το συνολικό πάγωμα (όχι διακοπή) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, μέχρι αυτή να εφαρμόσει το πρωτόκολλο για την τελωνειακή σύνδεση. Μια τέτοια απόφαση θα αποτελούσε πραγματική κύρωση, χωρίς να προκαλεί ανήκεστο βλάβη στην ενταξιακή προοπτική της γειτονικής χώρας. Η Αγκυρα εμμένει στον παλαιότερο διπλωματικό ελιγμό της. Θέτει ως όρο για να εφαρμόσει το πρωτόκολλο την άρση της λεγόμενης απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων. Πρόκειται για μία αυθαίρετη πολιτική διασύνδεση. Ουσιαστικά, για να ικανοποιήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της ζητάει το ακριβό αντάλλαγμα της έμμεσης πλην σαφούς αναγνώρισης του ψευδοκράτους!

Η βρετανική διπλωματία επικαλείται μία σύσταση-ευχή που υπάρχει στην Αντιδήλωση του 2005 για να αποτρέψει την επιβολή κυρώσεων στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Το επιχείρημά της είναι οι κυρώσεις θα εμποδίσουν την ειρηνευτική προσπάθεια της Γραμματείας του ΟΗΕ. Στόχος των Αμερικανοβρετανών δεν είναι αυτή καθ’ αυτή η λύση του Κυπριακού, αλλά να κρατήσουν πάση θυσία την Τουρκία σε ενταξιακή τροχιά.

Τον Δεκέμβριο ο κόμπος θα φθάσει στο χτένι. Εάν η Αγκυρα εμμείνει μέχρι τέλος στην άρνησή της, οι Γιώργος Παπανδρέου και Δημήτρης Χριστόφιας θα βρεθούν σε δίλημμα: Στοιχειώδης συνέπεια με τις διακηρυγμένες θέσεις τους υπαγορεύει το πάγωμα (όχι τη διακοπή) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, που εργάζονται για την άνευ όρων προώθηση της τουρκικής υποψηφιότητας, θα τους ασκήσουν ασφυκτικές πιέσεις για να «καταπιούν» την τουρκική άρνηση, μετατρέποντας σε κουρέλια την περιβόητη στρατηγική της «εξημέρωσης του θηρίου». Η Αθήνα και η Λευκωσία θα μπορούσαν να στηριχθούν στον γαλλογερμανικό άξονα, αλλά αυτό σημαίνει αλλαγή γραμμής, κάτι που δεν θα πρέπει να αναμένουμε ούτε από τον Γιώργο Παπανδρέου ούτε από τον Δημήτρη Χριστόφια.

Του Σταυρου Λυγερου
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Read more...

Αναγνώστες

About This Blog

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP