Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΙ 165 F-16

Στον εκσυγχρονισμό των 165 υπαρχόντων αεροσκαφών F-16 ώστε να έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τα νέα, υπό παραλαβή, 30 σύγχρονα F-16 Βlock 50 Ρlus προχωρά η Πολεμική Αεροπορία της Τουρκίας.

Σχετική ανακοίνωση έκανε ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας κ. Γκιονούλ κατά την υπογραφή των σχετικών προγραμμάτων συναρμολόγησης και εξασφάλισης προσομοιωτών των F-16. Ο εκσυγχρονισμός θα γίνει από την τουρκική αεροπορική βιομηχανία ΤUSΑS με τη χρησιμοποίηση και του 1ου Κέντρου Συντήρησης και Αεροπορικού Ανεφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων. Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας τόνισε ότι με τα 165 F-16, που θα έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τα 30 νέα F-16 Βlock 50 Ρlus όπως και τα αεροσκάφη JSF (F-35) που θα συμπεριληφθούν στα υπάρχοντα τα προσεχή 10 χρόνια, θα ολοκληρωθεί η δημιουργία της πολεμικής δομής της Αεροπορίας για το μέλλον.


Η Ελλάδα
Να σημειωθεί ότι και η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία- που έχει αρχίσει να παραλαμβάνει τα νέα βελτιωμένα F-16 Βlock 52 Ρlus- έχει στον σχεδιασμό της πρόγραμμα για τον εκσυγχρονισμό μέρους των F-16 που έχει ήδη στο οπλοστάσιό της. Εξάλλου η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) έχει αποκτήσει σημαντικές δυνατότητες ηλεκτρονικού εκσυγχρονισμού και δομικής ενίσχυσης παλαιότερων F-16, καθώς υλοποιεί σχετικό πρόγραμμα των ΗΠΑ που αφορά 96 F-16 των δυνάμεών της στην Ευρώπη.

Read more...

Επικίνδυνα παιχνίδια

Με τη δημιουργία συνθηκών αμφισβητήσεως των εθνικών ορίων ελέγχου στο Αιγαίο (που επιτυγχάνεται με τον καθημερινό διεμβολισμό των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε συγκεκριμένες ζώνες) η Αγκυρα προάγει εκείνο που θεωρεί ότι της έχει αναγνωρισθεί με τη γνωστή Συμφωνία της Μαδρίτης. Νόμιμα δηλαδή δικαιώματα στο Αιγαίο!
Επικίνδυνα παιχνίδια

Από τον Α. Λυκαύγη ΕΘΝΟΣ

Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο που την ώρα που το Κυπριακό μπαίνει σε κυριολεκτικώς καταληκτική φάση (τελικής λύσεως ή οριστικού αδιεξόδου) η Αγκυρα κλιμακώνει στρατηγικές ανατασσομένων εντάσεων στον αιγαιωτικό χώρο. Στρατηγικές διαχρονικά δοκιμασμένες. Οπου επιχειρείται ολομέτωπος εκβιασμός του Ελληνισμού. Με απειλές ακόμη και θερμών κρίσεων στο ελληνικό αρχιπέλαγος, την ίδια ώρα που προάγει σχεδιασμούς τετελεσμένων όσον αφορά τις ζώνες οικονομικής εκμεταλλεύσεως, σε ολόκληρο το γεωπολιτικό φάσμα μεταξύ Κύπρου-Νοτιοανατολικού Αιγαίου.

Αυτά τα επικίνδυνα παίγνια, συνιστούν μέρος των στρατηγικών θεωριών Νταβούτογλου, που ως νέος υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας εφαρμόζει στην πράξη τις νεο-οθωμανικές προσεγγίσεις, σύμφωνα με τις οποίες:

Η Αγκυρα πρέπει να διασφαλίσει (και να παγιώσει) το γεωστρατηγικό της προγεφύρωμα στην Κύπρο, που αποτελεί αναντικατάστατη αιχμή του επεκτατικού δόρατος. Που μεταφράζεται σ' ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία και πολιτικό έλεγχο αυτής της κρίσιμης γεωγραφίας.
Με τη δημιουργία συνθηκών αμφισβητήσεως των εθνικών ορίων ελέγχου στο Αιγαίο (που επιτυγχάνεται με τον καθημερινό διεμβολισμό των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε συγκεκριμένες ζώνες) η Αγκυρα προάγει εκείνο που θεωρεί ότι της έχει αναγνωρισθεί με τη γνωστή Συμφωνία της Μαδρίτης. Νόμιμα δηλαδή δικαιώματα στο Αιγαίο!
Παίζει έτσι και στα δυο ταμπλό. Κυπριακό κι Αιγαιωτικό, εκ παραλλήλου βεβαίως, με τη δημιουργία ζητημάτων ως προς τη μουσουλμανική μειονότητα. Για την οποία και διεκδικεί δικαιώματα συλλογικού εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Κάτι που όταν το επιτύχει, θα διευκολύνει θρασύτερες παρεμβάσεις, στα πλαίσια σχεδιασμών της, όχι μόνο στη Θράκη αλλά και σε Ρόδο - Κω. Γιατί ακριβώς η περιοχή της Δωδεκανήσου, θα επαναποβεί στόχος όσων σήμερα προάγονται.

Αυτό πρέπει να συναρτηθεί και προς το γεγονός ότι στις παρεμβάσεις που επιχειρεί σήμερα, με την αδειοδότηση για έρευνες επισημάνσεως πετρελαϊκών κοιτασμάτων, διαλαμβάνει τη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Πάφου (στις δυτικές ακτές της Κύπρου) και Καστελόριζου-Ρόδου. Οπου ήδη εφαρμόζει πολιτική κανονιοφόρων, αυξάνοντας τις περιπολίες σκαφών της στην περιοχή. Ενώ απειλεί απροκαλύπτως ακόμη και άμεση χρήση βίας, σε περίπτωση που η Κυπριακή Δημοκρατία προχωρήσει σε πραγματοποίηση έστω και δοκιμαστικών υποθαλάσσιων γεωτρήσεων.

Αυτά βεβαίως δεν αποτελούν παρά δείκτες συγκεκριμένης πολιτικής, η οποία και προάγεται με πρόθεση να δημιουργηθούν γεωστρατηγικά τετελεσμένα. Και η πολιτική αυτή εκδηλώνεται ασφαλώς, εάν όχι με την απευθείας ενθάρρυνση, τουλάχιστον με την ενθαρρυντική ανοχή κάποιων κέντρων ισχύος. Και πρωταρχικά της Ουάσιγκτον. Η οποία και προσδιορίζει πάλι την Τουρκία, ως εν δυνάμει στρατηγικό τοποτηρητή των επιδιώξεων του ατλαντισμού σ' αυτή τη γεωγραφία. Με την οποία ελέγχονται ουσιαστικά τόσο η Μέση όσο και η Εγγύς Ανατολή. Και βεβαίως οι βασικοί ενεργειακοί δίαυλοι. Αρκεί να λεχθεί ότι ο αγωγός Μπακού-Τσεϊχάν καταλήγει σε τερματικό σταθμό, σαράντα μίλια έναντι των βόρειων ακτών της κυπριακής Καρπασίας. Θαλάσσια περιοχή που ελέγχεται πλήρως από τον τουρκικό στόλο. Αυτά πρέπει ν αξιολογήσουν Αθήνα και Λευκωσία. Γιατί αυτά θ αποβούν οι κρίσιμοι δείκτες της τουρκικής επιθετικής πολιτικής, το επόμενο διάστημα.

Read more...

Σκηνοθετούν επεισόδια τώρα στη γραμμή Αττίλα

Η «σκηνοθεσία» επεισοδίων στην γραμμή Αττίλα ακολούθησε τη σκηνοθετημένη δημιουργία κρίσης στο Αιγαίο με πρωταγωνιστές Τούρκους δημοσιογράφους που εργοδοτούνται σε φιλοκυβερνητικό συγκρότημα Τύπου.

Σκηνοθετούν επεισόδια τώρα στη γραμμή Αττίλα

Οι Τούρκοι μιλούν για παρέμβαση Ταλάτ την υστάτη
ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ οπτασιάστηκαν οι Τούρκοι με αφορμή την πορεία των Ελληνοκυπρίων μοτοσυκλετιστών κατά την επέτειο του θανάτου του Σολωμού Σολωμού, που είχε σκοτωθεί το 1996 με σφαίρα που είχε δεχτεί στην προσπάθειά του να κατεβάσει από τον ιστό την τουρκική σημαία. Οπως υποστηρίζει τουρκική εφημερίδα, παρεμποδίστηκε την τελευταία στιγμή είσοδος των μοτοσυκλετιστών στις κατεχόμενες περιοχές, μετά την προειδοποίηση στην οποία προέβη ο εκπρόσωπος του Τ/κ ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια. Οι δραστηριότητες των Ε/κ «φανατικών» στα «σύνορα» παρουσίασαν, όπως γράφει, μεγάλη αύξηση την τελευταία εβδομάδα.

Οι Τούρκοι προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι την περασμένη εβδομάδα Ε/κ είχε προβεί σε απόπειρα «παραβίασης» των «συνόρων» στο σημείο όπου είχαν πραγματοποιηθεί οι εκδηλώσεις Ε/κ μοτοσικλετιστών το 1996, κατά τις οποίες είχαν σκοτωθεί ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό που δημοσιεύει η Χουριέτ, Ε/κ μοτοσικλετιστής, περνώντας τον έλεγχο των ΗΕ, προχώρησε προς τα κατεχόμενα και έριξε μολότοφ. Προσθέτει ότι «στην περιοχή ξέσπασε φωτιά, η οποία κράτησε για λίγο. Ο Ε/κ νεαρός γλύτωσε από το να δεχτεί πυρά εξαιτίας της ψύχραιμης στάσης που τήρησαν οι Τούρκοι αξιωματικοί». Το δημοσίευμα πλαισιώνεται με φωτογραφία από το επεισόδιο του 1996, στην οποία διακρίνεται ο Σολωμός Σολωμού στον ιστό, στην προσπάθειά του να κατεβάσει τη σημαία.
Η «σκηνοθεσία» επεισοδίων στην γραμμή Αττίλα ακολούθησε τη σκηνοθετημένη δημιουργία κρίσης στο Αιγαίο με πρωταγωνιστές Τούρκους δημοσιογράφους που εργοδοτούνται σε φιλοκυβερνητικό συγκρότημα Τύπου.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Read more...

Διπλό παιγνίδι της Τουρκίας στον «ενεργειακό πόλεμο»

Η υπογραφή της συμφωνίας Πούτιν-Ερντογάν, για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream» και πώς αυτή εξυπηρετεί τις στρατηγικές φιλοδοξίες Άγκυρας και Μόσχας

Διπλό παιγνίδι της Τουρκίας στην «ενεργειακή» της προσέγγιση με τη Ρωσία και την υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream», μεταξύ των πρωθυπουργών Βλαντιμίρ Πούτιν και Ταγίπ Ερντογάν, βλέπουν οι πολιτικοί επιστήμονες Άριστος Αριστοτέλους, Πρόδρομος Προδρόμου και Ανδρέας Θεοφάνους. Κρίνουν ότι η υπογραφή της συμφωνίας, στην οποία παρέστη συμβολικά και ο Ιταλός Πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, «εκπροσωπώντας» τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Eni, που είναι ο κύριος εταίρος της ρωσικής Gazprom στην κατασκευή του αγωγού, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αλλά εντάσσεται στις πολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες των δύο χωρών, για πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή και τον κόσμο, που ενώ εκθέτουν την ανταγωνιστική σχέση μεταξύ τους, ταυτόχρονα τις φέρνει κοντά τη μια στην άλλη.
Οι κ. Θεοφάνους, Προδρόμου και Αριστοτέλους κλήθηκαν από τη «Σ» να τοποθετηθούν στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα και οι εκτιμήσεις τους συγκλίνουν εντυπωσιακά.


Όχι απαραίτητα, στρατηγικοί εταίροι

Ανδρέας Θεοφάνους, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας: «Υπάρχει σαφής αναβάθμιση των σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας, αλλά δεν εξέλιπαν οι λόγοι του στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ τους. Ανέκαθεν οι σχέσεις τους περνούσαν από διάφορες φάσεις. Η υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου "South Stream" δεν είναι κάτι νέο και δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Επεκτείνει σε ένα βαθμό μια ήδη υφιστάμενη ισχυρή οικονομική σχέση μεταξύ των δύο χωρών. Ένα σημείο που πρέπει να υπογραμμισθεί είναι ότι οι υπογραφές διάφορων συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών, δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι Τουρκία και Ρωσία γίνονται στρατηγικοί εταίροι. Να μην ξεχνούμε ότι επιζητούν και οι δύο πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή, με την Τουρκία να καταβάλλει το τελευταίο διάστημα σοβαρή προσπάθεια ενίσχυσης του περιφερειακού και διεθνούς της ρόλου. Δεν είναι άσχετη με αυτό η εκλογή της ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, ενώ τον ηγεμονικό της ρόλο στην ευρύτερη περιοχή τον στηρίζει και η ανάπτυξη της οικονομίας της, που περιλαμβάνεται στις 20 ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου. Τώρα η Τουρκία θέλει να περάσει το μήνυμα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και προς τις ΗΠΑ ότι έχει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, και ότι είναι πραγματικά ανεξάρτητη. Από την άλλη πλευρά, είναι προφανές ότι η Ρωσία επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, παρά τις παραδοσιακές φιλικές σχέσεις που έχει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Πρέπει η Κύπρος να κατανοήσει τα χαρακτηριστικά και τα δεδομένα του περιφερειακού και του διεθνούς περιβάλλοντος, στα πλαίσια του μεγέθους και των δυνατοτήτων της. Πρέπει να έχει συμμαχίες που να τη στηρίζουν με βάση τα συμφέροντα αλλά και τις αρχές της, συμμαχίες τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και με άλλα κράτη. Υπάρχουν τεράστια περιθώρια προς αυτή την κατεύθυνση. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης επικράτησε ως επί το πλείστον η ιδέα ότι η Κύπρος είναι μονοθεματική χώρα, ότι ασχολείται μόνο με το Κυπριακό και όχι με άλλα προβλήματα κι αυτό πρέπει ν' αλλάξει».

Και πάλι σε δύο ταμπλό!

Πρόδρομος Προδρόμου, κοινωνιολόγος, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΣΥ: «Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Πούτιν στην Τουρκία και η υπογραφή της συμφωνίας με τον Τούρκο Πρωθυπουργό για την κατασκευή του "South Stream" εγγράφεται στον "ενεργειακό πόλεμο" που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια τη διεθνή πολιτική. Η συμφωνία προβλέπει ότι ο αγωγός θα περάσει από τα τουρκικά χωρικά ύδατα -ενώ στο μεταξύ η Ρωσία έχει δελεάσει την Άγκυρα, προσφέροντάς της από τον περασμένο μήνα την παροχή αζερινού αερίου μέσω αυτού του αγωγού, αλλά και τη συμμετοχή τουρκικών εταιρειών στην κατασκευή του.
Η Άγκυρα, όμως, μόλις τον προηγούμενο μήνα έχει υπογράψει ανάλογη συμφωνία με την Ε.Ε. και τα άλλα 11 ενδιαφερόμενα κράτη για τον αγωγό "Nabucco", ο οποίος είναι το ανταγωνιστικό σχέδιο της Ε.Ε., που υποστηρίζεται και από τις ΗΠΑ, προκειμένου να ξεφύγει η ευρωπαϊκή αγορά από τη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση. Έτσι φαίνεται να έπαιξε (και πάλι) παιχνίδι σε δυο ταμπλό!
Παρά το γεγονός ότι η επίσημη τουρκική άποψη είναι ότι τα δυο σχέδια δεν είναι ανταγωνιστικά, στην πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα βιώσιμα. Με την υπογραφή του Ταγίπ Ερντογάν, μοιάζει να μπαίνει ταφόπλακα στον "Nabucco". Το κολοσσιαίου κόστους (8 δις ευρώ) και αμφίβολης πρακτικής εφαρμογής σχέδιο της Ε.Ε. φαίνεται τελικά να χάνει το παιχνίδι και να αποδεικνύεται, όπως πάντα ισχυρίζονταν οι Ρώσοι, μάλλον "πολιτικό σχέδιο" παρά αξιόμαχη πρόταση ενεργειακής πολιτικής. Έστω κι αν το Παρίσι, το Βερολίνο και η Ρώμη δεν φαίνονταν να είχαν πεισθεί εντελώς για τη βιωσιμότητα του "Nabucco", τον οποίο ανέλαβε να προωθήσει το περασμένο εξάμηνο η τσεχική προεδρία της Ε.Ε., μένει να φανεί πώς θα αντιδράσουν στο διπλό παιχνίδι της Άγκυρας.
Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν φάνηκε να κάνει ένα σημαντικό βήμα μπροστά, όταν από τον περασμένο Μάιο κατάφερε να φέρει τον Μπερλουσκόνι στην πανηγυρική τελετή υπογραφών στο Σότσι. Σε εκείνη τη συνάντηση, που θεωρήθηκε από τους Ρώσους ως γέννηση του "South Stream", εκτός των Βουλγάρων και των Σέρβων, συμμετείχε και η Ελλάδα με την υπογραφή της Δημ. Εταιρείας Φυσικού Αερίου.
Ο Πρωθυπουργός Καραμανλής σχετικά νωρίς είχε κλίνει προς τη ρωσική επιλογή και η Ελλάδα δέχτηκε μάλιστα πιέσεις γι' αυτόν το λόγο από τις ΗΠΑ και προς στιγμήν είχε "παγώσει" κάπως τις ελληνο-ρωσικές συνεννοήσεις.
Τελικά πάντως η Ελλάδα βρέθηκε στην "ίδια μεριά" με την Τουρκία. Ενώ από ρωσικής πλευράς καταγράφεται μια επιτυχία σε εκείνο που, από τον περασμένο Μάιο στο Σχέδιο Εθνικής Ασφάλειας της Ρωσίας μέχρι το 2020, καταγράφεται ως "ενεργειακός πόλεμος"».

Γεωπολιτική αίσθηση στην Ευρώπη

Δρ Άριστος Αριστοτέλους, ειδικός σε θέματα Άμυνας και Στρατηγικής, βουλευτής ΑΚΕΛ: «Οι σχέσεις Ρωσίας - Τουρκίας είναι πολύ παλαιές, περίπλοκες και κατά καιρούς έντονα ανταγωνιστικές, αν και στη μεταψυχροπολεμική εποχή είναι και σημαντικοί εμπορικοί εταίροι. Η συμφωνία μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη από τη Ρωσία μέσω Τουρκίας, το φιλόδοξο ρωσικό έργο ''South Stream'' -όπως και οι άλλες συμφωνίες στις οποίες κατέληξαν οι δύο χώρες- μπορεί να είναι αμφισβητήσιμο αν θα υλοποιηθεί, αλλά γεωπολιτικά θα προκαλέσει αίσθηση στην Ευρώπη. Η συμφωνία συνομολογείται σε μια περίοδο που η Ευρώπη επιχειρεί την ενεργειακή απεξάρτησή της από τη Μόσχα, με την προώθηση σχεδίων δημιουργίας αγωγών έλευσης φυσικού αερίου από τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία, οπότε και ενδεχόμενα να αντιστρατεύεται τα σχέδια των Ευρωπαίων, παρά τις προς το αντίθετο τουρκικές δηλώσεις. Το έργο που ευνοούν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί είναι γνωστό ως ''Nabucco'' και οι αγωγοί του θα διέρχονται επίσης από την Τουρκία.
Η ρωσοτουρκική συμφωνία για το ''South Stream'' ίσως να είναι απίθανο να υλοποιηθεί, τουλάχιστο μεσοπρόθεσμα -κυρίως ένεκα λογισμικών και οικονομικών πραγματικοτήτων- όπως και η ''Nabucco''. Όμως στον κόσμο της γεωπολιτικής, συμφωνίες σαν αυτές, που αφορούν το ζωτικό θέμα της ενέργειας και τους παίκτες που εμπλέκονται σ' αυτές, μπορεί και από μόνες τους να έχουν σημασία. Η συμφωνία για το ''South Stream'' στέλλει, από τη μια, μηνύματα για την ευκολία με την οποία η Ρωσία μπορεί να επιστρατευθεί στρατηγικούς συνεταίρους στην Ευρώπη, όπως η Τουρκία ή και η Ιταλία, για να αναχαιτίσει τις εναλλακτικές ενεργειακές και ανταγωνιστικές λύσεις των Ευρωπαίων και των Αμερικανών. Από την άλλη είναι αποκαλυπτικές όχι μόνο του διπλού παιχνιδιού το οποίο η Άγκυρα παίζει εκμεταλλευόμενη τη στρατηγική της θέση, αλλά και των ευρύτερων περιφερειακών πολιτικών φιλοδοξιών της, που επεκτείνονται πέραν των παραδοσιακών σχέσεων με τους δυτικούς συμμάχους της. Επίσης, καθορίζει εν μέρει και το στίγμα των μελλοντικών ζυμώσεων, και τουρκικών πιέσεων σε προσεχείς συζητήσεις για το θέμα του κεφαλαίου της ενέργειας με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Το πυρηνικό πρόγραμμα στη Μερσίνα

Πρόδρομος Προδρόμου: «Πέραν της συμφωνίας για την υλοποίηση του αγωγού ''SouthStream'', η Ρωσία υπέγραψε με την Τουρκία και μια σειρά από άλλες συμφωνίες ενεργειακής πολιτικής. Περισσότερο ανησυχητική μπορεί να θεωρηθεί η συμφωνία πυρηνικού προγράμματος που προβλέπει την κατασκευή τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στη Μερσίνα, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τα κυπριακά παράλια».

Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Προβληματισμός για αναφορά του Πούτιν για την Κύπρο

Έντονο προβληματισμό προκαλούν στην Κύπρο οι προχθεσινές δηλώσεις του Βλαδιμίρ Πούτιν, στην Άγκυρα. Αναφορά του Ρώσου πρωθυπουργού σε ελληνικό και τουρκικό τμήμα στην Κύπρο, όπως ήταν φυσικό, έδωσε τροφή για σκέψεις περί ενδεχόμενης αλλαγής της ρωσικής στάσης στο Κυπριακό.
Ερωτηθείς από δημοσιογράφο σχετικά με τη διευθέτηση περιφερειακών προβλημάτων όπως το Κυπριακό και το Καραμπάχ, ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε επί λέξει, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης (www.government.ru ): «Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, το πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».
Και ο Ρώσος πρωθυπουργός συνέχισε: «Θα επιδιώξουμε και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης».
Όπως είναι προφανές από την πλήρη βιντεοσκόπηση της συνέντευξης, η οποία παρατίθεται στην ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης, ο κ. Πούτιν ανέφερε εκ παραδρομής ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με «τις δύο χώρες», σπεύδοντας να διορθώσει σε «δύο τμήματα», αν και η σχετική αναφορά «δύο χώρες» παραμένει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης, που έδωσε στη δημοσιότητα η υπηρεσία Τύπου του Ρώσου πρωθυπουργού.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην Κύπρο και όταν ρωτήθηκε για τον αγωγό φυσικού αερίου «South Stream», διευκρινίζοντας ότι μέσω του τουρκικού εδάφους θα γίνεται τροφοδοσία με αέριο τρίτων χωρών: «Ήδη έχουν ονομαστεί οι χώρες αυτές. Είναι η Κύπρος, το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Συρία. Κατά τον τρόπο αυτό η Τουρκία καθίσταται πολύ μεγάλο διαμετακομιστικό κράτος για την περιοχή αυτή του κόσμου».
Ερωτηθείς εάν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες πετρελαίου, έτσι ώστε να τροφοδοτηθούν και οι δύο πετρελαιαγωγοί Σαμψούντα - Τσεϊχάν στην Τουρκία και Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη σε Βουλγαρία-Ελλάδα, ο Β. Πούτιν δήλωσε ότι «ο ανταγωνισμός μεταξύ του ''Ναμπούκο'' και του ''South Stream'' είναι πολύ μεγαλύτερος απ' ό,τι οι αγωγοί Σαμψούντα - Τσεϊχάν και Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη» και συνέχισε, «εάν δείτε τους όγκους της αυξανόμενης εξόρυξης πετρελαίου στην Κασπία και μιλήσετε με τους επικεφαλής των πετρελαϊκών εταιρειών μας, τότε θα καταστεί προφανές ότι ο όγκος που εξορύσσεται συνολικά μπορεί να μοιραστεί μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων, καθώς όσο περισσότερα έργα υποδομών υπάρχουν, τόσο καλύτερα, γιατί δημιουργεί αξιοπιστία και σταθερότητα στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης».


H ρωσική πρεσβεία αναμένει ενημέρωση

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Πούτιν τέθηκαν υπόψη του πρεσβευτή της Ρωσίας στη Λευκωσία κ. Βιάτσεσλαβ Σούμσκι, ο οποίος κλήθηκε ν' απαντήσει κατά πόσον αυτές σημαίνουν οποιαδήποτε αλλαγή στη ρωσική πολιτική στο Κυπριακό. Ο κ. Σούμσκι δήλωσε ότι η πρεσβεία αναμένει ενημέρωση από τη Μόσχα, σχετικά με το ακριβές περιεχόμενο της δήλωσης Πούτιν.
Την ίδια στιγμή, ο πρεσβευτής της Ρωσίας υπογράμμισε ότι η θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο Κυπριακό, όπως αυτή έχει διατυπωθεί στην πολιτική διακήρυξη μεταξύ των Προέδρων της Κύπρου και της Ρωσίας, το Νοέμβριο του 2008, δεν έχει αλλάξει.
Στη Διακήρυξη αναφέρεται ότι Ρωσία και Κύπρος επαναβεβαιώνουν την ανάγκη επίτευξης μιας συνολικής, δίκαιης και βιώσιμης διευθέτησης στην Κύπρο, στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979. Γίνεται, επίσης, αναφορά στη «μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με μία κυριαρχία, μία υπηκοότητα και μια διεθνή προσωπικότητα, που θα ενσωματώνει την πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».
Ερωτηθείς σχετικά ο πρέσβης της Ρωσίας στη Λευκωσία, τόνισε ότι οι συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες μεταξύ της χώρας του και της Τουρκίας δεν θα επηρεάσουν τις εγκάρδιες και στενές, όπως χαρακτήρισε τις σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας.
Χαρακτηρίζοντας ως φυσιολογική την υπογραφή συμφωνιών μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας στους τομείς της οικονομίας και της ενέργειας, τους οποίους χαρακτήρισε «ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία», ο κ. Σούμσκι είπε χαρακτηριστικά ότι «δεν πιστεύω ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των σχέσεων της Ρωσίας και της Τουρκίας, και τις πολύ εγκάρδιες και στενές σχέσεις της Ρωσίας με την Κύπρο, και την προσέγγισή μας σε ένα διεθνές ζήτημα που είναι η λύση του κυπριακού προβλήματος».
Πρόσθεσε ότι θέματα οικονομίας και ενέργειας και το Κυπριακό είναι «πολύ απόμακρα ζητήματα».

Ερωτηθείς για την αναφορά του τουρκικού πρακτορείου Ανατολή, ότι στις συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες στην Άγκυρα περιλαμβάνεται συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου για πώληση ρωσικού φυσικού αερίου στην Τουρκία, κάτω από συγκεκριμένους όρους και για επέκταση του αγωγού «Blue Stream» για μεταφορά αερίου «σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, του Ισραήλ, του Λιβάνου και της Συρίας», ο κ. Σούμσκι διαβεβαίωσε πως όταν ολοκληρωθούν οι οικονομικές και τεχνικές πτυχές του όλου προγράμματος για την κατασκευή του «Blue Stream 2», που θα φτάνει μέχρι τη Μέση Ανατολή, «η λύση του κυπριακού προβλήματος θα είναι εκεί». «Δεν μιλάμε για ένα ή δύο χρόνια, είναι μια προοπτική τριών μέχρι πέντε χρόνων», είπε και υπέδειξε ότι ο πρωτόκολλο που υπεγράφη αφορά τη διακήρυξη προθέσεων.
Επεσήμανε, εξάλλου, ότι όπως ο ίδιος γνωρίζει, δεν έγιναν διαπραγματεύσεις για μεταφορά αερίου με τη Συρία, το Ισραήλ, το Λίβανο και την κυπριακή κυβέρνηση. Υπενθύμισε ότι έγιναν συζητήσεις με την κυπριακή κυβέρνηση για παροχή υγροποιημένου αερίου στην Κύπρο, υπό το φως των περιορισμών και προστίμων που επιβάλλει η ΕΕ στις εκπομπές ρύπων από τη χρήση πετρελαίων για παραγωγή ενέργειας. «Η αρχική μου αντίδραση θα ήταν πολύ θετική αν ξεκινούσαμε διαπραγματεύσεις και έλθουμε στο συμπέρασμα ότι ένας αγωγός στην Κύπρο θα βοηθούσε και θα ήταν οικονομικά βιώσιμος, παρόλο που θα περνούσε από τουρκικό έδαφος», κατέληξε.

Read more...

Η επίσκεψη του Πούτιν στην Άγκυρα και οι στρατηγικές συμφωνίες ενέργειας

Η πρόσφατη επίσκεψη του Πούτιν στην Τουρκία είχε ως κύριο αντικείμενο την προώθηση της ενεργειακής συνεργασίας μεταξύ της Άγκυρας και της Μόσχας. Οι πολυάριθμες συμφωνίες, που υπογράφηκαν μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη στρατηγική θέση της Τουρκίας ως διαμετακομιστικής χώρας υδρογονανθράκων στη διεθνή ενεργειακή σκακιέρα. Η σύντομη επίσκεψη εργασίας, που πραγματοποίησε ο ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν την περασμένη Πέμπτη (6/8) στην Άγκυρα, κατέληξε στην υπογραφή πολυσήμαντων συμφωνιών στον ενεργειακό τομέα μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας.

Στην τελετή υπογραφής των πρωτοκόλλων για τους αγωγούς και την πυρηνική ενέργεια, καθώς και στη συνάντηση κορυφής, που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα, παρευρέθηκε και ο ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, εκπροσωπώντας τα ιταλικά συμφέροντα. Στη συνάντηση που είχε ο ρώσος ηγέτης με τον τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, συζητήθηκαν λεπτομέρειες για την περαιτέρω συνεργασία των δύο χωρών σε θέματα που άπτονται των υφιστάμενων ή σχεδιαζόμενων αγωγών αερίου και πετρελαίου, της πυρηνικής ενέργειας, του διμερούς εμπορίου, των πολιτισμικών σχέσεων και, τέλος, των περιφερειακών ζητημάτων. Τα δύο μέρη υπέγραψαν 12 διακρατικές συμφωνίες, ωστόσο πρέπει κανείς να υπολογίσει ακόμη και τις συμφωνίες που υπέγραψαν κρατικές και ιδιωτικές εταιρείες με αντίστοιχες της Ρωσίας, γεγονός που ανεβάζει τον συνολικό αριθμό των συμφωνιών σε 20.

Στο θέμα των αγωγών, η πρώτη προτεραιότητα της Τουρκίας ήταν να εξασφαλίσει την ανανέωση της υφιστάμενης συμφωνίας αγοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία, που λήγει το 2011, στόχος που πραγματοποιήθηκε χωρίς προσκόμματα. Στη συνέχεια, οι δύο ηγέτες ασχολήθηκαν με την περίπτωση του «Νότιου Ρεύματος» (South Stream), που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές. Η Μόσχα ζήτησε ο αγωγός, που θα ξεκινάει από το Νοβοροσίσκ και θα καταλήγει υπογείως του Ευξείνου Πόντου στη Βάρνα για να επεκταθεί από εκεί προς τη Δύση, να διασχίσει μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα, προφανώς για να παρακάμψει την αντίστοιχη ουκρανική, αλλά κυρίως για να στείλει το απαραίτητο μήνυμα στη Βουλγαρία, η νέα κυβέρνηση της οποίας φαίνεται διστακτική στην υλοποίηση του σχεδίου. Αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά το διπλωματικό τους δαιμόνιο, οι Τούρκοι ζήτησαν και πέτυχαν ως αντάλλαγμα την παροχή εκ μέρους της Ρωσίας πετρελαίου ούτως ώστε να λειτουργήσει ο αγωγός Σαμψούντας-Τζεϊχάν που διασχίζει κάθετα την κεντρική Μικρά Ασία. Ο αγωγός αυτός, που προτάθηκε από τους Τούρκους ως εναλλακτική πορεία για τα ρωσικά δεξαμενόπλοια που διαπλέουν τα Στενά, τελεί υπό κατασκευή από το 2006 εξαιτίας έλλειψης χρηματοδότησης και συμβολαίων παροχής πετρελαίου. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, όμως, είναι ότι στον συνεταιρισμό που έχει αναλάβει την κατασκευή του αγωγού συμμετέχει, αφενός, η ιταλική κρατική πετρελαϊκή εταιρεία ΕΝΙ, τα συμφέροντα της οποίας υπερασπίστηκε αυτοπροσώπως ο Μπερλουσκόνι, και αφετέρου ο τουρκικός όμιλος Τσαλίκ, με τον οποίο ο τούρκος πρωθυπουργός συνδέεται οικογενειακώς. Για την ειδική σχέση του αυτή, ο Ερντογάν δέχθηκε ήδη τις επικρίσεις μερίδας της τουρκικής κοινής γνώμης. Συζητήθηκε ακόμη η περίπτωση της επέκτασης του υφιστάμενου αγωγού φυσικού αερίου «Μπλε Ρεύμα» (Blue Stream) προς τις αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής, το Ισραήλ και τα κατεχόμενα! Ως αποτέλεσμα της αίσιας έκβασης των συνομιλιών, τα δύο μέρη υπέγραψαν πρωτόκολλα συνεργασίας στον τομέα «του φυσικού αερίου» και «του πετρελαίου».

Στο θέμα της πυρηνικής ενέργειας, υπεγράφησαν δύο συμφωνίες μεταξύ του τουρκικού ιδρύματος ατομικής ενέργειας και του αντίστοιχου ρωσικού (Ρουσατόμ): Η «συμφωνία συνεργασίας για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς» και η «συμφωνία για την έγκυρη δήλωση των πυρηνικών ατυχημάτων και την ανταλλαγή πληροφοριών για τις πυρηνικές εγκαταστάσεις». Στη συνάντηση των δύο ηγετών συμφωνήθηκε ότι η Μόσχα θα κάνει τις απαραίτητες ενέργειες ώστε η ρωσοτουρκική κοινοπραξία, που κέρδισε τον διαγωνισμό για την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου στο Ακουγιού της Μερσίνας, να επανεξετάσει την προτεινόμενη τιμή πώλησης της κιλοβατώρας, που άγγιζε τα 21 λεπτά, ώστε το τουρκικό υπουργικό συμβούλιο να ανάψει το πράσινο φως για τις εργασίες κατασκευής του. Η καταρχήν δέσμευση της Μόσχας, τελικά, συνέβαλε στην υπογραφή των συμφωνιών, επιτρέποντας στην Άγκυρα να ευελπιστεί ότι θα κάνει ακόμη ένα βήμα προς την υλοποίηση των σχεδίων της για την απόκτηση πυρηνικής ενέργειας.

Τα υπόλοιπα θέματα που συζητήθηκαν είχαν να κάνουν κυρίως με τη βελτίωση των εμπορικών και πολιτισμικών σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, γεγονός που αντανακλάται και στις υπόλοιπες συμφωνίες που υπέγραψαν μέλη των δύο κυβερνήσεων. Όσον αφορά τα περιφερειακά ζητήματα, η Άγκυρα φαινόταν διατεθειμένη να επιχειρήσει να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της Μόσχας στο σχέδιο της «Πλατφόρμας Συνεργασίας και Σταθερότητας για τον Καύκασο», που είχε προτείνει ο ισλαμιστής τούρκος πρωθυπουργός κατά την κρίση της Νότιας Οσετίας, χωρίς όμως να προκύψει κάτι χειροπιαστό. Στη συνέντευξη Τύπου πάντως ο ρώσος πρωθυπουργός όχι μόνο τάχθηκε υπέρ μιας λύσης στην αζεροαρμενική διένεξη στο Καραμπάχ, αλλά εξέφρασε και την -ανησυχητική για μας- άποψη ότι πρέπει να υπάρξει άμεση λύση στο Κυπριακό, συμπεριλαμβανομένης του ληστρικού Σχεδίου Ανάν, που να ικανοποιεί απόλυτα και τις δύο κοινότητες!

Λίγες μόνο ημέρες μετά την υπογραφή του αγωγού Ναμπούκο, ο οποίος υποστηρίζεται από την ΕΕ και τις ΗΠΑ, η Τουρκία πέτυχε ακόμη μία παρόμοια συμφωνία, διακρατική αυτήν τη φορά, με τη Ρωσία. Ο ισχυρισμός του Ερντογάν ότι οι δύο αγωγοί, Ναμπούκο και Νότιο Ρεύμα, δεν πρέπει να λαμβάνονται ως ανταγωνιστικοί, αλλά ως ένδειξη «ποικιλίας», έχει κάποια βάση εάν προσεγγισθεί από τη σκοπιά της προώθησης των τουρκικών στρατηγικών συμφερόντων. Είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο στις διεθνείς σχέσεις μια χώρα μεσαίας εμβέλειας να εκμεταλλεύεται με τέτοια δεξιοτεχνία τα αντικρουόμενα συμφέροντα των δύο υπερδυνάμεων, όπως στον ευαίσθητο αυτόν τομέα των αγωγών υδρογονανθράκων, και παρ' όλες τις ιδεολογικές διαφορές με τα καθεστώτα αυτά, να μετατρέπει τα μειονεκτήματά της σε στρατηγικό πλεονέκτημα και, τελικά, να εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον της.

Λαμβάνοντας υπόψη και τις εξελίξεις, τόσο στο Κυπριακό όσο και τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις και ενοχλήσεις στο Αιγαίο και τη Θράκη, όλα δείχνουν πως σύντομα, προτού γείρει η πλάστιγγα τελείως προς την άλλη μεριά, θα αναγκαστούμε να επανεξετάσουμε άμεσα την πολιτική μας έναντι της Άγκυρας και να μελετήσουμε σοβαρότερα τους τρόπους αποτελεσματικής αντιμετώπισης της προκλητικότητάς της.

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Read more...