«Βέτο» στην Αγκυρα ζητούν οι Κύπριοι

Υπέρ του μπλοκαρίσματος της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας τάσσεται το 71% των πολιτών της Κύπρου, ενώ το 56% αντιτίθεται στην εκ περιτροπής προεδρία στο νησί στην περίπτωση που υπάρξει λύση στο κυπριακό πρόβλημα.

Tου Κώστα Βενιζέλου
Συγκεκριμένα, σε δημοσκόπηση της Γνώρα/RAI που δημοσίευσε χθες η εφημερίδα «Φιλελεύθερος», δείχνουν να έχουν καθαρότατη άποψη σε ό,τι αφορά την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, καθώς το 71% του πληθυσμού τάσσεται υπέρ μπλοκαρίσματος της τουρκικής πορείας προς την Ε.Ε. στην περίπτωση που η Άγκυρα δεν υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Να ανοίξει δηλαδή τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της σε κυπριακά πλοία και αεροπλάνα.

Ταυτόχρονα βγάζουν «κόκκινη» κάρτα και στην εκ περιτροπής προεδρία με ποσοστό 56%, έναντι 30% εκείνων που βλέπουν μια τέτοια εξέλιξη ως αναπόφευκτη στην περίπτωση που τα πράγματα οδηγηθούν σε διευθέτηση.

Εποικοι
Διαφοροποιημένη παρουσιάζεται η κοινή γνώμη όσον αφορά τους εποίκους σε σύγκριση με το παρελθόν, καθώς ένας στους τρεις πολίτες πιστεύει ότι δεν μπορεί να υπάρξει κατάληξη σε λύση χωρίς να παραμείνει ένας αριθμός εποίκων στο νησί, ενώ αντίστοιχο είναι το ποσοστό αυτών του πιστεύουν ότι για να γίνει αποδεχτή μια λύση πρέπει να προβλέπει αποχώρηση όλων των εποίκων.

Τέλος, περίπου το 25% των Ελληνοκυπρίων αντιμετωπίζει διαφορετικά τους εποίκους που ήρθαν από την Τουρκία από τα παιδιά που γεννήθηκαν στις κατεχόμενες περιοχές.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Read more...

Η κρίση των δικαστών

Ο προμαχώνας της κοσμικής ελίτ της Τουρκίας ήταν παραδοσιακά η δικαιοσύνη. Το τελευταίο διάστημα αποτελεί, ωστόσο, το νέο «μήλον της Έριδος» μεταξύ κυβέρνησης και κοσμικών, με την πρώτη να προσπαθεί να γίνει πλέον το νέο «αφεντικό» της και να τρίξει τα θεμέλια άλλου ενός θεσμού, που ανήκε στο πάλαι ποτέ κεμαλικό ιδεώδες, και τους δεύτερους να προσπαθούν να σώσουν τα «παιδιά» τους.



Η νέα διαμάχη για τον έλεγχο της δικαστικής εξουσίας στην Τουρκία ξεκίνησε ουσιαστικά ακριβώς ένα χρόνο πριν, τον Ιούλιο του 2008, όταν το κυβερνών κόμμα απειλήθηκε με λουκέτο μέσω του Συνταγματικού Δικαστηρίου και αντιλήφθηκε ότι η δικαιοσύνη αποτελεί το όργανο που χρησιμοποιούν οι κοσμικοί για να το πολεμήσουν. Η δεύτερη αφορμή γι' αυτήν τη μάχη κυριαρχίας ήταν η Εργκενεκόν, καθώς η κυβέρνηση Ερντογάν, μετά τα αλλεπάλληλα κύματα συλλήψεων μελών της παρακρατικής οργάνωσης από το δεξί της χέρι, την αστυνομία, συνειδητοποίησε ότι είχε ανάγκη κι από ένα δικαστικό «χέρι», τέτοιο που να μπορεί να τιμωρήσει το επίσης «κοσμικό» βαθύ κράτος, το οποίο έβαζε και βάζει ακόμη στις φυλακές.
Πριν από ένα μήνα, αφού «τακτοποίησαν» και καθόρισαν τα όρια της στρατιωτικής δικαιοσύνης, περνώντας νόμο που επιτρέπει την παραπομπή των στρατιωτικών και δη των πραξικοπηματιών στα πολιτικά δικαστήρια, τώρα ήρθε η σειρά των πανίσχυρων εισαγγελέων.


Το διάταγμα
Στην Άγκυρα, εδώ και δύο εβδομάδες, επικρατεί μια αποπνικτική ατμόσφαιρα που οφείλεται στο αδιέξοδο που έχει περιέλθει, με το «διάταγμα μεταθέσεων δικαστών και εισαγγελέων». Το διάταγμα αυτό εκδίδεται κάθε χρόνο στις αρχές Ιουλίου κατόπιν απόφασης του Ανωτάτου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων (ΑΣΔΕ), ενός επταμελούς οργάνου που αποτελείται από πέντε μόνιμα μέλη (δικαστές και εισαγγελείς), τον υπουργό Δικαιοσύνης και τον Γ.Γ. του υπουργείου, και οι αποφάσεις του λαμβάνονται πλειοψηφικά. Χρειάζονται, δηλαδή, τέσσερις από τις επτά ψήφους για να βγει μια απόφαση.
Το κατά τα άλλα ρουτίνας αυτό διάταγμα -που αφορά περί τους 1.500 δικαστές και εισαγγελείς σε όλη την Τουρκία- έχει «κολλήσει» εδώ και δέκα ημέρες στο ΑΣΔΕ, γιατί, ενώ ήταν έτοιμο, ένα από τα μέλη υπέβαλε προς ψήφιση εναλλακτική λίστα που περιλαμβάνει τη μετάθεση των επτά εισαγγελέων της Κωνσταντινούπολης που ασχολούνται με την υπόθεση Εργκενεκόν, του δικαστή του 13ου Κακουργιοδικείου Κωνσταντινούπολης, όπου δικάζεται η υπόθεση, καθώς και των εισαγγελέων του Ντιγιάρμπακιρ που διεξάγουν τις ανακρίσεις της υπόθεσης ‘Ζιτέμ’, δηλαδή της μυστικής υπηρεσίας της στρατοχωροφυλακής (Jitem) για τις δολοφονίες με άγνωστο δράστη, που έχουν διαπραχτεί στη νοτιοανατολική Τουρκία.
«Όσο περνούν οι μέρες, αντιλαμβανόμαστε όλο και καλύτερα ότι η ανώτατη δικαιοσύνη στην Τουρκία αναλαμβάνει το ρόλο ενός ''σιδηρού παραπετάσματος'', όπου καταφεύγει για να κρυφτεί το κράτος που έχει αδικοπραγήσει. Το κράτος αποκτά ασυλία πίσω από το παραπέτασμα αυτό», γράφει σε άρθρο του ο αρχισυντάκτης της «Ταράφ», Αχμέτ Αλτάν.
Η είδηση, που βρίσκει τη θέση της στα περισσότερα ΜΜΕ της χώρας εδώ και μέρες, είναι αποκαλυπτική για το τι αποσκοπεί να κουκουλώσει το δικαστικό κατεστημένο με τις μεταθέσεις των συγκεκριμένων εισαγγελέων και δικαστών: Μάρτυρες κατηγορίας υπό καθεστώς προστασίας (υπάρχουν 17 τέτοιοι στην υπόθεση Εργκενεκόν) έχουν καταθέσει ότι εκτέλεσαν 55 άτομα κατ’ εντολήν του συνταγματάρχη Τζεμάλ Τεμίζοζ και μετά την εκτέλεση τού παρέδιδαν τις ταυτότητες των θυμάτων… Ο ειδικός εισαγγελέας του Ντιγιάρμπακιρ ζητάει στο κατηγορητήριο 9κις ισόβια για τον Τεμίζοζ.

Οι διώκτες των διωκτών
ΚΑΘΩΣ ο στρατός σιωπά, λοιπόν, τις μέρες αυτές, η ανώτατη δικαιοσύνη μπαίνει μπροστά για να εμποδίσει τα συγκεκριμένα όργανά της να τιμωρούν τόσο σκληρά τα «κακά παιδιά» του στρατιωτικού κατεστημένου. Και ξεμπροστιάζεται φυσικά.
Το πώς το κυβερνών κόμμα θα αντιμετωπίσει την κατάσταση δεν είναι σαφές, καθώς φαίνεται πως δεν είναι σαφείς και οι κανόνες που διέπουν την έκδοση του διατάγματος μεταθέσεων. Προς το παρόν, δεν συμμετέχουν στις συνεδριάσεις του ΑΣΔΕ ο υπουργός και ο Γ.Γ. δικαιοσύνης και γίνονται διαβούλια με τον Ερντογάν στην προσπάθεια εύρεσης λύσης. Κατ’ ελάχιστον, σκαλίζονται κανονισμοί απ' όπου φαίνεται να προκύπτει ότι δεν «επιτρέπεται η μετακίνηση δικαστή ή εισαγγελέα στον οποίο έχουν παραχωρηθεί ειδικές αρμοδιότητες» (όπως στην περίπτωση των εν λόγω υποθέσεων) και, ίσως, καθ’ υπερβολήν, κάποιοι -όπως η εφημερίδα «Ταράφ»- ζητούν από την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε πρόωρες εκλογές μαζί με δημοψήφισμα για την αλλαγή του συντάγματος, ώστε να «μιλήσει ο λαός». Βέβαια, το ενδεχόμενο εκλογών φαντάζει πολύ μακριά, γι’ αυτό και εκτιμάται ως «υπερβολική» η πρόταση της συγκεκριμένης εφημερίδας, καθώς η μέχρι τώρα διακυβέρνηση του ΑΚΡ ορίζεται από το να καταβάλλει προσπάθειες να βρίσκει μια μέση οδό με το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο και όχι να προκηρύσσει εκλογές.


Νέο δικαστικό πραξικόπημα;
Η ΤΟΥΡΚΙΑ είναι μια χώρα με περίεργη πολιτική ατζέντα, που αποδεικνύει σ' εκείνους που πιστεύουν ότι δεν μπορούν να απολαύσουν ποτέ ένα ήρεμο καλοκαίρι, πως έχουν απόλυτο δίκιο. Το ΑΣΔΕ αποτελείται από επτά μέλη, που «κηδεμονεύουν» όλο το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας. Η σύνθεσή του είναι επίσης ενδιαφέρουσα. Δύο μέλη του είναι από την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα πέντε από το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο. Τα πέντε μόνιμα μέλη που επιλέγονται από τα δύο ανώτατα δικαστήρια της χώρας τίθενται υπόψη του Προέδρου της Δημοκρατίας και εκείνος απλώς επικυρώνει το διορισμό τους, χωρίς να έχει δικαίωμα να ζητήσει καμία αλλαγή. Η αναλογία δηλαδή στο ΑΣΔΕ είναι «πέντε προς δύο».
Αυτήν τη στιγμή, τα δύο κυβερνητικά μέλη (ο υπουργός Δικαιοσύνης και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου) αντιτίθενται στην απόφαση των πέντε μονίμων μελών για μετάθεση των εισαγγελέων και δικαστών που ασχολούνται με τις καίριες υποθέσεις. Όταν προέκυψε η διαφωνία, τα πέντε μόνιμα μέλη του ΑΣΔΕ συναντήθηκαν με την κοσμική αντιπολίτευση του Ντενίζ Μπαϊκάλ και συμφώνησαν να υποχωρήσουν και να αφήσουν «αμετάθετους» τους δικαστές που ασχολούνται με την Εργκενεκόν και να μετατεθούν μόνο αυτοί που ασχολούνται με τους περίεργους φόνους στην Ανατολία. Το παζάρι όμως είναι σκληρό, γιατί η κυβέρνηση δεν θέλει να κάνει πίσω και έχει με το μέρος της μάλιστα και την κοινή γνώμη, στην οποία περνά το μήνυμα ότι οι τίμιοι δικαστές, οι διώκτες των εγκλημάτων της Τουρκίας «διώκονται» και περιθωριοποιούνται από το κοσμικό κατεστημένο της δικαιοσύνης.
Πολλοί δεν δίστασαν να μιλήσουν μάλιστα για ένα νέο δικαστικό πραξικόπημα, μετά το περσινό με τη δίκη για το κλείσιμο του ΑΚΡ. «Η προσπάθεια του ΑΣΔΕ να απομακρύνει τους δικαστές της Εργκενεκόν από τη θέση τους είναι ένα δικαστικό πραξικόπημα» διακήρυσσε η συγγραφέας Χινταγέτ Σεβκατλί Τουκσάλ στη διαμαρτυρία κατά του ΑΣΔΕ, που έγινε πριν από λίγες ημέρες στην Κωνσταντινούπολη. Το ζήτημα είναι ποιος το διαπράττει αυτό το πραξικόπημα; Οι κοσμικοί που δεν θέλουν να οδηγείται στο εδώλιο το «αίμα» τους ή η κυβέρνηση που θέλει να ελέγξει έναν θεσμό που την απειλεί συνεχώς;
ΣΗΜΕΡΙΝΗ 26/07/2009 | ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ

Read more...

Μια κατάρριψη τουρκικού F-16 ίσως να σταματούσε την Τουρκία»

Σε συνέντευξή του στην Λώρα Ιωάννου για την «Real news», ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος εκφράζει την άποψη ότι «πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα, ακόμα κι αυτό που όλοι απεύχονται, έναν πόλεμο». Στρέφει τα βέλη του κατά της υπουργού Εξωτερικών κ. Ντόρας Μπακογιάννη καταλογίζοντάς της υποχωρητικότητα στα εθνικά μας θέματα και την προτρέπει να διαβάσει Θουκυδίδη. Τέλος, σαν απάντηση στις προκλήσεις της Τουρκίας, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, προτείνει ακόμα και κατάρριψη τουρκικού F-16 πάνω από το Αιγαίο, αν χρειαστεί.

Αποσπάσματα συνέντευξης του βουλευτή του ΛΑΟΣ Κυριάκου Βελόπουλου στην «Real news»

-Απλώς ανησυχείτε για «θερμό» επεισόδιο στο Αιγαίο εντός του Αυγούστου ή το θεωρείτε βέβαιο;

"Για όσους γνωρίζουν γεωστρατηγική και τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας με τον νεοοθωμανισμό του Νταβούτογλου, με τους ισλαμιστές από τη μια και τους κεμαλικούς από την άλλη, αντιλαμβάνονται ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη στο εσωτερικό της Τουρκίας - και μάλιστα μη μας εκπλήξει ένα νέο πραξικόπημα στη γείτονα χώρα. Αυτό, όμως, που μας ενδιαφέρει είναι πως όταν η Τουρκία έχει προβλήματα στο εσωτερικό της τότε εκτονώνει πάντα την κατάσταση με την επιθετικότητά της στο εξωτερικό. Επίσης πρέπει να δούμε και τη λογική του αμερικανικού παράγοντα, ο οποίος θέλει πάση θυσία επίλυση των διαφορών μας με την Τουρκία, ώστε να αναλάβει η Τουρκία τον ρόλο του «χωροφύλακα» των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολή. Θα υπάρξουν, λοιπόν, πιέσεις και ενέργειες για μια συμβιβαστική λύση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και πλύση αυτή δεν θα είναι υπέρ των συμφερόντων μας. Σε αυτούς που ποντάρουν στο γεγονός της αξιολόγησης της το φθινόπωρο για την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα επιστήσω την προσοχή στο γεγονός πως η Τουρκία δεν δείχνει να νοιάζεται ιδιαίτερα αν θα γίνει πλήρες μέλος της Ε.Ε. ή αν θα έχει ειδική σχέση. Μήπως λοιπόν η Άγκυρα να μην επιθυμεί το «πλήρες μενού» της ένταξης αλλά μια «αλά καρτ σχέση» ώστε να μπορέσει με πλήρη ελευθερία κινήσεων να «διευθετήσει» τα ζητήματα που την απασχολούν στο Αιγαίο;"


-Τι καταλογίζετε στην υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη;

"Το δυστύχημα για την ελληνική εξωτερική πολιτική είναι η εσωστρέφεια της. Τις περισσότερες φορές γίνεται για εσωτερική κατανάλωση, αφήνοντας κατά μέρος την ουσία. Η πραγματικότητα είναι μία και μοναδική: κανείς από την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών δεν γνωρίζει τι σημαίνει αποτροπή ή προάσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας ή δεν προσπαθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Συμβουλεύω λοιπόν την κ. Μπακογιάννη και όσους ασχολούνται με τα εθνικά μας θέματα να διαβάσουν Θουκυδίδη. Εκεί θα βρουν τις απαντήσεις για τον τρόπο που ασκείται υπεύθυνα μια εξωτερική πολιτική με τη μέθοδο της αποτροπής. Θυμηθείτε τη στιχομυθία μεταξύ Μηλίων και Αθηναίων. Αυτή η στιχομυθία πρέπει να γίνει ουσιαστικά όρος ζωής για οποιονδήποτε υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας. Εγώ πραγματικά αναρωτιέμαι τι είδους εξωτερική πολιτική είναι αυτή που ανέχεται το τουρκικό μαχητικό να βομβαρδίζει εικονικά ένα ελληνικό νησί και όταν ο εισβολέας παθαίνει βλάβη να του δίνουμε άδεια να περάσει πάνω από την Ικαρία ώστε να μην κινδυνεύσει να πέσει. Πείτε μου πού βρίσκεται η λογική σε αυτό. Τελικά, ίσως μία κατάρριψη τουρκικού F-16 πάνω από το Αιγαίο μας, λέω ίσως, να είχε σταματήσει την Τουρκία και να οδηγούσε τους Ευρωπαίους εταίρους μας αναγκαστικά στην αλληλεγγύη προς την Ελλάδα."


-Δεν θέλετε τη σταδιακή εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών με διαιτητή την Ε.Ε.;

"Όταν σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζεις με τον γείτονα σου βάζεις επιδιαιτησία ή διαιτητές φανερώνεις πως είσαι ανίσχυρος και δεν μπορείς να το λύσεις με τις δικές σου δυνάμεις. Ο θυμόσοφος ελληνικός λαός συνηθίζει να λέει «όταν δεν μπορείς να ξυστείς μην περιμένεις να σε ξύσει κανείς άλλος». Ομαλή συμβίωση προϋποθέτει σεβασμό και αποδοχή των κυριαρχικών δικαιωμάτων εκατέρωθεν. Δεν καταλαβαίνω με ποιον τρόπο μπορεί κάποιος να συμβιώσει αρμονικά με έναν επιθετικό γείτονα. Άρα, πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα, ακόμη κι αυτό που όλοι απεύχονται, έναν πόλεμο."
newstime.gr

Ο Γ. Καρατζαφέρης για το ενδεχόμενο καταρρίψεως τουρκικού F-16
Ερωτηθείς ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ για το ενδεχόμενο καταρρίψεως τουρκικού F-16 στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων προκλήσεων της Τουρκίας απάντησε ως εξής: «Δεν μπορεί να είναι πρώτη προτεραιότητα της Ελλάδας η κατάρριψη ενός τουρκικού αεροσκάφους, αλλά τίποτα δεν αποκλείει να είναι η τελευταία της επιλογή, έναντι της διαρκώς κλιμακούμενης αυθάδειας των Τούρκων στο Αιγαίο».
ΕΞΠΡΕΣΣ

Read more...

ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΗ "ΕΙΣΒΟΛΗ" ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΕ ΚΥΠΡΟ-ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ

Σε μια από τις αμέτρητες πλέον επιδείξεις αποθράσυνσης, που συναντούν πρακτικά την «μη αντίδραση» της Αθήνας, η ‘Αγκυρα προχώρησε στην δημοσίευση απόφασής της στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με την οποία προσδιορίζει τέσσερα σημεία ερευνών σε ελληνική και κυπριακή υφαλοκπρηπίδα νοτίως και ανατολικά του Καστελλόριζου. Η περιοχή μάλιστα ενός από τα σημεία αυτά συμπίπτει μερικά με ζώνη όπου εξήγγειλε έρευνες η Κυπριακή Δημοκρατία. Ταυτόχρονα με τη δημοσίευση των χαρτών, το τουρκικό ναυτικό πραγματοποίησε παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων γύρω από το Καστελλόριζο.


ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΗ "ΕΙΣΒΟΛΗ" ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΕ ΚΥΠΡΟ-ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Διπλωματικοί αναλυτές αποδίδουν τη νέα τουρκική πρόκληση σε ευρύ φάσμα ταυτόχρονων επιδιώξεων της Τουρκίας:

- να παρενοχλήσει τις κυπριακές έρευνες για πετρέλαια, σε μια περιοχή που εμφανίζεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα
- να εγγράψει πάγιες υποθήκες διεκδίκησης στην ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα
- να εντείνει τις πιέσεις σε Λευκωσία-Αθήνα να μη φέρουν αντιρρήσεις στη συνέχιση της τουρκικής ενταξιακής πορείας
- να «πλήξει», «γκριζάρει» τη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο, που είναι ο στρατηγικός «κρίκος» που συνδέει τον ελληνικό με τον κυπριακό χώρο και, ταυτόχρονα, θεμελιώνει μεγάλα ελληνικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο.
- να πλήξει τον αμυντικό δεσμό Ελλάδας-Κύπρου, ώστε να εντείνει το αίσθημα απομόνωσης των Κυπρίων και το αίσθημα «ωχ αδερφέ με την Κύπρο» των Ελλαδιτών, διευκολύνοντας έτσι την έγκριση μη βιώσιμης λύσης στο κυπριακό, σύμφωνης με τις επιδιώξεις της

Προς το παρόν, στο ελληνικό και κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών η μόνη αντίδραση που αποφάσισαν είναι η ενημέρωση των Ευρωπαίων ομοιλόγων τους κατά το Συμβούλιο της Δευτέρας. Η κυπριακή κυβέρνηση επανέλαβε τη θέση της ότι είναι αδύνατο, υπό τις σημερινές συνθήκες, να ανοίξει το κεφάλαιο «ενέργεια» των τουρκικών ενταξιακών διαπραγματεύσεων, που είχε μπλοκάρει η προκάτοχός της.

Κατά τα άλλα πάντως, η Αθήνα συνεχίζει την ακραία υποτονική στάση της απέναντι και σε αυτή και στον ορυμαγδό πάσης φύσεως τουρκικών προκλήσεων. Η Κυρία Μπακογιάννη περιορίζεται στις δηλώσεις της (που σχεδόν πάντα αρχίζουν με ένθερμη υποστήριξη της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας!) να διαπιστώνει «τουρκική προκλητικότητα» (κάτι που μπορεί να διαπιστώσει και ο τελευταίος αναγνώστης εφημερίδας) και συστήνει «ψυχραιμία», ενώ το Υπουργείο ανακοινώνει ότι οι ενέργειες της Τουρκίας δεν μεταβάλλουν σε τίποτα τη θέση και τα δικαιώματα της Ελλάδας. Υποθέτει κανείς ότι αυτό το τελευταίο δεν το έχουν αντιληφθεί οι Τούρκοι αξιωματούχοι και γι’ αυτό συνεχίζουν απτόητοι την «άσκοπη» πρακτική τους να εγείρουν έργω και λόγω παντός είδους διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Κάπου κάπου υπάρχει και η υπόμνηση από την Αθήνα των ενταξιακών «υποχρεώσεων» της Τουρκίας, μόνο που αυτή δεν μεταφράζεται ποτέ σε λήψη πρακτικών μέτρων. Μόλις προ τριών εβδομάδων, Ελλάδα και Κύπρος έσπευσαν να ανοίξουν ένα ακόμα κεφάλαιο (για τη φορολογία) της ενταξιακής διαπραγμάτευσης.

Γεγονός πάντως είναι ότι πέραν των γεωπολιτικών ζητημάτων που σχετίζονται με το κυπριακό, ο εντοπισμός εικαζομένων μεγάλων αποθεμάτων πετρελαίου στην περιοχή της Κύπρου και, εκτιμούν ειδήμονες στη Λευκωσία, ειδικά στην περιοχή που συναντώνται οι υφαλοκρηπίδες Ελλάδας, Κύπρου και Λιβύης, έχει ανοίξει την όρεξη και αμερικανικών εταιρειών όπως η Chevron, αλλά και της ‘Αγκυρας. Βεβαίως, μόνο οι γεωτρήσεις θα δώσουν οριστική απάντηση, σε κάποια όμως από τα θαλάσσια «οικόπεδα» (blogs) οι τρισδιάστατες έρευνες (3D) είναι πολύ θετικές.

Η κυβέρνηση Παπαδόπουλου στην Κύπρο συνήψε συμφωνίες οριοθέτησης της κυπριακής οικονομικής ζώνης αποκλειστικής εκμετάλλευσης (ΑΟΖ) με την Αίγυπτο και τον Λίβανο, που καταχωρήθηκαν στον ΟΗΕ, παρά τις τουρκικές αιτιάσεις. (Η ΑΟΖ «συμπαρασύρει» και την υφαλοκρηπίδα, σε θάλασσες με το βάθος της Μεσογείου). Ο ‘Εχουντ ‘Ολμερτ είχε απαντήσει στη Λευκωσία ότι το Ισραήλ δεν επιθυμεί τέτοια συμφωνία, γιατί δεν έχει ποτέ μέχρι τώρα επισημοποιήσει τα σύνορά του, εντούτοις υιοθετεί, ως θέση αρχής, τη μέση γραμμή για την οριοθέτηση και δεν έχει αντίρρηση σε έρευνες από την Κύπρο στη βάση αυτή.

Η Λευκωσία είχε τότε προτείνει και στην Αθήνα την οριοθέτηση και μεταξύ τους των ΑΟΖ, όπως και με τη Λιβύη, η ελληνική κυβέρνηση προτίμησε να μην προχωρήσει, επικαλούμενη τον φόβο τουρκικών αντιδράσεων. Τελικά και οι αντιδράσεις ήρθαν και η ελληνική ΑΟΖ δεν οριοθετήθηκε. Ανεπιτυχείς ήταν επίσης οι προσπάθειες οριοθέτησης της ελληνικής ΑΟΖ τόσο με την Αίγυπτο, που χειρίστηκε αρχικά η διεύθυνση Δ1 του Υπουργείου Εξωτερικών και τορπίλισε η ‘Αγκυρα, όσο και με τη Λιβύη, λόγω των τεραστίων απαιτήσεων της τελευταίας.

Αυτό όμως που φάνηκε να αλλάζει ριζικά τα πολιτικά δεδομένα ήταν το ενδιαφέρον αρχικά της αμερικανικής Noble και, ακόμη περισσότερο, της γιγαντιαίας Chevron για τα κυπριακά πετρέλαια. Η Noble υπέγραψε συμφωνία με την Κύπρο για την εκμετάλλευση του «οικοπέδου 12» της κυπριακής ΑΟΖ, ενώ ο ίδιος ο Αμερικανός Πρέσβης στη Λευκωσία προανήγγειλε πρόσφατα την έναρξη εργασιών, προειδοποιώντας έτσι εμμέσως πλην σαφώς όσους θα ήθελαν να τις «παρενοχλήσουν», όπως συνέβη πέρυσι με την αποστολή τουρκικών σκαφών στην περιοχή, μετά την οποία η κυβέρνηση Χριστόφια έδωσε εντολή στο νορβηγικό ερευνητικό πλοίο να αποχωρήσει. Η Noble υπέγραψε επίσης συμφωνία με το Ισραήλ για εκμετάλλευση κοιτασμάτων αερίου πολύ κοντά στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η Chevron, από την πλευρά της, αγόρασε από τη νορβηγική PGS (Petroleum Geo-Services) Geophysical AS που συνεργάζεται με το κυπριακό κράτος δισδιάστατα σεισμικά δεδομένα για μια περιοχή 4795 τετραγωνικών χιλιομέτρων,όπως και δύο αντίγραφα της έκθεσης ερμηνείας σεισμικών δεδομένων από το Υπουργείο Εμπορίου της Κύπρου, καταβάλλοντας άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Η γαλλική Beicip – Franlab, συμβουλευτικός οίκος της Κύπρου ετοιμάζει νέα έκθεση αξιολόγησης και ερμηνείας όλων των δεδομένων που προέκυψαν από νέες έρευνες της PGS, η οποία έχει ήδη προχωρήσει σε περαιέρω έρευνες που καλύπτουν έκταση 12.500 τετρ. χλμ.

Γεγονός είναι ότι το δεύτερο σκέλος αδειοδοτήσεων έχει ήδη καθυστερήσει αρκετούς μήνες. Η κυπριακή κυβέρνηση επιδιώκει να εμπλέξει ρωσικές και αραβικές εταιιρείες, συναντά όμως επιφυλάξεις λόγω του μεγάλου βάθους των κοιτασμάτων, ίσως και τουρκικών αντιδράσεων. Οι επόμενοι μήνες θα δοκιμάσουν τόσο την αποφασιστικότητα της Λευκωσίας να συνεχίσει την εκμετάλλευση κοιτασμάτων που ανήκουν πέραν κάθε αμφιβολίας στην Κύπρο, όσο και της Αθήνας να υπερασπιστεί τόσο την ελληνική όσο και την κυπριακή κυριαρχία.

Προς το παρόν, οι πολιτικοί μας δηλώνουν ότι υπάρχει πάντα το «ενιαίο αμυντικό δόγμα» Ελλάδας-Κύπρου, η (πανάκριβη όμως) αφρόκρεμα του ελληνικού ναυτικού έχει διατεθεί στον «δυτικό παράγοντα» για επιχειρήσεις στη Σομαλία και στον Κόλπο. Το ελληνικό ναυτικό και η αεροπορία, που συντηρούνται με τεράστιο κόστος για τον ελληνικό λαό, σπανίως εμφανίζονται στο Καστελλόριζο και ποτέ στην Κύπρο. Αντιθέτως, η αεροπορία και το ναυτικό της Τουρκίας, χώρας που η Αθήνα υποστηρίζει με φανατισμό την ένταξη στην ΕΕ, εμφανίστηκαν μεγαλοπρεπώς στην Κύπρο, για να εορτάσουν την επέτειο της απόβασης στο νησί, πριν από 35 χρόνια.
konstantakopoulos.blogspot.com

Read more...

Από την Αδριατική μέχρι την Κίνα

Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας από τον Οζάλ μέχρι τον Ερντογάν Τα επεισόδια στην επαρχία της δυτικής Κίνας, την οποία οι Τούρκοι αποκαλούν Ανατολικό Τουρκεστάν, έφερε και πάλι στο προσκήνιο το ρόλο που θέλει να διαδραματίσει η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η Τουρκία, προβάλλοντας τη μογγολική της καταγωγή και κληρονομιά, είχε στρέψει την προσοχή της στη διείσδυση στις νέες τουρκογενείς Δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας και της Κεντρικής Ασίας αλλά και στα νέα κράτη των Βαλκανίων που κάποτε αποτελούσαν εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Από την Αδριατική μέχρι την Κίνα!
Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας από τον Οζάλ μέχρι τον Ερντογάν

Τα επεισόδια στην επαρχία της δυτικής Κίνας, την οποία οι Τούρκοι αποκαλούν Ανατολικό Τουρκεστάν, έφερε και πάλι στο προσκήνιο το ρόλο που θέλει να διαδραματίσει η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η Τουρκία, προβάλλοντας τη μογγολική της καταγωγή και κληρονομιά, είχε στρέψει την προσοχή της στη διείσδυση στις νέες τουρκογενείς Δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας και της Κεντρικής Ασίας αλλά και στα νέα κράτη των Βαλκανίων που κάποτε αποτελούσαν εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η εποχή που ο Οζάλ επαναλάμβανε με στόμφο: «Όλος ο κόσμος θα μιλά για την Τουρκία, για το μεγάλο κόσμο των Τούρκων, για τον τουρκισμό, τα σύνορα του οποίου θα αρχίζουν από την Αδριατική και θα καταλήγουν στο σινικό τείχος». Τα ίδια επαναλάμβανε και ο Ντεμιρέλ και μόνο όταν η Κίνα του υπενθύμισε ότι το σινικό τείχος απέχει 70 χλμ. από το Πεκίνο, διασκέδασε τις δηλώσεις του.
Τα πολυμελή ταξίδια επισήμων από και προς τις νέες αυτές Δημοκρατίες, τα εθνικιστικά συνθήματα, η σύναψη συμφωνιών πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα της Τουρκίας σε αναπτυξιακά έργα των Δημοκρατιών έπεισαν τους Τούρκους ότι η χώρα τους μετατρέπεται σε υπερδύναμη ή έστω περιφερειακή δύναμη.
Ο ενθουσιασμός των τουρκογενών δημοκρατιών από τις τόσο στενές σχέσεις με την Τουρκία δεν κράτησε για πολύ αφού σύντομα κατάλαβαν ότι δεν θα πρέπει να περιμένουν και πολλά από την Τουρκία, ότι δεν πρέπει να τρέφουν πολλές ελπίδες ειδικά στον οικονομικό τομέα. Ακόμη και οι δυτικές δυνάμεις, οι οποίες έβλεπαν στην Τουρκία σαν γέφυρα μεταξύ της Δύσης και των νέων Δημοκρατιών, αντιλήφθηκαν ότι και χωρίς την παρουσία της θα μπορούσαν να διεισδύσουν σε αυτές. Οι γεωπολιτικοστρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας άρχισαν να καταρρέουν. Όλο και περισσότερο αραίωναν οι υψηλού επιπέδου επισκέψεις, αποκαλύφθηκαν οικονομικά σκάνδαλα, ανατράπηκαν ηγέτες που υποστήριζαν τις στενές σχέσεις με την Άγκυρα (Ελτσίμπεϊ στο Αζερμπαϊτζάν), αποκαλύφθηκαν πραξικοπήματα που διοργάνωσαν Τούρκοι για ανατροπή ηγετών τουρκογενών κρατών (Χαϊντάρ Αλίεβ).
Σήμερα οι σχέσεις της χώρας με τα κράτη της Κεντρικής Ασίας βρίσκονται σε φυσιολογικά επίπεδα, η Τουρκία δεν απαιτεί πλέον να τη βλέπουν ως «μεγάλη αδελφή» και αποφεύγει να παρεμβαίνει στα εσωτερικά τους. Ακόμη και τώρα, οι Τούρκοι επίσημοι, σε συναντήσεις τους με ομολόγους τους των τουρκογενών Δημοκρατιών, προσπαθούν να προβάλουν την κοινή καταγωγή. Διοργανώνουν συνέδρια του τουρκικού κόσμου προκειμένου να κρατήσουν μια στενότερη επαφή με τα «αδέλφια» τους στην Κεντρική Ασία, πλην όμως οι αντιπροσωπείες είναι υποβαθμισμένες, η δε γλώσσα που ομιλείται, δεν είναι η Τουρκική ( μόνο τα αζέρικα ομοιάζουν αρκετά ), άσχετα αν οι Τούρκοι επικαλούνται και το δεσμό της γλώσσας. Ακόμη και η γραφή τους είναι διαφορετική, όπως στην περίπτωση των Ουιγούρων, οι οποίοι χρησιμοποιούν το αραβικό αλφάβητο.
Κάποιες φυλές που πιστεύουν ότι έχουν κοινές ρίζες με τους Τούρκους, αποτείνονται κατά καιρούς στην Άγκυρα και ζητούν τη βοήθειά της. Προ καιρού επισκέφθηκε την Άγκυρα αντιπροσωπεία των Μογγόλων Τούρκων της Μογγολίας ζητώντας χαρτί για τα ψηφοδέλτια των εκλογών που θα διενεργούνταν εκεί.
Η επίσημη Τουρκία δεν δυσκολεύεται να αποδεχτεί όσους εθελοντικά βαπτίζονται «Τούρκοι» καθ’ ότι και η ίδια το επιδιώκει, μάλιστα δε Τούρκοι επιστήμονες έφθασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι οι πρόγονοι των Ευρωπαίων ήταν Τούρκοι επικαλούμενοι κάποιες έρευνες στη Σιένα της Ιταλίας για την προέλευση των κατοίκων της γηραιάς ηπείρου. Για τους Τούρκους επιστήμονες οι ερυθρόδερμοι της Αμερικής είναι Τούρκοι με τον Τούρκο αρχαιολόγο Ογκούρ Τουρκάν να ισχυρίζεται ότι όταν τα τουρκικά φύλα εγκατέλειψαν την Κεντρική Ασία προς δυσμάς, οι πρόγονοι των ερυθροδέρμων κατευθύνθηκαν προς Ανατολάς και διασχίζοντας τον Βερίγγειο Πορθμό κατέληξαν στη νέα ήπειρο.
Κάπου 20 εκατ. ερυθρόδερμοι της φυλής Μελουνγκεόν ισχυρίζονται ότι έχουν τουρκικές ρίζες. Ζουν στη Βιρτζίνια, Κεντάκι και Δυτική Βιρτζίνια.
Ας μη μας διαφεύγει ότι η Άγκυρα βάπτισε Τούρκους τους Πομάκους της Δυτικής Θράκης και Βουλγαρίας και τους Γκαγκαούζους στα σύνορα Ρουμανίας-Μολδαβίας, ενώ βλέπουν ως Τούρκους την πλειοψηφία των μουσουλμάνων στα Σκόπια, Αλβανία, Βοσνία καθώς και τους Τουρκομάνους του Ιράκ. Παρά την πόρτα που έφαγε η Τουρκία από τις τουρκογενείς Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας και των χωρών της Υπερκαυκασίας, δεν χάνει ευκαιρία να υποκινεί ή να προσφέρει βοήθεια σε επαναστατικά κινήματα και εξεγέρσεις λαών της περιοχής. Όταν προ ετών σημειώθηκαν ταραχές στην Τσετσενία και Ιγκουσετία, η Άγκυρα σαν «καλή μάνα» πρόσφερε ανθρωπιστική βοήθεια -και όχι μόνο. Η βοήθεια θα παρέμενε μυστική αν δεν την αποκάλυπτε ο Τσετσένος στρατηγός Ντουντάγιεφ. Αποκαλύφθηκε επίσης συμμετοχή «γκρίζων λύκων», οι οποίοι πολεμούσαν στο πλευρό των Τσετσένων. Η ίδια υποστήριξη υπήρξε και προς την Αμπχαζία (απαγωγή του οχηματαγωγού «ΑVRΑSΥΑ» )και άλλες αυτόνομες περιοχές, πάντοτε, όμως,συγκεκαλυμμένα προκειμένου να μη δυσαρεστήσει τις κυβερνήσεις.
Σήμερα η Τουρκία βρίσκεται στο πλευρό των Ουιγούρων μουσουλμάνων της Δυτικής Κίνας και συγκεκριμένα της επαρχίας Σιντζιάνγκ και ισχυρίζεται ότι έχει ιστορικούς, πολιτιστικούς δεσμούς με την περιοχή. Αποκαλούν «Τούρκους» τους πολίτες αυτούς της Κίνας, άσχετα αν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν Τουρκικά και για να μεταδοθούν συνεντεύξεις της ηγέτιδας των στασιαστών -της «Μητέρας των Ουιγούρων»- Ραμπιά Καντίρ από την τουρκική τηλεόραση χρησιμοποιήθηκαν διερμηνείς.
Αναμφίβολα οι Ουιγούροι είναι τουρκογενές φύλο, η δε σημαία τους είναι η ίδια με αυτήν της Τουρκίας με τη διαφορά ότι το αστροφέγγαρο δεν βρίσκεται πάνω σε κόκκινη βάση αλλά σε γαλάζια.

Διαδηλώσεις και στα κατεχόμενα ?
«Ουιγούρους Τούρκους» αποκαλεί τους μουσουλμάνους της Δ. Κίνας και ο Σύνδεσμος Τ/κ Αγωνιστών ο οποίος καταδικάζει τις επιθέσεις που δέχονται από τους Κινέζους και επικρίνει τη διεθνή κοινότητα επειδή παραμένει σιωπηλή όπως συνέβη στην Κύπρο, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Γιουγκοσλαβία, Ιράκ.
Ο Σύνδεσμος προχωρεί και ένα βήμα παρακάτω καλώντας τους Τ/κ να μποϊκοτάρουν τα κινεζικά προϊόντα. Σύμφωνα με την Μπακίς (15-7-09) οι νοικοκυρές μποϊκόταραν τα κινεζικά προϊόντα και έριξαν στα σκουπίδια όλα τα εισαγόμενα από την Κίνα λαχανικά που είχαν στα σπίτια τους.
?Ο επικεφαλής των «Θρησκευτικών Υπηρεσιών» του ψευδοκράτους Γιουσούφ Σούιτσμεζ χαρακτήρισε τα γεγονότα γενοκτονία σε βάρος των Ουιγούρων και υπογράμμισε ότι οι Τουρκοκύπριοι βρίσκονται στο πλευρό των ομοεθνών τους Τούρκων Ουιγούρων επειδή και οι Τ/κ έχουν υποστεί τις ίδιες αδικίες και τυραννίες. ?Ως «γενοκτονία σε βάρος των Τούρκων Ουιγιούρων» χαρακτήρισε τα επεισόδια ο Τ/κ Σύνδεσμος Νέων Αγωνιστών για να παραλληλίσει τις βαρβαρότητες των Κινέζων με αυτές των Ε/κ κατά των Τ/κ.
?Ο αρθρογράφος της Χαλκίν Σεσί Ακάι Τζεμάλ υπογραμμίζει ότι τα επεισόδια στην κινέζικη επαρχία απέδειξαν τη μεγάλη σημασία που έχει η κυριαρχία, ανεξαρτησία και ελευθερία και τονίζει ότι λαοί που τις στερούνται, δεν λογαριάζονται από κανέναν, όπως συνέβη και με τους Τ/κ την περίοδο 1963-1974.
?Ο αρθρογράφος της Αφρίκα Μπουλέντ Αϊκούτ γράφει: «Η επικεφαλής των Ουιγούρων Ραμπιά Καντέρ δηλώνει « ο πληθυσμός των Ουιγούρων είναι 8 εκατ. ενώ των Κινέζων δύο δισεκατομμύρια. Αφήστε μας λοιπόν να ζήσουμε με τα ήθη και έθιμά μας».
Αυτό λέω και εγώ. Η Τουρκία των 80 εκατ. και οι άλλες εγγυήτριες δυνάμεις ας μας αφήσουν να ζήσουμε ως Κύπριοι».

>Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας από τον Οζάλ μέχρι τον Ερντογάν
Ποιοι είναι οι Ουιγούροι;
Oι Ουιγούροι είναι μουσουλμάνοι. Η γλώσσα τους συνδέεται με την τουρκική και θεωρούν εαυτούς πολιτισμικά και εθνοτικά συγγενείς των λαών της Κεντρικής Ασίας. Η οικονομία της περιοχής συνδεόταν επί αιώνες με τη γεωργία και το εμπόριο. Πόλεις όπως το Κάσγκαρ άνθησαν ως κόμβοι κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού. Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Ουιγούροι ανακηρύχθηκαν ανεξάρτητοι για σύντομο χρονικό διάστημα. Η περιοχή περιήλθε υπό τον απόλυτο έλεγχο της Κομουνιστικής Κίνας το 1949. Επισήμως, η επαρχία Ξινγιάνγκ θεωρείται από την Κίνα «αυτόνομη περιοχή», όπως το Θιβέτ στα νότια της χώρας.
Τι πρόβλημα έχει η Κίνα με τους Ουιγούρους;
Το Πεκίνο ισχυρίζεται ότι Ουιγούροι εθνικιστές έχουν αναλάβει βίαιη εκστρατεία με στόχο τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, ότι οργανώνουν βομβιστικές επιθέσεις, σαμποτάζ και αναταραχές με την ανοχή τμήματος των περίπου οκτώ εκατομμυρίων ομοεθνών τους. Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η Κίνα υποστήριζε ότι η Αλ Κάιντα είχε εισχωρήσει στους κόλπους των Ουιγούρων αυτονομιστών και τους εκπαίδευε στο γειτονικό Αφγανιστάν. Πράγματι, μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, αιχμαλωτίστηκαν περισσότεροι από 20 Ουιγούροι. Αν και έμειναν φυλακισμένοι στο Γκουαντανάμο επί έξι χρόνια, ποτέ δεν απαγγέλθηκαν εναντίον τους κατηγορίες. Η Αλβανία δέχτηκε να πάρει έξι από αυτούς το 2006, σε τέσσερις επετράπη να εγκατασταθούν στις Βερμούδες μόλις τον περασμένο μήνα, ενώ το νησί Παλάου στον Ειρηνικό Ωκεανό συμφώνησε να φιλοξενήσει τους υπόλοιπους.
(ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ)

Οι ξεσηκωμοί των Ουιγούρων
Από τη δεκαετία του ’90 η προσοχή της Τουρκίας ήταν προς τους «Τούρκους» της Δυτικής Κίνας. Υπήρχαν Ουιγούροι πρόσφυγες στην Τουρκία οι οποίοι μπολιάζονταν με εθνικισμό από τις Εστίες του Ιδεώδους (Γκρίζοι Λύκοι). Στην Κωνσταντινούπολη διέμενε ο ηγέτης τους Ισα Αλπτεκίν. Στόχος ήταν η ανεξαρτησία της περιοχής, αλλά η μεγάλη δύναμη που άκουγε στο όνομα Κίνα, ήταν ανασταλτικός παράγοντας για οποιαδήποτε εξέγερση.
Ο ξεσηκωμός των Θιβετιανών και η δράση του Δαλάι Λάμα για αυτονομία τους ενθάρρυναν. Άρχισαν να οργανώνονται με ηγέτιδα τη Ραμπιά Καντίρ (62 ετών). Οι κινεζικές Αρχές, για να προλάβουν το κακό, την ανάγκασαν να εγκαταλείψει τη χώρα(2005-ΗΠΑ). Παρά την προειδοποίηση της Κίνας ότι η επικεφαλής των Ουιγούρων Ραμπιά Καντίρ είναι άτομο που υποκινεί τους Ουιγούρους και για το λόγο αυτό η Τουρκία δεν θα έπρεπε να της θεωρήσει το διαβατήριο, η Τουρκία όχι μόνο τη δέχτηκε αλλά της επέτρεψε να μιλήσει σε συλλαλητήριο στο Νομό Γιάλοβα της Προποντίδας (2006) ενώ τώρα της έχει θεωρήσει το διαβατήριο για επίσκεψη στην Τουρκία.
Αν και η ίδια απορρίπτει κάθε ανάμειξη στα γεγονότα στην πρωτεύουσα των Ουιγούρων Ουρούμτζι, πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο εκμεταλλευόμενη τη δολοφονία αριθμού Ουιγούρων στην επαρχία Γκουανγκτόνγκ και την αδιαφορία των κινεζικών Αρχών να συλλάβουν τους δράστες. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι αφού για πάνω από μισό αιώνα οι Ουιγούροι καταπιέζονται από τους Κινέζους οι οποίοι τους απαγορεύουν να μιλούν τη γλώσσα τους και να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Από το 2003 η γλώσσα των Ουιγούρων απαγορεύτηκε στα σχολεία και πανεπιστήμια. Τα τζαμιά παραμένουν μεν ανοικτά αλλά φακελώνονται όσοι τα επισκέπτονται ενώ απαγορεύεται αυστηρώς η προσευχή σε αυτά των δημοσίων υπαλλήλων, δασκάλων και νέων κάτω των 18 ετών.
Τα γεγονότα και τις σφαγές στην κινέζικη επαρχία καταδίκασαν οι Τούρκοι με πολλά και ογκώδη συλλαλητήρια εξερχόμενοι των τζαμιών μετά την προσευχή της Παρασκευής. Οι οργανωμένοι σε συνδέσμους και ενώσεις στην Τουρκία Ουιγούροι πραγματοποίησαν συλλαλητήριο μπροστά στην πρεσβεία της Κίνας στην Κων/πολη και έκαψαν κινέζικες σημαίες.

«Ανατολικό Τουρκεστάν και Κύπρος»
«ΠΟΛΛΕΣτουρκικές κοινότητες που ζουν σε διάφορα κράτη υποφέρουν και δίνουν αγώνα ύπαρξης. Το πιο απτό παράδειγμα αυτού είναι το δράμα που ζουν σήμερα οι κάτοικοι του Ανατολικού Τουρκεστάν. Δεν μπορώ να φανταστώ Τούρκο ή και άνθρωπο του οποίου να μη ραγίζει η καρδιά από τα γεγονότα στο Ανατολικό Τουρκεστάν αφού εκατοντάδες Ουιγούροι Τούρκοι δολοφονούνται από τους Κινέζους ενώ χιλιάδες συλλαμβάνονται για να εκτελεστούν. Για ποια δικαιοσύνη και κόσμο μιλούμε;
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας κατέχει το Ανατολικό Τουρκεστάν τα τελευταία 50 χρόνια και στο διάστημα αυτό σκότωσε πέραν του μισού εκατομμυρίου ομοεθνών μας. Η κατάσταση είναι άκρως σοβαρή αφού συνεχίζονται οι συλλήψεις, δολοφονίες, κρατική τρομοκρατία. Τουρκάλες μεταφέρονται σε άλλες επαρχίες της Κίνας με πρόφαση την εργασία και εκεί εξαναγκάζονται να παντρευτούν με μη μουσουλμάνους Κινέζους. Οι Τουρκάλες δεν δικαιούνται να αποκτήσουν παιδιά πέραν του ενός και όσες εγκυμονούν σε δεύτερο, υποχρεώνονται σε αποβολή.
Το 1947 ο κινεζικός πληθυσμός στο Ανατολικό Τουρκεστάν ήταν μόλις 1,5 εκατ., σήμερα έφθασε τα 10 εκατ. ενώ κάθε χρόνο μεταναστεύουν στην περιοχή 400.000 Κινέζοι. Ο γηγενής πληθυσμός της περιοχής είναι Τούρκοι. Σήμερα είναι μειονότητα. Οι Ουιγούροι είναι θύματα γενοκτονίας προκειμένου να εξαφανιστούν τόσο οι ίδιοι όσο και ο πολιτισμός τους.
Θα πρέπει να μη μας διαφεύγει ότι ο τουρκικός κόσμος αναγκάστηκε να υποδουλωθεί λόγω των εσωτερικών του διενέξεων και διαφορών αλλά και λόγω των υποκινήσεων των Ρώσων και Κινέζων.
Το 1995 ήμουν ακόμη μαθήτρια όταν ο καθηγητής μας, μας ανακοίνωσε με δάκρυα στα μάτια ότι πέθανε ο Ασα Γιουσούφ Αλπτεκίν. Πρόκειται για τον ηγέτη των Ουιγούρων Τούρκων, ο οποίος μέχρι την τελευταία του πνοή πίστευε στην ανεξαρτησία του Ανατολικού Τουρκεστάν. Το 1939 ο Αλπτεκίν επισκέφθηκε την Τουρκία και συναντήθηκε με τον Ινονού, χωρίς ωστόσο ναπροκύψει οτιδήποτε που θα εξυπηρετούσε τους Ουιγούρους. Επιστρέφοντας στη χώρα του συνέχισε τον αγώνα. Το 1944 ιδρύεται η Δημοκρατία του Ανατολικού Τουρκεστάν αλλά σε νεότερη επίθεση των Κινέζων 798 άτομα μπόρεσαν να σπάσουν τονκλοιό, να δραπετεύσουν και να ζητήσουν άσυλο στην Τουρκία.
Μια μάνα από την περιοχή εξοργισμένη φωνάζει: Εσείς, οι υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πού είστε; Γιατί δεν αντιδράτε το ίδιο όπως αντιδράτε για τα ζώα που λιμοκτονούν ή σκίζεστε για να διασώσετε τις φάλαινες»;
Ω, τουρκικό έθνος. Ήρθε η ώρα να αφυπνιστείς επειδή αυτά που υποφέρουν σήμερα οι Ουιγούροι, αύριο μπορεί να τα υποστείς εσύ».
ΧΑΤΙΤΖΕ ΣΑΧΙΝ

«Η πραγματικότητα στο Τουρκεστάν» «Η πραγματικότητα στο Τουρκεστάν»
«Η ΚΙΝΑδιαθέτει πυρηνικά όπλα και είναι ένα από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας με δικαίωμα βέτο. Είναι η κυριότερη χώρα μεταξύ αυτών που κυβερνώνται με κομουνιστικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια έχει κάνει εντυπωσιακή πρόοδο στον βιομηχανικό τομέα εκμεταλλευόμενη τα φτηνά εργατικά χέρια. Παρά τα πλεονεκτήματα αυτά, η διοίκηση της Κίνας συνεχίζει να κυβερνά όπως επί εποχής σιδηρούν παραπετάσματος. Τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε μια βελτίωση στην κοινωνική ζωή, πλην όμως το καθεστώς του Πεκίνου επιθυμεί να κάνει παντού αισθητή την παρουσία του. Η Κίνα έχει μια πλούσια ιστορία και πολιτισμό. Στην ιστορία της βλέπουμε πολλά κεφάλαια που αφορούν τις συγκρούσεις με τους Τούρκους. Στις συγκρούσεις αυτές οι μεν Τούρκοι προέβαλαν την ανδρεία τους, οι δε Κινέζοι τις δολοπλοκίες. Για να αποσείσουν τις τουρκικές επιθέσεις κατασκεύασαν το σινικό τείχος, μήκους χιλιάδων χιλιομέτρων. Παρά την κατασκευή του τείχους δεν κατόρθωσαν να αναχαιτίσουν τις τουρκικές επιδρομές και πάντα έβγαιναν κερδισμένοι λόγω των δολοπλοκιών τους. Μετά την εγκατάλειψη των Τούρκων από την Κεντρική Ασία, οι Κινέζοι βρήκαν την ευκαιρία και εξαπλώθηκαν θέτοντας υπό την κυριαρχία τους, τουςεναπομείναντες Τούρκους όπως οι Ουιγούροι Τούρκοι. Προσπαθούν να διαβιώσουν στην αυτόνομη περιοχή που εμείς με την αποκαλούμε Ανατολικό Τουρκεστάν και οι Κινέζοι Σιτζιάνγκ. Αρκετές φορές ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους αλλά δεν μπόρεσαν να τη διατηρήσουν επειδή εκείνοι δεν είχαν την τύχη των Τ/κ να έχουν κάποιον να τους προστατέψει. Τα κράτη που ίδρυσαν, ήταν βραχύβια και διαλύονταν μετά από αιματηρές συγκρούσεις με Κινέζους.
Η Κίνα, ενώ αναγνώρισε καθεστώς αυτονομίας στην περιοχή, προσπάθησε να αλλοιώσει τη σύνθεση του πληθυσμού μεταφέροντας πληθυσμό από άλλες περιοχές. Ο σημερινός πληθυσμός της επαρχίας Σιντζιάγκ είναι κάπου 21 εκατ. εκ των οποίων οι μισοί είναι Κινέζοι Χαν. Οι Ουιγούροι Τούρκοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την περιοχή λόγω των πιέσεων που τους ασκούνται ενώ οι Κινέζοι προσπαθούν να τους αφομοιώσουν με τον κινεζικό πληθυσμό. Όσοι παρέμειναν, έχουν εγκαταλειφθεί στο έλεος των Κινέζων. Τα όσα σημειώθηκαν τον τελευταίο καιρό στο Ουρούμτζι, η διεθνής κοινότητα τα παρακολουθούσε με απάθεια.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κινεζικός στρατός και αστυνομία επιβάλλουν με τη βία την τάξη. Λέγεται ότι οι νεκροί και τραυματίες είναι χιλιάδες. Είδαμε ότι από όλο τον ελεύθερο κόσμο μόνο η Τουρκία αντέδρασε στις βιαιότητες. Τις μέρες μας συνεχίζονται οι συνομιλίες μεταξύ των ηγετών για την ασφάλεια και εγγυήσεις. Όσα αγύριστα κεφάλια συνεχίζουν να δηλώνουν ότι οι εγγυήσεις είναι περιττές για την Κύπρο, θα πρέπει να αντλήσουν διδάγματα από το Ανατολικό Τουρκεστάν».
ΑΛΠ ΟΡΣ
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Read more...