Ρίχνει «άγκυρα» ο Ομπάμα στην Τουρκία

Στρατηγικός ο ρόλος της Τουρκίας σε Μέση Ανατολή, Ιράν και Αφγανιστάν, στο πλαίσιο της νέας εξωτερικής πολιτικής που εγκαινιάζει ο Λευκός Οίκος
Η τουρκική πολιτική ηγεσία θα πρέπει να αισθάνεται εξαιρετικά ικανοποιημένη για την επιτυχία του καλά ενορχηστρωμένου εγχειρήματος της να επιβεβαιώσει τον ρόλο της Τουρκίας ως στρατηγικού διαμεσολαβητή στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο.

Η προαναγγελία από την περιχαρή Χίλαρι Κλίντον, κατά τη διάρκεια συμμετοχής της σε σόου της τουρκικής τηλεόρασης, ότι η Αγκυρα θα είναι εντός του Απριλίου η πρώτη μουσουλμανική πρωτεύουσα στον κόσμο που θα υποδεχτεί των Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα προκάλεσε τεράστιαικανοποίηση στην Τουρκία και προβληματισμό αν όχι ανησυχία στην Αθήνα, η οποία δεν βρίσκεται για άλλη μια φορά στην ατζέντα των διεθνών επισκέψεων του πλανητάρχη.
Αυτό που εντυπωσίασε τον διεθνή παράγοντα ήταν η θερμότατη υποστήριξη από την επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ του λεγόμενου τουρκικού μοντέλου για το πολιτικό Ισλάμ.
«Θεωρώ -είπε η Χίλαρι Κλίντον- ότι ο ρόλος της Τουρκίας ως παγκόσμιος ηγέτης είναι πολύ σημαντικός και προσέθεσε ότι η χώρα αυτή αποτελεί παράδειγμα για το ότι ο νεωτερισμός και το Ισλάμ μπορούν να συνυπάρξουν».
Η προαναγγελία της επίσκεψης του προέδρου Ομπάμα στην Τουρκία και η προφανής αναβάθμιση του ρόλου της Αγκυρας ήταν η κορυφαία στιγμή της διήμερης παραμονής της αρχηγού του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην Τουρκία.
Σε όλες τις εκδηλώσεις της, τις επισημάνσεις αλλά και τα αιτήματα που έθεσε η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε την εκτίμηση που επικρατεί στην Ουάσιγκτον ότι η Αγκυρα είναι σε θέση να διαδραματίσει κρίσιμης σημασίας ρόλο στο πλαίσιο της νέας εξωτερικής πολιτικής του Προέδρου Ομπάμα στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Ιράν, τη Συρία και το Μεσανατολικό.
Ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα υπογράμμισε στις τηλεφωνικές συνομιλίες που είχε, πριν από περίπου τρεις εβδομάδες, με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν και τον ομόλογό του Γκιουλ τη σημασία που αποδίδει στη συνεργασία με την Τουρκία για τη δημιουργία μιας νέας εξισορρόπησης στη Μέση Ανατολή μετά το φιάσκο της οκταετίας Μπους.
Και δεν είναι τυχαίο ότι λίγη ώρα αφότου το αεροσκάφος της Χίλαρι Κλίντον εγκατέλειπε τον εναέριο χώρο της Τουρκίας, ο Τούρκος ομόλογός της Αλί Μπαμπατζάν αναχωρούσε για την Τεχεράνη όπου αναμένεται την Τετάρτη και ο Τούρκος Πρόεδρος Αμντουλάχ Γκιουλ για τη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας.
«Η Τουρκία θα προσπαθήσει να γίνει γέφυρα μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν», σημείωσε ο κ. Μπαμπατζάν ολοκληρώνοντας τις συνομιλίες του με τη Χίλαρι Κλίντον. Η Τουρκία του μετριοπαθούς ισλαμιστή Ερντογάν έχει επιδείξει πρόθεση να ασκήσει αυξημένη επιρροή στο σουνιτικό μουσουλμανικό ακροατήριο της Μέσης Ανατολής, την ίδια ώρα που ο αραβικός κόσμος που μέχρι πρόσφατα δραστηριοποιούνταν στο Μεσανατολικό (Αίγυπτος, Ιορδανία και Σαουδική Αραβία) βρίσκεται σε βαθιά κρίση.
Τον προνομιακό αυτόν ρόλο η Αγκυρα οικοδόμησε με πλήθος πρωτοβουλιών τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα με τα νέα δεδομένα που προκάλεσε η εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ και η αναβάθμιση της αυτόνομης κουρδικής οντότητας σε ντε φάκτο ανεξάρτητο κράτος.
Συνεχείς επισκέψεις στη Δαμασκό, ενισχυμένη προσέγγιση, έστω και συγκυριακά με το Ιράν που επίσης μοιράζεται την ανησυχία για τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, άνοιγμα προς τη Χαμάς, την οποία ο Ερντογάν κάλεσε να μετεξελιχθεί σε πολιτικό κίνημα.
Ακόμη και ο χαρακτηρισμός από τον Τούρκο πρωθυπουργό της επιχείρησης του Ισραήλ εναντίον της Γάζας ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας ήταν μέρος της προσπάθειας που καταβάλλει η Αγκυρα να συσσωρεύσει πολιτικό κεφάλαιο στις σχέσεις της με τον αραβομουσουλμανικό κόσμο και να αναδειχθεί σε περιφερική υπερδύναμη.
Η Χίλαρι Κλίντον, που επανέλαβε την πάγια αμερικανική στήριξη στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ, ζήτησε τον μεσολαβητικό ρόλο της Αγκυρας στη Μέση Ανατολή, ειδικότερα ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Συρία. Ταυτόχρονα ανακοίνωσε ότι θα ζητηθεί η βοήθεια της Τουρκίας στο «άνοιγμα» που επιχειρεί η Ουάσιγκτον προς το Ιράν για να διευθετηθεί η κρίση με το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Στροφή
Η αλλαγή πλεύσης στην αμερικανική εξωτερική πολιτική που επιχειρεί ο Μπαράκ Ομπάμα, για να απεμπλακεί από τους αποτυχημένους πολέμους σε Ιράκ και Αφγανιστάν, περιέχει το ρίσκο της εξομάλυνσης των σχέσεων της Ουάσιγκτον με τη Δαμασκό και την Τεχεράνη.
Η σταθεροποίηση στη Μέση Ανατολή και η εξουδετέρωση του σουνιτικού φονταμενταλισμού στο Αφγανιστάν, δεδηλωμένα οι πρώτες προτεραιότητες της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, προσφέρουν στην Τουρκία μοναδική ευκαιρία να διαδραματίσει ρόλο στα νέα δεδομένα και να ζητήσει υψηλά αντισταθμιστικά οφέλη και εν τέλει να προβληθεί ως ο εξισορροπητικός παράγων στην ευρύτερη περιοχή.

ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΧΙΛΑΡΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Αυστηρή σε περιεχόμενο επιστολή, προς την κ. Χίλαρι Κλίντον, ετοιμάζει ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ (Δημοκρατικός από τη Νέα Ιερσέη), αντιδρώντας στις απαράδεκτες αναφορές για την Κύπρο, που περιλαμβάνονται στο κοινό ανακοινωθέν της Αμερικανίδας υπουργού και του Τούρκου ομολόγου της, Αλί Μπαμπατζάν.
Σύμφωνα με πληροφορίες, θεωρείται άκρως ενοχλητική και παραπλανητική η αναφορά στη δήθεν «απομόνωση των Τουρκοκυπρίων», τη στιγμή που η Τουρκία διατηρεί παράνομα στην Κύπρο 35 χιλιάδες στρατιώτες, για να ελέγχει το 40% του κυπριακού εδάφους.
Επίσης, υπάρχουν υποψίες ότι η κ. Κλίντον άλλαξε θέση στο θέμα του ψηφίσματος αναγνώρισης της αρμενικής γενοκτονίας. Ο κ. Μενέντεζ υποστηρίζει την καταδίκη του τουρκικού εγκλήματος από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.
Επίσης, ο γερουσιαστής, που στην προεκλογική εκστρατεία υποστήριξε την κ. Κλίντον, όχι τον κ. Ομπάμα, ζήτησε συνάντηση με την Αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών.
Στο Κογκρέσο προβληματίζονται σοβαρά για την επιρροή που ασκούν στην αμερικανική εξωτερική πολιτική παράγοντες της προηγούμενης κυβέρνησης Μπους, όπως ο υφυπουργός Εξωτερικών, Ντάνιελ Φριντ.
Οπως είναι γνωστό, ο κ. Φριντ ήταν εκ των πρωτεργατών της πολιτικής τιμωρίας των Ελληνοκυπρίων, επειδή αρνήθηκαν να ψηφίσουν υπέρ του αντιδημοκρατικού και φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν.

ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
joannapapas@pegasus.gr

Read more...

Ψυχρολουσία από την Ουάσιγκτον

Σε απότομη προσγείωση των προσδοκιών, που για ανεξήγητους λόγους είχαν καλλιεργηθεί στο υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με τις... φιλελληνικές διαθέσεις της νέας ηγεσίας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οδήγησε η επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στην Τουρκία.

Το ίδιο το περιεχόμενο της επίσκεψης που διαμόρφωσε το πλαίσιο μιας πραγματικά στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασίας ΗΠΑ-Τουρκίας και η προαναγγελία της άφιξης στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές Απριλίου του προέδρου Ομπάμα θέτουν την Αθήνα μπροστά στη διαπίστωση την οποία απέφευγε νααντιμετωπίσει μέχρι τώρα: ότι ο «αντίπαλος» στην άλλη πλευρά του Αιγαίου έχει πετύχει λόγω της γεωγραφικής θέσης, της επιρροής του μετριοπαθούς Ισλάμ, της «πειθήνιας» λειτουργίας της «δημοκρατίας», αλλά κυρίως με σκληρή και οραματική προσπάθεια να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη και απαραίτητο σύμμαχο και των ΗΠΑ.
Το πρόβλημα, φυσικά, είναι πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από τη διαπίστωση ότι ο πρόεδρος Ομπάμα επιλέγει την Τουρκία ως πρώτο προορισμό της θητείας του (για διμερή επίσκεψη), εξαιρώντας την Αθήνα από το πρόγραμμά του, καθώς σηματοδοτείται η πρώτη μετά το 1974 ανατροπή μιας «ισορροπίας» που συνέδεε τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις με το Κυπριακό και τα Ελληνοτουρκικά.
Ακόμη πιο προβληματικό είναι και το γεγονός ότι η ψυχρολουσία αυτή από την Ουάσιγκτον ήρθε τη στιγμή που οι χειρισμοί στον ΟΑΣΕ αλλά και στον Καύκασο φαίνεται να έχουν ήδη προκαλέσει την ενόχληση και την ψυχρότητα της Μόσχας, συνδυασμός που είναι απολύτως «καταστροφικός» για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Τώρα όμως δεν υπάρχει κανένα άλλοθι για καθυστερήσεις και αναβολές στην επανεξέταση των συνεπειών που έχει για τα Ελληνοτουρκικά και για τις καρκινοβατούσες συνομιλίες του Κυπριακού ο νέος περιφερειακός ρόλος της Τουρκίας και στην αναδιαμόρφωση έτσι της ελληνικής στρατηγικής έναντι της γειτονικής χώρας.
Στο «κοινό ανακοινωθέν Τουρκίας - ΗΠΑ», που εκδόθηκε μετά τις συνομιλίες της κ. Χ. Κλίντον με τον Τούρκο ομόλογό της, Α. Μπαμπατζάν, περιγράφεται αυτή η νέα στρατηγική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών και γίνεται αναφορά σε ευρύ φάσμα συνεργασίας, το οποίο περιλαμβάνει από το Παλαιστινιακό και την αραβοϊσραηλινή διένεξη μέχρι τον Καύκασο, τα Βαλκάνια, τις νότιες οδούς μεταφοράς ενέργειας (ώστε να παρακαμφθεί η Ρωσία) και, φυσικά, το Κυπριακό.
Η αναφορά στο Κυπριακό, όμως, είναι απολύτως προβληματική, καθώς εκφράζεται η υποστήριξη σε μια «συνολική, κοινά αποδεκτή λύση του Κυπριακού, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, και στο πλαίσιο αυτό να τερματιστεί η απομόνωση των Τουρκοκυπρίων»!
Το γεγονός ότι σε δηλώσεις της (πριν από την έκδοση του ανακοινωθέντος) η κ. Κλίντον έκανε λόγο για λύση «διζωνικής ή δικοινοτικής ομοσπονδίας» καθόλου δεν αμβλύνει τις απόλυτα αρνητικές εντυπώσεις, καθώς αποδέχτηκε πλήρως τον τουρκικό ισχυρισμό περί «απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων» και σαν «ασπιρίνη» (για το ελληνικό και ελληνοκυπριακό λόμπι) ανέφερε τη «σημασία που αποδίδει στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης», κάτι που μόνο συμβολική αξία έχει (ενώ προκαλεί και δυσάρεστες εντυπώσεις και ειρωνικά σχόλια, καθώς το ίδιο αίτημα έχει θέσει ο πατήρ Μπους από το 1992, ο σύζυγός της, Μπιλ Κλίντον, επανειλημμένα αλλά και αυτός ακόμη ο Τζ. Μπους, χωρίς κανένα, φυσικά, αποτέλεσμα).
Τα αποτελέσματα της επίσκεψης της κ. Κλίντον στην Τουρκία αφήνουν εκτεθειμένη την ελληνική διπλωματία, καθώς το υπουργείο Εξωτερικών, υπό το άγχος του εσπευσμένου (και για λόγους εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας) ραντεβού της κ. Μπακογιάννη με τη Χ. Κλίντον, υποβάθμισε απολύτως το περιεχόμενο της επίσκεψης και το περιόρισε στα αμερικανικού ενδιαφέροντος ζητήματα.
Η ελληνική πλευρά, μάλιστα, αγνοώντας πλήρως τις προθέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, έθετε μέσω της κ. Μπακογιάννη την... «προκλητική στάση» που επιδεικνύει στο Αιγαίο η Τουρκία, «εξασφαλίζοντας την υπόσχεση της κ. Κλίντον ότι θα το θέσει στους Τούρκους συνομιλητές της», κάτι που κάθε άλλο παρά διαφαίνεται από το περιεχόμενο και το ύφος του κοινού ανακοινωθέντος.
Για «δυσάρεστα αποτελέσματα» μιας εξωτερικής πολιτικής που αρκείται είτε στο να «παρατηρεί τις εξελίξεις είτε να μοιράζει χαμόγελα δεξιά και αριστερά» έκανε λόγο ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Α. Λοβέρδος.
Επικρίνοντας την κυβέρνηση ότι σπαταλά το διπλωματικό κεφάλαιο που είχαν συσσωρεύσει οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, τη στιγμή που η Τουρκία τα τελευταία πέντε χρόνια αναδεικνύεται σε περιφερειακή δύναμη, ο κ. Λοβέρδος επισημαίνει ότι όπως για όλα τα μεγάλα ζητήματα έτσι και για την «εξωτερική πολιτική η Ελλάδα πρέπει να γυρίσει σελίδα».

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ
nmeletis@pegasus.gr

Read more...

Ιντερνετ στα Πομακοχώρια

Υπηρεσίες δορυφορικού ίντερνετ μπορούν να έχουν πλέον οι κάτοικοι του χωριού Κέχρο, ένα από τα Πομακοχώρια της ορεινής Ροδόπης καθώς στην περιοχή εγκαταστάθηκε, με τη συνεργασία των υπουργείων Μεταφορών και της Hellas Sat πιλοτικά τερματικό παροχής δορυφορικού ίντερνετ.

Πρόκειται για πιλοτικό πρόγραμμα με στόχο να μειωθεί το ψηφιακό χάσμα που χωρίζει τα αστικά κέντρα και τις απομακρυσμένες περιοχές της ελληνικής περιφέρειας.
Η κεραία τοποθετήθηκε στο κοινοτικό κατάστημα του Κέχρου από την Hellas Sat, θυγατρική εταιρεία του ΟΤΕ, που...διαχειρίζεται τη λειτουργία του ελληνικού τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου ενώ παρών ήταν και ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, Ευριπίδης Στυλιανίδης.
Με το πρόγραμμα ΔΟΡΥ, όπως ανέφερε ο κ. Στυλιανίδης, προβλέπεται η τοποθέτηση 1.300 κεραιών σε απομακρυσμένες ορεινές περιοχές και νησιά.
NAYTEMPORIKI

Read more...

Οι εξελίξεις στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις και οι πιθανες επιπτώσεις στο Κουρδικό

Του Günay Aslan*
Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης

Oι τουρκοαμερικανικές σχέσεις, που είχαν περάσει σε φάση έντασης την άνοιξη του 2003, με την έναρξη της επιχείρησης κατοχής του Ιράκ και έφθασαν στο σημείο να διακοπούν τον Ιούλιο του ίδιου έτους, με τη σύλληψη των Τούρκων αξιωματικών από τον αμερικανικό στρατό, το 2005 μπήκαν σε φάση "επισκευής" και μετά το 2007 μπήκαν σε φάση εξομάλυνσης. Το 2009, με την ανάληψη της διοίκησης Ομπάμα, η φάση της εξομάλυνσης έχει μπει σε νεά φάση. Οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις φαίνεται ότι έχουν μπει σε φάση ενός ιδιότυπου έρωτα!

Ο εκπρόσωπος του Ομπάμα για τη Μέση Ανατολή έρχεται από την Άγκυρα και η Χίλαρι Κλίντον πηγαίνει. Και όταν επιστρέφει αυτή, ανακοινώνεται ότι ο Ομπάμα θα...επισκεφτεί την Άγκυρα. Η Τουρκία, μετά από αρκετό διάστημα, αρχίζει να μιλά και πάλι για "στρατηγική συμμαχία" με τις ΗΠΑ, ενώ οι ΗΠΑ δεν παύουν να τονίζουν ότι η Τουρκία "είναι περιφερειακή και πλανητική ηγέτιδα δύναμη".

Πού είμασταν και πού βρεθήκαμε!
Μόλις μέχρι χθες μιλούσαμε για πόλεμο στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Είχαμε γεμίσει με σενάρια, μερικά από τα οποία, μάλιστα, έλεγαν ότι η Αμερική θα καταλάβει την Τουρκία. Τα σενάρια αυτά, με κορυφαίο αυτό που αποτέλεσε τη βάση για το βιβλίο "Μεταλλική Θύελα" (Metal Fırtına), που αναφερόταν σε τουρκοαμερικανικό πόλεμο, φούντωναν συνεχώς τον αντιαμερικανισμό στην Τουρκία. Στην πραγματικότητα στην Τουρκία ο αντιαμερικανισμός είναι ακόμα σε υψηλά επίπεδα, όμως, παρόλα αυτά, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ο μήνας του μέλητος ενός παρατεταμένου έρωτα μεταξύ της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.
Αν με ρωτούσατε δε "Τί έγινε και ξαναζωντάνεψαν οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις;" θα σας απαντούσα ως εξής:
Η αιτία της διαταραχής, αλλά και της εξομάλυνσης των σχέσεων των δυο χωρών ήταν οι Κούρδοι.
Το πιο σημαντικό ή μάλλον θα λέγαμε το μοναδικό θέμα που επηρέασε και έφερε τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ακόμα και μέχρι το σημείο διακοπής, ήταν το μέλλον του Ιράκ. Με άλλα λόγια, ήταν το ζήτημα του Κουρδιστάν και της τύχης των Κούρδων.
Η διάσταση απόψεων μεταξύ των δυο χωρών σε αυτό το θέμα στο παρελθόν δεν κατέστη δυνατόν να ξεπεραστεί. Το τουρκικό κράτος δεν ήθελε την ανατροπή του Σαντάμ για να μην ανοίξει ο δρόμος για την ελευθερία των Κούρδων. Επέμενε ότι πρέπει να συνεχιστεί εκείνο το αντιδημοκρατικό, δεσποτικό καθεστώς που κρατούσε υπό πίεση τους Κούρδους και τους καταπίεζε.
Τα συμφέροντα των ΗΠΑ όμως απαιτούσαν την ανατροπή του καθεστώτος στην περιοχή. Οι ΗΠΑ ήθελαν μια νέα δομή στην περιοχή. Ήθελαν την ίδρυση ενός κουρδικού κράτους στη νέα αυτή ισορροπία, με τον υπολογισμό ότι κάτι τέτοιο ήταν σημαντικό και θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Αμερικής στην περιοχή. Σε αυτό ακριβώς το σημείο συνέπιπταν τα συμφέροντα των Κούρδων του Ιράκ και των ΗΠΑ. Και οι Κούρδοι του Ιράκ, με τη σειρά τους, επιδιώκοντας την ανάδειξη του ζητήματος και την ελευθερία τους, υποστήριζαν τις ΗΠΑ.
Αυτό ακριβώς ήταν το ζήτημα που έφερε την Τουρκία αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ. Το 2005 η Τουρκία άρχισε να καταβάλει προσπάθειες για να μην επιδεινωθούν ακόμα περισσότερο οι σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η Τουρκία, για να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, ζηοτύσε την αναβολή του δημοψηφίσματος για το Κιρκούκ και τη διεξαγωγή κοινής επιχείρησης εναντίον του ΡΚΚ. Οι ΗΠΑ με τη σειρά τους διαχειρίζονταν το χρόνο και ζητούσαν πρώτα από την Τουρκία να συνάψει σχέσεις και να συνεργαστεί με τους Κούρδους του Ιράκ.
Η επίσκεψη του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, το 2007 στις ΗΠΑ δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η επίσκεψη του στρατηγού πέρασε σε κλίμα έντασης. Ο Μπουγιούκανιτ είχε πει τότε ότι "Υπάρχει πιθανότητα διαμελισμού στα τρία του Ιράκ. Πάντως, όσο υπάρχουν οι δυνάμεις που προστατεύουν την Τουρκία, την πατρίδα μας δεν μπορεί να τη διαμελίσει κανείς". Στη συνέχεια ακολούθησε η προειδοποίηση του τότε αρχηγού στρατού ξηράς, Ιλκέρ Μπάσμπουγ. Ο Μπάσμπουγ δήλωσε τότε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αποτρέψει το διαμελισμό του Ιράκ, μπορεί όμως να αυξήσει το κόστος για τις ΗΠΑ".
Οι αντιτιθέμενες δηλώσεις, οι διαφωνίες και τα παζάρια συνεχίστηκαν μέχρι το Νοέμβριο του 2007. Με την επίσκεψη του Ερντογάν στις 5 Νοεμβρίου 2007 στην Ουάσιγκτον και τη συνάντηση Ερντογάν-Μπους άνοιξε μια νέα περίοδος στις σχέσεις των δυο χωρών. Οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις που είχαν διαταραχτεί εξαιτίας των Κούρδων και του Κουρδικού Ζητήματος, εξομαλύνθηκαν μετά από συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των δυο πλευρών στο θέμα αυτό. Το περιεχόμενο της μεταξύ τους συμφωνίας δεν είναι ακόμα γνωστό.
Οι ΗΠΑ εξ αρχής επεδίωκαν και ζητούσαν από την Τουρκία να συνάψει στενές σχέσεις με το ιρακινό Κουρδιστάν και η Άγκυρα αντιστεκόταν. Τώρα φαίνεται ότι το έχει αποδεχτεί! Παρότι ο τουρκικός στρατός δεν δείχνει τις διαθέσεις του, οι εξελίξεις μας δείχνουν ότι οδεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι δυο πλευρές, κατά τα φαινόμενα, έχουν συμφωνήσει για το μέλλον των Κούρδων. Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ έδωσαν την πρωτοβουλία στην Τουρκία, σε σχέση με το θέμα των Κούρδων, και η Τουρκία, ως αντάλλαγμα, έχει άρει τις ενστάσεις της σε σχέση με τις άλλες επιλογές των ΗΠΑ στο Ιράκ. Η Τουρκία, που είχε αντιταχθεί στην είσοδο των Αμερικανών στο Ιράκ, το 2003, με το σκεπτικό ότι κάτι τέτοιο εξασφαλίζει οφέλη και πλεονεκτήματα στους Κούρδους, τώρα που οι Αμερικανοί αποσύρονται, οι Τούρκοι χώνονται στο Ιράκ, με την υποστήριξη των Αμερικανών.
Οι ΗΠΑ, που δεν υπολόγιζαν την Τουρκία και δεν της επέτρεπαν καν να μπει στο Ιράκ, τώρα της δίνουν την πρωτοβουλία και ακολουθούν πολιτική που λαμβάνει υπ' όψη τις ευαισθησίες της Άγκυρας!
όσον αφορά τις επιδράσεις αυτής της κατάστασεις στου Κούρδους, αναμφίβολα θα υπάρχουν θετικά αποτελέσματα για τους Κούρδους του Ιράκ. Η Τουρκία θα βγει στο προσκήνιο και θα αναλάβει το ρόλο του "φράχτη" απέναντι στην αραβική εχθρότητα και, κυρίως, στον ιρανικό επεκτατισμό. Και τα συμφέρονται των Κούρδων του Ιράκ, την περίοδο αυτή, εξασφαλίζονται και μέσα από τη συνεργασία με την Τουρκία. Και φαίνεται ότι κάτι τέτοιο επιθυμούν και επιδιώκουν. Οι Κούρδοι του Ιράκ, όσο αποστασιοποιούνται από έναν πόλεμο με το ΡΚΚ, οι επιδιώξεις τους αυτές μάλλον θα τους εξασφαλίσουν θετικά αποτελέσματα.
Όσον αφορά το Βόρειο (τουρκικό) Κουρδιστάν. Με το που άρχισε να διαφαίνεται η εξομάλυνση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, το ΡΚΚ ανακηρύχθηκε κοινός εχθρός. Αμέσως μετά ακολούθησαν οι επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ από αέρος και από εδάφους. Η Τουρκία, που αποδέχτηκε την εξομάλυνση των σχέσεων με τους Κούρδους του Ιράκ, συνεχίζει τον πόλεμο εναντίον των δικών της Κούρδων. Δεν φαίνεται διατεθειμένη να μπει σε μια φάση ειρήνευσης και εξομάλυνσης με τους δικούς της Κούρδους, παρότι ξέρει ότι δεν θα μπορέσει να το αποφύγει αυτό για πολύ ακόμα. Επιπλέον, τη φορά αυτή ακολουθεί έναν δρόμο διαφορετικό απ' ότι στο παρελθόν. Ενώ από τη μια πλευρά προσπαθεί να αυξήσει την πίεση εναντίον του ΡΚΚ, από την άλλη αποφεύγει να περιορίσει το πεδίο δράσης του DTP (νόμιμη έκφραση του ΡΚΚ, σ.τ.μ.).
Η Τουρκία μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει τίποτα για να παρουσιάσει τη δική της λύση για το θέμα. Παρόλα αυτά, αν και το κάνει διακατεχόμενη από φόβο, προσπαθεί να ακολουθήσει μια πολιτική που εξωθεί τους Κούρδους να ενεργοποιηθούν στη νόμιμη πολιτική δράση. Και η Αμερική, παράλληλα με τη στρατιωτική επίλογή, ζητάει από την Άγκυρα "πολιτικό άνοιγμα". Θέλω να πω μ' αυτό ότι η εξομάλυνση των τουρκοαμερικανικών σχέσεων, δεν σημαίνει αυτομάτως και βάθεμα του πολέμου (εναντίον του ΡΚΚ, σ.τ.μ.).
Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι, όπως είναι σε όλους γνωστό, η Τουρκία και κατά το παρελθόν, παρά την ενεργή υποστήριξη της Αμερικής και των Κούρδων του Ιράκ, δεν πέτυχε τίποτα επιχειρώντας να εξουδετερώσει το ΡΚΚ με στρατιωτικά μέσα. Τη φορά αυτή ίσως θα δούμε μια διαφορετική προσέγγιση στο θέμα. Η εικόνα θα ξεκαθαρίσει μετά τις εκλογές (29 Μαρτίου).
Από την άλλη πλευρά, οι εξελίξεις και η βελτίωση στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις θα επηρεάσουν και την εσωτερική πολιτική της Τουρκίας. Οι αναφορές που έκανε η Κλίντον στον "κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους" κατά την επίσκεψή της στην Άγκυρα, είναι ενδείξεις πορς αυτή την κατεύθυνση. Και το βάρος στο ζήτημα αυτό πέφτει στις πλάτες του Ερντογάν.

* Ο Günay Aslan είναι δημοσιογράφος, κουρδικής καταγωγής, που ζει και εργάζεται στη Γερμανία. Άρθρα του δημοσιεύονται σε διάφορα κουρδικά και αρμενικά έντυπα και ιστοσελίδες. Πρόκειται για τον δημοσιογράφο που δημοσίευσε το περίφημο άρθρο "Περί Οτζαλάν (2), στις 6 Φεβρουαρίου 1999, όταν είμαστε εγκλωβισμένοι στην κατοικία του Έλληνα πρέσβη, στο Ναϊρόμπι. Με το εκείνο το άρθρο ο Γκιουνάι Ασλάν στην ουσία προειδοποιούσε τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν για τον κίνδυνο που διέτρεχε (βλ. βιβλίο Σάββα Καλεντερίδη "Παράδοση Οτζαλάν: Η ώρα της αλήθειας", σελ. 160, Εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ).

Read more...

Χαιδεύουν τη Τουρκία,προσβάλλουν την Ελλάδα και Κύπρο

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Μπορεί η Αμερική να άλλαξε πρόεδρο και πολιτικές στο σύνολο των εσωτερικών και εξωτερικών θεμάτων, μπορεί ο νέος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα να υποσχέθηκε ότι το αμερικανικό κράτος θα τερματίσει την αδικία σε όλα τα μέρη του κόσμου, αλλά για μία χώρα, την Τουρκία, όλα είναι ίδια, όπως και πριν...

Ανεξάρτητα από το εάν σκοτώνει κάθε μέρα υπηκόους της, ανεξάρτητα από το εάν τα στρατεύματά της κατέχουν το 40% του εδάφους χώρας-μέλους των Ηνωμένων Εθνών...Για τους Αμερικανούς, είτε κυβερνούν οι Δημοκρατικοί είτε οι Ρεπουμπλικάνοι, είναι ψιλά γράμματα, είναι προφανώς ασήμαντο θέμα μία εισβολή και κατοχή, δεν σημαίνει τίποτα γι αυτούς ότι στο όνομα ενός ερμαφρόδιτου «πολέμου» εναντίον...της τρομοκρατίας, αιματοκυλείται καθημερινά ο κουρδικός λαός.

Η επίσκεψη της κ. Χίλαρι Κλίντον στην τουρκική πρωτεύουσα και οι αποφάσεις που έλαβε με την τουρκική ηγεσία αποτελούν ένα ισχυρό χτύπημα για την Ελλάδα και την Κύπρο, οι οποίες θα πληρώσουν πάλι το «μάρμαρο», όπως συνέβη τόσες φορές στο παρελθόν. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, σε αντιστάθμισμα για το «πάρτε τα όλα» προς τους Τούρκους, θα ρίξει ένα κόκαλο για την ανάγκη να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, θα διευθετήσει και μία επίσκεψη του Αμερικανού ηγέτη στο Φανάρι και θα έχει επιτελέσει το καθήκον του. Δυστυχώς, οι Αμερικανοί μας θεωρούν βλάκες, διότι βρίσκουν πρόθυμους πολλούς «δικούς» μας, στην Ελλάδα και την Κύπρο, για να δικαιολογήσουν τις αθλιότητές τους. Για να αντιληφθεί ο αναγνώστης τι ακριβώς συνέβη, αρκεί να σας πληροφορήσω το εξής: Μετά τη νίκη Ομπάμα, οι αρμόδιοι για την εξωτερική πολιτική ζήτησαν, ως είθισται, να αποσταλεί σημείωμα απ όλες τις πρεσβείες με εισηγήσεις για την καλύτερη συνεργασία με τις χώρες στις οποίες αντιπροσωπεύουν τις ΗΠΑ.

Οι μοναδικές πρεσβείες που εισηγήθηκαν να συνεχιστεί η πολιτική του Τζορτζ Μπους, του πλέον αποτυχημένου και κακού προέδρου της Αμερικής, ήταν της Αθήνας και της Λευκωσίας.Πρόκειται για απαράδεκτες πράξεις και ενέργειες, που προσβάλλουν την Ελλάδα και την Κύπρο. Αντίθετα, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αγκυρα, απαίτησε αλλαγή 180 μοιρών στην αμερικανική συμπεριφορά προς την Τουρκία. Και το πέτυχε 100%.Οι πολιτικές ηγεσίες στην Αθήνα και τη Λευκωσία έχουν υποχρέωση να αντιδράσουν. Διαφορετικά, οι αμερικανικές πρεσβείες θα συνεχίζουν να τις εξευτελίζουν και να γράφουν στα σημειώματα τους «για πολιτική αστάθεια» στην Ελλάδα και για τον κομμουνιστή πρόεδρο της Κύπρου, που θαυμάζει τον Τσάβες και μισεί την Αμερική

Read more...